申命記 第 2 章｜4 種原文並排

וַנֵּ֜פֶן וַנִּסַּ֤ע הַמִּדְבָּ֙רָה֙ דֶּ֣רֶךְ יַם־ס֔וּף כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֵלָ֑י וַנָּ֥סׇב אֶת־הַר־שֵׂעִ֖יר יָמִ֥ים רַבִּֽים׃ {ס}

καὶ ἐπιστραφέντες ἀπήραμεν εἰς τὴν ἔρημον ὁδὸν θάλασσαν ἐρυθράν ὃν τρόπον ἐλάλησεν κύριος πρός με καὶ ἐκυκλώσαμεν τὸ ὄρος τὸ Σηιρ ἡμέρας πολλάς

Profectique inde, venimus in solitudinem, quae ducit ad mare Rubrum, sicut mihi dixerat Dominus : et circuivimus montem Seir longo tempore.

ወተመየጥነ ፡ ወሖርነ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ፍኖተ ፡ ባሕረ ፡ [ኤ]ርትራ ፡ በከመ ፡ ይቤለኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወዖድናሁ ፡ ለደብረ ፡ ሴይር ፡ ብዙኀ ፡ መዋዕለ ።

וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃

καὶ εἶπεν κύριος πρός με

Dixitque Dominus ad me :

ወይቤለኒ ፡ እግዚአብሔር ፤

רַב־לָכֶ֕ם סֹ֖ב אֶת־הָהָ֣ר הַזֶּ֑ה פְּנ֥וּ לָכֶ֖ם צָפֹֽנָה׃

ἱκανούσθω ὑμῖν κυκλοῦν τὸ ὄρος τοῦτο ἐπιστράφητε οὖν ἐπὶ βορρᾶν

Sufficit vobis circuire montem istum : ite contra aquilonem :

ኮነክሙ ፡ ዐዊዶቶ ፡ ለዝንቱ ፡ ደብር ፡ ግብኡ ፡ እንከሰ ፡ ልመንገለ ፡ መስዕ ።

וְאֶת־הָעָם֮ צַ֣ו לֵאמֹר֒ אַתֶּ֣ם עֹֽבְרִ֗ים בִּגְבוּל֙ אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵי־עֵשָׂ֔ו הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּשֵׂעִ֑יר וְיִֽירְא֣וּ מִכֶּ֔ם וְנִשְׁמַרְתֶּ֖ם מְאֹֽד׃

καὶ τῷ λαῷ ἔντειλαι λέγων ὑμεῖς παραπορεύεσθε διὰ τῶν ὁρίων τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν Ησαυ οἳ κατοικοῦσιν ἐν Σηιρ καὶ φοβηθήσονται ὑμᾶς καὶ εὐλαβηθήσονται ὑμᾶς σφόδρα

et populo praecipe, dicens : Transibitis per terminos fratrum vestrorum filiorum Esau, qui habitant in Seir, et timebunt vos.

ወአዝዞሙ ፡ ለሕዝብ ፡ ወበሎሙ ፡ ናሁ ፡ ተሐውሩ ፡ አንትሙ ፡ እንተ ፡ አድዋሊሆሙ ፡ ለአኀዊክሙ ፡ ለደቂቀ ፡ ዔሳው ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ ሴይር ፡ ወይፈርሁክሙ ፡ ጥቀ ።

אַל־תִּתְגָּר֣וּ בָ֔ם כִּ֠י לֹֽא־אֶתֵּ֤ן לָכֶם֙ מֵֽאַרְצָ֔ם עַ֖ד מִדְרַ֣ךְ כַּף־רָ֑גֶל כִּֽי־יְרֻשָּׁ֣ה לְעֵשָׂ֔ו נָתַ֖תִּי אֶת־הַ֥ר שֵׂעִֽיר׃

μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον οὐ γὰρ μὴ δῶ ὑμῖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν οὐδὲ βῆμα ποδός ὅτι ἐν κλήρῳ δέδωκα τοῖς υἱοῖς Ησαυ τὸ ὄρος τὸ Σηιρ

Videte ergo diligenter ne moveamini contra eos. Neque enim dabo vobis de terra eorum quantum potest unius pedis calcare vestigium, quia in possessionem Esau dedi montem Seir.

ዑቁ ፡ ኢትትቃተሉ ፡ ምስሌሆሙ ፡ እስመ ፡ ኢእሁበክሙ ፡ እምውስተ ፡ ምድሮሙ ፡ ርስተ ፡ ወኢምሥጋረ ፡ እግር ፡ እስመ ፡ መክፈልቶ ፡ ወሀብክዎ ፡ ለዔሳው ፡ ደብረ ፡ ሴይር ።

אֹ֣כֶל תִּשְׁבְּר֧וּ מֵֽאִתָּ֛ם בַּכֶּ֖סֶף וַאֲכַלְתֶּ֑ם וְגַם־מַ֜יִם תִּכְר֧וּ מֵאִתָּ֛ם בַּכֶּ֖סֶף וּשְׁתִיתֶֽם׃

βρώματα ἀργυρίου ἀγοράσατε παρ’ αὐτῶν καὶ φάγεσθε καὶ ὕδωρ μέτρῳ λήμψεσθε παρ’ αὐτῶν ἀργυρίου καὶ πίεσθε

Cibos emetis ab eis pecunia, et comedetis : aquam emptam haurietis, et bibetis.

ተሣየጡ ፡ እክለ ፡ በኀቤሆሙ ፡ በወርቅክሙ ፡ ወተሴሰዩ ፡ ወማየኒ ፡ በመስፈርት ፡ ንሥኡ ፡ በኀቤሆሙ ፡ በወርቅክሙ ፡ ወስተዩ ።

כִּי֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ בֵּֽרַכְךָ֗ בְּכֹל֙ מַעֲשֵׂ֣ה יָדֶ֔ךָ יָדַ֣ע לֶכְתְּךָ֔ אֶת־הַמִּדְבָּ֥ר הַגָּדֹ֖ל הַזֶּ֑ה זֶ֣ה׀ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֗ה יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ עִמָּ֔ךְ לֹ֥א חָסַ֖רְתָּ דָּבָֽר׃

ὁ γὰρ κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν εὐλόγησέν σε ἐν παντὶ ἔργῳ τῶν χειρῶν σου διάγνωθι πῶς διῆλθες τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ τὴν φοβερὰν ἐκείνην ἰδοὺ τεσσαράκοντα ἔτη κύριος ὁ θεός σου μετὰ σοῦ οὐκ ἐπεδεήθης ῥήματος

Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni opere manuum tuarum : novit iter tuum, quomodo transieris solitudinem hanc magnam, per quadraginta annos habitans tecum Dominus Deus tuus, et nihil tibi defuit.

እስመ ፡ ባረከከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በኵሉ ፡ ግብረ ፡ እደዊከ ፤ አእምር ፡ እፎ ፡ ዐደውካሁ ፡ ለዝንቱ ፡ ገዳም ፡ ዐቢይ ፡ ዘግሩም ፡ ውእቱ ፡ ናሁ ፡ አርብዓ ፡ ዓመ ፡ ሀለወ ፡ ምስሌከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ እንዘ ፡ አልቦ ፡ ዘያኀጥአከ ፡ እምዘ ፡ ነበብከ ።

וַֽנַּעֲבֹ֞ר מֵאֵ֧ת אַחֵ֣ינוּ בְנֵי־עֵשָׂ֗ו הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּשֵׂעִ֔יר מִדֶּ֙רֶךְ֙ הָֽעֲרָבָ֔ה מֵאֵילַ֖ת וּמֵעֶצְיֹ֣ן גָּ֑בֶר {ס} וַנֵּ֙פֶן֙ וַֽנַּעֲבֹ֔ר דֶּ֖רֶךְ מִדְבַּ֥ר מוֹאָֽב׃

καὶ παρήλθομεν τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν υἱοὺς Ησαυ τοὺς κατοικοῦντας ἐν Σηιρ παρὰ τὴν ὁδὸν τὴν Αραβα ἀπὸ Αιλων καὶ ἀπὸ Γασιωνγαβερ καὶ ἐπιστρέψαντες παρήλθομεν ὁδὸν ἔρημον Μωαβ

Cumque transissemus fratres nostros filios Esau, qui habitabant in Seir, per viam campestrem de Elath, et de Asiongaber, venimus ad iter quod ducit in desertum Moab.

ወተዐደውናሆሙ ፡ ለአኀዊክሙ ፡ ለደቂቀ ፡ ዔሳው ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ ሴይር ፡ ኀበ ፡ ፍኖተ ፡ አራባ ፡ እምነ ፡ ኤሎም ፡ ወእምነ ፡ ጋስዮን ፡ ጋቤር ፡ ወእምዝ ፡ ተመየጥነ ፡ ወተዐደውነ ፡ ፍኖተ ፡ ገዳም ፡ ዘሞአብ ።

וַיֹּ֨אמֶר יְהֹוָ֜ה אֵלַ֗י אַל־תָּ֙צַר֙ אֶת־מוֹאָ֔ב וְאַל־תִּתְגָּ֥ר בָּ֖ם מִלְחָמָ֑ה כִּ֠י לֹֽא־אֶתֵּ֨ן לְךָ֤ מֵֽאַרְצוֹ֙ יְרֻשָּׁ֔ה כִּ֣י לִבְנֵי־ל֔וֹט נָתַ֥תִּי אֶת־עָ֖ר יְרֻשָּֽׁה׃

καὶ εἶπεν κύριος πρός με μὴ ἐχθραίνετε τοῖς Μωαβίταις καὶ μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον οὐ γὰρ μὴ δῶ ὑμῖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν κλήρῳ τοῖς γὰρ υἱοῖς Λωτ δέδωκα τὴν Σηιρ κληρονομεῖν

Dixitque Dominus ad me : Non pugnes contra Moabitas, nec ineas adversus eos praelium : non enim dabo tibi quidquam de terra eorum, quia filiis Loth tradidi Ar in possessionem.

ወይቤለኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኢትፃረርዎሙ ፡ ለሞአባውያን ፡ ወኢትትቃተሉ ፡ ምስሌሆሙ ፡ እስመ ፡ ኢእሁበክሙ ፡ ርስተ ፡ እምነ ፡ ምድሮሙ ፡ እስመ ፡ ለደቂቀ ፡ ሎጥ ፡ ወሀብክዎሙ ፡ ርስቶሙ ፡ ሴይር ።

הָאֵמִ֥ים לְפָנִ֖ים יָ֣שְׁבוּ בָ֑הּ עַ֣ם גָּד֥וֹל וְרַ֛ב וָרָ֖ם כָּעֲנָקִֽים׃

οἱ Ομμιν πρότεροι ἐνεκάθηντο ἐπ’ αὐτῆς ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ ἰσχύοντες ὥσπερ οἱ Ενακιμ

Emim primi fuerunt habitatores ejus, populus magnus, et validus, et tam excelsus ut de Enacim stirpe,

ወአሚን ፡ (ወ)ቀደሙ ፡ ነቢረ ፡ ውስቴታ ፡ ሕዝብ ፡ ዐቢይ ፡ ጥቀ ፡ ወጽኑዓን ፡ ከመ ፡ እለ ፡ ውስተ ፡ አቂም ።

רְפָאִ֛ים יֵחָשְׁב֥וּ אַף־הֵ֖ם כָּעֲנָקִ֑ים וְהַמֹּ֣אָבִ֔ים יִקְרְא֥וּ לָהֶ֖ם אֵמִֽים׃

Ραφαϊν λογισθήσονται καὶ οὗτοι ὥσπερ οἱ Ενακιμ καὶ οἱ Μωαβῖται ἐπονομάζουσιν αὐτοὺς Ομμιν

quasi gigantes crederentur, et essent similes filiorum Enacim. Denique Moabitae appellant eos Emim.

ራፋን ፡ ይከውኑ ፡ እሙንቱኒ ፡ ከመ ፡ እለ ፡ ውስተ ፡ አቂም ፡ ወሞአባውያን ፡ ዛሚን ፡ ይብልዎሙ ።

וּבְשֵׂעִ֞יר יָשְׁב֣וּ הַחֹרִים֮ לְפָנִים֒ וּבְנֵ֧י עֵשָׂ֣ו יִֽירָשׁ֗וּם וַיַּשְׁמִידוּם֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיֵּשְׁב֖וּ תַּחְתָּ֑ם כַּאֲשֶׁ֧ר עָשָׂ֣ה יִשְׂרָאֵ֗ל לְאֶ֙רֶץ֙ יְרֻשָּׁת֔וֹ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן יְהֹוָ֖ה לָהֶֽם׃

καὶ ἐν Σηιρ ἐνεκάθητο ὁ Χορραῖος πρότερον καὶ υἱοὶ Ησαυ ἀπώλεσαν αὐτοὺς καὶ ἐξέτριψαν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ’ αὐτῶν ὃν τρόπον ἐποίησεν Ισραηλ τὴν γῆν τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἣν δέδωκεν κύριος αὐτοῖς

In Seir autem prius habitaverunt Horrhaei : quibus expulsis atque deletis, habitaverunt filii Esau, sicut fecit Israël in terra possessionis suae, quam dedit illi Dominus.

ወኮሬዎስ ፡ ውስተ ፡ ሴይር ፡ ይነብሩ ፡ ቀዲሙ ፡ ወደቂቀ ፡ ዔሳው ፡ አጥፍእዎሙ ፡ ወቀጥቀጥዎሙ ፡ እምቅድመ ፡ ገጾሙ ፡ ወነበሩ ፡ መካኖሙ ፡ ከመ ፡ ገበርዋ ፡ እስራኤል ፡ ለምድረ ፡ ርስቶሙ ፡ እንተ ፡ ወሀቦሙ ፡ እግዚአብሔር ።

עַתָּ֗ה קֻ֛מוּ וְעִבְר֥וּ לָכֶ֖ם אֶת־נַ֣חַל זָ֑רֶד וַֽנַּעֲבֹ֖ר אֶת־נַ֥חַל זָֽרֶד׃

νῦν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς καὶ παραπορεύεσθε τὴν φάραγγα Ζαρετ καὶ παρήλθομεν τὴν φάραγγα Ζαρετ

Surgentes ergo ut transiremus torrentem Zared, venimus ad eum.

ወይእዜኒ ፡ ተንሥኡ ፡ ወገዐዙ ፡ አንትሙ ፡ ወሑሩ ፡ ውስተ ፡ ቈላተ ፡ ዛሬድ ፡ ወተዐደውናሁ ፡ ለቈላተ ፡ ዛሬ[ድ] ።

וְהַיָּמִ֞ים אֲשֶׁר־הָלַ֣כְנוּ׀ מִקָּדֵ֣שׁ בַּרְנֵ֗עַ עַ֤ד אֲשֶׁר־עָבַ֙רְנוּ֙ אֶת־נַ֣חַל זֶ֔רֶד שְׁלֹשִׁ֥ים וּשְׁמֹנֶ֖ה שָׁנָ֑ה עַד־תֹּ֨ם כׇּל־הַדּ֜וֹר אַנְשֵׁ֤י הַמִּלְחָמָה֙ מִקֶּ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר נִשְׁבַּ֥ע יְהֹוָ֖ה לָהֶֽם׃

καὶ αἱ ἡμέραι ἃς παρεπορεύθημεν ἀπὸ Καδης Βαρνη ἕως οὗ παρήλθομεν τὴν φάραγγα Ζαρετ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἕως οὗ διέπεσεν πᾶσα γενεὰ ἀνδρῶν πολεμιστῶν ἀποθνῄσκοντες ἐκ τῆς παρεμβολῆς καθότι ὤμοσεν αὐτοῖς ὁ θεός

Tempus autem, quo ambulavimus de Cadesbarne usque ad transitum torrentis Zared, triginta et octo annorum fuit : donec consumeretur omnis generatio hominum bellatorum de castris, sicut juraverat Dominus :

ወመዋዕሊሁ ፡ በዘ ፡ ቦንቱ ፡ [ሖርነ ፡] እምቃዴስ ፡ በርኔ ፡ እስከ ፡ ተዐደውናሁ ፡ ለቈላተ ፡ ዛሬድ ፡ ሠላሳ ፡ ወሰመንቱ ፡ ዓመት ፡ እስከ ፡ ሞቱ ፡ ኵሎሙ ፡ ዕደው ፡ ዘይእቲ ፡ ትውልድ ፡ እለ ፡ መስተቃትላን ፡ እሙንቱ ፡ ወጠፍኡ ፡ እምነ ፡ ማእከለ ፡ ትዕይንት ፡ በከመ ፡ መሐለ ፡ ሎሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ እግዚእ ።

וְגַ֤ם יַד־יְהֹוָה֙ הָ֣יְתָה בָּ֔ם לְהֻמָּ֖ם מִקֶּ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֑ה עַ֖ד תֻּמָּֽם׃

καὶ ἡ χεὶρ τοῦ θεοῦ ἦν ἐπ’ αὐτοῖς ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἐκ τῆς παρεμβολῆς ἕως οὗ διέπεσαν

cujus manus fuit adversum eos, ut interirent de castrorum medio.

እስመ ፡ እደ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሀለወት ፡ ላዕሌሆሙ ፡ ከመ ፡ ታጥፍኦሙ ፡ እምነ ፡ ማእከለ ፡ ትዕይንት ፡ እስከ ፡ ወድቁ ።

וַיְהִ֨י כַאֲשֶׁר־תַּ֜מּוּ כׇּל־אַנְשֵׁ֧י הַמִּלְחָמָ֛ה לָמ֖וּת מִקֶּ֥רֶב הָעָֽם׃ {ס}

καὶ ἐγενήθη ἐπεὶ διέπεσαν πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ ἀποθνῄσκοντες ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ

Postquam autem universi ceciderunt pugnatores,

ወኮነ ፡ እምዘ ፡ ወድቁ ፡ ኵሎሙ ፡ ውእቶሙ ፡ ዕደው ፡ መስተቃትላን ፡ ወሞቱ ፡ እምነ ፡ ማእከለ ፡ ሕዝብ ፤

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρός με λέγων

locutus est Dominus ad me, dicens :

ወነበበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

אַתָּ֨ה עֹבֵ֥ר הַיּ֛וֹם אֶת־גְּב֥וּל מוֹאָ֖ב אֶת־עָֽר׃

σὺ παραπορεύσῃ σήμερον τὰ ὅρια Μωαβ τὴν Σηιρ

Tu transibis hodie terminos Moab, urbem nomine Ar :

ናሁ ፡ ተሐውር ፡ አንተ ፡ ውስተ ፡ አድዋለ ፡ ሞአብ ፡ ዘሴይር ።

וְקָרַבְתָּ֗ מ֚וּל בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן אַל־תְּצֻרֵ֖ם וְאַל־תִּתְגָּ֣ר בָּ֑ם כִּ֣י לֹֽא־אֶ֠תֵּ֠ן מֵאֶ֨רֶץ בְּנֵי־עַמּ֤וֹן לְךָ֙ יְרֻשָּׁ֔ה כִּ֥י לִבְנֵי־ל֖וֹט נְתַתִּ֥יהָ יְרֻשָּֽׁה׃

καὶ προσάξετε ἐγγὺς υἱῶν Αμμαν μὴ ἐχθραίνετε αὐτοῖς καὶ μὴ συνάψητε αὐτοῖς εἰς πόλεμον οὐ γὰρ μὴ δῶ ἀπὸ τῆς γῆς υἱῶν Αμμαν σοὶ ἐν κλήρῳ ὅτι τοῖς υἱοῖς Λωτ δέδωκα αὐτὴν ἐν κλήρῳ

et accedens in vicina filiorum Ammon, cave ne pugnes contra eos, nec movearis ad praelium : non enim dabo tibi de terra filiorum Ammon, quia filiis Loth dedi eam in possessionem.

ወትበጽሑ ፡ ቅሩቦሙ ፡ ለደቂቀ ፡ ዐማን ፡ ኢትፃረርዎሙ ፡ ወኢትትኣኀዙ ፡ ቀትለ ፡ ምስሌሆሙ ፡ እስመ ፡ ኢእሁበክሙ ፡ እምነ ፡ ምድሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ አማን ፡ ርስተ ፡ እስመ ፡ ለደቂቀ ፡ ሎጥ ፡ ወሀብክዎሙ ፡ መክፈልቶሙ ፡ ይእቲ ።

אֶֽרֶץ־רְפָאִ֥ים תֵּחָשֵׁ֖ב אַף־הִ֑וא רְפָאִ֤ים יָֽשְׁבוּ־בָהּ֙ לְפָנִ֔ים וְהָֽעַמֹּנִ֔ים יִקְרְא֥וּ לָהֶ֖ם זַמְזֻמִּֽים׃

γῆ Ραφαϊν λογισθήσεται καὶ γὰρ ἐπ’ αὐτῆς κατῴκουν οἱ Ραφαϊν τὸ πρότερον καὶ οἱ Αμμανῖται ὀνομάζουσιν αὐτοὺς Ζομζομμιν

Terra gigantum reputata est : et in ipsa olim habitaverunt gigantes, quos Ammonitae vocant Zomzommim,

ወረፋይን ፡ ትት[ኌ]ለቍ ፡ እስመ ፡ ረፋይን ፡ ይነብሩ ፡ ውስቴታ ፡ ቀዲሙ ፡ ወዐማናውያንሰ ፡ ዞሜን ፡ ይብልዎሙ ።

עַ֣ם גָּד֥וֹל וְרַ֛ב וָרָ֖ם כָּעֲנָקִ֑ים וַיַּשְׁמִידֵ֤ם יְהֹוָה֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיִּירָשֻׁ֖ם וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּֽם׃

ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ δυνατώτερον ὑμῶν ὥσπερ οἱ Ενακιμ καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς κύριος πρὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατεκληρονόμησαν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ’ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης

populus magnus, et multus, et procerae longitudinis, sicut Enacim, quos delevit Dominus a facie eorum : et fecit illos habitare pro eis,

ሕዝብ ፡ ዐቢይ ፡ ወብዙኅ ፡ ወጽኑዓን ፡ ወኀያላን ፡ ከመ ፡ እለ ፡ አቂም ፡ ወአጥፍኦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ እምቅድመ ፡ ገጾሙ ፡ ወተወረስዎሙ ፡ ወነበሩ ፡ ህየንቴሆሙ ።

כַּאֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ לִבְנֵ֣י עֵשָׂ֔ו הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּשֵׂעִ֑יר אֲשֶׁ֨ר הִשְׁמִ֤יד אֶת־הַחֹרִי֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיִּֽירָשֻׁם֙ וַיֵּשְׁב֣וּ תַחְתָּ֔ם עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

ὥσπερ ἐποίησαν τοῖς υἱοῖς Ησαυ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν Σηιρ ὃν τρόπον ἐξέτριψαν τὸν Χορραῖον ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατεκληρονόμησαν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ’ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης

sicut fecerat filiis Esau, qui habitant in Seir, delens Horrhaeos, et terram eorum illis tradens, quam possident usque in praesens.

ከመ ፡ ገብሩ ፡ (ለ)ደቂቀ ፡ ዔሳው ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ ሴይር ፡ በከመ ፡ አስዐሮሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለኮራውያን ፡ እምቅድመ ፡ ገጾሙ ፡ ወተወረስዎሙ ፡ ወነበሩ ፡ ህየንቴሆሙ ፡ እስከ ፡ ዛቲ ።

וְהָֽעַוִּ֛ים הַיֹּשְׁבִ֥ים בַּחֲצֵרִ֖ים עַד־עַזָּ֑ה כַּפְתֹּרִים֙ הַיֹּצְאִ֣ים מִכַּפְתֹּ֔ר הִשְׁמִידֻ֖ם וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּֽם׃

καὶ οἱ Ευαῖοι οἱ κατοικοῦντες ἐν ασηρωθ ἕως Γάζης καὶ οἱ Καππάδοκες οἱ ἐξελθόντες ἐκ Καππαδοκίας ἐξέτριψαν αὐτοὺς καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ’ αὐτῶν

Hevaeos quoque, qui habitabant in Haserim usque Gazan, Cappadoces expulerunt : qui egressi de Cappadocia deleverunt eos, et habitaverunt pro illis.

ወሔዋውያንኒ ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ አሴሮት ፡ እስከ ፡ ጋዜስ ፡ ወቀጰዶቅያ ፡ (ወ)አጥፍእዎሙ ፡ ወነበሩ ፡ ህየንቴሆሙ ።

ק֣וּמוּ סְּע֗וּ וְעִבְרוּ֮ אֶת־נַ֣חַל אַרְנֹן֒ רְאֵ֣ה נָתַ֣תִּי בְ֠יָדְךָ֠ אֶת־סִיחֹ֨ן מֶֽלֶךְ־חֶשְׁבּ֧וֹן הָֽאֱמֹרִ֛י וְאֶת־אַרְצ֖וֹ הָחֵ֣ל רָ֑שׁ וְהִתְגָּ֥ר בּ֖וֹ מִלְחָמָֽה׃

νῦν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε καὶ παρέλθατε ὑμεῖς τὴν φάραγγα Αρνων ἰδοὺ παραδέδωκα εἰς τὰς χεῖράς σου τὸν Σηων βασιλέα Εσεβων τὸν Αμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ ἐνάρχου κληρονομεῖν σύναπτε πρὸς αὐτὸν πόλεμον

Surgite, et transite torrentem Arnon : ecce tradidi in manu tua Sehon regem Hesebon Amorrhaeum, et terram ejus incipe possidere, et committe adversus eum praelium.

ወይእዜኒ ፡ ተንሥኡ ፡ ወገዐዙ ፡ አንትሙ ፡ ወተዐደውዎ ፡ ለቈላተ ፡ አርኖን ፡ ናሁ ፡ አግባእክዎ ፡ [ውስተ ፡ እዴከ ፡] ለሴዎን ፡ ንጉሠ ፡ ሔሴቦን ፡ [አሞርያዊ ፡] ወለምድሩ ፡ ወምልካ ፡ ወተዋረሳ ፡ ወአኀዞሙ ፡ ወተቃተሎሙ ።

הַיּ֣וֹם הַזֶּ֗ה אָחֵל֙ תֵּ֤ת פַּחְדְּךָ֙ וְיִרְאָ֣תְךָ֔ עַל־פְּנֵי֙ הָֽעַמִּ֔ים תַּ֖חַת כׇּל־הַשָּׁמָ֑יִם אֲשֶׁ֤ר יִשְׁמְעוּן֙ שִׁמְעֲךָ֔ וְרָגְז֥וּ וְחָל֖וּ מִפָּנֶֽיךָ׃

ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐνάρχου δοῦναι τὸν τρόμον σου καὶ τὸν φόβον σου ἐπὶ πρόσωπον πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ οἵτινες ἀκούσαντες τὸ ὄνομά σου ταραχθήσονται καὶ ὠδῖνας ἕξουσιν ἀπὸ προσώπου σου

Hodie incipiam mittere terrorem atque formidinem tuam in populos, qui habitant sub omni caelo : ut audito nomine tuo paveant, et in morem parturientium contremiscant, et dolore teneantur.

ወበዛቲ ፡ ዕለት ፡ [አቅድም ፡] አምጽኦ ፡ ላዕለ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ እለ ፡ ሀለው ፡ መትሕተ ፡ ሰማይ ፡ ከመ ፡ ይፍርሁከ ፡ ወይርዐዱ ፡ እምኔከ ፡ ወይደንግፁ ፡ እምከመ ፡ ሰምዑ ፡ ስመከ ፡ ወትእኅዞሙ ፡ ፍርሀት ፡ እምቅድመ ፡ ገጽከ ።

וָאֶשְׁלַ֤ח מַלְאָכִים֙ מִמִּדְבַּ֣ר קְדֵמ֔וֹת אֶל־סִיח֖וֹן מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֑וֹן דִּבְרֵ֥י שָׁל֖וֹם לֵאמֹֽר׃

καὶ ἀπέστειλα πρέσβεις ἐκ τῆς ἐρήμου Κεδαμωθ πρὸς Σηων βασιλέα Εσεβων λόγοις εἰρηνικοῖς λέγων

Misi ergo nuntios de solitudine Cademoth ad Sehon regem Hesebon verbis pacificis, dicens :

ወፈነውከ ፡ ተናብልተ ፡ እምነ ፡ ገዳም ፡ ዘ[ቄ]ድሞት ፡ ኀበ ፡ ሴዎን ፡ ንጉሠ ፡ ሔሴቦን ፡ በቃለ ፡ ሰላም ፡ እንዘ ፡ ትብል ፤

אֶעְבְּרָ֣ה בְאַרְצֶ֔ךָ בַּדֶּ֥רֶךְ בַּדֶּ֖רֶךְ אֵלֵ֑ךְ לֹ֥א אָס֖וּר יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול׃

παρελεύσομαι διὰ τῆς γῆς σου ἐν τῇ ὁδῷ παρελεύσομαι οὐχὶ ἐκκλινῶ δεξιὰ οὐδὲ ἀριστερά

Transibimus per terram tuam : publica gradiemur via ; non declinabimus neque ad dexteram, neque ad sinistram.

እኅልፍአ ፡ እንተአ ፡ ምድርከ ፡ ወፍኖተ ፡ አሐውር ፡ ኢእትገሐስ ፡ ኢለየማን ፡ ወኢለፀጋም ።

אֹ֣כֶל בַּכֶּ֤סֶף תַּשְׁבִּרֵ֙נִי֙ וְאָכַ֔לְתִּי וּמַ֛יִם בַּכֶּ֥סֶף תִּתֶּן־לִ֖י וְשָׁתִ֑יתִי רַ֖ק אֶעְבְּרָ֥ה בְרַגְלָֽי׃

βρώματα ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι καὶ φάγομαι καὶ ὕδωρ ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι καὶ πίομαι πλὴν ὅτι παρελεύσομαι τοῖς ποσίν

Alimenta pretio vende nobis, ut vescamur : aquam pecunia tribue, et sic bibemus. Tantum est ut nobis concedas transitum,

እክለኒ ፡ በወርቅየ ፡ ትሁበኒ ፡ ወእሴሰይ ፡ ወማየኒ ፡ በወርቅየ ፡ ትሁበኒ ፡ ወእሰቲ ፡ ወዳእሙ ፡ እኅልፍ ፡ በእግርየ ፤

כַּאֲשֶׁ֨ר עָֽשׂוּ־לִ֜י בְּנֵ֣י עֵשָׂ֗ו הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּשֵׂעִ֔יר וְהַמּ֣וֹאָבִ֔ים הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּעָ֑ר עַ֤ד אֲשֶֽׁר־אֶֽעֱבֹר֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ נֹתֵ֥ן לָֽנוּ׃

καθὼς ἐποίησάν μοι οἱ υἱοὶ Ησαυ οἱ κατοικοῦντες ἐν Σηιρ καὶ οἱ Μωαβῖται οἱ κατοικοῦντες ἐν Αροηρ ἕως παρέλθω τὸν Ιορδάνην εἰς τὴν γῆν ἣν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν

sicut fecerunt filii Esau, qui habitant in Seir, et Moabitae, qui morantur in Ar : donec veniamus ad Jordanem, et transeamus ad terram, quam Dominus Deus noster daturus est nobis.

በከመ ፡ ገብሩ ፡ ሊተ ፡ ደቂቀ ፡ ዔሳው ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ ሴይር ፡ ወሞኣባውያንኒ ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ አሮየር ፡ እስከ ፡ ተዐደውክዎ ፡ ለዮርዳንስ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ወሀበነአ ፡ እግዚአብሔርአ ፡ አምላክነአ ።

וְלֹ֣א אָבָ֗ה סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֔וֹן הַעֲבִרֵ֖נוּ בּ֑וֹ כִּֽי־הִקְשָׁה֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ אֶת־רוּח֗וֹ וְאִמֵּץ֙ אֶת־לְבָב֔וֹ לְמַ֛עַן תִּתּ֥וֹ בְיָדְךָ֖ כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ {ס}

καὶ οὐκ ἠθέλησεν Σηων βασιλεὺς Εσεβων παρελθεῖν ἡμᾶς δῑ αὐτοῦ ὅτι ἐσκλήρυνεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ κατίσχυσεν τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἵνα παραδοθῇ εἰς τὰς χεῖράς σου ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ

Noluitque Sehon rex Hesebon dare nobis transitum : quia induraverat Dominus Deus tuus spiritum ejus, et obfirmaverat cor illius, ut traderetur in manus tuas, sicut nunc vides.

ወአበየ ፡ ሴዎን ፡ ንጉሠ ፡ ሔሴቦን ፡ አኅልፎተነ ፡ እንተ ፡ ኀቤሁ ፡ እስመ ፡ አጽንዐ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክነ ፡ መንፈሶ ፡ ወአእከዮ ፡ በልቡ ፡ ከመ ፡ ይግባእ ፡ ውስተ ፡ እዴነ ፡ በይእቲ ፡ ዕለት ።

וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֵלַ֔י רְאֵ֗ה הַֽחִלֹּ֙תִי֙ תֵּ֣ת לְפָנֶ֔יךָ אֶת־סִיחֹ֖ן וְאֶת־אַרְצ֑וֹ הָחֵ֣ל רָ֔שׁ לָרֶ֖שֶׁת אֶת־אַרְצֽוֹ׃

καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἰδοὺ ἦργμαι παραδοῦναι πρὸ προσώπου σου τὸν Σηων βασιλέα Εσεβων τὸν Αμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ ἔναρξαι κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτοῦ

Dixitque Dominus ad me : Ecce coepi tibi tradere Sehon, et terram ejus : incipe possidere eam.

ወይቤለኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ናሁ ፡ አኀዝኩ ፡ አግብኦ ፡ ውስተ ፡ እዴከ ፡ በቅድመ ፡ ገጽከ ፡ ለሴዎን ፡ ንጉሠ ፡ ሔሴቦን ፡ አሞርያዊ ፡ ወምድሮሂ ፡ ወአኀዝ ፡ ተወረሳ ፡ ምድሮ ፡ ርስተ ።

וַיֵּצֵא֩ סִיחֹ֨ן לִקְרָאתֵ֜נוּ ה֧וּא וְכׇל־עַמּ֛וֹ לַמִּלְחָמָ֖ה יָֽהְצָה׃

καὶ ἐξῆλθεν Σηων βασιλεὺς Εσεβων εἰς συνάντησιν ἡμῖν αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ εἰς πόλεμον Ιασσα

Egressusque est Sehon obviam nobis cum omni populo suo ad praelium in Jasa.

ወወፅአ ፡ ሴዎን ፡ ወተቀበለነ ፡ ውእቱ ፡ ወኵሉ ፡ ሕዝቡ ፡ ከመ ፡ ይትቃተለነ ፡ በኤያስ ።

וַֽיִּתְּנֵ֛הוּ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ לְפָנֵ֑ינוּ וַנַּ֥ךְ אֹת֛וֹ וְאֶת־בָּנָ֖ו וְאֶת־כׇּל־עַמּֽוֹ׃

καὶ παρέδωκεν αὐτὸν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν πρὸ προσώπου ἡμῶν καὶ ἐπατάξαμεν αὐτὸν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ

Et tradidit eum Dominus Deus noster nobis : percussimusque eum cum filiis suis et omni populo suo.

ወአግብኦ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክነ ፡ ውስተ ፡ እደዊነ ፡ ወቀተልናሁ ፡ ሎቱ ፡ ወለኵሉ ፡ ደቂቁ ፡ ወለኵሉ ፡ ሕዝቡ ።

וַנִּלְכֹּ֤ד אֶת־כׇּל־עָרָיו֙ בָּעֵ֣ת הַהִ֔וא וַֽנַּחֲרֵם֙ אֶת־כׇּל־עִ֣יר מְתִ֔ם וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַטָּ֑ף לֹ֥א הִשְׁאַ֖רְנוּ שָׂרִֽיד׃

καὶ ἐκρατήσαμεν πασῶν τῶν πόλεων αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ ἐξωλεθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν ἑξῆς καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν οὐ κατελίπομεν ζωγρείαν

Cunctasque urbes in tempore illo cepimus, interfectis habitatoribus earum, viris ac mulieribus et parvulis : non reliquimus in eis quidquam,

ወነሣእነ ፡ ኵሎ ፡ አህጉሪሁ ፡ በውእቶን ፡ መዋዕል ፡ ወአጥፋእናሆን ፡ ለኵሉ ፡ አህጉሪሁ ፡ ወአንስቲያሆሙኒ ፡ ወደቂቆሙኒ ፡ ወአልቦ ፡ ዘአትረፍነ ፡ ነፋጺተ ፡ እምኔሆሙ ፤

רַ֥ק הַבְּהֵמָ֖ה בָּזַ֣זְנוּ לָ֑נוּ וּשְׁלַ֥ל הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לָכָֽדְנוּ׃

πλὴν τὰ κτήνη ἐπρονομεύσαμεν καὶ τὰ σκῦλα τῶν πόλεων ἐλάβομεν

absque jumentis, quae in partem venere praedantium : et spoliis urbium, quas cepimus

ዘእንበለ ፡ እንስሳሆሙ ፡ ዘማህረክነ ፡ ለነ ፡ ወበርበርነ ፡ አህጉሮሙ ፡ ዘነሣእነ ፤

מֵֽעֲרֹעֵ֡ר אֲשֶׁר֩ עַל־שְׂפַת־נַ֨חַל אַרְנֹ֜ן וְהָעִ֨יר אֲשֶׁ֤ר בַּנַּ֙חַל֙ וְעַד־הַגִּלְעָ֔ד לֹ֤א הָֽיְתָה֙ קִרְיָ֔ה אֲשֶׁ֥ר שָׂגְבָ֖ה מִמֶּ֑נּוּ אֶת־הַכֹּ֕ל נָתַ֛ן יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ לְפָנֵֽינוּ׃

ἐξ Αροηρ ἥ ἐστιν παρὰ τὸ χεῖλος χειμάρρου Αρνων καὶ τὴν πόλιν τὴν οὖσαν ἐν τῇ φάραγγι καὶ ἕως ὄρους τοῦ Γαλααδ οὐκ ἐγενήθη πόλις ἥτις διέφυγεν ἡμᾶς τὰς πάσας παρέδωκεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν

ab Aroër, quae est super ripam torrentis Arnon, oppido quod in valle situm est, usque Galaad. Non fuit vicus et civitas, quae nostras effugeret manus : omnes tradidit Dominus Deus noster nobis,

እምነ ፡ አሮኤር ፡ እንተ ፡ ማዕዶተ ፡ ፈለገ ፡ አርኖን ፡ ወሀገረኒ ፡ እንተ ፡ ሀለወት ፡ ውስተ ፡ ቈላት ፡ እስከ ፡ ደብረ ፡ ገላአድ ፡ ወአልቦ ፡ ሀገረ ፡ እንተ ፡ አምሰጠተነ ፡ እስመ ፡ ኵሎ ፡ አህጉረ ፡ አግብአ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክነ ፡ ውስተ ፡ እደዊነ ።

רַ֛ק אֶל־אֶ֥רֶץ בְּנֵי־עַמּ֖וֹן לֹ֣א קָרָ֑בְתָּ כׇּל־יַ֞ד נַ֤חַל יַבֹּק֙ וְעָרֵ֣י הָהָ֔ר וְכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוָּ֖ה יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃

πλὴν εἰς γῆν υἱῶν Αμμων οὐ προσήλθομεν πάντα τὰ συγκυροῦντα χειμάρρου Ιαβοκ καὶ τὰς πόλεις τὰς ἐν τῇ ὀρεινῇ καθότι ἐνετείλατο ἡμῖν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν

absque terra filiorum Ammon, ad quam non accessimus : et cunctis quae adjacent torrenti Jeboc, et urbibus montanis, universisque locis, a quibus nos prohibuit Dominus Deus noster.

ዘእንበለ ፡ ውስተ ፡ ምድረ ፡ ደቂቀ ፡ ዐሞን ፡ ዘኢበጻሕነ ፡ ወኵሎ ፡ ዘውስተ ፡ ፈለገ ፡ ያቦቅ ፡ ወአህጉ[ረ] ፡ ዘውስተ ፡ ቴርኔ ፡ በከመ ፡ አዘዘነ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኤምላክነ ።