為神聖靜修者辯護第 1 章第 20/21 段

希臘文原文．132 節．部分字詞可點開查義．本章太長已分段，此段為 1:2227–1:2358（全章共 2460 節）

ℹ️ 本語料沒有逐節的詞法標註。原形主要取自同語言其他書卷的逐詞標註（不是這一節的標註），少數查不到的才回頭依字形比對詞典。同形的罕見字仍可能判錯，需要精確判斷時請覆核原文與專門詞典。

ℹ️ 中英對照為本站自譯，直接譯自本頁的原文（非和合本／WEB —— 那兩者譯自馬所拉文本，與本頁底本不同）。

1:2227

Τοιοῦτον γάρ τό ψεῦδος καί ἑαυτῷ ἀνακόλουθόν ἐστι καί αὐτεπίβουλον, εἰκότως, ἵνα ᾗ καί πρός αὐτό ψευδές τε καί λυμαντικόν, αὐτό ἐφ ἑαυτό χωροῦν καί αὐτό ἑαυτοῦ δι ἑαυτοῦ καταψευδόμενον

因為虛謬正是這樣一種東西：它既與自身不一致，又自我顛覆——理當如此，好使它對自身而言也是虛假且有害的，自我對立，並藉自身而使自身現出虛謬。

For falsehood is of such a nature that it is both inconsistent with itself and self-subverting — fittingly so, that it may be false and injurious even toward itself, turning against itself and, through itself, giving the lie to itself.

1:2228

Ἀλλ ἐρεῖ διά τῆς οὐσίας ἐκεῖνο λέγειν, τό μοναχῶς καί ἑνιαίως ἔχον ἐν ἑαυτῷ πάσας τάς δυνάμεις ταύτας;

但他會說，他所謂的「本質」，是指那以單一且合一的方式在自身之內具備這一切能力者嗎？

But will he say that by 'essence' he means that which possesses all these powers within itself in a single and unitive manner?

1:2229

Ἀλλά πρῶτον μέν Θεόν ἔδει τοῦτο ὀνομάσαι˙ ταύτην γάρ τήν φωνήν ὑπό τῆς Ἐκκλησίας ἐπ ἐκείνου παρελάβομεν

然而，首先，他本應將此稱為「神」——因為我們正是從教會領受了這個稱謂，用以指稱那〔實在〕。

But, first of all, he ought to have named this 'God' — for it is this very term that we have received from the Church for that [reality].

1:2230

Καί τῷ Μωϋσῇ δέ χρηματίζων ὁ Θεός, οὐκ εἶπεν ἐγώ εἰμι ἡ οὐσία, ἀλλ ἐγώ εἰμι ὁ ὤν˙ οὐ γάρ ἐκ τῆς οὐσίας ὁ ὤν, ἀλλ ἐκ τοῦ ὄντος ἡ οὐσία˙ αὐτός γάρ ὁ ὤν ὅλον ἐν ἑαυτῷ συνείληφε τό εἶναι

再者，神向摩西宣告時，並未說「我是本質」，而是說「我是那自有永有者」；因為並非「那自有者」出於「本質」，而是「本質」出於「那自有者」；因為那自有者已將全部的存有涵括於自身之內。

Moreover, when God spoke to Moses, He did not say, 'I am the essence,' but 'I am He who is'; for it is not that 'He who is' [derives] from 'essence,' but 'essence' from 'He who is'; for He who is has comprehended the whole of being within Himself.

1:2231

Ἔπειτα, εἰ καί ἀντί τῆς οὐσίας τῇ Θεός ἐχρήσατο φωνῇ, ἔδει προσχρήσασθαι τῷ φύσει, καί ταῦτα περί τῆς χάριτος καί τῶν χάριτι θεῶν, οὕς καί χάριτι ἀνάρχους καί ἀκτίστους οἱ ἅγιοί φασι, τῆς ὑποθέσεως τῶν λόγων οὔσης

再者，縱使他以「神」一詞取代「本質」，也理當加上「依本性而言」這個限定語——尤其因為此段論述的主題正是關乎恩典，以及那些因恩典而為神者，眾聖徒也稱這些人因恩典而為無始且非受造的。

Furthermore, even if he had used the word 'God' instead of 'essence,' he ought to have added the qualifier 'by nature' — especially since the subject of the discourse concerned grace, and those who are gods by grace, whom the saints also call, by grace, unoriginate and uncreated.

1:2232

Ἔδει τοίνυν λέγειν, εἷς ὁ φύσει ἄναρχος Θεός

因此，他本應如此說：「唯獨那依本性而無始者是神。」

He ought, therefore, to have said: 'One is God, who is by nature without beginning.'

1:2233

) προέχον˙ εἰ γάρ τοῦτο ἔλεγε, πῶς ἀν τάς ἐν αὐτῷ δυνάμεις φυσικάς δεικνύειν ἐσπούδαζε κτιστάς;

（……）居先者。因為倘若他如此說了，他又怎能如此致力於證明祂裡面那些依本性而有的能力是受造的呢？

(...) preeminent. For if he had said this, how could he have been so intent on showing that the natural powers within Him are created?

1:2234

Ὅτι δ οὗτος τάς δυνάμεις κτιστάς ἡγεῖται τοῦ Θεοῦ, ἄκουσον φανερῶς αὐτοῦ τοῦτο λέγοντος

至於這人確實主張神的諸能力為受造——且聽他明白地如此說。

That this man indeed holds the powers of God to be created — hear him say this openly.

1:2235

Προενεγκών γάρ τόν μέγαν Διονύσιον φάσκοντα μεθεκτῶς αὐτοεῖναι καί αὐτοζωήν καί αὐτοθεότητα τάς ἐκδιδομένας ἐκ Θεοῦ τοῦ ἀμεθέκτου προνοητικάς δυνάμεις, ὧν τά ὄντα οἰκείως ἑαυτοῖς μετέχοντα καί ζῶντα καί ἔνθεα καί ἔστι καί λέγεται, διό καί πρώτως αὐτῶν ὁ ἀγαθός ὑποστάτης λέγεται εἶναι, συλλογιζόμενος ἐκ τούτων ἐφεξῆς οὗτος, οὐκοῦν, φησίν, ἡ ἐνταῦθα αὐτοθεότης καί τἄλλα, ἅ σαφῶς δυνάμεις ὁ μέγας ὠνόμασεν, οὐκ ἀεί εἰσιν, ἀλλά καί τούτων ὑποστάτης ἐστίν ὁ ἀγαθός˙ καί πάλιν, ἔφη μέν τις θεαρχίαν εἶναί τινα καί θεότητα, ἧς ἐξῃρῆσθαι τήν πάντων ἀρχήν, ἀεί δέ οὐδαμῶς εἶπεν αὐτήν˙ εἶναι γάρ καί ταύτης ὑποστάτιν τήν πάντων αἰτίαν˙ καί πάλιν, ἡ μέν ἀμέθεκτος δόξα τοῦ Θεοῦ ἀΐδιον μέν, οὐ μήν ἕτερον τῆς οὐσίας, ἡ δέ μεθεκτή ἕτερον μέν τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, οὐ μήν ἀΐδιον˙ καί ταύτης γάρ ὑποστάτις ἐστίν ἡ πάντων αἰτία

他先引述偉大的丟尼修所說：「自存」、「自生」、與「自神性」——依分有的方式而言——乃是從那不可分有的神所發出的眷顧諸能力，那些分有者各按其自身之相宜，藉此既存在、也被稱為有生命且充滿神者（因此祂也被稱為，在首要的意義上，這些〔能力〕的根基）；而後這人便由此推論說：「所以，此處這『自神性』，以及其餘那些偉大〔丟尼修〕明白稱之為『諸能力』者，並非永恆存在，反倒，那『善者』乃是這些的根基。」又說：「有人曾說，有某神權本源與某神性，萬有的本原由此而被劃分出來，然而他從未說過此〔神性〕本身是永恆的；因為萬有之因乃是此〔神性〕的根基。」又說：「神那不可分有的榮耀固然是永恆的，卻與本質無異；而那可分有的榮耀，雖與神的本質有別，卻並非永恆——因為萬有之因也是這〔可分有之榮耀〕的根基。」

For, having cited the great Dionysius, who says that 'Being-itself,' and 'Life-itself,' and 'Godhead-itself' — by way of participation — are the providential powers issuing forth from the imparticipable God, in which the beings that participate, each fittingly to itself, both exist and are called living and God-imbued (whence He is also said to be, in the primary sense, their ground), this man, reasoning from these premises in what follows, says: 'Therefore this "Godhead-itself" here, and the other things which the great [Dionysius] plainly named "powers," do not exist eternally, but the Good is the ground of these as well.' And again: 'someone has said that there is a certain divine principle and a Godhead, from which the source of all things is set apart, yet he nowhere said that it is eternal; for the cause of all things is the ground of this too.' And again: 'the imparticipable glory of God is indeed eternal, yet is not other than the essence; while the participable glory is other than the essence of God, yet is not eternal — for the cause of all things is the ground of this too.'

1:2236

Ὅτι μέν οὖν ψεῦδός ἐστιν ὡς ἡ ἀΐδιος δόξα τοῦ Θεοῦ ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἡ ἀμέθεκτος, ἔδειξεν ὁ θεωρούς δόξης ἀϊδίου τούς ἀγγέλους εἰρηκώς, ὅ καί ἀνωτέρω εἶπον, δι οὗ καί ὡς ἡ ἀΐδιος τοῦ Θεοῦ δόξα μεθεκτή συναποδείκνυται˙ τό γάρ τοῦ Θεοῦ ὁρατόν ὁπωσδήποτε καί μεθεκτόν

至於「神那永恆的榮耀即是神那不可分有的本質」此說之為虛謬，那位稱天使為「永恆榮耀之觀者」的人已然證明——一如我在上文亦曾言及——由此同時也證明神那永恆的榮耀是可分有的；因為凡神之可見者，無論以何種方式，也必是可分有的。

Now, that it is false [to say] that the eternal glory of God is the imparticipable essence of God, he who called the angels 'beholders of eternal glory' has shown — as I too said above — whereby it is likewise demonstrated that the eternal glory of God is participable; for whatever of God is visible is, in some manner, also participable.

1:2237

Ἀλλά καί ὁ μέγας Διονύσιος, κυκλικῶς, φησίν, οἱ θεῖοι κινοῦνται νόες, ἑνούμενοι ταῖς ἀνάρχοις καί ἀτελευτήτοις ἐλλάμψεσι τοῦ καλοῦ καί ἀγαθοῦ

而偉大的丟尼修也說：「諸神聖心智以環行的方式運行，與那美者與善者無始且無終的照耀合而為一。」

But the great Dionysius also says: 'The divine minds move in a circular manner, being united to the unoriginate and endless illuminations of the beautiful and the good.'

1:2238

Πῶς οὖν αἱ ἄναρχοι καί ἀτελεύτητοι ἐλλάμψεις αὗται οὐχ ἕτεραί εἰσι τῆς ἀμεθέκτου οὐσίας τοῦ Θεοῦ, διαφοράν πρός ταύτην ἔχουσαι, εἰ καί ἀχώριστοι αὐτῆς εἰσι;

那麼，這些無始且無終的照耀，既是與那不可分有的神之本質有所區別，即便它們與其不可分離，又怎會不是有別於此本質呢？

How, then, are these unoriginate and endless illuminations not other than the imparticipable essence of God, possessing a distinction with respect to it, even though they are inseparable from it?

1:2239

Πρῶτον μέν γάρ ἐκείνη ἕν, αἱ δέ ἐλλάμψεις αὗται πλείους, ἀναλόγως καί τοῖς μετέχουσιν οἰκείως ἐνιέμενοι καί τῇ διαφόρῳ τούτων δεκτικῇ (σελ

首先，那〔本質〕是唯一的，而這些照耀卻是眾多的，是依比例並適切地按照分有者各自不同的接受〔能力〕而被賦予的……（頁……

For, in the first place, that [essence] is one, whereas these illuminations are many, being sent forth proportionately and fittingly to those who participate, according to the differing receptive [capacity] of these... (p. [break]

1:2240

Ἔπειτ ἐκείνη μέν ὑπερούσιος οὐσία, ταύτης δ εἶναι τάς ἐλλαμψεις ταύτας ἐνεργείας ἤ ἐνέργειαν οὐδένα οἶμαι ἀντερεῖν, ἀλλ οὐδ ὅτι μεθεκταί εἰσιν, ἐκείνης οὔσης ἀμεθέκτου

……）再者，那〔本質〕是超本質的本質，而這些照耀——我想無人會爭辯——乃是屬於它的諸能力運作或一種能力運作；也無人會爭辯它們是可分有的，儘管那〔本質〕本身是不可分有的。

...) Furthermore, that [essence] is a supra-essential essence, while these illuminations, I think no one will dispute, are energies or an energy of it; nor [will anyone dispute] that they are participable, even though that [essence] is imparticipable.

1:2241

Καί μήν πᾶσα ἕνωσις δι ἐπαφῆς αἰσθητῆς μέν ἐπί τῶν αἰσθητῶν, νοερᾶς δ ἐπί τῶν νοερῶν˙ ἐπεί δ ἕνωσίς ἐστι τῶν ἐλλάμψεων ἐκείνων, καί ἐπαφή ἄρα, δηλονότι νοερά, μᾶλλον δέ πνευματική

誠然，一切合一都是藉著接觸而成——對可感之物而言是可感的接觸，對心智之物而言則是心智的接觸；既然與那些照耀有合一，那麼便也有接觸，顯然是心智的接觸，或者更確切地說，是屬靈的接觸。

And indeed every union comes about through contact — sensible contact in the case of sensible things, and noetic contact in the case of noetic things; but since there is a union with those illuminations, there is accordingly also a contact — evidently a noetic one, or rather a spiritual one.

1:2242

Ἡ δέ οὐσία τοῦ Θεοῦ ἀνέπαφος καθ ἑαυτήν

但神的本質，就其自身而言，是不可觸及的。

But the essence of God is in itself untouchable.

1:2243

Ἔτι ἡ πρός τάς ἐλλάμψεις ἕνωσις, τί γε ἄλλο ἤ ὁρασίς ἐστιν;

再者，與那些照耀的合一，除了是觀看之外，還能是什麼呢？

Further, the union with those illuminations — what else is it but vision?

1:2244

Ὁραταί ἄρ εἰσίν ἐκεῖναι αἱ ἐλλάμψεις τοῖς ἠξιωμένοις˙ ἡ δέ οὐσία τοῦ Θεοῦ ἀόρατός ἐστι παντάπασι˙ καί μέν δή αἱ ἄναρχοι καί ἀτελεύτητοι ἐλλάμψεις φῶς εἰσιν ἄναρχον καί ἀτελεύτητον

那麼，那些照耀對於那些蒙受配得之人是可見的；但神的本質則是完全不可見的；而那無始無終的照耀，正是無始無終的光。

Those illuminations, then, are visible to those who have been deemed worthy; but the essence of God is altogether invisible; and indeed the beginningless and endless illuminations are a beginningless and endless light.

1:2245

Ἔστιν ἄρα φῶς ἀΐδιον ἄλλο παρά τήν οὐσίαν τοῦ Θεοῦ, οὐχί οὐσία καί αὐτό ὑπάρχον, ἄπαγε, ἀλλ ἐνέργεια τῆς ὑπερουσιότητος ἐκείνης

那麼，除了神的本質之外，還存在著另一種永恆的光——它本身並非本質，斷乎不是，而是那超本質者的能力運作。

There exists, then, an eternal light other than the essence of God — not itself being essence, God forbid, but an energy of that super-essentiality.

1:2246

Ἐπεί δ ἄναρχόν ἐστι καί ἀτελεύτητον τουτί τό φῶς, οὔτε αἰσθητόν ἐστιν οὔτε νοητόν κυρίως, ἀλλά πνευματικόν καί θεϊκόν, τῶν κτιστῶν πάντων ὑπεροχικῶς ἐξῃρημένον˙ τό δέ μήτε αἰσθητόν μήτε νοητόν οὐδ αἰσθήσει ᾗ αἰσθήσει ὑποπίπτει οὐδέ νοερᾷ δυνάμει καθ αὑτήν

既然這光是無始無終的，它嚴格說來既非可感的，也非可知的，而是屬靈的、屬神的，超越地脫離一切受造之物；而那既非可感亦非可知者，既不落在作為感覺的感覺之下，也不落在其自身的心智能力之下。

Since this light is beginningless and endless, it is properly neither sensible nor intelligible, but spiritual and divine, transcendently set apart from all created things; and that which is neither sensible nor intelligible falls under neither sensation as sensation, nor under the noetic faculty by itself.

1:2247

Οὐκοῦν οὐ μόνον τό ὁρώμενον, ἀλλά καί ἡ ὁρῶσα δύναμις τό πνευματικόν ἐκεῖνο φῶς, οὔτ αἴσθησίς ἐστιν οὔτε νόησις, ἀλλά πνευματική τις δύναμις, τῶν κτιστῶν λογικαῖς καθαραῖς φύσεσιν ἐγγινομένη χάριτι

因此，不僅那被看見者，就連那觀看那屬靈之光的能力，也既非感覺，亦非理智，而是一種屬靈的能力，藉著恩典而在受造者中純潔的理性本性裡生成。

Therefore not only that which is seen, but also the power that sees that spiritual light, is neither sensation nor intellection, but a certain spiritual power, coming to be by grace in the pure rational natures among created beings.

1:2248

Διά τοῦτο καί Γρηγόριος ὁ μέγας θεολόγος οὐ μόνον θεωρούς δόξης ἀϊδίου τούς ἀγαθούς ἀγγέλους εἴρηκεν, ἀλλά καί ἀϊδίως, δεικνύς ὡς οὐ κτιστῇ, φυσικῇ καί νοερᾷ δυνάμει τήν ἀΐδιον δόξαν οἱ ἄγγελοι θεωροῦσι τοῦ Θεοῦ, ἀλλά δυνάμει ἀϊδίῳ, πνευματικῇ καί θεϊκῇ, οὐχ ἵνα δοξασθῇ Θεός, φησίν, οὐ γάρ ἐστιν ὅ προστεθήσεται τῷ πλήρει καί (σελ

因此，偉大的神學家額我略不僅稱善的天使為永恆榮耀的觀者，更稱他們為永恆的觀者，以此顯明天使乃是藉著一種永恆的、屬靈且屬神的能力——而非藉著受造的、屬本性的、心智的能力——觀看神永恆的榮耀；他說：『並非為要使神得榮耀（因為對那滿溢者、且是』

For this reason Gregory the great Theologian said that the good angels are not only beholders of eternal glory, but beholders eternally, showing that the angels behold the eternal glory of God not by a created, natural, and noetic power, but by an eternal power, spiritual and divine — 'not that God might be glorified,' he says, 'for there is nothing that could be added to him who is full and'

1:2249

) τοῖς ἄλλοις χορηγῷ τῶν καλῶν, ἀλλ ἵνα μή λείπῃ τό εὐεργετεῖσθαι καί ταῖς πρώταις μετά Θεόν φύσεσιν

『施予他者美善之供應者而言，並無可添加之物），而是為要使蒙受恩惠這件事，連對那些僅次於神的最初本性而言，也不致缺乏。』

'— the dispenser of good things to others — nothing could be added, but rather so that the being-benefited might not be lacking even to those natures that are first after God.'

1:2250

Ὁρᾷς ὡς οὐκ ἀπό φύσεως ἔχουσι τήν ἀΐδιον δόξαν ἀϊδίως ὁρᾶν, ἀλλ ὑπό τῆς ἀϊδίου φύσεως εὐεργετούμενοι τήν δύναμιν ταύτην καί τήν θεωρίαν προσλαμβάνονται, καθάπερ καί οἱ ἅγιοι;

你看見了嗎？他們並非本於本性而擁有永恆地觀看永恆榮耀的能力，而是蒙受那永恆本性的恩惠，才領受了這能力與這觀照——正如聖徒們也是如此。

Do you see, then, that they do not possess from nature the capacity to behold the eternal glory eternally, but rather, being benefited by the eternal nature, they receive this power and this contemplation as an addition — just as the saints also do?

1:2251

ἐν αὐτῷ, ἀξίαν προφήτου, ἀποστόλου, ἀγγέλου, Θεοῦ, ὤν πρότερον γῆ καί σποδός

……在祂裡面，〔獲得〕先知、使徒、天使、乃至神的尊榮，儘管他原先不過是塵土與灰燼。

...in him — the dignity of a prophet, of an apostle, of an angel, of God — though he was formerly earth and ashes.

1:2252

Τοιαύτης δέ δυνάμεως οἱ νόες εὐμοιροῦντες, αὐτοί λέγονται ὁρᾶν, οὕτω κατά νοῦν καί ὑπέρ νοῦν ἐστι τό φῶς ἐκεῖνο˙ ἀλλά καί ἑαυτούς λέγονται ὁρᾶν, αὐτοπτικόν γάρ ἐκεῖνό ἐστι τό φῶς, ἐπεί γνωστικῇ κτιστῇ δυνάμει ἄληπτον, ὁρατόν δέ τοῖς ἀξίοις

那些分享此等能力的心智，本身就被稱為在觀看；那光就是這樣既合乎理智、又超乎理智的。但他們也被稱為看見自己，因為那光是能自我顯現於觀者的，因為它雖不能被任何受造的認知能力所把握，卻對配得之人是可見的。

Those minds that share in such a power are themselves said to see; thus that light is both according to intellect and above intellect. But they are also said to see themselves, for that light is self-revealing, since, though ungraspable by any created cognitive power, it is visible to those who are worthy.

1:2253

Διά τοῦτο ὁ μέγας Διονύσιος κυκλικῶς εἶπε κινεῖσθαι τούς νόας, ἑνουμένους ταῖς ἀνάρχοις καί ἀτελευτήτοις ἐλλάμψεσιν

因此，偉大的戴奧尼修斯說，心智乃是以循環的方式運動，與那無始無終的照耀合一。

For this reason the great Dionysius said that minds move in a circular manner, being united to the beginningless and endless illuminations.

1:2254

Ἐπιστῆσαι δέ καί τοῦτο χρή, ὡς οὐχ ἁπλῶς ὁ πάνθ ὑπέρ ἅπαντας ἠκριβωμένος οὗτος κυκλικῶς τούς νόας εἴρηκε κινεῖσθαι ταῖς ἀνάρχοις ἑνουμένους ἐλλάμψεσιν, ἀλλά λέγεσθαι κινεῖσθαι, ὑποσημαίνων, ὡς ἐγᾦμαι, τό μή φυσικήν αὐτοῖς εἶναι τήν τοιαύτην ἕνωσιν, εἰ καί διά τό μολυσμοῦ πεῖραν οὐδέποτε λαβεῖν συγκεκληρωμένοι τυγχάνουσιν ἐξ ἀρχῆς τῇ χάριτι

還須留意這一點：這位在萬事上比眾人更加精確的人，並非單純地說心智以循環的方式運動、與那些無始的照耀合一，而是說他們「被稱為」運動——我以為，他藉此暗示這樣的合一對他們並非出於本性，儘管他們因從未經歷玷污的試探，故而自始就藉恩典蒙受了這一分配。

One must also pay attention to this: that this man, who in all things has been exact beyond all others, did not simply say that the minds move in a circular manner, being united to the beginningless illuminations, but that they are 'said' to move — indicating, as I suppose, that such a union is not natural to them, even though, because they have never had experience of defilement, they happen from the beginning to have been allotted this by grace.

1:2255

Ὅτι δέ τό τοιοῦτο φῶς καί ἡ ὁρῶσα τοῦτο δύναμις οὐ φυσικῶς τοῖς ὑπερκοσμίοις ἔννεστιν ἀγγέλοις καί παρά τοῦ ἐχθίστου τούτοις ἔνι μαρτυρίαν αὖθις ἀξιοπιστοτέραν, ὅ φασι παρίσασθαι˙ τό γάρ ἔκπτωσιν ἐκείνων καί δαιμόνιον φῦλον τοῦ μέν φωτός καί τῆς ὁρώσης τοῦτο δυνάμεως ἐστέρηται, οὐδενός δέ τῶν φυσικῶν οὐκ ἄρα φυσικόν οὔτε τό φῶς οὔτε ἡ ὅρασις ἐκείνη

而這樣的光以及看見它的能力並非出於本性而存於那些超世界的天使身上，對此還有一項更可靠的見證，來自那對他們最為敵對者，據說是可以取得的。因為從他們中墮落的那一族類，即惡魔的種類，雖然被剝奪了那光和看見它的能力，卻沒有被剝奪任何屬本性的東西；由此可見，無論是那光，還是那觀看，都不是出於本性的。

And that such a light and the power that sees it are not present naturally in the angels who are above the world, there is also, from that which is most hostile to them, a more trustworthy testimony, which they say is to be found. For the tribe that fell from them, the demonic tribe, has been deprived of the light and of the power that sees it, though deprived of none of the natural attributes; therefore neither the light nor that vision is natural.

1:2256

Καί μήν οὐδέ νοήσεως ἐστέρηται τό δαιμόνιον φῦλον˙ νόες γάρ εἰσι καί τό εἶναι οὐκ ἀποβεβλήκασι καί, οἶδά σε τίς εἶ, φασίν, (σελ

誠然，惡魔的種類也未被剝奪理智，因為他們本是心智，並未喪失其存在；他們甚至說：『我知道你是誰』——

And indeed the demonic tribe has not been deprived of intellection either, for they are minds and have not cast off their being; and, 'I know who you are,' they say —

1:2257

) ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ, ὅς καί οὐκ ἠφίει τά δαιμόνια λαλεῖν, ὅτι ἤδεισαν τόν Χριστόν αὐτόν εἶναι

——『神的聖者』——祂也不許那些鬼說話，因為牠們知道祂就是基督。

— 'the Holy One of God' — he who also would not permit the demons to speak, because they knew him to be the Christ.

1:2258

Διό καί ὁ θεολόγος εἶπεν˙ ἀπιστεῖς τῇ θεότητι;

為此，那位神學家也說：『你不相信〔祂的〕神性嗎？』

Wherefore the Theologian also said: 'Do you disbelieve the divinity?'

1:2259

Εἰ δέ θεότητα ἴσασι, καί τοῦτ εἰδέναι αὐτούς ἀνάγκη, ὅτι τῶν κτιστῶν οὐδέν ἐστιν ἐκείνη

但若他們知道神性，他們就必然也知道這一點：那神性絕非受造之物中的任何一物。

But if they know the divinity, they must also know this: that it is nothing among created things.

1:2260

Οὐκ ἄρα γνῶσίς ἐστι τό φῶς ἐκεῖνο, οὔτε ἡ διά καταφάσεων οὔτε ἡ δι ἀποφάσεως προσγενομένη

由此可見，那光並非知識——無論是藉肯定而來的知識，還是藉否定而來的知識，皆非如此。

That light, then, is not knowledge — neither that which comes about through affirmations nor that which comes through negation.

1:2261

Καί μέν δή νοῦς μέν ἐστι τῶν πονηρῶν ἕκαστος ἀγγέλων, ἀλλ ἀσσύριος, προφητικῶς εἰπεῖν, κακῶς χρώμενος τῇ γνώσει˙ τῷ δέ φωτί ἐκείνῳ χρῆσθαί τιναν κακῶς οὐκ ἔνι˙ πρός γάρ τά χείρω νεύσαντος εὐθύς ἀφίπταται, καταλιπών ἔρημον Θεοῦ τόν πονηρᾷ χρησάμενον συγκαταθέσει

誠然，每一個惡的天使都是一個心智——但如先知的話所言，乃是「亞述人」，惡用其知識；但那光卻不能被任何人惡用，因為一旦有人偏向惡事，那光便立刻飛離，將那作出邪惡同意者棄置於無神之荒漠中。

And indeed each of the evil angels is a mind — but, to speak prophetically, an 'Assyrian,' using knowledge wickedly; but it is not possible for anyone to use that light wickedly, for as soon as one inclines toward the worse, it immediately flies away, leaving the one who has made an evil assent deserted by God.

1:2262

Τοιγαροῦν τό φῶς ἐκεῖνο καί ἡ ἔλλαμψις νόησις οὐκ ἔστιν, εἰ μή ὁμωνύμως λέγοιτο, μάλιστα διά τόν εὐμοιροῦντα νοῦν, ὥσπερ καί θεότης διά τόν ἐνεργοῦντα τήν ἀπόρρητον χάριν˙ θεοποιός γάρ ἐστιν ἐνέργεια, τοῦ ἐνεργοῦντος Πνεύματος ἥκιστα χωριζομένη, ἠργμένου μέν τοῦ διά καθαρότητα πεφωτισμένου καί κατ αὐτό τό πεφωτίσθαι, διό καί καθαρότης τοῦτο παρά τῶν πατέρων ὀνομάζεται, τοῦ δέ φωτός καί τῆς ἐλλάμψεως ἀνάρχου οὔσης

因此，那光和那照耀並非理智，除非是同名異義地被稱為理智，這主要是因著分享它的那心智而言——正如它也因著那運行不可言喻之恩典者而被稱為「神性」；因為它是一種使人成神的能力運作，與那運行的聖靈絲毫不可分離；就那因潔淨而蒙光照者、以及那蒙光照這事本身而言，它是有起始的（為此，教父們也稱此為「潔淨」），但那光本身以及那照耀本身，卻是無始的。

Therefore that light and that illumination is not intellection, unless it be so called equivocally, chiefly on account of the mind that partakes of it — just as it is also called 'divinity' on account of the one who is working the ineffable grace; for it is a deifying energy, in no way separated from the operating Spirit, though it has a beginning as regards the one who has been illumined through purity and as regards the very fact of having been illumined (for which reason this is also called 'purity' by the Fathers), whereas the light and the illumination itself are beginningless.

1:2263

Καί τοῦτο δείκνυται μᾶλλον ἐπί τῶν ἀνθρώπων, δηλαδή τῶν ἀγγελικῶς πεφωτισμένων ἐπιτυχόντων τῆς θεώσεως, οἵ κατά τόν πολύν τά θεῖα Μάξιμον τῆς ἀφανοῦς καί ὑπεραρρήτου δόξης τό φῶς ἐποπτεύοντες, τῆς μακαρίας μετά τῶν ἄνω δυνάμεων καί αὐτοί δεκτικοί γίνονται καθαρότητος

而這一點在人的身上顯明得更加清楚，也就是說，那些以天使般的方式蒙光照、獲致成神的人——他們按照那深諳神聖事理的馬克西姆所言，觀照那隱蔽而超乎言表之榮耀的光，自己也就與那在上的諸能力一同，成為那蒙福的潔淨的領受者。

And this is shown even more clearly in the case of men — that is, those who, having been illumined in an angelic manner, have attained deification, who, according to Maximus, so learned in divine things, beholding the light of that hidden and utterly ineffable glory, themselves also become receptive, together with the powers above, of that blessed purity.

1:2264

Εἰ δέ καί τήν αἰτίαν, ἐξετάσομεν, δι ἥν ὁ καινοφανής οὗτος τήν θεοποιόν δωρεάν τοῦ Πνεύματος, μᾶλλον δέ πάσας τάς δυνάμεις τοῦ Θεοῦ, κτιστάς εἶναι κατεσκεύασε, μετά τήν πονηράν ἐκείνην τῶν αἱρέσεων πηγήν, ἥν ἀνωτέρω ἀπηλέγξαμεν, οὐδεμίαν εὑρήσομεν ἑτέραν ἤ ὅτι τόν Θεόν ὑποστῆσαι ταύτας ὁ μέγας ἔφη Διονύσιος, τοῦτο δέ ὕπαρξιν δηλοῖ μόνον, ἀλλ οὐχί καί τόν τρόπον τῆς ὑπάρξεως˙ τοιγαροῦν καί ἐπί τῶν κτιστῶς ὄντων καί ἐπί τῶν ἀκτίστως ὄντων (σελ

但若我們也來考察一下這個原因——這位標新立異者何以炮製出讓聖靈那使人成神的恩賜、或者更確切地說神的一切能力，都成為受造之物的說法——除了我們前面已駁斥過的那異端的邪惡源頭之外，我們找不到別的原因，只有這一個：偉大的戴奧尼修斯曾說神「使這些能力立於實存」，然而這只表明其存在，卻並未表明其存在的方式；因此，這說法既適用於以受造方式存在的事物，也適用於以非受造方式存在的事物。

But if we also examine the cause for which this novelty-monger has contrived that the deifying gift of the Spirit — or rather all the powers of God — are created, then, apart from that wicked fountainhead of heresies which we refuted above, we shall find no other cause than this: that the great Dionysius said God 'gives subsistence' to these; but this indicates existence only, not the manner of that existence; hence this applies both to things that exist in a created manner and to things that exist in an uncreated manner.

1:2265

Ὁ γάρ μέγας Βασίλειος ἐπί τε τοῦ Υἱοῦ ἐχρήσατο τῇ λέξει ταύτῃ εἰπών, ὁ γάρ τετοκώς βώλους δρόσου οὐχ ὁμοίως τάς τε βώλους καί τόν Υἱόν ὑπεστήσατο;, κἀπί τοῦ ἁγίου Πνεύματος, Πνεῦμα γάρ, φησί, στόματος Θεοῦ, ἵνα μή τῶν ἔξωθέν τι καί τῶν κτισμάτων αὐτό κρίνῃς, ἀλλ ὡς ἐκ Θεοῦ τήν ὑπόστασιν ἔχον δοξάζῃς˙ καί πάλιν, τοῦτο τῆς κατά τήν ὑπόστασιν ἰδιότητος σημεῖον ἔχει, τό διά τοῦ Υἱοῦ γνωρίζεσθαι καί ἐκ τοῦ Πατρός ὑφεστάναι

因為偉大的巴西流也曾在論及聖子時使用過這同一個詞語，他說：『那生出露珠的，難道以同樣的方式使露珠與聖子立於實存嗎？』對於聖靈也是如此，他說：『因為〔聖靈〕乃是「神口中的靈」，免得你把祂判定為某種外在的、屬受造之物的東西，反倒應當因祂的實存乃出於神而榮耀祂』；他又說：『這正是〔聖靈〕依其位格特性的標記，就是藉聖子而被人認識，並且從聖父獲得實存。』

For the great Basil used this very word also concerning the Son, saying: 'For he who has begotten drops of dew — did he give subsistence to the drops and to the Son in the same manner?'; and likewise concerning the Holy Spirit: 'For it is the Spirit,' he says, 'of the mouth of God, lest you judge it to be something external and among the creatures, but rather glorify it as having its subsistence from God'; and again: 'This has the mark of its property according to hypostasis, that it is made known through the Son and subsists from the Father.'

1:2266

Πολλαχοῦ δέ καί Γρηγόριος ὁ θεολόγος ὑπόστασιν ὀνομάζει τήν τοῦ Υἱοῦ προαιώνιον γέννησιν

在許多地方，神學家額我略也把聖子那先於萬世的誕生稱為「實存」。

And in many places Gregory the Theologian also calls the pre-eternal begetting of the Son a 'hypostasis' (subsistence).

1:2267

ἀποφαινόμενος ἤ ὅτι καί τούτων ὑποστάτις ἐστίν ἡ πάντων αἰτία

……宣告：或者如此，或者說萬有的因也正是使這些立於實存者。

...declaring either this, or that the cause of all things is also that which gives subsistence to these.

1:2268

Καί οὐδέ τοῦτο συνεώρακας ὡς ἐκεῖ ταύτας τάς δυνάμεις καθ ὑπεροχήν μή οὔσας ἔδειξεν ὁ μέγας Διονύσιος˙ εἰπών γάρ, τάς ἐκδιδομένας ἐκ Θεοῦ τοῦ ἀμεθέκτου προνοητικάς δυνάμεις, ἐπήγαγεν, ὧν τά ὄντα μετέχοντα καί ὄντα λέγεται, πάντως ὡς τῶν δυνάμεων ἐκείνων οὐσῶν ὑπέρ τά ὄντα

你甚至也沒有察覺到這一點：偉大的戴奧尼修斯在那裡表明，這些能力並非僅僅以「超越」的言說方式存在。因為他說：『那些從不可分有的神那裡分施出來的護理性能力』，接著又補充道：『萬有正是藉分有這些能力，才被稱為萬有』——這完全表明那些能力確實存在，且高於萬有。

Nor have you even noticed this: that there the great Dionysius showed these powers not to exist merely by way of eminence. For having said, 'the providential powers issuing forth from God the imparticipable,' he went on to add: 'by participation in which the beings are also called beings' — entirely as though those powers really exist above the beings.

1:2269

Τάς γοῦν ἐκ τῆς ὑπερουσίου κρυφιότητος προϊούσας δυνάμεις ἐκθεωτικάς ἤ οὐσιοποιούς ἤ σοφοδώρους τῶν μετεχόντων εἶναι νομίζεις ἤ τῶν μεθεκτῶν;

那麼，你認為那些從超本質的隱秘中發出的、使人成神的、賦予本質的、或賜予智慧的能力，是屬於「分有者」之類呢，還是屬於「被分有者」之類？

Do you, then, suppose that the deifying, or essence-making, or wisdom-giving powers that proceed from the super-essential hiddenness belong to the class of the participants, or to the class of the participated?

1:2270

Ἀλλ εἰ τῶν μετεχόντων, δεήσει δυνάμεις ὁμοίας ζητεῖν ἑτέρας, ὧν μεθέξουσιν

但若它們屬於「分有者」之類，那就必須另尋其他相似的能力，好讓它們去分有。

But if they belong to the class of the participants, it will be necessary to seek other similar powers, of which they will partake.

1:2271

Ὁρᾷς ὡς αἱ δυνάμεις ἐξ ἀνάγκης τῶν μεθεκτῶν, ἀλλ οὐ τῶν μετεχόντων εἰσί;

你看見了嗎？這些能力必然屬於「被分有者」之類，而非「分有者」之類。

Do you see, then, that the powers of necessity belong to the class of the participated, and not to the class of the participants?

1:2272

Πρός δέ, εἴπερ ἡ ἐκθεωτική δύναμις ἑτέρας ἐκθεωτικῆς δεῖται, καί γάρ οὕτω μετέχον, ἀλλ οὐ μεθεκτόν ἄν εἴη, κἀκείνῃ δεήσει ἄλλης καί ταύτῃ πάλιν (σελ

此外，倘若那使人成神的能力，還需要另一種使人成神的能力〔才能成立〕——因為這樣一來，它便成了「分有者」，而非「被分有者」——那麼那第二種能力也需要另一種，而這一種又再需要

Furthermore, if the deifying power should need another deifying power — for in that case it would be a participant, not something participated — then that second power too will need yet another, and this one again

1:2273

) ἑτέρας καί τοῦτο ἐπ ἄπειρον

另一種——如此以至無窮。

— yet another, and so on to infinity.

1:2274

Ἡ ἐκθεωτική ἄρα δύναμις μεθεκτόν, ἀλλ οὐ μετέχον ἐστίν

由此可見，使人成神的能力乃是「被分有者」，而非「分有者」。

The deifying power, then, is something participated, and not something participating.

1:2275

Ἔτι, ἐπειδήπερ εἰσί τά μετέχοντα Θεοῦ, ἤ τῆς οὐσίας αὐτοῦ μεθέξουσιν ἤ τῆς δυνάμεως ἤ τῆς ἐνεργείας

再者，既然有分有神的事物，那麼它們所分有的，或是祂的本質，或是祂的能力，或是祂的能力運作。

Further, since there are things that participate in God, they will participate either in his essence, or in his power, or in his energy.

1:2276

Ἀλλά τῆς δυνάμεως καί ἐνεργείας οὐ μεθέξουσι˙ μετέχοντα γάρ καί ταῦτά εἰσι καί κτιστά κατά τήν σήν σοφίαν˙ οὐκοῦν τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ μεθέξουσιν, ὅπερ ἄτοπόν ἐστι

但它們並不會分有祂的能力與能力運作，因為按照你的高見，這些也是「分有者」，且是受造的；那麼它們就必然分有神的本質了——而這是荒謬的。

But they will not participate in the power and energy, for according to your wisdom these too are participants and created; therefore they will participate in the essence of God — which is absurd.

1:2277

Προσέτι καί αὗται αἱ δυνάμεις, εἰ μή τῶν μεθεκτῶν, ἀλλά τῶν μετεχόντων εἶεν, τίνος γε ἄλλου μεθέξουσιν ἤ τῆς ὑπερουσίου οὐσίας τοῦ Θεοῦ;

此外，倘若這些能力不屬於「被分有者」之類，而屬於「分有者」之類，那麼除了神那超本質的本質之外，它們還能分有什麼呢？

Moreover, if these powers should belong not to the class of the participated but to the class of the participants, what else will they participate in but the super-essential essence of God?

1:2278

Οὐ γάρ δυνάμεων ἑτέρων πάλιν ὁμοίων

當然不會是分有其他同類的能力了。

For surely not of other similar powers again.

1:2279

Δύο τοίνυν τά ἄτοπα συμβήσεται˙ τό τε μεθεκτήν εἶναι τήν οὐσίαν τοῦ Θεοῦ καί τό τάς δυνάμεις οὐσίας γεγενῆσθαι καί οὐχ ἁπλῶς οὐσίας, ἀλλ οὐσίας Θεοῦ˙ ἡ μέν γάρ δύναμις πρόεισιν εἰς ἐνέργειαν καί ἐκ τῆς ἐνεργείας τό ἀποτέλεσμα γίνεται˙ ἡ δέ οὐσία τοῦτ αὐτό ἐστι μετεχομένη καί τῆς αὐτῆς οὐσίας κατά μετοχήν ποιεῖται τά μετέχοντα

如此便將產生兩項荒謬：其一，神的本質竟成了「被分有者」；其二，那些能力竟成了本質——而且不只是普通的本質，乃是神的本質。因為能力乃是進而發為能力運作，並由能力運作而產生結果；而本質則正是因被分有而成為本質本身，並使那些分有者，藉著分有而成為同一本質。

Two absurdities, then, will result: that the essence of God is something participated, and that the powers have become essences — and not simply essences, but essences of God. For the power proceeds forth into energy, and from the energy the result comes to be; but the essence, precisely by being participated, is this very thing, and makes those that participate to be, by participation, of that same essence.

1:2280

Ὁρᾷς τήν ἀτοπίαν ὅσην, καί ὡς ὁ λέγων τῶν μετεχόντων εἶναι τάς δυνάμεις καί κτιστάς, καθάπερ οὗτος, ὄντως πολύθεός ἐστιν, οὐχί μίαν εἶναι δεικνύς τήν οὐσίαν τοῦ Θεοῦ, ἀλλά πολλάς καί διαφόρους;

你看這荒謬有多大：那說能力屬於「分有者」、且是受造的人——就像此人一樣——實際上就是個多神論者，因為他所顯明的並非唯一的神之本質，而是眾多而各異的本質。

Do you see how great is the absurdity, and how the one who says, as this man does, that the powers belong to the participants and are created, is in truth a polytheist, showing the essence of God to be not one, but many and diverse?

1:2281

Ἡμεῖς οὖν οἱ Θεόν ἕνα προσκυνοῦντες παντοδύναμον, τῶν μεθεκτῶν εἶναι τάς δυνάμεις ἴσμεν τοῦ Θεοῦ, συμφώνως τοῖς ἁγίοις, καί οὐδέποτε ἠργμένας πάσας, οὐχ ὡς ἐνεργεῖν ἀλλ ὡς ὑπάρχειν, εἰ καί μή καθ ἑαυτάς˙ μεθεκτάς μέν γάρ, ὡς ἐν Θεῷ προϋπαρχούσας, ὁ μέγας ἔφη Διονύσιος, τά δέ μεθεκτά οὐδέποτε ἤρξατο, κατά τόν θεῖον Μάξιμον, τοῦ εἶναι, οὐδ ἔστι πρεσβύτερον αὐτῶν τό οὐκ ἦν, ἀλλ ἀεί εἰσιν ἐκ τοῦ ἀεί ὄντος Θεοῦ, περί αὐτόν ἀχωρίστως ἀεί ὄντα καί ἐν αὐτῷ ἐνυπάρχοντα συναϊδίως

因此，我們這些敬拜獨一全能之神的人，與眾聖徒一致，知道神的能力屬於「被分有者」之類，並且全都是無始的——不是就其運作而言，而是就其存在而言，儘管並非各自獨立地存在。因為偉大的戴奧尼修斯說，這些能力乃是作為預先存在於神之內者而被分有；而按照神聖的馬克西姆所言，那些被分有的事物從未有一個開始存在的時刻，也沒有任何「尚未存在」的時刻先於它們，而是它們永遠出於那永遠存在的神，不可分離地、永遠圍繞著祂，並且與祂同永恆地內存於祂之中。

We, then, who worship one almighty God, know the powers of God to belong to the class of the participated, in agreement with the saints, and to be all without beginning — not as regards their operating, but as regards their existing, even though not by themselves. For the great Dionysius said that they are participated as pre-existing in God; and the participated things, according to the divine Maximus, never began to be, nor is there anything prior to them that 'was not,' but they always exist from the ever-existing God, being always inseparably about him and existing within him co-eternally.

1:2282

Οὐ γάρ δή φοβηθησόμεθά σου τά τῆς ματαιοτεχνίας σοφίσματα καί τάς διθεΐας καί πολυθεΐας καί τούς συνθέτους θεούς, ἅ σύ καθάπερ τινά μορμολύκια καθ ἡμῶν καί τῶν ἁγίων προβάλλῃ, δεδιττόμενος μή τούς ἐν ἡλικίᾳ, εὖ ἴσθι, ἀλλά τά νήπια, καί δι ὧν (σελ

因為我們絕不會被你那空洞技巧的詭辯、以及你所指控的二神論、多神論、複合的諸神所嚇倒——你把這些像妖怪一般舉出來對付我們和聖徒們，恐嚇的絕非那些已到成熟年紀的人，你要清楚知道，而只是嬰孩罷了；並且藉著這些……

For indeed we shall not be frightened by your sophistries of vain artifice, and your charges of ditheism and polytheism and composite gods, which you hold up against us and the saints like so many bogeymen — frightening, be well assured, not those who have reached maturity, but infants — and by which...

1:2283

) ἅ σύ πάσχεις ἡμῶν καταψεύδῃ τοῖς σεαυτοῦ λόγοις ὡς πολλάκις δείκνυται περιτρεπόμενος καί σαυτῷ συγκατασπάσαι τούς ἄλλους, φεῦ, ἐπιχειρῶν, ὡς τῶν ὀρθῶν δογμάτων συναπαγάγοις δολίως, περιβάλλων τοῖς ἐκ τῶν λόγων τεχνάσμασιν

——你把自己所犯的過錯，反過來虛妄地加在我們身上，正如常常顯明的，你自己的言論屢屢自相矛盾；你竟企圖——唉！——把別人也一同拖下水，好用詭詐把他們從正統教義中引離，用你言辭的伎倆將他們纏繞其中。

— you falsely accuse us of the very things you yourself suffer, as is often shown when your own arguments turn back upon you, and you attempt — alas! — to drag others down together with yourself, so that you might deceitfully lead them away from the orthodox doctrines, ensnaring them with the artifices of your arguments.

1:2284

Ἧ μέν γάρ, φησίν, ἀΐδια καί ἄκτιστα πολλά φατε, ὑφειμένα τε καί τό τούτων ὑπερκείμενον, πολλούς λέγετε θεούς, ἧ δέ μή διῃρημένως ὑπό τοῦ Θεοῦ ὑφεστηκότα καί τοῦ αὐτοῦ Θεοῦ τό μέν δόξαν ὁρατήν, τό δέ οὐσίαν ἀόρατον, ὡς ἔχοντος ἀϊδίως καί ἀμφότερα, τούς δύο Θεούς εἰς ἕνα συνάγετε σύνθετον Θεόν

他說：『因為就一方面而言，你們既宣稱有許多永恆而非受造的事物——即那些從屬的，以及位居其上者——你們便是在說有許多神；而就另一方面而言，你們又說這些事物並非以分割的方式立於神之下，且論及同一神時，一方面說祂的榮耀是可見的，另一方面說祂的本質是不可見的，彷彿祂永恆地兼有這兩者，這樣你們就把兩個神合併成了一個複合的神。』

'For inasmuch as,' he says, 'you affirm that there are many eternal and uncreated things — the subordinate ones and that which is set above them — you speak of many gods; but inasmuch as these things do not subsist under God in a divided manner, and you say of the same God that the one, glory, is visible, and the other, essence, is invisible, as though he possessed both eternally, you gather the two gods together into one composite God.'

1:2285

Πρός τίνα οἱ τοιοῦτοι λόγοι καί ἡ ἄσχετος καταφορά καί τά ἀπηγορευμένα ταῦτα ἐκγλήματα, μᾶλλον δέ ληρήματα;

這樣的言論，這種毫無節制的攻擊，這些被禁止的指控——或者不如說是胡言亂語——究竟是針對誰而發的呢？

Against whom are such arguments, and this unrestrained onslaught, and these forbidden accusations — or rather, absurdities — directed?

1:2286

Ἤ πᾶσι δῆλον, κἄν ἡμεῖς μή λέγωμεν;

難道這不是眾所周知的嗎，即使我們不說出來？

Or is it not evident to everyone, even if we do not say so?

1:2287

Ἀκηκόατε γάρ τῶν εἰρηκότων ἁγίων τά μεθεκτά πολλά τε καί πάντα ἄναρχα καί τόν Θεόν ἀπειράκις ἀπείρως ὑπεξῃρημένον τούτων καί τούς εἰπόντας τήν θεωρητικήν δόξαν τοῦ Θεοῦ ἀΐδιον καί συναΐδιον αὐτῷ

因為你們已經聽見過聖徒們說：那些被分有的事物既多且全都無始，而神則無限地、超乎無限地超越於這些之外；你們也聽見過他們說：那被觀照的神之榮耀是永恆的，且與祂同永恆。

For you have heard the saints saying that the things participated are many, and all without beginning, and God infinitely and beyond infinity exempted from them; and you have heard those who said that the glory of God contemplated is eternal and co-eternal with him.

1:2288

Δῶμεν δ ὅμως ἡμεῖς διά βραχέων λόγον ὅπως ταῦτα λέγεται˙ καί γάρ καί ἡμεῖς συνάδομεν ἐκείνοις

然而，讓我們仍簡短地說明這些話是如何被說的；因為我們也與那些聖徒的說法相和。

Nevertheless, let us briefly give an account of how these things are said; for we too are in harmony with them.

1:2289

Ἡμεῖς, ὦ βέλτιστε, ταῦτα πάντα ἔχειν τόν Θεόν φαμεν, μᾶλλον δέ, ἵνα κατά τόν μέγαν Διονύσιον εἴπωμεν, προέχειν καί ὑπερέχειν ἀσχέτως καί συνειλημμένως καί ἑνιαίως, ὡς ἡ ψχή ἔχει μονοειδῶς ἐν ἑαυτῇ πάσας τάς προνοητικάς τοῦ σώματος δυνάμεις

我親愛的朋友，我們是說，神擁有這一切——或者更確切地說，若照偉大的戴奧尼修斯的用語，應說祂是「先具」並且「超越地具有」這一切，無所關涉地、統攝地、合一地具有，正如靈魂以單一的形式，在自身之內擁有身體一切護理性的能力。

We, my good sir, say that God possesses all these things — or rather, to speak with the great Dionysius, that he pre-possesses and surpassingly possesses them, unrelatedly, comprehensively, and unitarily, just as the soul possesses within itself, in a single form, all the providential powers of the body.

1:2290

Ὡς οὖν ἡ ψυχή καί τῶν ὀφθαλμῶν ἐκκεκομμένων ἤ τῶν ὤτων ἐκκεκωφημένων ἐν ἑαυτῇ ἔχει κατ οὐδέν ἧττον τάς προνοητικάς τοῦ σώματος δυνάμεις, οὕτω καί τοῦ κόσμου μήπω ὄντος τάς προνοητικάς τοῦ κόσμου δυνάμεις εἶχεν ὁ Θεός˙ καί ὡς ἡ ψυχή οὐκ ἔστιν ἁπλῶς αἱ προνοητικαί δυνάμεις, ἀλλά δυνάμεις ἔχει, οὕτω δή καί ὁ Θεός˙ καί ὡς ἡ ψυχή μία καί ἁπλῆ καί ἀνύνθετός ἐστι, μηδαμῶς διά τάς ἐν αὐτῇ καί ἐξ αὐτῆς δυνάμεις πολλαπλασιαζομένη ( σελ

正如靈魂即便在雙目被剜去、雙耳被弄聾之後，仍然一如既往地在自身之內擁有身體那護理性的能力，同樣，即使在世界尚未存在之時，神也已擁有世界的那護理性能力。又正如靈魂並不單純地就是那些護理性能力，而是「擁有」這些能力，神也是如此。又正如靈魂是單一、單純、不可組合的，絕不因其內在及由其而出的諸能力而變得繁多，

As, then, the soul, even when the eyes have been put out or the ears made deaf, still possesses within itself, no less than before, the providential powers of the body, so also, while the world did not yet exist, God possessed the providential powers of the world. And as the soul is not simply identical with the providential powers, but possesses powers, so likewise also God. And as the soul is one and simple and without composition, being in no way multiplied on account of the powers within it and proceeding from it,

1:2291

) ἤ συντιθεμένη, οὕτω καί ὁ Θεός, οὐ πολυδύναμος μόνον ἀλλά καί παντοδύναμος ὑπάρχων, διά τάς ἐν αὐτῷ δυνάμεις τοῦ ἑνιαίου καί τῆς ἁπλότητος οὐκ ἐκχωρεῖ

——也不因此而被組合——同樣，神雖不僅擁有眾多能力、更是全能者，卻不因祂內在的這些能力，而失去其合一與單純。

— nor composite — so also God, being not only possessed of many powers but omnipotent, does not, on account of the powers within him, depart from his unity and simplicity.

1:2292

Οὐ μήν ἀλλά τήν αὐτοζωήν καί αὐτοθέωσιν καί τά τοιαῦτα τῶν ὄντων ἀρχάς καί παραδείγματα λέγων ὁ μέγας Διονύσιος, οὐ προέχειν τόν Θεόν αὐτά φησι

然而，當偉大的戴奧尼修斯把「自生命」、「自成神」以及諸如此類的東西，稱為萬有的本原與典範時，他並沒有說神「先具」這些。

Nevertheless, when the great Dionysius calls 'life-itself,' and 'deification-itself,' and such things, the principles and paradigms of beings, he does not say that God pre-possesses these.

1:2293

Πῶς οὖν ἅ προέχει ὁ Θεός ἀρκτά;

那麼，神所「先具」的事物，又怎能是有起始的呢？

How then can the things that God pre-possesses have a beginning?

1:2294

Εἰ δέ καί ὡς δωρεάς προβάλλεται, πῶς δωρεῖται τά αὐτά ταῦτα ὁ αὐτός φησι, πῶς οἱ προορισμοί καί τά θεῖα θελήματα οὐκ ἄναρχα καί ἄκτιστά ἐστι;

但若這些也被視為恩賜提出，那位〔戴奧尼修斯〕自己也說了他如何賜下這同樣的東西——那麼，那些預定與神聖的旨意，又怎能不是無始且非受造的呢？

But if these are also put forward as gifts, he himself says how he bestows these very things — how then are the predeterminations and the divine wills not beginningless and uncreated?

1:2295

Πῶς οὖν ὁμολογουμένως ἕν μόνον ἄναρχον, ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ, τά δέ παρά ταύτην γενητῆς ἐστι φύσεως καί ἀρχήν ἔσχε χρονικήν;

那麼，怎麼會被公認為只有一物是無始的——即神的本質——而在此之外的一切，都屬於受生的本性、且有著時間性的起始呢？

How then is it commonly agreed that only one thing is without beginning — the essence of God — while everything besides this belongs to a generated nature and has had a temporal beginning?

1:2296

Τίς ποτε τοῦτο τῶν ἁγίων εἶπεν;

究竟哪一位聖徒曾說過這樣的話？

Which of the saints ever said this?

1:2297

εἰ δέ μηδείς, πῶς ὁμολογεῖται;

但若無人說過，這又怎能被公認呢？

But if no one has, how is it commonly agreed upon?

1:2298

Συνείρει δέ τούτῳ καί ἕτερον τῶν ὡσαύτως ὁμολογουμένων, μηδεμίαν ἄλλην εἶναι ὀντότητα μεταξύ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ καί τῶν γενητῶν

與此相連的，還有另一項同樣被視為公認的說法：在神的本質與受生之物之間，並無任何其他的存在物。

Connected with this is also another thing likewise supposed to be agreed upon: that there is no other entity whatsoever between the essence of God and the things generated.

1:2299

Εἰ μέν οὖν οὐσίαν κανταῦθα λέγει τήν δύναμιν τοῦ Θεοῦ τήν μεθεκτήν καί οὐσιοποιόν, ἥν καί αὐτοουσίωσιν ὁ μέγας ὀνομάζει Διονύσιος, οὐκ ἔδει φάναι τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ καί τῶν γενητῶν ἁπλῶς πάντων μηδέν εἶναι μεταξύ, ἀλλά τῶν γενητῶν μόνον οὐσιῶν, ἐπεί τῶν ζώντων ᾗ ζώντων , αἰσθητικῶς ἤ λογικῶς ἤ νοερῶς, οὐχ ἡ οὐσιοποιός τοῦ Θεοῦ δύναμις ποιητική ἀλλ ἡ ζωοποιός, καί τῶν σοφιζομένων ἡ σοφοποιός, καί τῶν θεουμένων ἡ θεοποιός, ἀφ ὧν καί Θεόν καί σοφίαν καί ζωήν, ἀλλ οὐκ οὐσίαν μόνον νοοῦμέν τε κάι ὀνομάζομεν τήν ὑπερούσιον καί ἑνιαίαν κρυφιότητα ἐκείνην

那麼，若他在此所說的「本質」是指神那被分有的、賦予本質的能力——偉大的戴奧尼修斯也稱之為「自我本質化」——他就不應該說在神的本質與一切受生之物之間毫無中介，而應該只說在它與那些受生的本質之間毫無中介；因為就活物而言，凡作為活物者——無論是憑感覺、憑理性、或憑理智——使其得以產生的，並非神那賦予本質的能力，而是那賦予生命的能力；就那些得著智慧者而言，是那賦予智慧的能力；就那些成神者而言，是那使人成神的能力——正是由於這些，我們才不僅將那超本質、合一的隱秘構思並稱之為「本質」，也稱之為「神」、「智慧」與「生命」。

If, then, by 'essence' here he means the participated, essence-making power of God, which the great Dionysius also calls 'self-essentification,' he ought not to have said that there is nothing whatever between the essence of God and all the generated things simply, but only between it and generated essences; since, as regards the living, insofar as they are living — whether by sensation, or by reason, or by intellect — it is not the essence-making power of God that is productive of them, but the life-giving power; and of those made wise, the wisdom-giving power; and of those deified, the deifying power — from which we both conceive and name that super-essential and unitary hiddenness not only 'essence,' but also 'God' and 'wisdom' and 'life.'

1:2300

Εἰ δ ἐκείνην αὐτήν τήν ὑπερούσιον, κἀνταῦθα καί ἀμέθεκτον, κρυφιότητά φησι, τήν ἐν ἀποκρύφοις ὑπερανιδρυμένην˙ (ἥν καί ἀνωτέρω μόνην ἄναρχον εἶναι ἰσχυρίζετο, περιελών αὐτῆς κακῶς τάς συναϊδίους ( σελ

但若他所指的正是那超本質——在此也就是不可分有的——隱秘本身，那超越安立於隱密之中者（他在前文也曾主張唯獨此隱秘是無始的，並錯誤地剝奪了它那與之同永恆的

But if he means precisely that super-essential — and here also imparticipable — hiddenness, that which is enthroned above all things in what is hidden (which above he also asserted to be alone without beginning, wrongly stripping from it its co-eternal

1:2301

) αὐτῆς δυνάμεις τε καί ἐνεργείας, μᾶλλον δέ τά θεοπρεπέστατα ἐκεῖνα ἔργα, τά μηδέποτε ἠργμένα), εἰ τοίνυν ταύτην λέγει, καί ταύτης καί τῶν γενητῶν μηδεμίαν ἄλλην εἶναι μεταξύ ὀντότητα φησιν, αὐτήν λοιπόν φησι τήν ὑπερούσιον οὐσίαν τοῦ Θεοῦ ὀντότητα τῶν γενητῶν ὡς μεθεκτήν ὑπάρχειν˙ τοῦτο δέ αὐτό καταφανές καί διά τοῦ μηδεμίαν ἄλλην φάναι πεποίηκεν˙ εἰ γάρ μή ἄλλη, αὐτή ἐξ ἀνάγκης

能力與能力運作，或者更確切地說，那些最合乎神性尊嚴、從未有起始的作為）——那麼，若他所指的正是這隱秘，並說在此隱秘與受生之物之間並無任何其他存在物，那麼他所說的，實際上就是神那超本質的本質本身，作為受生之物「被分有」的存在物而存在；而他正是藉由說「無其他」這一點，使這一結論顯而易見：因為若非其他，那就必然是這一個了。

— powers and energies, or rather those most God-befitting works, which never began) — if, then, he means this hiddenness, and says that there is no other entity between this and the generated things, then he is saying that the very super-essential essence of God itself exists as the participated entity of the generated things. And this very point he has made evident precisely by saying 'no other'; for if not another, then this one of necessity.

1:2302

Μεθέξουσιν ἄρα τά γενητά πάντα τῆς ἀμεθέκτου οὐσίας τοῦ Θεοῦ

如此一來，一切受生之物就都要分有神那不可分有的本質了。

All generated things, then, will participate in the imparticipable essence of God.

1:2303

Πῶς γάρ οὐ μεθέξει τῆς ὀντότητος ἕκαστον τῶν γενητῶν;

因為每一個受生之物，又怎能不分有這存在物呢？

For how will each of the generated things not participate in that entity?

1:2304

Πῶς δέ ἔσται ἤ αἰών ἤ χρόνος ἤ τόπος καί τά ἐν αὐτοῖς, εἰ μή τοῦ εἶναι, ταὐτόν δέ εἰπεῖν ὀντότητος, μετέχει;

無論是永世、時間、或地方，以及在其中的一切事物，若不分有存有——也就是說，不分有存在物——又怎能存在呢？

And how will there be either eternity, or time, or place, and the things within them, unless they partake of being — which is the same as saying, of entity?

1:2305

Μεθέξει τοίνυν εἴπερ ἔσται τούτων ἕκαστον, ὅσα τε οὐσίαι εἰσί καί ὅσα μή, τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ˙ οὐκ ἄλλη γάρ, ἀλλ αὕτη μόνη κατά σέ τῶν γενητῶν ἐστιν ὀντότης˙ καί τό πάντων ἀτοπώτατον, ὅτι οὐδέ οὐσίαι ἔσονται τά οὐσίας μετέχοντα, καί ταῦτα θείας

那麼，這一切——無論它們是本質與否——若要存在，就必須分有神的本質；因為按照你的說法，唯獨這一個、而非任何別的，才是受生之物的存在物。而最荒謬的莫過於：那分有本質的事物，竟連本質本身都不是——況且這本質還是神聖的本質！

Each of these, then, if it is to exist — whether they are essences or not — will participate in the essence of God; for according to you, this alone, and no other, is the entity of generated things. And the most absurd thing of all is that things which participate in essence will not even be essences — and this, essences of a divine essence!

1:2306

Εἰ δέ καί ἀρχή ἐστι τῶν ὁπωσδήποτε ὄντων ἡ ὀντότης, πῶς οὐχί καί ὑπερ αὐτήν ἐστιν ὁ ὑπεράρχιος;

但若「存在物」也是一切無論以何種方式存在之事物的本原，那麼那位超越一切本原者，怎能不也超越於它之上呢？

But if entity is also the principle of all things that exist in whatever manner, how is it not the case that he who is above every principle is also above it?

1:2307

Εἰ δ ἀρχή τῶν ἐξ αὐτῆς ἐξ ἀνάγκης ὑπερέχει, πῶς οὐχ ὑπέρ τά ὄντα ἡ ὀντότης;

而若一個本原必然超越那些出於它的事物，那麼「存在物」又怎能不超越於萬有之上呢？

And if a principle necessarily surpasses the things that come from it, how is entity not above beings?

1:2308

Εἰ δ αὕτη μέν ὑπέρ τά μετέχοντα, ὁ δ ὑπεράρχιος ὑπέρ αὐτήν, πῶς οὐ μεταξύ τῶν μετεχόντων καί τῆς ἀμεθέκτου ὑπερουσιότητος ἡ μεθεκτή ὀντότης;

但若這「存在物」超越那些分有者，而那位超越一切本原者又超越於它之上，那麼，這「被分有的存在物」，怎能不是介於那些「分有者」與那「不可分有的超本質性」之間的東西呢？

But if this entity is above the things that participate, while he who is above every principle is above it, how is the participated entity not something existing between the participants and the imparticipable super-essentiality?

1:2309

δημιουργικῷ νῷ ἐνυπάρχοντες καί προϋπάρχοντες, καθ οὕς γέγονε τά πάντα

……內存並預先存在於那創造性的心智之中，萬有正是依照這些〔典範〕而生成的。

...existing within and pre-existing in the demiurgic mind, according to which all things came to be.

1:2310

Πῶς οὖν οὐκ εἰσίν οὗτοι μεταξύ τοῦ ἀμεθέκτου καί τῶν μετεχόντων;

那麼，這些又怎能不是介於那不可分有者與那些分有者之間呢？

How then are these not between the imparticipable and the participants?

1:2311

Οὐ μήν ἀλλ ἐπειδήπερ εἰσί τά μετέχοντα Θεοῦ, ἡ δέ ὑπερούσιος οὐσία τοῦ Θεοῦ παντάπασιν ἀμέθεκτος, ἔστιν ἄρα τι μεταξύ τῆς ἀμεθέκτου οὐσίας καί τῶν μετεχόντων, δι οὗ ταῦτα τοῦ Θεοῦ μετέχουσιν

然而，既然有分有神的事物，而神的超本質之本質卻是完全不可分有的，那麼在不可分有的本質與分有者之間，就必然存在某種中介，藉此中介，這些事物得以分有神。

Nevertheless, since there are things that participate in God, while the supra-essential essence of God is altogether imparticipable, there is therefore something between the imparticipable essence and the things that participate, through which these things participate in God.

1:2312

Ἄν δέ οὐ ἀνέλῃς τό μεταξύ τοῦ ἀμεθέκτου καί τῶν μετεχόντων, ὤ τῆς ζημίας, διέστησας ἡμᾶς Θεοῦ, τό συνδοῦν ἐκ μέσον ποιησάμενος καί χάσμα καί ( σελ

但若你除去了不可分有者與分有者之間的中介，唉，何等的損失啊！你使我們與神隔絕，把那居中聯繫的除去，反而造成一道鴻溝，且……

But if you do away with that which lies between the imparticipable and those who participate, oh, what a loss! — you have separated us from God, having removed from our midst that which binds us together, and made instead a chasm and…

1:2313

Δεῖ δή ζητεῖν ἡμᾶς Θεόν ἕτερον οὐκ ὄντα μόνον αὐτοτελῆ, αὐτενέργητον, αὐτόν ἑαυτόν δι ἑαυτοῦ θεώμενον, ἀλλά καί ἀγαθόν, οὕτω γάρ οὐκ ἀρκεσθήσεται κινεῖσθαι μόνον τῇ ἑαυτοῦ θεωρία˙ μήδ ἀνενδεῆ μόνον, ἀλλά καί ὑπερπληρέστατον, οὕτω γάρ βουλόμενος ὡς ἀγαθός τοῦ εὖ ποιεῖν οὐκ ἀδυνάτως ἕξει˙ μηδ ἀκίνητον μόνον ἀλλά καί κινούμενον, οὕτω γάρ ἅπασι παρέσται ταῖς δημιουργικαῖς καί προνοητικαῖς προόδοις τε καί ἐνεργείαις

我們必須尋求這樣一位神：祂不僅是自足的、自我運作的、僅憑自身觀照自身的，更是良善的——因為如此，祂就不會滿足於僅僅被自身的觀照所推動；不僅是無所欠缺的，更是至為充溢的——因為如此，祂既是良善的，願意行善時就不會力有未逮；不僅是不動的，更是能動的——因為如此，祂才能臨在於一切創造性與眷佑性的推展與能力運作之中。

We must then seek God as being not merely self-complete, self-operating, and beholding himself through himself alone, but also good; for thus he will not be content to be moved only by contemplation of himself. Nor must we seek him as merely without need, but as most superabundantly full; for thus, willing as good to do well, he will not lack the power. Nor must we seek him as merely unmoved but also as moving; for thus he will be present to all the creative and providential processions and energies.

1:2314

Καί ἁπλῶς δεῖ ζητεῖν ἡμᾶς Θεόν ὄντα πως μεθεκτόν, οὗ μετέχοντες ἕκαστος οἰκείως ἑαυτοῦ κατά τήν τῆς μεθέξεως ἀναλογίαν ὄντες καί ζῶντες καί ἔνθεοι ἐσόμεθα

簡言之，我們必須尋求這位在某種意義上可分有的神；藉著分有祂，我們每一個人依照自己相稱的程度，按分有的比例，將得以存在、得以生活、並蒙神充滿。

And in short, we must seek God as being in some way participable, by participating in whom each of us, according to our own proper measure, in proportion to our participation, shall be, and live, and be divinely indwelt.

1:2315

Ἔστιν ἄρα τι μεταξύ τῶν γενητῶν καί τῆς ἀμεθέκτου ὑπερουσιότητος ἐκείνης, οὐχ ἕν μόνον, ἀλλά καί πολλά καί τοσαῦτα, ὁπόσα δή καί τά μετέχοντα

因此，在受造物與那不可分有的超本質性之間，存在著某種中介——不僅只有一個，而是有許多，且與分有者的數目相當。

There is, therefore, something between created things and that imparticipable supra-essentiality — not one thing only, but many, and indeed as many as the things that participate.

1:2316

Ταῦτα δ οὐ καθ ἑαυτά, τά μέσα ἐκεῖνα δηλαδή˙ δυνάμεις γάρ εἰσι τῆς ὑπερουσιότητος ἐκείνης, μοναχῶς καί ἑνιαίως προειληφυίας καί συνειληφυίας τήν τῶν μεθεκτῶν ἅπασαν πληθύν, δι ἥν κατά τάς προόδους πολυπλασιαζομένη καί μετεχομένη παρά πάντων ἀν ἐκφοιτήτως ἔχεται τοῦ ἀμεθέκτου καί ἑνός

這些中介本身並非獨立存在的；因為它們乃是那超本質性的能力，這超本質性以單一、合一的方式，預先涵括並總攬了一切可分有事物的全部繁多；正因如此，它雖依其推展而繁衍增多、被眾人所分有，卻仍毫不離散地緊繫於那不可分有者與那唯一者。

These intermediaries, that is, do not subsist by themselves; for they are powers of that supra-essentiality, which has singly and unitively pre-comprehended and comprehended together the whole multitude of participable things; on account of which, being multiplied according to its processions and participated in by all, it is held without departure to the imparticipable and the one.

1:2317

Εἰ γάρ καί τό τοῦ κύκλου κέντρον, ἔχον τήν τοῦ ἀφιέναι παρ ἑαυτοῦ πάσας τάς τοῦ κύκλου γραμμάς δύναμιν ἐν ἑαυτῷ, οὐ δύο ἤ πολλά ἐστι σημεῖα, πολλῷ μᾶλλον ὁ Θεός πᾶσαν διπλόην ἀπαναίνεται, τάς δυνάμεις ἐν ἑαυτῷ καί τά παραδείγματα τῶν γενητῶν προέχων

因為，若圓的圓心雖在自身中擁有從自身發出圓的一切半徑線的能力，卻不是兩個或多個點，那麼神就更加拒絕一切二重性，祂在自身中先具有受造物的一切能力與範型。

For if the center of a circle, though it has in itself the power of sending forth from itself all the lines of the circle, is not two points or many, much more does God reject all duplicity, holding forth in himself the powers and the paradigms of created things.

1:2318

Ὑπάρχουσιν οὖν αἱ τοιαῦται δυνάμεις καί τά παραδείγματα καί προϋπάρχουσιν, ἀλλ οὐχ ὡς οὐσίαι οὐδ ὡς αὐθυπόστατα, οὐδέ τι ταῦτα συντελοῦσιν εἰς τό εἶναι τόν Θεόν˙ ὑποστάτης γάρ ἐστιν αὐτῶν, ἀλλ οὐχ ὑπό τούτων ὑφέστηκεν αὐτός˙ οὐ γάρ τά περί Θεόν ἐστιν οὐσία τοῦ Θεοῦ, ἀλλ αὐτός ἐστιν οὐσία τῶν περί αὐτόν

如此的能力與範型是存在的、並且是預先存在的，但並非作為諸本質、也非自立自存者，它們對於神的存有也絲毫無所貢獻；因為祂是使它們得以立存者，而非祂由它們而立存。因為圍繞神的那些事物並非神的本質，而是祂自身乃是圍繞祂那些事物的本質。

Such powers and paradigms, then, exist and pre-exist, but not as essences nor as self-subsistent things, nor do they contribute anything toward God's being; for he is the one who gives them subsistence, but he himself does not subsist by means of them. For the things around God are not the essence of God, but he himself is the essence of the things around him.

1:2319

Ἧ μέν ἔστιν αὐτός ὑπερούσιος οὐσία, ἄρρητός τε καί ἀπερινόητος, ἄσχετός τε καί (σελ

就其一面而言，祂自身是超本質的本質，不可言說、不可思議、無所關聯、且……

In one respect he himself is supra-essential essence, ineffable and inconceivable, unrelated and…

1:2320

) ἀμέθεκτος, ᾗ δέ ἐστιν οὐσία τῶν ὄντων καί ζωή τῶν ζώντων καί σοφία τῶν σοφιζομένων καί ἁπλῶς πάντων τῶν ὁπωσοῦν ὄντων ὀντότης καί δύναμις καλλοποιός, καί νοεῖται καί λέγεται καί μετέχεται παρά τῶν γενητῶν

……不可分有的；然而就另一面而言，祂是萬有的本質、活物的生命、受智慧化者的智慧，簡言之，是一切以任何方式存在之物的存有性，以及成美之能力；祂被受造物所思、所言、所分有。

…imparticipable; but in another respect he is the essence of beings, and the life of the living, and the wisdom of those made wise, and, in short, the beingness of all things that in any way exist, and a beauty-making power, and is thought and spoken and participated in by created things.

1:2321

Εἰ γάρ κατά τόν μέγαν Διονύσιον οὐ δι ἀγνωσίας μόνον, ἀλλά καί διά γνώσεως ὁ Θεός γινώσκεται καί ἔστιν αὐτοῦ καί νόησις καί λόγος καί ἐπιστήμη καί ἐπαφή καί αἴσθησις καί δόξα καί φαντασία καί ὄνομα καί τἄλλα πάντα, τοιγαροῦν καί μέθεξίς ἐστιν αὐτοῦ, τοῦτο μέν διά τό νόησιν αὐτοῦ ὑπάρχειν καί αἴσθησιν καί ἐπαφήν, τοῦτο δέ διά τόν ὕστερον ἐπενηνεγμένον συμπεριληπτικώτατον λόγον

因為，若照大狄奧尼修斯所言，神不僅藉由不可知而被認識，也藉由知識而被認識，且對祂而言既有理解、又有理性、知識、觸及、覺知、意見、想像、名稱以及其他一切，那麼對祂也就有分有；一方面是因為對祂有理解、覺知與觸及，另一方面則是因為隨後所附加的那個最為總括性的名詞。

For if, according to the great Dionysius, God is known not only through unknowing but also through knowledge, and there is of him both intellection and reason and knowledge and contact and perception and opinion and imagination and name and all the rest, then there is also participation in him — in one respect because there is intellection of him, and perception, and contact; in another respect because of the most all-embracing term subsequently applied to him.

1:2322

Ἀμέθεκτος ἄρα καί μεθεκτός ὑπάρχει ὁ αὐτός Θεός, ἐκεῖνο μέν ὡς ὑπερούσιος, τοῦτο δέ ὡς οὐσιοποιόν ἔχων δύναμίν τε καί ἐνέργειαν παραδειγματικήν καί τελικήν τῶν πάντων

因此，同一位神既是不可分有的，也是可分有的：就前者而言，是因為祂是超本質的；就後者而言，是因為祂擁有使本質得以成立的能力，以及作為萬物範型因與終極因的能力運作。

The same God, therefore, is both imparticipable and participable — the former inasmuch as he is supra-essential, the latter inasmuch as he possesses an essence-making power and an energy that is paradigmatic and final of all things.

1:2323

Ἀλλά γάρ τά τοιαῦτα παραδείγματα Πυθαγόρας μέν καί Πλάτων καί Σωκράτης ταπεινῶς καί ἀναξίως τοῦ Θεοῦ αὐθυπάρκτους ἐδόξασαν ἀρχάς συναιτίους τῷ Θεῷ

然而，畢達哥拉斯、柏拉圖與蘇格拉底卻卑劣地、以配不上神的方式，把這樣的範型視為自立自存的本原，是與神共同的原因。

But such paradigms, Pythagoras and Plato and Socrates, basely and in a manner unworthy of God, held to be self-subsistent principles, co-causes together with God.

1:2324

Τούτους οὖν αἰτιατέον ὡς πολυθέους, οἵτινες μεταξύ τῆς ὑπερουσιότητος ἐκείνης καί τῶν γενητῶν θείας οὐσίας ἑτέρας ἀρχικάς τῶν ὄντων αὐτοσχεδιάσαντες παρ ἑαυτῶν ὑπέστησαν, ἅς οὔτε αὐτοί ᾔδεισαν κατά τό λόγιον οὔτε οἱ πατέρες αὐτῶν

因此，這些人應被指責為多神論者，他們在那超本質性與受造物之間，憑己意杜撰、擅自立存了另一些作為萬有本原的神聖本質，正如經上所言：他們自己不認識、他們的祖宗也不認識的〔諸神〕。

These men, then, are to be blamed as polytheists, who, between that supra-essentiality and created things, improvised out of themselves and gave subsistence to other divine essences, principial of beings, which — according to the saying — neither they themselves knew, nor their fathers.

1:2325

Ἡμεῖς δέ καί οἱ πατέρες ἡμῶν οὐδέν τούτων αὐθύπαρκτον δοξάζομεν, οὐδ ἀναίτιον οὐδέ συναίτιον Θεῷ, διό καί προορισμούς καί προγνώσεις ταῦτά φαμεν καί θελήματα Θεοῦ, ὄντα μέν πρό τῶν κτισμάτων ἐν αὐτῷ - πῶς γάρ οὔ;

然而我們與我們的教父們，並不認為這些中的任何一個是自立自存的，也不認為是無因的，或與神共因的；因此我們稱這些為神的預定、預知與旨意，它們在受造物之先便存在於祂之內——豈能不然呢？

But we and our fathers hold none of these to be self-subsistent, nor uncaused, nor a co-cause with God; wherefore we call these things predeterminations and foreknowledges and wills of God, existing before created things, in him — for how could it be otherwise?

1:2326

προηγμένων δ ὕστερον τῶν κτισμάτων κατ αὐτά

而受造物則是隨後依照這些〔預定、預知、旨意〕而被引發出來的。

…while created things were afterward brought forth in accordance with them.

1:2327

Εἶπε γάρ, φησί, οὐκ ἐγένετο καί τό ἐννόημα ἔργον ἦν καί πάντα ὅσα ἠθέλησεν ἐποίησεν

因為經上說：「祂說話」——這並非僅止於發生，而是祂的意念本身即是作為——「凡祂所願的，祂都成就了。」

For, as it is said: 'He spoke' — and it did not merely happen, but the thought itself was a deed — 'and all that he willed, he made.'

1:2328

ὑπερουσίως ἀρχικάς τε καί ποιητικάς τῶν γεγονότων οὐσίας, ἀλλ ἕν πᾶσαν διπλόην ἀπαναινόμενον καί κατά μίαν ἑνοειδῆ καί ὑπερηνωμένην ἁπλότητα τά πολυειδῆ καί μερικά προάγον, ἀλλά παντοδύναμον τοῦτ ἴσμεν καί συνεκτικόν ἁπάντων, ὡς ἐν ἑαυτῷ ( σελ

……超本質地作為萬有本質之本原與創造者——然而祂是唯一者，拒絕一切二重性，並依照單一、齊一、超乎合一的單純性，引發出繁多與部分的事物；但我們認識這一位是全能者，是萬物的維繫者，因祂在自身之中……

…supra-essentially the originative and creative cause of the essences of things that have come into being — yet as one, rejecting all duplicity, and bringing forth the manifold and particular things according to a single, uniform, and super-united simplicity; but this we know as all-powerful and all-sustaining, as containing in himself…

1:2329

) τά πάντα ἔχον καί πρό κτίσεως. Εἰ γάρ ὁ ἥλιος, κατά τόν μέγα Διονύσιον φάναι, τάς τῶν πολλῶν μετοχῶν αἰτίας ἐν ἑαυτῷ μονοειδῶς προείληφε, πολλῷ μᾶλλον ἐπί τῆς αὐτοῦ καί πάντων αἰτίας προϋφεστάναι τά πάντων τῶν ὄντων παραδείγματα κατά μίαν ὑπερούσιον ἕνωσιν συγχωρητέον

……在受造之先便已擁有萬有。因為，若照大狄奧尼修斯所言，太陽已在自身之中以單一的方式預先涵括了眾多分有的原因，那麼更當承認：在祂——那自身與萬物之因——之中，萬有的範型是依照單一的超本質合一而預先存在的。

…having all things even before creation. For if the sun, to use the words of the great Dionysius, has in itself in a uniform manner pre-comprehended the causes of the many participations, much more must it be granted that, in the cause of himself and of all things, the paradigms of all beings pre-subsist according to a single supra-essential union.

1:2330

Ἔστι οὖν καί ἀεί ἐστι καί κυρίως ἐστί προορισμός καί πρόγνωσις καί πρόνοια καί τά τοιαῦτα, καί ἀδιαιρέτως ἥνωνται τῷ Θεῷ καί τῆς ὑπερουσιότητος ἐκείνης ἕτερά ἐστι, καί ὑπέρ αὐτά ἐστιν ἐκείνη˙ πῶς γάρ οὔ;

因此，預定、預知、眷佑以及諸如此類的，是存在的，並且是永恆地存在的，是本真地存在的；它們與神不可分割地合而為一，卻又不同於那超本質性，而那超本質性又高於它們——豈能不然呢？

Predetermination, therefore, and foreknowledge and providence and such things exist, and always exist, and exist properly; and they are united to God without division, and they are other than that supra-essentiality, and that supra-essentiality is above them — for how could it be otherwise?

1:2331

ἐπεί ταῦτα κατά τινα ὕπαρξίν ἐστιν ἀεί, ἔστι δέ καί ὁ Θεός ἀεί, δύο ἤ πολλοί ἔσονται θεοί;

既然這些事物依某種存有方式是永恆的，而神也是永恆的，難道就會因此有兩位或多位神嗎？

Since these things exist eternally according to a certain mode of existence, and God also is eternal, will there therefore be two or many gods?

1:2332

Διότι δ αὐτῷ ταῦτα ἥνωνται ἀδιαιρέτως, σύνθετος ἔσται ὁ Θεός ἡμῖν;

又因為這些事物與祂不可分割地合一，難道神因此在我們看來就成了複合的嗎？

And because these are united to him without division, will God thereby become composite for us?

1:2333

Ὅτι δ αὖ κατ αὐτά γεγόναμεν, οὐ τοῦ Θεοῦ, ἀλλ ἑτέρων ποιήματά ἐσμεν;

又因為我們是依照這些〔預定、旨意〕而成的，難道我們就成了非神、而是別的什麼東西的作品嗎？

And again, because we have come to be in accordance with these, are we then the works not of God, but of other things?

1:2334

Ἦ που σύ καί τόν ἐπί γῆς ἐκ Θεοῦ ἡμῖν ἐπηργμένον βασιλέα δύο ποιήσεις βασιλέας καί ἐκ δύο βασιλειῶν σύνθετον ἀποδείξεις τό βασίλειον αὐτῷ καί ἄλλον δή τινα καί οὐκ αὐτόν ἐρεῖς τῶν ἀξιωμάτων πρύτανιν, ὅτι ὁρισμῷ καί θελήματι οἰκείῳ τά σχήματα ποιεῖται καί ὁ ὁρισμός αὐτῷ γίνεται σεπτόν ὄνομά τε καί ἀξίωμα ἑκάστῳ τῶν ἐν τέλει;

難道你也要把神在地上為我們所立的那位君王說成兩位君王，把他的王國證明為由兩個王國複合而成，並說他名下那些官階的首長並非他本人、而是另有其人——只因他憑自己的旨意與命令設立各種品秩，而他的命令便成了每位在位者的尊號與尊位嗎？

Will you, then, likewise make the king who has been raised up over us on earth by God into two kings, and prove his kingdom to be composite out of two kingdoms, and say that someone other than himself, and not he, is the president of the offices of rank — because by his own decree and will he creates the ranks, and his decree becomes for each of those in authority a revered name and dignity?

1:2335

Κἀνταῦθα γάρ μεταξύ τοῦ ἐπιτάττοντος καί τῶν ὑπακουόντων ἐξ ἀνάγκης τοὐπίταγμά ἐστιν

因為即使在此，於發令者與服從者之間，命令必然居於其間。

For here too, between the one who commands and those who obey, the command necessarily lies in between.

1:2336

Ἀλλ οὐδέ τό δύνασθαί τις ἄν εἴποι μή προέχειν ἡμῖν τόν βασιλέα, ἔστι δ ὅπη καί τό προειδέναι, εἰ καί μή ἐπί πᾶσι καί διά παντός

然而也沒有人能說君王對我們不具有先在的權能；他在某種程度上也具有預知，儘管不是對一切事物、也不是恆常如此。

But no one could say that the king does not possess power beforehand over us; and there is also, in some measure, foreknowledge on his part, even if not with respect to all things and at all times.

1:2337

Ἆρα δέ καί τόν ὁρισμόν αὐτόν μετά τῆς συγκλήτου θήσομεν, ὅτι μή βασιλεία ἐστίν ὁ ὁρισμός, καθάπερ ἐκεῖ σύ τά μεθεκτά κτιστά, ὅτι μή ταῦτ ἐστίν ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ;

那麼，我們是否也要把君王的命令歸入元老院之列，只因這命令並不等於王權本身——正如你在那裡把可分有的事物歸類為受造的，只因它們並非神的本質？

Shall we, then, also class the decree itself with the senate, on the ground that the decree is not the kingship itself — just as you there class the participable things as created, on the ground that these are not the essence of God?

1:2338

Ἐκ τοιούτων ἀρχῶν καί οὕτως ὁμολογουμένων διθεΐτας καί πολυθεΐτας ἔδειξας τούς ὀρθοδόξους

從這樣的前提出發，並依此般被承認為公理的說法，你便把正統信徒證明成了二神論者與多神論者。

From such principles, thus agreed upon, you have shown the Orthodox to be ditheists and polytheists.

1:2339

) ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΚΒΑΙΝΟΝΤΩΝ ΑΤΟΠΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ ΒΑΡΛΑΑΜ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ Ἅ μέν οὖν προσκρούει τῇ ἀληθείᾳ καί τῷ τῆς ἀληθείας Θεῷ διά τῶν αὐτῷ δοκούντων ἀνωμολογημένων ἀρχῶν καί προτάσεων, ἅς οὗτος κατ αὐτῆς τῆς ἀληθείας προὐβάλλετο, τοσαῦτά ἐστι καί τοιαῦτα καί εἰς τοῦθ ἥκοντα κακοδοξίας

〔出自哲學家巴拉姆之結論所生的謬誤總目錄〕由此可見，那些藉由他自以為已獲共識的前提與命題——他用以對抗真理本身而提出——所觸犯真理及真理之神的種種，其數量與性質便是如此之多、如此之甚，並已達到了如此程度的謬妄邪說。

CATALOGUE OF THE ABSURDITIES RESULTING FROM THE CONCLUSIONS OF THE PHILOSOPHER BARLAAM. The things, then, which offend against the truth and against the God of truth, by means of the principles and propositions that seemed to him agreed upon, which he set forth against truth itself, are as many and as such, and have arrived at this pitch of false doctrine.

1:2340

Ἅ δ ἐξ ὧν οἴεται συμπεραίνειν, ἄκων μέν, ἑαυτοῦ δ ὅμως αὖθις τυγχάνει καταμαρτυρῶν ( ἐκείνου γάρ οὐκ ἑκόντος εἶναι πρός τάς ἡμετέρας ἥκει χεῖρας τά ἐκείνου συγγράμματα καί τόν συγγραφέα σφῶν οἷα πονηρόν ὡσανεί προήγγειλεν)˙ ἅ τοίνυν αὖθις ἐκ τῶν μετά χεῖρας ἡμῖν αὐτοῦ συγγραμμάτων ἀναφαίνεται κακῶς φρονῶν, κατ οὐδέν ἀπάδει τῶν περί αὐτοῦ προειρημένων ἐκείνων

至於他自以為由此得出結論的那些論點——雖非出於本意，他卻又一次地控告了自己（因為，並非出於他本人的意願，他的著作才落入我們手中，而這些著作彷彿已預先揭露了其作者是何等邪惡之人）；因此，從我們手中現有的這些著作再度顯明他思想謬誤之處，與前面所說關於他的種種，絲毫不相牴觸。

As for the things from which he thinks he draws his conclusions — unwillingly, indeed, yet he happens again to bear witness against himself (for it is not by his own will that his writings have come into our hands, and, as it were, they have foretold their author to be a wicked one); the things, then, in which he again appears, from the writings of his now in our hands, to think wrongly, are in no way discordant with what has been said of him before.

1:2341

Ἔχει γάρ ὡς συνελόντα φάναι τοσαύτην κακονοίας ὑπερβολήν, ὡς τούς μέν προφήτας ὑπό δαιμόνων ἐνεργεῖσθαι δεικνύναι, τούς δέ κατά τό τοῦ Θεοῦ εὐαγγέλιον πολιτευσαμένους ἁγίους τοῖς αἱρετικοῖς συντετάχθαι, τήν δέ προφητῶν καί ἀποστόλων καί τῶν κατ αὐτούς ἀρετήν κακίαν εἶναι καί οὐκ ἀρετήν ἀποφαίνεσθαι

簡而言之，其中懷有極大的惡意，以至於竟證明眾先知乃受鬼魔所運作，將依神的福音而行事為人的聖徒歸入異端之列，並宣稱先知、使徒及與他們相仿者的美德乃是惡而非德。

For, to put it briefly, it contains such an excess of ill-will that it shows the prophets to be operated upon by demons, ranks the saints who lived according to the Gospel of God together with the heretics, and declares the virtue of the prophets and apostles and those like them to be vice and not virtue.

1:2342

Ἆρά τινι μετά τῶν ἁγίων ἔσται μερίς τά τοιαῦτα συγγράμματα στέργοντι καί κατηγοροῦντι τῶν μή ταῦτα στεργόντων;

難道那珍愛這等著作、並指控不珍愛這等著作之人的人，還能與眾聖徒有分嗎？

Will there then be any portion with the saints for one who cherishes such writings and accuses those who do not cherish them?

1:2343

Τί γάρ εἰ μή φανερῶς ἐστιν ἅ λέγει τούτων, ἀλλ ἐξ ὧν λέγει συνάγεται;

因為，縱使他並非公然明言這些，而只是由他所言可推論出來，這又有什麼分別呢？

For what does it matter if these things are not openly what he says, but are merely inferred from what he says?

1:2344

Τοιαῦτα τά βαθέα τοῦ σατανᾶ, τά τοῦ πονηροῦ μυστήρια, ἅ τοῖς ὑπέχουσιν αὐτῷ τά ὦτα ψιθυρίζει, (σελ

這正是撒但的深奧之事，是那惡者的奧祕，他向那些側耳傾聽他的人低聲耳語……

Such are the depths of Satan, the mysteries of the evil one, which he whispers into the ears of those who lend them to him…

1:2345

φωνῆς, ἀλλά τό βλαβερόν ὑποκρύπτων τοῦ νοήματος

……並非藉由〔公開的〕言語，而是將思想中有害之處隱藏起來。

…not through open speech, but concealing the harmfulness of the thought.

1:2346

Ἡμεῖς δ ὅπως ἕκαστον τῶν εἰρημένων κατασκευάσαι πειρᾶται, διά βραχέων ἐνταῦθα φανερώσομεν, καί πρῶτον διά τίνων δαιμονιώδεις, φεῦ, τούς ἐνθέους προφήτας δείκνυσιν ὁ λόγος αὐτῷ

至於他如何試圖為以上所述的各項加以論證，我們在此將簡要予以揭明；首先，說明他的論述究竟藉由什麼方式，唉，竟將那些蒙神感動的先知說成是鬼魔性的。

But we will here briefly make clear how he attempts to establish each of the things that have been said; and first, by what means his argument shows — alas! — the divinely-inspired prophets to be demonic.

1:2347

Τάς ὁράσεις τούτων χείρους εἶναι νοήσεως κατασκευάζει καί ἀποφαίνεται ὡς φαντασίας οὔσας, εἰ καί αἰσθητάς, ἵνα τήν γνῶσιν ὑπερέχουσαν τούτων ἐπιδείξῃ˙ εἶτα προϊών αὐτός φησι πάλιν ἐμπαθῆ τυγχάνειν ἤ δαιμονιώδη νοῦν, ὅς ἄν ἐνεργοίη κατά χείρω νοήσεως ἐνέργειαν

他建構論證，說他們的異象低於理解，並宣稱這些不過是想像，縱使是感官性的想像，藉此顯示知識優於這些異象；接著，他進一步又說，凡是依照低於理解之運作而運作的心智，便是有情慾的或鬼魔性的。

He constructs the argument that their visions are inferior to intellection, and declares them to be mere imaginings, even if sensible ones, so as to show knowledge to be superior to these; then, proceeding further, he himself says again that the mind is passionate or demonic, whichever mind operates according to an operation inferior to intellection.

1:2348

Ἐπεί τοίνυν οἱ προφῆται νῷ ἐώρων (οὐ γάρ αἰσθητή τις, φησίν ὁ μέγας Βασίλειος, ἡ τῶν προφητῶν ὅρασις, ἀλλ ὑπό τοῦ νοῦ κατανοουμένη, τοῦ Θεοῦ φωτίζοντος αὐτόν˙ καί πάλιν, προεώρων οἱ προφῆται τά μέλλοντα, τυπούμενοι τῷ Πνεύματι τό ἡγεμονικόν), εἰ γοῦν νῷ ἐν Πνεύματι ἑώρων οἱ προφῆται, ἐνεργείᾳ δέ χείρονι νοήσεως, ὡς οὗτος εἶπεν, αὕτη δέ δαιμονιώδης, ὅταν μή περί χρήματα καί τάς κάτω ἡδονάς καί δόξας ἐνεργῇ, ἆρ οὐ κατά τόν τά τοιαῦτα λέγοντα δαιμονιώδης ἡ θεία ὅρασις ἐκείνη;

既然眾先知乃是以心智觀看（因為大巴西流說，先知的異象並非某種感官之事，而是被心智所理解，由神照亮之；並且又說，眾先知預先看見未來之事，是其主導官能受聖靈所印記）——那麼，若如他所言，眾先知是以心智在聖靈中觀看，卻是依照那低於理解的運作，而這種運作，凡不是關乎錢財與世間的享樂與虛榮時便是鬼魔性的，那麼依照這樣立論之人，豈不是連那神聖的異象本身也成了鬼魔性的嗎？

Since, then, the prophets saw with the mind (for the vision of the prophets, says the great Basil, is not something sensible, but is understood by the mind, God illuminating it; and again, the prophets foresaw future things, their governing faculty being impressed by the Spirit) — if, then, the prophets saw with the mind in the Spirit, but by an operation inferior to intellection, as he said, and this operation is demonic whenever it does not operate concerning money and the lower pleasures and glories, is not, then, according to the one who says such things, that divine vision itself demonic?

1:2349

Τί δέ τό θεῖον Πνεῦμα καί τό φῶς ἐκεῖνο, τό τήν ὅρασιν ταύτην ἐμποιοῦν;

那麼，那使這異象得以產生的神聖聖靈與那光，又將如何呢？

And what then of the divine Spirit, and that light which produces this vision?

1:2350

Πόθεν δή τῷ τηλικούτῳ βόθρῳ περιέπεσεν;

他究竟是如何陷入如此深重的坑中的呢？

How, then, did he fall into so great a pit?

1:2351

Ἐπεί λόγῳ καί φιλοσοφίᾳ φυσικῇ τά ὑπέρ λόγον τε καί φύσιν ἐξερεύνησεν, ἀπειθήσας τοῖς πατράσι λέγουσιν, οὐ δυνατόν ἑρμηνευθῆναι λόγῳ τόν τρόπον τῆς προφητικῆς ὄψεως, ἀλλ ἐκεῖνος μόνον οἶδε σαφῶς, ὁ τῇ πείρᾳ μαθών˙ εἰ γάρ φύσεως ἔργα καί πάθη πολλάκις οὐδείς ἄν παραστήσειε ( σελ

因為他竟以理性與自然哲學去探究那超乎理性與本性的事物，違背了教父們所言：先知異象的方式無法以理性來解釋，唯有藉親身體驗學得此事者，方能清楚知曉；因為，若說自然的作為與變化，往往連理性也無法闡明……

Because he investigated by reason and natural philosophy things that are above reason and nature, disobeying the fathers who say that the manner of prophetic vision cannot be explained by reason, but only he knows it clearly who has learned it by experience; for if no one could often set forth by reason even the works and processes of nature…

1:2352

) λόγος, πολλῷ μᾶλλον τῆς τοῦ Πνεύματος ἐνεργείας, ὅ καί τοῖς μετά Χριστόν ἁγίοις ἴδοι τις ἄν πολλαχοῦ μαρτυρούμενον

……那麼聖靈的能力運作就更是如此了——這一點，人們在基督以後的聖徒中，可在許多地方見到見證。

…much more is this true of the energy of the Spirit — which one might see attested in many places among the saints after Christ.

1:2353

Τοῦτο τοίνυν τούτων οὕτω λεγόντων, αὐτός φησι Μασσαλιανούς εἶναι τούς πείρᾳ δεῖν γινώσκειν ἤ πείρᾳ ἐγνωκέναι τά τοιαῦτα λέγοντας

然而，儘管這些教父如此言明，他卻宣稱：凡說這類事必須藉由親身體驗方能知曉、或曾藉親身體驗而知曉這類事的人，都是彌撒里亞派。

This, then, being said by these fathers, he himself declares that those who say such things must be known by experience, or who have come to know them by experience, are Messalians.

1:2354

Οὐκοῦν αὐτός ὡς ἐκ γεωμετρικοῦ πορίσματος ἀναφαίνεται, πεῖραν μυστηρίου θείου ἤ Πνεύματος ἁγίου ἐνεργείας οὐδ ἡστινοσοῦν λαβών˙ οὐ γάρ ἄν Μασσαλιανόν ἑαυτόν ἀνεκήρυττεν

由此便顯明——彷彿出於幾何學的推論——他自己絲毫未曾對神聖的奧祕或聖靈的能力運作有任何親身體驗；因為，若非如此，他便不會〔藉此立場〕把自己宣告為彌撒里亞派了。

Therefore it becomes evident, as if from a geometrical corollary, that he himself has taken no experience whatsoever of the divine mystery or of the energy of the Holy Spirit; for otherwise he would not have proclaimed himself a Messalian.

1:2355

Εἰ γοῦν ὁ πεῖρᾳ μαθών μόνος οἶδε τάς ἐνεργείας τοῦ Πνεύματος, αὐτός δέ πείρᾳ οὐκ ἔγνωκε καί τούς πείρᾳ γνόντας οὐδαμῶς παραδέχεται, τίς ἔτ ἄμφιγνοήσει μή ψευδολογίαν εἶναι πᾶσαν τήν περί τῆς θεοποιοῦ τοῦ Πνεύματος ἐνεργείας αὐτῷ γεγενημένην ἀδολεσχίαν, καί ταῦτα κατά τῶν ἐν πείρᾳ ταύτης γεγονότων ἐξενηνεγμένην αὐτῷ, μηδαμῶς εἰδότι μήτε ἅ λέγει, μήτε περί τίνων διαβεβαιοῦται;

既然唯有藉親身體驗而學得者，方能認識聖靈的種種能力運作，而他自己既未曾親身體驗，又絕不接納那些曾親身體驗者，那麼還有誰會懷疑：他關於聖靈那使人成神之能力運作所發出的一切喋喋之言，全屬虛妄之詞呢？而且，這些話竟是針對那些真正曾親身體驗此事的人所發出的，他自己卻既不明白自己所說為何，也不明白自己所堅稱的究竟是關於什麼。

If, then, only he who has learned by experience knows the energies of the Spirit, and he himself has not known by experience and by no means accepts those who have known by experience, who will still doubt that all his loquacity concerning the deifying energy of the Spirit is falsehood — and this uttered by him against those who have had experience of it, while he himself knows neither what he says nor concerning what he is asserting?

1:2356

Γλυκύτητα γάρ μέλιτος ἀναγγελεῖ τοῖς μή γευσαμένοις;, ἡ παροιμία φησίν˙ οἱ δέ μή γευσάμενοι, πῶς ἀναγγελοῦσιν;

諺語有云：「豈能向未曾嘗過的人宣告蜂蜜的甘甜呢？」然而，那些未曾嘗過的人，又如何能宣告呢？

'For will he proclaim the sweetness of honey to those who have not tasted it?' says the proverb; but how will those who have not tasted proclaim it?

1:2357

εἰπέ μοι˙ εἰ δέ καί τοῖς γευσαμένοις ἀντιλέγοιεν, ἆρ οὐ μετά τοῦ ψευδόμενοι δῆλοι πεφηνέναι καί γέλωτα ὀφλήσουσιν ἔσχατον;

請告訴我：倘若他們竟還反駁那些真正嘗過的人，豈不是既顯明為說謊者，又要招致極大的恥笑嗎？

Tell me this: and if they should even contradict those who have tasted, will they not, besides being manifestly shown to be lying, also incur the utmost ridicule?

1:2358

Πολλῷ μέντ ἄν εἴη ψευδηγόρος καί καταγέλαστος μᾶλλον ὁ περί τάς ὑπερφυεῖς ἐνεργείας τοῦ Πνεύματος τοιαῦτα τερατευόμενος καί κατά τόν ἀπόστολον ἅ μή ἑώρακεν ἐμβατεύων, εἰκῇ φυσιούμενος ὑπό τοῦ νοός τῆς σαρκός αὐτοῦ

那麼，那對聖靈超自然的能力運作編造如此荒誕之言的人，豈不是更加是個說謊者、更加該受恥笑嗎？正如使徒所說：「妄自按自己肉體的心意，探入他所未曾見過的事，無故自高自大。」

Far more, then, would he be a liar and an object of ridicule who tells such fabulous tales about the supernatural energies of the Spirit, and, according to the Apostle, 'intrudes into those things which he has not seen, vainly puffed up by the mind of his flesh.'

← 上一段下一段 →

新的原文誦讀上線時通知我

每次有新章節誦讀影片就寄一封信。採雙重確認，隨時可一鍵取消。

為神聖靜修者辯護 第 1 章 第 20/21 段

新的原文誦讀上線時通知我

為神聖靜修者辯護第 1 章第 20/21 段