利未記 第 17 章｜4 種原文並排

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

דַּבֵּ֨ר אֶֽל־אַהֲרֹ֜ן וְאֶל־בָּנָ֗יו וְאֶל֙ כׇּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵיהֶ֑ם זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהֹוָ֖ה לֵאמֹֽר׃

λάλησον πρὸς Ααρων καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς Ισραηλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς τοῦτο τὸ ῥῆμα ὃ ἐνετείλατο κύριος λέγων

Loquere Aaron et filiis ejus, et cunctis filiis Israël, dicens ad eos : Iste est sermo quem mandavit Dominus, dicens :

በሎሙ ፡ ለአሮን ፡ ወለደቂቁ ፡ ወለኵሉ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወንግሮሙ ፡ ዘንተ ፡ ቃለ ፡ ዘአዘዘ ፡ እግዚአብሔር ።

אִ֥ישׁ אִישׁ֙ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֨ר יִשְׁחַ֜ט שׁ֥וֹר אוֹ־כֶ֛שֶׂב אוֹ־עֵ֖ז בַּֽמַּחֲנֶ֑ה א֚וֹ אֲשֶׁ֣ר יִשְׁחַ֔ט מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃

ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ισραηλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν ὃς ἂν σφάξῃ μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα ἐν τῇ παρεμβολῇ καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω τῆς παρεμβολῆς

Homo quilibet de domo Israël, si occiderit bovem aut ovem, sive capram, in castris vel extra castra,

ወይቤ ፡ ብእሲ ፡ ብእሲ ፡ እመቦ ፡ ዘጠብሐ ፡ ላህመ ፡ አው ፡ በግዐ ፡ አው ፡ ጠሌ ፡ በውስተ ፡ ትዕይንት ፡ ወእመኒ ፡ በአፍአ ፡ እምትዕይንት ፤

וְאֶל־פֶּ֜תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵד֮ לֹ֣א הֱבִיאוֹ֒ לְהַקְרִ֤יב קׇרְבָּן֙ לַֽיהֹוָ֔ה לִפְנֵ֖י מִשְׁכַּ֣ן יְהֹוָ֑ה דָּ֣ם יֵחָשֵׁ֞ב לָאִ֤ישׁ הַהוּא֙ דָּ֣ם שָׁפָ֔ךְ וְנִכְרַ֛ת הָאִ֥ישׁ הַה֖וּא מִקֶּ֥רֶב עַמּֽוֹ׃

καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ ὥστε ποιῆσαι αὐτὸ εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ σωτήριον κυρίῳ δεκτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ αὐτὸ ὥστε μὴ προσενέγκαι δῶρον κυρίῳ ἀπέναντι τῆς σκηνῆς κυρίου καὶ λογισθήσεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ αἷμα αἷμα ἐξέχεεν ἐξολεθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς

et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino, sanguinis reus erit : quasi si sanguinem fuderit, sic peribit de medio populi sui.

[ወኢያምጽአ ፡] ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ከመ ፡ ይግበሮ ፡ መሥዋዕተ ፡ አው ፡ ዘመድኀኒት ፡ ዘኅሩይ ፡ ዘመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እምከመ ፡ ጠብሖ ፡ በባዕድ ፡ ኢያምጽኦ ፡ ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ዘመርጡል ፡ ከመ ፡ ያብእ ፡ ቍርባነ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ቅድመ ፡ ደብተራሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እስመ ፡ ቅትለ ፡ ነፍስ ፡ ይከውኖ ፡ ለውእቱ ፡ ብእሲ ፡ ወከዓዌ ፡ ደም ፡ ውእቱ ፡ ወለትሠሮ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ እምሕዝባ ፤

לְמַ֩עַן֩ אֲשֶׁ֨ר יָבִ֜יאוּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אֶֽת־זִבְחֵיהֶם֮ אֲשֶׁ֣ר הֵ֣ם זֹבְחִים֮ עַל־פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶה֒ וֶֽהֱבִיאֻ֣ם לַֽיהֹוָ֗ה אֶל־פֶּ֛תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵ֖ד אֶל־הַכֹּהֵ֑ן וְזָ֨בְח֜וּ זִבְחֵ֧י שְׁלָמִ֛ים לַֽיהֹוָ֖ה אוֹתָֽם׃

ὅπως ἀναφέρωσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ τὰς θυσίας αὐτῶν ὅσας ἂν αὐτοὶ σφάξουσιν ἐν τοῖς πεδίοις καὶ οἴσουσιν τῷ κυρίῳ ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα καὶ θύσουσιν θυσίαν σωτηρίου τῷ κυρίῳ αὐτά

Ideo sacerdoti offerre debent filii Israël hostias suas, quas occident in agro, ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii, et immolent eas hostias pacificas Domino.

ከመ ፡ ያምጽኡ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ መሣውዒሆሙ ፡ ኵሎ ፡ ዘይሠውዑ ፡ በገዳም ፡ ወያበውእዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ዘመርጡል ፡ ኀበ ፡ ካህን ፡ ወይሠውዕዎ ፡ መሥዋዕተ ፡ መድኀኒት ፡ ለእግዚአብሔር ።

וְזָרַ֨ק הַכֹּהֵ֤ן אֶת־הַדָּם֙ עַל־מִזְבַּ֣ח יְהֹוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וְהִקְטִ֣יר הַחֵ֔לֶב לְרֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהֹוָֽה׃

καὶ προσχεεῖ ὁ ἱερεὺς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ ἀπέναντι κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνοίσει τὸ στέαρ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ

Fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi testimonii, et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino :

ወይክዑ ፡ ካህን ፡ ደሞ ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዕ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ዘመርጡል ፡ ወይገብር ፡ ሥብሐ ፡ ለመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ።

וְלֹא־יִזְבְּח֥וּ עוֹד֙ אֶת־זִבְחֵיהֶ֔ם לַשְּׂעִירִ֕ם אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם זֹנִ֖ים אַחֲרֵיהֶ֑ם חֻקַּ֥ת עוֹלָ֛ם תִּֽהְיֶה־זֹּ֥את לָהֶ֖ם לְדֹרֹתָֽם׃

καὶ οὐ θύσουσιν ἔτι τὰς θυσίας αὐτῶν τοῖς ματαίοις οἷς αὐτοὶ ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω αὐτῶν νόμιμον αἰώνιον ἔσται ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν

et nequaquam ultra immolabunt hostias suas daemonibus, cum quibus fornicati sunt. Legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum.

ወኢይሡዑ ፡ መሥዋዕቶሙ ፡ ለከንቱ ፡ በዘ ፡ ቦቱ ፡ ይዜምው ፡ ድኅሬሆሙ ፡ ወከመዝ ፡ ይኩንክሙ ፡ ሕግ ፡ ዘለዓለም ፡ በመዋዕሊክሙ ።

וַאֲלֵהֶ֣ם תֹּאמַ֔ר אִ֥ישׁ אִישׁ֙ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִן־הַגֵּ֖ר אֲשֶׁר־יָג֣וּר בְּתוֹכָ֑ם אֲשֶׁר־יַעֲלֶ֥ה עֹלָ֖ה אוֹ־זָֽבַח׃

καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν ὃς ἂν ποιήσῃ ὁλοκαύτωμα ἢ θυσίαν

Et ad ipsos dices : Homo de domo Israël, et de advenis qui peregrinantur apud vos, qui obtulerit holocaustum sive victimam,

ወበሎሙ ፡ ብእሲ ፡ ብእሲ ፡ እምደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወእምደቂቀ ፡ ግዩራን ፡ እለ ፡ ሀለው ፡ ኀቤክሙ ፡ ዘገብረ ፡ መሥዋዕተ ፡ አው ፡ ቍርባነ ፤

וְאֶל־פֶּ֜תַח אֹ֤הֶל מוֹעֵד֙ לֹ֣א יְבִיאֶ֔נּוּ לַעֲשׂ֥וֹת אֹת֖וֹ לַיהֹוָ֑ה וְנִכְרַ֛ת הָאִ֥ישׁ הַה֖וּא מֵעַמָּֽיו׃

καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ ποιῆσαι αὐτὸ τῷ κυρίῳ ἐξολεθρευθήσεται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ

et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam, ut offeratur Domino, interibit de populo suo.

ወኢያምጽአ ፡ ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ዘመርጡል ፡ ከመ ፡ ይግበሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ለትሠሮ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ እምሕዝባ ።

וְאִ֨ישׁ אִ֜ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן־הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתוֹכָ֔ם אֲשֶׁ֥ר יֹאכַ֖ל כׇּל־דָּ֑ם וְנָתַתִּ֣י פָנַ֗י בַּנֶּ֙פֶשׁ֙ הָאֹכֶ֣לֶת אֶת־הַדָּ֔ם וְהִכְרַתִּ֥י אֹתָ֖הּ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ׃

καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ισραηλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν ὃς ἂν φάγῃ πᾶν αἷμα καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἔσθουσαν τὸ αἷμα καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς

Homo quilibet de domo Israël et de advenis qui peregrinantur inter eos, si comederit sanguinem, obfirmabo faciem meam contra animam illius, et disperdam eam de populo suo,

ወብእሲ ፡ ብእሲ ፡ እምደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ አው ፡ እምነ ፡ ግዩራን ፡ እለ ፡ ሀለው ፡ ኀቤክሙ ፡ ዘበልዐ ፡ እምኵሉ ፡ ደም ፡ ኣቀውም ፡ ገጽየ ፡ ላዕለ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ እንተ ፡ በልዐት ፡ ደመ ፡ ወእደመስሳ ፡ እምነ ፡ ሕዝባ ።

כִּ֣י נֶ֣פֶשׁ הַבָּשָׂר֮ בַּדָּ֣ם הִוא֒ וַאֲנִ֞י נְתַתִּ֤יו לָכֶם֙ עַל־הַמִּזְבֵּ֔חַ לְכַפֵּ֖ר עַל־נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם כִּֽי־הַדָּ֥ם ה֖וּא בַּנֶּ֥פֶשׁ יְכַפֵּֽר׃

ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστιν καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ τῆς ψυχῆς ἐξιλάσεται

quia anima carnis in sanguine est : et ego dedi illum vobis, ut super altare in eo expietis pro animabus vestris, et sanguis pro animae piaculo sit.

እስመ ፡ ደሙ ፡ ውእቱ ፡ ነፍሱ ፡ ለኵሉ ፡ ሥጋ ፡ ወአነ ፡ ረሰይክዎ ፡ ለክሙ ፡ ለመሥዋዕት ፡ በዘ ፡ ቦቱ ፡ ታስተሰርዩ ፡ በእንተ ፡ ነፍስክሙ ፡ እስመ ፡ በደሙ ፡ ትትቤዘው ፡ ነፍስ ።

עַל־כֵּ֤ן אָמַ֙רְתִּי֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כׇּל־נֶ֥פֶשׁ מִכֶּ֖ם לֹא־תֹ֣אכַל דָּ֑ם וְהַגֵּ֛ר הַגָּ֥ר בְּתוֹכְכֶ֖ם לֹא־יֹ֥אכַל דָּֽם׃

διὰ τοῦτο εἴρηκα τοῖς υἱοῖς Ισραηλ πᾶσα ψυχὴ ἐξ ὑμῶν οὐ φάγεται αἷμα καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμῖν οὐ φάγεται αἷμα

Idcirco dixi filiis Israël : Omnis anima ex vobis non comedet sanguinem, nec ex advenis qui peregrinantur apud vos.

ወበእንተ ፡ ዝንቱ ፡ እቤለክሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ኵሉ ፡ ነፍስ ፡ እንተ ፡ እምኔክሙ ፡ ኢትብላዕ ፡ ደመ ፡ ወግዩርኒ ፡ ዘሀሎ ፡ ኀቤክሙ ፡ ኢይብላዕ ፡ ደመ ።

וְאִ֨ישׁ אִ֜ישׁ מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן־הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתוֹכָ֔ם אֲשֶׁ֨ר יָצ֜וּד צֵ֥יד חַיָּ֛ה אוֹ־ע֖וֹף אֲשֶׁ֣ר יֵאָכֵ֑ל וְשָׁפַךְ֙ אֶת־דָּמ֔וֹ וְכִסָּ֖הוּ בֶּעָפָֽר׃

καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν ὃς ἂν θηρεύσῃ θήρευμα θηρίον ἢ πετεινόν ὃ ἔσθεται καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα καὶ καλύψει αὐτὸ τῇ γῇ

Homo quicumque de filiis Israël, et de advenis qui peregrinantur apud vos, si venatione atque aucupio ceperit feram, vel avem, quibus vesci licitum est, fundat sanguinem ejus, et operiat illum terra.

ወብእሲ ፡ ብእሲ ፡ እምደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ አው ፡ እምነ ፡ ግዩራን ፡ እለ ፡ ሀለው ፡ ኀቤክሙ ፡ እመቦ ፡ ዘነዐወ ፡ ናዕዌ ፡ ወቀተለ ፡ አርዌ ፡ አው ፡ ዖፈ ፡ እምነ ፡ ዘይከውነክሙ ፡ ለበሊዕ ፡ ይክዑ ፡ ደሞ ፡ ወይደፍኖ ፡ በመሬት ።

כִּֽי־נֶ֣פֶשׁ כׇּל־בָּשָׂ֗ר דָּמ֣וֹ בְנַפְשׁוֹ֮ הוּא֒ וָֽאֹמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל דַּ֥ם כׇּל־בָּשָׂ֖ר לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ כִּ֣י נֶ֤פֶשׁ כׇּל־בָּשָׂר֙ דָּמ֣וֹ הִ֔וא כׇּל־אֹכְלָ֖יו יִכָּרֵֽת׃

ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστιν καὶ εἶπα τοῖς υἱοῖς Ισραηλ αἷμα πάσης σαρκὸς οὐ φάγεσθε ὅτι ἡ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστιν πᾶς ὁ ἔσθων αὐτὸ ἐξολεθρευθήσεται

Anima enim omnis carnis in sanguine est : unde dixi filiis Israël : Sanguinem universae carnis non comedetis, quia anima carnis in sanguine est : et quicumque comederit illum, interibit.

እስመ ፡ ደሙ ፡ ለኵሉ ፡ ዘሥጋ ፡ ነፍሱ ፡ ውእቱ ፡ ወእቤሎሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ደሞ ፡ ለኵሉ ፡ ዘሥጋ ፡ ኢትብልዑ ፡ እስመ ፡ ደሙ ፡ ለኵሉ ፡ ዘሥጋ ፡ ነፍሱ ፡ ውእቱ ፡ ወኵሉ ፡ ዘበልዖ ፡ ለይሠሮ ።

וְכׇל־נֶ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֨ר תֹּאכַ֤ל נְבֵלָה֙ וּטְרֵפָ֔ה בָּאֶזְרָ֖ח וּבַגֵּ֑ר וְכִבֶּ֨ס בְּגָדָ֜יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֛יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעֶ֖רֶב וְטָהֵֽר׃

καὶ πᾶσα ψυχή ἥτις φάγεται θνησιμαῖον ἢ θηριάλωτον ἐν τοῖς αὐτόχθοσιν ἢ ἐν τοῖς προσηλύτοις πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας καὶ καθαρὸς ἔσται

Anima, quae comederit morticinum, vel captum a bestia, tam de indigenis, quam de advenis, lavabit vestimenta sua et semetipsum aqua, et contaminatus erit usque ad vesperum : et hoc ordine mundus fiet.

ወኵሉ ፡ ነፍስ ፡ ዘበልዐ ፡ ምውተ ፡ አው ፡ ብላዐ ፡ አርዌ ፡ እመኒ ፡ ዘእምፍጥረቱ ፡ ወእመኒ ፡ ዘእምግዩር ፡ የኀፅብ ፡ አልባሲሁ ፡ ወይትኀፀብ ፡ በማይ ፡ ወርኩስ ፡ ውእቱ ፡ እስከ ፡ ሰርክ ።

וְאִם֙ לֹ֣א יְכַבֵּ֔ס וּבְשָׂר֖וֹ לֹ֣א יִרְחָ֑ץ וְנָשָׂ֖א עֲוֺנֽוֹ׃ {פ}

ἐὰν δὲ μὴ πλύνῃ τὰ ἱμάτια καὶ τὸ σῶμα μὴ λούσηται ὕδατι καὶ λήμψεται ἀνόμημα αὐτοῦ

Quod si non laverit vestimenta sua et corpus, portabit iniquitatem suam.

ወእመሰ ፡ ኢኀፀበ ፡ አልባሲሁ ፡ ወኢተኀፅበ ፡ ሥጋሁ ፡ በማይ ፡ ይከውኖ ፡ ኀጢአተ ፡ ላዕለ ፡ ርእሱ ።