34:1 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֶל ־מֹשֶׁ֔ה פְּסׇל ־לְךָ֛ שְׁנֵֽי ־לֻחֹ֥ת אֲבָנִ֖ים כָּרִאשֹׁנִ֑ים וְכָתַבְתִּי֙ עַל ־הַלֻּחֹ֔ת אֶ֨ת ־הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֛וּ עַל ־הַלֻּחֹ֥ת הָרִאשֹׁנִ֖ים אֲשֶׁ֥ר שִׁבַּֽרְתָּ ׃
καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λάξευσον σεαυτῷ δύο πλάκας λιθίνας καθὼς καὶ αἱ πρῶται καὶ ἀνάβηθι πρός με εἰς τὸ ὄρος καὶ γράψω ἐπὶ τῶν πλακῶν τὰ ῥήματα ἃ ἦν ἐν ταῖς πλαξὶν ταῖς πρώταις αἷς συνέτριψας
Ac deinceps : Praecide , ait , tibi duas tabulas lapideas instar priorum , et scribam super eas verba , quae habuerunt tabulae quas fregisti .
ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወቅር ፡ ለከ ፡ ክልኤ ፡ ጽላተ ፡ ዘእብን ፡ በከመ ፡ ቀዳምያት ፡ ወዕረግ ፡ ኀቤየ ፡ ውስተ ፡ ደብር ፡ ወእጽሕፍ ፡ ውስተ ፡ ውእቶን ፡ ጽላት ፡ ዝክተ ፡ ነገረ ፡ ዘሀሎ ፡ ውስተ ፡ ቀዳምያት ፡ ጽላት ፡ እለ ፡ ቀጥቀጥከ ።
Yahweh said to Moses, “Chisel two stone tablets like the first. I will write on the tablets the words that were on the first tablets, which you broke.
34:2 ⧉ ⤴︎ וֶהְיֵ֥ה נָכ֖וֹן לַבֹּ֑קֶר וְעָלִ֤יתָ בַבֹּ֙קֶר֙ אֶל ־הַ֣ר סִינַ֔י וְנִצַּבְתָּ֥ לִ֛י שָׁ֖ם עַל ־רֹ֥אשׁ הָהָֽר ׃
καὶ γίνου ἕτοιμος εἰς τὸ πρωὶ καὶ ἀναβήσῃ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινα καὶ στήσῃ μοι ἐκεῖ ἐπ’ ἄκρου τοῦ ὄρους
Esto paratus mane , ut ascendas statim in montem Sinai , stabisque mecum super verticem montis .
ወኩን ፡ ድልወ ፡ ለነግህ ፡ ወተዐርግ ፡ ውስተ ፡ ደብረ ፡ ሲና ፡ ወቁመኒ ፡ ህየ ፡ ውስተ ፡ ርእሰ ፡ ደብር ።
Be ready by the morning, and come up in the morning to Mount Sinai, and present yourself there to me on the top of the mountain.
34:3 ⧉ ⤴︎ וְאִישׁ֙ לֹֽא ־יַעֲלֶ֣ה עִמָּ֔ךְ וְגַם ־אִ֥ישׁ אַל ־יֵרָ֖א בְּכׇל ־הָהָ֑ר גַּם ־הַצֹּ֤אן וְהַבָּקָר֙ אַל ־יִרְע֔וּ אֶל ־מ֖וּל הָהָ֥ר הַהֽוּא ׃
καὶ μηδεὶς ἀναβήτω μετὰ σοῦ μηδὲ ὀφθήτω ἐν παντὶ τῷ ὄρει καὶ τὰ πρόβατα καὶ αἱ βόες μὴ νεμέσθωσαν πλησίον τοῦ ὄρους ἐκείνου
Nullus ascendat tecum , nec videatur quispiam per totum montem : boves quoque et oves non pascantur e contra .
ወአልቦ ፡ ዘየዐርግ ፡ ምስሌከ ፡ ወአልቦ ፡ ዘየሀሉ ፡ ውስተ ፡ ኵሉ ፡ ደብሩ ፡ ወአባግዕኒ ፡ ወአልህምትኒ ፡ ኢይትረዐዩ ፡ ቅሩቦ ፡ ለውእቱ ፡ ደብር ።
No one shall come up with you or be seen anywhere on the mountain. Do not let the flocks or herds graze in front of that mountain.”
34:4 ⧉ ⤴︎ וַיִּפְסֹ֡ל שְׁנֵֽי ־לֻחֹ֨ת אֲבָנִ֜ים כָּרִאשֹׁנִ֗ים וַיַּשְׁכֵּ֨ם מֹשֶׁ֤ה בַבֹּ֙קֶר֙ וַיַּ֙עַל֙ אֶל ־הַ֣ר סִינַ֔י כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהֹוָ֖ה אֹת֑וֹ וַיִּקַּ֣ח בְּיָד֔וֹ שְׁנֵ֖י לֻחֹ֥ת אֲבָנִֽים ׃
καὶ ἐλάξευσεν δύο πλάκας λιθίνας καθάπερ καὶ αἱ πρῶται καὶ ὀρθρίσας Μωυσῆς ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος τὸ Σινα καθότι συνέταξεν αὐτῷ κύριος καὶ ἔλαβεν Μωυσῆς τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας
Excidit ergo duas tabulas lapideas , quales antea fuerant : et de nocte consurgens ascendit in montem Sinai , sicut praeceperat ei Dominus , portans secum tabulas .
ወወቀረ ፡ ሙሴ ፡ ክልኤ ፡ ጽላተ ፡ እለ ፡ እብን ፡ በከመ ፡ ቀዳምያት ፡ ወጌሠ ፡ ሙሴ ፡ በጽባሕ ፡ ወዐርገ ፡ ውስተ ፡ ደብረ ፡ ሲና ፡ በከመ ፡ አዘዞ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወነሥአ ፡ ሙሴ ፡ ምስሌሁ ፡ እልክተ ፡ ክልኤ ፡ ጽላተ ፡ እለ ፡ እብን ።
He chiseled two tablets of stone like the first; then Moses rose up early in the morning, and went up to Mount Sinai, as Yahweh had commanded him, and took in his hand two stone tablets.
34:5 ⧉ ⤴︎ וַיֵּ֤רֶד יְהֹוָה֙ בֶּֽעָנָ֔ן וַיִּתְיַצֵּ֥ב עִמּ֖וֹ שָׁ֑ם וַיִּקְרָ֥א בְשֵׁ֖ם יְהֹוָֽה ׃
καὶ κατέβη κύριος ἐν νεφέλῃ καὶ παρέστη αὐτῷ ἐκεῖ καὶ ἐκάλεσεν τῷ ὀνόματι κυρίου
Cumque descendisset Dominus per nubem , stetit Moyses cum eo , invocans nomen Domini .
ወወረደ ፡ እግዚአብሔር ፡ በደመና ፡ ወቆመ ፡ ህየ ፡ ወጸወዐ ፡ በስመ ፡ እግዚእ ።
Yahweh descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed Yahweh’s name.
34:6 ⧉ ⤴︎ וַיַּעֲבֹ֨ר יְהֹוָ֥ה ׀עַל ־פָּנָיו֮ וַיִּקְרָא֒ יְהֹוָ֣ה ׀יְהֹוָ֔ה אֵ֥ל רַח֖וּם וְחַנּ֑וּן אֶ֥רֶךְ אַפַּ֖יִם וְרַב ־חֶ֥סֶד וֶאֱמֶֽת ׃
καὶ παρῆλθεν κύριος πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσεν κύριος ὁ θεὸς οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινὸς
Quo transeunte coram eo , ait : Dominator Domine Deus , misericors et clemens , patiens et multae miserationis , ac verax ,
ወኀለፈ ፡ እግዚእ ፡ እንተ ፡ ቅድመ ፡ ገጹ ፡ ወስምየ ፡ እግዚእ ፡ እግዚአብሔር ፡ መሓሪ ፡ ወመስተሣህል ፡ ርኁቀ ፡ መዐት ፡ ወብዙኀ ፡ ምሕረት ፡ ወጻድቅ ፤
Yahweh passed by before him, and proclaimed, “Yahweh! Yahweh, a merciful and gracious God, slow to anger, and abundant in loving kindness and truth,
34:7 ⧉ ⤴︎ נֹצֵ֥ר* (בספרי תימן נֹצֵ֥ר בנו״ן רגילה ) חֶ֙סֶד֙ לָאֲלָפִ֔ים נֹשֵׂ֥א עָוֺ֛ן וָפֶ֖שַׁע וְחַטָּאָ֑ה וְנַקֵּה֙ לֹ֣א יְנַקֶּ֔ה פֹּקֵ֣ד ׀ עֲוֺ֣ן אָב֗וֹת עַל ־בָּנִים֙ וְעַל ־בְּנֵ֣י בָנִ֔ים עַל ־שִׁלֵּשִׁ֖ים וְעַל ־רִבֵּעִֽים ׃
καὶ δικαιοσύνην διατηρῶν καὶ ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας καὶ οὐ καθαριεῖ τὸν ἔνοχον ἐπάγων ἀνομίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἐπὶ τέκνα τέκνων ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεάν
qui custodis misericordiam in millia ; qui aufers iniquitatem , et scelera , atque peccata , nullusque apud te per se innocens est ; qui reddis iniquitatem patrum filiis , ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem .
ዘየዐቅባ ፡ ለጽድቅ ፡ ወይገብር ፡ ምሕረተ ፡ ላዕለ ፡ አእላፍ ፡ ዘያሴስል ፡ ዐመፃ ፡ ወጌጋየ ፡ ወኀጢአተ ፡ ወለመአብስ ፡ ኢያነጽሖ ፡ ዘያገብእ ፡ ኀጣውአ ፡ አበው ፡ ላዕለ ፡ ውሉድ ፡ ወላፅለ ፡ ውሉደ ፡ ውሉድ ፡ ለዕለ ፡ ሣልስት ፡ ወራብዕት ፡ ትውልድ ።
keeping loving kindness for thousands, forgiving iniquity and disobedience and sin; and who will by no means clear the guilty, visiting the iniquity of the fathers on the children, and on the children’s children, on the third and on the fourth generation.”
34:8 ⧉ ⤴︎ וַיְמַהֵ֖ר מֹשֶׁ֑ה וַיִּקֹּ֥ד אַ֖רְצָה וַיִּשְׁתָּֽחוּ ׃
καὶ σπεύσας Μωυσῆς κύψας ἐπὶ τὴν γῆν προσεκύνησεν
Festinusque Moyses , curvatus est pronus in terram , et adorans
ወጐጕአ ፡ ሙሴ ፡ ወደነነ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ወሰገደ ፡ ለእግዚአብሔር ።
Moses hurried and bowed his head toward the earth, and worshiped.
34:9 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֡אמֶר אִם ־נָא֩ מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֲדֹנָ֔י יֵֽלֶךְ ־נָ֥א אֲדֹנָ֖י בְּקִרְבֵּ֑נוּ כִּ֤י עַם ־קְשֵׁה ־עֹ֙רֶף֙ ה֔וּא וְסָלַחְתָּ֛ לַעֲוֺנֵ֥נוּ וּלְחַטָּאתֵ֖נוּ וּנְחַלְתָּֽנוּ ׃
καὶ εἶπεν εἰ εὕρηκα χάριν ἐνώπιόν σου συμπορευθήτω ὁ κύριός μου μεθ’ ἡμῶν ὁ λαὸς γὰρ σκληροτράχηλός ἐστιν καὶ ἀφελεῖς σὺ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ τὰς ἀνομίας ἡμῶν καὶ ἐσόμεθα σοί
ait : Si inveni gratiam in conspectu tuo , Domine , obsecro ut gradiaris nobiscum (populus enim durae cervicis est ) et auferas iniquitates nostras atque peccata , nosque possideas .
ወይቤ ፡ ሙሴ ፡ ለእመ ፡ ረከብኩ ፡ ሞገሰ ፡ በቅድሜከ ፡ ይሑር ፡ እግዚእየ ፡ ምስሌነ ፡ እስመ ፡ ዝንቱ ፡ ሕዝብ ፡ ጽኑዐ ፡ ክሳድ ፡ ውእቱ ፡ ወተኀድግ ፡ አንተ ፡ ኀጣውኦ ፡ ወአበሳሁ ፡ ለሕዝብከ ፡ ወንከውን ፡ ለከ ።
He said, “If now I have found favor in your sight, Lord, please let the Lord go among us, even though this is a stiff-necked people; pardon our iniquity and our sin, and take us for your inheritance.”
34:10 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֣ה אָנֹכִי֮ כֹּרֵ֣ת בְּרִית֒ נֶ֤גֶד כׇּֽל ־עַמְּךָ֙ אֶעֱשֶׂ֣ה נִפְלָאֹ֔ת אֲשֶׁ֛ר לֹֽא ־נִבְרְא֥וּ בְכׇל ־הָאָ֖רֶץ וּבְכׇל ־הַגּוֹיִ֑ם וְרָאָ֣ה כׇל ־הָ֠עָ֠ם אֲשֶׁר ־אַתָּ֨ה בְקִרְבּ֜וֹ אֶת ־מַעֲשֵׂ֤ה יְהֹוָה֙ כִּֽי ־נוֹרָ֣א ה֔וּא אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י עֹשֶׂ֥ה עִמָּֽךְ ׃
καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν ἰδοὺ ἐγὼ τίθημί σοι διαθήκην ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ σου ποιήσω ἔνδοξα ἃ οὐ γέγονεν ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ ἐν παντὶ ἔθνει καὶ ὄψεται πᾶς ὁ λαός ἐν οἷς εἶ σύ τὰ ἔργα κυρίου ὅτι θαυμαστά ἐστιν ἃ ἐγὼ ποιήσω σοι
Respondit Dominus : Ego inibo pactum videntibus cunctis : signa faciam quae numquam visa sunt super terram , nec in ullis gentibus , ut cernat populus iste , in cujus es medio , opus Domini terribile quod facturus sum .
ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ናሁ ፡ አነ ፡ እሠይም ፡ ለከ ፡ ኪዳነ ፡ በቅድመ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብከ ፡ ወእግብር ፡ ዐቢያተ ፡ ወክቡራተ ፡ ዘኢኮነ ፡ ውስተ ፡ ኵሉ ፡ ምድር ፡ ወውስተ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ ወይሬኢ ፡ ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ ለእለ ፡ ውስቴቶሙ ፡ ሀሎከ ፡ ግብሩ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እስመ ፡ መድምም ፡ ውእቱ ፡ ዘአነ ፡ እገብር ፡ ለከ ።
He said, “Behold, I make a covenant: before all your people I will do marvels, such as have not been worked in all the earth, nor in any nation; and all the people among whom you are shall see the work of Yahweh; for it is an awesome thing that I do with you.
34:11 ⧉ ⤴︎ שְׁמׇ֨ר ־לְךָ֔ אֵ֛ת אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוְּךָ֣ הַיּ֑וֹם הִנְנִ֧י גֹרֵ֣שׁ מִפָּנֶ֗יךָ אֶת ־הָאֱמֹרִי֙ וְהַֽכְּנַעֲנִ֔י וְהַחִתִּי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִֽי ׃
πρόσεχε σὺ πάντα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι ἰδοὺ ἐγὼ ἐκβάλλω πρὸ προσώπου ὑμῶν τὸν Αμορραῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Χετταῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Ευαῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Ιεβουσαῖον
Observa cuncta quae hodie mando tibi : ego ipse ejiciam ante faciem tuam Amorrhaeum , et Chananaeum , et Hethaeum , Pherezaeum quoque , et Hevaeum , et Jebusaeum .
ወዑቅ ፡ ባሕቱ ፡ አንተ ፡ ኵሎ ፡ ዘአነ ፡ እኤዝዘከ ፡ ናህ ፡ አነ ፡ ኣወፅኦሙ ፡ እምቅድመ ፡ ገጽክሙ ፡ ለአሞሬዎን ፡ ወለከናኔዎን ፡ ወለኬጤዎን ፡ ወለፌሬዜዎን ፡ ወለሔዌዎን ፡ ወለ [ኢ ]ያቡሴዎን ።
Observe that which I command you today. Behold, I will drive out before you the Amorite, the Canaanite, the Hittite, the Perizzite, the Hivite, and the Jebusite.
34:12 ⧉ ⤴︎ הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֗ פֶּן ־תִּכְרֹ֤ת בְּרִית֙ לְיוֹשֵׁ֣ב הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה בָּ֣א עָלֶ֑יהָ פֶּן ־יִהְיֶ֥ה לְמוֹקֵ֖שׁ בְּקִרְבֶּֽךָ ׃
πρόσεχε σεαυτῷ μήποτε θῇς διαθήκην τοῖς ἐγκαθημένοις ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν εἰσπορεύῃ εἰς αὐτήν μή σοι γένηται πρόσκομμα ἐν ὑμῖν
Cave ne umquam cum habitatoribus terrae illius jungas amicitias , quae sint tibi in ruinam :
ዑቅ ፡ እንከ ፡ ርእሰከ ፡ ከመ ፡ ኢትትማሐሉ ፡ ምስለ ፡ ውእቱ ፡ ሰብእ ፡ እለ ፡ ይተርፉ ፡ ውስተ ፡ ይእቲ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ውስቴታ ፡ ትበውኡ ፡ ከመ ፡ ኢይኩን ፡ ጌጋይ ፡ ላዕሌክሙ ።
Be careful, lest you make a covenant with the inhabitants of the land where you are going, lest it be for a snare among you;
34:13 ⧉ ⤴︎ כִּ֤י אֶת ־מִזְבְּחֹתָם֙ תִּתֹּצ֔וּן וְאֶת ־מַצֵּבֹתָ֖ם תְּשַׁבֵּר֑וּן וְאֶת ־אֲשֵׁרָ֖יו תִּכְרֹתֽוּן ׃
τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καθελεῖτε καὶ τὰς στήλας αὐτῶν συντρίψετε καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε ἐν πυρί
sed aras eorum destrue , confringe statuas , lucosque succide :
ምሥዋዓቲሆሙ ፡ ትነሥቱ ፡ ወምሰሊሆሙ ፡ ትሴበሩ ፡ ወአእዋሞሙ ፡ ትገዝሙ ፡ ወግልፎ ፡ አማልክቲሆሙ ፡ ታውዕዩ ፡ በእሳት ።
but you shall break down their altars, and dash in pieces their pillars, and you shall cut down their Asherah poles;
34:14 ⧉ ⤴︎ כִּ֛י לֹ֥א תִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה לְאֵ֣ל אַחֵ֑ר כִּ֤י יְהֹוָה֙ קַנָּ֣א שְׁמ֔וֹ אֵ֥ל קַנָּ֖א הֽוּא ׃
οὐ γὰρ μὴ προσκυνήσητε θεῷ ἑτέρῳ ὁ γὰρ κύριος ὁ θεὸς ζηλωτὸν ὄνομα θεὸς ζηλωτής ἐστιν
noli adorare deum alienum . Dominus zelotes nomen ejus ; Deus est aemulator .
እስመ ፡ ኢትሰግዱ ፡ ለካልእ ፡ አምላክ ፡ እስመ ፡ እግዚእ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቀናጺ ፡ ስሙ ፡ ወእግዚአብሔርሰ ፡ ቀናኢ ፡ ውእቱ ።
for you shall worship no other god; for Yahweh, whose name is Jealous, is a jealous God.
34:15 ⧉ ⤴︎ פֶּן ־תִּכְרֹ֥ת בְּרִ֖ית לְיוֹשֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ וְזָנ֣וּ ׀ אַחֲרֵ֣י אֱלֹֽהֵיהֶ֗ם וְזָבְחוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְקָרָ֣א לְךָ֔ וְאָכַלְתָּ֖ מִזִּבְחֽוֹ ׃
μήποτε θῇς διαθήκην τοῖς ἐγκαθημένοις πρὸς ἀλλοφύλους ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐκπορνεύσωσιν ὀπίσω τῶν θεῶν αὐτῶν καὶ θύσωσι τοῖς θεοῖς αὐτῶν καὶ καλέσωσίν σε καὶ φάγῃς τῶν θυμάτων αὐτῶν
Ne ineas pactum cum hominibus illarum regionum : ne , cum fornicati fuerint cum diis suis , et adoraverint simulacra eorum , vocet te quispiam ut comedas de immolatis .
ዮጊ ፡ ትትማሐል ፡ ምስለ ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ ይእቲ ፡ ምድር ፡ ወይዜምው ፡ ድኅረ ፡ አማልክቲሆሙ ፡ ወይሠውዑ ፡ ለአማልክቲሆሙ ፡ ወይጼውዑከ ፡ ወትበልዕ ፡ እምውስተ ፡ መሥዋዕቶሙ ።
“Don’t make a covenant with the inhabitants of the land, lest they play the prostitute after their gods, and sacrifice to their gods, and one call you and you eat of his sacrifice;
34:16 ⧉ ⤴︎ וְלָקַחְתָּ֥ מִבְּנֹתָ֖יו לְבָנֶ֑יךָ וְזָנ֣וּ בְנֹתָ֗יו אַחֲרֵי֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ן וְהִזְנוּ֙ אֶת ־בָּנֶ֔יךָ אַחֲרֵ֖י אֱלֹהֵיהֶֽן ׃
καὶ λάβῃς τῶν θυγατέρων αὐτῶν τοῖς υἱοῖς σου καὶ τῶν θυγατέρων σου δῷς τοῖς υἱοῖς αὐτῶν καὶ ἐκπορνεύσωσιν αἱ θυγατέρες σου ὀπίσω τῶν θεῶν αὐτῶν καὶ ἐκπορνεύσωσιν τοὺς υἱούς σου ὀπίσω τῶν θεῶν αὐτῶν
Nec uxorem de filiabus eorum accipies filiis tuis : ne , postquam ipsae fuerint fornicatae , fornicari faciant et filios tuos in deos suos .
ወትነሥእ ፡ እምውስተ ፡ አዋልዲሆሙ ፡ ለደቂቅከ ፡ ወአዋልዲከ ፡ ትሁብ ፡ ለደቂቆሙ ፡ ወይዜምዋ ፡ አዋልዲከ ፡ ድኅረ ፡ አማልክቲሆሙ ፡ ወያዜምውዎሙ ፡ ለደቂቅከ ፡ ድኅረ ፡ አማልክቲሆሙ ።
and you take of their daughters to your sons, and their daughters play the prostitute after their gods, and make your sons play the prostitute after their gods.
34:17 ⧉ ⤴︎ אֱלֹהֵ֥י מַסֵּכָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֶׂה ־לָּֽךְ ׃
καὶ θεοὺς χωνευτοὺς οὐ ποιήσεις σεαυτῷ
Deos conflatiles non facies tibi .
ወአማልክተ ፡ ዘስብኮ ፡ ኢትግበር ፡ ለከ ።
“You shall make no cast idols for yourselves.
34:18 ⧉ ⤴︎ אֶת ־חַ֣ג הַמַּצּוֹת֮ תִּשְׁמֹר֒ שִׁבְעַ֨ת יָמִ֜ים תֹּאכַ֤ל מַצּוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ךָ לְמוֹעֵ֖ד חֹ֣דֶשׁ הָאָבִ֑יב כִּ֚י בְּחֹ֣דֶשׁ הָֽאָבִ֔יב יָצָ֖אתָ מִמִּצְרָֽיִם ׃
καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων φυλάξῃ ἑπτὰ ἡμέρας φάγῃ ἄζυμα καθάπερ ἐντέταλμαί σοι εἰς τὸν καιρὸν ἐν μηνὶ τῶν νέων ἐν γὰρ μηνὶ τῶν νέων ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου
Solemnitatem azymorum custodies . Septem diebus vesceris azymis , sicut praecepi tibi , in tempore mensis novorum : mense enim verni temporis egressus es de Aegypto .
ወሕገ ፡ ናእት ፡ ዕቀብ ፡ ሰቡዐ ፡ መዋዕለ ፡ ብላዕ ፡ ናእተ ፡ በከመ ፡ አዘዝኩከ ፡ በዘመኑ ፡ በወርኀ ፡ ሚያዝያ ፡ እስመ ፡ በወርኀ ፡ ሚያዝያ ፡ ወፃእከ ፡ እምድረ ፡ ግብጽ ።
“You shall keep the feast of unleavened bread. Seven days you shall eat unleavened bread, as I commanded you, at the time appointed in the month Abib; for in the month Abib you came out of Egypt.
34:19 ⧉ ⤴︎ כׇּל ־פֶּ֥טֶר רֶ֖חֶם לִ֑י וְכׇֽל ־מִקְנְךָ֙ תִּזָּכָ֔ר פֶּ֖טֶר שׁ֥וֹר וָשֶֽׂה ׃
πᾶν διανοῖγον μήτραν ἐμοί τὰ ἀρσενικά πρωτότοκον μόσχου καὶ πρωτότοκον προβάτου
Omne quod aperit vulvam generis masculini , meum erit . De cunctis animantibus , tam de bobus , quam de ovibus , meum erit .
ኵሉ ፡ ተባዕት ፡ ዘይፈትሕ ፡ ማኅፀነ ፡ ሊተ ፡ ውእቱ ፡ በኵሩ ፡ ለላህም ፡ ወበኵሩ ፡ ለበግዕ ።
“All that opens the womb is mine; and all your livestock that is male, the firstborn of cow and sheep.
34:20 ⧉ ⤴︎ וּפֶ֤טֶר חֲמוֹר֙ תִּפְדֶּ֣ה בְשֶׂ֔ה וְאִם ־לֹ֥א תִפְדֶּ֖ה וַעֲרַפְתּ֑וֹ כֹּ֣ל בְּכ֤וֹר בָּנֶ֙יךָ֙ תִּפְדֶּ֔ה וְלֹֽא ־יֵרָא֥וּ פָנַ֖י רֵיקָֽם ׃
καὶ πρωτότοκον ὑποζυγίου λυτρώσῃ προβάτῳ ἐὰν δὲ μὴ λυτρώσῃ αὐτό τιμὴν δώσεις πᾶν πρωτότοκον τῶν υἱῶν σου λυτρώσῃ οὐκ ὀφθήσῃ ἐνώπιόν μου κενός
Primogenitum asini redimes ove : sin autem nec pretium pro eo dederis , occidetur . Primogenitum filiorum tuorum redimes : nec apparebis in conspectu meo vacuus .
ወበኵሩ ፡ ለአድግ ፡ ወትቤዝዎ ፡ በበግዕ ፡ ወእመሰ ፡ ኢቤዘውካሁ ፡ ሤጦ ፡ ትሁብ ፡ ወኵሎ ፡ በኵረ ፡ ውሉድከ ፡ ትቤዙ ፡ ወኢታስተርኢ ፡ ቅድሜየ ፡ ዕራቅከ ።
You shall redeem the firstborn of a donkey with a lamb. If you will not redeem it, then you shall break its neck. You shall redeem all the firstborn of your sons. No one shall appear before me empty.
34:21 ⧉ ⤴︎ שֵׁ֤שֶׁת יָמִים֙ תַּעֲבֹ֔ד וּבַיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י תִּשְׁבֹּ֑ת בֶּחָרִ֥ישׁ וּבַקָּצִ֖יר תִּשְׁבֹּֽת ׃
ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ τῇ δὲ ἑβδόμῃ καταπαύσεις τῷ σπόρῳ καὶ τῷ ἀμήτῳ καταπαύσεις
Sex diebus operaberis ; die septimo cessabis arare et metere .
ሰዱሰ ፡ መዋዕለ ፡ ትገብር ፡ ግብረከ ፡ ወበሳብዕት ፡ ዕለት ፡ ታዐርፍ ፡ ታዐርፍ ፡ ዘርአ ፡ ወታዐርፍ ፡ ዐፂደ ።
“Six days you shall work, but on the seventh day you shall rest: in plowing time and in harvest you shall rest.
34:22 ⧉ ⤴︎ וְחַ֤ג שָׁבֻעֹת֙ תַּעֲשֶׂ֣ה לְךָ֔ בִּכּוּרֵ֖י קְצִ֣יר חִטִּ֑ים וְחַג֙ הָֽאָסִ֔יף תְּקוּפַ֖ת הַשָּׁנָֽה ׃
καὶ ἑορτὴν ἑβδομάδων ποιήσεις μοι ἀρχὴν θερισμοῦ πυρῶν καὶ ἑορτὴν συναγωγῆς μεσοῦντος τοῦ ἐνιαυτοῦ
Solemnitatem hebdomadarum facies tibi in primitiis frugum messis tuae triticeae , et solemnitatem , quando redeunte anni tempore cuncta conduntur .
ወበዓለ ፡ ሰንበት ፡ ትገብር ፡ ሊተ ፡ አመ ፡ ይቀድሙ ፡ ዐፂደ ፡ ስርናይ ፡ ወበዓለ ፡ ምኵራብ ፡ ማእከለ ፡ ዓመት ።
“You shall observe the feast of weeks with the first fruits of wheat harvest, and the feast of harvest at the year’s end.
34:23 ⧉ ⤴︎ שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִ֖ים בַּשָּׁנָ֑ה יֵרָאֶה֙ כׇּל ־זְכ֣וּרְךָ֔ אֶת ־פְּנֵ֛י הָֽאָדֹ֥ן ׀יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικόν σου ἐνώπιον κυρίου τοῦ θεοῦ Ισραηλ
Tribus temporibus anni apparebit omne masculinum tuum in conspectu omnipotentis Domini Dei Israël .
ሠለስተ ፡ ዘመነ ፡ ለዓመት ፡ ያስተርኢ ፡ ኵሉ ፡ ተባዕትከ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ።
Three times in the year all your males shall appear before the Lord Yahweh, the God of Israel.
34:24 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־אוֹרִ֤ישׁ גּוֹיִם֙ מִפָּנֶ֔יךָ וְהִרְחַבְתִּ֖י אֶת ־גְּבֻלֶ֑ךָ וְלֹא ־יַחְמֹ֥ד אִישׁ֙ אֶֽת ־אַרְצְךָ֔ בַּעֲלֹֽתְךָ֗ לֵרָאוֹת֙ אֶת ־פְּנֵי֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִ֖ים בַּשָּׁנָֽה ׃
ὅταν γὰρ ἐκβάλω τὰ ἔθνη πρὸ προσώπου σου καὶ πλατύνω τὰ ὅριά σου οὐκ ἐπιθυμήσει οὐδεὶς τῆς γῆς σου ἡνίκα ἂν ἀναβαίνῃς ὀφθῆναι ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ
Cum enim tulero gentes a facie tua , et dilatavero terminos tuos , nullus insidiabitur terrae tuae , ascendente te , et apparente in conspectu Domini Dei tui ter in anno .
ወአመ ፡ አወፅኦሙ ፡ ለአሕዛብ ፡ እምቅድመ ፡ ገጽከ ፡ ወእሰፍሖ ፡ ለአድዋሊከ ፡ ወአልቦ ፡ ዘይፈትዋ ፡ መኑሂ ፡ ለምድርከ ፡ ወሶበ ፡ ተዐርግ ፡ ታስተርኢ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ሠለስተ ፡ ዘመነ ፡ ለዓመት ።
For I will drive out nations before you and enlarge your borders; neither shall any man desire your land when you go up to appear before Yahweh, your God, three times in the year.
34:25 ⧉ ⤴︎ לֹֽא ־תִשְׁחַ֥ט עַל ־חָמֵ֖ץ דַּם ־זִבְחִ֑י וְלֹא ־יָלִ֣ין לַבֹּ֔קֶר זֶ֖בַח חַ֥ג הַפָּֽסַח ׃
οὐ σφάξεις ἐπὶ ζύμῃ αἷμα θυμιαμάτων μου καὶ οὐ κοιμηθήσεται εἰς τὸ πρωὶ θύματα τῆς ἑορτῆς τοῦ πασχα
Non immolabis super fermento sanguinem hostiae meae : neque residebit mane de victima solemnitatis Phase .
ኢትዝባሕ ፡ ብሑአ ፡ ደም ፡ መሥዋዕትየ ፡ ወኢይቢት ፡ ለነግህ ፡ [ዘዘብሑ ፡] ለበዓለ ፡ ፋሲካ ።
“You shall not offer the blood of my sacrifice with leavened bread. The sacrifice of the feast of the Passover shall not be left to the morning.
34:26 ⧉ ⤴︎ רֵאשִׁ֗ית בִּכּוּרֵי֙ אַדְמָ֣תְךָ֔ תָּבִ֕יא בֵּ֖ית יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לֹא ־תְבַשֵּׁ֥ל גְּדִ֖י בַּחֲלֵ֥ב אִמּֽוֹ ׃ {פ}
τὰ πρωτογενήματα τῆς γῆς σου θήσεις εἰς τὸν οἶκον κυρίου τοῦ θεοῦ σου οὐ προσοίσεις ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτοῦ
Primitias frugum terrae tuae offeres in domo Domini Dei tui . Non coques haedum in lacte matris suae .
ቀዳሜ ፡ እክለ ፡ ምድርከ ፡ ትወስድ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፤ ወኢታብስል ፡ በግዐ ፡ እንዘ ፡ ይጠቡ ፡ ሐሊበ ፡ እሙ ።
“You shall bring the first of the first fruits of your ground to the house of Yahweh your God. “You shall not boil a young goat in its mother’s milk.”
34:27 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֶל ־מֹשֶׁ֔ה כְּתׇב ־לְךָ֖ אֶת ־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה כִּ֞י עַל ־פִּ֣י ׀ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה כָּרַ֧תִּי אִתְּךָ֛ בְּרִ֖ית וְאֶת ־יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν γράψον σεαυτῷ τὰ ῥήματα ταῦτα ἐπὶ γὰρ τῶν λόγων τούτων τέθειμαί σοι διαθήκην καὶ τῷ Ισραηλ
Dixitque Dominus ad Moysen : Scribe tibi verba haec , quibus et tecum et cum Israël pepigi foedus .
ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ጸሐፍ ፡ ለከ ፡ ዘንተ ፡ ነገረ ፡ [እስመ ፡ በዝንቱ ፡ ነገር ፡] ኣቀውም ፡ ለከ ፡ ኪዳነ ፡ ወለእስራኤል ።
Yahweh said to Moses, “Write these words; for in accordance with these words I have made a covenant with you and with Israel.”
34:28 ⧉ ⤴︎ וַֽיְהִי ־שָׁ֣ם עִם ־יְהֹוָ֗ה אַרְבָּעִ֥ים יוֹם֙ וְאַרְבָּעִ֣ים לַ֔יְלָה לֶ֚חֶם לֹ֣א אָכַ֔ל וּמַ֖יִם לֹ֣א שָׁתָ֑ה וַיִּכְתֹּ֣ב עַל ־הַלֻּחֹ֗ת אֵ֚ת דִּבְרֵ֣י הַבְּרִ֔ית עֲשֶׂ֖רֶת הַדְּבָרִֽים ׃
καὶ ἦν ἐκεῖ Μωυσῆς ἐναντίον κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἄρτον οὖκ ἔφαγεν καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιεν καὶ ἔγραψεν τὰ ῥήματα ταῦτα ἐπὶ τῶν πλακῶν τῆς διαθήκης τοὺς δέκα λόγους
Fuit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et quadraginta noctes : panem non comedit , et aquam non bibit , et scripsit in tabulis verba foederis decem .
ወሀሎ ፡ ህየ ፡ ሙሴ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ፵ዕለተ ፡ ወ፵ሌሊተ ፤ እክለ ፡ ኢበልዐ ፡ ወማየ ፡ ኢሰትየ ፡ ወጸሐፈ ፡ ውስተ ፡ ጽላት ፡ ዘንተ ፡ ነገረ ፡ ፲ቃለ ።
He was there with Yahweh forty days and forty nights; he neither ate bread, nor drank water. He wrote on the tablets the words of the covenant, the ten commandments.
34:29 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֗י בְּרֶ֤דֶת מֹשֶׁה֙ מֵהַ֣ר סִינַ֔י וּשְׁנֵ֨י לֻחֹ֤ת הָֽעֵדֻת֙ בְּיַד ־מֹשֶׁ֔ה בְּרִדְתּ֖וֹ מִן ־הָהָ֑ר וּמֹשֶׁ֣ה לֹֽא ־יָדַ֗ע כִּ֥י קָרַ֛ן ע֥וֹר פָּנָ֖יו בְּדַבְּר֥וֹ אִתּֽוֹ ׃
ὡς δὲ κατέβαινεν Μωυσῆς ἐκ τοῦ ὄρους καὶ αἱ δύο πλάκες ἐπὶ τῶν χειρῶν Μωυσῆ καταβαίνοντος δὲ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ὄρους Μωυσῆς οὐκ ᾔδει ὅτι δεδόξασται ἡ ὄψις τοῦ χρώματος τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν αὐτῷ
Cumque descenderet Moyses de monte Sinai , tenebat duas tabulas testimonii , et ignorabat quod cornuta esset facies sua ex consortio sermonis Domini .
ወሶበ ፡ ወረደ ፡ ሙሴ ፡ እምደብረ ፡ ሲና ፡ ወሀለዋ ፡ ክልኤ ፡ ጽላት ፡ ውስተ ፡ እደዊሁ ፡ ለሙሴ ፡ ወእንዘ ፡ ይወርድ ፡ እምውስተ ፡ ደብር ፡ ወኢያእመረ ፡ ሙሴ ፡ ከመ ፡ ተሰብሐ ፡ ሕብረ ፡ ገጹ ፡ እንዘ ፡ ይትናገር ፡ ምስለ ፡ እግዚአብሔር ።
When Moses came down from Mount Sinai with the two tablets of the covenant in Moses’ hand, when he came down from the mountain, Moses didn’t know that the skin of his face shone by reason of his speaking with him.
34:30 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֨רְא אַהֲרֹ֜ן וְכׇל ־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֶת ־מֹשֶׁ֔ה וְהִנֵּ֥ה קָרַ֖ן ע֣וֹר פָּנָ֑יו וַיִּֽירְא֖וּ מִגֶּ֥שֶׁת אֵלָֽיו ׃
καὶ εἶδεν Ααρων καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι Ισραηλ τὸν Μωυσῆν καὶ ἦν δεδοξασμένη ἡ ὄψις τοῦ χρώματος τοῦ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθησαν ἐγγίσαι αὐτοῦ
Videntes autem Aaron et filii Israël cornutam Moysi faciem , timuerunt prope accedere .
ወሶበ ፡ ርእይዎ ፡ አሮን ፡ ወኵሉ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ለሙሴ ፡ ከመ ፡ ተሰብሐ ፡ ርእየተ ፡ ሕብረ ፡ ገጹ ፡ ፈርሁ ፡ ቀሪቦቶ ።
When Aaron and all the children of Israel saw Moses, behold, the skin of his face shone; and they were afraid to come near him.
34:31 ⧉ ⤴︎ וַיִּקְרָ֤א אֲלֵהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה וַיָּשֻׁ֧בוּ אֵלָ֛יו אַהֲרֹ֥ן וְכׇל ־הַנְּשִׂאִ֖ים בָּעֵדָ֑ה וַיְדַבֵּ֥ר מֹשֶׁ֖ה אֲלֵהֶֽם ׃
καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς Μωυσῆς καὶ ἐπεστράφησαν πρὸς αὐτὸν Ααρων καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς συναγωγῆς καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς Μωυσῆς
Vocatique ab eo , reversi sunt tam Aaron , quam principes synagogae . Et postquam locutus est ad eos ,
ወጸውዖሙ ፡ ሙሴ ፡ ወገብኡ ፡ ኀቤሁ ፡ አሮን ፡ ወኵሉ ፡ መኳንንተ ፡ ተዕይንት ፡ ወነገሮሙ ፡ ሙሴ ።
Moses called to them, and Aaron and all the rulers of the congregation returned to him; and Moses spoke to them.
34:32 ⧉ ⤴︎ וְאַחֲרֵי ־כֵ֥ן נִגְּשׁ֖וּ כׇּל ־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיְצַוֵּ֕ם אֵת֩ כׇּל ־אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהֹוָ֛ה אִתּ֖וֹ בְּהַ֥ר סִינָֽי ׃
καὶ μετὰ ταῦτα προσῆλθον πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ υἱοὶ Ισραηλ καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς πάντα ὅσα ἐλάλησεν κύριος πρὸς αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει Σινα
venerunt ad eum etiam omnes filii Israël : quibus praecepit cuncta quae audierat a Domino in monte Sinai .
ወእምድኅረ ፡ ዝንቱ ፡ ቀርቡ ፡ ኀቤሁ ፡ ኵሉ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወአዘዞሙ ፡ ኵሎ ፡ ዘነገሮ ፡ እግዚአብሔር ፡ በደብረ ፡ ሱና ።
Afterward all the children of Israel came near, and he gave them all the commandments that Yahweh had spoken with him on Mount Sinai.
34:33 ⧉ ⤴︎ וַיְכַ֣ל מֹשֶׁ֔ה מִדַּבֵּ֖ר אִתָּ֑ם וַיִּתֵּ֥ן עַל ־פָּנָ֖יו מַסְוֶֽה ׃
καὶ ἐπειδὴ κατέπαυσεν λαλῶν πρὸς αὐτούς ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ κάλυμμα
Impletisque sermonibus , posuit velamen super faciem suam .
ወሶበ ፡ አኅለቀ ፡ ተናግሮቶሙ ፡ ወደየ ፡ ላዕለ ፡ ገጹ ፡ ግልባቤ ፡ በዘ ፡ ይሴውር ፡ ገጾ ።
When Moses was done speaking with them, he put a veil on his face.
34:34 ⧉ ⤴︎ וּבְבֹ֨א מֹשֶׁ֜ה לִפְנֵ֤י יְהֹוָה֙ לְדַבֵּ֣ר אִתּ֔וֹ יָסִ֥יר אֶת ־הַמַּסְוֶ֖ה עַד ־צֵאת֑וֹ וְיָצָ֗א וְדִבֶּר֙ אֶל ־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר יְצֻוֶּֽה ׃
ἡνίκα δ’ ἂν εἰσεπορεύετο Μωυσῆς ἔναντι κυρίου λαλεῖν αὐτῷ περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα ἕως τοῦ ἐκπορεύεσθαι καὶ ἐξελθὼν ἐλάλει πᾶσιν τοῖς υἱοῖς Ισραηλ ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ κύριος
Quod ingressus ad Dominum , et loquens cum eo , auferebat donec exiret , et tunc loquebatur ad filios Israël omnia quae sibi fuerant imperata .
ወሶበ ፡ የሐውር ፡ ሙሴ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ ይትናገሮ ፡ ያሴስል ፡ ግልባቤሁ ፡ እስከ ፡ ይወፅእ ፡ ወእምከመ ፡ ወፅአ ፡ ይነግሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ኵሎ ፡ ዘአዘዞ ፡ እግዚአብሔር ።
But when Moses went in before Yahweh to speak with him, he took the veil off, until he came out; and he came out, and spoke to the children of Israel that which he was commanded.
34:35 ⧉ ⤴︎ וְרָא֤וּ בְנֵֽי ־יִשְׂרָאֵל֙ אֶת ־פְּנֵ֣י מֹשֶׁ֔ה כִּ֣י קָרַ֔ן ע֖וֹר פְּנֵ֣י מֹשֶׁ֑ה וְהֵשִׁ֨יב מֹשֶׁ֤ה אֶת ־הַמַּסְוֶה֙ עַל ־פָּנָ֔יו עַד ־בֹּא֖וֹ לְדַבֵּ֥ר אִתּֽוֹ ׃ {ס}
καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ Ισραηλ τὸ πρόσωπον Μωυσῆ ὅτι δεδόξασται καὶ περιέθηκεν Μωυσῆς κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ ἕως ἂν εἰσέλθῃ συλλαλεῖν αὐτῷ
Qui videbant faciem egredientis Moysi esse cornutam , sed operiebat ille rursus faciem suam , siquando loquebatur ad eos .
ወርእዩ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ከመ ፡ ተሰብሐ ፡ ገጹ ፡ ለሙሴ ፡ ወከመ ፡ ወደየ ፡ ግልባቤ ፡ በዘ ፡ ይሴወር ፡ እስከ ፡ ይ [በው ]እ ፡ ከመ ፡ ይትናገሮ ።
The children of Israel saw Moses’ face, that the skin of Moses’ face shone; so Moses put the veil on his face again, until he went in to speak with him.