6:1 ⧉ ⤴︎ אָ֖ז אָמַ֣ר שְׁלֹמֹ֑ה יְהֹוָ֣ה אָמַ֔ר לִשְׁכּ֖וֹן בָּעֲרָפֶֽל ׃
τότε εἶπεν Σαλωμων κύριος εἶπεν τοῦ κατασκηνῶσαι ἐν γνόφῳ
Tunc Salomon ait : Dominus pollicitus est ut habitaret in caligine :
አሜሃ ፡ ይቤ ፡ ሰሎሞን ፡ እግዚአብሔር ፡ ነበበ ፡ ወይቤ ፡ ከመ ፡ ይኅድር ፡ ውስተ ፡ አውሎ ።
Then Solomon said, “Yahweh has said that he would dwell in the thick darkness.
6:2 ⧉ ⤴︎ וַאֲנִ֛י בָּנִ֥יתִי בֵית ־זְבֻ֖ל לָ֑ךְ וּמָכ֥וֹן לְשִׁבְתְּךָ֖ עוֹלָמִֽים ׃
καὶ ἐγὼ ᾠκοδόμηκα οἶκον τῷ ὀνόματί σου ἅγιόν σοι καὶ ἕτοιμον τοῦ κατασκηνῶσαι εἰς τοὺς αἰῶνας
ego autem aedificavi domum nomini ejus , ut habitaret ibi in perpetuum .
ወአንሰ ፡ ሐነጽኩ ፡ ለስመ ፡ ዚአሁ ፡ ቤተ ፡ መቅደስ ፡ ወድልወ ፡ ለማኅደሩ ፡ ለዓለም ።
But I have built you a house and home, a place for you to dwell in forever.”
6:3 ⧉ ⤴︎ וַיַּסֵּ֤ב הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֶת ־פָּנָ֔יו וַיְבָ֕רֶךְ אֵ֖ת כׇּל ־קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֑ל וְכׇל ־קְהַ֥ל יִשְׂרָאֵ֖ל עוֹמֵֽד ׃
καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ εὐλόγησεν τὴν πᾶσαν ἐκκλησίαν Ισραηλ καὶ πᾶσα ἐκκλησία Ισραηλ παρειστήκει
Et convertit rex faciem suam , et benedixit universae multitudini Israël (nam omnis turba stabat intenta ), et ait :
ወሜጠ ፡ ገጾ ፡ ንጉሥ ፡ ሰሎሞን ፡ ወባረከ ፡ ኵሎ ፡ ማኅበረ ፡ እስራኤል ፡ እንዘ ፡ ይቀውሙ ።
The king turned his face, and blessed all the assembly of Israel; and all the assembly of Israel stood.
6:4 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֗אמֶר בָּר֤וּךְ יְהֹוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר בְּפִ֔יו אֵ֖ת דָּוִ֣יד אָבִ֑י וּבְיָדָ֥יו מִלֵּ֖א לֵאמֹֽר ׃
καὶ εἶπεν εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ὃς ἐλάλησεν ἐν στόματι αὐτοῦ πρὸς Δαυιδ τὸν πατέρα μου καὶ ἐν χερσὶν αὐτοῦ ἐπλήρωσεν λέγων
Benedictus Dominus Deus Israël , qui quod locutus est David patri meo , opere complevit , dicens :
ወይቤ ፡ ይትባረክ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ፡ ዘተናገረ ፡ በአፈ ፡ ዚአሁ ፡ ኀበ ፡ ዳዊት ፡ ወበእደወ ፡ ዚአሁ ፡ ፈጸመ ፡ እንዘ ፡ ይብል ።
He said, “Blessed be Yahweh, the God of Israel, who spoke with his mouth to David my father, and has with his hands fulfilled it, saying,
6:5 ⧉ ⤴︎ מִן ־הַיּ֗וֹם אֲשֶׁ֨ר הוֹצֵ֣אתִי אֶת ־עַמִּי֮ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֒יִם֒ לֹא ־בָחַ֣רְתִּֽי בְעִ֗יר מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לִהְי֥וֹת שְׁמִ֖י שָׁ֑ם וְלֹא ־בָחַ֣רְתִּֽי בְאִ֔ישׁ לִהְי֥וֹת נָגִ֖יד עַל ־עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἀνήγαγον τὸν λαόν μου ἐκ γῆς Αἰγύπτου οὐκ ἐξελεξάμην ἐν πόλει ἀπὸ πασῶν φυλῶν Ισραηλ τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τοῦ εἶναι ὄνομά μου ἐκεῖ καὶ οὐκ ἐξελεξάμην ἐν ἀνδρὶ τοῦ εἶναι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου Ισραηλ
A die qua eduxi populum meum de terra Aegypti , non elegi civitatem de cunctis tribubus Israël ut aedificaretur in ea domus nomini meo , neque elegi quemquam alium virum ut esset dux in populo Israël :
እምፅለት ፡ እንተ ፡ ዓርጉ ፡ ሕዝብ ፡ ዚአየ ፡ እምድረ ፡ ግብፅ ፡ ኢኀረይኩ ፡ በሀገረ ፡ እምኵሉ ፡ ነገደ ፡ እስራኤል ፡ ከመ ፡ ይሕንጹ ፡ ሊተ ፡ ቤተ ፡ ከመ ፡ ይኩን ፡ ስምየ ፡ በህየ ፡ ወኢኃረይኩ ፡ ብእሴ ፡ ከመ ፡ ይኩን ፡ መጋቤ ፡ ላዕለ ፡ ሕዝበ ፡ ዚአየ ፡ እስራኤል ።
‘Since the day that I brought my people out of the land of Egypt, I chose no city out of all the tribes of Israel to build a house in, that my name might be there, and I chose no man to be prince over my people Israel;
6:6 ⧉ ⤴︎ וָֽאֶבְחַר֙ בִּיר֣וּשָׁלַ֔͏ִם לִהְי֥וֹת שְׁמִ֖י שָׁ֑ם וָאֶבְחַ֣ר בְּדָוִ֔יד לִהְי֖וֹת עַל ־עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ ἐξελεξάμην ἐν Ιερουσαλημ γενέσθαι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ καὶ ἐξελεξάμην ἐν Δαυιδ ὥστε εἶναι ἐπάνω τοῦ λαοῦ μου Ισραηλ
sed elegi Jerusalem ut sit nomen meum in ea , et elegi David ut constituerem eum super populum meum Israël .
ወኀረይኩ ፡ በኢየሩሳሌም ፡ ከመ ፡ ይሕንፁ ፡ ሊተ ፡ ቤተ ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስምየ ፡ በህየ ፡ ወኃረይክዎ ፡ ለዳዊት ፡ ከመ ፡ ይኩን ፡ ንጉሠ ፡ ላዕለ ፡ ሕዝብየ ፡ እስራኤል ።
but now I have chosen Jerusalem, that my name might be there; and I have chosen David to be over my people Israel.’
6:7 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֕י עִם ־לְבַ֖ב דָּוִ֣יד אָבִ֑י לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לְשֵׁ֥ם יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ ἐγένετο ἐπὶ καρδίαν Δαυιδ τοῦ πατρός μου τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι κυρίου θεοῦ Ισραηλ
Cumque fuisset voluntatis David patris mei ut aedificaret domum nomini Domini Dei Israël ,
ወሐለየ ፡ ወዓርገ ፡ ውስተ ፡ ልበ ፡ ዳዊት ፡ አቡየ ፡ ከመ ፡ ይሕንፅ ፡ ቤተ ፡ ለስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ።
Now it was in the heart of David my father to build a house for the name of Yahweh, the God of Israel.
6:8 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֶל ־דָּוִ֣יד אָבִ֔י יַ֗עַן אֲשֶׁ֤ר הָיָה֙ עִם ־לְבָ֣בְךָ֔ לִבְנ֥וֹת בַּ֖יִת לִשְׁמִ֑י הֱֽטִיב֔וֹתָ כִּ֥י הָיָ֖ה עִם ־לְבָבֶֽךָ ׃
καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Δαυιδ πατέρα μου διότι ἐγένετο ἐπὶ καρδίαν σου τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματί μου καλῶς ἐποίησας ὅτι ἐγένετο ἐπὶ καρδίαν σου
dixit Dominus ad eum : Quia haec fuit voluntas tua , ut aedificares domum nomini meo , bene quidem fecisti hujuscemodi habere voluntatem :
ወይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀበ ፡ ዳዊት ፡ አቡየ ፡ እስመ ፡ ሐለይከ ፡ ወዓርገ ፡ ውስተ ፡ ልብከ ፡ ከመ ፡ ትሕንፅ ፡ ቤተ ፡ ለስመ ፡ ዚአየ ፡ ሠናየ ፡ ገበርከ ፡ እስመ ፡ ሐለይከ ፡ በልብከ ።
But Yahweh said to David my father, ‘Whereas it was in your heart to build a house for my name, you did well that it was in your heart;
6:9 ⧉ ⤴︎ רַ֣ק אַתָּ֔ה לֹ֥א תִבְנֶ֖ה הַבָּ֑יִת כִּ֤י בִנְךָ֙ הַיּוֹצֵ֣א מֵחֲלָצֶ֔יךָ הוּא ־יִבְנֶ֥ה הַבַּ֖יִת לִשְׁמִֽי ׃
πλὴν σὺ οὐκ οἰκοδομήσεις τὸν οἶκον ὅτι ὁ υἱός σου ὃς ἐξελεύσεται ἐκ τῆς ὀσφύος σου οὗτος οἰκοδομήσει τὸν οἶκον τῷ ὀνόματί μου
sed non tu aedificabis domum : verum filius tuus , qui egredietur de lumbis tuis , ipse aedificabit domum nomini meo .
ወባሕቱ ፡ አንተ ፡ ኢተሐንጽ ፡ ሊተ ፡ ቤተ ፡ ለስምየ ፡ አላ ፡ ወልድከ ፡ ዘወጽአ ፡ እምቌከ ፡ ውእቱ ፡ የሐንጽ ፡ ሊተ ፡ ቤተ ፡ ለስምየ ።
nevertheless you shall not build the house, but your son who will come out of your body, he shall build the house for my name.’
6:10 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֣קֶם יְהֹוָ֔ה אֶת ־דְּבָר֖וֹ אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר וָאָק֡וּם תַּ֩חַת֩ דָּוִ֨יד אָבִ֜י וָאֵשֵׁ֣ב ׀ עַל ־כִּסֵּ֣א יִשְׂרָאֵ֗ל כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר יְהֹוָ֔ה וָאֶבְנֶ֣ה הַבַּ֔יִת לְשֵׁ֥ם יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ ἀνέστησεν κύριος τὸν λόγον αὐτοῦ ὃν ἐλάλησεν καὶ ἐγενήθην ἀντὶ Δαυιδ πατρός μου καὶ ἐκάθισα ἐπὶ τὸν θρόνον Ισραηλ καθὼς ἐλάλησεν κύριος καὶ ᾠκοδόμησα τὸν οἶκον τῷ ὀνόματι κυρίου θεοῦ Ισραηλ
Complevit ergo Dominus sermonem suum quem locutus fuerat : et ego surrexi pro David patre meo , et sedi super thronum Israël , sicut locutus est Dominus : et aedificavi domum nomini Domini Dei Israël .
ወአቀመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቃለ ፡ ዚአሁ ፡ ወተናገረ ፡ ወተንሣእኩ ፡ ህየንተ ፡ ዳዊት ፡ አቡየ ፡ ወነበርኩ ፡ ዲበ ፡ መንበረ ፡ ዳዊት ፡ ንጉሠ ፡ እስራኤል ፡ በከመ ፡ ነበበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወሐነጽኩ ፡ ቤተ ፡ ለስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ።
“Yahweh has performed his word that he spoke; for I have risen up in the place of David my father, and sit on the throne of Israel, as Yahweh promised, and have built the house for the name of Yahweh, the God of Israel.
6:11 ⧉ ⤴︎ וָאָשִׂ֥ים שָׁם֙ אֶת ־הָ֣אָר֔וֹן אֲשֶׁר ־שָׁ֖ם בְּרִ֣ית יְהֹוָ֑ה אֲשֶׁ֥ר כָּרַ֖ת עִם ־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ ἔθηκα ἐκεῖ τὴν κιβωτόν ἐν ᾗ ἐκεῖ διαθήκη κυρίου ἣν διέθετο τῷ Ισραηλ
Et posui in ea arcam in qua est pactum Domini quod pepigit cum filiis Israël .
ወአንበርኩ ፡ ህየ ፡ ታቦተ ፡ እንተ ፡ ሀለወ ፡ ውስቴታ ፡ ትእዛዝ ፡ ወኪዳነ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘተካየዶሙ ፡ ለእስራኤል ፡ ሕዝቡ ።
There I have set the ark, in which is Yahweh’s covenant, which he made with the children of Israel.”
6:12 ⧉ ⤴︎ וַֽיַּעֲמֹ֗ד לִפְנֵי֙ מִזְבַּ֣ח יְהֹוָ֔ה נֶ֖גֶד כׇּל ־קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּפְרֹ֖שׂ כַּפָּֽיו ׃
καὶ ἔστη κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου κυρίου ἔναντι πάσης ἐκκλησίας Ισραηλ καὶ διεπέτασεν τὰς χεῖρας αὐτοῦ
Stetit ergo coram altari Domini ex adverso universae multitudinis Israël , et extendit manus suas .
ወቆሙ ፡ አንፃረ ፡ ቤተ ፡ ምሥዋዕ ፡ ዘእግዚአብሔር ፡ በቅድመ ፡ ኵሉ ፡ ማኅበረ ፡ እስራኤል ፡ ወሰፍሐ ፡ እደዊሁ ።
He stood before Yahweh’s altar in the presence of all the assembly of Israel, and spread out his hands
6:13 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־עָשָׂ֨ה שְׁלֹמֹ֜ה כִּיּ֣וֹר נְחֹ֗שֶׁת וַֽיִּתְּנֵ֘הוּ֮ בְּת֣וֹךְ הָעֲזָרָה֒ חָמֵ֨שׁ אַמּ֜וֹת אׇרְכּ֗וֹ וְחָמֵ֤שׁ אַמּוֹת֙ רׇחְבּ֔וֹ וְאַמּ֥וֹת שָׁל֖וֹשׁ קוֹמָת֑וֹ וַיַּעֲמֹ֣ד עָלָ֗יו וַיִּבְרַ֤ךְ עַל ־בִּרְכָּיו֙ נֶ֚גֶד כׇּל ־קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּפְרֹ֥שׂ כַּפָּ֖יו הַשָּׁמָֽיְמָה ׃ {פ}
ὅτι ἐποίησεν Σαλωμων βάσιν χαλκῆν καὶ ἔθηκεν αὐτὴν ἐν μέσῳ τῆς αὐλῆς τοῦ ἱεροῦ πέντε πηχῶν τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ πέντε πήχεων τὸ εὖρος αὐτῆς καὶ τριῶν πήχεων τὸ ὕψος αὐτῆς καὶ ἔστη ἐπ’ αὐτῆς καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ γόνατα ἔναντι πάσης ἐκκλησίας Ισραηλ καὶ διεπέτασεν τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν
Siquidem fecerat Salomon basim aeneam , et posuerat eam in medio basilicae , habentem quinque cubitos longitudinis , et quinque cubitos latitudinis , et tres cubitos altitudinis : stetitque super eam , et deinceps flexis genibus contra universam multitudinem Israël , et palmis in caelum levatis ,
ወገብረ ፡ ሰሎሞን ፡ መዓርገ ፡ ዘብርት ፡ ወአቀሞ ፡ ማእከለ ፡ ዓፀደ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኃምስቱ ፡ በእመት ፡ ኑኁ ፡ ወኃምስቱ ፡ በእመት ፡ ግድሙ ፡ ወኃምስቱ ፡ በእመት ፡ ቆሙ ፡ ወቆመ ፡ መልዕልቴሁ ፡ ወሰገደ ፡ በብረኪሁ ፡ በቅድመ ፡ ኵሉ ፡ ማኅበረ ፡ እስራኤል ፡ ወሰፍሐ ፡ እደዊሁ ፡ ወአልዓለ ፡ ውስተ ፡ ሰማይ ።
(for Solomon had made a bronze platform, five cubits long, five cubits wide, and three cubits high, and had set it in the middle of the court; and he stood on it, and knelt down on his knees before all the assembly of Israel, and spread out his hands toward heaven).
6:14 ⧉ ⤴︎ וַיֹּאמַ֗ר {פ} יְהֹוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֵין ־כָּמ֣וֹךָ אֱלֹהִ֔ים בַּשָּׁמַ֖יִם וּבָאָ֑רֶץ שֹׁמֵ֤ר הַבְּרִית֙ וְֽהַחֶ֔סֶד לַעֲבָדֶ֕יךָ הַהֹלְכִ֥ים לְפָנֶ֖יךָ בְּכׇל ־לִבָּֽם ׃
καὶ εἶπεν κύριε ὁ θεὸς Ισραηλ οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι θεὸς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς φυλάσσων τὴν διαθήκην καὶ τὸ ἔλεος τοῖς παισίν σου τοῖς πορευομένοις ἐναντίον σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ
ait : Domine Deus Israël , non est similis tui deus in caelo et in terra : qui custodis pactum et misericordiam cum servis tuis qui ambulant coram te in toto corde suo :
ወይቤ ፡ እግዚኦ ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ፡ አልቦ ፡ ዘይመስለከ ፡ አምላክ ፡ በሰማይ ፡ ወበምድር ፡ ዘታቀውም ፡ ወተዓቅብ ፡ ኪዳነከ ፡ ወሣህለከ ፡ ለአግብርቲከ ፡ እለ ፡ የሐውሩ ፡ በቅድሜከ ፡ በኵሉ ፡ ልቦሙ ።
Then he said, “Yahweh, the God of Israel, there is no God like you in heaven or on earth—you who keep covenant and loving kindness with your servants who walk before you with all their heart;
6:15 ⧉ ⤴︎ אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֗רְתָּ לְעַבְדְּךָ֙ דָּוִ֣יד אָבִ֔י אֵ֥ת אֲשֶׁר ־דִּבַּ֖רְתָּ ל֑וֹ וַתְּדַבֵּ֥ר בְּפִ֛יךָ וּבְיָדְךָ֥ מִלֵּ֖אתָ כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה ׃
ἃ ἐφύλαξας τῷ παιδί σου Δαυιδ τῷ πατρί μου ἃ ἐλάλησας αὐτῷ λέγων καὶ ἐλάλησας ἐν στόματί σου καὶ ἐν χερσίν σου ἐπλήρωσας ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη
qui praestitisti servo tuo David patri meo quaecumque locutus fueras ei : et quae ore promiseras , opere complesti , sicut et praesens tempus probat .
ወአቀምከ ፡ ለዳዊት ፡ ገብርከ ፡ አቡየ ፡ ዘተናገርከ ፡ ወነበብከ ፡ እንዘ ፡ ትብል ፡ በአፉከ ፡ ወበእደዊከ ፡ ፈጸምከ ፡ በከመ ፡ ዛቲ ፡ ዕለት ።
who have kept with your servant David my father that which you promised him. Yes, you spoke with your mouth, and have fulfilled it with your hand, as it is today.
6:16 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֞ה יְהֹוָ֣ה ׀ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל שְׁ֠מֹ֠ר לְעַבְדְּךָ֨ דָוִ֤יד אָבִי֙ אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר דִּבַּ֤רְתָּ לּוֹ֙ לֵאמֹ֔ר לֹא ־יִכָּרֵ֨ת לְךָ֥ אִישׁ֙ מִלְּפָנַ֔י יוֹשֵׁ֖ב עַל ־כִּסֵּ֣א יִשְׂרָאֵ֑ל רַ֠ק אִם ־יִשְׁמְר֨וּ בָנֶ֜יךָ אֶת ־דַּרְכָּ֗ם לָלֶ֙כֶת֙ בְּת֣וֹרָתִ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר הָלַ֖כְתָּ לְפָנָֽי ׃
καὶ νῦν κύριε ὁ θεὸς Ισραηλ φύλαξον τῷ παιδί σου τῷ Δαυιδ τῷ πατρί μου ἃ ἐλάλησας αὐτῷ λέγων οὐκ ἐκλείψει σοι ἀνὴρ ἀπὸ προσώπου μου καθήμενος ἐπὶ θρόνου Ισραηλ πλὴν ἐὰν φυλάξωσιν οἱ υἱοί σου τὴν ὁδὸν αὐτῶν τοῦ πορεύεσθαι ἐν τῷ νόμῳ μου ὡς ἐπορεύθης ἐναντίον μου
Nunc ergo Domine Deus Israël , imple servo tuo patri meo David quaecumque locutus es , dicens : Non deficiet ex te vir coram me , qui sedeat super thronum Israël : ita tamen si custodierint filii tui vias suas , et ambulaverint in lege mea , sicut et tu ambulasti coram me .
ወይእዜኒ ፡ እግዚኦ ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ፡ ዕቀብ ፡ ወአጽንዕ ፡ ለገብርከ ፡ ዳዊት ፡ አቡየ ፡ ዘተናገርከ ፡ እንዘ ፡ ትብል ፡ ኢየኀልቅ ፡ ብእሲ ፡ እምቅድመ ፡ ገጽየ ፡ እምኔከ ፡ ብእሲ ፡ ዘይነብር ፡ ዲበ ፡ መንበረ ፡ መንግሥተ ፡ እስራኤል ፡ ወባሕቱ ፡ ለእመ ፡ ዓቀቡ ፡ ደቂቅከ ፡ ፍናውየ ፡ ከመ ፡ ይሑሩ ፡ በሕግየ ፡ በከመ ፡ ሖርከ ፡ አንተ ፡ በቅድሜየ ።
“Now therefore, Yahweh, the God of Israel, keep with your servant David my father that which you have promised him, saying, ‘There shall not fail you a man in my sight to sit on the throne of Israel, if only your children take heed to their way, to walk in my law as you have walked before me.’
6:17 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֕ה יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל יֵֽאָמֵן֙ דְּבָ֣רְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ לְעַבְדְּךָ֥ לְדָוִֽיד ׃
καὶ νῦν κύριε ὁ θεὸς Ισραηλ πιστωθήτω δὴ τὸ ῥῆμά σου ὃ ἐλάλησας τῷ παιδί σου τῷ Δαυιδ
Et nunc Domine Deus Israël , firmetur sermo tuus quem locutus es servo tuo David .
ወይእዜኒ ፡ እግዚኦ ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ፡ ይኩን ፡ ቃልከ ፡ እሙነ ፡ ዘተናገርከ ፡ ለዳዊት ፡ ገብርከ ።
Now therefore, Yahweh, the God of Israel, let your word be verified, which you spoke to your servant David.
6:18 ⧉ ⤴︎ כִּ֚י הַֽאֻמְנָ֔ם יֵשֵׁ֧ב אֱלֹהִ֛ים אֶת ־הָאָדָ֖ם עַל ־הָאָ֑רֶץ הִ֠נֵּ֠ה שָׁמַ֜יִם וּשְׁמֵ֤י הַשָּׁמַ֙יִם֙ לֹ֣א יְכַלְכְּל֔וּךָ אַ֕ף כִּֽי ־הַבַּ֥יִת הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֥ר בָּנִֽיתִי ׃
ὅτι εἰ ἀληθῶς κατοικήσει θεὸς μετὰ ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς εἰ ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ οὐκ ἀρκέσουσίν σοι καὶ τίς ὁ οἶκος οὗτος ὃν ᾠκοδόμησα
Ergone credibile est ut habitet Deus cum hominibus super terram ? si caelum et caeli caelorum non te capiunt , quanto magis domus ista quam aedificavi ?
ወእመሰ ፡ አማን ፡ ጥቀ ፡ የኀድር ፡ እግዚአብሔር ፡ ምስለ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፡ ዲበ ፡ ምድር ፡ እመሰ ፡ እግዚኦ ፡ ሰማይ ፡ ወሰማየ ፡ ሰማያት ፡ ኢይክሉ ፡ ጸዊረ ፡ ስብሐቲከ ፡ ወምንትኑ ፡ እንከ ፡ ውእቱ ፡ ዝንቱ ፡ ቤት ፡ ዘአነ ፡ ሐነጽኩ ።
“But will God indeed dwell with men on the earth? Behold, heaven and the heaven of heavens can’t contain you; how much less this house which I have built!
6:19 ⧉ ⤴︎ וּפָנִ֜יתָ אֶל ־תְּפִלַּ֧ת עַבְדְּךָ֛ וְאֶל ־תְּחִנָּת֖וֹ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהָ֑י לִשְׁמֹ֤עַ אֶל ־הָֽרִנָּה֙ וְאֶל ־הַתְּפִלָּ֔ה אֲשֶׁ֥ר עַבְדְּךָ֖ מִתְפַּלֵּ֥ל לְפָנֶֽיךָ ׃
καὶ ἐπιβλέψῃ ἐπὶ τὴν προσευχὴν παιδός σου καὶ ἐπὶ τὴν δέησίν μου κύριε ὁ θεός τοῦ ἐπακοῦσαι τῆς δεήσεως καὶ τῆς προσευχῆς ἧς ὁ παῖς σου προσεύχεται ἐναντίον σου σήμερον
Sed ad hoc tantum facta est , ut respicias orationem servi tui , et obsecrationem ejus , Domine Deus meus , et audias preces quas fundit famulus tuus coram te :
ወነጽር ፡ ኀበ ፡ ጸሎተ ፡ ገብርከ ፡ ወኀበ ፡ ስእለትየ ፡ እግዚኦ ፡ አምላኪየ ፡ ከመ ፡ ትስማዕ ፡ ጸሎትየ ፡ ወስእለተ ፡ ገብርከ ፡ በዛቲ ፡ ዕለት ።
Yet have respect for the prayer of your servant and to his supplication, Yahweh my God, to listen to the cry and to the prayer which your servant prays before you;
6:20 ⧉ ⤴︎ לִהְיוֹת֩ עֵינֶ֨יךָ פְתֻח֜וֹת אֶל ־הַבַּ֤יִת הַזֶּה֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה אֶ֨ל ־הַמָּק֔וֹם אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔רְתָּ לָשׂ֥וּם שִׁמְךָ֖ שָׁ֑ם לִשְׁמ֙וֹעַ֙ אֶל ־הַתְּפִלָּ֔ה אֲשֶׁ֣ר יִתְפַּלֵּ֣ל עַבְדְּךָ֔ אֶל ־הַמָּק֖וֹם הַזֶּֽה ׃
τοῦ εἶναι ὀφθαλμούς σου ἀνεῳγμένους ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός εἰς τὸν τόπον τοῦτον ὃν εἶπας ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομά σου ἐκεῖ τοῦ ἀκοῦσαι τῆς προσευχῆς ἧς ὁ παῖς σου προσεύχεται εἰς τὸν τόπον τοῦτον
ut aperias oculos tuos super domum istam diebus ac noctibus , super locum in quo pollicitus es ut invocaretur nomen tuum ,
ከመ ፡ ይኩና ፡ ብሩሃተ ፡ ወክሡታተ ፡ አዕይንቲከ ፡ በዝንቱ ፡ ቤት ፡ መዓልተ ፡ ወሌሊተ ፡ ውስተ ፡ ዝንቱ ፡ ቤት ፡ ዘአንተ ፡ ትቤ ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስምየ ፡ በላዕሌሆሙ ፡ ከመ ፡ ትስማዕ ፡ ጸሎተ ፡ ገብርከ ፡ ዘይጼሊ ፡ ኀቤከ ፡ ውስተ ፡ ዝንቱ ፡ መካን ።
that your eyes may be open toward this house day and night, even toward the place where you have said that you would put your name, to listen to the prayer which your servant will pray toward this place.
6:21 ⧉ ⤴︎ וְשָׁ֨מַעְתָּ֜ אֶל ־תַּחֲנוּנֵ֤י עַבְדְּךָ֙ וְעַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר יִֽתְפַּלְל֖וּ אֶל ־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה וְ֠אַתָּ֠ה תִּשְׁמַ֞ע מִמְּק֤וֹם שִׁבְתְּךָ֙ מִן ־הַשָּׁמַ֔יִם וְשָׁמַעְתָּ֖ וְסָלָֽחְתָּ ׃
καὶ ἀκούσῃ τῆς δεήσεως τοῦ παιδός σου καὶ λαοῦ σου Ισραηλ ἃ ἂν προσεύξωνται εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐν τῷ τόπῳ τῆς κατοικήσεώς σου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀκούσῃ καὶ ἵλεως ἔσῃ
et exaudires orationem quam servus tuus orat in eo : et exaudias preces famuli tui , et populi tui Israël . Quicumque oraverit in loco isto , exaudi de habitaculo tuo , id est , de caelis , et propitiare .
ወስማዕ ፡ ጸሎተ ፡ ገብርከ ፡ ወስእለተ ፡ ሕዝብከ ፡ እስራኤል ፡ ዘይጼልዩ ፡ ውስተ ፡ ዝንቱ ፡ መካን ፡ ወአንተኒ ፡ እግዚኦ ፡ ስማዕ ፡ እምሰማይ ፡ እምድልው ፡ ማኅደርከ ፡ ወስምዖሙ ፡ ጸሎቶሙ ፡ ወመሐሬ ፡ ወሠራዬ ፡ ኩን ፡ ሎሙ ።
Listen to the petitions of your servant and of your people Israel, when they pray toward this place. Yes, hear from your dwelling place, even from heaven; and when you hear, forgive.
6:22 ⧉ ⤴︎ אִם ־יֶחֱטָ֥א אִישׁ֙ לְרֵעֵ֔הוּ וְנָשָׁא ־ב֥וֹ אָלָ֖ה לְהַאֲלֹת֑וֹ וּבָ֗א אָלָ֛ה לִפְנֵ֥י מִֽזְבַּחֲךָ֖ בַּבַּ֥יִת הַזֶּֽה ׃
ἐὰν ἁμάρτῃ ἀνὴρ τῷ πλησίον αὐτοῦ καὶ λάβῃ ἐπ’ αὐτὸν ἀρὰν τοῦ ἀρᾶσθαι αὐτόν καὶ ἔλθῃ καὶ ἀράσηται κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ
Si peccaverit quispiam in proximum suum , et jurare contra eum paratus venerit , seque maledicto constrinxerit coram altari in domo ista :
ወእመቦ ፡ ዘአበሰ ፡ ብእሲ ፡ ላዕለ ፡ ቢጹ ፡ ወእመቦ ፡ ዘአንሥአ ፡ ላዕሌሁ ፡ መንሱተ ፡ ከመ ፡ ያመንስዎ ፡ ወመጽአ ፡ ወጸለየ ፡ ወሰአለ ፡ ቅድመ ፡ ውእቱ ፡ ቤተ ፡ ምሥዋዕ ፡ ወውስተ ፡ ውእቱ ፡ ቤት ።
“If a man sins against his neighbor, and an oath is laid on him to cause him to swear, and he comes and swears before your altar in this house,
6:23 ⧉ ⤴︎ וְאַתָּ֣ה ׀ תִּשְׁמַ֣ע מִן ־הַשָּׁמַ֗יִם וְעָשִׂ֙יתָ֙ וְשָׁפַטְתָּ֣ אֶת ־עֲבָדֶ֔יךָ לְהָשִׁ֣יב לְרָשָׁ֔ע לָתֵ֥ת דַּרְכּ֖וֹ בְּרֹאשׁ֑וֹ וּלְהַצְדִּ֣יק צַדִּ֔יק לָ֥תֶת ל֖וֹ כְּצִדְקָתֽוֹ ׃ {ס}
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσεις καὶ κρινεῖς τοὺς δούλους σου τοῦ ἀποδοῦναι τῷ ἀνόμῳ καὶ ἀποδοῦναι ὁδοὺς αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ τοῦ δικαιῶσαι δίκαιον τοῦ ἀποδοῦναι αὐτῷ κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ
tu audies de caelo , et facies judicium servorum tuorum , ita ut reddas iniquo viam suam in caput proprium , et ulciscaris justum , retribuens ei secundum justitiam suam .
አንተኒ ፡ እግዚኦ ፡ ስማዕ ፡ እምሰማየ ፡ ሰማያት ፡ ወግበር ፡ ፍትሐ ፡ ለአግብርቲከ ፡ ከመ ፡ ትፍድዮ ፡ ለዐማፂ ፡ ወከመ ፡ ታግብእ ፡ ላዕለ ፡ ርእሱ ፡ በከመ ፡ ፍናዊሁ ፡ ወከመ ፡ ታጽድቆ ፡ ለጻድቅ ፡ ወከመ ፡ ትዕሥዮ ፡ ለለ ፡ አሐዱ ፡ በከመ ፡ ጽድቁ ።
then hear from heaven, act, and judge your servants, bringing retribution to the wicked, to bring his way on his own head; and justifying the righteous, to give him according to his righteousness.
6:24 ⧉ ⤴︎ וְֽאִם ־יִנָּגֵ֞ף עַמְּךָ֧ יִשְׂרָאֵ֛ל לִפְנֵ֥י אוֹיֵ֖ב כִּ֣י יֶחֶטְאוּ ־לָ֑ךְ וְשָׁ֙בוּ֙ וְהוֹד֣וּ אֶת ־שְׁמֶ֔ךָ וְהִתְפַּֽלְל֧וּ וְהִֽתְחַנְּנ֛וּ לְפָנֶ֖יךָ בַּבַּ֥יִת הַזֶּֽה ׃
καὶ ἐὰν θραυσθῇ ὁ λαός σου Ισραηλ κατέναντι τοῦ ἐχθροῦ ἐὰν ἁμάρτωσίν σοι καὶ ἐπιστρέψωσιν καὶ ἐξομολογήσωνται τῷ ὀνόματί σου καὶ προσεύξωνται καὶ δεηθῶσιν ἐναντίον σου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ
Si superatus fuerit populus tuus Israël ab inimicis (peccabunt enim tibi ), et conversi egerint poenitentiam , et obsecraverint nomen tuum , et fuerint deprecati in loco isto ,
ወለእመ ፡ ተሰብሩ ፡ ሕዝብከ ፡ እስራኤል ፡ እምቅድመ ፡ ፀሮሙ ፡ ወእመኒ ፡ ቦ ፡ ዘአበሱ ፡ ለከ ፡ ወተመይጡ ፡ ወገነዩ ፡ ወጸለዩ ፡ ወሰአሉ ፡ በቅድሜከ ፡ በዝንቱ ፡ ቤት ።
“If your people Israel are struck down before the enemy because they have sinned against you, and they turn again and confess your name, and pray and make supplication before you in this house,
6:25 ⧉ ⤴︎ וְאַתָּה֙ תִּשְׁמַ֣ע מִן ־הַשָּׁמַ֔יִם וְסָ֣לַחְתָּ֔ לְחַטַּ֖את עַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל וַהֲשֵֽׁיבוֹתָם֙ אֶל ־הָ֣אֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר ־נָתַ֥תָּה לָהֶ֖ם וְלַאֲבֹתֵיהֶֽם ׃ {פ}
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἁμαρτίαις λαοῦ σου Ισραηλ καὶ ἀποστρέψεις αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ἣν ἔδωκας αὐτοῖς καὶ τοῖς πατράσιν αὐτῶν
tu exaudies de caelo : et propitiare peccato populi tui Israël , et reduc eos in terram quam dedisti eis , et patribus eorum .
ወአንተኒ ፡ እግዚኦ ፡ ስማዕ ፡ እምሰማይ ፡ ወመሐሬ ፡ ኩን ፡ ወሥረይ ፡ አበሳ ፡ ሕዝብከ ፡ እስራኤል ፡ ወምርሖሙ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ አውረስኮሙ ፡ ሎሙ ፡ ወለአበዊሆሙ ።
then hear from heaven, and forgive the sin of your people Israel, and bring them again to the land which you gave to them and to their fathers.
6:26 ⧉ ⤴︎ בְּהֵעָצֵ֧ר הַשָּׁמַ֛יִם וְלֹא ־יִהְיֶ֥ה מָטָ֖ר כִּ֣י יֶחֶטְאוּ ־לָ֑ךְ וְהִֽתְפַּֽלְל֞וּ אֶל ־הַמָּק֤וֹם הַזֶּה֙ וְהוֹד֣וּ אֶת ־שְׁמֶ֔ךָ מֵחַטָּאתָ֥ם יְשׁוּב֖וּן כִּ֥י תַעֲנֵֽם ׃
ἐν τῷ συσχεθῆναι τὸν οὐρανὸν καὶ μὴ γενέσθαι ὑετόν ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι καὶ προσεύξονται εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ αἰνέσουσιν τὸ ὄνομά σου καὶ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν ὅτι ταπεινώσεις αὐτούς
Si clauso caelo pluvia non fluxerit propter peccata populi , et deprecati te fuerint in loco isto , et confessi nomini tuo , et conversi a peccatis suis , cum eos afflixeris ,
ወለእመ ፡ አብኰረት ፡ ሰማይ ፡ ዝናመ ፡ ወአበየት ፡ አውርዶ ፡ ዝናም ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ለእመ ፡ አበሱ ፡ ለከ ፡ ወጸለዩ ፡ ውስተ ፡ ዝንቱ ፡ ቤት ፡ ወሰብሑ ፡ ለስምከ ፡ ወተመይጡ ፡ ወነስሑ ፡ በእንተ ፡ ኃጢአቶሙ ፡ እስመ ፡ አኅሠርኮሙ ።
“When the sky is shut up and there is no rain because they have sinned against you, if they pray toward this place and confess your name, and turn from their sin when you afflict them,
6:27 ⧉ ⤴︎ וְאַתָּ֣ה ׀ תִּשְׁמַ֣ע הַשָּׁמַ֗יִם וְסָ֨לַחְתָּ֜ לְחַטַּ֤את עֲבָדֶ֙יךָ֙ וְעַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֥י תוֹרֵ֛ם אֶל ־הַדֶּ֥רֶךְ הַטּוֹבָ֖ה אֲשֶׁ֣ר יֵֽלְכוּ ־בָ֑הּ וְנָֽתַתָּ֤ה מָטָר֙ עַֽל ־אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁר ־נָתַ֥תָּה לְעַמְּךָ֖ לְנַחֲלָֽה ׃ {ס}
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἁμαρτίαις τῶν παίδων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου Ισραηλ ὅτι δηλώσεις αὐτοῖς τὴν ὁδὸν τὴν ἀγαθήν ἐν ᾗ πορεύσονται ἐν αὐτῇ καὶ δώσεις ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν σου ἣν ἔδωκας τῷ λαῷ σου εἰς κληρονομίαν
exaudi de caelo , Domine , et dimitte peccata servis tuis et populi tui Israël , et doce eos viam bonam , per quam ingrediantur : et da pluviam terrae quam dedisti populo tuo ad possidendum .
ወአንተኒ ፡ እግዚኦ ፡ ስማዕ ፡ እምሰማይ ፡ ወመሐሬ ፡ ኩን ፡ ወሥረይ ፡ አበሳሆሙ ፡ ለአግብርቲከ ፡ ወለሕዝብከ ፡ እስራኤል ፡ እስመ ፡ ተናገርኮሙ ፡ ፍኖተ ፡ ርትዕተ ፡ ከመ ፡ ይሑሩ ፡ ባቲ ፡ ወትፌኑ ፡ ወትሁብ ፡ ዝናመ ፡ ላዕለ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ አውረስኮሙ ፡ ለሕዝብከ ።
then hear in heaven, and forgive the sin of your servants, your people Israel, when you teach them the good way in which they should walk, and send rain on your land, which you have given to your people for an inheritance.
6:28 ⧉ ⤴︎ רָעָ֞ב כִּֽי ־יִהְיֶ֣ה בָאָ֗רֶץ דֶּ֣בֶר כִּֽי ־יִ֠הְיֶ֠ה שִׁדָּפ֨וֹן וְיֵֽרָק֜וֹן אַרְבֶּ֤ה וְחָסִיל֙ כִּ֣י יִֽהְיֶ֔ה כִּ֧י יָצַר ־ל֛וֹ אֹיְבָ֖יו בְּאֶ֣רֶץ שְׁעָרָ֑יו כׇּל ־נֶ֖גַע וְכׇֽל ־מַחֲלָֽה ׃
λιμὸς ἐὰν γένηται ἐπὶ τῆς γῆς θάνατος ἐὰν γένηται ἀνεμοφθορία καὶ ἴκτερος ἀκρὶς καὶ βροῦχος ἐὰν γένηται ἐὰν θλίψῃ αὐτὸν ὁ ἐχθρὸς κατέναντι τῶν πόλεων αὐτῶν κατὰ πᾶσαν πληγὴν καὶ πᾶν πόνον
Fames si orta fuerit in terra , et pestilentia , aerugo , et aurugo , et locusta , et bruchus : et hostes , vastatis regionibus , portas obsederint civitatis , omnisque plaga et infirmitas presserit :
ወለእመቦ ፡ ዘመጽአት ፡ እኪት ፡ ወረኃብ ፡ ላዕለ ፡ ምድር ፡ ወለእመ ፡ መጽአት ፡ ሞት ፡ ወእመ ፡ አኮ ፡ ደዌ ፡ ወእመ ፡ አኮ ፡ አናኵዕ ፡ ወእመ ፡ አኮ ፡ አንበጣ ፡ ወእመ ፡ አኮ ፡ ደጎብያ ፡ እመ ፡ በጽሐ ፡ ወእመ ፡ አልጸቀ ፡ ወአመንደበ ፡ ጸላኢ ፡ አንፃረ ፡ አህጉረ ፡ ሕዝብከ ፡ በከመ ፡ ኵሉ ፡ ምንዳቤ ፡ ወሕማም ፡ ዘይበጽሖሙ ።
“If there is famine in the land, if there is pestilence, if there is blight or mildew, locust or caterpillar; if their enemies besiege them in the land of their cities; whatever plague or whatever sickness there is—
6:29 ⧉ ⤴︎ כׇּל ־תְּפִלָּ֣ה כׇל ־תְּחִנָּ֗ה אֲשֶׁ֤ר יִֽהְיֶה֙ לְכׇל ־הָ֣אָדָ֔ם וּלְכֹ֖ל עַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁ֣ר יֵדְע֗וּ אִ֤ישׁ נִגְעוֹ֙ וּמַכְאֹב֔וֹ וּפָרַ֥שׂ כַּפָּ֖יו אֶל ־הַבַּ֥יִת הַזֶּֽה ׃
καὶ πᾶσα προσευχὴ καὶ πᾶσα δέησις ἣ ἐὰν γένηται παντὶ ἀνθρώπῳ καὶ παντὶ λαῷ σου Ισραηλ ἐὰν γνῷ ἄνθρωπος τὴν ἁφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν μαλακίαν αὐτοῦ καὶ διαπετάσῃ τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον τοῦτον
si quis de populo tuo Israël fuerit deprecatus , cognoscens plagam et infirmitatem suam , et expanderit manus suas in domo hac ,
ወኵሉ ፡ እንከ ፡ ጸሎት ፡ ወኵሉ ፡ ስእለት ፡ ዘተፈነወ ፡ እምኃበ ፡ ኵሉ ፡ ሰብእ ፡ ወእምኃበ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብከ ፡ እስራኤል ፡ ወእመቦ ፡ ዘተጠየቀ ፡ ብእሲ ፡ ደዌሁ ፡ ወሕማሙ ፡ ወመጽአ ፡ ወሰፍሐ ፡ እደዊሁ ፡ ውስተ ፡ ዝንቱ ፡ ቤት ።
whatever prayer and supplication is made by any man, or by all your people Israel, who will each know his own plague and his own sorrow, and shall spread out his hands toward this house,
6:30 ⧉ ⤴︎ וְ֠אַתָּ֠ה תִּשְׁמַ֨ע מִן ־הַשָּׁמַ֜יִם מְכ֤וֹן שִׁבְתֶּ֙ךָ֙ וְסָ֣לַחְתָּ֔ וְנָתַתָּ֤ה לָאִישׁ֙ כְּכׇל ־דְּרָכָ֔יו אֲשֶׁ֥ר תֵּדַ֖ע אֶת ־לְבָב֑וֹ כִּ֤י אַתָּה֙ לְבַדְּךָ֣ יָדַ֔עְתָּ אֶת ־לְבַ֖ב בְּנֵ֥י הָאָדָֽם ׃
καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου καὶ ἱλάσῃ καὶ δώσεις ἀνδρὶ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ ὡς ἂν γνῷς τὴν καρδίαν αὐτοῦ ὅτι μόνος γινώσκεις τὴν καρδίαν υἱῶν ἀνθρώπων
tu exaudies de caelo , de sublimi scilicet habitaculo tuo : et propitiare , et redde unicuique secundum vias suas , quas nosti eum habere in corde suo (tu enim solus nosti corda filiorum hominum ) :
ወአንተኒ ፡ እግዚኦ ፡ ስማዕ ፡ እምሰማይ ፡ ወእምድልው ፡ ማኅደርከ ፡ ወፈውሶ ፡ ወዕሥዮ ፡ ለብእሲ ፡ በከመ ፡ ፍናዊሁ ፡ ወበከመ ፡ ጠየቀ ፡ ሕሊናሁ ፡ እስመ ፡ አንተ ፡ ባሕቲትከ ፡ እግዚኦ ፡ ተአምር ፡ ወትጤይቅ ፡ ኵሎ ፡ ሕሊናሆሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ።
then hear from heaven your dwelling place and forgive, and give to every man according to all his ways, whose heart you know (for you, even you only, know the hearts of the children of men),
6:31 ⧉ ⤴︎ לְמַ֣עַן יִירָא֗וּךָ לָלֶ֙כֶת֙ בִּדְרָכֶ֔יךָ כׇּ֨ל ־הַיָּמִ֔ים אֲשֶׁר ־הֵ֥ם חַיִּ֖ים עַל ־פְּנֵ֣י הָאֲדָמָ֑ה אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תָּה לַאֲבֹתֵֽינוּ ׃ {ס}
ὅπως φοβῶνται τὰς ὁδούς σου πάσας τὰς ἡμέρας ἃς αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς ἧς ἔδωκας τοῖς πατράσιν ἡμῶν
ut timeant te , et ambulent in viis tuis cunctis diebus quibus vivunt super faciem terrae quam dedisti patribus nostris .
ከመ ፡ ይፍርሁ ፡ ትእዛዘከ ፡ ወፍናዊከ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕለ ፡ ሕይወቶሙ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ አውረስከ ፡ ለአበዊሆሙ ።
that they may fear you, to walk in your ways as long as they live in the land which you gave to our fathers.
6:32 ⧉ ⤴︎ וְגַ֣ם אֶל ־הַנׇּכְרִ֗י אֲ֠שֶׁ֠ר לֹ֥א מֵעַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵל֮ הוּא֒ וּבָ֣א ׀ מֵאֶ֣רֶץ רְחוֹקָ֗ה לְמַ֨עַן שִׁמְךָ֤ הַגָּדוֹל֙ וְיָדְךָ֣ הַחֲזָקָ֔ה וּֽזְרוֹעֲךָ֖ הַנְּטוּיָ֑ה וּבָ֥אוּ וְהִֽתְפַּֽלְל֖וּ אֶל ־הַבַּ֥יִת הַזֶּֽה ׃
καὶ πᾶς ἀλλότριος ὃς οὐκ ἐκ τοῦ λαοῦ σου Ισραηλ ἐστὶν αὐτὸς καὶ ἔλθῃ ἐκ γῆς μακρόθεν διὰ τὸ ὄνομά σου τὸ μέγα καὶ τὴν χεῖρά σου τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονά σου τὸν ὑψηλὸν καὶ ἔλθωσιν καὶ προσεύξωνται εἰς τὸν τόπον τοῦτον
Externum quoque , qui non est de populo tuo Israël , si venerit de terra longinqua propter nomen tuum magnum , et propter manum tuam robustam , et brachium tuum extentum , et adoraverit in loco isto ,
ወኵሉ ፡ ነገድ ፡ ዘኢኮነ ፡ እምሕዝብከ ፡ እስራኤል ፡ ወእመቦ ፡ ዘበጽሐ ፡ እምብሔር ፡ ርኁቅ ፡ በእንተ ፡ ስምከ ፡ ዓቢይ ፡ ወበእዴከ ፡ ጽንዕት ፡ ወበመዝራዕትከ ፡ ልዑል ፡ ወለእመ ፡ በጽሑ ፡ ወቦኡ ፡ ወጸለዩ ፡ ውስተ ፡ ዝንቱ ፡ ቤት ።
“Moreover, concerning the foreigner, who is not of your people Israel, when he comes from a far country for your great name’s sake and your mighty hand and your outstretched arm, when they come and pray toward this house,
6:33 ⧉ ⤴︎ וְאַתָּ֞ה תִּשְׁמַ֤ע מִן ־הַשָּׁמַ֙יִם֙ מִמְּכ֣וֹן שִׁבְתֶּ֔ךָ וְעָשִׂ֕יתָ כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר ־יִקְרָ֥א אֵלֶ֖יךָ הַנׇּכְרִ֑י לְמַ֣עַן יֵדְעוּ֩ כׇל ־עַמֵּ֨י הָאָ֜רֶץ אֶת ־שְׁמֶ֗ךָ וּלְיִרְאָ֤ה אֹֽתְךָ֙ כְּעַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֔ל וְלָדַ֕עַת כִּֽי ־שִׁמְךָ֣ נִקְרָ֔א עַל ־הַבַּ֥יִת הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֥ר בָּנִֽיתִי ׃
καὶ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου καὶ ποιήσεις κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν ἐπικαλέσηταί σε ὁ ἀλλότριος ὅπως γνῶσιν πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς τὸ ὄνομά σου καὶ τοῦ φοβεῖσθαί σε ὡς ὁ λαός σου Ισραηλ καὶ τοῦ γνῶναι ὅτι ἐπικέκληται τὸ ὄνομά σου ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον ὃν ᾠκοδόμησα
tu exaudies de caelo firmissimo habitaculo tuo , et facies cuncta pro quibus invocaverit te ille peregrinus : ut sciant omnes populi terrae nomen tuum , et timeant te sicut populus tuus Israël , et cognoscant quia nomen tuum invocatum est super domum hanc quam aedificavi .
ወአንተኒ ፡ እግዚኦ ፡ ስምዖሙ ፡ እምሰማይ ፡ ወእምድልው ፡ ማኅደርከ ፡ ወግበር ፡ ሎቱ ፡ በከመ ፡ ኵሉ ፡ ዘሰአለ ፡ ኀቤከ ፡ ውእቱ ፡ ነኪር ፡ ከመ ፡ ያእምሩ ፡ ኵሎሙ ፡ አሕዛበ ፡ ምድር ፡ ስመከ ፡ ወከመ ፡ ይፍርሁከ ፡ በከመ ፡ ሕዝብከ ፡ እስራኤል ፡ ከመ ፡ ያእምሩ ፡ ወከመ ፡ ይእመኑ ፡ ከመ ፡ ተጸውዐ ፡ ስምከ ፡ በላዕለ ፡ ዝንቱ ፡ ቤት ፡ ዘአነ ፡ ሐነጽኩ ።
then hear from heaven, even from your dwelling place, and do according to all that the foreigner calls to you for; that all the peoples of the earth may know your name and fear you, as do your people Israel, and that they may know that this house which I have built is called by your name.
6:34 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־יֵצֵ֨א עַמְּךָ֤ לַמִּלְחָמָה֙ עַל ־אֹ֣יְבָ֔יו בַּדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁ֣ר תִּשְׁלָחֵ֑ם וְהִתְפַּֽלְל֣וּ אֵלֶ֗יךָ דֶּ֣רֶךְ הָעִ֤יר הַזֹּאת֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתָּ בָּ֔הּ וְהַבַּ֖יִת אֲשֶׁר ־בָּנִ֥יתִי לִשְׁמֶֽךָ ׃
ἐὰν δὲ ἐξέλθῃ ὁ λαός σου εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐν ὁδῷ ᾗ ἀποστελεῖς αὐτούς καὶ προσεύξωνται πρὸς σὲ κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πόλεως ταύτης ἣν ἐξελέξω ἐν αὐτῇ καὶ οἴκου οὗ ᾠκοδόμησα τῷ ὀνόματί σου
Si egressus fuerit populus tuus ad bellum contra adversarios suos per viam in qua miseris eos , adorabunt te contra viam in qua civitas haec est , quam elegisti , et domus quam aedificavi nomini tuo ,
ወእመሰ ፡ ወጽኡ ፡ ሕዝብከ ፡ ለጸቢዐ ፡ ተዓይነ ፡ ፀሮሙ ፡ በፍኖት ፡ ዘአንተ ፡ ትፌንዎሙ ፡ ከመ ፡ ይሑሩ ፡ ባቲ ፡ ወጸለዩ ፡ ኀቤከ ፡ በከመ ፡ ፍና ፡ ዛቲ ፡ ሀገር ፡ ዘአንተ ፡ ኃረይከ ፡ በላዕሌሃ ፡ ከመ ፡ ይጸዋፅ ፡ ስምከ ፡ በላዕለ ፡ ዝንቱ ፡ ቤት ፡ ዘአነ ፡ ሐነጽኩ ፡ ለስምከ ።
“If your people go out to battle against their enemies, by whatever way you send them, and they pray to you toward this city which you have chosen, and the house which I have built for your name;
6:35 ⧉ ⤴︎ וְשָֽׁמַעְתָּ֙ מִן ־הַשָּׁמַ֔יִם אֶת ־תְּפִלָּתָ֖ם וְאֶת ־תְּחִנָּתָ֑ם וְעָשִׂ֖יתָ מִשְׁפָּטָֽם ׃
καὶ ἀκούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τῆς δεήσεως αὐτῶν καὶ τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ ποιήσεις τὸ δικαίωμα αὐτῶν
tu exaudies de caelo preces eorum , et obsecrationem : et ulciscaris .
ወአንተኒ ፡ እግዚኦ ፡ ስምዖሙ ፡ እምሰማይ ፡ ስእለቶሙ ፡ ወጸሎቶሙ ፡ ወግበር ፡ ፍትሖሙ ።
then hear from heaven their prayer and their supplication, and maintain their cause.
6:36 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י יֶחֶטְאוּ ־לָ֗ךְ כִּ֣י אֵ֤ין אָדָם֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא ־יֶחֱטָ֔א וְאָנַפְתָּ֣ בָ֔ם וּנְתַתָּ֖ם לִפְנֵ֣י אוֹיֵ֑ב וְשָׁב֧וּם שׁוֹבֵיהֶ֛ם אֶל ־אֶ֥רֶץ רְחוֹקָ֖ה א֥וֹ קְרוֹבָֽה ׃
ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι ὅτι οὐκ ἔσται ἄνθρωπος ὃς οὐχ ἁμαρτήσεται καὶ πατάξεις αὐτοὺς καὶ παραδώσεις αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον ἐχθρῶν καὶ αἰχμαλωτεύσουσιν οἱ αἰχμαλωτεύοντες αὐτοὺς εἰς γῆν ἐχθρῶν εἰς γῆν μακρὰν ἢ ἐγγὺς
Si autem peccaverint tibi (neque enim est homo qui non peccet ), et iratus fueris eis , et tradideris hostibus , et captivos duxerint eos in terram longinquam , vel certe quae juxta est ,
እመሰ ፡ አበሱ ፡ ለከ ፡ እስመ ፡ አልቦ ፡ ሰብእ ፡ ዘኢይኤብስ ፡ ወትቀትሎሙ ፡ ወትሜጥዎሙ ፡ ውስተ ፡ እደ ፡ ጸላእቶሙ ፡ ወይፄውውዎሙ ፡ ፀሮሙ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ርኅቅተ ፡ ወእመኒ ፡ ቅርብት ።
“If they sin against you (for there is no man who doesn’t sin), and you are angry with them and deliver them to the enemy, so that they carry them away captive to a land far off or near;
6:37 ⧉ ⤴︎ וְהֵשִׁ֙יבוּ֙ אֶל ־לְבָבָ֔ם בָּאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁבּוּ ־שָׁ֑ם וְשָׁ֣בוּ ׀ וְהִֽתְחַנְּנ֣וּ אֵלֶ֗יךָ בְּאֶ֤רֶץ שִׁבְיָם֙ לֵאמֹ֔ר חָטָ֥אנוּ הֶעֱוִ֖ינוּ וְרָשָֽׁעְנוּ ׃
καὶ ἐπιστρέψωσιν καρδίαν αὐτῶν ἐν τῇ γῇ αὐτῶν οὗ μετήχθησαν ἐκεῖ καί γε ἐπιστρέψωσιν καὶ δεηθῶσίν σου ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ αὐτῶν λέγοντες ἡμάρτομεν ἠδικήσαμεν ἠνομήσαμεν
et conversi in corde suo in terra ad quam captivi ducti fuerant , egerint poenitentiam , et deprecati te fuerint in terra captivitatis suae , dicentes : Peccavimus : inique fecimus , injuste egimus :
ወተመይጡ ፡ በአልባቢሆሙ ፡ ውስተ ፡ ምድሮሙ ፡ እንተ ፡ ውስቴታ ፡ ተወልዱ ፡ ወእመሰ ፡ ተመይጡ ፡ ወተማህለሉ ፡ ለከ ፡ በብሔር ፡ ኀበ ፡ ፀወውዎሙ ፡ እንዘ ፡ ይብሉ ፡ አበስነ ፡ ወዐመፅነ ፡ ወኢዐቀብነ ፡ ትእዛዘከ ።
yet if they come to their senses in the land where they are carried captive, and turn again, and make supplication to you in the land of their captivity, saying, ‘We have sinned, we have done perversely, and have dealt wickedly;’
6:38 ⧉ ⤴︎ וְשָׁ֣בוּ אֵלֶ֗יךָ בְּכׇל ־לִבָּם֙ וּבְכׇל ־נַפְשָׁ֔ם בְּאֶ֥רֶץ שִׁבְיָ֖ם אֲשֶׁר ־שָׁב֣וּ אֹתָ֑ם וְהִֽתְפַּֽלְל֗וּ דֶּ֤רֶךְ אַרְצָם֙ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣תָּה לַאֲבוֹתָ֔ם וְהָעִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֔רְתָּ וְלַבַּ֖יִת אֲשֶׁר ־בָּנִ֥יתִי לִשְׁמֶֽךָ ׃
καὶ ἐπιστρέψωσιν πρὸς σὲ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ καὶ ἐν ὅλῃ ψυχῇ αὐτῶν ἐν γῇ αἰχμαλωτευσάντων αὐτοὺς καὶ προσεύξωνται ὁδὸν γῆς αὐτῶν ἧς ἔδωκας τοῖς πατράσιν αὐτῶν καὶ τῆς πόλεως ἧς ἐξελέξω καὶ τοῦ οἴκου οὗ ᾠκοδόμησα τῷ ὀνόματί σου
et reversi fuerint ad te in toto corde suo , et in tota anima sua , in terra captivitatis suae ad quam ducti sunt , adorabunt te contra viam terrae suae , quam dedisti patribus eorum , et urbis quam elegisti , et domus quam aedificavi nomini tuo :
ወተመይጡ ፡ ኀቤከ ፡ በኵሉ ፡ ልቦሙ ፡ ወበኵሉ ፡ ነፍሶሙ ፡ በብሔር ፡ ኀበ ፡ ፀወውዎሙ ፡ ወጸለዩ ፡ ውስተ ፡ ፍና ፡ ብሔሮሙ ፡ እንተ ፡ መጠውከ ፡ ለአበዊሆሙ ፡ ወኃረይከ ፡ ሀገረ ፡ ወቤተ ፡ እንተ ፡ ሐነጽኩ ፡ ለስምከ ።
if they return to you with all their heart and with all their soul in the land of their captivity, where they have been taken captive, and pray toward their land which you gave to their fathers, and the city which you have chosen, and toward the house which I have built for your name;
6:39 ⧉ ⤴︎ וְשָׁמַעְתָּ֨ מִן ־הַשָּׁמַ֜יִם מִמְּכ֣וֹן שִׁבְתְּךָ֗ אֶת ־תְּפִלָּתָם֙ וְאֶת ־תְּחִנֹּ֣תֵיהֶ֔ם וְעָשִׂ֖יתָ מִשְׁפָּטָ֑ם וְסָלַחְתָּ֥ לְעַמְּךָ֖ אֲשֶׁ֥ר חָטְאוּ ־לָֽךְ ׃
καὶ ἀκούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν καὶ ποιήσεις κρίματα καὶ ἵλεως ἔσῃ τῷ λαῷ τῷ ἁμαρτόντι σοι
tu exaudies de caelo , hoc est , de firmo habitaculo tuo , preces eorum : et facias judicium , et dimittas populo tuo , quamvis peccatori :
አንተኒ ፡ ስማዕ ፡ እግዚኦ ፡ እምሰማይ ፡ ወእምድልው ፡ ማኅደርከ ፡ ወስማዕ ፡ ጸሎቶሙ ፡ ወስእለቶሙ ፡ ወግበር ፡ ፍትሐ ፡ ወመሐሬ ፡ ኩን ፡ ለሕዝብከ ፡ እለ ፡ አበሱ ፡ ለከ ።
then hear from heaven, even from your dwelling place, their prayer and their petitions, and maintain their cause, and forgive your people who have sinned against you.
6:40 ⧉ ⤴︎ עַתָּ֣ה אֱלֹהַ֗י יִֽהְיוּ ־נָ֤א עֵינֶ֙יךָ֙ פְּתֻח֔וֹת וְאׇזְנֶ֖יךָ קַשֻּׁב֑וֹת לִתְפִלַּ֖ת הַמָּק֥וֹם הַזֶּֽה ׃ {ס}
νῦν κύριε ἔστωσαν δὴ οἱ ὀφθαλμοί σου ἀνεῳγμένοι καὶ τὰ ὦτά σου ἐπήκοα εἰς τὴν δέησιν τοῦ τόπου τούτου
tu es enim Deus meus : aperiantur , quaeso , oculi tui , et aures tuae intentae sint ad orationem quae fit in loco isto .
ወይእዜኒ ፡ እግዚኦ ፡ ይኩና ፡ አዕይንቲከ ፡ ክሡታተ ፡ ወአዕዛኒከ ፡ ለአጽምዖ ፡ ጸሎት ፡ እንተ ፡ ትትፌኖ ፡ ውስተ ፡ ዛቲ ፡ መካን ።
“Now, my God, let, I beg you, your eyes be open, and let your ears be attentive to the prayer that is made in this place.
6:41 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֗ה קוּמָ֞ה יְהֹוָ֤ה אֱלֹהִים֙ לְֽנוּחֶ֔ךָ אַתָּ֖ה וַאֲר֣וֹן עֻזֶּ֑ךָ כֹּהֲנֶ֜יךָ יְהֹוָ֤ה אֱלֹהִים֙ יִלְבְּשׁ֣וּ תְשׁוּעָ֔ה וַחֲסִידֶ֖יךָ יִשְׂמְח֥וּ בַטּֽוֹב ׃
καὶ νῦν ἀνάστηθι κύριε ὁ θεός εἰς τὴν κατάπαυσίν σου σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τῆς ἰσχύος σου οἱ ἱερεῖς σου κύριε ὁ θεός ἐνδύσαιντο σωτηρίαν καὶ οἱ υἱοί σου εὐφρανθήτωσαν ἐν ἀγαθοῖς
Nunc igitur consurge , Domine Deus , in requiem tuam , tu et arca fortitudinis tuae : sacerdotes tui , Domine Deus , induantur salutem , et sancti tui laetentur in bonis .
ወይእዜኒ ፡ እግዚኦ ፡ አምላኪየ ፡ ተንሥእ ፡ ውስተ ፡ ዕረፍትከ ፡ አንተ ፡ ወታቦተ ፡ መቅደስከ ፡ ወካህናቲከ ፡ ይለብሱ ፡ ጽድቀ ፡ ወጻድቃኒከ ፡ ትፍሥሕተ ፡ ይትፌሥሑ ።
“Now therefore arise, Yahweh God, into your resting place, you, and the ark of your strength. Let your priests, Yahweh God, be clothed with salvation, and let your saints rejoice in goodness.
6:42 ⧉ ⤴︎ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהִ֔ים אַל ־תָּשֵׁ֖ב פְּנֵ֣י מְשִׁיחֶ֑ךָ זׇכְרָ֕ה לְחַֽסְדֵ֖י דָּוִ֥יד עַבְדֶּֽךָ ׃ {פ}
κύριε ὁ θεός μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ χριστοῦ σου μνήσθητι τὰ ἐλέη Δαυιδ τοῦ δούλου σου
Domine Deus , ne averteris faciem christi tui : memento misericordiarum David servi tui .
እግዚኦ ፡ አምላኪየ ፡ ኢትሚጥ ፡ ገጸከ ፡ እመሲሕከ ፡ ወተዘከራ ፡ ለምሕረተ ፡ ዳዊት ፡ ገብርከ ።
“Yahweh God, don’t turn away the face of your anointed. Remember your loving kindnesses to David your servant.”