申命記 第 30 章｜4 種原文並排

וְהָיָה֩ כִֽי־יָבֹ֨אוּ עָלֶ֜יךָ כׇּל־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה הַבְּרָכָה֙ וְהַקְּלָלָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לְפָנֶ֑יךָ וַהֲשֵׁבֹתָ֙ אֶל־לְבָבֶ֔ךָ בְּכׇ֨ל־הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁ֧ר הִדִּיחֲךָ֛ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ שָֽׁמָּה׃

καὶ ἔσται ὡς ἂν ἔλθωσιν ἐπὶ σὲ πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα ἡ εὐλογία καὶ ἡ κατάρα ἣν ἔδωκα πρὸ προσώπου σου καὶ δέξῃ εἰς τὴν καρδίαν σου ἐν πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν οὗ ἐάν σε διασκορπίσῃ κύριος ἐκεῖ

Cum ergo venerint super te omnes sermones isti, benedictio sive maledictio, quam proposui in conspectu tuo : et ductus poenitudine cordis tui in universis gentibus, in quas disperserit te Dominus Deus tuus,

ወአመ ፡ መጽአ ፡ ላዕሌከ ፡ ኵሉ ፡ ዝንቱ ፡ ነገር ፡ በረከቱሂ ፡ ወመርገሙሂ ፡ ዘአቀምኩ ፡ ቅድሜከ ፡ ተዘከሮ ፡ በልብከ ፡ በውስተ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ ኀበ ፡ ዘረወከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ህየ ።

וְשַׁבְתָּ֞ עַד־יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ וְשָׁמַעְתָּ֣ בְקֹל֔וֹ כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר־אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּ֑וֹם אַתָּ֣ה וּבָנֶ֔יךָ בְּכׇל־לְבָבְךָ֖ וּבְכׇל־נַפְשֶֽׁךָ׃

καὶ ἐπιστραφήσῃ ἐπὶ κύριον τὸν θεόν σου καὶ ὑπακούσῃ τῆς φωνῆς αὐτοῦ κατὰ πάντα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου

et reversus fueris ad eum, et obedieris ejus imperiis, sicut ego hodie praecipio tibi, cum filiis tuis, in toto corde tuo, et in tota anima tua :

ወተመየጥ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወስማዕ ፡ ቃሎ ፡ ኵሎ ፡ ዘአነ ፡ እኤዝዘከ ፡ ዮም ፡ በኵሉ ፡ ልብከ ፡ ወበኵሉ ፡ ነፍስከ ።

וְשָׁ֨ב יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ אֶת־שְׁבוּתְךָ֖ וְרִחֲמֶ֑ךָ וְשָׁ֗ב וְקִבֶּצְךָ֙ מִכׇּל־הָ֣עַמִּ֔ים אֲשֶׁ֧ר הֱפִֽיצְךָ֛ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ שָֽׁמָּה׃

καὶ ἰάσεται κύριος τὰς ἁμαρτίας σου καὶ ἐλεήσει σε καὶ πάλιν συνάξει σε ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν εἰς οὓς διεσκόρπισέν σε κύριος ἐκεῖ

reducet Dominus Deus tuus captivitatem tuam, ac miserebitur tui, et rursum congregabit te de cunctis populis, in quos te ante dispersit.

ወየኀድግ ፡ ለከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኵሎ ፡ ኀጣውኢከ ፡ ወይሣሀለከ ፡ ወካዕበ ፡ ያስተጋብአከ ፡ እግዚአብሔር ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ እለ ፡ ውስቴቶሙ ፡ ዘረወከ ፡ ህየ ።

אִם־יִהְיֶ֥ה נִֽדַּחֲךָ֖ בִּקְצֵ֣ה הַשָּׁמָ֑יִם מִשָּׁ֗ם יְקַבֶּצְךָ֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וּמִשָּׁ֖ם יִקָּחֶֽךָ׃

ἐὰν ᾖ ἡ διασπορά σου ἀπ’ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ ἕως ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ ἐκεῖθεν συνάξει σε κύριος ὁ θεός σου καὶ ἐκεῖθεν λήμψεταί σε κύριος ὁ θεός σου

Si ad cardines caeli fueris dissipatus, inde te retrahet Dominus Deus tuus,

ወለእመኒ ፡ ውስተ ፡ አጽናፈ ፡ ሰማይ ፡ ዘረወከ ፡ ያስተጋብአከ ፡ እምህየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

וֶהֱבִיאֲךָ֞ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ אֶל־הָאָ֛רֶץ אֲשֶׁר־יָרְשׁ֥וּ אֲבֹתֶ֖יךָ וִֽירִשְׁתָּ֑הּ וְהֵיטִֽבְךָ֥ וְהִרְבְּךָ֖ מֵאֲבֹתֶֽיךָ׃

καὶ εἰσάξει σε κύριος ὁ θεός σου εἰς τὴν γῆν ἣν ἐκληρονόμησαν οἱ πατέρες σου καὶ κληρονομήσεις αὐτήν καὶ εὖ σε ποιήσει καὶ πλεοναστόν σε ποιήσει ὑπὲρ τοὺς πατέρας σου

et assumet, atque introducet in terram, quam possederunt patres tui, et obtinebis eam : et benedicens tibi, majoris numeri te esse faciat quam fuerunt patres tui.

ወይወስደከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ውስተ ፡ ይእቲ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ተወረ[ሱ ፡ አበዊከ ፡ ከመ ፡ ትትወረሳ ፡] ወይገብር ፡ ሠናይተ ፡ ላዕሌከ ፡ ወያበዝኀከ ፡ ወይሬስየከ ፡ ፈድፋደ ፡ እምነ ፡ አበዊከ ።

וּמָ֨ל יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ אֶת־לְבָבְךָ֖ וְאֶת־לְבַ֣ב זַרְעֶ֑ךָ לְאַהֲבָ֞ה אֶת־יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ בְּכׇל־לְבָבְךָ֥ וּבְכׇל־נַפְשְׁךָ֖ לְמַ֥עַן חַיֶּֽיךָ׃

καὶ περικαθαριεῖ κύριος τὴν καρδίαν σου καὶ τὴν καρδίαν τοῦ σπέρματός σου ἀγαπᾶν κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου ἵνα ζῇς σύ

Circumcidet Dominus Deus tuus cor tuum, et cor seminis tui, ut diligas Dominum Deum tuum in toto corde tuo, et in tota anima tua, ut possis vivere.

ወያሴስሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለዝክቱ ፡ ልብከ ፡ ወልቦሙ ፡ ለዘርእከ ፡ ከመ ፡ ታፍቅሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በኵሉ ፡ ልብከ ፡ ወበኵሉ ፡ ነፍስከ ፡ ከመ ፡ ትሕየው ፡ አንተ ፡ ወዘርእከ ።

וְנָתַן֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֵ֥ת כׇּל־הָאָל֖וֹת הָאֵ֑לֶּה עַל־אֹיְבֶ֥יךָ וְעַל־שֹׂנְאֶ֖יךָ אֲשֶׁ֥ר רְדָפֽוּךָ׃

καὶ δώσει κύριος ὁ θεός σου τὰς ἀρὰς ταύτας ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου καὶ ἐπὶ τοὺς μισοῦντάς σε οἳ ἐδίωξάν σε

Omnes autem maledictiones has convertet super inimicos tuos, et eos qui oderunt te et persequuntur.

ወያገብኦ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ለዝንቱ ፡ መርገም ፡ ላዕለ ፡ ፀርከ ፡ ወላዕለ ፡ እለ ፡ ይፀልኡከ ፡ ወላዕለ ፡ እለ ፡ ሰደዱከ ።

וְאַתָּ֣ה תָשׁ֔וּב וְשָׁמַעְתָּ֖ בְּק֣וֹל יְהֹוָ֑ה וְעָשִׂ֙יתָ֙ אֶת־כׇּל־מִצְוֺתָ֔יו אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּֽוֹם׃

καὶ σὺ ἐπιστραφήσῃ καὶ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ σου καὶ ποιήσεις τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον

Tu autem reverteris, et audies vocem Domini Dei tui, faciesque universa mandata quae ego praecipio tibi hodie :

ወአንተሰ ፡ ተመየጥ ፡ ወስማዕ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወግበር ፡ ኵሎ ፡ ትእዛዞ ፡ ዘአነ ፡ እኤዝዘከ ፡ ዮም ።

וְהוֹתִֽירְךָ֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ בְּכֹ֣ל׀ מַעֲשֵׂ֣ה יָדֶ֗ךָ בִּפְרִ֨י בִטְנְךָ֜ וּבִפְרִ֧י בְהֶמְתְּךָ֛ וּבִפְרִ֥י אַדְמָתְךָ֖ לְטֹבָ֑ה כִּ֣י׀ יָשׁ֣וּב יְהֹוָ֗ה לָשׂ֤וּשׂ עָלֶ֙יךָ֙ לְט֔וֹב כַּאֲשֶׁר־שָׂ֖שׂ עַל־אֲבֹתֶֽיךָ׃

καὶ πολυωρήσει σε κύριος ὁ θεός σου ἐν παντὶ ἔργῳ τῶν χειρῶν σου ἐν τοῖς ἐκγόνοις τῆς κοιλίας σου καὶ ἐν τοῖς γενήμασιν τῆς γῆς σου καὶ ἐν τοῖς ἐκγόνοις τῶν κτηνῶν σου ὅτι ἐπιστρέψει κύριος ὁ θεός σου εὐφρανθῆναι ἐπὶ σὲ εἰς ἀγαθά καθότι ηὐφράνθη ἐπὶ τοῖς πατράσιν σου

et abundare te faciet Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum, in sobole uteri tui, et in fructu jumentorum tuorum, in ubertate terrae tuae, et in rerum omnium largitate. Revertetur enim Dominus, ut gaudeat super te in omnibus bonis, sicut gavisus est in patribus tuis :

ወብዙኀ ፡ ያጸንዐከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በኵሉ ፡ ተግባረ ፡ እደዊከ ፡ ወበውሉደ ፡ ከርሥከ ፡ ወበዘርአ ፡ ምድርከ ፡ ወበአስተዋልዶ ፡ እንስሳከ ፡ እስመ ፡ ይትመየጥ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ከመ ፡ ይትፈሣሕ ፡ ላዕሌከ ፡ በሠናይት ፡ በከመ ፡ ተፈሥሐ ፡ በአበዊከ ።

כִּ֣י תִשְׁמַ֗ע בְּקוֹל֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לִשְׁמֹ֤ר מִצְוֺתָיו֙ וְחֻקֹּתָ֔יו הַכְּתוּבָ֕ה בְּסֵ֥פֶר הַתּוֹרָ֖ה הַזֶּ֑ה כִּ֤י תָשׁוּב֙ אֶל־יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכׇל־לְבָבְךָ֖ וּבְכׇל־נַפְשֶֽׁךָ׃ {ס}

ἐὰν εἰσακούσῃς τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ σου φυλάσσεσθαι καὶ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου ἐὰν ἐπιστραφῇς ἐπὶ κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου

si tamen audieris vocem Domini Dei tui, et custodieris praecepta ejus et caeremonias, quae in hac lege conscripta sunt : et revertaris ad Dominum Deum tuum in toto corde tuo, et in tota anima tua.

እስመ ፡ ሰማዕከ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ከመ ፡ ትዕቀብ ፡ ወከመ ፡ ትግበር ፡ ኵሎ ፡ ትእዛዞ ፡ ወኵሎ ፡ ኵነኔሁ ፡ ወፍትሖ ፡ ዘጽሑፍ ፡ ውስተ ፡ ዝንቱ ፡ መጽሐፈ ፡ ሕግ ፡ ለእመ ፡ ገባእከ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በኵሉ ፡ ልብከ ፡ ወበኵሉ ፡ ነፍስከ ።

כִּ֚י הַמִּצְוָ֣ה הַזֹּ֔את אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּ֑וֹם לֹא־נִפְלֵ֥את הִוא֙ מִמְּךָ֔ וְלֹ֥א רְחֹקָ֖ה הִֽוא׃

ὅτι ἡ ἐντολὴ αὕτη ἣν ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον οὐχ ὑπέρογκός ἐστιν οὐδὲ μακρὰν ἀπὸ σοῦ

Mandatum hoc, quod ego praecipio tibi hodie, non supra te est, neque procul positum,

እስመ ፡ ዛቲ ፡ ትእዛዝ ፡ እንተ ፡ አነ ፡ እኤዝዘከ ፡ ዮም ፡ ኢኮነት ፡ ክብድተ ፡ ወኢኮነት ፡ ርሕቅተ ፡ እምኔከ ።

לֹ֥א בַשָּׁמַ֖יִם הִ֑וא לֵאמֹ֗ר מִ֣י יַעֲלֶה־לָּ֤נוּ הַשָּׁמַ֙יְמָה֙ וְיִקָּחֶ֣הָ לָּ֔נוּ וְיַשְׁמִעֵ֥נוּ אֹתָ֖הּ וְנַעֲשֶֽׂנָּה׃

οὐκ ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω ἐστὶν λέγων τίς ἀναβήσεται ἡμῖν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ λήμψεται αὐτὴν ἡμῖν καὶ ἀκούσαντες αὐτὴν ποιήσομεν

nec in caelo situm, ut possis dicere : Quis nostrum valet ad caelum ascendere, ut deferat illud ad nos, et audiamus atque opere compleamus ?

ወኢኮነት ፡ ውስተ ፡ ሰማይ ፡ ወትብል ፡ መኑ ፡ የዐርግ ፡ ለነ ፡ ውስተ ፡ ሰማይ ፡ ወያመጽኣ ፡ ለነ ፡ ወንስምዓ ፡ ወንግበራ ።

וְלֹא־מֵעֵ֥בֶר לַיָּ֖ם הִ֑וא לֵאמֹ֗ר מִ֣י יַעֲבׇר־לָ֜נוּ אֶל־עֵ֤בֶר הַיָּם֙ וְיִקָּחֶ֣הָ לָּ֔נוּ וְיַשְׁמִעֵ֥נוּ אֹתָ֖הּ וְנַעֲשֶֽׂנָּה׃

οὐδὲ πέραν τῆς θαλάσσης ἐστὶν λέγων τίς διαπεράσει ἡμῖν εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης καὶ λήμψεται ἡμῖν αὐτήν καὶ ἀκουστὴν ἡμῖν ποιήσει αὐτήν καὶ ποιήσομεν

neque trans mare positum : ut causeris, et dicas : Quis ex nobis poterit transfretare mare, et illud ad nos usque deferre, ut possimus audire et facere quod praeceptum est ?

ወኢኮነት ፡ ማዕዶተ ፡ ባሕር ፡ [ወትብል ፡ መኑ ፡ እምዐደወ ፡ ለነ ፡ ማዕዶተ ፡ ባሕር ፡] ወያምጽኣ ፡ ለነ ፡ ወያስምዐናሃ ፡ ወንግበራ ።

כִּֽי־קָר֥וֹב אֵלֶ֛יךָ הַדָּבָ֖ר מְאֹ֑ד בְּפִ֥יךָ וּבִֽלְבָבְךָ֖ לַעֲשֹׂתֽוֹ׃ {ס}

ἔστιν σου ἐγγὺς τὸ ῥῆμα σφόδρα ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ταῖς χερσίν σου αὐτὸ ποιεῖν

sed juxta te est sermo valde, in ore tuo, et in corde tuo, ut facias illum.

እስመ ፡ ናሁ ፡ ቅርብት ፡ ይእቲ ፡ ለከ ፡ ጥቀ ፡ ቃል ፡ ውስተ ፡ አፉከኒ ፡ ወውስተ ፡ ልብከኒ ፡ ወውስተ ፡ እደዊከኒ ፡ ከመ ፡ ትግበራ ።

רְאֵ֨ה נָתַ֤תִּי לְפָנֶ֙יךָ֙ הַיּ֔וֹם אֶת־הַֽחַיִּ֖ים וְאֶת־הַטּ֑וֹב וְאֶת־הַמָּ֖וֶת וְאֶת־הָרָֽע׃

ἰδοὺ δέδωκα πρὸ προσώπου σου σήμερον τὴν ζωὴν καὶ τὸν θάνατον τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν

Considera quod hodie proposuerim in conspectu tuo, vitam et bonum, et e contrario mortem et malum :

ወናሁ ፡ ሤምኩ ፡ ቅድመ ፡ ገጽከ ፡ ዮም ፡ ሕይወተ ፡ ወሞተ ፤ ሠናይተ ፡ ወእኪተ ።

אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֣י מְצַוְּךָ֮ הַיּוֹם֒ לְאַהֲבָ֞ה אֶת־יְהֹוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ לָלֶ֣כֶת בִּדְרָכָ֔יו וְלִשְׁמֹ֛ר מִצְוֺתָ֥יו וְחֻקֹּתָ֖יו וּמִשְׁפָּטָ֑יו וְחָיִ֣יתָ וְרָבִ֔יתָ וּבֵֽרַכְךָ֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בָּאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה בָא־שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּֽהּ׃

ἐὰν εἰσακούσῃς τὰς ἐντολὰς κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ἀγαπᾶν κύριον τὸν θεόν σου πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ φυλάσσεσθαι τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ καὶ ζήσεσθε καὶ πολλοὶ ἔσεσθε καὶ εὐλογήσει σε κύριος ὁ θεός σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν

ut diligas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et custodias mandata illius ac caeremonias atque judicia : et vivas, atque multiplicet te, benedicatque tibi in terra, ad quam ingredieris possidendam.

ለእመ ፡ ሰማዕክሙ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ ወትእዛዞ ፡ ኵሎ ፡ ዘአነ ፡ እኤዝዘክሙ ፡ ዮም ፡ ከመ ፡ ታፍቅሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወትሑር ፡ በኵሉ ፡ ፍናዊሁ ፡ ወትዕቀብ ፡ ኵነኔሁ ፡ ወፍትሖ ፡ ወትትባዝኁ ፡ ወ[ተሐይ]ው ፡ ወይባርከከ ፡ እግዚአብሔር ፡ [አምላክከ ፡] በኵሉ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ውስቴታ ፡ ትበውእ ፡ ህየ ፡ ከመ ፡ ትትወረሳ ።

וְאִם־יִפְנֶ֥ה לְבָבְךָ֖ וְלֹ֣א תִשְׁמָ֑ע וְנִדַּחְתָּ֗ וְהִֽשְׁתַּחֲוִ֛יתָ לֵאלֹהִ֥ים אֲחֵרִ֖ים וַעֲבַדְתָּֽם׃

καὶ ἐὰν μεταστῇ ἡ καρδία σου καὶ μὴ εἰσακούσῃς καὶ πλανηθεὶς προσκυνήσῃς θεοῖς ἑτέροις καὶ λατρεύσῃς αὐτοῖς

Si autem aversum fuerit cor tuum, et audire nolueris, atque errore deceptus adoraveris deos alienos, et servieris eis :

ወለእመሰ ፡ ተመይጠ ፡ ልብከ ፡ ወአበይከ ፡ ሰሚዐ ፡ ወስሕትከ ፡ ወሰገድከ ፡ ለባዕድ ፡ አማልክት ፤

הִגַּ֤דְתִּי לָכֶם֙ הַיּ֔וֹם כִּ֥י אָבֹ֖ד תֹּאבֵד֑וּן לֹא־תַאֲרִיכֻ֤ן יָמִים֙ עַל־הָ֣אֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר אַתָּ֤ה עֹבֵר֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן לָב֥וֹא שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּֽהּ׃

ἀναγγέλλω σοι σήμερον ὅτι ἀπωλείᾳ ἀπολεῖσθε καὶ οὐ μὴ πολυήμεροι γένησθε ἐπὶ τῆς γῆς ἧς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν

praedico tibi hodie quod pereas, et parvo tempore moreris in terra, ad quam, Jordane transmisso, ingredieris possidendam.

ናሁ ፡ አይዳዕኩከ ፡ ዮም ፡ ከመ ፡ ጠፊአ ፡ ትጠፍእ ፡ ወኢይነውኅ ፡ መዋዕሊክሙ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ውስቴታ ፡ ተዐድው ፡ ዮርዳንስ ፡ ህየ ፡ ከመ ፡ ትትዋረስዋ ።

הַעִדֹ֨תִי בָכֶ֣ם הַיּוֹם֮ אֶת־הַשָּׁמַ֣יִם וְאֶת־הָאָ֒רֶץ֒ הַחַיִּ֤ים וְהַמָּ֙וֶת֙ נָתַ֣תִּי לְפָנֶ֔יךָ הַבְּרָכָ֖ה וְהַקְּלָלָ֑ה וּבָֽחַרְתָּ֙ בַּחַיִּ֔ים לְמַ֥עַן תִּֽחְיֶ֖ה אַתָּ֥ה וְזַרְעֶֽךָ׃

διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν τὴν ζωὴν καὶ τὸν θάνατον δέδωκα πρὸ προσώπου ὑμῶν τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν κατάραν ἔκλεξαι τὴν ζωήν ἵνα ζῇς σὺ καὶ τὸ σπέρμα σου

Testes invoco hodie caelum et terram, quod proposuerim vobis vitam et mortem, benedictionem et maledictionem. Elige ergo vitam, ut et tu vivas, et semen tuum :

ናሁ ፡ ኣሰምዕ ፡ ለከ ፡ ዮም ፡ ሰማየ ፡ ወምድረ ፡ ከመ ፡ ሤምኩ ፡ ቅድሜከ ፡ ሕይወተ ፡ ወሞተ ፡ ወበረከተ ፡ ወመርገመ ፡ ወኅረያ ፡ ለከ ፡ ለሕይወት ፡ ከመ ፡ ትሕየው ፡ አንተ ፡ ወዘርእከ ።

לְאַֽהֲבָה֙ אֶת־יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לִשְׁמֹ֥עַ בְּקֹל֖וֹ וּלְדׇבְקָה־ב֑וֹ כִּ֣י ה֤וּא חַיֶּ֙יךָ֙ וְאֹ֣רֶךְ יָמֶ֔יךָ לָשֶׁ֣בֶת עַל־הָאֲדָמָ֗ה אֲשֶׁר֩ נִשְׁבַּ֨ע יְהֹוָ֧ה לַאֲבֹתֶ֛יךָ לְאַבְרָהָ֛ם לְיִצְחָ֥ק וּֽלְיַעֲקֹ֖ב לָתֵ֥ת לָהֶֽם׃ {פ}

ἀγαπᾶν κύριον τὸν θεόν σου εἰσακούειν τῆς φωνῆς αὐτοῦ καὶ ἔχεσθαι αὐτοῦ ὅτι τοῦτο ἡ ζωή σου καὶ ἡ μακρότης τῶν ἡμερῶν σου κατοικεῖν σε ἐπὶ τῆς γῆς ἧς ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν σου Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ δοῦναι αὐτοῖς

et diligas Dominum Deum tuum, atque obedias voci ejus, et illi adhaereas (ipse est enim vita tua, et longitudo dierum tuorum), ut habites in terra, pro qua juravit Dominus patribus tuis, Abraham, Isaac, et Jacob, ut daret eam illis.

ወአፍቅሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወስማዕ ፡ ቃሎ ፡ ወአጽንዖ ፡ ኪያሁ ፡ እስመ ፡ ውእቱ ፡ ሕይወትከ ፡ በዘ ፡ ቦቱ ፡ ይነውኅ ፡ መዋዕሊከ ፡ ከመ ፡ ትንበር ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ መሐለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአበዊከ ፡ ለአብርሃም ፡ ወለይስሐቅ ፡ ወለያዕቅብ ፡ ከመ ፡ የሀቦሙ ።