以斯帖記 第 6 章｜4 種原文並排

בַּלַּ֣יְלָה הַה֔וּא נָדְדָ֖ה שְׁנַ֣ת הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֗אמֶר לְהָבִ֞יא אֶת־סֵ֤פֶר הַזִּכְרֹנוֹת֙ דִּבְרֵ֣י הַיָּמִ֔ים וַיִּהְי֥וּ נִקְרָאִ֖ים לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃

ὁ δὲ κύριος ἀπέστησεν τὸν ὕπνον ἀπὸ τοῦ βασιλέως τὴν νύκτα ἐκείνην καὶ εἶπεν τῷ διδασκάλῳ αὐτοῦ εἰσφέρειν γράμματα μνημόσυνα τῶν ἡμερῶν ἀναγινώσκειν αὐτῷ

Noctem illam duxit rex insomnem, jussitque sibi afferri historias et annales priorum temporum. Quae cum illo praesente legerentur,

ወእምዝ፡ አመ፡ ሣልስት፡ ዕለት፡ ሶበ፡ አኅለቀት፡ ጸልዮ፡ አሰሰት፡ አልባሲሃ፡ ወለብሰት፡ አልባሰ፡ ክብራ፡ ወኮነት፡ ግርምተ፡ ወጸውዓቶ፡ ለእግዚአብሔር፡ መድኅን፡ ዘውእቱ፡ ኵሎ፡ ይሬኢ።

וַיִּמָּצֵ֣א כָת֗וּב אֲשֶׁר֩ הִגִּ֨יד מׇרְדֳּכַ֜י עַל־בִּגְתָ֣נָא וָתֶ֗רֶשׁ שְׁנֵי֙ סָרִיסֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ מִשֹּׁמְרֵ֖י הַסַּ֑ף אֲשֶׁ֤ר בִּקְשׁוּ֙ לִשְׁלֹ֣חַ יָ֔ד בַּמֶּ֖לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֽוֹשׁ׃

εὗρεν δὲ τὰ γράμματα τὰ γραφέντα περὶ Μαρδοχαίου ὡς ἀπήγγειλεν τῷ βασιλεῖ περὶ τῶν δύο εὐνούχων τοῦ βασιλέως ἐν τῷ φυλάσσειν αὐτοὺς καὶ ζητῆσαι ἐπιβαλεῖν τὰς χεῖρας Ἀρταξέρξῃ

ventum est ad illum locum ubi scriptum erat quomodo nuntiasset Mardochaeus insidias Bagathan et Thares eunuchorum, regem Assuerum jugulare cupientium.

ወነሥአት፡ ክልኤ፡ አዋልዲሃ፡ ሰአሐቲሰ፡ ትምሕካ፡ እስመ፡ ታፈቅራ፡ ወካልእታ፡ ትፀውር፡ አልባሲሃ፡ ወትተልዋ፡ ይእቲሰ፡ ተሠነየት፡ በኵሉ፡ ወተሠርገወት፡ ወተረሠየት፡ ወኮነ፡ ገጻ፡ ፍሡሐ፡ ከመ፡ ዘተሐውር፡ ኀበ፡ አዕርክቲሃ፡ ወልባሰ፡ ኅዙን፡ እምፍርሀት፡ ሞት፡ ወቦአት፡ ኵሎ፡ ኆኅተ፡ ወበጽሐት፡ ኀበ፡ ንጉሥ፡ ወውእቱሰ፡ ይነብር፡ ዲበ፡ መንበረ፡ መንግሥቱ።

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ מַֽה־נַּעֲשָׂ֞ה יְקָ֧ר וּגְדוּלָּ֛ה לְמׇרְדֳּכַ֖י עַל־זֶ֑ה וַיֹּ֨אמְר֜וּ נַעֲרֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ מְשָׁ֣רְתָ֔יו לֹא־נַעֲשָׂ֥ה עִמּ֖וֹ דָּבָֽר׃

εἶπεν δὲ ὁ βασιλεύς τίνα δόξαν ἢ χάριν ἐποιήσαμεν τῷ Μαρδοχαίῳ καὶ εἶπαν οἱ διάκονοι τοῦ βασιλέως οὐκ ἐποίησας αὐτῷ οὐδέν

Quod cum audisset rex, ait : Quid pro hac fide honoris ac praemii Mardochaeus consecutus est ? Dixerunt ei servi illius ac ministri : Nihil omnino mercedis accepit.

ወልቡሰ፡ ውእቱ፡ አልባሰ፡ ግርማሁ፡ ወኵለንታሁ፡ በወርቅ፡ ወበዕንቊ፡ ዘብዙኅ፡ ሤጡ፡ ወግሩም፡ ውእቱ፡ ጥቀ፡ ወተመይጠ፡ ገጹ፡ ምስለ፡ ውእቱ፡ ክብሩ፡ ወነጸራ፡ በመዓት፡ ወፈርሀት፡ ንግሥት፡ ወመጽለወት፡ ወተንተነት፡ ወእስመከት፡ ላዕለ፡ ርእሰ፡ ወለታ፡ እንተ፡ ተሐውር፡ ቅድሜሃ።

וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ מִ֣י בֶחָצֵ֑ר וְהָמָ֣ן בָּ֗א לַחֲצַ֤ר בֵּית־הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַחִ֣יצוֹנָ֔ה לֵאמֹ֣ר לַמֶּ֔לֶךְ לִתְלוֹת֙ אֶֽת־מׇרְדֳּכַ֔י עַל־הָעֵ֖ץ אֲשֶׁר־הֵכִ֥ין לֽוֹ׃

ἐν δὲ τῷ πυνθάνεσθαι τὸν βασιλέα περὶ τῆς εὐνοίας Μαρδοχαίου ἰδοὺ Αμαν ἐν τῇ αὐλῇ εἶπεν δὲ ὁ βασιλεύς τίς ἐν τῇ αὐλῇ ὁ δὲ Αμαν εἰσῆλθεν εἰπεῖν τῷ βασιλεῖ κρεμάσαι τὸν Μαρδοχαῖον ἐπὶ τῷ ξύλῳ ᾧ ἡτοίμασεν

Statimque rex : Quis est, inquit, in atrio ? Aman quippe interius atrium domus regiae intraverat, ut suggereret regi, et juberet Mardochaeum affigi patibulo, quod ei fuerat praeparatum.

ወሜጠ፡ እግዚአብሔር፡ መንፈሰ፡ ለንጉሥ፡ ውስተ፡ የዋሃት፡ ወተዓገሣ፡ ወተንሥአ፡ እመንበሩ፡ ወሰሐባ፡ ወአንበራ፡ ውስተ፡ ሕጽኑ፡ ወአኀዘ፡ ይዬውሃ፡ በቃል፡ ሠናይ፡ ወይቤላ፡ ምንተ፡ ኮንኪ፡ አስቴር፡ አነ፡ እኁኪ፡ ከመ፡ ኢትሙቲ፡ እስመ፡ እኩይ፡ ሕገ፡ ብሔርነ።

וַיֹּ֨אמְר֜וּ נַעֲרֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֵלָ֔יו הִנֵּ֥ה הָמָ֖ן עֹמֵ֣ד בֶּחָצֵ֑ר וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ יָבֽוֹא׃

καὶ εἶπαν οἱ διάκονοι τοῦ βασιλέως ἰδοὺ Αμαν ἕστηκεν ἐν τῇ αὐλῇ καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς καλέσατε αὐτόν

Responderunt pueri : Aman stat in atrio. Dixitque rex : Ingrediatur.

ወአንሥአ፡ በትሮ፡ እንተ፡ ወርቅ፡ ወአንበረ፡ ውስተ፡ ክሳዳ፡ ወሐቀፋ፡ ወይቤላ፡ ንግርኒ፡ ወትቤሎ፡ ሶበ፡ ርኢኩካ፡ እግዚእየ፡ ከመ፡ መልአከ፡ እግዚአብሔር፡ ደንገፀኒ፡ ልብየ፡ እምፍርሃተ፡ ክብርከኅ፡ እስመ፡ መድምም፡ አንተ፡ እግዚኦ፡ ወገጽከኒ፡ ምሉእ፡ ሞገሰ።

וַיָּבוֹא֮ הָמָן֒ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הַמֶּ֔לֶךְ מַה־לַּעֲשׂ֕וֹת בָּאִ֕ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֣ץ בִּיקָר֑וֹ וַיֹּ֤אמֶר הָמָן֙ בְּלִבּ֔וֹ לְמִ֞י יַחְפֹּ֥ץ הַמֶּ֛לֶךְ לַעֲשׂ֥וֹת יְקָ֖ר יוֹתֵ֥ר מִמֶּֽנִּי׃

εἶπεν δὲ ὁ βασιλεὺς τῷ Αμαν τί ποιήσω τῷ ἀνθρώπῳ ὃν ἐγὼ θέλω δοξάσαι εἶπεν δὲ ἐν ἑαυτῷ Αμαν τίνα θέλει ὁ βασιλεὺς δοξάσαι εἰ μὴ ἐμέ

Cumque esset ingressus, ait illi : Quid debet fieri viro, quem rex honorare desiderat ? Cogitans autem in corde suo Aman, et reputans quod nullum alium rex, nisi se, vellet honorare,

ወእንዘ፡ ትትናገር፡ ደንገፀት፡ ወመጽለወት፡ ወወድቀት፡ በገጸ፡ ወደንገፀ፡ ንጉሥ፡ ወኵሉ፡ ሰብኡ፡ ወአኀዙ፡ ይዬውህዋ።

וַיֹּ֥אמֶר הָמָ֖ן אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ אִ֕ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֥ץ בִּיקָרֽוֹ׃

εἶπεν δὲ πρὸς τὸν βασιλέα ἄνθρωπον ὃν ὁ βασιλεὺς θέλει δοξάσαι

respondit : Homo, quem rex honorare cupit,

ወይቤላ፡ ንጉሥ፡ ምንተ፡ ትፈቅዲ፡ አስቴር፡ ወበእንተ፡ ምንት፡ ዘታስተበቊዕኒ፡ እስከ፡ መንፈቀ፡ መንግሥትየ፡ ንሥኢለኪ፡ ይኩንኪ።

יָבִ֙יאוּ֙ לְב֣וּשׁ מַלְכ֔וּת אֲשֶׁ֥ר לָֽבַשׁ־בּ֖וֹ הַמֶּ֑לֶךְ וְס֗וּס אֲשֶׁ֨ר רָכַ֤ב עָלָיו֙ הַמֶּ֔לֶךְ וַאֲשֶׁ֥ר נִתַּ֛ן כֶּ֥תֶר מַלְכ֖וּת בְּרֹאשֽׁוֹ׃

ἐνεγκάτωσαν οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως στολὴν βυσσίνην ἣν ὁ βασιλεὺς περιβάλλεται καὶ ἵππον ἐφ’ ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπιβαίνει

debet indui vestibus regiis, et imponi super equum, qui de sella regis est, et accipere regium diadema super caput suum :

ወትቤሎ፡ አስቴር፡ እስመ፡ ዕለተ፡ በዓል፡ ብየ፡ እመሰ፡ ፈቀድከ፡ ንጉሥ፡ ትምጻእ፡ ውስተ፡ በዓልየ፡ ዘእገብር፡ ዮም፡ አንተ፡ ወሐማ።

וְנָת֨וֹן הַלְּב֜וּשׁ וְהַסּ֗וּס עַל־יַד־אִ֞ישׁ מִשָּׂרֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַֽפַּרְתְּמִ֔ים וְהִלְבִּ֙ישׁוּ֙ אֶת־הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֣ץ בִּֽיקָר֑וֹ וְהִרְכִּיבֻ֤הוּ עַל־הַסּוּס֙ בִּרְח֣וֹב הָעִ֔יר וְקָרְא֣וּ לְפָנָ֔יו כָּ֚כָה יֵעָשֶׂ֣ה לָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֥ץ בִּיקָרֽוֹ׃

καὶ δότω ἑνὶ τῶν φίλων τοῦ βασιλέως τῶν ἐνδόξων καὶ στολισάτω τὸν ἄνθρωπον ὃν ὁ βασιλεὺς ἀγαπᾷ καὶ ἀναβιβασάτω αὐτὸν ἐπὶ τὸν ἵππον καὶ κηρυσσέτω διὰ τῆς πλατείας τῆς πόλεως λέγων οὕτως ἔσται παντὶ ἀνθρώπῳ ὃν ὁ βασιλεὺς δοξάζει

et primus de regiis principibus ac tyrannis teneat equum ejus, et per plateam civitatis incedens clamet, et dicat : Sic honorabitur, quemcumque voluerit rex honorare.

ወይቤ፡ ንጉሥ፡ ጸውዕዎ፡ ለሐማ፡ ፍጡነ፡ ከመ፡ እግበር፡ ዘትቤለኒ፡ አስቴር፡ ወሖሩ፡ ክልኤሆሙ፡ ውስተ፡ በዓል፡ ዘገብረት፡ አስቴር።

וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ לְהָמָ֗ן מַ֠הֵ֠ר קַ֣ח אֶת־הַלְּב֤וּשׁ וְאֶת־הַסּוּס֙ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבַּ֔רְתָּ וַֽעֲשֵׂה־כֵן֙ לְמׇרְדֳּכַ֣י הַיְּהוּדִ֔י הַיּוֹשֵׁ֖ב בְּשַׁ֣עַר הַמֶּ֑לֶךְ אַל־תַּפֵּ֣ל דָּבָ֔ר מִכֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ׃

εἶπεν δὲ ὁ βασιλεὺς τῷ Αμαν καθὼς ἐλάλησας οὕτως ποίησον τῷ Μαρδοχαίῳ τῷ Ιουδαίῳ τῷ θεραπεύοντι ἐν τῇ αὐλῇ καὶ μὴ παραπεσάτω σου λόγος ὧν ἐλάλησας

Dixitque ei rex : Festina, et sumpta stola et equo, fac, ut locutus es, Mardochaeo Judaeo, qui sedet ante fores palatii. Cave ne quidquam de his, quae locutus es, praetermittas.

ወበውስተ፡ በዓለወኒ፡ ይቤላ፡ ንጌሥ፡ ለአስቴር፡ ምንተ፡ ትፈቅዲ፡ አስቴር፡ ንግሥት፡ ዘአስተብቋዕክኒ፡ እግበር፡ ለኪ።

וַיִּקַּ֤ח הָמָן֙ אֶת־הַלְּב֣וּשׁ וְאֶת־הַסּ֔וּס וַיַּלְבֵּ֖שׁ אֶֽת־מׇרְדֳּכָ֑י וַיַּרְכִּיבֵ֙הוּ֙ בִּרְח֣וֹב הָעִ֔יר וַיִּקְרָ֣א לְפָנָ֔יו כָּ֚כָה יֵעָשֶׂ֣ה לָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֥ץ בִּיקָרֽוֹ׃

ἔλαβεν δὲ Αμαν τὴν στολὴν καὶ τὸν ἵππον καὶ ἐστόλισεν τὸν Μαρδοχαῖον καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐπὶ τὸν ἵππον καὶ διῆλθεν διὰ τῆς πλατείας τῆς πόλεως καὶ ἐκήρυσσεν λέγων οὕτως ἔσται παντὶ ἀνθρώπῳ ὃν ὁ βασιλεὺς θέλει δοξάσαι

Tulit itaque Aman stolam et equum, indutumque Mardochaeum in platea civitatis, et impositum equo praecedebat, atque clamabat : Hoc honore condignus est, quemcumque rex voluerit honorare.

ወትቤሎ፡ ስእለትየሰ፡ ዘአስተበቊዓከ፡ አመ፡ ረከብኩ፡ ሞገሰ፡ በቅድመ፡ አዕይንቲከ፡ ኦንጉሥ፡ ከመ፡ ትምጻእ፡ አንተ፡ ወሐማ፡ ጌሠመ፡ ውስተ፡ በዓል፡ ዘአገብር፡ ለክሙ፡ ወጌሠመ፡ እገብሮ።

וַיָּ֥שׇׁב מׇרְדֳּכַ֖י אֶל־שַׁ֣עַר הַמֶּ֑לֶךְ וְהָמָן֙ נִדְחַ֣ף אֶל־בֵּית֔וֹ אָבֵ֖ל וַחֲפ֥וּי רֹֽאשׁ׃

ἐπέστρεψεν δὲ ὁ Μαρδοχαῖος εἰς τὴν αὐλήν Αμαν δὲ ὑπέστρεψεν εἰς τὰ ἴδια λυπούμενος κατὰ κεφαλῆς

Reversusque est Mardochaeus ad januam palatii : et Aman festinavit ire in domum suam, lugens et operto capite :

ወወፅአ፡ ሐማ፡ እምኀበ፡ ፍሡሐ፡ ገጽ፡ እንዘ፡ ይትኀሠይ፡ ወእንዘ፡ ይወዕእ፡ ሶበ፡ ርእዮ፡ ሐማ፡ ለመርዶክዮስ፡ አይሁዳዊ፡ ውስተ፡ ዓፀድ፡ ተምዐ፡ ጥቀ።

וַיְסַפֵּ֨ר הָמָ֜ן לְזֶ֤רֶשׁ אִשְׁתּוֹ֙ וּלְכׇל־אֹ֣הֲבָ֔יו אֵ֖ת כׇּל־אֲשֶׁ֣ר קָרָ֑הוּ וַיֹּ֩אמְרוּ֩ ל֨וֹ חֲכָמָ֜יו וְזֶ֣רֶשׁ אִשְׁתּ֗וֹ אִ֣ם מִזֶּ֣רַע הַיְּהוּדִ֡ים מׇרְדֳּכַ֞י אֲשֶׁר֩ הַחִלּ֨וֹתָ לִנְפֹּ֤ל לְפָנָיו֙ לֹא־תוּכַ֣ל ל֔וֹ כִּֽי־נָפ֥וֹל תִּפּ֖וֹל לְפָנָֽיו׃

καὶ διηγήσατο Αμαν τὰ συμβεβηκότα αὐτῷ Ζωσαρα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς φίλοις καὶ εἶπαν πρὸς αὐτὸν οἱ φίλοι καὶ ἡ γυνή εἰ ἐκ γένους Ιουδαίων Μαρδοχαῖος ἦρξαι ταπεινοῦσθαι ἐνώπιον αὐτοῦ πεσὼν πεσῇ οὐ μὴ δύνῃ αὐτὸν ἀμύνασθαι ὅτι θεὸς ζῶν μετ’ αὐτοῦ

narravitque Zares uxori suae, et amicis, omnia quae evenissent sibi. Cui responderunt sapientes quos habebat in consilio, et uxor ejus : Si de semine Judaeorum est Mardochaeus, ante quem cadere coepisti, non poteris ei resistere, sed cades in conspectu ejus.

ወሖረ፡ ቤቶ፡ ወጸውዖሙ፡ ለአዕርክቲሁ፡ ወለሱዛራ፡ ብእሲቱ።

עוֹדָם֙ מְדַבְּרִ֣ים עִמּ֔וֹ וְסָרִיסֵ֥י הַמֶּ֖לֶךְ הִגִּ֑יעוּ וַיַּבְהִ֙לוּ֙ לְהָבִ֣יא אֶת־הָמָ֔ן אֶל־הַמִּשְׁתֶּ֖ה אֲשֶׁר־עָשְׂתָ֥ה אֶסְתֵּֽר׃

ἔτι αὐτῶν λαλούντων παραγίνονται οἱ εὐνοῦχοι ἐπισπεύδοντες τὸν Αμαν ἐπὶ τὸν πότον ὃν ἡτοίμασεν Εσθηρ

Adhuc illis loquentibus, venerunt eunuchi regis, et cito eum ad convivium, quod regina paraverat, pergere compulerunt.

ወአርአዮሙ፡ ብዕሎ፡ ወክብሮ፡ ወዘከመ፡ አዕበዮ፡ በውስተ፡ መንግሥቱ።

ወይቤሎሙ፡ ሐማ፡ ኢጸውዓት፡ ንግሥት፡ ምስለ፡ ንጉሥ፡ ወኢመነሂ፡ ውስተ፡ በዓል፡ እንበለ፡ ንጉሥ፡ ወኪያየለ፡ ጸውዓተኒ።

ወባሕቱ፡ ሊተሰ፡ ኢይሔውዘኒ፡ ዝንቱ፡ ሶበ፡ ርኢክዎ፡ ለመርዶክዮስ፡ አይሁዳዊ፡ ውስተ፡ ዓፀድ።

ወትቤሎ፡ ሱዛራ፡ ብእሲቱ፡ ወአዕርክቲሁ፡ ሰይግዝሙ፡ ዕፀ፡ ዘሐምሳ፡ መእመት፡ ቆሙ፡ ወበጽባሕ፡ ንግሮ፡ ለንጉሥ፡ ወይሰቀል፡ ቦቱ፡ መርዶክዮስ፡ ወአንተሰ፡ ባእ፡ ውስተ፡ በዓል፡ እስለ፡ ንጉሥ፡ ወተፈሣሕ።

ወአደሞ፡ ለሐማ፡ ዝንቱ፡ ነገር፡ ወአስተዳለወ፡ ዕፀ።