| 18:1 | וַיֵּרָ֤א אֵלָיו֙ יְהֹוָ֔ה בְּאֵלֹנֵ֖י מַמְרֵ֑א וְה֛וּא יֹשֵׁ֥ב פֶּֽתַח־הָאֹ֖הֶל כְּחֹ֥ם הַיּֽוֹם׃ | ὤφθη δὲ αὐτῷ ὁ θεὸς πρὸς τῇ δρυὶ τῇ Μαμβρη καθημένου αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ μεσημβρίας | Apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei. | ወአስተርአዮ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአብርሃም ፡ በኀበ ፡ ዕፀ ፡ ምንባሬ ፡ እንዘ ፡ ይነብር ፡ ኀበ ፡ ኆኅተ ፡ ሐይመት ፡ ቀትረ ። |
|---|
| 18:2 | וַיִּשָּׂ֤א עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּה֙ שְׁלֹשָׁ֣ה אֲנָשִׁ֔ים נִצָּבִ֖ים עָלָ֑יו וַיַּ֗רְא וַיָּ֤רׇץ לִקְרָאתָם֙ מִפֶּ֣תַח הָאֹ֔הֶל וַיִּשְׁתַּ֖חוּ אָֽרְצָה׃ | ἀναβλέψας δὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδεν καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνδρες εἱστήκεισαν ἐπάνω αὐτοῦ καὶ ἰδὼν προσέδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν | Cumque elevasset oculos, apparuerunt ei tres viri stantes prope eum : quos cum vidisset, cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi, et adoravit in terram. | ወሶበ ፡ አልዐለ ፡ አዕይንቲሁ ፡ ወነጸረ ፡ ወናሁ ፡ ሠለስቱ ፡ ዕደው ፡ ይቀውሙ ፡ መልዕልቴሁ ፡ [ወርእየ ፡ ወሮጸ ፡ ለተቀብሎቶም ፡ እምኆኅተ ፡ ሐይመት ፡] ወሰገደ ፡ ውስተ ፡ ምድር ። |
|---|
| 18:3 | וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֗י אִם־נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ אַל־נָ֥א תַעֲבֹ֖ר מֵעַ֥ל עַבְדֶּֽךָ׃ | καὶ εἶπεν κύριε εἰ ἄρα εὗρον χάριν ἐναντίον σου μὴ παρέλθῃς τὸν παῖδά σου | Et dixit : Domine, si inveni gratiam in oculis tuis, ne transeas servum tuum : | ወይቤሎሙ ፡ አጋእስትየ ፡ እመ ፡ ረከብኩ ፡ ሞገሰ ፡ በቅድመ ፡ አዕይንቲክሙ ፤ |
|---|
| 18:4 | יֻקַּֽח־נָ֣א מְעַט־מַ֔יִם וְרַחֲצ֖וּ רַגְלֵיכֶ֑ם וְהִֽשָּׁעֲנ֖וּ תַּ֥חַת הָעֵֽץ׃ | λημφθήτω δὴ ὕδωρ καὶ νιψάτωσαν τοὺς πόδας ὑμῶν καὶ καταψύξατε ὑπὸ τὸ δένδρον | sed afferam pauxillum aquae, et lavate pedes vestros, et requiescite sub arbore. | ናምጽእ ፡ ማየ ፡ ወንኅፅብ ፡ እገሪክሙ ፡ ወታጽልሉ ፡ ታሕተ ፡ ዕፅ ። |
|---|
| 18:5 | וְאֶקְחָ֨ה פַת־לֶ֜חֶם וְסַעֲד֤וּ לִבְּכֶם֙ אַחַ֣ר תַּעֲבֹ֔רוּ כִּֽי־עַל־כֵּ֥ן עֲבַרְתֶּ֖ם עַֽל־עַבְדְּכֶ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֵּ֥ן תַּעֲשֶׂ֖ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ׃ | καὶ λήμψομαι ἄρτον καὶ φάγεσθε καὶ μετὰ τοῦτο παρελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν οὗ εἵνεκεν ἐξεκλίνατε πρὸς τὸν παῖδα ὑμῶν καὶ εἶπαν οὕτως ποίησον καθὼς εἴρηκας | Ponamque buccellam panis, et confortate cor vestrum : postea transibitis : idcirco enim declinastis ad servum vestrum. Qui dixerunt : Fac ut locutus es. | ወናምጽእ ፡ ኅብስተ ፡ ወትብልዑ ፡ ወእምዝ ፡ ትሑሩ ፡ ኀበ ፡ ሐለይክሙ ፡ እምከመ ፡ ግሕሥክሙ ፡ ኀበ ፡ ገብርክሙ ፡ ወይቤልዎ ፡ ግበር ፡ ከማሁ ፡ በከመ ፡ ትቤ ። |
|---|
| 18:6 | וַיְמַהֵ֧ר אַבְרָהָ֛ם הָאֹ֖הֱלָה אֶל־שָׂרָ֑ה וַיֹּ֗אמֶר מַהֲרִ֞י שְׁלֹ֤שׁ סְאִים֙ קֶ֣מַח סֹ֔לֶת ל֖וּשִׁי וַעֲשִׂ֥י עֻגֽוֹת׃ | καὶ ἔσπευσεν Αβρααμ ἐπὶ τὴν σκηνὴν πρὸς Σαρραν καὶ εἶπεν αὐτῇ σπεῦσον καὶ φύρασον τρία μέτρα σεμιδάλεως καὶ ποίησον ἐγκρυφίας | Festinavit Abraham in tabernaculum ad Saram, dixitque ei : Accelera, tria sata similae commisce, et fac subcinericios panes. | ወሮጸ ፡ አብርሃም ፡ ኀበ ፡ ሳራ ፡ ብእሲቱ ፡ ውስተ ፡ ሐይመታ ፡ ወይቤላ ፡ አፍጥኒ ፡ ወአብሕኢ ፡ ሠለስተ ፡ መሣልሰ ፡ ስንዳሌ ፡ ወግበሪ ፡ ደፍንተ ። |
|---|
| 18:7 | וְאֶל־הַבָּקָ֖ר רָ֣ץ אַבְרָהָ֑ם וַיִּקַּ֨ח בֶּן־בָּקָ֜ר רַ֤ךְ וָטוֹב֙ וַיִּתֵּ֣ן אֶל־הַנַּ֔עַר וַיְמַהֵ֖ר לַעֲשׂ֥וֹת אֹתֽוֹ׃ | καὶ εἰς τὰς βόας ἔδραμεν Αβρααμ καὶ ἔλαβεν μοσχάριον ἁπαλὸν καὶ καλὸν καὶ ἔδωκεν τῷ παιδί καὶ ἐτάχυνεν τοῦ ποιῆσαι αὐτό | Ipse vero ad armentum cucurrit, et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum, deditque puero : qui festinavit et coxit illum. | ወሮጸ ፡ አብርሃም ፡ ኀበ ፡ አልህምት ፡ ወነሥአ ፡ አሐደ ፡ ላህመ ፡ ንኡሰ ፡ ወሠናየ ፡ ወወሀቦ ፡ ለቍልዔሁ ፡ ወአፍጠነ ፡ ገቢሮቶ ። |
|---|
| 18:8 | וַיִּקַּ֨ח חֶמְאָ֜ה וְחָלָ֗ב וּבֶן־הַבָּקָר֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וַיִּתֵּ֖ן לִפְנֵיהֶ֑ם וְהֽוּא־עֹמֵ֧ד עֲלֵיהֶ֛ם תַּ֥חַת הָעֵ֖ץ וַיֹּאכֵֽלוּ׃ | ἔλαβεν δὲ βούτυρον καὶ γάλα καὶ τὸ μοσχάριον ὃ ἐποίησεν καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς καὶ ἐφάγοσαν αὐτὸς δὲ παρειστήκει αὐτοῖς ὑπὸ τὸ δένδρον | Tulit quoque butyrum et lac, et vitulum quem coxerat, et posuit coram eis : ipse vero stabat juxta eos sub arbore. | ወአምጽአ ፡ ዕቋነ ፡ (ወመዓረ ፡) ወውእተ ፡ ላህመ ፡ ዘገብረ ፡ ወአቅረበ ፡ ሎሙ ፡ ወበልዑ ፡ ወውእቱሰ ፡ ይቀውም ፡ ኀበ ፡ ዕፅ ፡ ወይሜጥዎሙ ። |
|---|
| 18:9 | וַיֹּאמְר֣וּ אֵׄלָ֔יׄוׄ אַיֵּ֖ה שָׂרָ֣ה אִשְׁתֶּ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר הִנֵּ֥ה בָאֹֽהֶל׃ | εἶπεν δὲ πρὸς αὐτόν ποῦ Σαρρα ἡ γυνή σου ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν ἰδοὺ ἐν τῇ σκηνῇ | Cumque comedissent, dixerunt ad eum : Ubi est Sara uxor tua ? Ille respondit : Ecce in tabernaculo est. | ወይቤልዎ ፡ አይቴ ፡ ሳራ ፡ ብእሲትከ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ነያ ፡ ውስተ ፡ ሐይመት ። |
|---|
| 18:10 | וַיֹּ֗אמֶר שׁ֣וֹב אָשׁ֤וּב אֵלֶ֙יךָ֙ כָּעֵ֣ת חַיָּ֔ה וְהִנֵּה־בֵ֖ן לְשָׂרָ֣ה אִשְׁתֶּ֑ךָ וְשָׂרָ֥ה שֹׁמַ֛עַת פֶּ֥תַח הָאֹ֖הֶל וְה֥וּא אַחֲרָֽיו׃ | εἶπεν δέ ἐπαναστρέφων ἥξω πρὸς σὲ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον εἰς ὥρας καὶ ἕξει υἱὸν Σαρρα ἡ γυνή σου Σαρρα δὲ ἤκουσεν πρὸς τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς οὖσα ὄπισθεν αὐτοῦ | Cui dixit : Revertens veniam ad te tempore isto, vita comite, et habebit filium Sara uxor tua. Quo audito, Sara risit post ostium tabernaculi. | ወይቤሎ ፡ ሶበ ፡ ገበእኩ ፡ እመጽእ ፡ ኀቤከ ፡ ዓመ ፡ ከመ ፡ ዮም ፡ ትረክብ ፡ ሳራ ፡ ውሉደ ፡ ወሰምዐት ፡ ሳራ ፡ እንዘ ፡ ትቀውም ፡ ኀበ ፡ ኆኅት ፡ እንዘ ፡ ሀለወት ፡ ድኅሬሁ ። |
|---|
| 18:11 | וְאַבְרָהָ֤ם וְשָׂרָה֙ זְקֵנִ֔ים בָּאִ֖ים בַּיָּמִ֑ים חָדַל֙ לִהְי֣וֹת לְשָׂרָ֔ה אֹ֖רַח כַּנָּשִֽׁים׃ | Αβρααμ δὲ καὶ Σαρρα πρεσβύτεροι προβεβηκότες ἡμερῶν ἐξέλιπεν δὲ Σαρρα γίνεσθαι τὰ γυναικεῖα | Erant autem ambo senes, provectaeque aetatis, et desierant Sarae fieri muliebria. | ወአብርሃምሰ ፡ ወሳራ ፡ ልህቁ ፡ ጥቀ ፡ ወኀለፈ ፡ መዋዕሊሆሙ ፡ ወኀደጋ ፡ ለሳራሂ ፡ ትክቶ ፡ አንስት ። |
|---|
| 18:12 | וַתִּצְחַ֥ק שָׂרָ֖ה בְּקִרְבָּ֣הּ לֵאמֹ֑ר אַחֲרֵ֤י בְלֹתִי֙ הָֽיְתָה־לִּ֣י עֶדְנָ֔ה וַֽאדֹנִ֖י זָקֵֽן׃ | ἐγέλασεν δὲ Σαρρα ἐν ἑαυτῇ λέγουσα οὔπω μέν μοι γέγονεν ἕως τοῦ νῦν ὁ δὲ κύριός μου πρεσβύτερος | Quae risit occulte dicens : Postquam consenui, et dominus meus vetulus est, voluptati operam dabo ? | ወሠሐቀት ፡ ሳራ ፡ በባሕቲታ ፡ እስመ ፡ ትቤ ፡ በልባ ፡ ዓዲየኑ ፡ እስከ ፡ ይእዜ ፡ ወእግዚእየኒ ፡ ልህቀ ። |
|---|
| 18:13 | וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה אֶל־אַבְרָהָ֑ם לָ֣מָּה זֶּה֩ צָחֲקָ֨ה שָׂרָ֜ה לֵאמֹ֗ר הַאַ֥ף אֻמְנָ֛ם אֵלֵ֖ד וַאֲנִ֥י זָקַֽנְתִּי׃ | καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Αβρααμ τί ὅτι ἐγέλασεν Σαρρα ἐν ἑαυτῇ λέγουσα ἆρά γε ἀληθῶς τέξομαι ἐγὼ δὲ γεγήρακα | Dixit autem Dominus ad Abraham : Quare risit Sara, dicens : Num vere paritura sum anus ? | ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአብርሃም ፡ ምንት ፡ አሥሐቃ ፡ ለሳራ ፡ በባሕቲታ ፡ እስመ ፡ ትቤ ፡ (ዓዲየኑ ፡ እስከ ፡ ይእዜ ፡ ወእግዚእየኒ ፡ ልህቀ ፡ ወ)አማንኑ ፡ እወልድ ፡ ወናሁ ፡ ረሣእኩ ፡ አንሰ ። |
|---|
| 18:14 | הֲיִפָּלֵ֥א מֵיְהֹוָ֖ה דָּבָ֑ר לַמּוֹעֵ֞ד אָשׁ֥וּב אֵלֶ֛יךָ כָּעֵ֥ת חַיָּ֖ה וּלְשָׂרָ֥ה בֵֽן׃ | μὴ ἀδυνατεῖ παρὰ τῷ θεῷ ῥῆμα εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον ἀναστρέψω πρὸς σὲ εἰς ὥρας καὶ ἔσται τῇ Σαρρα υἱός | Numquid Deo quidquam est difficile ? juxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore, vita comite, et habebit Sara filium. | ቦኑ ፡ ነገር ፡ ዘይሰአኖ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በዝንቱ ፡ ጊዜ ፡ ሶበ ፡ ገባእኩ ፡ ኀቤከ ፡ ትረክብ ፡ ሳራ ፡ ውሉደ ። |
|---|
| 18:15 | וַתְּכַחֵ֨שׁ שָׂרָ֧ה׀לֵאמֹ֛ר לֹ֥א צָחַ֖קְתִּי כִּ֣י׀יָרֵ֑אָה וַיֹּ֥אמֶֽר׀לֹ֖א כִּ֥י צָחָֽקְתְּ׃ | ἠρνήσατο δὲ Σαρρα λέγουσα οὐκ ἐγέλασα ἐφοβήθη γάρ καὶ εἶπεν οὐχί ἀλλὰ ἐγέλασας | Negavit Sara, dicens : Non risi, timore perterrita. Dominus autem : Non est, inquit, ita : sed risisti. | ወክህደት ፡ ሳራ ፡ እንዘ ፡ ትብል ፡ ኢሠሐቁ ፡ እስመ ፡ ፈርሀት ፡ ወይቤላ ፡ አልቦ ፤ ሠሐቂ ። |
|---|
| 18:16 | וַיָּקֻ֤מוּ מִשָּׁם֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וַיַּשְׁקִ֖פוּ עַל־פְּנֵ֣י סְדֹ֑ם וְאַ֨בְרָהָ֔ם הֹלֵ֥ךְ עִמָּ֖ם לְשַׁלְּחָֽם׃ | ἐξαναστάντες δὲ ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες κατέβλεψαν ἐπὶ πρόσωπον Σοδομων καὶ Γομορρας Αβρααμ δὲ συνεπορεύετο μετ’ αὐτῶν συμπροπέμπων αὐτούς | Cum ergo surrexissent inde viri, direxerunt oculos contra Sodomam : et Abraham simul gradiebatur, deducens eos. | ወተንሥኡ ፡ እልክቱ ፡ (ክልኤቱ ፡) ዕደው ፡ እምህየ ፡ ወአንጸሩ ፡ መንገለ ፡ ሶዶም ፡ ወጎሞራ ፡ ወሖረ ፡ አብርሃም ፡ ምስሌሆሙ ፡ ይፈንዎሙ ። |
|---|
| 18:17 | וַֽיהֹוָ֖ה אָמָ֑ר הַֽמְכַסֶּ֤ה אֲנִי֙ מֵֽאַבְרָהָ֔ם אֲשֶׁ֖ר אֲנִ֥י עֹשֶֽׂה׃ | ὁ δὲ κύριος εἶπεν μὴ κρύψω ἐγὼ ἀπὸ Αβρααμ τοῦ παιδός μου ἃ ἐγὼ ποιῶ | Dixitque Dominus : Num celare potero Abraham quae gesturus sum : | ወይቤ ፡ እግዚእ ፡ ኢየኀብእ ፡ እምነ ፡ ቍልዔየ ፡ አብርሃም ፡ ዘእገብር ፡ አነ ። |
|---|
| 18:18 | וְאַ֨בְרָהָ֔ם הָי֧וֹ יִֽהְיֶ֛ה לְג֥וֹי גָּד֖וֹל וְעָצ֑וּם וְנִ֨בְרְכוּ־ב֔וֹ כֹּ֖ל גּוֹיֵ֥י הָאָֽרֶץ׃ | Αβρααμ δὲ γινόμενος ἔσται εἰς ἔθνος μέγα καὶ πολύ καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν αὐτῷ πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς | cum futurus sit in gentem magnam, ac robustissimam, et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae ? | እስመ ፡ ሕዝበ ፡ ዐቢየ ፡ ይከውን ፡ አብርሃም ፡ ወብዙኀ ፡ ወይትባረኩ ፡ በእንቲአሁ ፡ ኵሎሙ ፡ አሕዛበ ፡ ምድር ። |
|---|
| 18:19 | כִּ֣י יְדַעְתִּ֗יו לְמַ֩עַן֩ אֲשֶׁ֨ר יְצַוֶּ֜ה אֶת־בָּנָ֤יו וְאֶת־בֵּיתוֹ֙ אַחֲרָ֔יו וְשָֽׁמְרוּ֙ דֶּ֣רֶךְ יְהֹוָ֔ה לַעֲשׂ֥וֹת צְדָקָ֖ה וּמִשְׁפָּ֑ט לְמַ֗עַן הָבִ֤יא יְהֹוָה֙ עַל־אַבְרָהָ֔ם אֵ֥ת אֲשֶׁר־דִּבֶּ֖ר עָלָֽיו׃ | ᾔδειν γὰρ ὅτι συντάξει τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ μετ’ αὐτόν καὶ φυλάξουσιν τὰς ὁδοὺς κυρίου ποιεῖν δικαιοσύνην καὶ κρίσιν ὅπως ἂν ἐπαγάγῃ κύριος ἐπὶ Αβρααμ πάντα ὅσα ἐλάλησεν πρὸς αὐτόν | Scio enim quod praecepturus sit filiis suis, et domui suae post se ut custodiant viam Domini, et faciant judicium et justitiam : ut adducat Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum. | እስመ ፡ ኣአምር ፡ ከመ ፡ ሀለዎ ፡ ለአብርሃም ፡ የአዝዞሙ ፡ ለደቂቁ ፡ ወለቤቱ ፡ ወያዕቅቦሙ ፡ ፍናዊሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወይግበሩ ፡ ምጽዋተ ፡ ወፍትሐ ፡ ከመ ፡ ይግበር ፡ (ሎሙ ፡) እግዚአብሔር ፡ ለአብርሃም ፡ ኵሎ ፡ ዘይቤሎ ። |
|---|
| 18:20 | וַיֹּ֣אמֶר יְהֹוָ֔ה זַעֲקַ֛ת סְדֹ֥ם וַעֲמֹרָ֖ה כִּי־רָ֑בָּה וְחַ֨טָּאתָ֔ם כִּ֥י כָבְדָ֖ה מְאֹֽד׃ | εἶπεν δὲ κύριος κραυγὴ Σοδομων καὶ Γομορρας πεπλήθυνται καὶ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν μεγάλαι σφόδρα | Dixit itaque Dominus : Clamor Sodomorum et Gomorrhae multiplicatus est, et peccatum eorum aggravatum est nimis. | ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ጽራሖሙ ፡ ለሶዶም ፡ ወለጎሞራ ፡ በዝኀ ፡ ወኀጣውኢሆሙኒ ፡ ዐብየት ፡ ጥቀ ። |
|---|
| 18:21 | אֵֽרְדָה־נָּ֣א וְאֶרְאֶ֔ה הַכְּצַעֲקָתָ֛הּ הַבָּ֥אָה אֵלַ֖י עָשׂ֣וּ׀כָּלָ֑ה וְאִם־לֹ֖א אֵדָֽעָה׃ | καταβὰς οὖν ὄψομαι εἰ κατὰ τὴν κραυγὴν αὐτῶν τὴν ἐρχομένην πρός με συντελοῦνται εἰ δὲ μή ἵνα γνῶ | Descendam, et videbo utrum clamorem qui venit ad me, opere compleverint ; an non est ita, ut sciam. | ወእረድ ፡ እንከሰ ፡ ወእርአይ ፡ ለእመ ፡ በከመ ፡ ጽራኆሙ ፡ እንተ ፡ ትመጽእ ፡ ኀቤየ ፡ ይፌጽምዋ ፡ ወእመ ፡ አኮሰ ፡ ኣአምር ። |
|---|
| 18:22 | וַיִּפְנ֤וּ מִשָּׁם֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וַיֵּלְכ֖וּ סְדֹ֑מָה וְאַ֨בְרָהָ֔ם עוֹדֶ֥נּוּ עֹמֵ֖ד לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃ | καὶ ἀποστρέψαντες ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες ἦλθον εἰς Σοδομα Αβρααμ δὲ ἦν ἑστηκὼς ἐναντίον κυρίου | Converteruntque se inde, et abierunt Sodomam : Abraham vero adhuc stabat coram Domino. | ወሶበ ፡ ተመይጡ ፡ እምህየ ፡ እልክቱ ፡ ዕደው ፡ መጽኡ ፡ ውስተ ፡ ሶዶም ፡ (ወጎሞር ፡) ወአብርሃምሰ ፡ ሀሎ ፡ ዓዲ ፡ ይቀውም ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ። |
|---|
| 18:23 | וַיִּגַּ֥שׁ אַבְרָהָ֖ם וַיֹּאמַ֑ר הַאַ֣ף תִּסְפֶּ֔ה צַדִּ֖יק עִם־רָשָֽׁע׃ | καὶ ἐγγίσας Αβρααμ εἶπεν μὴ συναπολέσῃς δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦς καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής | Et appropinquans ait : Numquid perdes justum cum impio ? | ወቀርበ ፡ አብርሃም ፡ ወይቤ ፡ ኢታማስን ፡ እግዚኦ ፡ ጻድቃነ ፡ ምስለ ፡ ኃጥኣን ፡ ወኢይኩን ፡ ጸድቅ ፡ ከመ ፡ ኃጥእ ። |
|---|
| 18:24 | אוּלַ֥י יֵ֛שׁ חֲמִשִּׁ֥ים צַדִּיקִ֖ם בְּת֣וֹךְ הָעִ֑יר הַאַ֤ף תִּסְפֶּה֙ וְלֹא־תִשָּׂ֣א לַמָּק֔וֹם לְמַ֛עַן חֲמִשִּׁ֥ים הַצַּדִּיקִ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּקִרְבָּֽהּ׃ | ἐὰν ὦσιν πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει ἀπολεῖς αὐτούς οὐκ ἀνήσεις πάντα τὸν τόπον ἕνεκεν τῶν πεντήκοντα δικαίων ἐὰν ὦσιν ἐν αὐτῇ | si fuerint quinquaginta justi in civitate, peribunt simul ? et non parces loco illi propter quinquaginta justos, si fuerint in eo ? | ለእመ ፡ ሀለው ፡ ኀምሳ ፡ ጻድቃን ፡ ውስተ ፡ ሀገር ፡ ታማስኖሙኑ ፡ ወኢታሐዩኑ ፡ በእንተ ፡ ፶ጻድቃን ፡ ኵሎ ፡ ብሔረ ። |
|---|
| 18:25 | חָלִ֨לָה לְּךָ֜ מֵעֲשֹׂ֣ת׀ כַּדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה לְהָמִ֤ית צַדִּיק֙ עִם־רָשָׁ֔ע וְהָיָ֥ה כַצַּדִּ֖יק כָּרָשָׁ֑ע חָלִ֣לָה לָּ֔ךְ הֲשֹׁפֵט֙ כׇּל־הָאָ֔רֶץ לֹ֥א יַעֲשֶׂ֖ה מִשְׁפָּֽט׃ | μηδαμῶς σὺ ποιήσεις ὡς τὸ ῥῆμα τοῦτο τοῦ ἀποκτεῖναι δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦς καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής μηδαμῶς ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν οὐ ποιήσεις κρίσιν | Absit a te ut rem hanc facias, et occidas justum cum impio, fiatque justus sicut impius, non est hoc tuum : qui judicas omnem terram, nequaquam facies judicium hoc. | ሐሰ ፡ እግዚኦ ፡ ኢትግበር ፡ ዘንተ ፡ ነገረ ፡ ወኢትቅትል ፡ ጻድቃነ ፡ ምስለ ፡ ኃጥኣን ፡ ሐሰ ፡ ዘይኴንና ፡ ለኵለ ፡ ምድር ፡ ኢትግበር ፡ ዘንተ ፡ ደይነ ። |
|---|
| 18:26 | וַיֹּ֣אמֶר יְהֹוָ֔ה אִם־אֶמְצָ֥א בִסְדֹ֛ם חֲמִשִּׁ֥ים צַדִּיקִ֖ם בְּת֣וֹךְ הָעִ֑יר וְנָשָׂ֥אתִי לְכׇל־הַמָּק֖וֹם בַּעֲבוּרָֽם׃ | εἶπεν δὲ κύριος ἐὰν εὕρω ἐν Σοδομοις πεντήκοντα δικαίους ἐν τῇ πόλει ἀφήσω πάντα τὸν τόπον δῑ αὐτούς | Dixitque Dominus ad eum : Si invenero Sodomis quinquaginta justos in medio civitatis, dimittam omni loco propter eos. | ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአብርሃም ፡ ለእመ ፡ ረከብኩ ፡ በውስተ ፡ ሶዶም ፡ ሀገር ፡ ፶ጻድቃነ ፡ ኣድኅን ፡ ኵሎ ፡ ሀገረ ፡ በእንቲአሆሙ ። |
|---|
| 18:27 | וַיַּ֥עַן אַבְרָהָ֖ם וַיֹּאמַ֑ר הִנֵּה־נָ֤א הוֹאַ֙לְתִּי֙ לְדַבֵּ֣ר אֶל־אֲדֹנָ֔י וְאָנֹכִ֖י עָפָ֥ר וָאֵֽפֶר׃ | καὶ ἀποκριθεὶς Αβρααμ εἶπεν νῦν ἠρξάμην λαλῆσαι πρὸς τὸν κύριον ἐγὼ δέ εἰμι γῆ καὶ σποδός | Respondensque Abraham, ait : Quia semel coepi, loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis. | ወአውሥአ ፡ አብርሃም ፡ ወይቤ ፡ ይእዜ ፡ አኀዝኩ ፡ እትናገር ፡ ምስለ ፡ እግዚእየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወአንሰ ፡ መሬት ፡ ወሐመድ ፡ አነ ። |
|---|
| 18:28 | א֠וּלַ֠י יַחְסְר֞וּן חֲמִשִּׁ֤ים הַצַּדִּיקִם֙ חֲמִשָּׁ֔ה הֲתַשְׁחִ֥ית בַּחֲמִשָּׁ֖ה אֶת־כׇּל־הָעִ֑יר וַיֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א אַשְׁחִ֔ית אִם־אֶמְצָ֣א שָׁ֔ם אַרְבָּעִ֖ים וַחֲמִשָּֽׁה׃ | ἐὰν δὲ ἐλαττονωθῶσιν οἱ πεντήκοντα δίκαιοι πέντε ἀπολεῖς ἕνεκεν τῶν πέντε πᾶσαν τὴν πόλιν καὶ εἶπεν οὐ μὴ ἀπολέσω ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τεσσαράκοντα πέντε | Quid si minus quinquaginta justis quinque fuerint ? delebis, propter quadraginta quinque, universam urbem ? Et ait : Non delebo, si invenero ibi quadraginta quinque. | ወእመኬ ፡ ውሕዱ ፡ እልክቱ ፡ ጻድቃን ፡ ኀምስተ ፡ ታማስኑ ፡ ኵሎ ፡ ሀገረ ፡ በእንተ ፡ ኀምስቱ ፡ እለ ፡ ውሕዱ ፡ ወይቤሎ ፡ እግዘእ ፡ እመ ፡ ረከብኩ ፡ በህየ ፡ ፵፭ኢያማስን ፡ በእንቲአሆሙ ። |
|---|
| 18:29 | וַיֹּ֨סֶף ע֜וֹד לְדַבֵּ֤ר אֵלָיו֙ וַיֹּאמַ֔ר אוּלַ֛י יִמָּצְא֥וּן שָׁ֖ם אַרְבָּעִ֑ים וַיֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א אֶֽעֱשֶׂ֔ה בַּעֲב֖וּר הָאַרְבָּעִֽים׃ | καὶ προσέθηκεν ἔτι λαλῆσαι πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τεσσαράκοντα καὶ εἶπεν οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν τεσσαράκοντα | Rursumque locutus est ad eum : Sin autem quadraginta ibi inventi fuerint, quid facies ? Ait : Non percutiam propter quadraginta. | ወይቤሎ ፡ አብርሃም ፡ ለእመኬ ፡ ተረክቡ ፡ በህየ ፡ ፵ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኢያማስን ፡ በእንተ ፡ ፵ ። |
|---|
| 18:30 | וַ֠יֹּ֠אמֶר אַל־נָ֞א יִ֤חַר לַֽאדֹנָי֙ וַאֲדַבֵּ֔רָה אוּלַ֛י יִמָּצְא֥וּן שָׁ֖ם שְׁלֹשִׁ֑ים וַיֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א אֶֽעֱשֶׂ֔ה אִם־אֶמְצָ֥א שָׁ֖ם שְׁלֹשִֽׁים׃ | καὶ εἶπεν μή τι κύριε ἐὰν λαλήσω ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τριάκοντα καὶ εἶπεν οὐ μὴ ἀπολέσω ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τριάκοντα | Ne quaeso, inquit, indigneris, Domine, si loquar : quid si ibi inventi fuerint triginta ? Respondit : Non faciam, si invenero ibi triginta. | ወደገመ ፡ ዓዲ ፡ ብሂሎቶ ፡ አብርሃም ፡ ወይቤሎ ፡ ወእመኬ ፡ ተረክቡ ፡ በህየ ፡ ፴ወይቤሎ ፡ ኢያማስን ፡ በእንተ ፡ ፴ ። |
|---|
| 18:31 | וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּֽה־נָ֤א הוֹאַ֙לְתִּי֙ לְדַבֵּ֣ר אֶל־אֲדֹנָ֔י אוּלַ֛י יִמָּצְא֥וּן שָׁ֖ם עֶשְׂרִ֑ים וַיֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א אַשְׁחִ֔ית בַּעֲב֖וּר הָֽעֶשְׂרִֽים׃ | καὶ εἶπεν ἐπειδὴ ἔχω λαλῆσαι πρὸς τὸν κύριον ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ εἴκοσι καὶ εἶπεν οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν εἴκοσι | Quia semel, ait, coepi loquar ad Dominum meum : quid si ibi inventi fuerint viginti ? Ait : Non interficiam propter viginti. | ወይቤሎ ፡ አብርሃም ፡ እስመ ፡ ተበዋሕኩ ፡ እትናገር ፡ ምስለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወለእመኬ ፡ ተረክቡ ፡ በህየ ፡ ፳ወይቤሎ ፡ ኢያማስን ፡ በእንተ ፡ ፳ ። |
|---|
| 18:32 | וַ֠יֹּ֠אמֶר אַל־נָ֞א יִ֤חַר לַֽאדֹנָי֙ וַאֲדַבְּרָ֣ה אַךְ־הַפַּ֔עַם אוּלַ֛י יִמָּצְא֥וּן שָׁ֖ם עֲשָׂרָ֑ה וַיֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א אַשְׁחִ֔ית בַּעֲב֖וּר הָעֲשָׂרָֽה׃ | καὶ εἶπεν μή τι κύριε ἐὰν λαλήσω ἔτι ἅπαξ ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ δέκα καὶ εἶπεν οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν δέκα | Obsecro, inquit, ne irascaris, Domine, si loquar adhuc semel : quid si inventi fuerint ibi decem ? Et dixit : Non delebo propter decem. | ወይቤ ፡ አብርሃም ፡ አብሐኒ ፡ እንብብ ፡ ዓዲ ፡ እግዚኦ ፡ ለእመኬ ፡ ተረክቡ ፡ በህየ ፡ ፲ወይቤሎ ፡ ኢያማስን ፡ በእንተ ፡ ፲ ። |
|---|
| 18:33 | וַיֵּ֣לֶךְ יְהֹוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֣ר כִּלָּ֔ה לְדַבֵּ֖ר אֶל־אַבְרָהָ֑ם וְאַבְרָהָ֖ם שָׁ֥ב לִמְקֹמֽוֹ׃ | ἀπῆλθεν δὲ κύριος ὡς ἐπαύσατο λαλῶν τῷ Αβρααμ καὶ Αβρααμ ἀπέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ | Abiitque Dominus, postquam cessavit loqui ad Abraham : et ille reversus est in locum suum. | ወሶበ ፡ አኅለቀ ፡ ተናግሮቶ ፡ ለአብርሃም ፡ ኀለፈ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወአብርሃምኒ ፡ ገብአ ፡ ምንባሪሁ ። |
|---|