申命記 第 25 章｜4 種原文並排

כִּֽי־יִהְיֶ֥ה רִיב֙ בֵּ֣ין אֲנָשִׁ֔ים וְנִגְּשׁ֥וּ אֶל־הַמִּשְׁפָּ֖ט וּשְׁפָט֑וּם וְהִצְדִּ֙יקוּ֙ אֶת־הַצַּדִּ֔יק וְהִרְשִׁ֖יעוּ אֶת־הָרָשָֽׁע׃

ἐὰν δὲ γένηται ἀντιλογία ἀνὰ μέσον ἀνθρώπων καὶ προσέλθωσιν εἰς κρίσιν καὶ κρίνωσιν καὶ δικαιώσωσιν τὸν δίκαιον καὶ καταγνῶσιν τοῦ ἀσεβοῦς

Si fuerit causa inter aliquos, et interpellaverint judices : quem justum esse perspexerint, illi justitiae palmam dabunt : quem impium, condemnabunt impietatis.

ወለእመ ፡ ኮነ ፡ ተስናን ፡ ማእከለ ፡ ሰብእ ፡ ወመጽኡ ፡ ውስተ ፡ አውድ ፡ ወተሳነኑ ፡ ወአርትዑ ፡ ለዘ ፡ ይረትዕ ፡ ወሰአሉ ፡ ለዘ ፡ ይጸውግ ፤

וְהָיָ֛ה אִם־בִּ֥ן הַכּ֖וֹת הָרָשָׁ֑ע וְהִפִּיל֤וֹ הַשֹּׁפֵט֙ וְהִכָּ֣הוּ לְפָנָ֔יו כְּדֵ֥י רִשְׁעָת֖וֹ בְּמִסְפָּֽר׃

καὶ ἔσται ἐὰν ἄξιος ᾖ πληγῶν ὁ ἀσεβῶν καὶ καθιεῖς αὐτὸν ἔναντι τῶν κριτῶν καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν ἐναντίον αὐτῶν κατὰ τὴν ἀσέβειαν αὐτοῦ ἀριθμῷ

Sin autem eum, qui peccavit, dignum viderint plagis : prosternent, et coram se facient verberari. Pro mensura peccati erit et plagarum modus :

ወለእመ ፡ ኮነ ፡ ለተቀሥፎ ፡ ወያነብርዎ ፡ ቅድመ ፡ ዐውድ ፡ ለዝክቱ ፡ ዘይጸወግ ፡ ወይቀሥፍዎ ፡ በቅድሜሆሙ ፡ በአምጣነ ፡ አበሳሁ ።

אַרְבָּעִ֥ים יַכֶּ֖נּוּ לֹ֣א יֹסִ֑יף פֶּן־יֹסִ֨יף לְהַכֹּת֤וֹ עַל־אֵ֙לֶּה֙ מַכָּ֣ה רַבָּ֔ה וְנִקְלָ֥ה אָחִ֖יךָ לְעֵינֶֽיךָ׃

τεσσαράκοντα μαστιγώσουσιν αὐτόν οὐ προσθήσουσιν ἐὰν δὲ προσθῶσιν μαστιγῶσαι αὐτὸν ὑπὲρ ταύτας τὰς πληγὰς πλείους ἀσχημονήσει ὁ ἀδελφός σου ἐναντίον σου

ita dumtaxat, ut quadragenarium numerum non excedant : ne foede laceratus ante oculos tuos abeat frater tuus.

አርብዓ ፡ ይቀሥፍዎ ፡ በኍልቍ ፡ ወኢያብዝኁ ፡ እምኔተ ፡ ወለእመ ፡ አብዝኁ ፡ ቀሢፎቶ ፡ እምዝንቱ ፡ አስተኀፈርከ ፡ እኁከ ፡ በቅድሜከ ።

לֹא־תַחְסֹ֥ם שׁ֖וֹר בְּדִישֽׁוֹ׃ {ס}

οὐ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα

Non ligabis os bovis terentis in area fruges tuas.

ወኢትፈፅም ፡ አፉሁ ፡ ለላህምኒ ፡ ዘያከይድ ።

כִּֽי־יֵשְׁב֨וּ אַחִ֜ים יַחְדָּ֗ו וּמֵ֨ת אַחַ֤ד מֵהֶם֙ וּבֵ֣ן אֵֽין־ל֔וֹ לֹֽא־תִהְיֶ֧ה אֵֽשֶׁת־הַמֵּ֛ת הַח֖וּצָה לְאִ֣ישׁ זָ֑ר יְבָמָהּ֙ יָבֹ֣א עָלֶ֔יהָ וּלְקָחָ֥הּ ל֛וֹ לְאִשָּׁ֖ה וְיִבְּמָֽהּ׃

ἐὰν δὲ κατοικῶσιν ἀδελφοὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἀποθάνῃ εἷς ἐξ αὐτῶν σπέρμα δὲ μὴ ᾖ αὐτῷ οὐκ ἔσται ἡ γυνὴ τοῦ τεθνηκότος ἔξω ἀνδρὶ μὴ ἐγγίζοντι ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς εἰσελεύσεται πρὸς αὐτὴν καὶ λήμψεται αὐτὴν ἑαυτῷ γυναῖκα καὶ συνοικήσει αὐτῇ

Quando habitaverint fratres simul, et unus ex eis absque liberis mortuus fuerit, uxor defuncti non nubet alteri : sed accipiet eam frater ejus, et suscitabit semen fratris sui :

ወእመቦ ፡ አኀው ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ኅቡረ ፡ ብእሲ ፡ ምስለ ፡ እኁሁ ፡ ወሞተ ፡ አሐዱ ፡ እምኔሆሙ ፡ ወአልቦ ፡ ውሉደ ፡ ኢታውስብ ፡ ብእሲቱ ፡ ነኪረ ፡ ብእሴ ፡ ዘኢኮነ ፡ ቅሩቡ ፤ እኁሁ ፡ ለምታ ፡ ያውስባ ፡ ወውእቱ ፡ ለይባእ ፡ ኀቤሃ ፡ ወሎቱ ፡ ትኩኖ ፡ ብእሲቶ ፡ ወይንበር ፡ ምስሌሃ ።

וְהָיָ֗ה הַבְּכוֹר֙ אֲשֶׁ֣ר תֵּלֵ֔ד יָק֕וּם עַל־שֵׁ֥ם אָחִ֖יו הַמֵּ֑ת וְלֹֽא־יִמָּחֶ֥ה שְׁמ֖וֹ מִיִּשְׂרָאֵֽל׃

καὶ ἔσται τὸ παιδίον ὃ ἐὰν τέκῃ κατασταθήσεται ἐκ τοῦ ὀνόματος τοῦ τετελευτηκότος καὶ οὐκ ἐξαλειφθήσεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐξ Ισραηλ

et primogenitum ex ea filium nomine illius appellabit, ut non deleatur nomen ejus ex Israël.

ወሕፃን ፡ ዘተወልደ ፡ ይኩን ፡ ለዘ ፡ ሞተ ፡ ወይሰመይ ፡ በስሙ ፡ ወኢይደምሰስ ፡ ስሙ ፡ እምነ ፡ እስራኤል ።

וְאִם־לֹ֤א יַחְפֹּץ֙ הָאִ֔ישׁ לָקַ֖חַת אֶת־יְבִמְתּ֑וֹ וְעָלְתָה֩ יְבִמְתּ֨וֹ הַשַּׁ֜עְרָה אֶל־הַזְּקֵנִ֗ים וְאָֽמְרָה֙ מֵאֵ֨ן יְבָמִ֜י לְהָקִ֨ים לְאָחִ֥יו שֵׁם֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֥א אָבָ֖ה יַבְּמִֽי׃

ἐὰν δὲ μὴ βούληται ὁ ἄνθρωπος λαβεῖν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ ἀναβήσεται ἡ γυνὴ ἐπὶ τὴν πύλην ἐπὶ τὴν γερουσίαν καὶ ἐρεῖ οὐ θέλει ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρός μου ἀναστῆσαι τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἐν Ισραηλ οὐκ ἠθέλησεν ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρός μου

Sin autem noluerit accipere uxorem fratris sui, quae ei lege debetur, perget mulier ad portam civitatis, et interpellabit majores natu, dicetque : Non vult frater viri mei suscitare nomen fratris sui in Israël, nec me in conjugem sumere.

ወለእመ ፡ ኢፈቀደ ፡ ውእቱ ፡ ብእሲ ፡ ያውስበ ፡ ለብእሲተ ፡ እኁሁ ፡ ወተዐርግ ፡ ይእቲ ፡ ብእሲተ ፡ ኀበ ፡ ሊቃናት ፡ ወኀበ ፡ አንቀጽ ፡ ወትብል ፡ ኢይፈቅድ ፡ እኁሁ ፡ ለምትየ ፡ ያቅም ፡ ስመ ፡ እኁሁ ፡ ውስተ ፡ እስራኤል ፤

וְקָֽרְאוּ־ל֥וֹ זִקְנֵי־עִיר֖וֹ וְדִבְּר֣וּ אֵלָ֑יו וְעָמַ֣ד וְאָמַ֔ר לֹ֥א חָפַ֖צְתִּי לְקַחְתָּֽהּ׃

καὶ καλέσουσιν αὐτὸν ἡ γερουσία τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ ἐροῦσιν αὐτῷ καὶ στὰς εἴπῃ οὐ βούλομαι λαβεῖν αὐτήν

Statimque accersiri eum facient, et interrogabunt. Si responderit : Nolo eam uxorem accipere :

ወይጼውዕዎ ፡ ሊቃናተ ፡ ሀገሩ ፡ ወይብልዎ ፡ ኢትፈቅድኑ ፡ ታቅም ፡ ዘርአ ፡ ለእኁከ ፡ ውስተ ፡ እስራኤል ፡ ወይብል ፡ ቀዊሞ ፡ ኢይፈቅድ ፡ አውስባ ፤

וְנִגְּשָׁ֨ה יְבִמְתּ֣וֹ אֵלָיו֮ לְעֵינֵ֣י הַזְּקֵנִים֒ וְחָלְצָ֤ה נַעֲלוֹ֙ מֵעַ֣ל רַגְל֔וֹ וְיָרְקָ֖ה בְּפָנָ֑יו וְעָֽנְתָה֙ וְאָ֣מְרָ֔ה כָּ֚כָה יֵעָשֶׂ֣ה לָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר לֹא־יִבְנֶ֖ה אֶת־בֵּ֥ית אָחִֽיו׃

καὶ προσελθοῦσα ἡ γυνὴ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἔναντι τῆς γερουσίας καὶ ὑπολύσει τὸ ὑπόδημα αὐτοῦ τὸ ἓν ἀπὸ τοῦ ποδὸς αὐτοῦ καὶ ἐμπτύσεται εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἀποκριθεῖσα ἐρεῖ οὕτως ποιήσουσιν τῷ ἀνθρώπῳ ὃς οὐκ οἰκοδομήσει τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ

accedet mulier ad eum coram senioribus, et tollet calceamentum de pede ejus, spuetque in faciem illius, et dicet : Sic fiet homini, qui non aedificat domum fratris sui.

ወትመጽእ ፡ ይእቲ ፡ ብእሲት ፡ ቅድመ ፡ (እግዚአብሔር ፡ ወቅድመ ፡) ሊቃናተ ፡ ይእቲ ፡ ሀገር ፡ ወትፈትሕ ፡ ሣእኖ ፡ ዘአሐቲ ፡ እግሩ ፡ ወትተፍእ ፡ ውስተ ፡ ገጹ ፡ ወትብል ፡ ከመዝ ፡ ይገብርዎ ፡ ለብእሲ ፡ ዘኢየሐንጽ ፡ ቤተ ፡ እኁሁ ።

וְנִקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל בֵּ֖ית חֲל֥וּץ הַנָּֽעַל׃ {ס}

καὶ κληθήσεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν Ισραηλ οἶκος τοῦ ὑπολυθέντος τὸ ὑπόδημα

Et vocabitur nomen illius in Israël, Domus discalceati.

ወይሰመይ ፡ ስሙ ፡ በውስተ ፡ እስራኤል ፡ ቤተ ፡ ፍቱሐ ፡ ሣእን ።

כִּֽי־יִנָּצ֨וּ אֲנָשִׁ֤ים יַחְדָּו֙ אִ֣ישׁ וְאָחִ֔יו וְקָֽרְבָה֙ אֵ֣שֶׁת הָֽאֶחָ֔ד לְהַצִּ֥יל אֶת־אִישָׁ֖הּ מִיַּ֣ד מַכֵּ֑הוּ וְשָׁלְחָ֣ה יָדָ֔הּ וְהֶחֱזִ֖יקָה בִּמְבֻשָֽׁיו׃

ἐὰν δὲ μάχωνται ἄνθρωποι ἐπὶ τὸ αὐτό ἄνθρωπος μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ προσέλθῃ γυνὴ ἑνὸς αὐτῶν ἐξελέσθαι τὸν ἄνδρα αὐτῆς ἐκ χειρὸς τοῦ τύπτοντος αὐτὸν καὶ ἐκτείνασα τὴν χεῖρα ἐπιλάβηται τῶν διδύμων αὐτοῦ

Si habuerint inter se jurgium viri duo, et unus contra alterum rixari coeperit, volensque uxor alterius eruere virum suum de manu fortioris, miseritque manum, et apprehenderit verenda ejus :

ወለእመ ፡ ተባአሱ ፡ ክልኤቱ ፡ ዕደው ፡ ኅቡረ ፡ ብእሲ ፡ ምስለ ፡ ካልኡ ፡ ወመጽአት ፡ ብእሲቱ ፡ ለአሐዱ ፡ እምኔሆሙ ፡ ከመ ፡ ታኅድጎ ፡ ለምታ ፡ እምእደ ፡ ዘባጢሁ ፡ ወአልዐለት ፡ እዴሃ ፡ ወአኀዘቶ ፡ በክልኤሆን ፡ አሰክቲሁ ፤

וְקַצֹּתָ֖ה אֶת־כַּפָּ֑הּ לֹ֥א תָח֖וֹס עֵינֶֽךָ׃ {ס}

ἀποκόψεις τὴν χεῖρα αὐτῆς οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ’ αὐτῇ

abscides manum illius, nec flecteris super eam ulla misericordia.

ለይምትሩ ፡ እደዊሃ ፡ ወኢትምሐካ ፡ ዐይንከ ።

לֹֽא־יִהְיֶ֥ה לְךָ֛ בְּכִֽיסְךָ֖ אֶ֣בֶן וָאָ֑בֶן גְּדוֹלָ֖ה וּקְטַנָּֽה׃

οὐκ ἔσται ἐν τῷ μαρσίππῳ σου στάθμιον καὶ στάθμιον μέγα ἢ μικρόν

Non habebis in sacculo diversa pondera, majus et minus :

ወኢታንብር ፡ ለከ ፡ መዳልወ ፡ ንኡሰ ፡ ወዐቢየ ።

לֹא־יִהְיֶ֥ה לְךָ֛ בְּבֵיתְךָ֖ אֵיפָ֣ה וְאֵיפָ֑ה גְּדוֹלָ֖ה וּקְטַנָּֽה׃

οὐκ ἔσται ἐν τῇ οἰκίᾳ σου μέτρον καὶ μέτρον μέγα ἢ μικρόν

nec erit in domo tua modius major, et minor.

ወኢትግበር ፡ ለከ ፡ ውስተ ፡ ቤትከ ፡ መስፈርተ ፡ ዐቢየ ፡ ወመስፈርተ ፡ ንኡሰ ።

אֶ֣בֶן שְׁלֵמָ֤ה וָצֶ֙דֶק֙ יִֽהְיֶה־לָּ֔ךְ אֵיפָ֧ה שְׁלֵמָ֛ה וָצֶ֖דֶק יִֽהְיֶה־לָּ֑ךְ לְמַ֙עַן֙ יַאֲרִ֣יכוּ יָמֶ֔יךָ עַ֚ל הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֥ן לָֽךְ׃

στάθμιον ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ἔσται σοι καὶ μέτρον ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ἔσται σοι ἵνα πολυήμερος γένῃ ἐπὶ τῆς γῆς ἧς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρῳ

Pondus habebis justum et verum, et modius aequalis et verus erit tibi : ut multo vivas tempore super terram, quam Dominus Deus tuus dederit tibi.

ወመዳልዊከኒ ፡ ርቱዐ ፡ ወጽዱቀ ፡ ይኩን ፡ ከመ ፡ ታብዝኅ ፡ መዋዕለ ፡ [በምድር ፡] እንተ ፡ ይሁበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ መክፈልተከ ።

כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ כׇּל־עֹ֣שֵׂה אֵ֑לֶּה כֹּ֖ל עֹ֥שֵׂה עָֽוֶל׃ {פ}

ὅτι βδέλυγμα κυρίῳ τῷ θεῷ σου πᾶς ποιῶν ταῦτα πᾶς ποιῶν ἄδικον

Abominatur enim Dominus tuus eum qui facit haec, et aversatur omnem injustitiam.

እስመ ፡ ርኩስ ፡ ውእቱ ፡ በኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ኵሉ ፡ ዘይገብሮ ፡ ለዝንቱ ፡ ወኵሉ ፡ ዘይገብር ፡ ዐመፃ ።

זָכ֕וֹר אֵ֛ת אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה לְךָ֖ עֲמָלֵ֑ק בַּדֶּ֖רֶךְ בְּצֵאתְכֶ֥ם מִמִּצְרָֽיִם׃

μνήσθητι ὅσα ἐποίησέν σοι Αμαληκ ἐν τῇ ὁδῷ ἐκπορευομένου σου ἐξ Αἰγύπτου

Memento quae fecerit tibi Amalec in via quando egrediebaris ex Aegypto :

ወተዘከር ፡ ኵሎ ፡ ዘገብረ ፡ ለከ ፡ ዐማሌቅ ፡ በፍኖት ፡ አመ ፡ ወፃእከ ፡ እምነ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ፤

אֲשֶׁ֨ר קָֽרְךָ֜ בַּדֶּ֗רֶךְ וַיְזַנֵּ֤ב בְּךָ֙ כׇּל־הַנֶּחֱשָׁלִ֣ים אַֽחֲרֶ֔יךָ וְאַתָּ֖ה עָיֵ֣ף וְיָגֵ֑עַ וְלֹ֥א יָרֵ֖א אֱלֹהִֽים׃

πῶς ἀντέστη σοι ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ἔκοψέν σου τὴν οὐραγίαν τοὺς κοπιῶντας ὀπίσω σου σὺ δὲ ἐπείνας καὶ ἐκοπίας καὶ οὐκ ἐφοβήθη τὸν θεόν

quomodo occurrerit tibi, et extremos agminis tui, qui lassi residebant, ceciderit, quando tu eras fame et labore confectus : et non timuerit Deum.

እፎ ፡ ተቃወመከ ፡ በፍኖት ፡ ወአምተረከ ፡ ገዐዘከ ፡ እለ ፡ ይጻምው ፡ በድኅሬከ ፡ ወአንትሰ ፡ ርኅብከ ፡ ወደከምከ ፡ ወኢፈራህካሁ ፡ ለእግዚአብሔር ።

וְהָיָ֡ה בְּהָנִ֣יחַ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֣יךָ׀לְ֠ךָ֠ מִכׇּל־אֹ֨יְבֶ֜יךָ מִסָּבִ֗יב בָּאָ֙רֶץ֙ אֲשֶׁ֣ר יְהֹוָה־אֱ֠לֹהֶ֠יךָ נֹתֵ֨ן לְךָ֤ נַחֲלָה֙ לְרִשְׁתָּ֔הּ תִּמְחֶה֙ אֶת־זֵ֣כֶר עֲמָלֵ֔ק מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָ֑יִם לֹ֖א תִּשְׁכָּֽח׃ {פ}

καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν καταπαύσῃ σε κύριος ὁ θεός σου ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου τῶν κύκλῳ σου ἐν τῇ γῇ ᾗ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρῳ κατακληρονομῆσαι ἐξαλείψεις τὸ ὄνομα Αμαληκ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οὐ μὴ ἐπιλάθῃ

Cum ergo Dominus Deus tuus dederit tibi requiem, et subjecerit cunctas per circuitum nationes in terra, quam tibi pollicitus est : delebis nomen ejus sub caelo. Cave ne obliviscaris.

ወአመ ፡ ያዐርፈከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ ፀርከ ፡ እለ ፡ ዐውድከ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ይሁበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ትትወረሳ ፡ መክፈልተከ ፡ ትደመስሶ ፡ ለዐማሌቅ ፡ እምታሕተ ፡ ሰማይ ፡ ወኢትርስዖ ።