詩篇 第 35 章｜4 種原文並排

לְדָוִ֨ד׀ רִיבָ֣ה יְ֭הֹוָה אֶת־יְרִיבַ֑י לְ֝חַ֗ם אֶת־לֹחֲמָֽי׃

τῷ Δαυιδ δίκασον κύριε τοὺς ἀδικοῦντάς με πολέμησον τοὺς πολεμοῦντάς με

Ipsi David. Judica, Domine, nocentes me ; expugna impugnantes me.

הַחֲזֵ֣ק מָגֵ֣ן וְצִנָּ֑ה וְ֝ק֗וּמָה בְּעֶזְרָתִֽי׃

ἐπιλαβοῦ ὅπλου καὶ θυρεοῦ καὶ ἀνάστηθι εἰς βοήθειάν μου

Apprehende arma et scutum, et exsurge in adjutorium mihi.

וְהָ֘רֵ֤ק חֲנִ֣ית וּ֭סְגֹר לִקְרַ֣את רֹדְפָ֑י אֱמֹ֥ר לְ֝נַפְשִׁ֗י יְֽשֻׁעָתֵ֥ךְ אָֽנִי׃

ἔκχεον ῥομφαίαν καὶ σύγκλεισον ἐξ ἐναντίας τῶν καταδιωκόντων με εἰπὸν τῇ ψυχῇ μου σωτηρία σου ἐγώ εἰμι

Effunde frameam, et conclude adversus eos qui persequuntur me ; dic animae meae : Salus tua ego sum.

יֵבֹ֣שׁוּ וְיִכָּלְמוּ֮ מְבַקְשֵׁ֢י נַ֫פְשִׁ֥י יִסֹּ֣גוּ אָח֣וֹר וְיַחְפְּר֑וּ חֹ֝שְׁבֵ֗י רָעָתִֽי׃

αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ λογιζόμενοί μοι κακά

Confundantur et revereantur quaerentes animam meam ; avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala.

יִֽהְי֗וּ כְּמֹ֥ץ לִפְנֵי־ר֑וּחַ וּמַלְאַ֖ךְ יְהֹוָ֣ה דּוֹחֶֽה׃

γενηθήτωσαν ὡσεὶ χνοῦς κατὰ πρόσωπον ἀνέμου καὶ ἄγγελος κυρίου ἐκθλίβων αὐτούς

Fiant tamquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini coarctans eos.

יְֽהִי־דַרְכָּ֗ם חֹ֥שֶׁךְ וַחֲלַקְלַקֹּ֑ת וּמַלְאַ֥ךְ יְ֝הֹוָ֗ה רֹדְפָֽם׃

γενηθήτω ἡ ὁδὸς αὐτῶν σκότος καὶ ὀλίσθημα καὶ ἄγγελος κυρίου καταδιώκων αὐτούς

Fiat via illorum tenebrae et lubricum, et angelus Domini persequens eos.

כִּֽי־חִנָּ֣ם טָֽמְנוּ־לִ֭י שַׁ֣חַת רִשְׁתָּ֑ם חִ֝נָּ֗ם חָפְר֥וּ לְנַפְשִֽׁי׃

ὅτι δωρεὰν ἔκρυψάν μοι διαφθορὰν παγίδος αὐτῶν μάτην ὠνείδισαν τὴν ψυχήν μου

Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui ; supervacue exprobraverunt animam meam.

መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። ግፍዖሙ ፡ እግዚኦ ፡ ለእለ ፡ ይገፍዑኒ ፤ ፅብኦሙ ፡ እግዚኦ ፡ ለእለ ፡ ይፀብኡኒ ።

תְּבוֹאֵ֣הוּ שׁוֹאָה֮ לֹֽא־יֵ֫דָ֥ע וְרִשְׁתּ֣וֹ אֲשֶׁר־טָמַ֣ן תִּלְכְּד֑וֹ בְּ֝שׁוֹאָ֗ה יִפׇּל־בָּֽהּ׃

ἐλθέτω αὐτοῖς παγίς ἣν οὐ γινώσκουσιν καὶ ἡ θήρα ἣν ἔκρυψαν συλλαβέτω αὐτούς καὶ ἐν τῇ παγίδι πεσοῦνται ἐν αὐτῇ

Veniat illi laqueus quem ignorat, et captio quam abscondit apprehendat eum, et in laqueum cadat in ipsum.

ንሥእ ፡ ወልታ ፡ ወኲናተ ፤ ወተንሥእ ፡ ውስተ ፡ ረዲኦትየ ።

וְ֭נַפְשִׁי תָּגִ֣יל בַּיהֹוָ֑ה תָּ֝שִׂ֗ישׂ בִּישׁוּעָתֽוֹ׃

ἡ δὲ ψυχή μου ἀγαλλιάσεται ἐπὶ τῷ κυρίῳ τερφθήσεται ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ αὐτοῦ

Anima autem mea exsultabit in Domino, et delectabitur super salutari suo.

ምላኅ ፡ ሰይፈከ ፡ ወዕግቶሙ ፡ ለእለ ፡ ሮዱኒ ፤ በላ ፡ ለነፍስየ ፡ አነ ፡ ውእቱ ፡ ረዳኢኪ ።

כׇּ֥ל־עַצְמוֹתַ֨י׀ תֹּאמַרְנָה֮ יְהֹוָ֗ה מִ֥י־כָ֫מ֥וֹךָ מַצִּ֣יל עָ֭נִי מֵחָזָ֣ק מִמֶּ֑נּוּ וְעָנִ֥י וְ֝אֶבְי֗וֹן מִגֹּֽזְלֽוֹ׃

πάντα τὰ ὀστᾶ μου ἐροῦσιν κύριε τίς ὅμοιός σοι ῥυόμενος πτωχὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτοῦ καὶ πτωχὸν καὶ πένητα ἀπὸ τῶν διαρπαζόντων αὐτόν

Omnia ossa mea dicent : Domine, quis similis tibi ? eripiens inopem de manu fortiorum ejus ; egenum et pauperem a diripientibus eum.

ለይትኀፈሩ ፡ ወይኅሰሩ ፡ ኵሎሙ ፡ እለ ፡ የኀሥዋ ፡ ለነፍስየ ፤

יְ֭קוּמוּן עֵדֵ֣י חָמָ֑ס אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יָ֝דַ֗עְתִּי יִשְׁאָלֽוּנִי׃

ἀναστάντες μάρτυρες ἄδικοι ἃ οὐκ ἐγίνωσκον ἠρώτων με

Surgentes testes iniqui, quae ignorabam interrogabant me.

ለይግብኡ ፡ ድኅሬሆሙ ፡ ወይትኀፈሩ ፡ እለ ፡ መከሩ ፡ እኩየ ፡ ላዕሌየ ።

יְשַׁלְּמ֣וּנִי רָ֭עָה תַּ֥חַת טוֹבָ֗ה שְׁכ֣וֹל לְנַפְשִֽׁי׃

ἀνταπεδίδοσάν μοι πονηρὰ ἀντὶ καλῶν καὶ ἀτεκνίαν τῇ ψυχῇ μου

Retribuebant mihi mala pro bonis, sterilitatem animae meae.

ለይኩኑ ፡ ከመ ፡ ጸበል ፡ ዘቅድመ ፡ ገጸ ፡ ነፋስ ፤ ወመልአከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለይሣቅዮሙ ።

וַאֲנִ֤י׀ בַּחֲלוֹתָ֡ם לְב֬וּשִׁי שָׂ֗ק עִנֵּ֣יתִי בַצּ֣וֹם נַפְשִׁ֑י וּ֝תְפִלָּתִ֗י עַל־חֵיקִ֥י תָשֽׁוּב׃

ἐγὼ δὲ ἐν τῷ αὐτοὺς παρενοχλεῖν μοι ἐνεδυόμην σάκκον καὶ ἐταπείνουν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου καὶ ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου ἀποστραφήσεται

Ego autem, cum mihi molesti essent, induebar cilicio ; humiliabam in jejunio animam meam, et oratio mea in sinu meo convertetur.

ለትኩን ፡ ፍኖቶሙ ፡ ዳኅፀ ፡ ወጽልመተ ፤ ወመልአከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለይስድዶሙ ።

כְּרֵעַ־כְּאָ֣ח לִ֭י הִתְהַלָּ֑כְתִּי כַּאֲבֶל־אֵ֝֗ם קֹדֵ֥ר שַׁחֽוֹתִי׃

ὡς πλησίον ὡς ἀδελφὸν ἡμέτερον οὕτως εὐηρέστουν ὡς πενθῶν καὶ σκυθρωπάζων οὕτως ἐταπεινούμην

Quasi proximum et quasi fratrem nostrum sic complacebam ; quasi lugens et contristatus sic humiliabar.

እስመ ፡ በከንቱ ፡ ኀብኡ ፡ ሊተ ፡ መሥገርተ ፡ ያጥፍኡኒ ፤ ወበከንቱ ፡ አምንዘዝዋ ፡ ለነፍስየ ።

וּבְצַלְעִי֮ שָׂמְח֢וּ וְֽנֶ֫אֱסָ֥פוּ נֶאֶסְפ֬וּ עָלַ֣י נֵ֭כִים וְלֹ֣א יָדַ֑עְתִּי קָרְע֥וּ וְלֹא־דָֽמּוּ׃

καὶ κατ’ ἐμοῦ ηὐφράνθησαν καὶ συνήχθησαν συνήχθησαν ἐπ’ ἐμὲ μάστιγες καὶ οὐκ ἔγνων διεσχίσθησαν καὶ οὐ κατενύγησαν

Et adversum me laetati sunt, et convenerunt ; congregata sunt super me flagella, et ignoravi.

ለትምጽኦሙ ፡ መሥገርት ፡ እንተ ፡ ኢያእመሩ ። ወተአኅዞሙ ፡ መሥገርት ፡ እንተ ፡ ኀብኡ ፤ ወይደቁ ፡ ውስተ ፡ ይእቲ ፡ መሥገርት ።

בְּ֭חַנְפֵי לַעֲגֵ֣י מָע֑וֹג חָרֹ֖ק עָלַ֣י שִׁנֵּֽימוֹ׃

ἐπείρασάν με ἐξεμυκτήρισάν με μυκτηρισμόν ἔβρυξαν ἐπ’ ἐμὲ τοὺς ὀδόντας αὐτῶν

Dissipati sunt, nec compuncti ; tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione ; frenduerunt super me dentibus suis.

ወነፍስየሰ ፡ ትትፌሣሕ ፡ በእግዚአብሔር ፤ ወትትሐሠይ ፡ በአድኅኖቱ ።

אֲדֹנָי֮ כַּמָּ֢ה תִ֫רְאֶ֥ה הָשִׁ֣יבָה נַ֭פְשִׁי מִשֹּׁאֵיהֶ֑ם מִ֝כְּפִירִ֗ים יְחִידָתִֽי׃

κύριε πότε ἐπόψῃ ἀποκατάστησον τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῆς κακουργίας αὐτῶν ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου

Domine, quando respicies ? Restitue animam meam a malignitate eorum ; a leonibus unicam meam.

ኵሉ ፡ አዕጽምትየ ፡ ይብሉከ ፤ እግዚኦ ፡ መኑ ፡ ከማከ ፡

א֭וֹדְךָ בְּקָהָ֣ל רָ֑ב בְּעַ֖ם עָצ֣וּם אֲהַלְלֶֽךָּ׃

ἐξομολογήσομαί σοι κύριε ἐν ἐκκλησίᾳ πολλῇ ἐν λαῷ βαρεῖ αἰνέσω σε

Confitebor tibi in ecclesia magna ; in populo gravi laudabo te.

ታድኅኖ ፡ ለነዳይ ፡ እምእደ ፡ ዘይትዔገሎ ፤ ለነዳይ ፡ ወለምስኪን ፡ እምእደ ፡ ዘይመስጦ ።

אַֽל־יִשְׂמְחוּ־לִ֣י אֹיְבַ֣י שֶׁ֑קֶר שֹׂנְאַ֥י חִ֝נָּ֗ם יִקְרְצוּ־עָֽיִן׃

μὴ ἐπιχαρείησάν μοι οἱ ἐχθραίνοντές μοι ἀδίκως οἱ μισοῦντές με δωρεὰν καὶ διανεύοντες ὀφθαλμοῖς

Non supergaudeant mihi qui adversantur mihi inique, qui oderunt me gratis, et annuunt oculis.

ተንሥኡ ፡ ላዕሌየ ፡ ሰማዕተ ፡ ዐመፃ ፤ ወዘኢያአምር ፡ ነበቡ ፡ ላዕሌየ ።

כִּ֤י לֹ֥א שָׁל֗וֹם יְדַ֫בֵּ֥רוּ וְעַ֥ל רִגְעֵי־אֶ֑רֶץ דִּבְרֵ֥י מִ֝רְמ֗וֹת יַחֲשֹׁבֽוּן׃

ὅτι ἐμοὶ μὲν εἰρηνικὰ ἐλάλουν καὶ ἐπ’ ὀργὴν δόλους διελογίζοντο

Quoniam mihi quidem pacifice loquebantur ; et in iracundia terrae loquentes, dolos cogitabant.

ፈደዩኒ ፡ እኪተ ፡ ህየንተ ፡ ሠናይት ፤ ወአኅጥእዋ ፡ ውሉደ ፡ ለነፍስየ ።

וַיַּרְחִ֥יבוּ עָלַ֗י פִּ֫יהֶ֥ם אָ֭מְרוּ הֶאָ֣ח׀הֶאָ֑ח רָאֲתָ֥ה עֵינֵֽנוּ׃

καὶ ἐπλάτυναν ἐπ’ ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν εἶπαν εὖγε εὖγε εἶδαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν

Et dilataverunt super me os suum ; dixerunt : Euge, euge ! viderunt oculi nostri.

ወአንሰ ፡ ሶበ ፡ አስርሑኒ ፡ ለበስኩ ፡ ሠቀ ፡

רָאִ֣יתָה יְ֭הֹוָה אַֽל־תֶּחֱרַ֑שׁ אֲ֝דֹנָ֗י אַל־תִּרְחַ֥ק מִמֶּֽנִּי׃

εἶδες κύριε μὴ παρασιωπήσῃς κύριε μὴ ἀποστῇς ἀπ’ ἐμοῦ

Vidisti, Domine : ne sileas ; Domine, ne discedas a me.

ወአሕመምክዋ ፡ በጾም ፡ ለነፍስየ፤ ወጸሎትየኒ ፡ ገብአ ፡ ውስተ ፡ ሕፅንየ ።

הָעִ֣ירָה וְ֭הָקִיצָה לְמִשְׁפָּטִ֑י אֱלֹהַ֖י וַאדֹנָ֣י לְרִיבִֽי׃

ἐξεγέρθητι κύριε καὶ πρόσχες τῇ κρίσει μου ὁ θεός μου καὶ ὁ κύριός μου εἰς τὴν δίκην μου

Exsurge et intende judicio meo, Deus meus ; et Dominus meus, in causam meam.

ከመ ፡ ዘለአኀውየ ፡ ወለቢጽየ ፡ ከማሁ ፡ አድሎኩ ፤ ከመ ፡ ዘይላሑ ፡ ወይቴክዝ ፡ ከማሁ ፡ አትሐትኩ ፡ ርእስየ ።

שׇׁפְטֵ֣נִי כְ֭צִדְקְךָ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהָ֗י וְאַל־יִשְׂמְחוּ־לִֽי׃

κρῖνόν με κατὰ τὴν δικαιοσύνην σου κύριε ὁ θεός μου καὶ μὴ ἐπιχαρείησάν μοι

Judica me secundum justitiam tuam, Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi.

ተጋብኡ ፡ ላዕሌየ ፡ ወተፈሥሑ ፤ ተማከሩ ፡ ይቅሥፉኒ ፡ ወኢያእመርኩ ።

אַל־יֹאמְר֣וּ בְ֭לִבָּם הֶאָ֣ח נַפְשֵׁ֑נוּ אַל־יֹ֝אמְר֗וּ בִּֽלַּעֲנֽוּהוּ׃

μὴ εἴπαισαν ἐν καρδίαις αὐτῶν εὖγε εὖγε τῇ ψυχῇ ἡμῶν μηδὲ εἴπαισαν κατεπίομεν αὐτόν

Non dicant in cordibus suis : Euge, euge, animae nostrae ; nec dicant : Devoravimus eum.

ተሰብሩሂ ፡ ወኢደንገፁ ። ፈተኑኒ ፡ ወተሳለቁ ፡ ላዕሌየ ፡ ወሠሐቁኒ ፤ ወሐቀዩ ፡ ስነኒሆሙ ፡ ላዕሌየ ።

יֵ֘בֹ֤שׁוּ וְיַחְפְּר֨וּ׀ יַחְדָּו֮ שְׂמֵחֵ֢י רָעָ֫תִ֥י יִֽלְבְּשׁוּ־בֹ֥שֶׁת וּכְלִמָּ֑ה הַֽמַּגְדִּילִ֥ים עָלָֽי׃

αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ἐπιχαίροντες τοῖς κακοῖς μου ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ μεγαλορρημονοῦντες ἐπ’ ἐμέ

Erubescant et revereantur simul qui gratulantur malis meis ; induantur confusione et reverentia qui magna loquuntur super me.

እግዚኦ ፡ ማእዜኑ ፡ ትፈትሕ ፡ ሊተ ። አድኅና ፡ ለነፍስየ ፡ እምእከየ ፡ ምግባሮሙ ፤ ወእምአናብስት ፡ ለብሕቱትየ ።

יָרֹ֣נּוּ וְיִשְׂמְחוּ֮ חֲפֵצֵ֢י צִ֫דְקִ֥י וְיֹאמְר֣וּ תָ֭מִיד יִגְדַּ֣ל יְהֹוָ֑ה הֶ֝חָפֵ֗ץ שְׁל֣וֹם עַבְדּֽוֹ׃

ἀγαλλιάσαιντο καὶ εὐφρανθείησαν οἱ θέλοντες τὴν δικαιοσύνην μου καὶ εἰπάτωσαν διὰ παντός μεγαλυνθήτω ὁ κύριος οἱ θέλοντες τὴν εἰρήνην τοῦ δούλου αὐτοῦ

Exsultent et laetentur qui volunt justitiam meam ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus.

እገኒ ፡ ለከ ፡ እግዚኦ ፡ በውስተ ፡ ማኅበር ፡ ዐቢይ ፤ ወእሴብሐከ ፡ በውስተ ፡ ሕዝብ ፡ ክቡድ ፡

וּ֭לְשׁוֹנִי תֶּהְגֶּ֣ה צִדְקֶ֑ךָ כׇּל־הַ֝יּ֗וֹם תְּהִלָּתֶֽךָ׃ {פ}

καὶ ἡ γλῶσσά μου μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου

Et lingua mea meditabitur justitiam tuam ; tota die laudem tuam.

ወኢይትፌሥሑ ፡ ላዕሌየ ፡ እለ ፡ ይጸልኡኒ ፡ በዐመፃ ፤ እለ ፡ ይፃረሩኒ ፡ በከንቱ ፡ ወይትቃጸቡኒ ፡ በአዕይንቲሆሙ ። እስመ ፡ ሊተሰ ፡ ሰላመ ፡ ይትናገሩኒ ፤ ወይመክሩ ፡ በቍፅር ፡ ያመንስዉኒ ። ወአብቀዉ ፡ አፉሆሙ ፡ ላዕሌየ ፤ ወይቤሉ ፡ እንቋዕ ፡ እንቋዕ ፤ ርኢናሁ ፡ በአዕይንቲነ ። ርኢ ፡ እግዚኦ ፡ ወኢታርምም ፤ እግዚኦ ፡ ኢትርሐቅ ፡ እምኔየ ። ተንሥእ ፡ እግዚኦ ፡ አፅምእ ፡ ፍትሕየ ፤ አምላኪየ ፡ ወእግዚእየ ፡ ውስተ ፡ ቅሥትየ ። ፍታሕ ፡ ሊተ ፡ እግዚኦ ፡ አምላኪየ ፡ በከመ ፡ ጽድቅከ ፤ ወኢይትፌሥሑ ፡ ላእሌየ ። ወኢይበሉ ፡ በልቦሙ ፡ እንቋዕ ፡ እንቋዕ ፡ ላዕለ ፡ ነፍስየ ፤ ወኢይበሉ ፡ ውኅጥናሁ ። ለይትኀፈሩ ፡ ወይኅሰሩ ፡ እለ ፡ ይትፌሥሑ ፡ በሕማምየ ፤ ወይልበሱ ፡ ኀፍረተ ፡ ወኀሳረ ፡ እለ ፡ ያዐብዩ ፡ አፉሆሙ ፡ ላዕሌየ ። ለይትፌሥሑ ፡ ወይትሐሠዩ ፡ እለ ፡ ይፈቅድዋ ፡ ለጽድቅየ ፤ ወይበሉ ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ፡ ዐቢይ ፡ እግዚአብሔር ፡ እለ ፡ ይፈቅዱ ፡ ሰላመ ፡ ገብርከ ። ልሳንየ ፡ ያነብብ ፡ ጽድቀከ ፤ ወኵሎ ፡ አሚረ ፡ ስብሐቲከ ።