詩篇 第 104 章｜4 種原文並排

בָּרְכִ֥י נַפְשִׁ֗י אֶת־יְ֫הֹוָ֥ה יְהֹוָ֣ה אֱ֭לֹהַי גָּדַ֣לְתָּ מְּאֹ֑ד ה֖וֹד וְהָדָ֣ר לָבָֽשְׁתָּ׃

τῷ Δαυιδ εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον κύριε ὁ θεός μου ἐμεγαλύνθης σφόδρα ἐξομολόγησιν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσω

Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino : Domine Deus meus, magnificatus es vehementer. Confessionem et decorem induisti,

עֹֽטֶה־א֭וֹר כַּשַּׂלְמָ֑ה נוֹטֶ֥ה שָׁ֝מַ֗יִם כַּיְרִיעָֽה׃

ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέρριν

amictus lumine sicut vestimento. Extendens caelum sicut pellem,

הַ֥מְקָרֶ֥ה בַמַּ֗יִם עֲֽלִיּ֫וֹתָ֥יו הַשָּׂם־עָבִ֥ים רְכוּב֑וֹ הַֽ֝מְהַלֵּ֗ךְ עַל־כַּנְפֵי־רֽוּחַ׃

ὁ στεγάζων ἐν ὕδασιν τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ ὁ τιθεὶς νέφη τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων

qui tegis aquis superiora ejus : qui ponis nubem ascensum tuum ; qui ambulas super pennas ventorum :

עֹשֶׂ֣ה מַלְאָכָ֣יו רוּח֑וֹת מְ֝שָׁרְתָ֗יו אֵ֣שׁ לֹהֵֽט׃

ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πῦρ φλέγον

qui facis angelos tuos spiritus, et ministros tuos ignem urentem.

יָֽסַד־אֶ֭רֶץ עַל־מְכוֹנֶ֑יהָ בַּל־תִּ֝מּ֗וֹט עוֹלָ֥ם וָעֶֽד׃

ἐθεμελίωσεν τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς οὐ κλιθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος

Qui fundasti terram super stabilitatem suam : non inclinabitur in saeculum saeculi.

תְּ֭הוֹם כַּלְּב֣וּשׁ כִּסִּית֑וֹ עַל־הָ֝רִ֗ים יַ֖עַמְדוּ־מָֽיִם׃

ἄβυσσος ὡς ἱμάτιον τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ὀρέων στήσονται ὕδατα

Abyssus sicut vestimentum amictus ejus ; super montes stabunt aquae.

מִן־גַּעֲרָ֣תְךָ֣ יְנוּס֑וּן מִן־ק֥וֹל רַ֝עַמְךָ֗ יֵחָפֵזֽוּן׃

ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου δειλιάσουσιν

Ab increpatione tua fugient ; a voce tonitrui tui formidabunt.

יַעֲל֣וּ הָ֭רִים יֵרְד֣וּ בְקָע֑וֹת אֶל־מְ֝ק֗וֹם זֶ֤ה׀ יָסַ֬דְתָּ לָהֶֽם׃

ἀναβαίνουσιν ὄρη καὶ καταβαίνουσιν πεδία εἰς τόπον ὃν ἐθεμελίωσας αὐτοῖς

Ascendunt montes, et descendunt campi, in locum quem fundasti eis.

גְּֽבוּל־שַׂ֭מְתָּ בַּל־יַעֲבֹר֑וּן בַּל־יְ֝שֻׁב֗וּן לְכַסּ֥וֹת הָאָֽרֶץ׃

ὅριον ἔθου ὃ οὐ παρελεύσονται οὐδὲ ἐπιστρέψουσιν καλύψαι τὴν γῆν

Terminum posuisti quem non transgredientur, neque convertentur operire terram.

הַֽמְשַׁלֵּ֣חַ מַ֭עְיָנִים בַּנְּחָלִ֑ים בֵּ֥ין הָ֝רִ֗ים יְהַלֵּכֽוּן׃

ὁ ἐξαποστέλλων πηγὰς ἐν φάραγξιν ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων διελεύσονται ὕδατα

Qui emittis fontes in convallibus ; inter medium montium pertransibunt aquae.

יַ֭שְׁקוּ כׇּל־חַיְת֣וֹ שָׂדָ֑י יִשְׁבְּר֖וּ פְרָאִ֣ים צְמָאָֽם׃

ποτιοῦσιν πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ προσδέξονται ὄναγροι εἰς δίψαν αὐτῶν

Potabunt omnes bestiae agri ; expectabunt onagri in siti sua.

עֲ֭לֵיהֶם עוֹף־הַשָּׁמַ֣יִם יִשְׁכּ֑וֹן מִבֵּ֥ין עֳ֝פָאיִ֗ם יִתְּנוּ־קֽוֹל׃

ἐπ’ αὐτὰ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσει ἐκ μέσου τῶν πετρῶν δώσουσιν φωνήν

Super ea volucres caeli habitabunt ; de medio petrarum dabunt voces.

מַשְׁקֶ֣ה הָ֭רִים מֵעֲלִיּוֹתָ֑יו מִפְּרִ֥י מַ֝עֲשֶׂ֗יךָ תִּשְׂבַּ֥ע הָאָֽרֶץ׃

ποτίζων ὄρη ἐκ τῶν ὑπερῴων αὐτοῦ ἀπὸ καρποῦ τῶν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γῆ

Rigans montes de superioribus suis ; de fructu operum tuorum satiabitur terra :

מַצְמִ֤יחַ חָצִ֨יר׀ לַבְּהֵמָ֗ה וְ֭עֵשֶׂב לַעֲבֹדַ֣ת הָאָדָ֑ם לְה֥וֹצִיא לֶ֝֗חֶם מִן־הָאָֽרֶץ׃

ἐξανατέλλων χόρτον τοῖς κτήνεσιν καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἐξαγαγεῖν ἄρτον ἐκ τῆς γῆς

producens foenum jumentis, et herbam servituti hominum, ut educas panem de terra,

ዘዳዊት ። ትባርኮ ፡ ነፍስየ ፡ ለእግዚአብሔር ። እግዚኦ ፡ አምላኪየ ፡ ጥቀ ፡ ዐበይከ ፡ ፈድፋደ ፤

וְיַ֤יִן׀ יְשַׂמַּ֬ח לְֽבַב־אֱנ֗וֹשׁ לְהַצְהִ֣יל פָּנִ֣ים מִשָּׁ֑מֶן וְ֝לֶ֗חֶם לְֽבַב־אֱנ֥וֹשׁ יִסְעָֽד׃

καὶ οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώπου στηρίζει

et vinum laetificet cor hominis : ut exhilaret faciem in oleo, et panis cor hominis confirmet.

አሚነ ፡ ወዕበየ ፡ ስብሐት ፡ ለበስከ ። ወለበስከ ፡ ብርሃነ ፡ ከመ ፡ ልብስ ፤

יִ֭שְׂבְּעוּ עֲצֵ֣י יְהֹוָ֑ה אַֽרְזֵ֥י לְ֝בָנ֗וֹן אֲשֶׁ֣ר נָטָֽע׃

χορτασθήσεται τὰ ξύλα τοῦ πεδίου αἱ κέδροι τοῦ Λιβάνου ἃς ἐφύτευσεν

Saturabuntur ligna campi, et cedri Libani quas plantavit :

ወረበብኮ ፡ ለሰማይ ፡ ከመ ፡ ሠቅ ።

אֲשֶׁר־שָׁ֭ם צִפֳּרִ֣ים יְקַנֵּ֑נוּ חֲ֝סִידָ֗ה בְּרוֹשִׁ֥ים בֵּיתָֽהּ׃

ἐκεῖ στρουθία ἐννοσσεύσουσιν τοῦ ἐρωδιοῦ ἡ οἰκία ἡγεῖται αὐτῶν

illic passeres nidificabunt : herodii domus dux est eorum.

ዘይጠፍር ፡ በማይ ፡ ጽርሖ ፡ ወረሰየ ፡ ደመና ፡ መከየዶ ፤ ዘየሐውር ፡ በክነፈ ፡ ነፋስ ።

הָרִ֣ים הַ֭גְּבֹהִים לַיְּעֵלִ֑ים סְ֝לָעִ֗ים מַחְסֶ֥ה לַֽשְׁפַנִּֽים׃

ὄρη τὰ ὑψηλὰ ταῖς ἐλάφοις πέτρα καταφυγὴ τοῖς χοιρογρυλλίοις

Montes excelsi cervis ; petra refugium herinaciis.

ዘይሬስዮሙ ፡ ለመላእክቲሁ ፡ መንፈሰ ፤ ወለእለ ፡ ይትለአክዎ ፡ ነደ ፡ እሳት ።

עָשָׂ֣ה יָ֭רֵחַ לְמוֹעֲדִ֑ים שֶׁ֝֗מֶשׁ יָדַ֥ע מְבוֹאֽוֹ׃

ἐποίησεν σελήνην εἰς καιρούς ὁ ἥλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτοῦ

Fecit lunam in tempora ; sol cognovit occasum suum.

ሳረራ ፡ ለምድር ፡ ወአጽንዓ ፤ ከመ ፡ ኢታንቀልቅል ፡ ለዓለመ ፡ ዓለም ።

תָּֽשֶׁת־חֹ֭שֶׁךְ וִ֣יהִי לָ֑יְלָה בּוֹ־תִ֝רְמֹ֗שׂ כׇּל־חַיְתוֹ־יָֽעַר׃

ἔθου σκότος καὶ ἐγένετο νύξ ἐν αὐτῇ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ

Posuisti tenebras, et facta est nox ; in ipsa pertransibunt omnes bestiae silvae :

ወቀላይኒ ፡ ከመ ፡ ልብስ ፡ ዐጽፋ ፤ ውስተ ፡ አድባር ፡ ይቀውሙ ፡ ማያት ።

הַ֭כְּפִירִים שֹׁאֲגִ֣ים לַטָּ֑רֶף וּלְבַקֵּ֖שׁ מֵאֵ֣ל אׇכְלָֽם׃

σκύμνοι ὠρυόμενοι ἁρπάσαι καὶ ζητῆσαι παρὰ τοῦ θεοῦ βρῶσιν αὐτοῖς

catuli leonum rugientes ut rapiant, et quaerant a Deo escam sibi.

ወእምተግሣጽከ ፡ ይጐዩ ፤ ወእምድምፀ ፡ ነጐድጓድከ ፡ ይደነግፁ ።

תִּזְרַ֣ח הַ֭שֶּׁמֶשׁ יֵאָסֵפ֑וּן וְאֶל־מְ֝עוֹנֹתָ֗ם יִרְבָּצֽוּן׃

ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος καὶ συνήχθησαν καὶ ἐν ταῖς μάνδραις αὐτῶν κοιτασθήσονται

Ortus est sol, et congregati sunt, et in cubilibus suis collocabuntur.

የዐርጉ ፡ አድባረ ፡ ወይወርዱ ፡ ገዳመ ፤ ውስተ ፡ ብሔር ፡ ኀበ ፡ ሳረርኮሙ ።

יֵצֵ֣א אָדָ֣ם לְפׇעֳל֑וֹ וְֽלַעֲבֹ֖דָת֣וֹ עֲדֵי־עָֽרֶב׃

ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας

Exibit homo ad opus suum, et ad operationem suam usque ad vesperum.

ወሠራዕኮሙ ፡ ወሰኖሙ ፡ እምኀበ ፡ ኢየኀልፉ ፤ ከመ ፡ ኢይትመየጡ ፡ ወኢይክድንዋ ፡ ለምድር ።

מָה־רַבּ֬וּ מַעֲשֶׂ֨יךָ׀ יְֽהֹוָ֗ה כֻּ֭לָּם בְּחׇכְמָ֣ה עָשִׂ֑יתָ מָלְאָ֥ה הָ֝אָ֗רֶץ קִנְיָנֶֽךָ׃

ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου κύριε πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας ἐπληρώθη ἡ γῆ τῆς κτήσεώς σου

Quam magnificata sunt opera tua, Domine ! omnia in sapientia fecisti ; impleta est terra possessione tua.

ዘይፌኑ ፡ አንቅዕተ ፡ ውስተ ፡ ቈላት ፤ ማእከለ ፡ አድባር ፡ የኀልፉ ፡ ማየት ።

זֶ֤ה׀ הַיָּ֥ם גָּדוֹל֮ וּרְחַ֢ב יָ֫דָ֥יִם שָֽׁם־רֶ֭מֶשׂ וְאֵ֣ין מִסְפָּ֑ר חַיּ֥וֹת קְ֝טַנּ֗וֹת עִם־גְּדֹלֽוֹת׃

αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος ἐκεῖ ἑρπετά ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων

Hoc mare magnum et spatiosum manibus ; illic reptilia quorum non est numerus : animalia pusilla cum magnis.

ወያሰትዩ ፡ ለኵሉ ፡ አርዌ ፡ ገዳም ፤ ወይትወክፉ ፡ ሐለስትዮታት ፡ ለጽምኦሙ ።

שָׁ֭ם אֳנִיּ֣וֹת יְהַלֵּכ֑וּן לִ֝וְיָתָ֗ן זֶֽה־יָצַ֥רְתָּ לְשַֽׂחֶק־בּֽוֹ׃

ἐκεῖ πλοῖα διαπορεύονται δράκων οὗτος ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῷ

Illic naves pertransibunt ; draco iste quem formasti ad illudendum ei.

ወያጸሉ ፡ ህየ ፡ አዕዋፈ ፡ ሰማይ ፤ ወይነቅዉ ፡ በማእከለ ፡ ጾላዓት ።

כֻּ֭לָּם אֵלֶ֣יךָ יְשַׂבֵּר֑וּן לָתֵ֖ת אׇכְלָ֣ם בְּעִתּֽוֹ׃

πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσιν δοῦναι τὴν τροφὴν αὐτοῖς εὔκαιρον

Omnia a te expectant ut des illis escam in tempore.

ዘይሰቅዮሙ ፡ ለአድባር ፡ እምውሳጥያቲሆሙ ፤ እምፍሬ ፡ ተግባርከ ፡ ትጸግብ ፡ ምድር ።

תִּתֵּ֣ן לָ֭הֶם יִלְקֹט֑וּן תִּפְתַּ֥ח יָ֝דְךָ֗ יִשְׂבְּע֥וּן טֽוֹב׃

δόντος σου αὐτοῖς συλλέξουσιν ἀνοίξαντος δέ σου τὴν χεῖρα τὰ σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος

Dante te illis, colligent ; aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate.

ዘያበቍል ፡ ሣዕረ ፡ ለእንስሳ ፡ ወኀመልማለ ፡ ለቅኔ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፤

תַּסְתִּ֥יר פָּנֶיךָ֮ יִֽבָּהֵ֫ל֥וּן תֹּסֵ֣ף ר֭וּחָם יִגְוָע֑וּן וְֽאֶל־עֲפָרָ֥ם יְשׁוּבֽוּן׃

ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον ταραχθήσονται ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν καὶ ἐκλείψουσιν καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν

Avertente autem te faciem, turbabuntur ; auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertentur.

ከመ ፡ ያውፅእ ፡ እክለ ፡ እምድር ። ወወይን ፡ ያስተፌሥሕ ፡ ልበ ፡ ሰብእ ፡

תְּשַׁלַּ֣ח ר֭וּחֲךָ יִבָּרֵא֑וּן וּ֝תְחַדֵּ֗שׁ פְּנֵ֣י אֲדָמָֽה׃

ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου καὶ κτισθήσονται καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς

Emittes spiritum tuum, et creabuntur, et renovabis faciem terrae.

ወቅብእ ፡ ለአብርሆ ፡ ገጽ ፤ ወእክል ፡ ያጸንዕ ፡ ኀይለ ፡ ሰብእ ።

יְהִ֤י כְב֣וֹד יְהֹוָ֣ה לְעוֹלָ֑ם יִשְׂמַ֖ח יְהֹוָ֣ה בְּמַעֲשָֽׂיו׃

ἤτω ἡ δόξα κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα εὐφρανθήσεται κύριος ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ

Sit gloria Domini in saeculum ; laetabitur Dominus in operibus suis.

ወይጸግቡ ፡ ዕፀወ ፡ ገዳም ፤ አርዘ ፡ ሊባኖስ ፡ ዘተከልከ ። ወበህየ ፡ ይትዋለዳ ፡ አዕዋፍ ፤

הַמַּבִּ֣יט לָ֭אָרֶץ וַתִּרְעָ֑ד יִגַּ֖ע בֶּהָרִ֣ים וְֽיֶעֱשָֽׁנוּ׃

ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων καὶ καπνίζονται

Qui respicit terram, et facit eam tremere ; qui tangit montes, et fumigant.

ወይትጋወሮን ፡ ቤተ ፡ ሄርድያኖስ ። አድባር ፡ ነዋኃት ፡ ለሀየላት ። ወጾላዓት ፡ ምጕያዮን ፡ ለግሔያት ።

אָשִׁ֣ירָה לַיהֹוָ֣ה בְּחַיָּ֑י אֲזַמְּרָ֖ה לֵאלֹהַ֣י בְּעוֹדִֽי׃

ᾄσω τῷ κυρίῳ ἐν τῇ ζωῇ μου ψαλῶ τῷ θεῷ μου ἕως ὑπάρχω

Cantabo Domino in vita mea ; psallam Deo meo quamdiu sum.

ወገበርከ ፡ ወርኀ ፡ በዕድሜሁ ፤ ፀሐይኒ ፡ አእመረ ፡ ምዕራቢሁ ።

יֶעֱרַ֣ב עָלָ֣יו שִׂיחִ֑י אָ֝נֹכִ֗י אֶשְׂמַ֥ח בַּיהֹוָֽה׃

ἡδυνθείη αὐτῷ ἡ διαλογή μου ἐγὼ δὲ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ κυρίῳ

Jucundum sit ei eloquium meum ; ego vero delectabor in Domino.

ታመጽእ ፡ ጽልመተ ፡ ወይከውን ፡ ሌሊተ ፤ ወይወፅኡ ፡ ቦቱ ፡ ኵሉ ፡ አርዌ ፡ ገዳም ።

יִתַּ֤מּוּ חַטָּאִ֨ים׀ מִן־הָאָ֡רֶץ וּרְשָׁעִ֤ים׀ ע֤וֹד אֵינָ֗ם בָּרְכִ֣י נַ֭פְשִׁי אֶת־יְהֹוָ֗ה הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃ {פ}

ἐκλίποισαν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἄνομοι ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον

Deficiant peccatores a terra, et iniqui, ita ut non sint. Benedic, anima mea, Domino.

እጕለ ፡ አናብስት ፡ ይጥሕሩ ፡ ወይመስጡ ፤ ወይስእሉ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሲሳዮሙ ። ወእምከመ ፡ ሠረቀ ፡ ፀሐይ ፡ የአትዉ ፤ ወይውዕሉ ፡ ውስተ ፡ ግበቢሆሙ ። ወይወፍር ፡ ሰብእ ፡ ውስተ ፡ ተግባሩ ፤ ወይውዕል ፡ ወይትቀነይ ፡ እስከ ፡ ይመሲ ። ጥቀ ፡ ዐቢይ ፡ ግብርከ ፡ እግዚኦ ፡ ወኵሎ ፡ በጥበብ ፡ ገበርከ ፤ መልአ ፡ ምድር ፡ ዘፈጠርከ ። ዛቲ ፡ ባሕር ፡ ዐባይ ፡ ወረሓብ ፤ ህየ ፡ ዘይትሐወስ ፡ ዘአልቦ ፡ ኈልቁ ፡ እንስሳ ፡ ዐበይተ ፡ ምስለ ፡ ደቃቅ ። ህየ ፡ ይሐውራ ፡ አሕማር ፤ ከይሲ ፡ ዘፈጠርከ ፡ ይሳለቅ ፡ ላዕሌሆሙ ። ወኵሉ ፡ ይሴፎ ፡ ኀቤከ ፤ አንተ ፡ ትሁቦሙ ፡ ሲሳዮሙ ፡ በበጊዜሁ ። ወእምከመ ፡ ወሀብኮሙ ፡ ያስተጋብኡ ፤ ወፈቲሕከ ፡ እዴከ ፡ ታጸግብ ፡ ለኵሉ ፡ እምሕረትከ ። ወእመሰ ፡ ሜጥከ ፡ ገጸከ ፡ ይደነግፁ ፤ ታወፅእ ፡ መንፈሶሙ ፡ ወየኀልቁ ፡ ወይገብኡ ፡ ውስተ ፡ መሬቶሙ ። ወትፌኑ ፡ መንፈሰከ ፡ ወይትፈጠሩ ፤ ወትሔድስ ፡ ገጻ ፡ ለምድር ። ለይኩን ፡ ስብሐቲሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ለዓለም ፤ ይትፌሣሕ ፡ እግዚአብሔር ፡ በተግባሩ ። ዘይኔጽራ ፡ ለምድር ፡ ወይሬስያ ፡ ከመ ፡ ትርዐድ ፤ ዘይገሶሙ ፡ ለአድባር ፡ ወይጠይሱ ። እሴብሖ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በሕይወትየ ፤ ወእዜምር ፡ ለአምላኪየ ፡ በአምጣነ ፡ ሀሎኩ ። ወኣሠምሮ ፡ በቃልየ ፤ ወአንሰ ፡ እትፌሣሕ ፡ በእግዚአብሔር ። ወየኀልቁ ፡ ኃጥኣን ፡ እምድር ፡ ወአማፅያንሂ ፡ ኢይሄልዉ ፡ እንከ ፤ ትባርኮ ፡ ነፍስየ ፡ ለእግዚአብሔር ።