帕拉瑪斯

聖山宣言第 1 章第 5/17 段

希臘文原文．124 節．部分字詞可點開查義．本章太長已分段，此段為 1:510–1:633（全章共 2009 節）

1:510

Ἐπιστῆσαι δέ κἀνταῦθα δέον, ὡς οὐδέ νῦν εἶπεν, ὅτι τά ρήματαἅ ἐγώ λαλῶ τό Πνεῦμά εἰσιν, ἀλλά χωρίς τοῦ ἄρθρου, δηλῶν μή τοῦ Πνεύματος τήν ὑπόστασιν εἶναι ταῦτα, τῆς δέ τοῦ θείου Πνεύματος ἐνεργείας εἶναι πεπληρωμένα καί τήν ζωοποιόν τοῦ Πνεύματος δι αὐτῶν χορηγεῖσθαι ἐνέργειαν

但在此我們也必須留意：連這時他也沒有說「我所說的話就是那靈」，乃是不帶冠詞地說，藉此表明這些話不是聖靈的位格，乃是充滿了神聖之靈的能力，並藉它們供應聖靈那賜生命的能力。

But here too we must take note that not even now did he say, 'The words that I speak are the Spirit,' but, without the article, making clear that these are not the hypostasis of the Spirit, but are filled with the energy of the divine Spirit, and that through them the life-giving energy of the Spirit is supplied.

1:511

Καί ἡνίκα τοίνυν ἐμφυσήσας εἶπε, λάβετε Πνεῦμα ἅγιον, τοῦτ ἄντικρυς ἔφη, ὅτι τό ἐμφύσημα τοῦτο τῆς τοῦ λύειν καί δεσμεῖν ἐξουσίας τοῦ θείου Πνεύματος πεπληρωμένον ἐστί

於是，當他吹了氣、說「你們受聖靈」時，他所說的正是這個：這口氣乃是充滿了神聖之靈那捆綁與釋放的權柄。

And so, when, having breathed, he said, 'Receive Holy Spirit,' he said precisely this: that this breath is filled with the divine Spirit's authority to loose and to bind.

1:512

Πρός ὅ δέ νῦν ὁ Λόγος καί παρ ἡμῶν τά τοῦ Κυρίου ρήματα ἐξαγγέλλεται˙ ἐν γάρ τοῖς χείλεσί μου, φησίν, ἐξήγγειλα πάντα τά κρίματα τοῦ στόματός σου

如今這論述也是朝著這目的，而主的話也是由我們所宣告的：「我用嘴唇」，他說，「傳揚你口中一切的典章。」

And toward this end now the discourse, and by us too the words of the Lord are declared: 'With my lips,' he says, 'I have declared all the judgments of your mouth.'

1:513

Ἄρ οὖν καί ἐξ ἡμῶν ἐκπορεύεται τό Πνεῦμα τό ἅγιον;

那麼，難道聖靈也從我們發出麼？

Does, then, the Holy Spirit proceed from us too?

1:514

Ἀλλά καί ἐξερευνῶνται καί μελετῶνται καί τηροῦνται καί πράττονται καί κατανοοῦνται, εἰς ὅσα κατάγει τό Πνεῦμα ὁ τά τοῦ Πνεύματος ἑρμηνεύων οὐ διά τοῦ Πνεύματος, ὅση δέ καί ἡ διαφορά τῶν τοῦ Κυρίου λόγων˙ ἐντολαί, νόμοι, μαρτύρια, δικαιώματα, κρίματα

但這些話也是被探究、被默想、被遵守、被遵行、被思量的——就是那位以聖靈為其引導者所帶下的一切事，他卻不是藉著聖靈來解釋聖靈之事的；又看主的話有何等大的分別：誡命、律法、法度、典章、判語。

But they are also searched out and meditated upon and kept and practiced and pondered—as many things as he brings down to whom the Spirit is the One who interprets the things of the Spirit, but not through the Spirit; and how great too is the difference of the Lord's words: commandments, laws, testimonies, ordinances, judgments.

1:515

Ἰωάννην τόν Ζαχαρίου, κατά τόν θεῖον εὐγγελιστήν Λουκᾶν, ( σελ

撒迦利亞的兒子約翰，照神聖的福音書作者路加所說，（頁）

John the son of Zacharias, according to the divine evangelist Luke, (p.)

1:516

) καί καθώς ἐλάλησε Κύριος διά τῶν ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν ποιῆσαι ἔλεος, ὁ Ζαχαρίας φησί, καί ἐπί Ἰωνᾶν τόν τοῦ Ἀμαθῆ Λόγος Κυρίου ἐγένετο, καί ὁ Λόγος ὁ γενόμενος πρός Ἡσαΐαν καί ἄλλοτ ἐπί ἄλλον, καί εἶπε Κύριος πρός Μωϋσῆν καί τόν δεῖναἤ τόν δεῖνα καί ἐφ ὅσους ἀρτίως οὐδέ ἀριθμῆσαι ρᾴδιον

）撒迦利亞說：「正如主藉著他聖先知的口所說的，向我們施憐憫」；又「耶和華的話臨到亞瑪太的兒子約拿」，又「臨到以賽亞的話」，時而臨到這人、時而臨到那人，又「耶和華對摩西說」、對某某人說，並對那多到連數算都不容易的人說。

) 'and as the Lord spoke through his holy prophets, to show mercy,' says Zacharias; and 'upon Jonah the son of Amathi came the word of the Lord,' and 'the word that came to Isaiah,' and at one time to one and at another to another, and 'the Lord said to Moses' and to this one or that one, and to as many as it is not even easy to number.

1:517

Τί οὖν, ταῦτα πάντα τό Πνεῦμα τό ἅγιον ἦν καί οὐκ ἐλάλησεν αὐτό διά τῶν προφητῶν κατά τό γεγραμμένον, ἀλλ αὐτό ἐλαλήθη δι αὐτῶνἤ ἐλαλήθη πρός αὐτούς;

那又怎樣呢？難道這一切都是聖靈麼？難道它不是照經上所寫的藉眾先知說話，反倒它自己是藉他們被說出、或被向他們說出的麼？

What then? Were all these the Holy Spirit, and did it not speak through the prophets, according to what is written, but was it itself spoken through them, or spoken to them?

1:518

Εἰ δέ μή ταῦτα τά ἐκ τοῦ ἀσωμάτου Θεοῦ ἀσωμάτως λεγόμενα τό Πνεῦμα τό ἅγιον ἦν, πολλῷ μᾶλλον οὐδέ τά τοῦ Χριστοῦ ρήματα σωματικῶς προφερόμενα

但這些從無體的神無體地說出的話，若不是聖靈，那麼，基督那有形地發出的話，就更不是（聖靈）了。

But if these things, spoken bodilessly from the bodiless God, were not the Holy Spirit, much more were the words of Christ, brought forth bodily, not (the Holy Spirit).

1:519

Εἰ δέ μή ταῦτα, οὐδέ ἡ ἀναπνοή ἐν ᾗ τυποῦται αὐτά καί προάγεται

這些既不是，那麼，那將它們塑成並發出之所憑的氣息也就不是了。

And if not these, then neither was the respiration in which they were formed and brought forth.

1:520

Εἰ δέ μή αὕτη, οὐδέ τό ἐμφύσημα τό γεγονός δι αὐτῆς

這氣息既不是，那麼，那藉它而成的吹氣也就不是了。

And if not this, then neither was the breath that came about through it.

1:521

Πρός δέ τούτῳ, οὐδέ τό παρ αὐτοῦ αἰνιττόμενον

除此之外，那被他所暗示之事，也不是了。

And in addition to this, neither was the thing intimated by him.

1:522

Εἰ γοῦν καί παντάπασιν ἀδύνατον, ὅμως ἔστω μή τῆς σαρκός εἶναι, ἀλλά τῆς θεότητος τοῦ Υἱοῦ τό ἐμφύσημα˙ μᾶλλον δέ, ἵναὐτό θῶμεν τό παρά τῶν Λατίνων λεγόμενον, ἔστω παρά τοῦ αἰσθητοῦ τό νοητόν ἐκεῖνο παρά τοῦ Σωτῆρος σημαίνεσθαι

那麼，縱然這事全然不可能，姑且承認那口氣不是出於肉身、乃是出於子之神性的；或者更確切地說，為使我們把拉丁人所說的話本身擺出來，姑且承認那屬靈之事是救主藉著那感官可知之物所表徵的。

If, then, even though it is altogether impossible, let it nevertheless be granted that the breath was not of the flesh but of the Godhead of the Son; or rather, that we may set down the very thing said by the Latins, let it be granted that that intelligible thing was signified by the Savior through the sensible.

1:523

Ἀλλ ἐνεφύσησεν οὗτος καί τήν ἀρχήν εἰς τό πρόσωπον τοῦ πρώτου πλάσματος

但這位在起初時，也曾向那頭一個受造之人的臉吹氣。

But this one also breathed, at the beginning, into the face of the first-formed creature.

1:524

Διδασκέτω σε Παῦλος˙ ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος εἰς ψυχήν ζῶσαν

讓保羅來教導你：「頭一個人成了有靈的活人。」

Let Paul teach you: 'The first man became a living soul.'

1:525

Ἀείζωον, ἀθάνατον, ταὐτόνδ εἰπεῖν λογικήν ἡ γάρ ἀθάνατος λογική – καί οὐ τοῦτο μόνον, ἀλλά καί κεχαριτωμένην θείως

永遠活著的、不死的——這等於說有理性的，因為那不死的乃是有理性的——而且不單如此，更是蒙了神聖的恩典。

Ever-living, immortal—which is the same as saying rational, for the immortal is rational—and not this only, but also graced divinely.

1:526

Τοιαύτη γάρ ὄντως ζῶσα ψυχή

因為這樣的，才真正是有靈的活人。

For such indeed is a living soul.

1:527

Τοῦτο δέ τῷ κατ εἰκόνα ταὐτόν, εἰ δέ βούλει καί καθ ὁμοίωσιν

這就等同於「照著（神的）形像」，並且，你若願意，也等同於「照著（神的）樣式」。

And this is the same as 'according to the image,' and, if you will, also 'according to the likeness.'

1:528

Ὤ τῆς ζημίας, ἐκ τίνος εἰς τί μετεβάλομεν

唉，何等的損失！我們竟從何等的地步墮落到何等的地步！

Oh, the loss! From what to what did we change!

1:529

Ἑώρων οἱ τῶν ἀγγέλων ὀφθαλμοί τότε τήν αἰσθήσει καί σαρκί συνημμένην τοῦ ἀνθρώπου ψυχήν καί Θεόν ἄλλον ἑώρων, μή γεγενημένον μόνον ἐπί γῆς δι ἀγαθότητα (σελ

那時眾天使的眼目看見人那與感官並肉身相連的魂，又看見另一位神——不單是藉神聖的良善被造在地上（頁）

The eyes of the angels then beheld the soul of man conjoined to sense and flesh, and beheld another god—not only made upon the earth through divine goodness (p.)

1:530

) θείαν, νοῦν τε καί σάρκα τόν αὐτόν, ἀλλά δι ὑπερβολήν ταύτης καί κατά Θεοῦ χάριν μεμορφωμένον, ὡς εἶναι τόν αὐτόν σάρκα καί νοῦν καί Πνεῦμα καί τό κατ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν θείαν τήν ψυχήν ἔχειν ἐντελῶς ὡς ἑνιαίαν οὖσαν ἐν νῷ καί λόγῳ καί πνεύματι

）神聖的良善，同一位既是心思又是肉身，更是因這（良善）的滿溢而照神的恩典被塑造，以致同一位是肉身、心思並靈，且完全地照神聖的形像與樣式擁有那魂，因為這魂在理智、話語與靈裡乃是合一的。

) divine, the same being mind and flesh, but on account of the excess of this (goodness) also formed according to the grace of God, so that the same one is flesh and mind and spirit, and has the soul completely according to the divine image and likeness, as being a unity in mind and word and spirit.

1:531

Ἀλλ εἶδε καί ὁ βάσκανος ὀφθαλμός, οὐκ ἤνεγκεν ὁ ἀρχέκακος ὄφις˙ τοσοῦτον ἐκαρτέρησεν, οἶμαι, ὅσον δραστικώτερον τόν ἰόν ὑπό τήν γλῶσσαν κεράσαι καί οἷον συσκευάσαι καί μῖξαι δόλῳ, γλυκερῷ λόγῳ, τό δι ἀκοῆς δηλητήριον˙ ἐπῆλθεν, ἔθελξεν, ἔτρωσενὤ καί τῆς ἐμῆς εὐκολίας καί τῆς ἐκείνου κακίας – εἰσέχεε τῇ ψυχῇ τόν ἰόν, ἐθανάτωσε τό ζῶν ἐκεῖθεν, τό σῶμα λέγω, τήνδ ἀφ ἑαυτῆς ζῶσαν ψυχήν ἠμαύρωσεν˙ ἀφῃρήμεθα τό θεῖον κάλλος, ἐστερήμεθα τῆς θείας μορφῆς, τό φῶς ἀπεβάλομεν, τήν πρός αὐτό τό ἀνωτάτω φῶς ὁμοιότητα διεφθείραμεν˙ περιβαλόμεθα τό ζόφον ὡς ἱμάτιον, φεῦ, καί ὡς διπλοΐδα τό σκότος ἐνεδεδύμεθα

但那嫉妒的眼目看見了，那為惡之首的蛇不能容忍；我想，他之所以隱忍那麼久，不過是要在舌下調和那更猛烈的毒，並彷彿以詭詐、以甘甜的言語，預備並摻和那藉著聽覺（進入）的毒液；他來了，他迷惑，他傷害——唉，既是我自己的輕率，又是那一位的惡毒！——他把毒液注入魂中，治死了那從那裡得生命的，我是說那身體；他使那本可自存而活的魂變得昏暗；我們被剝去了神聖的美麗，喪失了神聖的形樣，我們丟棄了那光，敗壞了我們與那至高之光的相似；我們披上幽暗如外衣，唉，又如雙層斗篷穿上了黑暗。

But the envious eye saw, and the arch-evil serpent did not endure it; he held out so long, I think, only that he might mix the more potent poison under his tongue, and as it were prepare and blend with guile, with a sweet word, the venom (entering) through the hearing; he came on, he charmed, he wounded—oh, both my own readiness and that one's malice!—he poured the poison into the soul, he put to death what was living from there, the body, I mean; he darkened the soul that was living of itself; we were stripped of the divine beauty, deprived of the divine form, we cast away the light, we corrupted our likeness to that uppermost Light; we put on gloom as a garment, alas, and as a double cloak we were clothed in darkness.

1:532

Ἀλλ ἠλέησε δωρεάν, ἵνα μή μηκύνω λέγων, οὗ φύσις ἡ ἀγαθότης καί ὁ δι αὐτήν ἔλεος˙ καί δι ἐμέ τόν πεσόντα κατῆλθε καί γέγονε, καθά φησιν ὁ ἀπόστολος, εἰς Πνεῦμα ζωοποιοῦν, ὡς ἄν ζωοποιήσας ἀνακαινίσῃ τήν ἀμαυρωθεῖσαν εἰκόνα

但他白白地施了憐憫——免得我把話拉長——他的本性就是良善，以及由此而來的憐憫；他為我這跌倒的人下來，並照使徒所說，成了「叫人活的靈」，好叫他既賜了生命，便更新那昏暗了的形像。

But he had mercy freely—that I may not lengthen the discourse—he whose nature is goodness and the mercy that comes from it; and for my sake, the fallen one, he came down and became, as the apostle says, 'a life-giving Spirit,' that, having given life, he might renew the darkened image.

1:533

Τοῦτον τοίνυν ἤδη τελῶν καί δεικνύς ὡς οὗτος ἐκεῖνος ὁ καί τήν ἀρχήν δημιουργήσας δι ἐμφυσήματος τοῖς μαθηταῖς ἐμφυσᾷ καί δι οἰκείου λόγου φανεροῖ τό δώρημα˙ οὐκ αὖθις λέγων ψυχήν ἐντίθημι, ἀλλά Πνεῦμα, καί Πνεῦμα θεῖον αὖθις τῇ μεταδόσει τῶν χαρισμάτων τήν ψυχήν ἀπεργάζομαι

於是，他如今既成就此事，並顯明這位正是起初藉吹氣造（人）的那一位，便向眾門徒吹氣，又藉自己的話彰顯這恩賜；他不再說「我放入一個魂」，乃說「靈」，並一位神聖的靈——他又是說：藉著恩賜恩典的分賜，我重塑那魂。

And so, now accomplishing this and showing that this is the very one who at the beginning created (man) through a breath, he breathes upon the disciples, and through his own word manifests the gift; not saying again, 'I put in a soul,' but 'a Spirit,' and a divine Spirit—again, by the impartation of the gifts of grace, I fashion the soul.

1:534

Εἰπέ, Παῦλε, πῶς, τόν λόγον διαδεξάμενος˙ στόμα γάρ ὄντα σε γινώσκω Χριστοῦ

保羅啊，你既承接了這話語，就告訴我們是如何的；因為我知道你是基督的口。

Tell us, Paul, how—you who succeeded to the word; for I know you to be a mouth of Christ.

1:535

Αὐτήν, φησί, συνάπτων, ὡς ἐκεῖνος ἄν εἶπε, τῷ ἐμῷ πνεύματι καί οἷον πνέειν μετ ἐμοῦ τούς ἐμούς καί κατά χάριν ἔχειν διά τῆς πρός ἐμέ συναφείας τήν τῷ θείῳ Πνεύματι φυσικῶς προσοῦσαν τοῦ λύειν καί δεσμεῖν ἐξουσίαν

他說：「（那魂）」——正如那一位會說的——「與我的靈相連，使我的人彷彿與我一同呼吸，並藉著與我相連，按恩典擁有那按本性屬於神聖之靈的、捆綁與釋放的權柄。」

'It,' he says, 'joining (the soul),' as that one would have said, 'to my spirit, and that mine should as it were breathe with me, and have by grace, through the conjunction with me, the authority to loose and to bind that belongs by nature to the divine Spirit.'

1:536

) νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν, καί ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἕν Πνεῦμά ἐστιν

）「我們是有基督的心思的」，又「與主聯合的，便是與主成為一靈」。

) 'We have the mind of Christ,' and 'he who is joined to the Lord is one Spirit.'

1:537

Ἀλλ ὁρᾷς πῶς τό ἐμφύσημα τοῦτο αἰνίττεται μέν παρόν τό Πνεῦμα καί τελεσιουργοῦν τήν ἐπί τό κρεῖττον τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς ἀνακαίνισιν, ἥν ἐκ Πατρός διά τοῦ Υἱοῦ ἐν ἁγίῳ Πνεύματι τελεῖσθαι πιστεύομεν, δίδωσι δέ πνεῦμα καί Πνεῦμα ἅγιον, ἀλλά κατά τήν δωρεάν καί τήν δύναμιν καί τήν χάριν καί τήν ἐνέργειαν, ἥτις τό τάς ἁμαρτίας τῶν ἀνθρώπων δεσμεῖν καί λύειν ἐστίν, οὐκ αὐτήν τήν ὑπόστασιν τοῦ παναγίου Πνεύματος;

但你豈不看見：這口氣一面暗示那靈乃是臨在的，並成就那將人的魂更新至更美之事——我們相信這事是從父、藉著子、在聖靈裡成就的——一面又賜下靈與聖靈，卻是按那恩賜、能力、恩典與能力而賜的，就是那捆綁與釋放人罪的能力，而非那至聖之靈的位格本身麼？

But do you see how this breath intimates the Spirit as present and accomplishing the renewal of the human soul unto the better—which we believe to be accomplished from the Father through the Son in the Holy Spirit—but gives spirit and Holy Spirit, yet according to the gift and the power and the grace and the energy, which is the binding and loosing of the sins of men, not the very hypostasis of the all-holy Spirit?

1:538

Παρ οὐδενός γάρ αὕτη λαμβάνεσθαι δύναται

因為這（位格）是不能從任何人領受的。

For this (hypostasis) can be received from no one.

1:539

Τά δέ χαρίσματα τοῦ Πνεύματος, αἱ φυσικαί δυνάμεις καί ἐνέργειαι, μηδαμῶς αὐτοῦ χωριζόμεναι, λαμβάνονται μέν παρά τῶν ἀξίων ἐνεργεῖσθαι παρά τοῦ Πνεύματος, οἱ διά τό ἡνῶσθαι τούτῳ καί τῇ τούτου ἐνεργείᾳ χρισθῆναι (μόνος γάρ ὁ μόνος Χριστός ὅλῳ ἐχρίσθη τῷ χρίοντι, κατά τόν εἰπόντα, Χριστός διά τήν θεότητα, οὐκ ἐνεργείᾳ κατά τούς ἄλλους χριστούς ἁγιάζουσαν, παρουσίᾳ δέ ὅλου τοῦ χρίοντος)˙ τῷ γοῦν ἡνῶσθαι διά τῆς ἐκεῖθεν θείας ἐνεργείας καί χρηματίσαι τοῦ Πνεύματος ὄργανα, και δι ἑαυτῶν αὐτό φανεροῦν λαβεῖν λέγονται καί πρός αὐτούς δίδοσθαι διά τοῦ Υἱοῦ, εἰ δέ βούλει καί παρά τοῦ Υἱοῦ, τό Πνεῦμα τό ἅγιον

但聖靈恩典的諸恩賜，就是它那些本性的能力與運行——絲毫不與它分離——乃是被那些配蒙聖靈運行的人所領受的；這些人因與它聯合、又被它的運行所膏（因為惟有那獨一的基督是被那整位施膏者所膏的，照那說「基督是因神性」的人所言——他不是像其餘受膏者那樣，被某種使人成聖的運行所膏，乃是被那整位施膏者的親臨所膏）；於是這些人，藉著從那裡而來的神聖運行而得聯合、又成為聖靈的器皿、並藉自己彰顯它，便被說成是領受了，而聖靈便被說成是藉著子賜給他們的——並且，你若願意，也是從子賜下的。

But the gifts of grace of the Spirit, its natural powers and energies—in no way separated from it—are received by those worthy to be energized by the Spirit, who, on account of being united to it and anointed with its energy (for Christ alone, the only one, was anointed by the whole Anointer, according to him who said, 'Christ on account of the Godhead'—not by an energy that sanctifies, as in the case of the other anointed ones, but by the presence of the whole Anointer); these, then, by being united, through the divine energy from thence, and by becoming instruments of the Spirit and through themselves manifesting it, are said to receive, and the Holy Spirit is said to be given to them through the Son—and, if you will, also from the Son.

1:540

Καί τοῦτ ἔδειξεν ὁ Κύριος ἐμφυσήσας καί εἰπών τοῖς μαθηταῖς, λάβετε Πνεῦμα ἅγιον, ὡς καί Δαμασκηνός ὁ θεῖος ἡμᾶς ἐδίδαξεν˙ εἰπών γάρ, ὅτι ἐκ τοῦ Υἱοῦ τό Πνεῦμα οὐ λέγομεν, Πνεῦμα δέ Υἱοῦ ὀνομάζομεν καί δι Υἱοῦ πεφανερῶσθαι καί μεταδίδοσθαι ἡμῖν ὁμολογοῦμεν, εὐθύς ἑπήνεγκεν˙ ἐνεφύσησε γάρ καί εἶπε τοῖς μαθηταῖς, λάβετε Πνεῦμα ἅγιον

這事是主藉著吹氣、並對眾門徒說「你們受聖靈」所顯明的，正如神聖的大馬士革的約翰也教導我們的；因為他既說了「我們不說聖靈出於子，但我們稱它為子的靈，並承認它是藉著子向我們彰顯並分賜的」，便立即接著說：「因為他吹了氣，對眾門徒說：你們受聖靈。」

And this the Lord showed by breathing and saying to the disciples, 'Receive Holy Spirit,' as the divine Damascene too taught us; for, having said that 'we do not say the Spirit is from the Son, but we name it Spirit of the Son, and confess that it has been manifested and imparted to us through the Son,' he at once added: 'For he breathed and said to the disciples, Receive Holy Spirit.'

1:541

Ἆρ οὐ κατάδηλον, ὡς ὁ δαμασκηνός Πατήρ ἀπό τοῦ ἐμφυσήματος τούτου μή εἶναι καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ, ἀλλά φανεροῦσθαι μόνον καί μεταδίδοσθαι δι αὐτοῦ τό Πνεῦμα τό ἅγιον ἐνόησε καί ἀπέδειξε;

豈不是十分清楚：那位大馬士革的教父，乃是從這口氣領會並證明：聖靈並不也出於子，乃只是藉著他被彰顯並分賜的麼？

Is it not quite clear that the Damascene Father, from this breath, understood and demonstrated that the Holy Spirit is not also from the Son, but is only manifested and imparted through him?

1:542

() Λατῖνοι δέ φρενοβλαβῶς ἀντιθετικῶς ἐκείνῳ νοοῦσι καί δογματίζουσιν˙ οὐ γάρ συνορῶσιν ὡς τά χαρίσματα ταῦτα καί αἱ ἐνέργειαι, καθ ἅς διά τοῦ Υἱοῦ χορηγεῖται τό Πνεῦμα τό ἅγιον, οὐ παρά τοῦ Υἱοῦ μόνον, ἀλλά καί παρ αὐτοῦ δίδονται τοῦ ἀνωτάτω Πατρός

（）但拉丁人在心思的錯亂中，所領會、所主張的與那一位正相反；因為他們看不出：這些恩典的恩賜與運行——就是聖靈藉以藉著子被供應的——並不單是從子賜下的，更是從那至高的父自己賜下的。

() But the Latins, in derangement of mind, understand and dogmatize in a manner opposed to that one; for they do not perceive that these gifts of grace and the energies, according to which the Holy Spirit is supplied through the Son, are given not from the Son only, but also from the most high Father himself.

1:543

Πᾶν γάρ, φησί, δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι παρά τοῦ Πατρός τῶν φώτων

因為他說：「各樣完全的賞賜，都是從上頭來的，從眾光之父那裡降下來的。」

For 'every perfect gift,' he says, 'is from above, from the Father of lights.'

1:544

Τί δέ τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀφιέναι καί κρατεῖν τά ἁμαρτήματα τελεώτερον;

還有甚麼比那赦免並留住罪的權柄更完全的呢？

And what is more perfect than the authority to forgive and to retain sins?

1:545

Καί οὐ παρά τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ μόνον, ἀλλά καί δι αὐτοῦ καί παρ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου Πνεύματος˙ ἐκχεῶ γάρ ἀπό τοῦ Πνεύματός μου ἐπί πᾶσαν σάρκα, διά τοῦ Ἰωήλ εἶπεν ὁ Θεός˙ ἧς ἐκχύσεώς ἐστι πάντως καί τό τοῖς μαθηταῖς παρά Χριστοῦ δεδομένον Πνεῦμα δι ἐμφυσήματος˙ καί τῷ μέν, φησί, διά τοῦ Πνεύματος δίδοται λόγος σοφίας, τῷ δέ λόγος γνώσεως, καί πάνθ ὅσα ἐφεξῆς τῷ ἐκλεκτῷ σκεύει τῶν χαρισμάτων ἀπηρίθμηται Παύλῳ, τῷ καί τῶν ἀποκαλύψεων τήν ὑπερβολήν διά τοῦ Πνεύματος ηὐμοιρηκότι˙ διό καί λέγοντι, ἡμῖν δέ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός διά τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ, οὐ μόνον τά μή ἐγνωσμένα τοῖς περιβοήτοις κατ ἀρετήν καί εὐσέβειαν πατράσιν, ἀλλά καί αὐτήν τήν τῶν ἀγγέλων ὑπερβαίνοντα γνῶσιν˙ καί ταῦτα γινώσκομεν, φησίν ὁ τῶν ἀποστόλων θεολογικώτατος Ἰωάννης, ἐκ τοῦ Πνεύματος οὗ ἐλάβομεν παρ αὐτοῦ

並且，不單是從父與子，更是藉著它並從它，就是聖靈自己；因為神藉約珥說：「我要將我的靈澆灌凡有血氣的」；那基督藉吹氣賜給眾門徒的靈，無疑也屬於這澆灌；又說：「這人蒙聖靈賜他智慧的言語，那人也蒙這位聖靈賜他知識的言語」，以及凡接著列舉給保羅——那蒙揀選盛載恩典恩賜的器皿——的一切；他也是藉著聖靈蒙了那超乎尋常之啟示的；因此他也說：「只有神藉著他的靈向我們啟示了」——不單是那些向那以美德與敬虔聞名的眾教父所不知道的事，更是那些超越天使知識本身的事；又「這些事我們知道」，眾使徒中最具神學造詣的約翰說，「乃是出於我們從他所領受的那靈。」

And not from the Father and the Son only, but also through it and from it, the Holy Spirit itself; for 'I will pour out from my Spirit upon all flesh,' God said through Joel; of which outpouring there belongs, assuredly, also the Spirit given to the disciples by Christ through the breath; and 'to one,' he says, 'is given through the Spirit a word of wisdom, and to another a word of knowledge,' and all the things that are subsequently enumerated to Paul, the chosen vessel of the gifts of grace, who was also blessed through the Spirit with the surpassing greatness of revelations; wherefore he also says, 'But to us God has revealed it through his Spirit'—not only the things unknown to the fathers renowned for virtue and piety, but even things surpassing the very knowledge of the angels; and 'these things we know,' says John, the most theological of the apostles, 'from the Spirit which we have received from him.'

1:546

Καί ἁπλῶς πᾶσα ἐπί τήν κτίσιν ἡ τῶν ἀγαθῶν χορηγία ἐξ αὐτοῦ πηγάζει˙ καί οὐκ ἔστιν ὅλως δωρεάν, φησίν ὁ μέγας Βασίλειος, ἄνευ τοῦ ἁγίου Πνεύματος εἰς τήν κτίσιν ἀφικνουμένη˙ὅς καί πάντα ἀπαριθμησάμενος, τάς τε δωρεάς καί τά χαρίσματα καί τάς ἐνεργείας τοῦ Πνεύματος, εἶτα φησί, πάντα ταῦτα ἀϊδίως ἔχει τό Πνεῦμα τό ἅγιον, ἀλλά τό μέν ἐκ Θεοῦ πηγάζον ἐνυπόστατόν ἐστι, τά δέ ἐξ αὐτοῦ πηγάζοντα ἐνέργειαι αὐτοῦ εἰσιν

並且，簡言之，那向受造之物供應的一切美善，都是從它湧流而出的；大巴西流說，向受造之物而來的，沒有一樣恩賜是離了聖靈的；他既列舉了一切——就是那靈的諸恩賜、恩典的恩賜與運行——便說：「這一切，聖靈都是從永遠就擁有的；但那從神湧流而出的乃是有位格的，至於那從它湧流而出的，乃是它的運行。」

And, simply, every supply of good things upon the creation gushes forth from it; and there is, says Basil the Great, no gift at all coming to the creation without the Holy Spirit; who also, having enumerated all things—the gifts and the gifts of grace and the energies of the Spirit—then says: 'All these things the Holy Spirit has eternally; but that which gushes forth from God is hypostatic, while the things gushing forth from it are its energies.'

1:547

Ἆρ οὖν καί ἐξ ἑαυτοῦ τό Πνεῦμα τό ἅγιον ἐκπορεύεται, ἐπεί ἐξ () αὐτοῦ τε καί δι αὐτοῦ πᾶσα ἡ τῶν ἀγαθῶν χορηγία, ἐν ᾗ πάντως καί ἡ τοῦ λύειν καί δεσμεῖν ἐξουσία, ἥν ὁ Κύριος δι ἐμφυσήματος τοῖς μαθηταῖς παρέσχεν;

那麼，難道聖靈竟也從它自己發出麼？既然（）那一切美善的供應都是從它並藉著它而來的，這供應裡無疑也包括那捆綁與釋放的權柄，就是主藉吹氣賜給眾門徒的。

Does, then, the Holy Spirit proceed even from itself, since () from it and through it is every supply of good things, in which assuredly is also the authority to loose and to bind, which the Lord granted to the disciples through the breath?

1:548

διαρέσεις διακονιῶν, ὁ δέ αὐτός Κύριος˙ καί διαιρέσεις ἐνεργημάτων, ὁ δέ αὐτός Θεός

「職事也有分別，主卻是一位；運行也有分別，神卻是一位。」

'There are diversities of ministries, but the same Lord; and there are diversities of operations, but the same God.'

1:549

Κοιναί μέν οὖν τῇ μόνῃ ἁγίᾳ καί προσκυνητῇ Τριάδι αἵ τε θεῖαι δυνάμεις καί αἱ ἐνέργειαι, δι ὧν ὁ Θεός ἐνοικεῖ καί ἐμπεριπατεῖ τοῖς ἀξίοις κατά τήν ἐπαγγελίαν, δι αὐτῶν ἐνργῶν τε καί γνωριζόμενος

那麼，對那惟一神聖可敬的三一神來說，那些神聖的能力與運行乃是共有的，神藉著它們照所應許的住在配得的人裡面、並在他們中間行走，並藉它們作工、又被認識。

Common, then, to the sole holy and adorable Trinity are both the divine powers and the energies, through which God dwells in and walks among the worthy according to the promise, being through them both active and made known.

1:550

Ὧνπερ θείων ἐνργειῶν καί πηγή θεολογεῖται μή μόνον ὁ Πατήρ καί ὁ Υἱός, ἀλλά καί τό Πνεῦμα τό ἅγιον, ὡς καί ὁ μέγας φησί Βασίλειος ἐν τοῖς Περί τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἀντιρρητικοῖς αὐτοῦ κεφαλαίοις γράφων˙ αἱ δέ ἐνέργειαι τοῦ Πνεύματος τίνες;

論到這些神聖的運行，不單是父與子，連聖靈也被神學論為它們的泉源，正如大巴西流在其《論聖靈》的駁斥諸章中所說的，他寫道：「但聖靈的運行是甚麼呢？」

Of which divine energies not only the Father and the Son but also the Holy Spirit is theologized as fountain, as Basil the Great too says, writing in his refutative chapters On the Holy Spirit: 'But what are the energies of the Spirit?'

1:551

Καί πάλιν˙ παρά τῷ ἁγίῳ Πνεύματι πάντα τέλεια˙ ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, σοφία, σύνεσις, βουλή, ἀσφάλεια, εὐσέβεια, γνῶσις, ἁγιασμός, ἀπολύτρωσις, πίστις, ἐνργήματα δυνάμεων, χαρίσματα ἰαμάτων, καί ὅσα τούτοις παραπλήσια, οὐδέν ἔχον τι ἐν ἑαυτῷ ἐπίκτητον ἀλλ ἀϊδίως πάντα ἔχον, ὡς Πνεῦμα Θεοῦ καί ἐξ αὐτοῦ πεφηνός, αἴτιον ἑαυτῷ ἔχον ὡς πηγήν ἑαυτοῦ κἀκεῖθεν πηγάζον

他又說：「在聖靈裡，凡事都是完全的：仁愛、喜樂、和平、恆忍、恩慈、智慧、悟性、謀略、穩妥、敬虔、知識、成聖、救贖、信心、行異能、得醫病的恩賜，以及凡與這些相似的；它裡面毫無一樣是後天得來的，乃是從永遠就擁有一切，因它是神的靈，並從神發出，以那原因為自己之泉源，並從那裡湧流而出。」

And again: 'In the Holy Spirit all things are perfect: love, joy, peace, longsuffering, kindness, wisdom, understanding, counsel, security, piety, knowledge, sanctification, redemption, faith, workings of powers, gifts of healings, and as many things as are similar to these; having nothing in itself that is acquired, but possessing all things eternally, as Spirit of God and shining forth from him, having the cause for itself as its own fountain and gushing forth thence.'

1:552

Πηγή δέ καί αὐτό τῶν προειρημένων ἀγαθῶν

它自己也是前述那些美善之事的泉源。

And it too is a fountain of the aforesaid good things.

1:553

Ἀλλά τό μέν ἐκ Θεοῦ πηγάζον ἐνυπόστατόν ἐστι, τά δέ ἐξ αὐτοῦ πηγάζοντα ἐνέργειαι αὐτοῦ εἰσι

但那從神湧流而出的乃是有位格的，至於那從它湧流而出的，乃是它的運行。

But that which gushes forth from God is hypostatic, while the things gushing forth from it are its energies.

1:554

Ταῦτα δέ εἰσι τά γνωριστικά τῆς θείας φύσεως αὐχήματα

這些正是神聖本性那可資辨識的榮美。

And these are the distinguishing boasts of the divine nature.

1:555

Θέλων οὖν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ὁμοούσιον ἑαυτόν δεῖξαι κατά τήν θεότητα τῷ Πατρί καί τῷ Πνεύματι, τοῖς μαθηταῖς αὐτός ταύτην κατά χάριν δίδωσι τήν φυσικήν τῆς θεότητος ἐνέργειαν, ὡς καί ὁ Πατήρ πρότερον () ἐνίας τῶν τοιούτων ἐνεργειῶν τοῖς προφήταις παρέσχε˙ καί τό Πνεῦμα δέ τό ἅγιον κατελθόν μετά τήν τοῦ Σωτῆρος ἄνοδον, καί αὐτό τάς τοιαύτας ἐνεργείας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς, δι αὐτῶν καί αὐτό δεικνύμενον ὁμοούσιον τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ

因此，我們的主耶穌基督既願意顯明自己就神性而言與父、與聖靈同質，便親自按恩典把這神性本性的運行賜給眾門徒——正如父在先前（）把這類運行中的某些賜給眾先知；而聖靈在救主升天之後降臨，它自己也把這類運行賜給眾門徒，它自己也藉此被顯明與父、與子同質。

Wishing, therefore, to show himself consubstantial in respect of the Godhead with the Father and the Spirit, our Lord Jesus Christ himself gives to the disciples, by grace, this natural energy of the Godhead—just as the Father earlier () granted certain of such energies to the prophets; and the Holy Spirit too, having descended after the ascent of the Savior, itself also gave such energies to the disciples, being itself too thereby shown consubstantial with the Father and the Son.

1:556

Κοινά μέν οὖν καί πολλά τῇ μόνῃ ἁγίᾳ καί προσκυνητῇ Τριάδι τά πρός ἡμᾶς ἐξ αὐτῆς θεῖα δόματα καί ἡ τούτων δόσις, ἡ δέ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐκπόρευσις μία καί τοῦ Πατρός ἰδία καί προαιώνιος

那麼，對那惟一神聖可敬的三一神來說，那從它而來向著我們的神聖恩賜，以及這些恩賜的賜予，乃是共有的、且是眾多的；但聖靈的發出乃是一個，且是父所專有的，並是在萬世以先的。

Common, then, and many, to the sole holy and adorable Trinity are the divine gifts toward us from it, and the giving of these; but the procession of the Holy Spirit is one, and proper to the Father, and before the ages.

1:557

Ἀλλ ἵνα καί τήν ἀπολογίαν ἐπισφραγίσωμαι καί πᾶν στόμα τό ἀντιτεῖνον φραγῇ, αὐτόν τόν τῆς ἀληθείας λόγον τοῦ νυνί λόγου κατά τούς πρό ἡμῶν συμφθεγγόμενον ἡμῖν δείξας προβαλοῦμαι μάρτυρα τῆς ἀληθείας

但為要我把這辯護加上印記，並使一切反對的口都被堵住，我要把真理之道自己提出來作真理的見證，他與我們同聲說出目前這篇論述，與在我們之先的人相合。

But that I may set the seal upon the defense and that every contradicting mouth may be stopped, I will put forward as witness of the truth the very Word of truth himself, speaking the present discourse in unison with us, in agreement with those before us.

1:558

Αὐτός δέ ὁ μηδαμόθεν χωριζόμενος, γῆθεν πρός τόν ἐπουράνιον Πατέρα ἀνιών, τοῖς διαμεμενηκόσιν εἰς τέλος μετ αὐτοῦ παρήγγειλεν ἀπό Ἱεροσολύμων μή χωρίζεσθαι, ἀλλά περιμένειν τήν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρός ἥν ἠκούσατέ μου, φησίν

他自己，那從無處被分離的，從地上升到天上的父那裡時，吩咐那些始終與他同在的人不要離開耶路撒冷，乃要等候父的應許，「就是你們從我所聽見的」，他說。

He himself, who is separated from nowhere, ascending from earth to the heavenly Father, charged those who had remained with him unto the end not to depart from Jerusalem, but to await the promise of the Father, 'which you heard from me,' he says.

1:559

Ὅτι βαπτισθήσεσθε, φησίν, ἐν Πνεύματι ἁγίῳ, οὐ μετά πολλάς ταύτας ἡμέρας

他說：「因為你們要受聖靈的浸，就在不多幾日之後。」

'For you shall be baptized,' he says, 'in the Holy Spirit, not many days hence.'

1:560

Οὐκοῦν πρό τῆς τοῦ Σωτῆρος ἀναλήψεως οὔπω τῆς ἐπαγγελίας ἔτυχον˙ οὐκ ἄρα διά τοῦ ἐμφυσήματος τό Πνεῦμα τό ἅγιον ἐδόθη, τοῦτο γάρ ἡ ἐπαγγελία

因此，在救主被接升天之前，他們還未得著那應許；因此，聖靈並不是藉那吹氣賜下的，因為這吹氣才是那應許。

Therefore, before the Savior's assumption, they had not yet obtained the promise; therefore the Holy Spirit was not given through the breath, for this was the promise.

1:561

Πότε δή τοῦ Σωτῆρος ἐπαγγειλαμένου ταῦτ ἤκουσαν οἱ μαθηταί;

那麼，眾門徒是在何時聽見救主應許這些事的呢？

When, then, did the disciples hear the Savior promising these things?

1:562

Ὅτε μέλλων ἐκών ὑπέρ ἡμῶν ἀποθνήσκειν – βαβαί τοῦ μεγέθους τῆς πρός ἡμᾶς διαθέσεως – οὐχ ἑαυτόν μόνον ὑπέρ ἡμῶν παρεδίδου τῇ σφαγῇ, ἀλλά καί κληρονόμους ἐνδιαθήκως ἐποιεῖτο τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ καί τούς θησαυρούς ἡμῖν ἀνεώγνυ τε καί παρεδίδου καί αὐτόν τόν συμφυᾶ καί πᾶσαν κτίσιν ὑπεραναβεβηκότα, τόν ἀκένωτον πλοῦτον τοῦ Πνεύματος˙ ἐγώ γάρ, φησίν, ἐρωτήσω τόν Πατέρα καί ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένῃ μεθ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα

就是當他將要為我們甘心捨命之時——唉，他向我們之心意何等浩大！——他不單是為我們把自己交付於宰殺，更是藉遺命立（他們）為自己產業的後嗣，並向我們敞開、交付那些珍寶，就是那位與他同性、超越一切受造之物的、聖靈那無從窮盡的豐富；因為他說：「我要求父，父就另外賜給你們一位保惠師，叫他永遠與你們同在。」

When, being about to die willingly for us—oh, the magnitude of his disposition toward us!—he was not only delivering himself to the slaughter for us, but also was making (them) heirs by testament of the things belonging to him, and was opening to us and delivering the treasures, and that very One who is connatural and who has transcended all creation, the inexhaustible wealth of the Spirit; for, 'I,' he says, 'will ask the Father, and he will give you another Comforter, that he may abide with you forever.'

1:563

Εἶτα μετ ὀλίγα, ὁ δέ παράκλητος, τό Πνεῦμα τό ἅγιον, ὅ πέμψει ὁ Πατήρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα

其後過了不久：「但保惠師，就是父因我的名所要差來的聖靈，他要將一切的事教導你們。」

Then, after a little: 'But the Comforter, the Holy Spirit, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things.'

1:564

) Εἶτ αὖθις μετά τάς γλυκείας ὑποθήκας ἐκείνας, μετά τούς ψυχαγωγοῦντας λόγους, μετά τάς πρός φυλακήν τοῦ πλούτου προτροπάς, ὅταν ἔλθῃ, φησίν, ὁ παράκλητος, ὅν ἐγώ πέμψω ὑμῖν παρά τοῦ Πατρός, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὅ παρά τοῦ Πατρός ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περί ἐμοῦ

）其後，在那些甘甜的囑咐之後，在那些撫慰人心的話語之後，在那些勸人看守這豐富的勉勵之後：「但我要從父那裡差保惠師來，就是從父出來真理的靈，他來了的時候」，他說，「就要為我作見證。」

) Then again, after those sweet injunctions, after the soul-cheering words, after the exhortations to guard the wealth: 'When the Comforter comes,' he says, 'whom I will send to you from the Father, the Spirit of truth, who proceeds from the Father, he shall bear witness concerning me.'

1:565

Εἶδες τοῦ ὄντος θησαυροῦ τά κατά μέρος κλεῖθρα διανοιγόμενα;

你豈不看見那現有寶藏的各個門閂被一一打開了麼？

Have you seen the several bolts of the existing treasure being opened?

1:566

Ἀλλ ὑπέρ οὗ νῦν ὁ λόγος, ἴδωμεν τήν ἐπαγγελίαν˙ τόδ οὐ μετά πολλάς ταύτας ἡμέρας ποῦ;

但論到如今所討論的事，讓我們來看那應許：但那「不多幾日之後」在哪裡呢？

But concerning the matter now under discussion, let us look at the promise: but where is the 'not many days hence'?

1:567

Αὐτοῦ τῶν λόγων μικρόν προελθών καί τοῦτο τότε προείρηκεν ἐκ τῶν μεγίστων τούς οἰκείους φιλανθρώπως παραμυθούμενος˙ συμφέρει γάρ, φησίν, ὑμῖν, ἵνα ἐγώ ἀπέλθω˙ ἐάν γάρ ἐγώ μή ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρός ὑμᾶς

他在自己的話中稍往前說，那時也預先說了這話，從那最大的事中慈愛地安慰自己的人說：「因為我去是與你們有益的」，他說，「因為我若不去，保惠師就不到你們這裡來。」

Having gone forward a little in his very words, he foretold this too at that time, out of the greatest things lovingly consoling his own: 'For it is profitable for you,' he says, 'that I should go away; for if I do not go away, the Comforter will not come to you.'

1:568

Πῶς οὖν τις τολμᾷ λέγειν, ὅτι διά τοῦ ἐμφυσήματος ἦλθε πρός τούς μαθητάς τοῦ Κυρίου πρίν ἀναληφθῆναι αὐτόν;

那麼，怎能有人膽敢說：在主被接升天以前，他就藉那吹氣來到主的門徒這裡了呢？

How, then, does anyone dare to say that through the breath he came to the disciples of the Lord before he was taken up?

1:569

Ἀλλ ἔστω, φησίν˙ οὐ γάρ ἐδόθη πρό τῆς ἀναλήψεως τοῦ Σωτῆρος ὁ ἄλλος παράκλητος

他說：「就算如此罷；因為那另一位保惠師，並不是在救主被接升天以前賜下的。」

'But let it be,' he says; 'for the other Comforter was not given before the assumption of the Savior.'

1:570

Ἔχεις καί τοῦτο λέγειν, ὡς οὐκ αὐτός σαφῶς τοῖς μαθηταῖς ἐπηγγείλατο λέγων, ὅν ἐγώ πέμψω ὑμῖν, καί ἐάν ἐγώ πορευθῶ, πέμψω αὐτόν πρός ὑμᾶς;

你也能說這話：他自己分明向眾門徒應許說：「就是我要差來給你們的」，又「我若去，就差他到你們這裡來」。

You can say this too: that he himself plainly promised to the disciples, saying, 'whom I will send to you,' and 'if I depart, I will send him to you.'

1:571

Εὖγέ σοι τοῦτο μετ ἐκεῖνο προήχθη, πρός τόν εἰπόντα φαίη τις ἄν˙ ὑποβέβηκε γάρ καί τῇ δυνάμει τοῦ δοκοῦντος ὑμῖν παρά τῶν Γραφῶν βοηθήματος

有人會對那說此話的人說：好啊，這話竟是在那話之後被提出來的；因為它連在那看似是你從聖經而來之助的力量上，也已經顯為不足了。

Well done that this was brought forward after that, one might say to him who said it; for it has fallen short even in the force of what seems to you a help from the Scriptures.

1:572

Εἰ γάρ καί τοῦτο λόγος τοῦ Λόγου τῆς ἀληθείας, ἀλλ οὐχ ὁμοίως τό ἐμφυσᾶν καί τό πέμπειν τό παρ ἑαυτοῦ δείκνυσιν˙ ὁ μέν γάρ ἐμφυσῶν κατά πᾶσαν ἀνάγκην ἐξ ἑαυτοῦ ἐμφυσᾷ τῷ παρ ἑαυτοῦ πνεύματι˙ ταὐτόνδ εἰπεῖν τῷ παρ ἑαυτοῦ ἐκπορευομένῳ ἐμφυσήματι

因為縱然這也是那真理之道的話，但「吹氣」與「差遣那出於自己的」並不一樣顯明；因為那吹氣的，必然是從自己、用那出於自己的氣（息）而吹的——這等於說，是用那從自己發出的口氣而吹的。

For even if this too is a word of the Word of truth, yet 'to breathe' and 'to send what is from oneself' do not show alike; for he who breathes, of all necessity breathes from himself with the spirit (breath) that is from himself—which is the same as saying, with the breath that proceeds from himself.

1:573

Οὐ μήν δέ καί πᾶς ὁ πέμπων τό παρ ἑαυτοῦ ὄν τε καί ἐκπορευόμενον πέμπει, ἀλλά καί τό παρ ἑτέρου πρός αὐτόν ἧκον

但並非每一個差遣的，所差遣的都是那出於自己並（從自己）發出的，乃也可以是那從別處臨到他的。

But not, indeed, does everyone who sends, send what is from himself and proceeding (from himself), but also what has come to him from another.

1:574

Διό καί σπουδήν ὁ Κύριος (() θέμενος τοῦ μηδένα παραχθέντα δοξάζειν, ὅτι τό Πνεῦμα τό ἅγιον καί ἐξ αὐτοῦ ἐκπορεύεται, τό μέν ἐμφύσημα, ὅ τοῦτ ἐδόκει μᾶλλον παριστᾶν, τότ ἔδωκεν, ὅτε ἀπείρηκε καί ὑπερέθετο τήν ἐπιδημίαν τοῦ Πνεύματος˙ τό δέ πέμψω προειπών, προσέηκε τό παρά τοῦ Πατρός

因此，主（）切切地用心，要叫無人受迷惑而以為聖靈也從他發出；於是他賜下那口氣——這口氣本看似更能確立此說——卻是在他已經推辭並延遲那靈的寄居之時賜下的；而當他預先說了「我要差遣」之後，便加上「從父」。

Wherefore the Lord, () making it his earnest concern that no one, being led astray, should hold that the Holy Spirit also proceeds from him, gave the breath—which seemed rather to establish this—then, when he had refused and deferred the sojourn of the Spirit; but having foretold 'I will send,' he added 'from the Father.'

1:575

Εἰ γάρ καί πέμψω, φησίν, ἀλλ οὐ παρ ἐμαυτοῦ, ἀλλά παρά τοῦ Πατρός λαβών, ἀφ οὗ ἐκπορεύεται˙ ἐκεῖνος γάρ μόνος πέμπει παρ ἑαυτοῦ, ὡς παρ ἑαυτοῦ τοῦτ ἔχων ἐκπορευόμενον, καί ἀεί τοῦτ ἔχων ἐκπορευόμενον, οὐ τότε μόνον ἐκπορευθησόμενον ὅτε καί αὐτός ἐγώ πέμψω, οὐδέ παρ ἐμοῦ ἀδιαστάτως πεμπόμενον, ὥσπερ παρ ἐκείνου ἐκπορευόμενον˙ οὐ γάρ εἰπών πέμψω τό παρ ἐκείνου ἐκπορευθέν προσεπήγαγον, ἵνα μή ἐπί τοῦ Πατρός προσεπινοηθῇ τό ποτέ

因為他說：「縱然我要差遣，卻不是從我自己，乃是從父領受的，那靈是從父發出的；因為惟有父是從自己差遣的，因父擁有這從自己發出的靈，且常擁有這發出的靈，並非只在我自己差遣時才發出，也並非像它從父發出那樣，毫無間隔地從我被差出；因為我並不是在說了『我要差遣』之後，才加上『那從父發出的』，免得『某時』這觀念被加在父身上。」

For 'even if I will send,' he says, 'yet not from myself, but having received from the Father, from whom it proceeds; for he alone sends from himself, as having this proceeding from himself, and ever having this proceeding, not only then proceeding when I myself shall send, nor sent from me without interval as it proceeds from him; for it was not after saying I will send that I added the one proceeding from him, lest the 'sometime' should be additionally conceived in the case of the Father.'

1:576

Καί ἐπιφέρειν μέλλων ὅ παρά τοῦ Πατρός ἐκπορεύεται, φθάσας εἶπον, οὐχ ὅ ἐγώ πέμπω, ἀλλ ὅ ἐγώ πέμψω, ἵνα μή συνεπινοηθῇ καί ἐπ ἐμοῦ τό ἀεί

而且，當我將要加上「那從父出來的」時，我先說的不是「我所差遣的」，乃是「我將要差遣的」，免得「永遠」這觀念也被一同加在我身上。

And, being about to add 'who proceeds from the Father,' I said beforehand, not 'whom I send,' but 'whom I will send,' lest the 'ever' should be co-conceived also in my case.

1:577

Τό μέν γάρ πέμπειν ἔχειν τό Πνεῦμα τό ἅγιον πρός τούς ἀξίους κοινόν ἐστιν ἐξ ἀϊδίου τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ˙ πέμπει δέ χρονικῶς ἑκάτερος, ἀμφότεροι δέ μᾶλλον, ὁπότε δέοι

因為「擁有那向配得之人差遣聖靈之能」，乃是父與子從永遠就共有的；但二者各自是在時間中差遣的，或更確切地說是二者一同差遣的，每逢合宜之時。

For to have the sending of the Holy Spirit toward the worthy is common from eternity to the Father and to the Son; but each sends in time, or rather both do, whenever it is fitting.

1:578

Ταῦτ ἄρα καί τήν προθεσμίαν καί τόν μέλλοντα χρόνον ἐπιδέχεσθαι δύναται˙ τοῦ δέ ἐκπορεύειν τό ἐκπορεύειν ἔχειν οὐδαμῶς προηγεῖται, οὐδ ἐν ἐπαγγελίας μοίρᾳ κείσεταί ποτε, οὐδέ τό μελλειν ἐπιδέξαιτ ἄν, ἄπαγε τῆς βλασφημίας,ἤ συμβαίνει τοῖς οἰομένοις ἀΐδιον εἶναι τήν παρά τοῦ Υἱοῦ ἔκπεμψιν τοῦ Πνεύματος

因此，這（差遣）也能容納所定的時間與將來的時間；但「擁有發出之能」絕不在「發出」（本身）之先，也絕不會列在應許的類別中，也絕不容納那「將要」——褻瀆之言去罷！——這「將要」乃是臨到那些以為聖靈從子的差出是永遠的人身上的。

Therefore this too can admit of an appointed time and of future time; but to have the sending-forth in no way precedes the sending-forth (itself), nor will it ever lie in the category of promise, nor would it admit of the 'about to be'—away with the blasphemy!—which befalls those who suppose the sending-out of the Spirit from the Son to be eternal.

1:579

Ἐπέμφη γάρ τισι καί ἐδόθη πρός τούς μαθητάς ἐκ τοῦ Υἱοῦ, λαβόντος παρά τοῦ Πατρός χρονικῶς καί αὐτῶν τῶν λαμβανόντων ὑστερογενεστέρας οὔσης τῆς ἀποστολῆς, καί δι αἰτίαν, μᾶλλον δέ διά πολλάς αἰτίας˙ ἵνα μένῃ, φησί, μεθ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα, ἵνα ὑμᾶς διδάξῃ καί ὑπομνήσῃ πάνταἅ εἶπον ὑμῖν, ἵνα μαρτυρήσῃ περί ἐμοῦ καί ὑμῖν συμμαρτυρήσῃ τά κατ ἐμέ, ἀπ ἀρχῆς μέχρι τέλους μαρτυροῦσιν, ( σελ

因為它是被差到某些人那裡、賜給眾門徒的，乃是從那在時間中從父領受了的子而來的，這差遣在來源上是後於那些領受之人的，並且是為著一個緣由——更確切地說，是為著許多緣由：「叫他永遠與你們同在」，他說，「叫他將我對你們所說的一切教導你們，並使你們想起來」，「叫他為我作見證，並與你們一同為那關乎我的事作見證」，你們是從起初直到末了作見證的，（頁）

For it was sent to certain ones and given to the disciples from the Son, who had received from the Father in time, the sending being later in origin than the very ones receiving, and for a cause—rather, for many causes: 'that it may abide,' he says, 'with you forever,' 'that it may teach you and bring to your remembrance all things which I said to you,' 'that it may bear witness concerning me and bear witness together with you to the things concerning me,' you who bear witness from the beginning unto the end, (p.)

1:580

) ἵνα ἐλέγξῃ τόν κόσμον ὑπεύθυνον τῇ ἁμαρτίᾳ, τόν ἁμαρτίν ὀνομάσαντα τήν ἐμήν δικαιοσύνην˙ δικαιοσύνην ἥ καί αὐτόν τόν ἄρχοντα τῆς ἁμαρτίας καί αὐτῆς τῆς τῶν ἁμαρτωλῶν ἐξέβαλεν ἀρχῆς κατακρίνασα δικαίως, ὅτι τόν ὄντως δίκαιον ἀδίκως ὑπό τήν αὐτήν τοῖς ἁμαρτωλοῖς ἤγαγεν εὐθύνην, ἵν ἐμέ δοξάσῃ, ὁδηγῆσαν ὑμᾶς πρός πᾶσαν τήν ἀλήθειαν

）「叫他為罪責備世人」——就是那把我的義稱為罪的世人；這義也把那罪的首領從那轄管罪人的權位上趕了出去，公正地定了他的罪，因他不公地把那真正義者帶到與罪人同等的追究之下——「叫他榮耀我」，並引導你們進入一切真理。

) 'that it may convict the world as guilty in respect of sin'—the world that named my righteousness sin; the righteousness which also cast out the very ruler of sin from the very rule of sinners, having justly condemned him, because he unjustly brought the truly righteous one under the same liability as sinners—'that it may glorify me,' having guided you into all the truth.

1:581

ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ ἐμά, ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει καί ἀναγγέλλει˙ κοινά γάρ ἡμῖν καί ὁ πλοῦτος καί τά δόματα

「凡父所有的，都是我的」；「他要從我的領受並宣告」；因為那豐富與那恩賜都是我們所共有的。

'All things that the Father has are mine'; 'from what is mine he receives and declares'; for both the wealth and the gifts are common to us.

1:582

Ἐπέμφθη τοίνυν ἐκ τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ χρονικῶς καί πρός τινας καί δι αἰτίαν˙ παρ αὐτοῦ δέ μόνου τοῦ Πατρός ἐκπορεύεται ἀχρόνως καί ἀναιτίως, αὐτόν μόνον ἔχον αἰτίαν ἑαυτοῦ, τόν μόνον ἀγέννητον Πατέρα, τόν ποιοῦντα τά πάντα ἐκ μή ὄντων διά μόνην τήν κοινήν ἑαυτοῦ τε κἀκείνων ἀγαθότητα, τόνδ Υἱόν ἐξ ἀρχῆς ἔχοντα γεγεννημένον καί τό Πνεῦμα τό ἅγιον ἐκπορευόμενον

因此，它是從父與子在時間中、向某些人、為著一個緣由而被差遣的；但它惟獨從父發出，是無時間、無緣由的，惟以父為自己的原因——就是那惟一非受生的父，他因自己與他們共有的良善，從無有中造出萬物，他從起初就有那受生的子和那發出的聖靈。

It was sent, therefore, from the Father and the Son in time, and to certain ones, and for a cause; but from the Father alone it proceeds, timelessly and causelessly, having him alone as its cause—the only unbegotten Father, who makes all things out of nothing on account of the common goodness of himself and of them, who has the Son begotten from the beginning and the Holy Spirit proceeding.

1:583

Ἆρα νοῦν ἔλαβες ὁ δι ἐναντίας καί φῶς γνώσεως ἐπέλαμψέ σοι παρά τοῦ τῆς ἀληθείας λόγου;

那麼，你這持相反見解的人，可領受了悟性麼？那知識的光可從真理之道照亮了你麼？

Have you, then, received understanding, you who are of the contrary view, and has the light of knowledge shone upon you from the Word of truth?

1:584

Μᾶλλον δέ σύ γε αὐτός ἆρα διαίρειν ἤρξω τά βλέφαρα καί διαβλέπειν πρός τό φῶς, εἰ καί μή τελέως, ἀλλ ἀμυδρῶς γοῦν ἀντιλαμβανόμενος τῆς διαπρυσίου καί μή ἀμυδρᾶς αὐγῆς, ὥστε ψηλαφῆσαι καί ἰδεῖν ὅτι τό δώσει τε καί τό πέμψει τοσαυτάκις εἰρημένον οὐδαμοῦ χωρίς αἰτίας εἴρηκεν, οὐδ ἄνευ προσώπου τοῦ λαμβάνοντος δι ὅν καί πέμπεται, ἀλλ ἀεί συνεζευγμένον ταῖς αἰτίαις ἀποδέδωκεν ὁ μόνος καί Θεός καί θεολόγος, τό δέ ἐκπορευόμενον ἀπολύτως ἔθηκε ψωρίς ἡστινοοῦν αἰτίας;

或更確切地說，你自己可開始抬起眼皮、向那光觀看了麼——縱非完全，至少隱約地察覺那穿透、並非昏暗的光輝，以致摸索並看出：那「他要賜」與「他要差」，雖如此多次被說，他卻無處不帶緣由地說，也無處不帶那領受之人、那差遣所為之人地說，乃是那位既是神又是神學家的獨一者，總是把它與諸緣由相連著陳明——但那「發出的」，他卻是絕對地、毫無任何緣由地陳明的？

Or rather, have you yourself begun to lift your eyelids and to look toward the light, even if not completely, yet at least dimly perceiving the piercing and not-dim radiance, so as to grope and to see that the 'he will give' and the 'he will send,' so many times spoken, he has nowhere spoken without a cause, nor without a person who receives, on whose account it is also sent, but the only one who is both God and theologian has always rendered it conjoined to the causes—but the 'proceeding' he set down absolutely, without any cause whatsoever?

1:585

Τήν μέν γάρ συνδιαιωνίζουσαν καί χωρίς αἰτίας οὖσαν ἔκπεμψιν μόνῳ τῷ Πατρί προσένειμε, τήνδ ὑπό χρόνον οὖσαν καί ἀεί μετά τῆς αἰτίας συνημμένην κοινήν οὖσαν, ἐξεκάλυψεν ἑαυτῷ καί τῷ Πατρί, (σελ

因為那同永、無緣由的差出，他惟獨歸給父；但那在時間之下、且總與緣由相連的——這是共有的——他則啟示為是屬於他自己與父的，（頁）

For the sending-out that co-endures and is without cause he assigned to the Father alone; but the one that is under time and is ever conjoined with the cause, being common, he revealed to belong to himself and to the Father, (p.)

1:586

) ὡς ἄν τοῦτο συνιδών, μηκέτι βλασφημῇς τῇ ἐκπορεύσει φρονῶν καί λέγων τήν ἀποστολήν ταὐτόνἤ ἐκ ταύτης ἐκείνην στοχαζόμενος καί διά τοῦτο λέγων ἐκ τοῦ Πατρός καί ἐξ Υἱοῦ τό θεῖον Πνεῦμα τήν ὑπόστασιν ἔχειν

）好叫你既察覺了此事，便不再褻瀆——不再以為那差出與那發出是相同的、或從前者推出後者，並因此說：神聖之靈是從父並從子得其位格的。

) so that, perceiving this, you may no longer blaspheme by thinking and saying that the sending-out is the same as the procession, or by inferring the latter from the former, and on this account saying that the divine Spirit has its hypostasis from the Father and from the Son.

1:587

Ὥσπερ γάρ Θεός ἀναίτιος, οὕτω καί Θεοῦ ὕπαρξις ἀναίτιος, αὐτόν αἰτίαν ἔχων τόν ἐξ οὗ ὑπάρχει ἀναιτίως, ἀλλ οὐκ ἐξ αὐτοῦ ὑπάρχων δι αἰτίαν

因為正如神是無原因的，照樣，神的存在也是無原因的，它以那無原因地使它存在的那一位為自己的原因，卻不是因著某緣由而從他存在。

For just as God is without cause, so also the existence of God is without cause, having as its cause the very one from whom it exists without cause, but not existing from him by reason of a cause.

1:588

Ὥσπερ δέ Θεός Θεοῦ ὕπαρξις ἀναίτιος, οὕτω τό δι αἰτίαν γεγονός κοινόν αὐτῷ τε τῷ ἀναιτίῳ καί τοῖς ἀναιτίοις ἐξ αὐτοῦ ὑπάρχουσιν

又正如神是神那無原因的存在，照樣，那因著某緣由而生的，乃是那無原因者本身與那些從他存在、同樣無原因者所共有的。

And just as God is the causeless existence of God, so that which has come about by reason of a cause is common to the very causeless one and to the causeless ones existing from him.

1:589

Ὁδ αὐτοῖς κοινόν, θείας ὑποστάσεως οὐκ ἴδιον

但那為它們所共有的，並不是某一神聖位格所專有的。

But that which is common to them is not proper to a divine hypostasis.

1:590

Διό τό μέν ἀποστέλλεσθαι καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Πνεύματι ὑπάρχει, ὥσπερ καί τό ἀποστέλλειν τοῖς τρισί˙ δι αἰτίαν γάρ

因此，「被差遣」既屬於子、也屬於聖靈，正如「差遣」屬於三者一樣；因為這是因著某緣由而有的。

Wherefore being sent belongs both to the Son and to the Spirit, just as sending belongs to the three; for it is by reason of a cause.

1:591

Τό δέ ἐκπορεύεσθαιἤ καί ἐκπορεύειν οὐχί καί τοῦ Υἱοῦ˙ καί γάρ οὐ δι αἰτίαν

但「發出」，或「使之發出」，並不也屬於子；因為這實在不是因著某緣由而有的。

But proceeding, or causing to proceed, does not belong also to the Son; for indeed it is not by reason of a cause.

1:592

Ὅταν οὖν ἀκούσῃς ἐκ τοῦ Υἱοῦἤ καί δι Υἱοῦἤ καί ἐξ ἀμφοῖν πρός τινας πεμπόμενον τό Πνεῦμα τό ἅγιον, τήν ὑπό χρόνον καί δι αἰτίαν ἐπί νοῦν λάμβανέ μοι πρόοδον, ἀλλά μή τήν ἐκ Πατρός ἄσχετον ἐκείνην καί ὑπέρ αἰτίαν καί προαιώνιον

那麼，每逢你聽見聖靈被差到某些人那裡——是從子、或藉著子、或從二者——求你心裡所領會的，乃是那在時間之下、因緣由而有的進前，而非那出於父、無所繫屬、超越緣由、且在萬世以先的進前。

Whenever, then, you hear of the Holy Spirit being sent to certain ones from the Son, or through the Son, or from both, take to mind, I pray, the going-forth that is under time and by reason of a cause, but not that going-forth from the Father which is unrelated and beyond cause and before the ages.

1:593

Ἤδη πείθομεν καί διετρανώθη σοι τό φῶς,ἤ ἔτι προσμενοῦμεν συνείροντες τάς ἀποδείξεις καί διαρριπίζοντες τό τῆς σῆς ἀγνοίας σκότος;

我們如今可說服你了麼？那光可向你顯明了麼？還是我們仍要繼續把這些論證連綴起來，驅散你無知的黑暗呢？

Have we now persuaded you, and has the light been made clear to you, or shall we yet remain joining together the demonstrations and dispelling the darkness of your ignorance?

1:594

Ὥς πολύ τοῦτο καί βαθύ τά τῆς σῆς ἐπηλυγάζον διανοίας κόρας ἔχεις, εἰ μηδέ νῦν πρός τήν ἀλήθειαν διέβλεψάς πω, καίτοι τό δώσω ταὐτόν ἐστι τῷ πέμψω

那遮蔽你悟性瞳仁的（黑暗）何等大、何等深啊，倘若你連如今也還沒有透看真理，何況那「我要賜」原與那「我要差」相同。

How great and deep is this (darkness) that overshadows the pupils of your understanding, if not even now have you looked through toward the truth, and that although the 'I will give' is the same as the 'I will send.'

1:595

Ἐπεί γάρ μήτε τό πεμπόμενον τοπικῶς μετάγεται μήτ αὐτός ὁ πέμπων διΐσταται τοῦ πεμπομένου ( καί γάρ ἀεί τε ἅμα καί ἁπανταχοῦ καί ὁ πέμπων καί τό δι αὐτοῦ πεμπόμενον, εἰ δέ βούλει καί ἐξ αὐτοῦ˙ οὐ γάρ ἐπί τῶν συλλαβῶν ἡμῖν ἡ εὐσέβεια)˙ ἐπεί τοίνυν οὐ διαιρεῖται τόπῳ, οὐδέ τόπῳ περιλαμβάνεται τό πέμπον καί τό πεμπόμενον, οὐκ ἄρα δίδωσιν ὁ πέμπων;

因為那被差的既不是在處所上被遷移，那差遣者自己也不與那被差者分處兩地（因為實在說來，那差遣者，與那藉著他——並且，你若願意，也是從他——被差出的，總是既一同又無處不在的；因為我們的敬虔不在於音節）；既然如此，它既不被處所所分，那差遣者與被差者也不被處所所圍，那麼，那差遣者豈不就是賜予者麼？

For since neither is that which is sent transferred locally, nor does the very one who sends stand apart from the one sent (for indeed both the sender and that which is sent through him—and, if you will, also from him—are ever both together and everywhere; for our piety is not a matter of syllables); since, then, it is not divided by place, nor is the sender and the sent encompassed by place, does not, then, the sender give?

1:596

Τοῦτο καί αὐτός ὁ Κύριος ἡμᾶς φωτίζων νῦν μέν εἴρηκεν, ὅ δώσει ὁ Πατήρ, νῦνδ αὖθις, ὅ πέμψει ὁ Πατήρ, ἐπί τῆς ἀμφοτέροις διανοίας χρησάμενος

這事連主自己也是在光照我們時，時而說「父所要賜的」，時而又說「父所要差的」，把這理解用在兩種意思上。

This too the Lord himself, enlightening us, now said 'which the Father will give,' and now again 'which the Father will send,' using the understanding in both senses.

1:597

Ἀλλά καί αὐτός, νῦν μέν ὅτι ἐπέμφη παρά τοῦ Πατρός, νῦνδ ὅτι ἐδόθη, (σελ

但他自己也是如此被記載的，時而說他是從父被差的，時而說他是被賜的，（頁）

But also he himself, now that he was sent from the Father, and now that he was given, (p.)

1:598

) ἀναγέγραπται, ὡς ταῦτοῦ ὄντος ἐπί τούτων τοῦ πέμπειν τε καί τοῦ διδόναι

）就他們而言，「差遣」與「賜予」乃是相同的。

) has been recorded—the 'to send' and the 'to give' being the same in their case.

1:599

Ἀλλά μήν ὁ πανταχοῦ ὤν καί τά πάντα πληρῶν καί διά πάντων χωρῶν πῶς ἥξει καί δοθήσεται;

但那無所不在、充滿萬有、貫通萬物的，又怎能「來」、又怎能「被賜」呢？

But indeed, he who is everywhere and fills all things and passes through all things—how shall he come and be given?

1:600

Δηλαδή φανερούμενος καί ἐνεργῶν τήν τῶν χαρίτων ἐνέργειαν

顯然是藉著被彰顯、並藉著施行那諸恩典的運行。

Plainly, by being made manifest and by working the energy of the graces.

1:601

Οὐκοῦν οὐδέν ἄλλο τό πέμπεσθαί τε καί δίδοσθαι ἐπί Θεοῦἤ τό φανεροῦσθαι

因此，論到聖靈被差遣和被賜下，於神而言所指的不外乎就是祂的彰顯。

Therefore, when it is said of the Spirit that He is sent and given by God, this means nothing other than His being manifested.

1:602

Πνεύματος ἀΐδιον δοξάζειν ἀκόλουθον˙ ἀνάγκη δέ συναϊδίους εἶναι καί τούς πρός οὕς ἡ φανέρωσις καί πρόσεστι τό μηδ οὕτω τήν ὕπαρξιν τοῦ θείου Πνεύματος καί τοῦ Υἱοῦ δείκνυσθαι

由此可知，我們榮耀聖靈的彰顯乃是永恆的；而那些彰顯所指向的對象，也必然是與之同永的。此外還要補充：如此一來，神聖之靈與子的位格存在，並非藉由彰顯就被證明出來。

It follows that we glorify the manifestation of the Spirit as eternal; and necessarily those toward whom the manifestation is directed must also be co-eternal. To this it must be added that in this way the very subsistence of the divine Spirit and of the Son is not thereby demonstrated.

1:603

Εἰδ ἐκ τῆς φανερώσεως στοχάζεσθαί φασιν ἐκεῖνοι τήν ὕπαρξιν, ἀλλ ἡμεῖς οὐ στοχασμοῖς ἀκολουθοῦντες, ἀλλά θεολέκτοις λογίοις τήν ὁμολογίαν τῆς πίστεως πεπλουτήκαμεν

倘若那些人聲稱要從彰顯推斷出聖靈的位格存在，我們卻不隨從臆測，而是憑著神親口所說的聖言，使我們信仰的宣認得以豐富。

But if those men claim to infer the Spirit's subsistence from His manifestation, we for our part do not follow conjectures; rather, we have been enriched in our confession of faith by oracles spoken by God Himself.

1:604

Ἴσμεν δέ καί αὐτό παρ ἑαυτοῦ τό Πνεῦμα τό ἅγιον ἐρχόμενόν τε καί φανερούμενον, ἀλλ οὐ διά τοῦτο καί παρ ἑαυτοῦ δώσομεν ἐκπορεύεσθαι˙ ὁ διδούς τοίνυνἤ πέμπων τό Πνεῦμα τό ἅγιον οὐκ ἐκπορεύει διά τό πέμπειν, ἀλλά φανερόν καθίστησιν αὐτό

我們也知道聖靈是出於祂自己而來、而彰顯的；但我們並不因此就承認祂也是出於自己而發出的。所以，那賜下或差遣聖靈者，並非藉著差遣使祂發出，而是使祂得以彰顯。

We know too that the Holy Spirit comes and is manifested of Himself; yet we shall not therefore grant that He also proceeds of Himself. Hence, He who gives or sends the Holy Spirit does not cause Him to proceed by sending Him, but rather makes Him manifest.

1:605

Τοῦτο γάρ καί ὁ Κύριος ἐποίησε πρό μέν τῆς οἰκείας ἀναλήψεως φανερώσας μετρίως τοῖς οἰκείοις μαθηταῖς τό Πνεῦμα διά τῆς κοινῆς αὐτῶν καί παρ αὐτῶν μετρίας τηνικαῦτα δεδομένης χάριτος˙ ὅ καί τήν ἀρχήν αἴτιον, ὡς ἔγωγ ἄν φαίην, τοῦ δι ἐμφυσήματος δεδημιουργεῖσθαι τήν ἀνθρώπου ψυχήν

主自己正是這樣行的：在祂升天之前，藉著當時在門徒中間共有、並由他們有限度地被賜下的恩典，祂向自己的門徒有限度地彰顯了聖靈。我要說，這也正是人的靈魂藉吹氣被造的根本緣由。

For this is what the Lord Himself did: before His own ascension He manifested the Spirit in measure to His own disciples, through the grace shared among them and granted at that time in measure by them. This, I would say, was also the original cause of the human soul having been created by an inbreathing.

1:606

Ἐπεί γάρ ὅ τε λέγων Πατήρ καί ὁ τούτου παντοδύναμος Λόγος πάντων κτιζομένων ἐκηρύττοντο, ἔκφανσις δέ Πνεύματος οὐ γέγονέ πω, ἔδει δέ τοῦ ἀνθρώπου γενομένου μηδέν τῶν τῆς Τριάδος προσώπων ἀνεπίγνωστον εἶναι, ἧς ἐπλάττετο μύστης καί προσκυνητής ἐπίγειος, διά τοῦτο τῷ τε λόγῳ καί τῷ λέγοντι, ταὐτόν δέ εἰπεῖν τῷ Υἱῷ καί τῷ γεννήτορι, προσεπιφέρεται τό ἐνεφύσησεν, ἀνακαλύπτον τήν τοῦ ( σελ

因為那發言的父與祂全能的道（聖言），在萬物受造時已被宣告出來，但聖靈的顯現卻尚未發生；而既然在人受造之後，那位被塑造為三一之奧秘的領受者與地上敬拜者的人，理當對三位一體中任何一個位格都不可一無所知，所以在「道」與「發言者」之上（也就是在「子」與「生父」之上），又附加了「祂吹了氣」這句話，以揭示……（頁）

For since the Father who speaks and His all-powerful Word were proclaimed in the creation of all things, while the manifestation of the Spirit had not yet come about, and since it was needful that, once man came into being, none of the Persons of the Trinity—of which he was being fashioned as an initiate and earthly worshipper—should remain unknown; for this reason, to the Word and to Him who speaks (which is to say, to the Son and to the Begetter) there is added the phrase "He breathed in," disclosing the …

1:607

) Πνεύματος ὑπόστασιν˙ ὅ καί ὁ Κύριος ἀνανεῶν ἡμᾶς ἐποίησεν˙ Υἱοῦ γάρ ὄντος, αὐτόθεν ὁ Πατήρ ἐδείκνυτο καί δι ἐμφυσήματος τό Πνεῦμα ἐκηρύττετο˙ ὧν κοινόν ἔργον ἥ τε τήν ἀρχήν ἡμῶν πλάσις, ἥτ ἐς ὕστερον χάρις τῆς ἀναπλάσεως

……（接前）聖靈的位格；主在更新我們的時候也是這樣行的。因為既有子在，父便由此顯明，而聖靈則藉那吹氣被宣告出來；這三者共同的工作，既是我們起初的受造，也是後來那使我們重新被造的恩典。

…the hypostasis of the Spirit; and this too the Lord did when He renewed us. For since there was a Son, the Father was thereby shown forth, and by the inbreathing the Spirit was proclaimed; whose common work is both our original fashioning and, later, the grace of our refashioning.

1:608

Οὕτως οὖν δι ἡμᾶς καθ ἡμᾶς ἐπί γῆς ὀφθείς ὁ τοῦ Πατρός μονογενής Υἱός, πρό μέν τῆς ἑαυτοῦ ἀναλήψεως τήν τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὑπόστασιν ἐφανέρωσε μετρίως διά τοῦ πρός τούς μαθητάς δι ἐμφυσήματος δώρου τοῦτο ὑπαινιττόμενος καί τῇ τῶν δεχομένων δυνάμει τήν διδασκαλίαν παραμετρούμενος˙ μετά δέ τήν οἰκείαν ἀνάληψιν ἔπεμψε τόν ἐρχόμενον, αὐτός τε αὐτό φανερῶν τελεώτατα τό καί ἀφ ἑαυτοῦ φανερούμενον, καί αὐτό ἐφ ἑαυτοῦ δεικνύμενον κατ ἰδίαν ὑπόστασιν

因此，父那獨生的子，為我們的緣故、照著我們的樣式顯現在地上，在祂升天之前曾有限度地彰顯了聖靈的位格——藉著對門徒吹氣所賜下的恩賜暗示這事，並按領受者的能力來酌量所傳的教導。但在祂升天之後，祂差遣了那要來的一位，自己最完全地彰顯了那也出於自己而彰顯、並按其自有位格而顯明的聖靈。

Thus, then, the only-begotten Son of the Father, having appeared on earth for our sake and in our likeness, before His own ascension manifested the hypostasis of the Holy Spirit in measure—intimating it through the gift bestowed by inbreathing upon the disciples, and measuring out the teaching according to the capacity of those who received it. But after His own ascension He sent Him who comes, Himself most perfectly manifesting the One who is also manifested of Himself, and who is shown forth in His own right according to His proper hypostasis.

1:609

Τοῦτο γάρ δή καί τό τῆς οἰκονομίας μυστήριον, ἕν καί τρία τόν Θεόν πιστευθῆναι καί κοινόν αἴτιον μόνον τῶν δύο τό ἕν

因為這正是經綸的奧秘：神當被信為一而又三，並且這「一」乃是那「二」唯一共同的根源。

For this indeed is the mystery of the economy: that God is to be believed as one and three, and that the one alone is the common cause of the two.

1:610

Διά τοῦτο κοινή μέν αὐτοῖς πᾶσα δόσις καί δύναμις, μερίζονται δέ ἑαυτοῖς τόν καιρόν ἰδίᾳ φανερούμενον ἕκαστον καί σύν ἑαυτῷ φανεροῦν ἀεί τά ὑπόλοιπα

因此，一切的賜予與權能都是三者共有的；但祂們在自己中間分配了各自顯現的時候，各位格按其自有身分而顯現，並且始終偕同自己一起彰顯其餘的位格。

For this reason every giving and power is common to them, yet they apportion among themselves the appointed time, each being manifested in His own right and ever manifesting the others together with Himself.

1:611

Πρῶτον πεφανέρωται ὁ Πατήρ, τῆς θείας φύσεως αὐχήματα, τά τῆς θεότητος ἰδιώματα, τάς φυσικάς καί οὐσιώδεις αὐτῆς ἐνεργείας τοῖς προφήταις κατά χάριν διδούς, ὡς ἀν ἅμα τε δείξῃ καθ ἑαυτόν ὑφεστώς καί οὐκ αὐτόν ὤν ἐξ ἄλλου, ἀλλ αὐτός ὤν ἀρχή τῆς θεότητος˙ καί δή καίτ ἄλλα δεικνύς ἐξ αὐτοῦ τε ὄντα καί αὐτῷ συνημμένα, πρό πάντων ἐμφυσήματι καί λόγῳ δημιουργῶν καταγγέλλεται

首先彰顯的是父，祂憑恩典將神聖本性的榮耀、神格的特性、以及那本性自然而本質的諸般能力賜給眾先知；如此，祂既顯明自己是按其自有身分而存在、並非出於別者，而是自為神格的本源；同時也顯明其餘者都是出於祂、並與祂相連的，並且祂超乎一切地藉吹氣與話語被宣告為創造主。

First the Father was manifested, granting to the prophets by grace the glories of the divine nature, the properties of the Godhead, and its natural and essential energies—so that He might at once show Himself subsisting in His own right and not as being from another, but Himself being the principle of the Godhead; and indeed, showing the others as well to be from Him and conjoined to Him, He is proclaimed above all as Creator by inbreathing and by word.

1:612

Μετ αὐτόν ὁ Υἱός πεφανέρωται, τά αὐτά τῆς αὐτῆς φύσεως αὐχήματα, τά τῆς θεότητος ἰδιώματα, τάς φυσικάς καί οὐσιώδεις αὐτῆς ἐνεργείας, παρ ὧν τά χαρίσματα τῶν ἰαμάτων, τά ἐνεργήματα δυνάμεων καί τά παραπλήσια τούτοις τοῖς οἰκείοις μαθηταῖς κατά χάριν διδούς, ὡς ἄν καί αὐτός ἅμα τε δείξῃ κεθ ἑαυτόν ὑφεστώς (τό γάρ μή καθ ἑαυτό ὑφεστώς ἐνεργείας ἔχεινἤ παρέχειν ἀδύνατον) καί (σελ

在父之後，子被彰顯出來，祂憑恩典將同一本性的同樣榮耀、神格的特性、那本性自然而本質的諸般能力賜給自己的門徒——醫治的恩賜、行異能的作為以及諸如此類，都是由此而來——如此，祂也得以一面顯明自己是按其自有身分而存在（因為凡不按自有身分存在者，不可能擁有或施與能力），一面……（頁）

After Him the Son was manifested, granting by grace to His own disciples the same glories of the same nature, the properties of the Godhead, its natural and essential energies—from which come the gifts of healings, the workings of powers, and the like—so that He too might at once show Himself subsisting in His own right (for it is impossible for that which does not subsist in its own right to possess or to impart energies) and …

1:613

) οὐκ αὐτός ὤν ἀρχή, ἀλλ αὐτός ἐξ ἀρχῆς

……（接前）祂自己並非本源，而是出於本源。

…not being Himself the principle, but Himself being from the principle.

1:614

Καί οὕτω δι ἑαυτοῦ μέν τόν Πατέρα δεικνύς, Υἱός γάρ, ἐμφυσήματι δέ διδούς τά πνευματικά χαρίσματα καί Πνεῦμα θεῖον αὐτά καλῶν, συνημμένον ἑαυτῷ προσεπεδείκνυ τό Πνεῦμα τό ἅγιον

如此，祂既藉著自己顯明了父（因祂是子），又藉吹氣賜下屬靈的恩賜，並稱這些恩賜為神聖之靈，由此進一步顯明聖靈是與祂相連的。

And thus, while through Himself He showed forth the Father (for He is the Son), by inbreathing He bestowed the spiritual gifts and called them the divine Spirit, thereby further showing the Holy Spirit to be conjoined with Himself.

1:615

Μετ αὐτόν τό ἅγιον πεφανέρωται Πνεῦμα, τό αὐτά τῆς αὐτῆς φύσεως αὐχήματα καί αὐτό τοῖς ἀποστόλοις κατά χάριν παρέχον, τά τῆς θεότητος ἰδιώματα, τάς φυσικάς καί οὐσιώδεις αὐτοῦ ἐνεργείας

在子之後，聖靈被彰顯出來，祂也憑恩典將同一本性的同樣榮耀賜給眾使徒——就是神格的特性，以及那本性自然而本質的諸般能力。

After Him the Holy Spirit was manifested, granting also by grace to the apostles the same glories of the same nature—the properties of the Godhead, its natural and essential energies.

1:616

Ἡ γάρ τοῦ Θεοῦ βασιλεία, ἧς τούς ἀρραβῶνας οἱ ἅγιοι ἐνταῦθα κομίζονται, καθάπερ ὁ θεῖος Μάξιμος ἐν τοῖς Πρός Θαλάσσιον σχολίοις φησί, τῶν προσόντων τῷ Θεῷ φυσικῶς κατά χάριν ἐστί μετάδοσις˙ἅ καί τήν ἀρχήν εὐθύς παρά Θεοῦ πλασθείς ὁ ἄνθρωπος κατά χάριν εἴληφεν˙ ὡς καί ὁ θεῖος Κύριλλος ἐν τῇ Πρός Σόϊμον ἐπιστολῇ φησι γράφων ὅτι, πλάσας ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, ψυχωθέντα παρήγαγεν, ἔχοντα τάς πνευματικάς δωρεάς, σοφίαν, δικαιοσύνην καί ὅσα ἔνεστιν οὐσιωδῶς ἐν τῷ Θεῷ˙ ὁμοῦ γάρ καί ζωήν ἐνετίθει τό Πνεῦμα τῷ πλάσματι καί τούς ἑαυτοῦ χαρακτῆρας θεοπρεπῶς ἐνεσήμαινεν

因為神的國——眾聖徒在今世領受了它的憑質，正如神聖的馬克西姆在《致塔拉修》註解中所說——乃是按恩典將那本性上屬於神之物分賜出來；而人在起初一受神塑造，也隨即按恩典領受了這國。正如神聖的區利羅在《致索伊摩斯書信》中所寫的：神塑造了人，使他帶著靈魂被帶出，擁有屬靈的恩賜——智慧、公義、以及凡本質上存於神中的一切；因為聖靈同時將生命賦予這受造之物，又以合乎神的方式在其上印下了祂自己的諸般特徵。

For the kingdom of God—whose pledges the saints receive here below, as the divine Maximus says in his comments To Thalassius—is the imparting by grace of what belongs to God by nature; which man also received by grace at the very beginning, immediately upon being fashioned by God. As the divine Cyril likewise says, writing in his Epistle to Soïmos, that when God had fashioned man, He brought him forth ensouled, possessing the spiritual gifts—wisdom, righteousness, and whatever exists essentially in God; for at one and the same time the Spirit instilled life into the creature and impressed upon it His own characters in a manner befitting God.

1:617

Ὅταν οὖν ἀκούσῃς αὐτόν ἐξ ἀμφοῖν, ὡς ἐκ Πατρός οὐσιωδῶς δι Υἱοῦ προχεόμενον, τό Πνεῦμα τό ἅγιον λέγοντα, τήν τῶν φυσικῶν τούτων δυνάμεών τε καί ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ μετάδοσιν, ἀλλά μή τήν θείαν τοῦ Πνεύματος ὑπόστασιν προχεῖσθαι διδάσκειν, εὐσεβῶς νόμισον

因此，每逢你聽見他說聖靈是出於父子二者、是從父藉子而本質地傾流出來，你當虔敬地領會：這是指神這些本性的能力與作為的分賜，而非指他教導聖靈那神聖的位格被傾流出來。

Whenever, then, you hear him saying that the Holy Spirit is from both, as poured forth essentially from the Father through the Son, understand it piously to mean the imparting of these natural powers and energies of God—and not that he teaches the divine hypostasis of the Spirit to be poured forth.

1:618

Μετά τόν Υἱόν τοίνυν διά τοῦ τάς αὐτάς δυνάμεις καί ἐνεργείας τοῖς ἀξίοις παρέχειν τό ἅγιον πεφανέρωται Πνεῦμα˙ ὡς ἄν ἅμα τε δείξῃ καί αὐτό καθ ἑαυτό ὑφεστώς, καί τούς μαθητάς σοφίσαν καί πνευματικήν δύναμιν ἐνδύσαν, αὐτούς τε συνιέναι ποιήσῃ καί τοῖς πᾶσι δι αὐτῶν κηρύξῃ τά τοῦ Σωτῆρος κηρύγματα, δι ὧν καί αὐτό, οὐ μετά τόν (σελ

因此，在子之後，聖靈藉著將同樣的能力與作為賜給那些配得的人而被彰顯出來——如此，祂既顯明自己也是按自有身分而存在，又使門徒得著智慧、披戴屬靈的能力，使他們明白，並藉著他們向萬人傳揚救主的諸般宣告；藉這些，祂自己也被宣告出來，並非在……之後（頁）

After the Son, then, the Holy Spirit was manifested by bestowing the same powers and energies upon the worthy—so that He might at once show that He too subsists in His own right, and that, having made the disciples wise and clothed them with spiritual power, He both made them understand and proclaimed through them to all the proclamations of the Savior; through which He too is proclaimed, not after the …

1:619

) Υἱόν κατά τήν ὕπαρξιν, ἀλλά μετά τοῦ Υἱοῦ, οὐδέ ὡς ὁ Υἱός, ἀλλ ἰδιοτρόπως ἐκ τοῦ μόνου Πατρός ὑφεστηκός κηρύττεται, συνημμένον ὄν φυσικῶς αὐτῷ καί τῷ Υἱῷ ἀδιαστάτως τε καί ἀϊδίως

……（接前）就其存在而言並非在子之後，乃是與子一同；也不像子那樣，而是以祂自有的方式，惟獨從父而有位格——祂在本性上與父、與子相連，毫無間隔且永恆地——如此祂被宣告出來。

…Son as to His existence, but together with the Son; nor as the Son does, but in a manner proper to Himself, subsisting from the Father alone—being naturally conjoined with Him and with the Son, inseparably and eternally—is He proclaimed.

1:620

Δι ὅ δέ οὐκ εὐθύς τό Πνεῦμα μετά τόν Πατέρα, καίτοι καί αὐτό ἀμέσως ὄν ἐκ τοῦ Πατρός, ἀλλ ὁ Υἱός πρότερος τῷ κόσμῳ πεφανέρωται, καί δι ὅ ἐκ τοῦ Υἱοῦ τά τοῦ Πνεύματος οἱ θεολόγοι παριστῶσιν, ἐν τῷ προτέρῳ λόγῳ τάς αἰτίας ἀποδεδώκαμεν

至於聖靈為何不是緊接在父之後就被彰顯（雖然祂也是直接出於父），反而是子先向世界顯現，以及神學家們為何將聖靈之事呈現為出於子——這些緣由，我們已在前面的論述中交代過了。

But the reasons why the Spirit was not manifested immediately after the Father—although He too is immediately from the Father—but the Son was first manifested to the world, and why the theologians present the things of the Spirit as coming from the Son, we have rendered in the preceding discourse.

1:621

Ἐπεί δέ τῆς τρισυποστάτου θεότητος τά ἔργα κοινά, ἕν δέ τῶν ἔργων καί ἡ φανέρωσις, διά τοῦτο παρ ἑαυτοῦ τε πρός ἡμᾶς ἥκει καί παρά τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ πέμπεται, δι ὧν καί φανεροῦται τό καί παρ ἑαυτοῦ φανερούμενον, καθάπερ καί ὁ Υἱός πρό αὐτοῦ

但既然三位格神格的諸般工作都是共有的，而彰顯正是這些工作之一，所以聖靈一面出於祂自己而來到我們這裡，一面又從父和子被差遣——藉著他們，那也出於自己而彰顯的聖靈得以被彰顯，正如在祂之前的子一樣。

But since the works of the tri-hypostatic Godhead are common, and one of these works is manifestation, for this reason the Spirit both comes to us of Himself and is sent from the Father and the Son—by whom is also manifested the One who is manifested of Himself, just as was the Son before Him.

1:622

Φανεροῦται τοιγαροῦν καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ πεμπόμενον τό Πνεῦμα τό ἅγιον, ἀλλ οὐκ ἐκπορεύεται

因此，聖靈雖然也作為從子被差遣的而被彰顯，但祂並不是從子發出的。

The Holy Spirit, therefore, is also manifested as being sent from the Son, but He does not proceed from Him.

1:623

Εἰ δέ μή τοῦτο, μηδέ φανέρωσις ἡ ἀποστολή καί ἡ κατ αὐτήν ἔκπεμψις, ἀλλ ἐκπόρευσις˙ ἐπεί καί ὁ Υἱός ἐπέμφθη πρότερον παρ αὐτοῦ, τοῦ ἁγίου λέγω Πνεύματος καί τοῦ Πατρός˙ Κύριος γάρ, φησίν, ἐπέσταλκέ με καί τό Πνεῦμα αὐτοῦ

但若不是這樣——若差遣以及與之相應的遣派並非彰顯，而是發出——那麼子也是早先被祂差遣的，就是被聖靈和父所差遣；因為經上說：「主差遣了我，和祂的靈。」

But if this were not so—if the mission and the sending that accords with it were not manifestation but procession—then the Son too was sent earlier by Him, namely by the Holy Spirit and by the Father; for it says, "The Lord has sent me, and His Spirit."

1:624

Ἄρ ἐκ τοῦ Πατρός καί τοῦ Πνεύματος ὁ Υἱόςἤ γεννᾶταιἤ ἐκπορεύεται;

那麼，子難道是從父與聖靈被生、或被發出的嗎？

Is the Son, then, either begotten or made to proceed from the Father and the Spirit?

1:625

Εἰ δέ λέγει τις ὡς ἄνθρωπον ἀπεστάλθαι τόν Υἱόν, ἐγγύς ἡ ἀπάντησις˙ ἀπεστάλη μέν γάρ ὡς ἄνθρωπος˙ εἰ δέ καί ὡς Θεός, τί τοῦτο;

但若有人說，子是作為人被差遣的，回答近在眼前：祂的確是作為人被差遣的；然而即便祂也是作為神被差遣，這又如何呢？

But if someone says that the Son was sent as man, the answer is close at hand: He was indeed sent as man; but even if also as God, what of it?

1:626

Τήν εὐδοκίαν τοῦ Πατρός ἀποστολήν εἶναι νόμισον, Γρηγόριός σοι διακελεύεται ὁ τῆς θεολογίας ἐπώνυμος, κἀγώ τήν τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Πνεύματος, ἐκείνῳ καί τῇ ἀληθείᾳ πειθόμενος

你當將差遣視為父的美意——那位被稱為「神學家」的貴格利如此吩咐你——而我則進一步將它也視為子與聖靈的美意，因為我信服他、也信服真理。

Consider the mission to be the good pleasure of the Father—so Gregory, surnamed "the Theologian," enjoins you—and I, for my part, consider it also the good pleasure of the Son and of the Spirit, persuaded by him and by the truth.

1:627

Ἐπεί οὖν καί ὡς Θεός ὁ Υἱός ἀποστέλλεται καί παρ ἀμφοτέρων, Πατρός καί Πνεύματος, παρ ἀμφοτέρων τούτων λοιπόν κατά Λατίνους ἔχει καί οὗτος τήν γέννησιν, εἴπερ, ὅτι καί τό Πνεῦμα παρ ἀμφοτέρων ἀποστέλλεται

因此，既然子也是作為神被差遣的，並且是被父和聖靈二者所差遣，那麼按照拉丁人的說法，祂便也是從這二者得著祂的受生了——倘若聖靈確是被二者所差遣的話。

Since, then, the Son is also sent as God, and by both the Father and the Spirit, it would follow, according to the Latins, that He too has His begetting from both these—if indeed the Spirit is sent by both.

1:628

Πατρός τε καί Υἱοῦ, παρ ἀμφοτέρων ἐκπορεύεται τούτων

如此祂便是從父和子二者發出的了。

He would proceed from both the Father and the Son.

1:629

Κἄν εἰ λέγοιεν μή τήν ἀποστολήν νομίζειν ἐκπόρευσιν, ἀλλ ἐκ ( σελ

縱然他們會說，他們並不把差遣當作發出，而是要從前者推斷出後者……（頁）

And even if they should say that they do not regard the mission as procession, but rather infer the latter from the former …

1:630

) ταύτης ἐκείνην τεκμαίρεσθαι, καί τῆς τοῦ Υἱοῦ γεννήσεως αὕτη δήπουθε ὑπάρξει τεκμήριον

……（接前）那麼這同一個差遣，無疑也就會成為子之受生的憑證了。

…then surely this same mission will likewise be a proof of the Son's begetting.

1:631

Τί δέ καί διενήνοχε τοῦ τήν ἀποστολήν νομίζειν γέννησινἤ ἐκπόρευσιν τό λέγειν ὡς ἀϊδίως ἔχον πέμπειν τό τε Πνεῦμα τόν Υἱόν καί ὁ Υἱός τό Πνεῦμα;

那麼，把差遣視為受生或發出，與說「聖靈有永恆的能力差遣子、子也有永恆的能力差遣聖靈」，這兩者之間又有何分別呢？

And what difference is there between regarding the mission as begetting or procession, and saying that the Spirit has the eternal power to send the Son and the Son to send the Spirit?

1:632

ἔπεμψεν, ἐπανελθών ὅθεν κατῆλθεν

「祂差遣了祂」——既已回到祂從那裡降下來的地方。

"He sent Him," having returned to the place whence He had come down.

1:633

Ἀλλ ὁ μέν Υἱός καί Θεός ἐστι καί ἄνθρωπος γέγονεν˙ἀπεστάλη γοῦν καί ὡς ἄνθρωπος˙ τό Πνεῦμα οὐκ ἐνηνθρώπησεν

但子既是神，又成了人；所以祂也是作為人被差遣的。然而聖靈卻沒有成為人。

But the Son is both God and became man; and so He was sent also as man. The Spirit, however, did not become man.

← 上一段下一段 →

聖山宣言 第 1 章 第 5/17 段

聖山宣言第 1 章第 5/17 段