| 5:1 | Καὶ ἦλθον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης εἰς τὴν χώραν τῶν Γερασηνῶν. | Et venerunt trans fretum maris in regionem Gerasenorum. | ወበጺሖሙ ማዕዶተ ባሕር ኀበ ብሔረ ጌርጌሴኖን። |
|---|
| 5:2 | καὶ ἐξελθόντος αὐτοῦ ἐκ τοῦ πλοίου, εὐθὺς ὑπήντησεν αὐτῷ ἐκ τῶν μνημείων ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, | Et exeunti ei de navi, statim occurrit de monumentis homo in spiritu immundo, | ወወሪዶ እምሐመር ተቀበሎ ሶቤሃ ብእሲ ዘእኩይ ጋኔን ላዕሌሁ ወፂኦ እመቃብር። |
|---|
| 5:3 | ὃς τὴν κατοίκησιν εἶχεν ἐν τοῖς μνήμασιν, καὶ οὐδὲ ἁλύσει οὐκέτι οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτὸν δῆσαι, | qui domicilium habebat in monumentis, et neque catenis jam quisquam poterat eum ligare : | ወይነብር ውስተ መቃብር ወስእንዎ አጽንዖቶ በመዋቅሕትኒ። |
|---|
| 5:4 | διὰ τὸ αὐτὸν πολλάκις πέδαις καὶ ἁλύσεσιν δεδέσθαι καὶ διεσπάσθαι ὑπ’ αὐτοῦ τὰς ἁλύσεις καὶ τὰς πέδας συντετρῖφθαι, καὶ οὐδεὶς ἴσχυεν αὐτὸν δαμάσαι, | quoniam saepe compedibus et catenis vinctus, dirupisset catenas, et compedes comminuisset, et nemo poterat eum domare : | ወእንዘ ዘልፈ ይሞቅሕዎ አልቦ ዘይክል አድክሞቶ እስመ መዋቅሕተኒ ይሰብር ወሰናስለኒ ይቀጠቅጥ ወየዐቅብዎ ደቅ። |
|---|
| 5:5 | καὶ διαπαντὸς νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐν τοῖς μνήμασιν καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ἦν κράζων καὶ κατακόπτων ἑαυτὸν λίθοις. | et semper die ac nocte in monumentis, et in montibus erat, clamans, et concidens se lapidibus. | ወዘልፈ የዐወዩ መዓልተ ወሌሊተ በውስተ መቃብር ወበውስተ አድባር ወይጌምድ ሥጋሁ በእብን። |
|---|
| 5:6 | καὶ ἰδὼν τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ μακρόθεν ἔδραμεν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ, | Videns autem Jesum a longe, cucurrit, et adoravit eum : | ወሶበ ርእዮ ለእግዚእ ኢየሱስ እምርኁቅ ሮጸ ወሰገደ ሎቱ። |
|---|
| 5:7 | καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ λέγει· τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου; ὁρκίζω σε τὸν θεόν, μή με βασανίσῃς. | et clamans voce magna dixit : Quid mihi et tibi, Jesu Fili Dei altissimi ? adjuro te per Deum, ne me torqueas. | ወጸርሐ በዐቢይ ቃል ወይቤ ምንት ብየ ምስሌከ ኢየሱስ ወልደ እግዚአብሔር ልዑል አምሕለከ በእግዚአብሔር ከመ ኢትሣቅየኒ። |
|---|
| 5:8 | ἔλεγεν γὰρ αὐτῷ· ἔξελθε τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἐκ τοῦ ἀνθρώπου. | Dicebat enim illi : Exi spiritus immunde ab homine. | እስመ ይቤሎ ለውእቱ ጋኔን እኩይ ፃእ እምላዕሌሁ። |
|---|
| 5:9 | καὶ ἐπηρώτα αὐτόν· τί ὄνομά σοι; καὶ λέγει αὐτῷ· λεγιὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν. | Et interrogabat eum : Quod tibi nomen est ? Et dicit ei : Legio mihi nomen est, quia multi sumus. | ወተስእሎ እግዚእ ኢየሱስ ወይቤሎ መኑ ስምከ ወይቤሎ ውእቱ ጋኔን ሌጌዎን ስምየ እስመ ብዙኃን ንሕነ። |
|---|
| 5:10 | καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ ἵνα μὴ αὐτὰ ἀποστείλῃ ἔξω τῆς χώρας. | Et deprecabatur eum multum, ne se expelleret extra regionem. | ወአስተብቍዖ ብዙኀ ከመ ኢይስድዶ አፍኣ እምብሔር። |
|---|
| 5:11 | ἦν δὲ ἐκεῖ πρὸς τῷ ὄρει ἀγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη· | Erat autem ibi circa montem grex porcorum magnus, pascens. | ወቦ ህየ መራዕየ አሕርው ብዙኅ ይትረዐይ መንገለ ደብር። |
|---|
| 5:12 | καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν λέγοντες· πέμψον ἡμᾶς εἰς τοὺς χοίρους, ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν. | Et deprecabantur eum spiritus, dicentes : Mitte nos in porcos ut in eos introëamus. | ወአስተብቍዕዎ እሉ አጋንንት ብዙኀ ወይቤልዎ ፈንወነ ውስተ አሕርው ከመ ንባእ ላዕሌሆሙ። |
|---|
| 5:13 | καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. καὶ ἐξελθόντα τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν, ὡς δισχίλιοι, καὶ ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ. | Et concessit eis statim Jesus. Et exeuntes spiritus immundi introierunt in porcos : et magno impetu grex praecipitatus est in mare ad duo millia, et suffocati sunt in mari. | ወአብሖሙ እግዚእ ኢየሱስ ወወፂኦሙ እሙንቱ አጋንንት ቦኡ ላዕለ አሕርው ወአብዱ እሙንቱ መራዕይ ወጸድፉ ውስተ ባሕር ወኮኑ መጠነ ዕሥራ ምእት ወሞቱ በውስተ ባሕር። |
|---|
| 5:14 | καὶ οἱ βόσκοντες αὐτοὺς ἔφυγον καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς· καὶ ἦλθον ἰδεῖν τί ἐστιν τὸ γεγονός. | Qui autem pascebant eos, fugerunt, et nuntiaverunt in civitatem et in agros. Et egressi sunt videre quid esset factum : | ወጐዩ ኖሎት ወዜነዉ ለአህጉር ወለአዕጻዳት ወወፅኡ ይርአዩ ዘኮነ። |
|---|
| 5:15 | καὶ ἔρχονται πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ θεωροῦσιν τὸν δαιμονιζόμενον καθήμενον ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα, τὸν ἐσχηκότα τὸν λεγιῶνα, καὶ ἐφοβήθησαν. | et veniunt ad Jesum : et vident illum qui a daemonio vexabatur, sedentem, vestitum, et sanae mentis, et timuerunt. | ወመጽኡ ኀበ እግዚእ ኢየሱስ ወረከብዎ ለዘጋኔን አኀዞ እንዘ ይነብር ዳኅነ ወልቡሂ ገብኦ ወልቡሰ ልብሶ ዝኩ ዘአኀዞ ሌጌዎን ወፈርሁ። |
|---|
| 5:16 | καὶ διηγήσαντο αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐγένετο τῷ δαιμονιζομένῳ καὶ περὶ τῶν χοίρων. | Et narraverunt illis, qui viderant, qualiter factum esset ei qui daemonium habuerat, et de porcis. | ወዜነውዎሙ እለ ርእዩ ዘከመ ኮነ ዘጋኔን ወዘበእንተ አሕርው። |
|---|
| 5:17 | καὶ ἤρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸν ἀπελθεῖν ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν. | Et rogare coeperunt eum ut discederet de finibus eorum. | ወአኀዙ ያስተብቍዕዎ ከመ ይፃእ እምደወሎሙ። |
|---|
| 5:18 | καὶ ἐμβαίνοντος αὐτοῦ εἰς τὸ πλοῖον παρεκάλει αὐτὸν ὁ δαιμονισθεὶς ἵνα μετ’ αὐτοῦ ᾖ. | Cumque ascenderet navim, coepit illum deprecari, qui a daemonio vexatus fuerat, ut esset cum illo, | ወዐሪጎ ሐመረ አስተብቍዖ ውእቱ ዘጋኔን ይሑር ምስሌሁ። |
|---|
| 5:19 | καὶ οὐκ ἀφῆκεν αὐτόν, ἀλλὰ λέγει αὐτῷ· ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου πρὸς τοὺς σούς, καὶ ἀπάγγειλον αὐτοῖς ὅσα ὁ κύριός σοι πεποίηκεν καὶ ἠλέησέν σε. | et non admisit eum, sed ait illi : Vade in domum tuam ad tuos, et annuntia illis quanta tibi Dominus fecerit, et misertus sit tui. | ወከልኦ እግዚእ ኢየሱስ ወይቤሎ ሑር ቤተከ ኀበ እሊኣከ ወንግር ኵሎ ዘገብረ ለከ እግዚአብሔር ወዘከመ ተሣሀለከ። |
|---|
| 5:20 | καὶ ἀπῆλθεν, καὶ ἤρξατο κηρύσσειν ἐν τῇ Δεκαπόλει ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ πάντες ἐθαύμαζον. | Et abiit, et coepit praedicare in Decapoli, quanta sibi fecisset Jesus : et omnes mirabantur. | ወሖረ ወአኀዘ ይስብክ በዐሥሩ አህጉር ኵሎ ዘገብረ ሎቱ እግዚእ ኢየሱስ ወአንከሩ ኵሎሙ። |
|---|
| 5:21 | Καὶ διαπεράσαντος τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ πλοίῳ εἰς τὸ πέραν πάλιν, συνήχθη ὄχλος πολὺς ἐπ’ αὐτόν, καὶ ἦν παρὰ τὴν θάλασσαν. | Et cum transcendisset Jesus in navi rursum trans fretum, convenit turba multa ad eum, et erat circa mare. | ወካዕበ ዐደወ እግዚእ ኢየሱስ በሐመር ማዕዶተ ወተጋብኡ ብዙኅ ሰብእ ኀቤሁ በኀበ ሐይቀ ባሕር። |
|---|
| 5:22 | καὶ ἔρχεται εἷς τῶν ἀρχισυναγώγων, ὀνόματι Ἰάειρος, καὶ ἰδὼν αὐτὸν πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ, | Et venit quidam de archisynagogis nomine Jairus, et videns eum procidit ad pedes ejus, | ወመጽአ ኀቤሁ አሐዱ ብእሲ መጋቤ ምኵራብ ዘስሙ ኢያኢሮስ ወርእዮ ሰገደ ሎቱ ታሕተ እገሪሁ። |
|---|
| 5:23 | καὶ παρακαλεῖ αὐτὸν πολλὰ λέγων ὅτι τὸ θυγάτριόν μου ἐσχάτως ἔχει, ἵνα ἐλθὼν ἐπιθῇς τὰς χεῖρας αὐτῇ ἵνα σωθῇ καὶ ζήσῃ. | et deprecabatur eum multum, dicens : Quoniam filia mea in extremis est, veni, impone manum super eam, ut salva sit, et vivat. | ወብዙኀ አስተብቍዖ ወይቤ ወለትየ አልጸቀት ትሙት ወባሕቱ ነዓ ደይ እዴከ ላዕሌሃ ወተሐዩ። |
|---|
| 5:24 | καὶ ἀπῆλθεν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν. | Et abiit cum illo, et sequebatur eum turba multa, et comprimebant eum. | ወሖረ ምስሌሁ ወተለውዎ ብዙኃን ሰብእ ወተጋፍዕዎ። |
|---|
| 5:25 | καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος δώδεκα ἔτη, | Et mulier, quae erat in profluvio sanguinis annis duodecim, | ወመጽአት ብእሲት እንተ ደም ይውኅዛ እምዐሠርቱ ወክልኤቱ ክረምት። |
|---|
| 5:26 | καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν καὶ δαπανήσασα τὰ παρ’ ἑαυτῆς πάντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα, | et fuerat multa perpessa a compluribus medicis : et erogaverat omnia sua, nec quidquam profecerat, sed magis deterius habebat : | ወብዙኀ አሕመምዋ ብዙኃን ዐቀብተ ሥራይ ወአስተዋፅአት ኵሎ ንዋያ ወአኅለቅት ወአልቦ ዘበቍዓ ዘእንበለ ዳእሙ ዘአልሐማ ፈድፋደ። |
|---|
| 5:27 | ἀκούσασα τὰ περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· | cum audisset de Jesu, venit in turba retro, et tetigit vestimentum ejus : | ወሰሚዓ በእንተ እግዚእ ኢየሱስ መጽአት ወቦአት ማእከለ ሰብእ ወገሠሠት ጽንፈ ልብሱ በድኅሬሁ። |
|---|
| 5:28 | ἔλεγεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἅψωμαι κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ σωθήσομαι. | dicebat enim : Quia si vel vestimentum ejus tetigero, salva ero. | እንዘ ትብል እምከመ ገሠሥኩ ጽንፈ ልብሱ አሐዩ። |
|---|
| 5:29 | καὶ εὐθὺς ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος. | Et confestim siccatus est fons sanguinis ejus : et sensit corpore quia sanata esset a plaga. | ወሶቤሃ ነጽፈ ነቅዐ ደማ ወአንከረት ርእሳ ከመ ሐይወት እምደዌሃ። |
|---|
| 5:30 | καὶ εὐθὺς ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν, ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ ἔλεγεν· τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων; | Et statim Jesus in semetipso cognoscens virtutem quae exierat de illo, conversus ad turbam, aiebat : Quis tetigit vestimenta mea ? | ወአእመረ እግዚእ ኢየሱስ ሶቤሃ ከመ ወፅአ ኀይል እምኔሁ ወተመዪጦ ኀበ ሰብእ ይቤሎሙ መኑ ገሠሠኒ ጽንፈ ልብስየ። |
|---|
| 5:31 | καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις· τίς μου ἥψατο; | Et dicebant ei discipuli sui : Vides turbam comprimentem te, et dicis : Quis me tetigit ? | ወይቤልዎ አርዳኢሁ ትሬኢ ሰብእ እንዘ ይትጋፍዐከ ወትብል መኑ ገሠሠኒ። |
|---|
| 5:32 | καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν. | Et circumspiciebat videre eam, quae hoc fecerat. | ወተመይጠ ከመ ይርአይ ዘገብረ ዘንተ። |
|---|
| 5:33 | ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν αὐτῇ, ἦλθεν καὶ προσέπεσεν αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. | Mulier vero timens et tremens, sciens quod factum esset in se, venit et procidit ante eum, et dixit ei omnem veritatem. | ወፈርሀት ይእቲ ብእሲት ወርዕደት ጥቀ እስመ አእመረት ዘኮነ ላዕሌሃ ወመጽአት ኀበ እግዚእ ኢየሱስ ወሰገደት ሎቱ ወነገረቶ ኵሎ ጽድቀ። |
|---|
| 5:34 | ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου. | Ille autem dixit ei : Filia, fides tua te salvam fecit : vade in pace, et esto sana a plaga tua. | ወይቤላ ወለትየ ሃይማኖትኪ አሕየወተኪ እትዊ በሰላም ወሕየዊ እምደዌኪ። |
|---|
| 5:35 | ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχονται ἀπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου λέγοντες ὅτι ἡ θυγάτηρ σου ἀπέθανεν, τί ἔτι σκύλλεις τὸν διδάσκαλον; | Adhuc eo loquente, veniunt ab archisynagogo, dicentes : Quia filia tua mortua est : quid ultra vexas magistrum ? | ወእንዘ ይትናገር ምስሌሃ መጽኡ ሰብእ ኀበ መጋቤ ምኵራብ ወይቤልዎ ወለትከሰ ሞተት ወኢታጻምዎ እንከ ለሊቅ። |
|---|
| 5:36 | ὁ δὲ Ἰησοῦς παρακούσας τὸν λόγον λαλούμενον λέγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ· μὴ φοβοῦ, μόνον πίστευε. | Jesus autem audito verbo quod dicebatur, ait archisynagogo : Noli timere : tantummodo crede. | ወሰሚዖ እግዚእ ኢየሱስ እንዘ ይትናገርዎ ይቤሎ ለመጋቤ ምኵራብ ኢትፍራህ ተአመን ዳእሙ። |
|---|
| 5:37 | καὶ οὐκ ἀφῆκεν οὐδένα μετ’ αὐτοῦ συνακολουθῆσαι εἰ μὴ τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου. | Et non admisit quemquam se sequi nisi Petrum, et Jacobum, et Joannem fratrem Jacobi. | ወከልአ ከመ አልቦ ዘይተልዎ ዘእንበለ ጴጥሮስ ወያዕቆብ ወዮሐንስ እኍሁ ለያዕቆብ። |
|---|
| 5:38 | καὶ ἔρχονται εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχισυναγώγου, καὶ θεωρεῖ θόρυβον καὶ κλαίοντας καὶ ἀλαλάζοντας πολλά, | Et veniunt in domum archisynagogi, et videt tumultum, et flentes, et ejulantes multum. | ወቦአ ቤቶ ለመጋቤ ምኵራብ ወረከቦሙ እንዘ ይትሀወኩ ወይበክዩ ወየዐወይዉ ብዙኀ። |
|---|
| 5:39 | καὶ εἰσελθὼν λέγει αὐτοῖς· τί θορυβεῖσθε καὶ κλαίετε; τὸ παιδίον οὐκ ἀπέθανεν ἀλλὰ καθεύδει. | Et ingressus, ait illis : Quid turbamini, et ploratis ? puella non est mortua, sed dormit. | ወቦአ ወይቤሎሙ ለምንት ትትሀወኩ ወትበክዩ ሕፃንሰ ኢሞተት አላ ትነውም። |
|---|
| 5:40 | καὶ κατεγέλων αὐτοῦ. αὐτὸς δὲ ἐκβαλὼν πάντας παραλαμβάνει τὸν πατέρα τοῦ παιδίου καὶ τὴν μητέρα καὶ τοὺς μετ’ αὐτοῦ, καὶ εἰσπορεύεται ὅπου ἦν τὸ παιδίον. | Et irridebant eum. Ipse vero ejectis omnibus assumit patrem, et matrem puellae, et qui secum erant, et ingreditur ubi puella erat jacens. | ወሰሐቅዎ ወእምዝ ሰደደ ኵሎ ወነሥኦሙ ለአቡሃ ወለእማ ለሕፃን ወእለ ምስሌሆሙ ወቦአ ኀበ ሀለወት ሕፃን። |
|---|
| 5:41 | καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς τοῦ παιδίου λέγει αὐτῇ· ταλιθὰ κούμ, ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον· τὸ κοράσιον, σοὶ λέγω, ἔγειρε. | Et tenens manum puellae, ait illi : Talitha cumi, quod est interpretatum : Puella (tibi dico), surge. | ወአኀዛ እዴሃ ለሕፃን ወይቤላ ጣቢታ ቁሚ ተንሥኢ ወለትየ ብሂል በትርጓሜሁ። |
|---|
| 5:42 | καὶ εὐθὺς ἀνέστη τὸ κοράσιον καὶ περιεπάτει· ἦν γὰρ ἐτῶν δώδεκα· καὶ ἐξέστησαν εὐθὺς ἐκστάσει μεγάλῃ. | Et confestim surrexit puella, et ambulabat : erat autem annorum duodecim : et obstupuerunt stupore magno. | ወተንሥአት ሶቤሃ ይእቲ ወለት ወአንሶሰወት ወዐሠርቱ ወክልኤቱ ክረምታ ወደንገፁ ሶቤሃ ዐቢየ ድንጋፄ። |
|---|
| 5:43 | καὶ διεστείλατο αὐτοῖς πολλὰ ἵνα μηδεὶς γνοῖ τοῦτο, καὶ εἶπεν δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν. | Et praecepit illis vehementer ut nemo id sciret : et dixit dari illi manducare. | ወገሠጾሙ ለአቡሃ ወለእማ ብዙኀ ከመ አልቦ ዘየአምር ዘንተ ወአዘዘ የሀብዋ ዘትበልዕ። |
|---|