申命記 第 19 章｜4 種原文並排

כִּֽי־יַכְרִ֞ית יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֶת־הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ אֶת־אַרְצָ֑ם וִֽירִשְׁתָּ֕ם וְיָשַׁבְתָּ֥ בְעָרֵיהֶ֖ם וּבְבָתֵּיהֶֽם׃

ἐὰν δὲ ἀφανίσῃ κύριος ὁ θεός σου τὰ ἔθνη ἃ ὁ θεός σου δίδωσίν σοι τὴν γῆν αὐτῶν καὶ κατακληρονομήσητε αὐτοὺς καὶ κατοικήσητε ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν

Cum disperdiderit Dominus Deus tuus gentes, quarum tibi traditurus est terram, et possederis eam, habitaverisque in urbibus ejus et in aedibus :

ወለእመ ፡ አጥፍኦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ለአሕዛብ ፡ እለ ፡ ይሁበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ምድሮሙ ፡ ወተወረስክምዎሙ ፡ ወነበርክሙ ፡ ውስተ ፡ ምድሮሙ ፡ ወውስተ ፡ አህጉሪሆሙ ፡ ወውስተ ፡ አብያቲሆሙ ፤

שָׁל֥וֹשׁ עָרִ֖ים תַּבְדִּ֣יל לָ֑ךְ בְּת֣וֹךְ אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁר֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ לְרִשְׁתָּֽהּ׃

τρεῖς πόλεις διαστελεῖς σεαυτῷ ἐν μέσῳ τῆς γῆς σου ἧς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι

tres civitates separabis tibi in medio terrae, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in possessionem,

ሠላሰ ፡ አህጉረ ፡ ትፈልጥ ፡ ለከ ፡ በማእከለ ፡ ምድርከ ፡ እንተ ፡ ወሀበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

תָּכִ֣ין לְךָ֮ הַדֶּ֒רֶךְ֒ וְשִׁלַּשְׁתָּ֙ אֶת־גְּב֣וּל אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר יַנְחִֽילְךָ֖ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְהָיָ֕ה לָנ֥וּס שָׁ֖מָּה כׇּל־רֹצֵֽחַ׃

στόχασαί σοι τὴν ὁδὸν καὶ τριμεριεῖς τὰ ὅρια τῆς γῆς σου ἣν καταμερίζει σοι κύριος ὁ θεός σου καὶ ἔσται καταφυγὴ ἐκεῖ παντὶ φονευτῇ

sternens diligenter viam : et in tres aequaliter partes totam terrae tuae provinciam divides : ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus est, quo possit evadere.

ወታአምር ፡ ለሊከ ፡ ፍኖቶን ፡ ወትከፍል ፡ ደወለ ፡ ምድርከ ፡ ምሥልስተ ፡ ዘአስተከፈለከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወይኩን ፡ ህየ ፡ ምስካዩ ፡ ለቀታሊ ፡ ለኵሉ ።

וְזֶה֙ דְּבַ֣ר הָרֹצֵ֔חַ אֲשֶׁר־יָנ֥וּס שָׁ֖מָּה וָחָ֑י אֲשֶׁ֨ר יַכֶּ֤ה אֶת־רֵעֵ֙הוּ֙ בִּבְלִי־דַ֔עַת וְה֛וּא לֹא־שֹׂנֵ֥א ל֖וֹ מִתְּמֹ֥ל שִׁלְשֹֽׁם׃

τοῦτο δὲ ἔσται τὸ πρόσταγμα τοῦ φονευτοῦ ὃς ἂν φύγῃ ἐκεῖ καὶ ζήσεται ὃς ἂν πατάξῃ τὸν πλησίον αὐτοῦ ἀκουσίως καὶ οὗτος οὐ μισῶν αὐτὸν πρὸ τῆς ἐχθὲς καὶ πρὸ τῆς τρίτης

Haec erit lex homicidae fugientis, cujus vita servanda est : qui percusserit proximum suum nesciens, et qui heri et nudiustertius nullum contra eum odium habuisse comprobatur :

ወዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ለቀታሊ ፡ እምከመ ፡ ሰከየ ፡ ህየ ፡ ይሕየው ፡ ለእመ ፡ በኢያእምሮ ፡ ቀተሎ ፡ ለካልኡ ፡ ወለእመ ፡ ኢኮነ ፡ ጸላኢሁ ፡ ቀዲሙ ።

וַאֲשֶׁר֩ יָבֹ֨א אֶת־רֵעֵ֥הוּ בַיַּ֘עַר֮ לַחְטֹ֣ב עֵצִים֒ וְנִדְּחָ֨ה יָד֤וֹ בַגַּרְזֶן֙ לִכְרֹ֣ת הָעֵ֔ץ וְנָשַׁ֤ל הַבַּרְזֶל֙ מִן־הָעֵ֔ץ וּמָצָ֥א אֶת־רֵעֵ֖הוּ וָמֵ֑ת ה֗וּא יָנ֛וּס אֶל־אַחַ֥ת הֶעָרִים־הָאֵ֖לֶּה וָחָֽי׃

καὶ ὃς ἂν εἰσέλθῃ μετὰ τοῦ πλησίον εἰς τὸν δρυμὸν συναγαγεῖν ξύλα καὶ ἐκκρουσθῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ τῇ ἀξίνῃ κόπτοντος τὸ ξύλον καὶ ἐκπεσὸν τὸ σιδήριον ἀπὸ τοῦ ξύλου τύχῃ τοῦ πλησίον καὶ ἀποθάνῃ οὗτος καταφεύξεται εἰς μίαν τῶν πόλεων τούτων καὶ ζήσεται

sed abiisse cum eo simpliciter in silvam ad ligna caedenda, et in succisione lignorum securis fugerit manu, ferrumque lapsum de manubrio amicum ejus percusserit, et occiderit : hic ad unam supradictarum urbium confugiet, et vivet :

ወለእመቦ ፡ ዘሖረ ፡ ምስለ ፡ ካልኡ ፡ ሐቅለ ፡ ይሕጥብ ፡ ዕፀ ፡ ወቈስለ ፡ እዴሁ ፡ በጕድብ ፡ እንዘ ፡ ይገዝም ፡ ዕፀ ፡ ወወድቀ ፡ ሐፂኑ ፡ እምውስተ ፡ ዕፁ ፡ ወወረደ ፡ ላዕለ ፡ ካልኡ ፡ ወቀተሎ ፡ ይሰኪ ፡ ውእቱ ፡ ውስተ ፡ አሐቲ ፡ እምነ ፡ እላንቱ ፡ አህጉር ፡ ወየሐዩ ፤

פֶּן־יִרְדֹּף֩ גֹּאֵ֨ל הַדָּ֜ם אַחֲרֵ֣י הָרֹצֵ֗חַ כִּי־יֵחַם֮ לְבָבוֹ֒ וְהִשִּׂיג֛וֹ כִּֽי־יִרְבֶּ֥ה הַדֶּ֖רֶךְ וְהִכָּ֣הוּ נָ֑פֶשׁ וְלוֹ֙ אֵ֣ין מִשְׁפַּט־מָ֔וֶת כִּ֠י לֹ֣א שֹׂנֵ֥א ה֛וּא ל֖וֹ מִתְּמ֥וֹל שִׁלְשֽׁוֹם׃

ἵνα μὴ διώξας ὁ ἀγχιστεύων τοῦ αἵματος ὀπίσω τοῦ φονεύσαντος ὅτι παρατεθέρμανται τῇ καρδίᾳ καὶ καταλάβῃ αὐτόν ἐὰν μακροτέρα ᾖ ἡ ὁδός καὶ πατάξῃ αὐτοῦ τὴν ψυχήν καὶ ἀποθάνῃ καὶ τούτῳ οὐκ ἔστιν κρίσις θανάτου ὅτι οὐ μισῶν ἦν αὐτὸν πρὸ τῆς ἐχθὲς καὶ πρὸ τῆς τρίτης

ne forsitan proximus ejus, cujus effusus est sanguis, dolore stimulatus, persequatur, et apprehendat eum si longior via fuerit, et percutiat animam ejus, qui non est reus mortis : quia nullum contra eum, qui occisus est, odium prius habuisse monstratur.

ከመ ፡ ኢይዴግኖ ፡ አበ ፡ ደም ፡ ወይትልዎ ፡ ለቀታሊ ፡ እስመ ፡ ተቃወ[ሞ ፡] በልቡ ፡ ወይርከቦ ፡ ለእመ ፡ ርሕቆ ፡ ፍኖት ፡ ወይቀትሎ ፡ ነፍሶ ፡ እንዘ ፡ ኢኮነ ፡ አበሳሁ ፡ ለሞት ፡ እስመ ፡ ኢኮነ ፡ ጸላኢሁ ፡ ቀዲሙ ።

עַל־כֵּ֛ן אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ לֵאמֹ֑ר שָׁלֹ֥שׁ עָרִ֖ים תַּבְדִּ֥יל לָֽךְ׃

διὰ τοῦτο ἐγώ σοι ἐντέλλομαι τὸ ῥῆμα τοῦτο λέγων τρεῖς πόλεις διαστελεῖς σεαυτῷ

Idcirco praecipio tibi, ut tres civitates aequalis inter se spatii dividas.

ወበበይነ ፡ ዝንቱ ፡ አዘዝኩከ ፡ አነ ፡ ትግበር ፡ ዘንተ ፡ ነገረ ፡ ወእቤለከ ፡ ሠላሰ ፡ አህጉረ ፡ ፍልጥ ፡ ለከ ።

וְאִם־יַרְחִ֞יב יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֶת־גְּבֻ֣לְךָ֔ כַּאֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖ע לַאֲבֹתֶ֑יךָ וְנָ֤תַן לְךָ֙ אֶת־כׇּל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר לָתֵ֥ת לַאֲבֹתֶֽיךָ׃

ἐὰν δὲ ἐμπλατύνῃ κύριος ὁ θεός σου τὰ ὅριά σου ὃν τρόπον ὤμοσεν τοῖς πατράσιν σου καὶ δῷ σοι κύριος πᾶσαν τὴν γῆν ἣν εἶπεν δοῦναι τοῖς πατράσιν σου

Cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut juravit patribus tuis, et dederit tibi cunctam terram, quam eis pollicitus est

ወለእመ ፡ አርኀበ ፡ ለከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ደወለከ ፡ በከመ ፡ መሐለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአበዊከ ፡ ወወሀበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኵሎ ፡ ምድረ ፡ እንተ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ እሁቦሙ ፡ ለአበዊከ ፤

כִּֽי־תִשְׁמֹר֩ אֶת־כׇּל־הַמִּצְוָ֨ה הַזֹּ֜את לַעֲשֹׂתָ֗הּ אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֣י מְצַוְּךָ֮ הַיּוֹם֒ לְאַהֲבָ֞ה אֶת־יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ וְלָלֶ֥כֶת בִּדְרָכָ֖יו כׇּל־הַיָּמִ֑ים וְיָסַפְתָּ֨ לְךָ֥ עוֹד֙ שָׁלֹ֣שׁ עָרִ֔ים עַ֖ל הַשָּׁלֹ֥שׁ הָאֵֽלֶּה׃

ἐὰν ἀκούσῃς ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ἀγαπᾶν κύριον τὸν θεόν σου πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας καὶ προσθήσεις σεαυτῷ ἔτι τρεῖς πόλεις πρὸς τὰς τρεῖς ταύτας

(si tamen custodieris mandata ejus, et feceris, quae hodie praecipio tibi, ut diligas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus omni tempore), addes tibi tres alias civitates, et supradictarum trium urbium numerum duplicabis :

ለእመ ፡ ሰማዕከ ፡ ከመ ፡ ትግበር ፡ ኵሎ ፡ ዘንተ ፡ ትእዛዘ ፡ ዘአነ ፡ እኤዝዘከ ፡ ዮም ፡ ከመ ፡ ታፍቅሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወከመ ፡ ትሑር ፡ በኵሉ ፡ ፍናዊሁ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕል ፡ ወትዌስክ ፡ ለከ ፡ ዓዲ ፡ ሠላሰ ፡ አህጉረ ፡ ላዕለ ፡ እልክቱ ፡ ሠላስ ።

וְלֹ֤א יִשָּׁפֵךְ֙ דָּ֣ם נָקִ֔י בְּקֶ֣רֶב אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁר֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ נַחֲלָ֑ה וְהָיָ֥ה עָלֶ֖יךָ דָּמִֽים׃ {פ}

καὶ οὐκ ἐκχυθήσεται αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ γῇ σου ᾗ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρῳ καὶ οὐκ ἔσται ἐν σοὶ αἵματι ἔνοχος

ut non effundatur sanguis innoxius in medio terrae, quam Dominus Deus tuus dabit tibi possidendam, ne sis sanguinis reus.

ወኢይትከዐው ፡ ደም ፡ ንጹሕ ፡ ውስተ ፡ ምድርከ ፡ እንተ ፡ ወሀበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ መክፈልተከ ፡ ወኢየሀሉ ፡ ውስቴትከ ፡ ቀታሌ ፡ ነፍስ ።

וְכִֽי־יִהְיֶ֥ה אִישׁ֙ שֹׂנֵ֣א לְרֵעֵ֔הוּ וְאָ֤רַב לוֹ֙ וְקָ֣ם עָלָ֔יו וְהִכָּ֥הוּ נֶ֖פֶשׁ וָמֵ֑ת וְנָ֕ס אֶל־אַחַ֖ת הֶעָרִ֥ים הָאֵֽל׃

ἐὰν δὲ γένηται ἄνθρωπος μισῶν τὸν πλησίον καὶ ἐνεδρεύσῃ αὐτὸν καὶ ἐπαναστῇ ἐπ’ αὐτὸν καὶ πατάξῃ αὐτοῦ ψυχήν καὶ ἀπεθάνῃ καὶ φύγῃ εἰς μίαν τῶν πόλεων τούτων

Si quis autem, odio habens proximum suum, insidiatus fuerit vitae ejus, surgensque percusserit illum, et mortuus fuerit, fugeritque ad unam de supradictis urbibus,

ወለእመሰቦ ፡ ብእሲ ፡ ዘይጸልኦ ፡ ለካልኡ ፡ ወይፀንሖ ፡ ወእምዝ ፡ ተንሥአ ፡ ላዕሌሁ ፡ ወቀተሎ ፡ ነፍሶ ፡ ወሞተ ፡ ወሰከየ ፡ ውስተ ፡ አሐቲ ፡ እምነ ፡ እላንቱ ፡ አህጉር ፤

וְשָֽׁלְחוּ֙ זִקְנֵ֣י עִיר֔וֹ וְלָקְח֥וּ אֹת֖וֹ מִשָּׁ֑ם וְנָתְנ֣וּ אֹת֗וֹ בְּיַ֛ד גֹּאֵ֥ל הַדָּ֖ם וָמֵֽת׃

καὶ ἀποστελοῦσιν ἡ γερουσία τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ λήμψονται αὐτὸν ἐκεῖθεν καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν εἰς χεῖρας τῷ ἀγχιστεύοντι τοῦ αἵματος καὶ ἀποθανεῖται

mittent seniores civitatis illius, et arripient eum de loco effugii, tradentque in manu proximi, cujus sanguis effusus est, et morietur.

ወይልእኩ ፡ ሊቃናተ ፡ ሀገሩ ፡ ወያመጽእዎ ፡ እምህየ ፡ ወይሜጥውዎ ፡ ኪያሁ ፡ ለአበ ፡ ደም ፡ ወይቀትሎ ።

לֹא־תָח֥וֹס עֵֽינְךָ֖ עָלָ֑יו וּבִֽעַרְתָּ֧ דַֽם־הַנָּקִ֛י מִיִּשְׂרָאֵ֖ל וְט֥וֹב לָֽךְ׃ {ס}

οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ’ αὐτῷ καὶ καθαριεῖς τὸ αἷμα τὸ ἀναίτιον ἐξ Ισραηλ καὶ εὖ σοι ἔσται

Non miseraberis ejus, et auferes innoxium sanguinem de Israël, ut bene sit tibi.

ወዐይንከ ፡ ኢትምሐኮ ፡ ወታነጽሕ ፡ ደመ ፡ ንጹሐ ፡ እምነ ፡ እስራኤል ፡ ወትከውን ፡ ሠናይት ፡ ላዕሌከ ።

לֹ֤א תַסִּיג֙ גְּב֣וּל רֵֽעֲךָ֔ אֲשֶׁ֥ר גָּבְל֖וּ רִאשֹׁנִ֑ים בְּנַחֲלָֽתְךָ֙ אֲשֶׁ֣ר תִּנְחַ֔ל בָּאָ֕רֶץ אֲשֶׁר֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ לְרִשְׁתָּֽהּ׃ {ס}

οὐ μετακινήσεις ὅρια τοῦ πλησίον σου ἃ ἔστησαν οἱ πατέρες σου ἐν τῇ κληρονομίᾳ σου ᾗ κατεκληρονομήθης ἐν τῇ γῇ ᾗ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρῳ

Non assumes, et transferes terminos proximi tui, quos fixerunt priores in possessione tua, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam acceperis possidendam.

ወኢትትኃሠሥ ፡ ደወለ ፡ ቢጽከ ፡ ዘሠርዑ ፡ አበዊከ ፡ በውስተ ፡ ርስትከ ፡ ዘተወረስከ ፡ ምድረ ፡ እንተ ፡ ወሀበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ መክፈልተከ ።

לֹֽא־יָקוּם֩ עֵ֨ד אֶחָ֜ד בְּאִ֗ישׁ לְכׇל־עָוֺן֙ וּלְכׇל־חַטָּ֔את בְּכׇל־חֵ֖טְא אֲשֶׁ֣ר יֶֽחֱטָ֑א עַל־פִּ֣י׀ שְׁנֵ֣י עֵדִ֗ים א֛וֹ עַל־פִּ֥י שְׁלֹשָֽׁה־עֵדִ֖ים יָק֥וּם דָּבָֽר׃

οὐκ ἐμμενεῖ μάρτυς εἷς μαρτυρῆσαι κατὰ ἀνθρώπου κατὰ πᾶσαν ἀδικίαν καὶ κατὰ πᾶν ἁμάρτημα καὶ κατὰ πᾶσαν ἁμαρτίαν ἣν ἂν ἁμάρτῃ ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων καὶ ἐπὶ στόματος τριῶν μαρτύρων σταθήσεται πᾶν ῥῆμα

Non stabit testis unus contra aliquem, quidquid illud peccati, et facinoris fuerit : sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum.

ወኢይከውን ፡ አሐዱ ፡ ሰማዕት ፡ ከመ ፡ ይኩን ፡ ስምዐ ፡ ላዕለ ፡ ሰብእ ፡ በኵሉ ፡ ጌጋይ ፡ ወበኵሉ ፡ አበሳ ፡ ዘአበሱ ፤ በአፈ ፡ ክልኤቱ ፡ ሰማዕት ፡ ወበአፈ ፡ ሠለስቱ ፡ ሰማዕት ፡ የኀልቅ ፡ ኵሉ ፡ ነገር ።

כִּֽי־יָק֥וּם עֵד־חָמָ֖ס בְּאִ֑ישׁ לַעֲנ֥וֹת בּ֖וֹ סָרָֽה׃

ἐὰν δὲ καταστῇ μάρτυς ἄδικος κατὰ ἀνθρώπου καταλέγων αὐτοῦ ἀσέβειαν

Si steterit testis mendax contra hominem, accusans eum praevaricationis,

ወለእመ ፡ አምጽኡ ፡ ሎቱ ፡ ለሰብእ ፡ ሰማዕተ ፡ በዐመፃ ፡ ወነበበ ፡ ላዕሌሁ ፡ ሐሰተ ፤

וְעָמְד֧וּ שְׁנֵֽי־הָאֲנָשִׁ֛ים אֲשֶׁר־לָהֶ֥ם הָרִ֖יב לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֑ה לִפְנֵ֤י הַכֹּֽהֲנִים֙ וְהַשֹּׁ֣פְטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יִהְי֖וּ בַּיָּמִ֥ים הָהֵֽם׃

καὶ στήσονται οἱ δύο ἄνθρωποι οἷς ἐστιν αὐτοῖς ἡ ἀντιλογία ἔναντι κυρίου καὶ ἔναντι τῶν ἱερέων καὶ ἔναντι τῶν κριτῶν οἳ ἐὰν ὦσιν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις

stabunt ambo, quorum causa est, ante Dominum in conspectu sacerdotum et judicum qui fuerint in diebus illis.

ወይቀውሙ ፡ እልክቱ ፡ ክልኤቱ ፡ ዕደው ፡ እለ ፡ ይትኃሠሡ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወቅድመ ፡ ካህናት ፡ ወቅድመ ፡ መኳንንት ፡ እለ ፡ ሀለው ፡ በእማንቱ ፡ መዋዕል ፤

וְדָרְשׁ֥וּ הַשֹּׁפְטִ֖ים הֵיטֵ֑ב וְהִנֵּ֤ה עֵֽד־שֶׁ֙קֶר֙ הָעֵ֔ד שֶׁ֖קֶר עָנָ֥ה בְאָחִֽיו׃

καὶ ἐξετάσωσιν οἱ κριταὶ ἀκριβῶς καὶ ἰδοὺ μάρτυς ἄδικος ἐμαρτύρησεν ἄδικα ἀντέστη κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ

Cumque diligentissime perscrutantes, invenerint falsum testem dixisse contra fratrem suum mendacium,

ወየሐትቱ ፡ መኳንንት ፡ ወይጤይቁ ፡ (ወእልክቱኒ ፡ ክልኤቱ ፡ ሰማዕት ፡) ወለዝክቱኒ ፡ አሐዱ ፡ ዐማፂ ፡ ዘኮነ ፡ ስምዐ ፡ በሐሰት ፡ ወቆመ ፡ ላዕለ ፡ ካልኡ ፤

וַעֲשִׂ֣יתֶם ל֔וֹ כַּאֲשֶׁ֥ר זָמַ֖ם לַעֲשׂ֣וֹת לְאָחִ֑יו וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃

καὶ ποιήσετε αὐτῷ ὃν τρόπον ἐπονηρεύσατο ποιῆσαι κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν

reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit, et auferes malum de medio tui :

ይግበርዎ ፡ ዘከመ ፡ ፈቀደ ፡ ይግበር ፡ እኪተ ፡ ላዕለ ፡ ካልኡ ፡ ወታሴስሉ ፡ እኩየ ፡ እምኔክሙ ።

וְהַנִּשְׁאָרִ֖ים יִשְׁמְע֣וּ וְיִרָ֑אוּ וְלֹֽא־יֹסִ֨פוּ לַעֲשׂ֜וֹת ע֗וֹד כַּדָּבָ֥ר הָרָ֛ע הַזֶּ֖ה בְּקִרְבֶּֽךָ׃

καὶ οἱ ἐπίλοιποι ἀκούσαντες φοβηθήσονται καὶ οὐ προσθήσουσιν ἔτι ποιῆσαι κατὰ τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο ἐν ὑμῖν

ut audientes ceteri timorem habeant, et nequaquam talia audeant facere.

ወባዕድ ፡ ሰሚዖ ፡ ይፍራህ ፡ ወኢይድግም ፡ እንከ ፡ ገቢረ ፡ ዘንተ ፡ ነገረ ፡ እኩየ ፡ በውስቴትክሙ ።

וְלֹ֥א תָח֖וֹס עֵינֶ֑ךָ נֶ֣פֶשׁ בְּנֶ֗פֶשׁ עַ֤יִן בְּעַ֙יִן֙ שֵׁ֣ן בְּשֵׁ֔ן יָ֥ד בְּיָ֖ד רֶ֥גֶל בְּרָֽגֶל׃ {ס}

οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ’ αὐτῷ ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος χεῖρα ἀντὶ χειρός πόδα ἀντὶ ποδός

Non misereberis ejus, sed animam pro anima, oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede exiges.

ወዐይንከ ፡ ኢትምሐኮ ፡ ነፍስ ፡ ህየንተ ፡ ነፍስ ፡ ወዐይን ፡ ህየንተ ፡ ዐይን ፡ ወስን ፡ ህየንተ ፡ ስን ፡ ወእድ ፡ ህየንተ ፡ እድ ፡ ወእግር ፡ ህየንተ ፡ እግር ።