| 1:1 | דִּבְרֵ֥י יִרְמְיָ֖הוּ בֶּן־חִלְקִיָּ֑הוּ מִן־הַכֹּֽהֲנִים֙ אֲשֶׁ֣ר בַּעֲנָת֔וֹת בְּאֶ֖רֶץ בִּנְיָמִֽן׃ | τὸ ῥῆμα τοῦ θεοῦ ὃ ἐγένετο ἐπὶ Ιερεμιαν τὸν τοῦ Χελκιου ἐκ τῶν ἱερέων ὃς κατῴκει ἐν Αναθωθ ἐν γῇ Βενιαμιν | Verba Jeremiae filii Helciae, de sacerdotibus qui fuerunt in Anathoth, in terra Benjamin. | ቃለ፡ እግዚአብሔር፡ ዘኮነ፡ ኀበ፡ ኤርምያስ፡ ወልደ፡ ኬልቅዩ፡ ዘእምካህናት፡ ዘይነብር፡ ውስ፡ አናቶት፡ በብሔረ፡ ብንያም። |
|---|
| 1:2 | אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה דְבַר־יְהֹוָה֙ אֵלָ֔יו בִּימֵ֛י יֹאשִׁיָּ֥הוּ בֶן־אָמ֖וֹן מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה בִּשְׁלֹשׁ־עֶשְׂרֵ֥ה שָׁנָ֖ה לְמׇלְכֽוֹ׃ | ὃς ἐγενήθη λόγος τοῦ θεοῦ πρὸς αὐτὸν ἐν ταῖς ἡμέραις Ιωσια υἱοῦ Αμως βασιλέως Ιουδα ἔτους τρισκαιδεκάτου ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ | Quod factum est verbum Domini ad eum in diebus Josiae filii Amon, regis Juda, in tertiodecimo anno regni ejus. | ወኮነ፡ ቃለ፡ እግዚአብሔር፡ በኀቤየ፡ በመዋዕለ፡ ኢዮስያስ፡ ወልደ፡ አሙፅ፡ ንጉሠ፡ ይሁዳ፡ እምአመዐሠርቱ፡ ወሠለስቱ፡ ዓመተ፡ መንግሥቱ። |
|---|
| 1:3 | וַיְהִ֗י בִּימֵ֨י יְהוֹיָקִ֤ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֙הוּ֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה עַד־תֹּם֙ עַשְׁתֵּ֣י עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֔ה לְצִדְקִיָּ֥הוּ בֶן־יֹאשִׁיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה עַד־גְּל֥וֹת יְרוּשָׁלַ֖͏ִם בַּחֹ֥דֶשׁ הַחֲמִישִֽׁי׃ {פ} | καὶ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ιωακιμ υἱοῦ Ιωσια βασιλέως Ιουδα ἕως ἑνδεκάτου ἔτους Σεδεκια υἱοῦ Ιωσια βασιλέως Ιουδα ἕως τῆς αἰχμαλωσίας Ιερουσαλημ ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί | Et factum est in diebus Joakim filii Josiae, regis Juda, usque ad consummationem undecimi anni Sedeciae, filii Josiae, regis Juda, usque ad transmigrationem Jerusalem, in mense quinto. | ወኮነ፡ በመዋዕለ፡ ኢዮአቄም፡ ወልደ፡ ኢዮስያስ፡ ንጉሠ፡ ይሁዳ፡ አስከ፡ ተፈጸመ፡ ዐሠርቱ፡ ወአሐዱ፡ ዓተ፡ ሴዴቅስ፡ ወልደ፡ ኢዮስያስ፡ ንጉሠ፡ ይሁዳ፡ እስከ፡ አመ፡ ተፄወወት፡ ኢየሩሳሌም፡ በኀምስ፡ ወርኅ። |
|---|
| 1:4 | וַיְהִ֥י דְבַר־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃ | καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων | Et factum est verbum Domini ad me, dicens : | ወኮነ፡ ቃለ፡ እግዚአብሔር፡ ኀቤየ፡ ወይቤለኒ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 1:5 | בְּטֶ֨רֶם (אצורך) [אֶצׇּרְךָ֤] בַבֶּ֙טֶן֙ יְדַעְתִּ֔יךָ וּבְטֶ֛רֶם תֵּצֵ֥א מֵרֶ֖חֶם הִקְדַּשְׁתִּ֑יךָ נָבִ֥יא לַגּוֹיִ֖ם נְתַתִּֽיךָ׃ | πρὸ τοῦ με πλάσαι σε ἐν κοιλίᾳ ἐπίσταμαί σε καὶ πρὸ τοῦ σε ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας ἡγίακά σε προφήτην εἰς ἔθνη τέθεικά σε | Priusquam te formarem in utero, novi te, et antequam exires de vulva, sanctificavi te, et prophetam in gentibus dedi te. | ዘእንበለ፡ እፍጥርከ፡ እምከርሠ፡ እምከ፡ አእመርኩከ፡ ወዘእንበለ፡ ትፃእ፡ እማሕፀን፡ ቀደስኩከ፡ ወነቢየ፡ ረሰይኩከ፡ ለአሕዛብ። |
|---|
| 1:6 | וָאֹמַ֗ר אֲהָהּ֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה הִנֵּ֥ה לֹֽא־יָדַ֖עְתִּי דַּבֵּ֑ר כִּי־נַ֖עַר אָנֹֽכִי׃ {ס} | καὶ εἶπα ὦ δέσποτα κύριε ἰδοὺ οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι | Et dixi : A, a, a, Domine Deus, ecce nescio loqui, quia puer ego sum. | ወእቤሎ፡ አሌ፡ ሊተ፡ እግዚኦ፡ እግዚእየ፡ ናሁኬ፡ ኢይክል፡ ተናግሮ፡ እስመ፡ ንኡስ፡ አነ። |
|---|
| 1:7 | וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֵלַ֔י אַל־תֹּאמַ֖ר נַ֣עַר אָנֹ֑כִי כִּ֠י עַֽל־כׇּל־אֲשֶׁ֤ר אֶֽשְׁלָחֲךָ֙ תֵּלֵ֔ךְ וְאֵ֛ת כׇּל־אֲשֶׁ֥ר אֲצַוְּךָ֖ תְּדַבֵּֽר׃ | καὶ εἶπεν κύριος πρός με μὴ λέγε ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι ὅτι πρὸς πάντας οὓς ἐὰν ἐξαποστείλω σε πορεύσῃ καὶ κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαί σοι λαλήσεις | Et dixit Dominus ad me : Noli dicere : Puer sum : quoniam ad omnia quae mittam te ibis, et universa quaecumque mandavero tibi loqueris. | ወይቤለኒ፡ እግዚአብሔር፡ ኢትበል፡ ወሬዛ፡ አነ፡ እስመ፡ ተሐውር፡ ኵለሄ፡ ኀበ፡ ፈነውኩከ፡ ወትነግር፡ ኵሎ፡ ዘአዘእኩከ። |
|---|
| 1:8 | אַל־תִּירָ֖א מִפְּנֵיהֶ֑ם כִּֽי־אִתְּךָ֥ אֲנִ֛י לְהַצִּלֶ֖ךָ נְאֻם־יְהֹוָֽה׃ | μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε λέγει κύριος | Ne timeas a facie eorum, quia tecum ego sum ut eruam te, dicit Dominus. | ወኢትፍራህ፡ እምገጾሙ፡ እስመ፡ ሀለውኩ፡ ምስሌከ፡ ወአድኅነከ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 1:9 | וַיִּשְׁלַ֤ח יְהֹוָה֙ אֶת־יָד֔וֹ וַיַּגַּ֖ע עַל־פִּ֑י וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֵלַ֔י הִנֵּ֛ה נָתַ֥תִּי דְבָרַ֖י בְּפִֽיךָ׃ | καὶ ἐξέτεινεν κύριος τὴν χεῖρα αὐτοῦ πρός με καὶ ἥψατο τοῦ στόματός μου καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἰδοὺ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου | Et misit Dominus manum suam, et tetigit os meum, et dixit Dominus ad me : Ecce dedi verba mea in ore tuo : | ወሰፍኀ፡ እዴሁ፡ እግዚአብሔር፡ ኀቤየ፡ ወገሠሠኒ፡ አፉየ፡ ወይቤለኒ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 1:10 | רְאֵ֞ה הִפְקַדְתִּ֣יךָ׀ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֗ה עַל־הַגּוֹיִם֙ וְעַל־הַמַּמְלָכ֔וֹת לִנְת֥וֹשׁ וְלִנְת֖וֹץ וּלְהַאֲבִ֣יד וְלַהֲר֑וֹס לִבְנ֖וֹת וְלִנְטֽוֹעַ׃ {פ} | ἰδοὺ κατέστακά σε σήμερον ἐπὶ ἔθνη καὶ βασιλείας ἐκριζοῦν καὶ κατασκάπτειν καὶ ἀπολλύειν καὶ ἀνοικοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν | ecce constitui te hodie super gentes et super regna, ut evellas, et destruas, et disperdas, et dissipes, et aedifices, et plantes. | ናሁ፡ ሤምኩከ፡ ዮም፡ ለአሕዛብ፡ ወለነገሥት፡ ትሥርዎሙ፡ ወትንስቶሙ፡ ወታጥፍዖሙ፡ ወትሕንፅ፡ ወትትክል። |
|---|
| 1:11 | וַיְהִ֤י דְבַר־יְהֹוָה֙ אֵלַ֣י לֵאמֹ֔ר מָה־אַתָּ֥ה רֹאֶ֖ה יִרְמְיָ֑הוּ וָאֹמַ֕ר מַקֵּ֥ל שָׁקֵ֖ד אֲנִ֥י רֹאֶֽה׃ | καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων τί σὺ ὁρᾷς Ιερεμια καὶ εἶπα βακτηρίαν καρυΐνην | Et factum est verbum Domini ad me, dicens : Quid tu vides, Jeremia ? Et dixi : Virgam vigilantem ego video. | ወነበበኒ፡ እግዚአብሔር፡ ዳግመ፡ ይቤለኒ፡ ምንተ፡ ትሬኢ፡ ኤርምያስ፡ ወእቤ፡ ቀስታመ፡ ከርካዕ፡ እሬኢ። |
|---|
| 1:12 | וַיֹּ֧אמֶר יְהֹוָ֛ה אֵלַ֖י הֵיטַ֣בְתָּ לִרְא֑וֹת כִּֽי־שֹׁקֵ֥ד אֲנִ֛י עַל־דְּבָרִ֖י לַעֲשֹׂתֽוֹ׃ {ס} | καὶ εἶπεν κύριος πρός με καλῶς ἑώρακας διότι ἐγρήγορα ἐγὼ ἐπὶ τοὺς λόγους μου τοῦ ποιῆσαι αὐτούς | Et dixit Dominus ad me : Bene vidisti : quia vigilabo ego super verbo meo, ut faciam illud. | ወየወቤለኒ፡ እግዚአብሐሄር፡ ሠናየ፡ ርኢከ፡ እስመ፡ እተግህ፡ አነ፡ ከመ፡ እግበር፡ ዘነበብኩ። |
|---|
| 1:13 | וַיְהִ֨י דְבַר־יְהֹוָ֤ה׀אֵלַי֙ שֵׁנִ֣ית לֵאמֹ֔ר מָ֥ה אַתָּ֖ה רֹאֶ֑ה וָאֹמַ֗ר סִ֤יר נָפ֙וּחַ֙ אֲנִ֣י רֹאֶ֔ה וּפָנָ֖יו מִפְּנֵ֥י צָפֽוֹנָה׃ | καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με ἐκ δευτέρου λέγων τί σὺ ὁρᾷς καὶ εἶπα λέβητα ὑποκαιόμενον καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου βορρᾶ | Et factum est verbum Domini secundo ad me, dicens : Quid tu vides ? Et dixi : Ollam succensam ego video, et faciem ejus a facie aquilonis. | ወነበበኒ፡ እግዚአብሔር፡ ዳግመ። |
|---|
| 1:14 | וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה אֵלָ֑י מִצָּפוֹן֙ תִּפָּתַ֣ח הָרָעָ֔ה עַ֥ל כׇּל־יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ׃ | καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἀπὸ προσώπου βορρᾶ ἐκκαυθήσεται τὰ κακὰ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν | Et dixit Dominus ad me : Ab aquilone pandetur malum super omnes habitatores terrae : | ወይቤለኒ፡ እግዚአብሔር፡ እምገጸ፡ ሰሜን፡ ይትረኀው፡ እኪት፡ ላዕለ፡ እለ፡ ይነብሩ፡ ውስተ፡ ምድር። |
|---|
| 1:15 | כִּ֣י׀ הִנְנִ֣י קֹרֵ֗א לְכׇֽל־מִשְׁפְּח֛וֹת מַמְלְכ֥וֹת צָפ֖וֹנָה נְאֻם־יְהֹוָ֑ה וּבָ֡אוּ וְֽנָתְנוּ֩ אִ֨ישׁ כִּסְא֜וֹ פֶּ֣תַח׀ שַׁעֲרֵ֣י יְרוּשָׁלַ֗͏ִם וְעַ֤ל כׇּל־חוֹמֹתֶ֙יהָ֙ סָבִ֔יב וְעַ֖ל כׇּל־עָרֵ֥י יְהוּדָֽה׃ | διότι ἰδοὺ ἐγὼ συγκαλῶ πάσας τὰς βασιλείας ἀπὸ βορρᾶ τῆς γῆς λέγει κύριος καὶ ἥξουσιν καὶ θήσουσιν ἕκαστος τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῶν πυλῶν Ιερουσαλημ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ τείχη τὰ κύκλῳ αὐτῆς καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις Ιουδα | quia ecce ego convocabo omnes cognationes regnorum aquilonis, ait Dominus : et venient, et ponent unusquisque solium suum in introitu portarum Jerusalem, et super omnes muros ejus in circuitu, et super universas urbes Juda : | ናሁ፡ አነ፡ እጼውዕ፡ ኵሎ፡ ነገሥተ፡ ምድረ፡ ሰሜን፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ይመጽኡ፡ ወያነብሩ፡ መናብርቲሆሙ፡ ወኵሎሙ፡ ቅድመ፡ ዴዴያት፡ አናቅጸ፡ ኢየሩሳሌም፡ ወላዕለ፡ ኵሉ፡ አህጉረ፡ ይሁዳ። |
|---|
| 1:16 | וְדִבַּרְתִּ֤י מִשְׁפָּטַי֙ אוֹתָ֔ם עַ֖ל כׇּל־רָעָתָ֑ם אֲשֶׁ֣ר עֲזָב֗וּנִי וַֽיְקַטְּרוּ֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיִּֽשְׁתַּחֲו֖וּ לְמַעֲשֵׂ֥י יְדֵיהֶֽם׃ | καὶ λαλήσω πρὸς αὐτοὺς μετὰ κρίσεως περὶ πάσης τῆς κακίας αὐτῶν ὡς ἐγκατέλιπόν με καὶ ἔθυσαν θεοῖς ἀλλοτρίοις καὶ προσεκύνησαν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν | et loquar judicia mea cum eis super omnem malitiam eorum qui dereliquerunt me, et libaverunt diis alienis, et adoraverunt opus manuum suarum. | ወእትናገሮሙ፡ በኵነኔየ፡ በእንተ፡ ኵሉ፡ እከዮሙ፡ ዘኀደጉኒ፡ ወሦዑ፡ ለአማልክተ፡ ነኪር፡ ወሰገዱ፡ ለግብረ፡ እደዊሆሙ። |
|---|
| 1:17 | וְאַתָּה֙ תֶּאְזֹ֣ר מׇתְנֶ֔יךָ וְקַמְתָּ֙ וְדִבַּרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם אֵ֛ת כׇּל־אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י אֲצַוֶּ֑ךָּ אַל־תֵּחַת֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם פֶּֽן־אֲחִתְּךָ֖ לִפְנֵיהֶֽם׃ | καὶ σὺ περίζωσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτοὺς πάντα ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν μηδὲ πτοηθῇς ἐναντίον αὐτῶν ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε λέγει κύριος | Tu ergo, accinge lumbos tuos, et surge, et loquere ad eos omnia quae ego praecipio tibi. Ne formides a facie eorum, nec enim timere te faciam vultum eorum. | ወአንተሰ፡ ቅን፡ ሐቌከ፡ ወተንሥእ፡ በሎሙ፡ ኵሎ፡ ዘአዘዝኩከ፡ ወኢትፍራኅ፡ እምገጾሙ፡ ወኢትደንግፅ፡ እምቅድሜሆሙ፡ እስመ፡ ሀለውኩ፡ ምስሌከ፡ ከመ፡ አድኅንከ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 1:18 | וַאֲנִ֞י הִנֵּ֧ה נְתַתִּ֣יךָ הַיּ֗וֹם לְעִ֨יר מִבְצָ֜ר וּלְעַמּ֥וּד בַּרְזֶ֛ל וּלְחֹמ֥וֹת נְחֹ֖שֶׁת עַל־כׇּל־הָאָ֑רֶץ לְמַלְכֵ֤י יְהוּדָה֙ לְשָׂרֶ֔יהָ לְכֹהֲנֶ֖יהָ וּלְעַ֥ם הָאָֽרֶץ׃ | ἰδοὺ τέθεικά σε ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ὡς πόλιν ὀχυρὰν καὶ ὡς τεῖχος χαλκοῦν ὀχυρὸν ἅπασιν τοῖς βασιλεῦσιν Ιουδα καὶ τοῖς ἄρχουσιν αὐτοῦ καὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς | Ego quippe dedi te hodie in civitatem munitam, et in columnam ferream, et in murum aereum, super omnem terram, regibus Juda, principibus ejus, et sacerdotibus, et populo terrae. | ናሁ፡ ረሰይኩከ፡ ዮም፡ በዛቲ፡ ዕለት፡ ከመ፡ ሀገር፡ ጽንዕት፡ ወከመ፡ ዓምደ፡ ሐፂን፡ ወከመ፡ አረፍተ፡ ብርት፡ ጽኑዕ፡ ለኵሉ፡ ምድር፡ ወለነገሥተ፡ ይሁዳ፡ ወለመላእክቲሆሙ፡ ወለካህናት፡ ወለሕዝበ፡ ምድር። |
|---|
| 1:19 | וְנִלְחֲמ֥וּ אֵלֶ֖יךָ וְלֹא־י֣וּכְלוּ לָ֑ךְ כִּי־אִתְּךָ֥ אֲנִ֛י נְאֻם־יְהֹוָ֖ה לְהַצִּילֶֽךָ׃ {פ} | καὶ πολεμήσουσίν σε καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρὸς σέ διότι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε εἶπεν κύριος | Et bellabunt adversum te, et non praevalebunt, quia ego tecum sum, ait Dominus, ut liberem te. | ወይጸብኡዑከ፡ ወኢይክሉከ፡ እስመ፡ አነ፡ ሀሉኩ፡ ምስሌከ፡ ወአድኅነከ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር። |
|---|