約伯記 第 2 章｜4 種原文並排

וַיְהִ֣י הַיּ֔וֹם וַיָּבֹ֙אוּ֙ בְּנֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים לְהִתְיַצֵּ֖ב עַל־יְהֹוָ֑ה וַיָּב֤וֹא גַֽם־הַשָּׂטָן֙ בְּתֹכָ֔ם לְהִתְיַצֵּ֖ב עַל־יְהֹוָֽה׃

ἐγένετο δὲ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη καὶ ἦλθον οἱ ἄγγελοι τοῦ θεοῦ παραστῆναι ἔναντι κυρίου καὶ ὁ διάβολος ἦλθεν ἐν μέσῳ αὐτῶν παραστῆναι ἐναντίον τοῦ κυρίου

Factum est autem, cum quadam die venissent filii Dei, et starent coram Domino, venisset quoque Satan inter eos, et staret in conspectu ejus,

ወእምዝ፡ እምድኅረ፡ ይእቲ፡ ዕለት፡ መጽኡ፡ መላእክተ፡ እግዚአብሔር፡ ወቆሙ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ወመጽአ፡ ሰይጣንኒ፡ ምስሌሆሙ፡ ወቆመ፡ ቅድሜሁ።

וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֶל־הַשָּׂטָ֔ן אֵ֥י מִזֶּ֖ה תָּבֹ֑א וַיַּ֨עַן הַשָּׂטָ֤ן אֶת־יְהֹוָה֙ וַיֹּאמַ֔ר מִשֻּׁ֣ט בָּאָ֔רֶץ וּמֵֽהִתְהַלֵּ֖ךְ בָּֽהּ׃

καὶ εἶπεν ὁ κύριος τῷ διαβόλῳ πόθεν σὺ ἔρχῃ τότε εἶπεν ὁ διάβολος ἐνώπιον τοῦ κυρίου διαπορευθεὶς τὴν ὑπ’ οὐρανὸν καὶ ἐμπεριπατήσας τὴν σύμπασαν πάρειμι

ut diceret Dominus ad Satan : Unde venis ? Qui respondens ait : Circuivi terram, et perambulavi eam.

ወይቤሎ፡ እግዚአብሔር፡ ለሰይጣን፡ አምአይቴ፡ መጻእክ፡ አንተ፡ ወይቤ፡ ሰይጣን፡ ሶቤሃ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ሖርኩ፡ መትሕተ፡ ሰማይ፡ ወአንሶሰውኰ፡ ኵለሄ፡ ወመጻእኩ፡፡

וַיֹּ֨אמֶר יְהֹוָ֜ה אֶל־הַשָּׂטָ֗ן הֲשַׂ֣מְתָּ לִבְּךָ֮ אֶל־עַבְדִּ֣י אִיּוֹב֒ כִּי֩ אֵ֨ין כָּמֹ֜הוּ בָּאָ֗רֶץ אִ֣ישׁ תָּ֧ם וְיָשָׁ֛ר יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים וְסָ֣ר מֵרָ֑ע וְעֹדֶ֙נּוּ֙ מַחֲזִ֣יק בְּתֻמָּת֔וֹ וַתְּסִיתֵ֥נִי ב֖וֹ לְבַלְּע֥וֹ חִנָּֽם׃

εἶπεν δὲ ὁ κύριος πρὸς τὸν διάβολον προσέσχες οὖν τῷ θεράποντί μου Ιωβ ὅτι οὐκ ἔστιν κατ’ αὐτὸν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἄνθρωπος ἄκακος ἀληθινός ἄμεμπτος θεοσεβής ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς κακοῦ ἔτι δὲ ἔχεται ἀκακίας σὺ δὲ εἶπας τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ διὰ κενῆς ἀπολέσαι

Et dixit Dominus ad Satan : Numquid considerasti servum meum Job, quod non sit ei similis in terra, vir simplex et rectus, ac timens Deum, et recedens a malo, et adhuc retinens innocentiam ? tu autem commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra.

ወይቤሎ፡ እግዚአብሔር፡ ለሰይጣን፡ ዑቅኬ፡ ከመዝ፡ ኢተሐሊ፡ ላዕለ፡ ቍልዔየ፡ ኢዮብ፡ እስመ፡ አልቦ፡ ዘከማሁ፡ በዲበ፡ ምድር፡ ብእሲ፡ የዋህ፡ ወጻድቅ፡ ወኄር፡ ወንጹሕ፡ ወፈራሄ፡ እግዚአብሔር፡ ወይትገኅሥ፡ ምስለ፡ ልቡ፡ እምኵሎ፡ ምግባር፡ ሕሱም፡ ወዓዲ፡ የዋህ፡ ወአንተስትቤ፡ ታኅጐሎ፡ ንዋዮ፡ በከንቱ።

וַיַּ֧עַן הַשָּׂטָ֛ן אֶת־יְהֹוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר ע֣וֹר בְּעַד־ע֗וֹר וְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר לָאִ֔ישׁ יִתֵּ֖ן בְּעַ֥ד נַפְשֽׁוֹ׃

ὑπολαβὼν δὲ ὁ διάβολος εἶπεν τῷ κυρίῳ δέρμα ὑπὲρ δέρματος ὅσα ὑπάρχει ἀνθρώπῳ ὑπὲρ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἐκτείσει

Cui respondens Satan, ait : Pellem pro pelle, et cuncta quae habet homo dabit pro anima sua ;

ወተሰጥዎ፡ ሰይጣን፡ ለእግዚአብሔር፡ ወይቤ፡ ማእስ፡ ቤዛ፡ ማእስ፡ ኵሎ፡ ዘአጥረየ፡ ይሁብ፡ ሰብእ፡ ቤዛ፡ ነፍሱ።

אוּלָם֙ שְֽׁלַֽח־נָ֣א יָֽדְךָ֔ וְגַ֥ע אֶל־עַצְמ֖וֹ וְאֶל־בְּשָׂר֑וֹ אִם־לֹ֥א אֶל־פָּנֶ֖יךָ יְבָרְכֶֽךָּ׃

οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ ἀποστείλας τὴν χεῖρά σου ἅψαι τῶν ὀστῶν αὐτοῦ καὶ τῶν σαρκῶν αὐτοῦ εἰ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει

alioquin mitte manum tuam, et tange os ejus et carnem, et tunc videbis quod in faciem benedicat tibi.

ወባሕቱ፡ ፈኑ፡ እዴከ፡ ወግሥሥ፡ አፅዕምቲሁ፡ ወሥጋሁ፡ ዳእሙ፡ እመ፡ ውስተ፡ ገጽከ፡ ኢባረከከ፡፡ 6፡ ወይቤሎ፡ እግዚአብሔር፡ ለሰይጣን፡ ናሁ፡ መጠውኰከ፡ ውስተ፡ እዴከ፡ ሥጋሁ፡ ወአፅዕምቲሁ፡ ወዳእሙ፡ ነፍሶ፡ ዑቅ፡፡ 7፡ ወወፅአ፡ ሰይጣን፡ እምቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ እንዘ፡ ይትፌሣሕ፡ ወአኅዞ፡ ለኢዮብ፡ ዝልጋሴ፡ እኩይ፡ እምእግሩ፡ እስከ፡ ርእሱ።

וַיֹּ֧אמֶר יְהֹוָ֛ה אֶל־הַשָּׂטָ֖ן הִנּ֣וֹ בְיָדֶ֑ךָ אַ֖ךְ אֶת־נַפְשׁ֥וֹ שְׁמֹֽר׃

εἶπεν δὲ ὁ κύριος τῷ διαβόλῳ ἰδοὺ παραδίδωμί σοι αὐτόν μόνον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ διαφύλαξον

Dixit ergo Dominus ad Satan : Ecce in manu tua est : verumtamen animam illius serva.

וַיֵּצֵא֙ הַשָּׂטָ֔ן מֵאֵ֖ת פְּנֵ֣י יְהֹוָ֑ה וַיַּ֤ךְ אֶת־אִיּוֹב֙ בִּשְׁחִ֣ין רָ֔ע מִכַּ֥ף רַגְל֖וֹ (עד) [וְעַ֥ד] קׇדְקֳדֽוֹ׃

ἐξῆλθεν δὲ ὁ διάβολος ἀπὸ τοῦ κυρίου καὶ ἔπαισεν τὸν Ιωβ ἕλκει πονηρῷ ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς

Egressus igitur Satan a facie Domini, percussit Job ulcere pessimo, a planta pedis usque ad verticem ejus ;

וַיִּֽקַּֽח־ל֣וֹ חֶ֔רֶשׂ לְהִתְגָּרֵ֖ד בּ֑וֹ וְה֖וּא יֹשֵׁ֥ב בְּתוֹךְ־הָאֵֽפֶר׃

καὶ ἔλαβεν ὄστρακον ἵνα τὸν ἰχῶρα ξύῃ καὶ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κοπρίας ἔξω τῆς πόλεως

qui testa saniem radebat, sedens in sterquilinio.

ወነሥአ፡ ገልዐ፡ ወአኅዘ፡ ይሕክከ፡ ቍስሎ፡ ወነበረ፡ አፍኣ፡ እምሀገር፡ ወሰከበ፡ ውስተ፡ መሬት፡ ወሐመድ፡፡ 9፡ ወኃሊፎ፡ ብዙኅ፡ መዋዕል፡ ትቤሎ፡ ብእሲቱ፡ ለኢዮብ፡ እስከ፡ ማእዜኑ፡ ትትዔገሥ፡ በየውሃት፡ ባርኮ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወሙት፡ ትብልኑ፡ ዓዲ፡ እጸንሖ፡ ለእግዚአብሔር፡ ኅዳጠ፡ መዋዕለ፡ ወዓዲ፡ አትዔገሥ፡ ወእሴፎ፡ ሕይወትየ፡ ዘትካት።

וַתֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אִשְׁתּ֔וֹ עֹדְךָ֖ מַחֲזִ֣יק בְּתֻמָּתֶ֑ךָ בָּרֵ֥ךְ אֱלֹהִ֖ים וָמֻֽת׃

χρόνου δὲ πολλοῦ προβεβηκότος εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνὴ αὐτοῦ μέχρι τίνος καρτερήσεις λέγων ἰδοὺ ἀναμένω χρόνον ἔτι μικρὸν προσδεχόμενος τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μου ἰδοὺ γὰρ ἠφάνισταί σου τὸ μνημόσυνον ἀπὸ τῆς γῆς υἱοὶ καὶ θυγατέρες ἐμῆς κοιλίας ὠδῖνες καὶ πόνοι οὓς εἰς τὸ κενὸν ἐκοπίασα μετὰ μόχθων σύ τε αὐτὸς ἐν σαπρίᾳ σκωλήκων κάθησαι διανυκτερεύων αἴθριος κἀγὼ πλανῆτις καὶ λάτρις τόπον ἐκ τόπου περιερχομένη καὶ οἰκίαν ἐξ οἰκίας προσδεχομένη τὸν ἥλιον πότε δύσεται ἵνα ἀναπαύσωμαι τῶν μόχθων καὶ τῶν ὀδυνῶν αἵ με νῦν συνέχουσιν ἀλλὰ εἰπόν τι ῥῆμα εἰς κύριον καὶ τελεύτα

Dixit autem illi uxor sua : Adhuc tu permanes in simplicitate tua ? Benedic Deo, et morere.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֗יהָ כְּדַבֵּ֞ר אַחַ֤ת הַנְּבָלוֹת֙ תְּדַבֵּ֔רִי גַּ֣ם אֶת־הַטּ֗וֹב נְקַבֵּל֙ מֵאֵ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים וְאֶת־הָרָ֖ע לֹ֣א נְקַבֵּ֑ל בְּכׇל־זֹ֛את לֹא־חָטָ֥א אִיּ֖וֹב בִּשְׂפָתָֽיו׃ {פ}

ὁ δὲ ἐμβλέψας εἶπεν αὐτῇ ὥσπερ μία τῶν ἀφρόνων γυναικῶν ἐλάλησας εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς κυρίου τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν ἐν πᾶσιν τούτοις τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτῷ οὐδὲν ἥμαρτεν Ιωβ τοῖς χείλεσιν ἐναντίον τοῦ θεοῦ

Qui ait ad illam : Quasi una de stultis mulieribus locuta es : si bona suscepimus de manu Dei, mala quare non suscipiamus ? In omnibus his non peccavit Job labiis suis.

ወናሁ፡ ማሰነ፡ ዝክርከ፡ አምድር፡ ደቂቅየኒ፡ ወአዋልድየኒ፡ ሞቱ፡ ከርሠ፡ ዚአየ፡ ሐመ፡ በሕማመ፡ ማሕምም፡ ሠራኅኩ፡ ወፃመውኩ፡ በከንቱ።

וַֽיִּשְׁמְע֞וּ שְׁלֹ֣שֶׁת׀ רֵעֵ֣י אִיּ֗וֹב אֵ֣ת כׇּל־הָרָעָ֣ה הַזֹּאת֮ הַבָּ֣אָה עָלָיו֒ וַיָּבֹ֙אוּ֙ אִ֣ישׁ מִמְּקֹמ֔וֹ אֱלִיפַ֤ז הַתֵּֽימָנִי֙ וּבִלְדַּ֣ד הַשּׁוּחִ֔י וְצוֹפַ֖ר הַנַּֽעֲמָתִ֑י וַיִּוָּעֲד֣וּ יַחְדָּ֔ו לָב֥וֹא לָנֽוּד־ל֖וֹ וּֽלְנַחֲמֽוֹ׃

ἀκούσαντες δὲ οἱ τρεῖς φίλοι αὐτοῦ τὰ κακὰ πάντα τὰ ἐπελθόντα αὐτῷ παρεγένοντο ἕκαστος ἐκ τῆς ἰδίας χώρας πρὸς αὐτόν Ελιφας ὁ Θαιμανων βασιλεύς Βαλδαδ ὁ Σαυχαίων τύραννος Σωφαρ ὁ Μιναίων βασιλεύς καὶ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν ὁμοθυμαδὸν τοῦ παρακαλέσαι καὶ ἐπισκέψασθαι αὐτόν

Igitur audientes tres amici Job omne malum quod accidisset ei, venerunt singuli de loco suo, Eliphaz Themanites, et Baldad Suhites, et Sophar Naamathites. Condixerant enim ut pariter venientes visitarent eum, et consolarentur.

ወአንተሂ፡ ትነብር፡ ውስተ፡ መግል፡ ወዕፄያት፡ ወኵሎ፡ ሌሊተ፡ ታንዖርር፡ ወአነሂ፡ አዓውድ፡ ወእተሃል፡ ወአሐውር፡ አምንሔር፡ ብሔር፡ ወእምቤት፡ ቤተ፡ ወእጸንሕ፡ እምነግህ፡ እስከ፡ የዓርብ፡ ፀሐይ፡ ከመ፡ አዕርፍ፡ አምፃማየ፡ ወእምሕማም፡ የዘላዕሌየ፡ ወባሕቱ፡ ይእዜ፡ ንብብ፡ ቃለ፡ ላዕለ፡ እግዚአብሔር፡ ወሙት፡፡ 12፡ ወነጸራ፡ ኢዮብ፡ ወይቤላ፡ ከመ፡ አሐቲኑ፡ አምዓብዳት፡ አንስት፡ ተናገርኪ፡ ሠናይተ፡ ነሣእነ፡ እምእደ፡ እግዚአብሔር፡ ወእኪተሰ፡ ኢንትዔገሥኑ፡ እንከ፡ ወበዝ፡ ኵሉ፡ ዘረከቦ፡ አልቦ፡ ዘአበሰ፡ ኢዮብ፡ ላዕለ፡ እግዙአብሔር።

וַיִּשְׂא֨וּ אֶת־עֵינֵיהֶ֤ם מֵֽרָחוֹק֙ וְלֹ֣א הִכִּירֻ֔הוּ וַיִּשְׂא֥וּ קוֹלָ֖ם וַיִּבְכּ֑וּ וַֽיִּקְרְעוּ֙ אִ֣ישׁ מְעִל֔וֹ וַיִּזְרְק֥וּ עָפָ֛ר עַל־רָאשֵׁיהֶ֖ם הַשָּׁמָֽיְמָה׃

ἰδόντες δὲ αὐτὸν πόρρωθεν οὐκ ἐπέγνωσαν καὶ βοήσαντες φωνῇ μεγάλῃ ἔκλαυσαν ῥήξαντες ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ στολὴν καὶ καταπασάμενοι γῆν

Cumque elevassent procul oculos suos, non cognoverunt eum, et exclamantes ploraverunt, scissisque vestibus sparserunt pulverem super caput suum in caelum.

וַיֵּשְׁב֤וּ אִתּוֹ֙ לָאָ֔רֶץ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְשִׁבְעַ֣ת לֵיל֑וֹת וְאֵין־דֹּבֵ֤ר אֵלָיו֙ דָּבָ֔ר כִּ֣י רָא֔וּ כִּי־גָדַ֥ל הַכְּאֵ֖ב מְאֹֽד׃

παρεκάθισαν αὐτῷ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ἑπτὰ νύκτας καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐλάλησεν ἑώρων γὰρ τὴν πληγὴν δεινὴν οὖσαν καὶ μεγάλην σφόδρα

Et sederunt cum eo in terra septem diebus et septem noctibus : et nemo loquebatur ei verbum : videbant enim dolorem esse vehementem.