民數記 第 6 章｜4 種原文並排

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם אִ֣ישׁ אֽוֹ־אִשָּׁ֗ה כִּ֤י יַפְלִא֙ לִנְדֹּר֙ נֶ֣דֶר נָזִ֔יר לְהַזִּ֖יר לַֽיהֹוָֽה׃

λάλησον τοῖς υἱοῖς Ισραηλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς ἀνὴρ ἢ γυνή ὃς ἐὰν μεγάλως εὔξηται εὐχὴν ἀφαγνίσασθαι ἁγνείαν κυρίῳ

Loquere ad filios Israël, et dices ad eos : Vir, sive mulier, cum fecerint votum ut sanctificentur, et se voluerint Domino consecrare :

ንግሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወበሎሙ ፡ ብእሲ ፡ አው ፡ ብእሲት ፡ ዘአዕበየ ፡ በፂዐ ፡ ብፅዓተ ፡ ከመ ፡ ያንጽሕ ፡ ርእሶ ፡ ለእግዚአብሔር ፤

מִיַּ֤יִן וְשֵׁכָר֙ יַזִּ֔יר חֹ֥מֶץ יַ֛יִן וְחֹ֥מֶץ שֵׁכָ֖ר לֹ֣א יִשְׁתֶּ֑ה וְכׇל־מִשְׁרַ֤ת עֲנָבִים֙ לֹ֣א יִשְׁתֶּ֔ה וַעֲנָבִ֛ים לַחִ֥ים וִיבֵשִׁ֖ים לֹ֥א יֹאכֵֽל׃

ἀπὸ οἴνου καὶ σικερα ἁγνισθήσεται ἀπὸ οἴνου καὶ ὄξος ἐξ οἴνου καὶ ὄξος ἐκ σικερα οὐ πίεται καὶ ὅσα κατεργάζεται ἐκ σταφυλῆς οὐ πίεται καὶ σταφυλὴν πρόσφατον καὶ σταφίδα οὐ φάγεται

a vino, et omni quod inebriare potest, abstinebunt. Acetum ex vino, et ex qualibet alia potione, et quidquid de uva exprimitur, non bibent : uvas recentes siccasque non comedent

እምነ ፡ ወይን ፡ ወእምነ ፡ ሜስ ፡ ያንጽሕ ፡ ርእሶ ፡ ወእምነ ፡ ብሒእ ፡ ወይን ፡ ወእምነ ፡ ብሒእ ፡ ሜስ ፡ ኢይስተይ ፡ ወእምነ ፡ ኵሉ ፡ ዘይትገበር ፡ እምአስካል ፡ ኢይስተይ ፡ ወአስካለ ፡ ወዘቢበ ፡ ኢይብላዕ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕለ ፡ ብፅዓቲሁ ።

כֹּ֖ל יְמֵ֣י נִזְר֑וֹ מִכֹּל֩ אֲשֶׁ֨ר יֵעָשֶׂ֜ה מִגֶּ֣פֶן הַיַּ֗יִן מֵחַרְצַנִּ֛ים וְעַד־זָ֖ג לֹ֥א יֹאכֵֽל׃

πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὅσα γίνεται ἐξ ἀμπέλου οἶνον ἀπὸ στεμφύλων ἕως γιγάρτου οὐ φάγεται

cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur : quidquid ex vinea esse potest, ab uva passa usque ad acinum non comedent.

እምነ ፡ ኵሉ ፡ ዘይትገበር ፡ እምውስተ ፡ አስካል ፡ ወይነኒ ፡ ዘእምውስተ ፡ ዘቢበ ፡ ሕጕር ፡ ወአሥከሮኒ ፡ ኢይብላዕ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕለ ፡ ብፅዓቲሁ ፡ በዘ ፡ ያነጽሕ ፡ ርእሶ ።

כׇּל־יְמֵי֙ נֶ֣דֶר נִזְר֔וֹ תַּ֖עַר לֹא־יַעֲבֹ֣ר עַל־רֹאשׁ֑וֹ עַד־מְלֹ֨את הַיָּמִ֜ם אֲשֶׁר־יַזִּ֤יר לַיהֹוָה֙ קָדֹ֣שׁ יִהְיֶ֔ה גַּדֵּ֥ל פֶּ֖רַע שְׂעַ֥ר רֹאשֽׁוֹ׃

πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς τοῦ ἁγνισμοῦ ξυρὸν οὐκ ἐπελεύσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἕως ἂν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι ὅσας ηὔξατο κυρίῳ ἅγιος ἔσται τρέφων κόμην τρίχα κεφαλῆς

Omni tempore separationis suae novacula non transibit per caput ejus usque ad completum diem, quo Domino consecratur. Sanctus erit, crescente caesarie capitis ejus.

ወመላጼ ፡ ኢያቅርብ ፡ ውስተ ፡ ርእሱ ፡ እስከ ፡ ይትፌጸማ ፡ ኵሎን ፡ መዋዕል ፡ እለ ፡ በፅዐ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ [ቅዱሰ ፡ ይከውን ፡ ወያነውኅ ፡ ሥዕርተ ፡ ርእሱ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕለ ፡ ብፅዓቲሁ ፡ ለእግዚአብሔር ።]

כׇּל־יְמֵ֥י הַזִּיר֖וֹ לַיהֹוָ֑ה עַל־נֶ֥פֶשׁ מֵ֖ת לֹ֥א יָבֹֽא׃

πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς κυρίῳ ἐπὶ πάσῃ ψυχῇ τετελευτηκυίᾳ οὐκ εἰσελεύσεται

Omni tempore consecrationis suae, super mortuum non ingredietur,

ወላዕለ ፡ ኵሉ ፡ ነፍስ ፡ እንተ ፡ ሞተት ፡ ኢይባእ ፤

לְאָבִ֣יו וּלְאִמּ֗וֹ לְאָחִיו֙ וּלְאַ֣חֹת֔וֹ לֹא־יִטַּמָּ֥א לָהֶ֖ם בְּמֹתָ֑ם כִּ֛י נֵ֥זֶר אֱלֹהָ֖יו עַל־רֹאשֽׁוֹ׃

ἐπὶ πατρὶ καὶ ἐπὶ μητρὶ καὶ ἐπ’ ἀδελφῷ καὶ ἐπ’ ἀδελφῇ οὐ μιανθήσεται ἐπ’ αὐτοῖς ἀποθανόντων αὐτῶν ὅτι εὐχὴ θεοῦ αὐτοῦ ἐπ’ αὐτῷ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτοῦ

nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere contaminabitur, quia consecratio Dei sui super caput ejus est.

ወኢላዕለ ፡ አቡሁ ፡ ወኢላዕለ ፡ እሙ ፡ ወኢላዕለ ፡ እኁሁ ፡ ወኢላዕለ ፡ እኅቱ ፡ ከመ ፡ ኢይርኰስ ፡ ቦሙ ፡ እምከመ ፡ ሞቱ ፡ እስመ ፡ ብፅዓተ ፡ አምላ ኩ ፡ ሀለወ ፡ ላዕሌሁ ፡ ዲበ ፡ ርእሱ ።

כֹּ֖ל יְמֵ֣י נִזְר֑וֹ קָדֹ֥שׁ ה֖וּא לַֽיהֹוָֽה׃

πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς αὐτοῦ ἅγιος ἔσται κυρίῳ

Omnibus diebus separationis suae sanctus erit Domino.

በኵሉ ፡ መዋዕል ፡ ዘብፅዓቲሁ ፡ ይትቄደስ ፡ ለእግዚአብሔር ።

וְכִֽי־יָמ֨וּת מֵ֤ת עָלָיו֙ בְּפֶ֣תַע פִּתְאֹ֔ם וְטִמֵּ֖א רֹ֣אשׁ נִזְר֑וֹ וְגִלַּ֤ח רֹאשׁוֹ֙ בְּי֣וֹם טׇהֳרָת֔וֹ בַּיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י יְגַלְּחֶֽנּוּ׃

ἐὰν δέ τις ἀποθάνῃ ἐξάπινα ἐπ’ αὐτῷ παραχρῆμα μιανθήσεται ἡ κεφαλὴ εὐχῆς αὐτοῦ καὶ ξυρήσεται τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ καθαρισθῇ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ξυρηθήσεται

Sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo, polluetur caput consecrationis ejus : quod radet illico in eadem die purgationis suae, et rursum septima.

ወእመሰ ፡ ቦቱ ፡ ዘሞተ ፡ ግብተ ፡ በኀበ ፡ ሀለወ ፡ ውእቱ ፡ ወሞተ ፡ በጊዜሃ ፡ ይረኵስ ፡ ብፅዓተ ፡ ርእሱ ፤ ወይላጺ ፡ ርእሶ ፡ በዕለተ ፡ ይነጽሕ ፡ በሳብዕት ፡ ዕለት ፡ ይትላጸይ ።

וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֗י יָבִא֙ שְׁתֵּ֣י תֹרִ֔ים א֥וֹ שְׁנֵ֖י בְּנֵ֣י יוֹנָ֑ה אֶ֨ל־הַכֹּהֵ֔ן אֶל־פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד׃

καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ οἴσει δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν πρὸς τὸν ἱερέα ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου

In octava autem die offeret duos turtures, vel duos pullos columbae sacerdoti in introitu foederis testimonii.

ወበሳምንት ፡ ዕለት ፡ ያመጽእ ፡ ክልኤተ ፡ ማዕነቀ ፡ አው ፡ ክልኤተ ፡ እጕለ ፡ ርግብ ፡ ኀበ ፡ ካህን ፡ ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ዘመርጡል ።

וְעָשָׂ֣ה הַכֹּהֵ֗ן אֶחָ֤ד לְחַטָּאת֙ וְאֶחָ֣ד לְעֹלָ֔ה וְכִפֶּ֣ר עָלָ֔יו מֵאֲשֶׁ֥ר חָטָ֖א עַל־הַנָּ֑פֶשׁ וְקִדַּ֥שׁ אֶת־רֹאשׁ֖וֹ בַּיּ֥וֹם הַהֽוּא׃

καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς μίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ ὧν ἥμαρτεν περὶ τῆς ψυχῆς καὶ ἁγιάσει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ

Facietque sacerdos unum pro peccato, et alterum in holocaustum, et deprecabitur pro eo, quia peccavit super mortuo : sanctificabitque caput ejus in die illo :

ወይገብር ፡ ካህን ፡ አሐ[ተ] ፡ በእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ወአሐ[ተ] ፡ ለመሥዋዕት ፡ ወያስተሰሪ ፡ በእንቲአሁ ፡ ካህን ፡ በበይነ ፡ ዘአበሰ ፡ በእንተ ፡ ነፍስ ፡ [ወ]ይቄድሶ ፡ ለርእሱ ፡ በይእቲ ፡ ዕለት ።

וְהִזִּ֤יר לַֽיהֹוָה֙ אֶת־יְמֵ֣י נִזְר֔וֹ וְהֵבִ֛יא כֶּ֥בֶשׂ בֶּן־שְׁנָת֖וֹ לְאָשָׁ֑ם וְהַיָּמִ֤ים הָרִאשֹׁנִים֙ יִפְּל֔וּ כִּ֥י טָמֵ֖א נִזְרֽוֹ׃

ᾗ ἡγιάσθη κυρίῳ τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς καὶ προσάξει ἀμνὸν ἐνιαύσιον εἰς πλημμέλειαν καὶ αἱ ἡμέραι αἱ πρότεραι ἄλογοι ἔσονται ὅτι ἐμιάνθη κεφαλὴ εὐχῆς αὐτοῦ

et consecrabit Domino dies separationis illius, offerens agnum anniculum pro peccato : ita tamen ut dies priores irriti fiant, quoniam polluta est sanctificatio ejus.

ወይቄድሶ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በኵሉ ፡ መዋዕለ ፡ ብፅዓቲሁ ፡ ወያመጽእ ፡ በግዐ ፡ ዘዓመት ፡ ዘንስሓ ፡ ወመዋዕለ ፡ ቀዲሙሰ ፡ ኢይትኌለቁ ፡ ሎቱ ፡ እስመ ፡ ረኵሰ ፡ ብፅዓተ ፡ ርእሱ ።

וְזֹ֥את תּוֹרַ֖ת הַנָּזִ֑יר בְּי֗וֹם מְלֹאת֙ יְמֵ֣י נִזְר֔וֹ יָבִ֣יא אֹת֔וֹ אֶל־פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד׃

καὶ οὗτος ὁ νόμος τοῦ εὐξαμένου ᾗ ἂν ἡμέρᾳ πληρώσῃ ἡμέρας εὐχῆς αὐτοῦ προσοίσει αὐτὸς παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου

Ista est lex consecrationis. Cum dies, quos ex voto decreverat, complebuntur, adducet eum ad ostium tabernaculi foederis,

ወዝንቱ ፡ ሕጉ ፡ ለዘ ፡ በፅዐ ፡ አመ ፡ ዕለተ ፡ ይፌጽም ፡ መዋዕለ ፡ ብፅዓቲሁ ፡ ይመጽእ ፡ [ለሊሁ ፡] ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ዘመርጡል ።

וְהִקְרִ֣יב אֶת־קׇרְבָּנ֣וֹ לַיהֹוָ֡ה כֶּ֩בֶשׂ֩ בֶּן־שְׁנָת֨וֹ תָמִ֤ים אֶחָד֙ לְעֹלָ֔ה וְכַבְשָׂ֨ה אַחַ֧ת בַּת־שְׁנָתָ֛הּ תְּמִימָ֖ה לְחַטָּ֑את וְאַֽיִל־אֶחָ֥ד תָּמִ֖ים לִשְׁלָמִֽים׃

καὶ προσάξει τὸ δῶρον αὐτοῦ κυρίῳ ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον ἕνα εἰς ὁλοκαύτωσιν καὶ ἀμνάδα ἐνιαυσίαν ἄμωμον μίαν εἰς ἁμαρτίαν καὶ κριὸν ἕνα ἄμωμον εἰς σωτήριον

et offeret oblationes ejus Domino, agnum anniculum immaculatum in holocaustum, et ovem anniculam immaculatam pro peccato, et arietem immaculatum, hostiam pacificam,

ወያመጽእ ፡ ቍርባኖ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በግዐ ፡ ዘዓመት ፡ አሐደ ፡ ንጹሐ ፡ ለመሥዋዕት ፡ ወበግዕተ ፡ እንተ ፡ ዓመት ፡ ንጽሕተ ፡ አሐተ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአት ፡ ወሐርጌ ፡ አሐደ ፡ ንጹሐ ፡ ለመድኀኒት ፤

וְסַ֣ל מַצּ֗וֹת סֹ֤לֶת חַלֹּת֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצּ֖וֹת מְשֻׁחִ֣ים בַּשָּׁ֑מֶן וּמִנְחָתָ֖ם וְנִסְכֵּיהֶֽם׃

καὶ κανοῦν ἀζύμων σεμιδάλεως ἄρτους ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ καὶ λάγανα ἄζυμα κεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ καὶ θυσία αὐτῶν καὶ σπονδὴ αὐτῶν

canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sint oleo, et lagana absque fermento uncta oleo, ac libamina singulorum :

ወከፈረ ፡ ኅብስተ ፡ ስንዳሌ ፡ ዘናእት ፡ ዘግቡር ፡ በቅብእ ፡ ወጸራይቀ ፡ ናእተ ፡ ዘቅቡእ ፡ በቅብእ ፡ ወመሥዋዕቶሙ ፡ ወሞጻሕቶሙ ።

וְהִקְרִ֥יב הַכֹּהֵ֖ן לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֑ה וְעָשָׂ֥ה אֶת־חַטָּאת֖וֹ וְאֶת־עֹלָתֽוֹ׃

καὶ προσοίσει ὁ ἱερεὺς ἔναντι κυρίου καὶ ποιήσει τὸ περὶ ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ

quae offeret sacerdos coram Domino, et faciet tam pro peccato, quam in holocaustum.

ወያበውእ ፡ ካህን ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይገብር ፡ ዘበእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ ወመሥዋዕተ ።

וְאֶת־הָאַ֜יִל יַעֲשֶׂ֨ה זֶ֤בַח שְׁלָמִים֙ לַֽיהֹוָ֔ה עַ֖ל סַ֣ל הַמַּצּ֑וֹת וְעָשָׂה֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶת־מִנְחָת֖וֹ וְאֶת־נִסְכּֽוֹ׃

καὶ τὸν κριὸν ποιήσει θυσίαν σωτηρίου κυρίῳ ἐπὶ τῷ κανῷ τῶν ἀζύμων καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς τὴν θυσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν σπονδὴν αὐτοῦ

Arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino, offerens simul canistrum azymorum, et libamenta quae ex more debentur.

ወይገብር ፡ ጠሌኒ ፡ ዘመሥዋዕተ ፡ መድኀኒቱ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ምስለ ፡ ዝክቱ ፡ ከፈር ፡ ዘናእት ፡ ወይገብር ፡ ካህን ፡ መሥዋዕቶ ፡ ወሞጻሕቶ ።

וְגִלַּ֣ח הַנָּזִ֗יר פֶּ֛תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵ֖ד אֶת־רֹ֣אשׁ נִזְר֑וֹ וְלָקַ֗ח אֶת־שְׂעַר֙ רֹ֣אשׁ נִזְר֔וֹ וְנָתַן֙ עַל־הָאֵ֔שׁ אֲשֶׁר־תַּ֖חַת זֶ֥בַח הַשְּׁלָמִֽים׃

καὶ ξυρήσεται ὁ ηὐγμένος παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου τὴν κεφαλὴν τῆς εὐχῆς αὐτοῦ καὶ ἐπιθήσει τὰς τρίχας ἐπὶ τὸ πῦρ ὅ ἐστιν ὑπὸ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου

Tunc radetur nazaraeus ante ostium tabernaculi foederis caesarie consecrationis suae : tolletque capillos ejus, et ponet super ignem, qui est suppositus sacrificio pacificorum :

ወይላጺ ፡ ርእሶ ፡ ውእቱ ፡ ዘበፅዐ ፡ በኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ደብተራ ፡ ዘመርጡል ፡ ርእሰ ፡ ብፅዓቲሁ ፡ ወይወዲ ፡ ሥዕርቶ ፡ ውስተ ፡ እሳት ፡ ዘመሥዋዕተ ፡ መድኀኒት ።

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֜ן אֶת־הַזְּרֹ֣עַ בְּשֵׁלָה֮ מִן־הָאַ֒יִל֒ וְֽחַלַּ֨ת מַצָּ֤ה אַחַת֙ מִן־הַסַּ֔ל וּרְקִ֥יק מַצָּ֖ה אֶחָ֑ד וְנָתַן֙ עַל־כַּפֵּ֣י הַנָּזִ֔יר אַחַ֖ר הִֽתְגַּלְּח֥וֹ אֶת־נִזְרֽוֹ׃

καὶ λήμψεται ὁ ἱερεὺς τὸν βραχίονα ἑφθὸν ἀπὸ τοῦ κριοῦ καὶ ἄρτον ἕνα ἄζυμον ἀπὸ τοῦ κανοῦ καὶ λάγανον ἄζυμον ἓν καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰς χεῖρας τοῦ ηὐγμένου μετὰ τὸ ξυρήσασθαι αὐτὸν τὴν εὐχὴν αὐτοῦ

et armum coctum arietis, tortamque absque fermento unam de canistro, et laganum azymum unum, et tradet in manus nazaraei, postquam rasum fuerit caput ejus.

ወይነሥእ ፡ ካህን ፡ መዝራዕተ ፡ በአነዳሁ ፡ እምውስተ ፡ ሐርጌ ፡ ወኅብስተ ፡ ናእት ፡ አሐተ ፡ እምውስተ ፡ ከፈር ፡ ወአሐተ ፡ ጸራይቀ ፡ ናእት ፡ ወያነብር ፡ ውስተ ፡ እደዊሁ ፡ ለዘበፅዐ ፡ እምድኅረ ፡ ተላጸየ ፡ ርእሶ ።

וְהֵנִיף֩ אוֹתָ֨ם הַכֹּהֵ֥ן׀תְּנוּפָה֮ לִפְנֵ֣י יְהֹוָה֒ קֹ֤דֶשׁ הוּא֙ לַכֹּהֵ֔ן עַ֚ל חֲזֵ֣ה הַתְּנוּפָ֔ה וְעַ֖ל שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֑ה וְאַחַ֛ר יִשְׁתֶּ֥ה הַנָּזִ֖יר יָֽיִן׃

καὶ προσοίσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπίθεμα ἔναντι κυρίου ἅγιον ἔσται τῷ ἱερεῖ ἐπὶ τοῦ στηθυνίου τοῦ ἐπιθέματος καὶ ἐπὶ τοῦ βραχίονος τοῦ ἀφαιρέματος καὶ μετὰ ταῦτα πίεται ὁ ηὐγμένος οἶνον

Susceptaque rursum ab eo, elevabit in conspectu Domini : et sanctificata sacerdotis erunt, sicut pectusculum, quod separari jussum est, et femur. Post haec, potest bibere nazaraeus vinum.

ወያበውኦ ፡ ካህን ፡ ቍርባነ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወቅዱሰ ፡ ይከውን ፡ ለካህን ፡ ተላዕ ፡ ዘቍርባን ፡ ወመዝራዕት ፡ ዘመባእ ፡ ወእምድኅረ ፡ ዝንቱ ፡ ይሰቲ ፡ ወይነ ፡ ውእቱ ፡ ዘበፅዐ ።

זֹ֣את תּוֹרַ֣ת הַנָּזִיר֮ אֲשֶׁ֣ר יִדֹּר֒ קׇרְבָּנ֤וֹ לַֽיהֹוָה֙ עַל־נִזְר֔וֹ מִלְּבַ֖ד אֲשֶׁר־תַּשִּׂ֣יג יָד֑וֹ כְּפִ֤י נִדְרוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר יִדֹּ֔ר כֵּ֣ן יַעֲשֶׂ֔ה עַ֖ל תּוֹרַ֥ת נִזְרֽוֹ׃ {פ}

οὗτος ὁ νόμος τοῦ εὐξαμένου ὃς ἂν εὔξηται κυρίῳ δῶρον αὐτοῦ κυρίῳ περὶ τῆς εὐχῆς χωρὶς ὧν ἂν εὕρῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ κατὰ δύναμιν τῆς εὐχῆς αὐτοῦ ἣν ἂν εὔξηται κατὰ νόμον ἁγνείας

Ista est lex nazaraei, cum voverit oblationem suam Domino tempore consecrationis suae, exceptis his, quae invenerit manus ejus : juxta quod mente devoverat, ita faciet ad perfectionem sanctificationis suae.

ወዝንቱ ፡ ሕጉ ፡ ለዘ ፡ በፅአ ፡ እምከመ ፡ በፅአ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ዘያመጽ እ ፡ ቍርባኖ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በእንታ ፡ ብፅዓቲሁ ፡ ዘእንበለ ፡ ለእመቦ ፡ ዘረከበ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ በአምጣነ ፡ ይትከሀሎ ፡ ለብፅዓቲሁ ፡ ዘበፅዐ ፡ በሕገ ፡ አንጽሖ ።

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

דַּבֵּ֤ר אֶֽל־אַהֲרֹן֙ וְאֶל־בָּנָ֣יו לֵאמֹ֔ר כֹּ֥ה תְבָרְכ֖וּ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אָמ֖וֹר לָהֶֽם׃ {ס}

λάλησον Ααρων καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων οὕτως εὐλογήσετε τοὺς υἱοὺς Ισραηλ λέγοντες αὐτοῖς καὶ ἐπιθήσουσιν τὸ ὄνομά μου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Ισραηλ καὶ ἐγὼ κύριος εὐλογήσω αὐτούς

Loquere Aaron et filiis ejus : Sic benedicetis filiis Israël, et dicetis eis :

ንግሮሙ ፡ ለአሮን ፡ ወለደቂቁ ፡ ወበሎሙ ፡ ከመዝ ፡ ትባርክዎሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወትብልዎሙ ።

יְבָרֶכְךָ֥ יְהֹוָ֖ה וְיִשְׁמְרֶֽךָ׃ {ס}

εὐλογήσαι σε κύριος καὶ φυλάξαι σε

Benedicat tibi Dominus, et custodiat te.

ወይሠይሙ ፡ ስምየ ፡ ላዕለ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወአነ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘእባርኮሙ ።

יָאֵ֨ר יְהֹוָ֧ה׀פָּנָ֛יו אֵלֶ֖יךָ וִֽיחֻנֶּֽךָּ׃ {ס}

ἐπιφάναι κύριος τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ σὲ καὶ ἐλεήσαι σε

Ostendat Dominus faciem suam tibi, et misereatur tui.

ለይባርከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይዕቀብከ ፤

יִשָּׂ֨א יְהֹוָ֤ה׀פָּנָיו֙ אֵלֶ֔יךָ וְיָשֵׂ֥ם לְךָ֖ שָׁלֽוֹם׃ {ס}

ἐπάραι κύριος τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ σὲ καὶ δῴη σοι εἰρήνην

Convertat Dominus vultum suum ad te, et det tibi pacem.

ወለያርኢ ፡ እግዚአብሔር ፡ ገጾ ፡ ላዕሌከ ፡ ወለይምሐርከ ፤

וְשָׂמ֥וּ אֶת־שְׁמִ֖י עַל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַאֲנִ֖י אֲבָרְכֵֽם׃ {ס}

Invocabuntque nomen meum super filios Israël, et ego benedicam eis.

ወለይሢም ፡ እግዚአብሔር ፡ ገጾ ፡ ኀቤከ ፡ ወለየሀብከ ፡ ሰላመ ።