利未記 第 7 章｜4 種原文並排

וְזֹ֥את תּוֹרַ֖ת הָאָשָׁ֑ם קֹ֥דֶשׁ קׇֽדָשִׁ֖ים הֽוּא׃

καὶ οὗτος ὁ νόμος τοῦ κριοῦ τοῦ περὶ τῆς πλημμελείας ἅγια ἁγίων ἐστίν

Haec quoque lex hostiae pro delicto, Sancta sanctorum est :

ወከመዝ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ለንስሓ ፡ ቅዱስ ፡ ውእቱ ፡ ለቅዱሳን ።

בִּמְק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר יִשְׁחֲטוּ֙ אֶת־הָ֣עֹלָ֔ה יִשְׁחֲט֖וּ אֶת־הָאָשָׁ֑ם וְאֶת־דָּמ֛וֹ יִזְרֹ֥ק עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב׃

ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσιν τὸ ὁλοκαύτωμα σφάξουσιν τὸν κριὸν τῆς πλημμελείας ἔναντι κυρίου καὶ τὸ αἷμα προσχεεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ

idcirco ubi immolabitur holocaustum, mactabitur et victima pro delicto : sanguis ejus per gyrum altaris fundetur.

ውስተ ፡ መካን ፡ ኀበ ፡ ይጠብሑ ፡ ዘመሥዋዕት ፡ በህየ ፡ ይጠብሕዎ ፡ ለውእቱ ፡ በግዕ ፡ ዘንስሓ ፡ ወይክዕው ፡ ደሞ ፡ ውስተ ፡ ምንባረ ፡ ምሥዋዕ ፡ ውስተ ፡ ዐውዱ ።

וְאֵ֥ת כׇּל־חֶלְבּ֖וֹ יַקְרִ֣יב מִמֶּ֑נּוּ אֵ֚ת הָֽאַלְיָ֔ה וְאֶת־הַחֵ֖לֶב הַֽמְכַסֶּ֥ה אֶת־הַקֶּֽרֶב׃

καὶ πᾶν τὸ στέαρ αὐτοῦ προσοίσει ἀπ’ αὐτοῦ καὶ τὴν ὀσφὺν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων

Offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia :

ወኵሎ ፡ ሥብሖ ፡ ያወጽእ ፡ እምኔሁ ፡ ወሐቌሁኒ ፡ ወሥብሖ ፡ ዘይከድን ፡ ንዋየ ፡ ውስጡ ፡ ወሥብሖ ፡ ዘውስተ ፡ አማዑቱ ፤

וְאֵת֙ שְׁתֵּ֣י הַכְּלָיֹ֔ת וְאֶת־הַחֵ֙לֶב֙ אֲשֶׁ֣ר עֲלֵיהֶ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל־הַכְּסָלִ֑ים וְאֶת־הַיֹּתֶ֙רֶת֙ עַל־הַכָּבֵ֔ד עַל־הַכְּלָיֹ֖ת יְסִירֶֽנָּה׃

καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ’ αὐτῶν τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ αὐτά

duos renunculos, et pinguedinem quae juxta ilia est, reticulumque jecoris cum renunculis.

ወክልኤሆን ፡ ኵለያቲሁ ፡ ወሥብሐ ፡ ዘላዕሌሆን ፡ ዘውስተ ፡ ፀራዒቲሁ ፡ ወከብዶ ፡ እንተ ፡ ትንእስ ፡ ምስለ ፡ ኵለያቲሁ ፡ ይመትሮ ።

וְהִקְטִ֨יר אֹתָ֤ם הַכֹּהֵן֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה אִשֶּׁ֖ה לַיהֹוָ֑ה אָשָׁ֖ם הֽוּא׃

καὶ ἀνοίσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα τῷ κυρίῳ περὶ πλημμελείας ἐστίν

Et adolebit ea sacerdos super altare : incensum est Domini pro delicto.

ወይወድዮ ፡ ካህን ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዕ ፤ ቍርባን ፡ ውእቱ ፡ ዘመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ዘበእንተ ፡ ንስሓ ፡ ውእቱ ።

כׇּל־זָכָ֥ר בַּכֹּהֲנִ֖ים יֹאכְלֶ֑נּוּ בְּמָק֤וֹם קָדוֹשׁ֙ יֵאָכֵ֔ל קֹ֥דֶשׁ קׇֽדָשִׁ֖ים הֽוּא׃

πᾶς ἄρσην ἐκ τῶν ἱερέων ἔδεται αὐτά ἐν τόπῳ ἁγίῳ ἔδονται αὐτά ἅγια ἁγίων ἐστίν

Omnis masculus de sacerdotali genere, in loco sancto vescetur his carnibus, quia Sanctum sanctorum est.

ኵሉ ፡ ተባዕት ፡ እምውስተ ፡ ካህናት ፡ ይበልዖ ፡ በመካን ፡ ቅዱስ ፡ ይበልዕዎ ፤

כַּֽחַטָּאת֙ כָּֽאָשָׁ֔ם תּוֹרָ֥ה אַחַ֖ת לָהֶ֑ם הַכֹּהֵ֛ן אֲשֶׁ֥ר יְכַפֶּר־בּ֖וֹ ל֥וֹ יִהְיֶֽה׃

ὥσπερ τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας οὕτω καὶ τὸ τῆς πλημμελείας νόμος εἷς αὐτῶν ὁ ἱερεύς ὅστις ἐξιλάσεται ἐν αὐτῷ αὐτῷ ἔσται

Sicut pro peccato offertur hostia, ita et pro delicto : utriusque hostiae lex una erit : ad sacerdotem, qui eam obtulerit, pertinebit.

ቅዱስ ፡ ውእቱ ፡ ለቅዱሳን ።

וְהַ֨כֹּהֵ֔ן הַמַּקְרִ֖יב אֶת־עֹ֣לַת אִ֑ישׁ ע֤וֹר הָֽעֹלָה֙ אֲשֶׁ֣ר הִקְרִ֔יב לַכֹּהֵ֖ן ל֥וֹ יִהְיֶֽה׃

καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ προσάγων ὁλοκαύτωμα ἀνθρώπου τὸ δέρμα τῆς ὁλοκαυτώσεως ἧς αὐτὸς προσφέρει αὐτῷ ἔσται

Sacerdos qui offert holocausti victimam, habebit pellem ejus.

በከመ ፡ ዘበእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ከማሁ ፡ ዘበእንተ ፡ ንስሓ ፤ አሐዱ ፡ ሕጎሙ ፡ ለካህን ፡ ዘያስተሰሪ ፡ በእንቲአሆሙ ፡ ሎቱ ፡ ውእቱ ።

וְכׇל־מִנְחָ֗ה אֲשֶׁ֤ר תֵּֽאָפֶה֙ בַּתַּנּ֔וּר וְכׇל־נַעֲשָׂ֥ה בַמַּרְחֶ֖שֶׁת וְעַֽל־מַחֲבַ֑ת לַכֹּהֵ֛ן הַמַּקְרִ֥יב אֹתָ֖הּ ל֥וֹ תִֽהְיֶֽה׃

καὶ πᾶσα θυσία ἥτις ποιηθήσεται ἐν τῷ κλιβάνῳ καὶ πᾶσα ἥτις ποιηθήσεται ἐπ’ ἐσχάρας ἢ ἐπὶ τηγάνου τοῦ ἱερέως τοῦ προσφέροντος αὐτήν αὐτῷ ἔσται

Et omne sacrificium similae, quod coquitur in clibano, et quidquid in craticula, vel in sartagine praeparatur, ejus erit sacerdotis a quo offertur :

ወካህን ፡ ዘያበውእ ፡ መሥዋዕተ ፡ ሰብእ ፡ ማእሰ ፡ መሥዋዕቱ ፡ ዘውእቱ ፡ ሦዐ ፡ ሎቱ ፡ ውእቱ ።

וְכׇל־מִנְחָ֥ה בְלוּלָֽה־בַשֶּׁ֖מֶן וַחֲרֵבָ֑ה לְכׇל־בְּנֵ֧י אַהֲרֹ֛ן תִּהְיֶ֖ה אִ֥ישׁ כְּאָחִֽיו׃ {פ}

καὶ πᾶσα θυσία ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ καὶ μὴ ἀναπεποιημένη πᾶσι τοῖς υἱοῖς Ααρων ἔσται ἑκάστῳ τὸ ἴσον

sive oleo conspersa, sive arida fuerint, cunctis filiis Aaron mensura aequa per singulos dividetur.

ወኵሉ ፡ መሥዋዕት ፡ ዘግቡር ፡ ለኵሉ ፡ ደቂቀ ፡ አሮን ፡ ውእቱ ፡ ዕሩይ ፡ ለለ ፡ አሐዱ ።

וְזֹ֥את תּוֹרַ֖ת זֶ֣בַח הַשְּׁלָמִ֑ים אֲשֶׁ֥ר יַקְרִ֖יב לַיהֹוָֽה׃

οὗτος ὁ νόμος θυσίας σωτηρίου ἣν προσοίσουσιν κυρίῳ

Haec est lex hostiae pacificorum quae offertur Domino.

ከመዝ ፡ ውእቱ ፡ ሕገ ፡ መሥዋዕተ ፡ መድኀኒት ፡ ዘያመጽኡ ፡ ለእግዚአብሔር ።

אִ֣ם עַל־תּוֹדָה֮ יַקְרִיבֶ֒נּוּ֒ וְהִקְרִ֣יב׀ עַל־זֶ֣בַח הַתּוֹדָ֗ה חַלּ֤וֹת מַצּוֹת֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצּ֖וֹת מְשֻׁחִ֣ים בַּשָּׁ֑מֶן וְסֹ֣לֶת מֻרְבֶּ֔כֶת חַלֹּ֖ת בְּלוּלֹ֥ת בַּשָּֽׁמֶן׃

ἐὰν μὲν περὶ αἰνέσεως προσφέρῃ αὐτήν καὶ προσοίσει ἐπὶ τῆς θυσίας τῆς αἰνέσεως ἄρτους ἐκ σεμιδάλεως ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ

Si pro gratiarum actione oblatio fuerit, offerent panes absque fermento conspersos oleo, et lagana azyma uncta oleo, coctamque similam, et collyridas olei admistione conspersas :

ወለእመ ፡ በእንተ ፡ አኰቴት ፡ አምጽኦ ፡ ያመጽእ ፡ ውስተ ፡ መሥዋዕተ ፡ አኰቴት ፡ ኅብስተ ፡ ስንዳሌ ፡ ዘግቡር ፡ በቅብእ ፡ ወጸራይቀ ፡ ናእተ ፡ ዘቅቡእ ፡ በቅብእ ፡ ወስንዳሌ ፡ ዘልውስ ፡ በቅብእ ።

עַל־חַלֹּת֙ לֶ֣חֶם חָמֵ֔ץ יַקְרִ֖יב קׇרְבָּנ֑וֹ עַל־זֶ֖בַח תּוֹדַ֥ת שְׁלָמָֽיו׃

ἐπ’ ἄρτοις ζυμίταις προσοίσει τὰ δῶρα αὐτοῦ ἐπὶ θυσίᾳ αἰνέσεως σωτηρίου

panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum, quae immolatur pro pacificis :

ምስለ ፡ ኅብስት ፡ ዘብሑእ ፡ ያመጽእ ፡ ቍርባኖ ፡ ለመሥዋዕተ ፡ አኰቴት ፡ ዘመድኀኒቱ ።

וְהִקְרִ֨יב מִמֶּ֤נּוּ אֶחָד֙ מִכׇּל־קׇרְבָּ֔ן תְּרוּמָ֖ה לַיהֹוָ֑ה לַכֹּהֵ֗ן הַזֹּרֵ֛ק אֶת־דַּ֥ם הַשְּׁלָמִ֖ים ל֥וֹ יִהְיֶֽה׃

καὶ προσάξει ἓν ἀπὸ πάντων τῶν δώρων αὐτοῦ ἀφαίρεμα κυρίῳ τῷ ἱερεῖ τῷ προσχέοντι τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου αὐτῷ ἔσται

ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino, et erit sacerdotis qui fundet hostiae sanguinem,

ይወስድ ፡ እምኔሁ ፡ አሐደ ፡ እምኵሉ ፡ ቍርባኑ ፡ ሀብተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለካህን ፡ ለዘይክዕዎ ፡ ለውእቱ ፡ ደመ ፡ መድኀኒት ፡ ሎቱ ፡ ውእቱ ።

וּבְשַׂ֗ר זֶ֚בַח תּוֹדַ֣ת שְׁלָמָ֔יו בְּי֥וֹם קׇרְבָּנ֖וֹ יֵאָכֵ֑ל לֹֽא־יַנִּ֥יחַ מִמֶּ֖נּוּ עַד־בֹּֽקֶר׃

καὶ τὰ κρέα θυσίας αἰνέσεως σωτηρίου αὐτῷ ἔσται καὶ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ δωρεῖται βρωθήσεται οὐ καταλείψουσιν ἀπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωί

cujus carnes eadem comedentur die, nec remanebit ex eis quidquam usque mane.

ወሥጋኒ ፡ ዘመሥዋዕተ ፡ መድኀኒት ፡ ሎቱ ፡ ውእቱ ፡ ወበዕለት ፡ ያመጽእዎ ፡ ይበልዕዎ ፡ ወአልቦ ፡ ዘያተርፉ ፡ እምኔሁ ፡ ለነግህ ።

וְאִם־נֶ֣דֶר׀ א֣וֹ נְדָבָ֗ה זֶ֚בַח קׇרְבָּנ֔וֹ בְּי֛וֹם הַקְרִיב֥וֹ אֶת־זִבְח֖וֹ יֵאָכֵ֑ל וּמִֽמׇּחֳרָ֔ת וְהַנּוֹתָ֥ר מִמֶּ֖נּוּ יֵאָכֵֽל׃

κἂν εὐχή ἢ ἑκούσιον θυσιάζῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ προσαγάγῃ τὴν θυσίαν αὐτοῦ βρωθήσεται καὶ τῇ αὔριον

Si voto, vel sponte quispiam obtulerit hostiam, eadem similiter edetur die : sed et si quid in crastinum remanserit, vesci licitum est :

ወለእመሰ ፡ ዘብፅአት ፡ አው ፡ ዘበፈቃዱ ፡ ያበውእ ፡ ቍርባኖ ፡ በዕለተ ፡ አምጽአ ፡ መሥዋዕቶ ፡ ይበልዕዎ ፡ ወበሳኒታ ።

וְהַנּוֹתָ֖ר מִבְּשַׂ֣ר הַזָּ֑בַח בַּיּוֹם֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י בָּאֵ֖שׁ יִשָּׂרֵֽף׃

καὶ τὸ καταλειφθὲν ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας ἕως ἡμέρας τρίτης ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται

quidquid autem tertius invenerit dies, ignis absumet.

ወእመቦ ፡ ዘተርፈ ፡ እምውስተ ፡ ሥጋ ፡ መሥዋዕቱ ፡ እስከ ፡ ሣልስት ፡ ዕለት ፡ በእሳት ፡ ያውዕይዎ ።

וְאִ֣ם הֵאָכֹ֣ל יֵ֠אָכֵ֠ל מִבְּשַׂר־זֶ֨בַח שְׁלָמָ֜יו בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁי֮ לֹ֣א יֵרָצֶה֒ הַמַּקְרִ֣יב אֹת֗וֹ לֹ֧א יֵחָשֵׁ֛ב ל֖וֹ פִּגּ֣וּל יִהְיֶ֑ה וְהַנֶּ֛פֶשׁ הָאֹכֶ֥לֶת מִמֶּ֖נּוּ עֲוֺנָ֥הּ תִּשָּֽׂא׃

ἐὰν δὲ φαγὼν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ οὐ δεχθήσεται αὐτῷ τῷ προσφέροντι αὐτό οὐ λογισθήσεται αὐτῷ μίασμά ἐστιν ἡ δὲ ψυχή ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπ’ αὐτοῦ τὴν ἁμαρτίαν λήμψεται

Si quis de carnibus victimae pacificorum die tertio comederit, irrita fiet oblatio, nec proderit offerenti : quin potius quaecumque anima tali se edulio contaminaverit, praevaricationis rea erit.

ወእመሰ ፡ በልዑ ፡ እምውስተ ፡ ውእቱ ፡ ሥጋ ፡ በሣልስት ፡ ዕለት ፡ ኢይትወከፎ ፡ ለዘ ፡ አብአ ፡ ወኢይትኈለቆ ፡ እስመ ፡ ርኵስ ፡ ወነፍስ ፡ እንተ ፡ በልዐት ፡ እምኔሁ ፡ ይእቲ ፡ ትነሥእ ፡ ኀጢአቶ ።

וְהַבָּשָׂ֞ר אֲשֶׁר־יִגַּ֤ע בְּכׇל־טָמֵא֙ לֹ֣א יֵֽאָכֵ֔ל בָּאֵ֖שׁ יִשָּׂרֵ֑ף וְהַ֨בָּשָׂ֔ר כׇּל־טָה֖וֹר יֹאכַ֥ל בָּשָֽׂר׃

καὶ κρέα ὅσα ἂν ἅψηται παντὸς ἀκαθάρτου οὐ βρωθήσεται ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται πᾶς καθαρὸς φάγεται κρέα

Caro, quae aliquid tetigerit immundum, non comedetur, sed comburetur igni : qui fuerit mundus, vescetur ex ea.

ወሥጋኒ ፡ እምከመ ፡ ለከፈ ፡ እምኵሉ ፡ ርኩስ ፡ ኢይብልዕዎ ፡ በእሳት ፡ ያውዕይዎ ፡ ኵሉ ፡ ንጹሕ ፡ ይብላዕ ፡ እምውስተ ፡ ውእቱ ፡ ሥጋ ።

וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶׁר־תֹּאכַ֣ל בָּשָׂ֗ר מִזֶּ֤בַח הַשְּׁלָמִים֙ אֲשֶׁ֣ר לַיהֹוָ֔ה וְטֻמְאָת֖וֹ עָלָ֑יו וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מֵעַמֶּֽיהָ׃

ἡ δὲ ψυχή ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου ὅ ἐστιν κυρίου καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ’ αὐτοῦ ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς

Anima polluta quae ederit de carnibus hostiae pacificorum, quae oblata est Domino, peribit de populis suis.

ወነፍስ ፡ እንተ ፡ በልዐት ፡ እምውስተ ፡ ውእቱ ፡ ሥጋ ፡ ዘመሥዋዕተ ፡ መድኀኒት ፡ ዘእግዚአብሔር ፡ እንዘ ፡ ርኵሱ ፡ ላዕሌሁ ፡ ለትደምሰስ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ እምውስተ ፡ ሕዝባ ።

וְנֶ֜פֶשׁ כִּֽי־תִגַּ֣ע בְּכׇל־טָמֵ֗א בְּטֻמְאַ֤ת אָדָם֙ א֣וֹ׀ בִּבְהֵמָ֣ה טְמֵאָ֗ה א֚וֹ בְּכׇל־שֶׁ֣קֶץ טָמֵ֔א וְאָכַ֛ל מִבְּשַׂר־זֶ֥בַח הַשְּׁלָמִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לַיהֹוָ֑ה וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מֵעַמֶּֽיהָ׃ {פ} *(אין פרשה בספרי ספרד ואשכנז)

καὶ ψυχή ἣ ἂν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου ἢ ἀπὸ ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου ἢ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων ἢ παντὸς βδελύγματος ἀκαθάρτου καὶ φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου ὅ ἐστιν κυρίου ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς

Et quae tetigerit immunditiam hominis, vel jumenti, sive omnis rei quae polluere potest, et comederit de hujuscemodi carnibus, interibit de populis suis.

ወነፍስኒ ፡ እንተ ፡ ገሰሰት ፡ እምኵሉ ፡ ርኩስ ፡ አው ፡ እምርኵሰ ፡ ሰብእ ፡ አው ፡ ዘእንስሳ ፡ ዘኢኮነ ፡ ንጹሐ ፡ አው ፡ አምኵሉ ፡ ርኩስ ፡ ዘኢኮነ ፡ ንጹሐ ፡ ወበልዐ ፡ እምውስተ ፡ ሥጋ ፡ ዘመሥዋዕተ ፡ መድኀኒት ፡ ዘእግዚአብሔር ፡ ለትደምሰስ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ እምውስተ ፡ ሕዝባ ።

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

דַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר כׇּל־חֵ֜לֶב שׁ֥וֹר וְכֶ֛שֶׂב וָעֵ֖ז לֹ֥א תֹאכֵֽלוּ׃

λάλησον τοῖς υἱοῖς Ισραηλ λέγων πᾶν στέαρ βοῶν καὶ προβάτων καὶ αἰγῶν οὐκ ἔδεσθε

Loquere filiis Israël : Adipem ovis, et bovis, et caprae non comedetis.

ንግሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወበሎሙ ፡ ኵሎ ፡ ሥብሐ ፡ ላህም ፡ ወዘበግዕ ፡ ወዘጠሊ ፡ ኢትብልዑ ።

וְחֵ֤לֶב נְבֵלָה֙ וְחֵ֣לֶב טְרֵפָ֔ה יֵעָשֶׂ֖ה לְכׇל־מְלָאכָ֑ה וְאָכֹ֖ל לֹ֥א תֹאכְלֻֽהוּ׃

καὶ στέαρ θνησιμαίων καὶ θηριάλωτον ποιηθήσεται εἰς πᾶν ἔργον καὶ εἰς βρῶσιν οὐ βρωθήσεται

Adipem cadaveris morticini, et ejus animalis, quod a bestia captum est, habebitis in varios usus.

ወኵሉ ፡ ሥብ[ሐ] ፡ ምውት ፡ ወዘብላዐ ፡ አርዌ ፡ ለኵሉ ፡ ግ[ብ]ር ፡ ይኩንክሙ ፡ ወለበሊዕ ፡ ባሕቱ ፡ ኢይብልዕዎ ።

כִּ֚י כׇּל־אֹכֵ֣ל חֵ֔לֶב מִ֨ן־הַבְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר יַקְרִ֥יב מִמֶּ֛נָּה אִשֶּׁ֖ה לַיהֹוָ֑ה וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הָאֹכֶ֖לֶת מֵֽעַמֶּֽיהָ׃

πᾶς ὁ ἔσθων στέαρ ἀπὸ τῶν κτηνῶν ὧν προσάξει αὐτῶν κάρπωμα κυρίῳ ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς

Si quis adipem, qui offerri debet in incensum Domini, comederit, peribit de populo suo.

ኵሉ ፡ ዘበልዐ ፡ ሥብሐ ፡ እምውስተ ፡ ዘያመጽኡ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ መሥዋዕተ ፡ እምውስተ ፡ መራዕይ ፡ ለትደምሰስ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ እምውስተ ፡ ሕዝባ ።

וְכׇל־דָּם֙ לֹ֣א תֹאכְל֔וּ בְּכֹ֖ל מוֹשְׁבֹתֵיכֶ֑ם לָע֖וֹף וְלַבְּהֵמָֽה׃

πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν ἀπό τε τῶν πετεινῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν

Sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo, tam de avibus quam de pecoribus.

ኵሎ ፡ ደመ ፡ ኢትብልዑ ፡ በኵልሄ ፡ በኀበ ፡ ሀለውክሙ ፡ ኢዘእንስሳ ፡ ወኢዘአዕዋፍ ።

כׇּל־נֶ֖פֶשׁ אֲשֶׁר־תֹּאכַ֣ל כׇּל־דָּ֑ם וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מֵֽעַמֶּֽיהָ׃ {פ} *(אין פרשה בספרי תימן)

πᾶσα ψυχή ἣ ἄν φάγῃ αἷμα ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς

Omnis anima, quae ederit sanguinem, peribit de populis suis.

ኵሉ ፡ ነፍስ ፡ እንተ ፡ በልዐት ፡ ደመ ፡ ለትደምሰስ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ እምውስተ ፡ ሕዝባ ።

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

דַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הַמַּקְרִ֞יב אֶת־זֶ֤בַח שְׁלָמָיו֙ לַיהֹוָ֔ה יָבִ֧יא אֶת־קׇרְבָּנ֛וֹ לַיהֹוָ֖ה מִזֶּ֥בַח שְׁלָמָֽיו׃

καὶ τοῖς υἱοῖς Ισραηλ λαλήσεις λέγων ὁ προσφέρων θυσίαν σωτηρίου κυρίῳ οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ κυρίῳ ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου

Loquere filiis Israël, dicens : Qui offert victimam pacificorum Domino, offerat simul et sacrificium, id est, libamenta ejus.

ንግሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወበሎሙ ፡ ዘያመጽእ ፡ መሥዋዕተ ፡ መድኀኒት ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ያመጽእ ፡ ቍርባኖ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ውስተ ፡ መሥዋዕተ ፡ መድኀኒቱ ።

יָדָ֣יו תְּבִיאֶ֔ינָה אֵ֖ת אִשֵּׁ֣י יְהֹוָ֑ה אֶת־הַחֵ֤לֶב עַל־הֶֽחָזֶה֙ יְבִיאֶ֔נּוּ אֵ֣ת הֶחָזֶ֗ה לְהָנִ֥יף אֹת֛וֹ תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

αἱ χεῖρες αὐτοῦ προσοίσουσιν τὰ καρπώματα κυρίῳ τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τοῦ στηθυνίου καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος προσοίσει αὐτὰ ὥστε ἐπιθεῖναι δόμα ἔναντι κυρίου

Tenebit manibus adipem hostiae, et pectusculum : cumque ambo oblata Domino consecraverit, tradet sacerdoti,

እደዊሁ ፡ ያመጽእ ፡ መሥዋዕቶ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ሥብሐ ፡ ተላዕ ፡ ወከብዶ ፡ እንተ ፡ ትንእስ ፡ ያመጽእ ፡ ከመ ፡ ይሢም ፡ ቍርባኖ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וְהִקְטִ֧יר הַכֹּהֵ֛ן אֶת־הַחֵ֖לֶב הַמִּזְבֵּ֑חָה וְהָיָה֙ הֶֽחָזֶ֔ה לְאַהֲרֹ֖ן וּלְבָנָֽיו׃

καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ στέαρ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔσται τὸ στηθύνιον Ααρων καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ

qui adolebit adipem super altare, pectusculum autem erit Aaron et filiorum ejus.

ወይወድዮ ፡ ካህን ፡ ለሥብሐ ፡ ተላዕ ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዕ ፡ ወተላዑሰ ፡ ይኩን ፡ ለአሮን ፡ ወለደቂቁ ።

וְאֵת֙ שׁ֣וֹק הַיָּמִ֔ין תִּתְּנ֥וּ תְרוּמָ֖ה לַכֹּהֵ֑ן מִזִּבְחֵ֖י שַׁלְמֵיכֶֽם׃

καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν δώσετε ἀφαίρεμα τῷ ἱερεῖ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν

Armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis.

ወአገደሁ ፡ ዘየማን ፡ ይሁብ ፡ ሀብተ ፡ ለካህን ፡ እምውስተ ፡ መሥዋዕተ ፡ መድኀኒትክሙ ።

הַמַּקְרִ֞יב אֶת־דַּ֧ם הַשְּׁלָמִ֛ים וְאֶת־הַחֵ֖לֶב מִבְּנֵ֣י אַהֲרֹ֑ן ל֧וֹ תִהְיֶ֛ה שׁ֥וֹק הַיָּמִ֖ין לְמָנָֽה׃

ὁ προσφέρων τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου καὶ τὸ στέαρ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ααρων αὐτῷ ἔσται ὁ βραχίων ὁ δεξιὸς ἐν μερίδι

Qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron, ipse habebit et armum dextrum in portione sua.

ዘያመጽእ ፡ ደመ ፡ መድኀኒቱ ፡ ወሥብሖኒ ፡ ዘእምውስተ ፡ ደቂቀ ፡ አሮን ፡ ሎቱ ፡ ውእቱ ፡ አገዳ ፡ ዘየማን ፡ ክፍሉ ።

כִּי֩ אֶת־חֲזֵ֨ה הַתְּנוּפָ֜ה וְאֵ֣ת׀ שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֗ה לָקַ֙חְתִּי֙ מֵאֵ֣ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֔ל מִזִּבְחֵ֖י שַׁלְמֵיהֶ֑ם וָאֶתֵּ֣ן אֹ֠תָ֠ם לְאַהֲרֹ֨ן הַכֹּהֵ֤ן וּלְבָנָיו֙ לְחׇק־עוֹלָ֔ם מֵאֵ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

τὸ γὰρ στηθύνιον τοῦ ἐπιθέματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος εἴληφα παρὰ τῶν υἱῶν Ισραηλ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν καὶ ἔδωκα αὐτὰ Ααρων τῷ ἱερεῖ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ νόμιμον αἰώνιον παρὰ τῶν υἱῶν Ισραηλ

Pectusculum enim elevationis, et armum separationis, tuli a filiis Israël de hostiis eorum pacificis, et dedi Aaron sacerdoti, et filiis ejus, lege perpetua, ab omni populo Israël.

እስመ ፡ ተላዕ ፡ ዘሀብት ፡ ወአገዳ ፡ ዘየማን ፡ ነሣእኩ ፡ እምደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ እምውስተ ፡ መሥዋዕተ ፡ መድኀኒትክሙ ፡ ወወሀብኩ ፡ ለአሮን ፡ ካህን ፡ ወለደቂቁ ፡ ይኩኖሙ ፡ ሕገ ፡ ዘለዓለም ፡ እምነ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ።

זֹ֣את מִשְׁחַ֤ת אַהֲרֹן֙ וּמִשְׁחַ֣ת בָּנָ֔יו מֵאִשֵּׁ֖י יְהֹוָ֑ה בְּיוֹם֙ הִקְרִ֣יב אֹתָ֔ם לְכַהֵ֖ן לַיהֹוָֽה׃

αὕτη ἡ χρῖσις Ααρων καὶ ἡ χρῖσις τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρπωμάτων κυρίου ἐν ᾗ ἡμέρᾳ προσηγάγετο αὐτοὺς τοῦ ἱερατεύειν τῷ κυρίῳ

Haec est unctio Aaron et filiorum ejus in caeremoniis Domini die qua obtulit eos Moyses, ut sacerdotio fungerentur,

ዝንቱ ፡ ክፍሉ ፡ ለአሮን ፡ ወለደቂቁ ፡ እምነ ፡ መሥዋዕቱ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እምአመ ፡ ይመጽኡ ፡ ይኩኑ ፡ ካህነ ፡ ለእግዚአብሔር ፤

אֲשֶׁר֩ צִוָּ֨ה יְהֹוָ֜ה לָתֵ֣ת לָהֶ֗ם בְּיוֹם֙ מׇשְׁח֣וֹ אֹתָ֔ם מֵאֵ֖ת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל חֻקַּ֥ת עוֹלָ֖ם לְדֹרֹתָֽם׃

καθὰ ἐνετείλατο κύριος δοῦναι αὐτοῖς ᾗ ἡμέρᾳ ἔχρισεν αὐτούς παρὰ τῶν υἱῶν Ισραηλ νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν

et quae praecepit eis dari Dominus a filiis Israël religione perpetua in generationibus suis.

በከመ ፡ አዘዞ ፡ እግዚአብሔር ፡ የሀብዎሙ ፡ እምአመ ፡ ቀብእዎሙ ፡ እምውስተ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወይኩኖሙ ፡ ሕገ ፡ ዘለዓለም ፡ በመዋዕሎሙ ።

זֹ֣את הַתּוֹרָ֗ה לָֽעֹלָה֙ לַמִּנְחָ֔ה וְלַֽחַטָּ֖את וְלָאָשָׁ֑ם וְלַ֨מִּלּוּאִ֔ים וּלְזֶ֖בַח הַשְּׁלָמִֽים׃

οὗτος ὁ νόμος τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας καὶ περὶ ἁμαρτίας καὶ τῆς πλημμελείας καὶ τῆς τελειώσεως καὶ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου

Ista est lex holocausti, et sacrificii pro peccato atque delicto, et pro consecratione et pacificorum victimis,

ዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ለቍርባን ፡ ወለመሥዋዕት ፡ ለዘበእንተ ፡ ኀጢአትኒ ፡ ወለዘበእንተ ፡ ንስሓኒ ፡ ወለፍጻሜሁኒ ፡ ወለመሥዋዕተ ፡ መድኀኒትኒ ፤

אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהֹוָ֛ה אֶת־מֹשֶׁ֖ה בְּהַ֣ר סִינָ֑י בְּי֨וֹם צַוֺּת֜וֹ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לְהַקְרִ֧יב אֶת־קׇרְבְּנֵיהֶ֛ם לַיהֹוָ֖ה בְּמִדְבַּ֥ר סִינָֽי׃ {פ}

ὃν τρόπον ἐνετείλατο κύριος τῷ Μωυσῇ ἐν τῷ ὄρει Σινα ᾗ ἡμέρᾳ ἐνετείλατο τοῖς υἱοῖς Ισραηλ προσφέρειν τὰ δῶρα αὐτῶν ἔναντι κυρίου ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινα

quam constituit Dominus Moysi in monte Sinai, quando mandabit filiis Israël ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai.

በከመ ፡ አዘዞ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ በደብረ ፡ ሲና ፡ በዕለተ ፡ አዘዞሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ያብኡ ፡ ቍርባኖሙ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ በገዳም ፡ ዘሲና ።