| 30:1 | וַתֵּ֣רֶא רָחֵ֗ל כִּ֣י לֹ֤א יָֽלְדָה֙ לְיַעֲקֹ֔ב וַתְּקַנֵּ֥א רָחֵ֖ל בַּאֲחֹתָ֑הּ וַתֹּ֤אמֶר אֶֽל־יַעֲקֹב֙ הָֽבָה־לִּ֣י בָנִ֔ים וְאִם־אַ֖יִן מֵתָ֥ה אָנֹֽכִי׃ | ἰδοῦσα δὲ Ραχηλ ὅτι οὐ τέτοκεν τῷ Ιακωβ καὶ ἐζήλωσεν Ραχηλ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ εἶπεν τῷ Ιακωβ δός μοι τέκνα εἰ δὲ μή τελευτήσω ἐγώ | Cernens autem Rachel quod infecunda esset, invidit sorori suae, et ait marito suo : Da mihi liberos, alioquin moriar. | ወሶበ ፡ ርእየት ፡ ራሔል ፡ ከመ ፡ ኢትወልድ ፡ ለያዕቆብ ፡ ቀንአት ፡ ላዕለ ፡ ልያ ፡ እኅታ ፡ ወትቤሎ ፡ ለያዕቆብ ፡ ሀበኒ ፡ ውሉደ ፡ ወእማእኮ ፡ እመውት ። |
|---|
| 30:2 | וַיִּֽחַר־אַ֥ף יַעֲקֹ֖ב בְּרָחֵ֑ל וַיֹּ֗אמֶר הֲתַ֤חַת אֱלֹהִים֙ אָנֹ֔כִי אֲשֶׁר־מָנַ֥ע מִמֵּ֖ךְ פְּרִי־בָֽטֶן׃ | ἐθυμώθη δὲ Ιακωβ τῇ Ραχηλ καὶ εἶπεν αὐτῇ μὴ ἀντὶ θεοῦ ἐγώ εἰμι ὃς ἐστέρησέν σε καρπὸν κοιλίας | Cui iratus respondit Jacob : Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris tui ? | ወተምዕዓ ፡ ያዕቆብ ፡ ለራሔል ፡ ወይቤላ ፡ ከመ ፡ እግዚአብሔርኑ ፡ እከውነኪ ፡ አነ ፡ ዘከልአኪ ፡ ፍሬ ፡ ከርሥኪ ። |
|---|
| 30:3 | וַתֹּ֕אמֶר הִנֵּ֛ה אֲמָתִ֥י בִלְהָ֖ה בֹּ֣א אֵלֶ֑יהָ וְתֵלֵד֙ עַל־בִּרְכַּ֔י וְאִבָּנֶ֥ה גַם־אָנֹכִ֖י מִמֶּֽנָּה׃ | εἶπεν δὲ Ραχηλ τῷ Ιακωβ ἰδοὺ ἡ παιδίσκη μου Βαλλα εἴσελθε πρὸς αὐτήν καὶ τέξεται ἐπὶ τῶν γονάτων μου καὶ τεκνοποιήσομαι κἀγὼ ἐξ αὐτῆς | At illa : Habeo, inquit, famulam Balam : ingredere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam ex illa filios. | ወትቤሎ ፡ ራሔል ፡ ነያ ፡ አመትየ ፡ ባላ ፡ ሑር ፡ ባእ ፡ ኀቤሃ ፡ ወትለድ ፡ ዲበ ፡ አብራኪየ ፡ ወእትወለድ ፡ አነሂ ፡ እምኔሃ ። |
|---|
| 30:4 | וַתִּתֶּן־ל֛וֹ אֶת־בִּלְהָ֥ה שִׁפְחָתָ֖הּ לְאִשָּׁ֑ה וַיָּבֹ֥א אֵלֶ֖יהָ יַעֲקֹֽב׃ | καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Βαλλαν τὴν παιδίσκην αὐτῆς αὐτῷ γυναῖκα εἰσῆλθεν δὲ πρὸς αὐτὴν Ιακωβ | Deditque illi Balam in conjugium : quae, | ወወሀበቶ ፡ ባላሃ ፡ ትኩኖ ፡ ብእሲቶ ፡ ወቦአ ፡ ያዕቆብ ፡ ኀቤሃ ። |
|---|
| 30:5 | וַתַּ֣הַר בִּלְהָ֔ה וַתֵּ֥לֶד לְיַעֲקֹ֖ב בֵּֽן׃ | καὶ συνέλαβεν Βαλλα ἡ παιδίσκη Ραχηλ καὶ ἔτεκεν τῷ Ιακωβ υἱόν | ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium. | ወፀንሰት ፡ ባላ ፡ ወወለደት ፡ ወልደ ፡ ለያዕቆብ ። |
|---|
| 30:6 | וַתֹּ֤אמֶר רָחֵל֙ דָּנַ֣נִּי אֱלֹהִ֔ים וְגַם֙ שָׁמַ֣ע בְּקֹלִ֔י וַיִּתֶּן־לִ֖י בֵּ֑ן עַל־כֵּ֛ן קָרְאָ֥ה שְׁמ֖וֹ דָּֽן׃ | καὶ εἶπεν Ραχηλ ἔκρινέν μοι ὁ θεὸς καὶ ἐπήκουσεν τῆς φωνῆς μου καὶ ἔδωκέν μοι υἱόν διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Δαν | Dixitque Rachel : Judicavit mihi Dominus, et exaudivit vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit nomen ejus Dan. | ወትቤ ፡ ራሔል ፡ ፈትሐ ፡ ሊተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወሰምዐኒ ፡ ቃልየ ፡ ወወሀበኒ ፡ ወልደ ፡ ወበእንተዝ ፡ ሰመየቶ ፡ ስሞ ፡ ዳን ። |
|---|
| 30:7 | וַתַּ֣הַר ע֔וֹד וַתֵּ֕לֶד בִּלְהָ֖ה שִׁפְחַ֣ת רָחֵ֑ל בֵּ֥ן שֵׁנִ֖י לְיַעֲקֹֽב׃ | καὶ συνέλαβεν ἔτι Βαλλα ἡ παιδίσκη Ραχηλ καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ Ιακωβ | Rursumque Bala concipiens, peperit alterum, | ወፀንሰት ፡ ዓዲ ፡ ባላ ፡ አመተ ፡ ራሔል ፡ ወወለደት ፡ ዓዲ ፡ ካልአ ፡ ወልደ ፡ ለያዕቆብ ። |
|---|
| 30:8 | וַתֹּ֣אמֶר רָחֵ֗ל נַפְתּוּלֵ֨י אֱלֹהִ֧ים׀נִפְתַּ֛לְתִּי עִם־אֲחֹתִ֖י גַּם־יָכֹ֑לְתִּי וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ נַפְתָּלִֽי׃ | καὶ εἶπεν Ραχηλ συνελάβετό μοι ὁ θεός καὶ συνανεστράφην τῇ ἀδελφῇ μου καὶ ἠδυνάσθην καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νεφθαλι | pro quo ait Rachel : Comparavit me Deus cum sorore mea, et invalui : vocavitque eum Nephthali. | ወትቤ ፡ መጠቀኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወመሴልክዋ ፡ ለእኅትየ ፡ ወኀየልክዋ ፡ ወሰመየቶ ፡ ስሞ ፡ ንፍታሌም ። |
|---|
| 30:9 | וַתֵּ֣רֶא לֵאָ֔ה כִּ֥י עָמְדָ֖ה מִלֶּ֑דֶת וַתִּקַּח֙ אֶת־זִלְפָּ֣ה שִׁפְחָתָ֔הּ וַתִּתֵּ֥ן אֹתָ֛הּ לְיַעֲקֹ֖ב לְאִשָּֽׁה׃ | εἶδεν δὲ Λεια ὅτι ἔστη τοῦ τίκτειν καὶ ἔλαβεν Ζελφαν τὴν παιδίσκην αὐτῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ Ιακωβ γυναῖκα | Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ancillam suam marito tradidit. | ወሶበ ፡ ርእየት ፡ ልያ ፡ ከመ ፡ ኢወለደት ፡ ወኀደገት ፡ ወሊደ ፡ ነሥአታ ፡ ለዘለፋ ፡ አመታ ፡ ወወሀበቶ ፡ ለያዕቆብ ፡ ትኩኖ ፡ ብእሲተ ። |
|---|
| 30:10 | וַתֵּ֗לֶד זִלְפָּ֛ה שִׁפְחַ֥ת לֵאָ֖ה לְיַעֲקֹ֥ב בֵּֽן׃ | εἰσῆλθεν δὲ πρὸς αὐτὴν Ιακωβ καὶ συνέλαβεν Ζελφα ἡ παιδίσκη Λειας καὶ ἔτεκεν τῷ Ιακωβ υἱόν | Qua post conceptum edente filium, | ወፀንሰት ፡ ዘለፋ ፡ ለያዕቆብ ፡ ወወለደት ፡ ወልደ ። |
|---|
| 30:11 | וַתֹּ֥אמֶר לֵאָ֖ה (בגד) [בָּ֣א גָ֑ד] וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ גָּֽד׃ | καὶ εἶπεν Λεια ἐν τύχῃ καὶ ἐπωνόμασεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γαδ | dixit : Feliciter, et idcirco vocavit nomen ejus Gad. | ወትቤ ፡ ልያ ፡ አብፃዕኩ ፡ አነኒ ፡ ወሰመየት ፡ ስሞ ፡ ጋድ ። |
|---|
| 30:12 | וַתֵּ֗לֶד זִלְפָּה֙ שִׁפְחַ֣ת לֵאָ֔ה בֵּ֥ן שֵׁנִ֖י לְיַעֲקֹֽב׃ | καὶ συνέλαβεν Ζελφα ἡ παιδίσκη Λειας καὶ ἔτεκεν ἔτι τῷ Ιακωβ υἱὸν δεύτερον | Peperit quoque Zelpha alterum. | ወፀንሰት ፡ ዓዲ ፡ ዘለፋ ፡ ወወለደት ፡ ለያዕቆብ ። |
|---|
| 30:13 | וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֔ה בְּאׇשְׁרִ֕י כִּ֥י אִשְּׁר֖וּנִי בָּנ֑וֹת וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ אָשֵֽׁר׃ | καὶ εἶπεν Λεια μακαρία ἐγώ ὅτι μακαρίζουσίν με αἱ γυναῖκες καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ασηρ | Dixitque Lia : Hoc pro beatitudine mea : beatam quippe me dicent mulieres : propterea appellavit eum Aser. | ወትቤ ፡ ልያ ፡ ብፅዕት ፡ አነ ፡ ወያስተበፅዓኒ ፡ አንስት ፡ ወሰመየት ፡ ስሞ ፡ አሴር ። |
|---|
| 30:14 | וַיֵּ֨לֶךְ רְאוּבֵ֜ן בִּימֵ֣י קְצִיר־חִטִּ֗ים וַיִּמְצָ֤א דֽוּדָאִים֙ בַּשָּׂדֶ֔ה וַיָּבֵ֣א אֹתָ֔ם אֶל־לֵאָ֖ה אִמּ֑וֹ וַתֹּ֤אמֶר רָחֵל֙ אֶל־לֵאָ֔ה תְּנִי־נָ֣א לִ֔י מִדּוּדָאֵ֖י בְּנֵֽךְ׃ | ἐπορεύθη δὲ Ρουβην ἐν ἡμέραις θερισμοῦ πυρῶν καὶ εὗρεν μῆλα μανδραγόρου ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ πρὸς Λειαν τὴν μητέρα αὐτοῦ εἶπεν δὲ Ραχηλ τῇ Λεια δός μοι τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου | Egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agrum, reperit mandragoras, quas matri Liae detulit. Dixitque Rachel : Da mihi partem de mandragoris filii tui. | ወሖረ ፡ ሩቤል ፡ በመዋዕለ ፡ ማእረረ ፡ ስርናይ ፡ ወረከበ ፡ ኮለ ፡ ሐቅል ፡ በገዳም ፡ ወአምጽአ ፡ ላቲ ፡ ለእሙ ፡ ወትቤላ ፡ ራሔል ፡ ለልያ ፡ ሀብኒ ፡ ኮለ ፡ ሐቅል ፡ ዘወልድኪ ። |
|---|
| 30:15 | וַתֹּ֣אמֶר לָ֗הּ הַמְעַט֙ קַחְתֵּ֣ךְ אֶת־אִישִׁ֔י וְלָקַ֕חַת גַּ֥ם אֶת־דּוּדָאֵ֖י בְּנִ֑י וַתֹּ֣אמֶר רָחֵ֗ל לָכֵן֙ יִשְׁכַּ֤ב עִמָּךְ֙ הַלַּ֔יְלָה תַּ֖חַת דּוּדָאֵ֥י בְנֵֽךְ׃ | εἶπεν δὲ Λεια οὐχ ἱκανόν σοι ὅτι ἔλαβες τὸν ἄνδρα μου μὴ καὶ τοὺς μανδραγόρας τοῦ υἱοῦ μου λήμψῃ εἶπεν δὲ Ραχηλ οὐχ οὕτως κοιμηθήτω μετὰ σοῦ τὴν νύκτα ταύτην ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου | Illa respondit : Parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi, nisi etiam mandragoras filii mei tuleris ? Ait Rachel : Dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui. | ወትቤ ፡ ልያ ፡ ኢአከለኪኑ ፡ ዘነሣእክኒ ፡ ምትየ ፡ ወዓዲ ፡ ትፈቅዲ ፡ ትንሥእኒ ፡ ኮለሂ ፡ ዘወልድየ ፡ ወትቤላ ፡ ራሔል ፡ ለልያ ፡ አኮ ፡ ከማሁ ፡ ለይቢት ፡ ዮም ፡ ኀቤኪ ፡ በእንተ ፡ ኮለ ፡ ሐቅል ፡ ዘወልድኪ ፡ (ወወሀበታ ።)16 ወአተወ ፡ ያዕቆብ ፡ እምሐቅል ፡ ፍና ፡ ሰርክ ፡ ወተቀበለቶ ፡ ልያ ፡ (ፍና ፡ ሰርክ ፡) ወትቤሎ ፡ ኀቤየ ፡ ትበይት ፡ ዮም ፡ እስመ ፡ ተሣየጥኩከ ፡ በኮለ ፡ ሐቅል ፡ ዘወልድየ ፡ ወቤተ ፡ ኀቤሃ ፡ በይእቲ ፡ ሌሊት ። |
|---|
| 30:16 | וַיָּבֹ֨א יַעֲקֹ֣ב מִן־הַשָּׂדֶה֮ בָּעֶ֒רֶב֒ וַתֵּצֵ֨א לֵאָ֜ה לִקְרָאת֗וֹ וַתֹּ֙אמֶר֙ אֵלַ֣י תָּב֔וֹא כִּ֚י שָׂכֹ֣ר שְׂכַרְתִּ֔יךָ בְּדוּדָאֵ֖י בְּנִ֑י וַיִּשְׁכַּ֥ב עִמָּ֖הּ בַּלַּ֥יְלָה הֽוּא׃ | εἰσῆλθεν δὲ Ιακωβ ἐξ ἀγροῦ ἑσπέρας καὶ ἐξῆλθεν Λεια εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ εἶπεν πρός με εἰσελεύσῃ σήμερον μεμίσθωμαι γάρ σε ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ μου καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆς τὴν νύκτα ἐκείνην | Redeuntique ad vesperam Jacob de agro, egressa est in occursum ejus Lia, et Ad me, inquit, intrabis : quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei. Dormivitque cum ea nocte illa. | ወሰምዓ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለልያ ፡ ወፀንሰት ፡ ወወለደት ፡ ወልዶ ፡ ኃምሰ ። |
|---|
| 30:17 | וַיִּשְׁמַ֥ע אֱלֹהִ֖ים אֶל־לֵאָ֑ה וַתַּ֛הַר וַתֵּ֥לֶד לְיַעֲקֹ֖ב בֵּ֥ן חֲמִישִֽׁי׃ | καὶ ἐπήκουσεν ὁ θεὸς Λειας καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν τῷ Ιακωβ υἱὸν πέμπτον | Et exaudivit Deus preces ejus, concepitque et peperit filium quintum, | ወትቤ ፡ ልያ ፡ ወሀበኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዐስብየ ፡ እስመ ፡ ወሀብክዋ ፡ ኮለ ፡ ሐቅል ፡ ዘወልድየ ፡ ወሰመየቶ ፡ ስሞ ፡ ይሳኮር ፡ ዐስብ ፡ ብሂል ። |
|---|
| 30:18 | וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֗ה נָתַ֤ן אֱלֹהִים֙ שְׂכָרִ֔י אֲשֶׁר־נָתַ֥תִּי שִׁפְחָתִ֖י לְאִישִׁ֑י וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יִשָּׂשכָֽר׃ | καὶ εἶπεν Λεια ἔδωκεν ὁ θεὸς τὸν μισθόν μου ἀνθ’ οὗ ἔδωκα τὴν παιδίσκην μου τῷ ἀνδρί μου καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ισσαχαρ ὅ ἐστιν Μισθός | et ait : Dedit Deus mercedem mihi, quia dedi ancillam meam viro meo : appellavitque nomen ejus Issachar. | ወፀንሰት ፡ [ዓዲ ፡] ልያ ፡ ወወለደት ፡ ወልደ ፡ ለያዕቆብ ፡ ሳድሰ ። |
|---|
| 30:19 | וַתַּ֤הַר עוֹד֙ לֵאָ֔ה וַתֵּ֥לֶד בֵּן־שִׁשִּׁ֖י לְיַעֲקֹֽב׃ | καὶ συνέλαβεν ἔτι Λεια καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἕκτον τῷ Ιακωβ | Rursum Lia concipiens, peperit sextum filium, | ወትቤ ፡ ልያ ፡ ፈትሐ ፡ ሊተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ፍትሐ ፡ ሠናየ ፡ እምዮምሰ ፡ እንከሰ ፡ ያፈቅረኒ ፡ ምትየ ፡ እስመ ፡ ወለድኩ ፡ ሎቱ ፡ ስድስተ ፡ ደቂቀ ፡ ወሰመየት ፡ ስሞ ፡ ዛቡሎን ። |
|---|
| 30:20 | וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֗ה זְבָדַ֨נִי אֱלֹהִ֥ים׀אֹתִי֮ זֵ֣בֶד טוֹב֒ הַפַּ֙עַם֙ יִזְבְּלֵ֣נִי אִישִׁ֔י כִּֽי־יָלַ֥דְתִּי ל֖וֹ שִׁשָּׁ֣ה בָנִ֑ים וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ זְבֻלֽוּן׃ | καὶ εἶπεν Λεια δεδώρηταί μοι ὁ θεὸς δῶρον καλόν ἐν τῷ νῦν καιρῷ αἱρετιεῖ με ὁ ἀνήρ μου ἔτεκον γὰρ αὐτῷ υἱοὺς ἕξ καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαβουλων | et ait : Dotavit me Deus dote bona : etiam hac vice mecum erit maritus meus, eo quod genuerim ei sex filios : et idcirco appellavit nomen ejus Zabulon. | ወእምዝ ፡ ወለደት ፡ ወለተ ፡ ወሰመየታ ፡ ዲና ። |
|---|
| 30:21 | וְאַחַ֖ר יָ֣לְדָה בַּ֑ת וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמָ֖הּ דִּינָֽה׃ | καὶ μετὰ τοῦτο ἔτεκεν θυγατέρα καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτῆς Δινα | Post quem peperit filiam, nomine Dinam. | ወተዘከራ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለራሔል ፡ ወፈትሐ ፡ ማሕፀና ። |
|---|
| 30:22 | וַיִּזְכֹּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶת־רָחֵ֑ל וַיִּשְׁמַ֤ע אֵלֶ֙יהָ֙ אֱלֹהִ֔ים וַיִּפְתַּ֖ח אֶת־רַחְמָֽהּ׃ | ἐμνήσθη δὲ ὁ θεὸς τῆς Ραχηλ καὶ ἐπήκουσεν αὐτῆς ὁ θεὸς καὶ ἀνέῳξεν αὐτῆς τὴν μήτραν | Recordatus quoque Dominus Rachelis, exaudivit eam, et aperuit vulvam ejus. | ወፀንሰት ፡ ወወለደት ፡ ወልደ ፡ ለያዕቆብ ፡ ወትቤ ፡ አውፅአ ፡ እግዚአብሔር ፡ እምላዕሌየ ፡ ዝንጓጔየ ። |
|---|
| 30:23 | וַתַּ֖הַר וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַתֹּ֕אמֶר אָסַ֥ף אֱלֹהִ֖ים אֶת־חֶרְפָּתִֽי׃ | καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν τῷ Ιακωβ υἱόν εἶπεν δὲ Ραχηλ ἀφεῖλεν ὁ θεός μου τὸ ὄνειδος | Quae concepit, et peperit filium, dicens : Abstulit Deus opprobrium meum. | ወሰመየቶ ፡ ስሞ ፡ ዮሴፍ ፡ ወትቤ ፡ ይዌስከኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወልደ ፡ ካልአ ። |
|---|
| 30:24 | וַתִּקְרָ֧א אֶת־שְׁמ֛וֹ יוֹסֵ֖ף לֵאמֹ֑ר יֹסֵ֧ף יְהֹוָ֛ה לִ֖י בֵּ֥ן אַחֵֽר׃ | καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ιωσηφ λέγουσα προσθέτω ὁ θεός μοι υἱὸν ἕτερον | Et vocavit nomen ejus Joseph, dicens : Addat mihi Dominus filium alterum. | ወሶበ ፡ ወለደት ፡ ራሔል ፡ ዮሴፍሃ ፡ ወይቤሎ ፡ ያዕቆብ ፡ ለላባ ፡ ፈንወኒ ፡ ከመ ፡ እሑር ፡ ብሔርየ ፡ ወውስተ ፡ ምድርየ ። |
|---|
| 30:25 | וַיְהִ֕י כַּאֲשֶׁ֛ר יָלְדָ֥ה רָחֵ֖ל אֶת־יוֹסֵ֑ף וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ אֶל־לָבָ֔ן שַׁלְּחֵ֙נִי֙ וְאֵ֣לְכָ֔ה אֶל־מְקוֹמִ֖י וּלְאַרְצִֽי׃ | ἐγένετο δὲ ὡς ἔτεκεν Ραχηλ τὸν Ιωσηφ εἶπεν Ιακωβ τῷ Λαβαν ἀπόστειλόν με ἵνα ἀπέλθω εἰς τὸν τόπον μου καὶ εἰς τὴν γῆν μου | Nato autem Joseph, dixit Jacob socero suo : Dimitte me ut revertar in patriam, et ad terram meam. | ወሀበኒ ፡ ደቂቅየ ፡ ወአንስቲያየ ፡ ዘበእንቲአሆን ፡ ተቀነይኩ ፡ ለከ ፡ ለሊከ ፡ ታአምር ፡ ከመ ፡ ተቀነይኩ ፡ ለከ ። |
|---|
| 30:26 | תְּנָ֞ה אֶת־נָשַׁ֣י וְאֶת־יְלָדַ֗י אֲשֶׁ֨ר עָבַ֧דְתִּי אֹֽתְךָ֛ בָּהֵ֖ן וְאֵלֵ֑כָה כִּ֚י אַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ אֶת־עֲבֹדָתִ֖י אֲשֶׁ֥ר עֲבַדְתִּֽיךָ׃ | ἀπόδος τὰς γυναῖκάς μου καὶ τὰ παιδία περὶ ὧν δεδούλευκά σοι ἵνα ἀπέλθω σὺ γὰρ γινώσκεις τὴν δουλείαν ἣν δεδούλευκά σοι | Da mihi uxores, et liberos meos, pro quibus servivi tibi, ut abeam : tu nosti servitutem qua servivi tibi. | ወይቤሎ ፡ ላባ ፡ ለእመ ፡ ረከብኩ ፡ ሞገሰ ፡ በቅድሜከ ፡ እስመ ፡ አእመርኩ ፡ ከመ ፡ ባረከኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእንቲአከ ፤ |
|---|
| 30:27 | וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ לָבָ֔ן אִם־נָ֛א מָצָ֥אתִי חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ נִחַ֕שְׁתִּי וַיְבָרְכֵ֥נִי יְהֹוָ֖ה בִּגְלָלֶֽךָ׃ | εἶπεν δὲ αὐτῷ Λαβαν εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου οἰωνισάμην ἄν εὐλόγησεν γάρ με ὁ θεὸς τῇ σῇ εἰσόδῳ | Ait illi Laban : Inveniam gratiam in conspectu tuo, experimento didici, quia benedixerit mihi Deus propter te : | ፍልጥ ፡ ሊተ ፡ ዐስበከ ፡ ዘእሁበከ ። |
|---|
| 30:28 | וַיֹּאמַ֑ר נׇקְבָ֧ה שְׂכָרְךָ֛ עָלַ֖י וְאֶתֵּֽנָה׃ | διάστειλον τὸν μισθόν σου πρός με καὶ δώσω | constitue mercedem tuam quam dem tibi. | ወይቤሎ ፡ ያዕቆብ ፡ ዘከመ ፡ ተቀነይኩ ፡ ለከ ፡ ኢታአምርኑ ፡ ወሚመጠን ፡ እሙንቱ ፡ እንስሳከ ፡ ዘኀቤየ ። |
|---|
| 30:29 | וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו אַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ אֵ֖ת אֲשֶׁ֣ר עֲבַדְתִּ֑יךָ וְאֵ֛ת אֲשֶׁר־הָיָ֥ה מִקְנְךָ֖ אִתִּֽי׃ | εἶπεν δὲ αὐτῷ Ιακωβ σὺ γινώσκεις ἃ δεδούλευκά σοι καὶ ὅσα ἦν κτήνη σου μετ’ ἐμοῦ | At ille respondit : Tu nosti quomodo servierim tibi, et quanta in manibus meis fuerit possessio tua. | እስመ ፡ ኅዳጥ ፡ ረከብክዎን ፡ ወመልኣ ፡ ወበዝኃ ፡ ወባረኮን ፡ እግዚአብሔር ፡ በእግረ ፡ ዚአየ ፡ ወይእዘኒ ፡ ማእዜኑመ ፡ እገብር ፡ አንሰ ፡ ቤተ ፡ ለርእስየ ። |
|---|
| 30:30 | כִּ֡י מְעַט֩ אֲשֶׁר־הָיָ֨ה לְךָ֤ לְפָנַי֙ וַיִּפְרֹ֣ץ לָרֹ֔ב וַיְבָ֧רֶךְ יְהֹוָ֛ה אֹתְךָ֖ לְרַגְלִ֑י וְעַתָּ֗ה מָתַ֛י אֶֽעֱשֶׂ֥ה גַם־אָנֹכִ֖י לְבֵיתִֽי׃ | μικρὰ γὰρ ἦν ὅσα σοι ἦν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ηὐξήθη εἰς πλῆθος καὶ ηὐλόγησέν σε κύριος ἐπὶ τῷ ποδί μου νῦν οὖν πότε ποιήσω κἀγὼ ἐμαυτῷ οἶκον | Modicum habuisti antequam venirem ad te, et nunc dives effectus es : benedixitque tibi Dominus ad introitum meum. Justum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meae. | ወይቤሎ ፡ ላባ ፡ ምንተ ፡ አሀብከ ፡ ወይቤሎ ፡ ያዕቆብ ፡ አልቦ ፡ ዘተሀበኒ ፡ ለእመ ፡ ገበርከ ፡ ሊተ ፡ ዘንተ ፡ ነገረ ፡ እርዒ ፡ ካዕበ ፡ አባግዒከ ፡ ወአዐቅብ ። |
|---|
| 30:31 | וַיֹּ֖אמֶר מָ֣ה אֶתֶּן־לָ֑ךְ וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ לֹא־תִתֶּן־לִ֣י מְא֔וּמָה אִם־תַּֽעֲשֶׂה־לִּי֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה אָשׁ֛וּבָה אֶרְעֶ֥ה צֹֽאנְךָ֖ אֶשְׁמֹֽר׃ | καὶ εἶπεν αὐτῷ Λαβαν τί σοι δώσω εἶπεν δὲ αὐτῷ Ιακωβ οὐ δώσεις μοι οὐθέν ἐὰν ποιήσῃς μοι τὸ ῥῆμα τοῦτο πάλιν ποιμανῶ τὰ πρόβατά σου καὶ φυλάξω | Dixitque Laban : Quid tibi dabo ? At ille ait : Nihil volo : sed si feceris quod postulo, iterum pascam, et custodiam pecora tua. | ወይኅልፍ ፡ ኵሉ ፡ አባግዒከ ፡ ዮም ፡ ወፍልጥ ፡ እምውስቴቱ ፡ ኵሎ ፡ በግዐ ፡ ዘጸዐዳ ፡ ጸጐሩ ፡ ወኵሎ ፡ ጸዐዳ ፡ ወዘኰሠኰሥ ፡ ሕብሩ ፡ ወፍጥረቱ ፡ ይኩነኒ ፡ ዐስብየ ። |
|---|
| 30:32 | אֶֽעֱבֹ֨ר בְּכׇל־צֹֽאנְךָ֜ הַיּ֗וֹם הָסֵ֨ר מִשָּׁ֜ם כׇּל־שֶׂ֣ה׀ נָקֹ֣ד וְטָל֗וּא וְכׇל־שֶׂה־חוּם֙ בַּכְּשָׂבִ֔ים וְטָל֥וּא וְנָקֹ֖ד בָּעִזִּ֑ים וְהָיָ֖ה שְׂכָרִֽי׃ | παρελθάτω πάντα τὰ πρόβατά σου σήμερον καὶ διαχώρισον ἐκεῖθεν πᾶν πρόβατον φαιὸν ἐν τοῖς ἀρνάσιν καὶ πᾶν διάλευκον καὶ ῥαντὸν ἐν ταῖς αἰξίν ἔσται μοι μισθός | Gyra omnes greges tuos, et separa cunctas oves varias, et sparso vellere ; quodcumque furvum, et maculosum, variumque fuerit, tam in ovibus quam in capris, erit merces mea. | ወኵሉ ፡ ዘኢኮነ ፡ ኰሠኰሠ ፡ ወዘኢኮነ ፡ ጸዐዳ ፡ ፍጥረቱ ፡ ለከ ፡ ይኩን ፡ ውእቱ ። |
|---|
| 30:33 | וְעָֽנְתָה־בִּ֤י צִדְקָתִי֙ בְּי֣וֹם מָחָ֔ר כִּֽי־תָב֥וֹא עַל־שְׂכָרִ֖י לְפָנֶ֑יךָ כֹּ֣ל אֲשֶׁר־אֵינֶ֩נּוּ֩ נָקֹ֨ד וְטָל֜וּא בָּֽעִזִּ֗ים וְחוּם֙ בַּכְּשָׂבִ֔ים גָּנ֥וּב ה֖וּא אִתִּֽי׃ | καὶ ἐπακούσεταί μοι ἡ δικαιοσύνη μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ αὔριον ὅτι ἐστὶν ὁ μισθός μου ἐνώπιόν σου πᾶν ὃ ἐὰν μὴ ᾖ ῥαντὸν καὶ διάλευκον ἐν ταῖς αἰξὶν καὶ φαιὸν ἐν τοῖς ἀρνάσιν κεκλεμμένον ἔσται παρ’ ἐμοί | Respondebitque mihi cras justitia mea, quando placiti tempus advenerit coram te : et omnia quae non fuerint varia, et maculosa, et furva, tam in ovibus quam in capris, furti me arguent. | ወይቤሎ ፡ ላባ ፡ ይኩን ፡ በከመ ፡ ትቤ ። |
|---|
| 30:34 | וַיֹּ֥אמֶר לָבָ֖ן הֵ֑ן ל֖וּ יְהִ֥י כִדְבָרֶֽךָ׃ | εἶπεν δὲ αὐτῷ Λαβαν ἔστω κατὰ τὸ ῥῆμά σου | Dixitque Laban : Gratum habeo quod petis. | ወፈለጠ ፡ በይእቲ ፡ ዕለት ፡ አብሓኰ ፡ [አባግዕ ፡] ወዘኰሠኰሥ ፡ ወዘጸዐዳ ፡ ወኵሎ ፡ አብሓኰ ፡ አጣሊ ፡ ወዘኰሠኰሥ ፡ ወዘጸዐዳ ፡ ወዘቀዪሕ ፡ ሕብሩ ፡ ወወሀበ ፡ ለደቂቁ ። |
|---|
| 30:35 | וַיָּ֣סַר בַּיּוֹם֩ הַה֨וּא אֶת־הַתְּיָשִׁ֜ים הָֽעֲקֻדִּ֣ים וְהַטְּלֻאִ֗ים וְאֵ֤ת כׇּל־הָֽעִזִּים֙ הַנְּקֻדּ֣וֹת וְהַטְּלֻאֹ֔ת כֹּ֤ל אֲשֶׁר־לָבָן֙ בּ֔וֹ וְכׇל־ח֖וּם בַּכְּשָׂבִ֑ים וַיִּתֵּ֖ן בְּיַד־בָּנָֽיו׃ | καὶ διέστειλεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοὺς τράγους τοὺς ῥαντοὺς καὶ τοὺς διαλεύκους καὶ πάσας τὰς αἶγας τὰς ῥαντὰς καὶ τὰς διαλεύκους καὶ πᾶν ὃ ἦν λευκὸν ἐν αὐτοῖς καὶ πᾶν ὃ ἦν φαιὸν ἐν τοῖς ἀρνάσιν καὶ ἔδωκεν διὰ χειρὸς τῶν υἱῶν αὐτοῦ | Et separavit in die illa capras, et oves, et hircos, et arietes varios, atque maculosos : cunctum autem gregem unicolorem, id est albi et nigri velleris, tradidit in manu filiorum suorum. | ወርሕቀ ፡ ምሕዋረ ፡ ሠሉስ ፡ ማእከሎሙ ፡ ወማእከለ ፡ ያዕቆብ ፡ ወያዕቆብሰ ፡ ይሬዒ ፡ አባግዐ ፡ ላባ ፡ ዘተርፈ ። |
|---|
| 30:36 | וַיָּ֗שֶׂם דֶּ֚רֶךְ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֔ים בֵּינ֖וֹ וּבֵ֣ין יַעֲקֹ֑ב וְיַעֲקֹ֗ב רֹעֶ֛ה אֶת־צֹ֥אן לָבָ֖ן הַנּוֹתָרֹֽת׃ | καὶ ἀπέστησεν ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν ἀνὰ μέσον αὐτῶν καὶ ἀνὰ μέσον Ιακωβ Ιακωβ δὲ ἐποίμαινεν τὰ πρόβατα Λαβαν τὰ ὑπολειφθέντα | Et posuit spatium itineris trium dierum inter se et generum, qui pascebat reliquos greges ejus. | ወነሥአ ፡ ሎቱ ፡ [ያዕቆብ ፡ በትረ ፡] ዘልብን ፡ ሐመልሚለ ፡ ወዘከርካዕ ፡ ዐቢየ ፡ ወለሐጸ ፡ ያዕቆብ ፡ ወአሰሰሎ ፡ ኀመልሚሎ ፡ ወአስተርአየ ፡ ጻዕዳሆን ፡ ለእማንቱ ፡ አብትር ፡ እለ ፡ ለሐጸ ። |
|---|
| 30:37 | וַיִּֽקַּֽח־ל֣וֹ יַעֲקֹ֗ב מַקַּ֥ל לִבְנֶ֛ה לַ֖ח וְל֣וּז וְעַרְמ֑וֹן וַיְפַצֵּ֤ל בָּהֵן֙ פְּצָל֣וֹת לְבָנ֔וֹת מַחְשֹׂף֙ הַלָּבָ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל־הַמַּקְלֽוֹת׃ | ἔλαβεν δὲ ἑαυτῷ Ιακωβ ῥάβδον στυρακίνην χλωρὰν καὶ καρυίνην καὶ πλατάνου καὶ ἐλέπισεν αὐτὰς Ιακωβ λεπίσματα λευκὰ περισύρων τὸ χλωρόν ἐφαίνετο δὲ ἐπὶ ταῖς ῥάβδοις τὸ λευκόν ὃ ἐλέπισεν ποικίλον | Tollens ergo Jacob virgas populeas virides, et amygdalinas, et ex platanis, ex parte decorticavit eas : detractisque corticibus, in his, quae spoliata fuerant, candor apparuit : illa vero quae integra fuerant, viridia permanserunt : atque in hunc modum color effectus est varius. | ወወደዮን ፡ ለእማንቱ ፡ አብትር ፡ ውስተ ፡ ገብላት ፡ ዘምስታየ ፡ ማይ ፡ ከመ ፡ ሶበ ፡ መጽአ ፡ እማንቱ ፡ አባግዕ ፡ ይስተያ ፡ ቅድሜሆን ፡ ይኩና ፡ እማንቱ ፡ አብትር ፡ ወሶበ ፡ መጽአ ፡ እማንቱ ፡ አባግዕ ፡ ይስተያ ፡ ይፀንሳ ፡ በአርአያሆን ፡ ለእማንቱ ፡ አብትር ። |
|---|
| 30:38 | וַיַּצֵּ֗ג אֶת־הַמַּקְלוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר פִּצֵּ֔ל בָּרְהָטִ֖ים בְּשִֽׁקְת֣וֹת הַמָּ֑יִם אֲשֶׁר֩ תָּבֹ֨אןָ הַצֹּ֤אן לִשְׁתּוֹת֙ לְנֹ֣כַח הַצֹּ֔אן וַיֵּחַ֖מְנָה בְּבֹאָ֥ן לִשְׁתּֽוֹת׃ | καὶ παρέθηκεν τὰς ῥάβδους ἃς ἐλέπισεν ἐν ταῖς ληνοῖς τῶν ποτιστηρίων τοῦ ὕδατος ἵνα ὡς ἂν ἔλθωσιν τὰ πρόβατα πιεῖν ἐνώπιον τῶν ῥάβδων ἐλθόντων αὐτῶν εἰς τὸ πιεῖν | Posuitque eas in canalibus, ubi effundebatur aqua : ut cum venissent greges ad bibendum, ante oculos haberent virgas, et in aspectu earum conciperent. | ወሶበ ፡ መጽኣ ፡ ወሰትያ ፡ ፀንሳ ፡ በአርአያሆን ፡ ለእማንቱ ፡ አብትር ፡ ወወለዳ ፡ እማንቱ ፡ አባግዕ ፡ ጸዐዳ ፡ ወዘሕብረ ፡ ሐመድ ፡ ወኰሠኰሠ ። |
|---|
| 30:39 | וַיֶּחֱמ֥וּ הַצֹּ֖אן אֶל־הַמַּקְל֑וֹת וַתֵּלַ֣דְןָ הַצֹּ֔אן עֲקֻדִּ֥ים נְקֻדִּ֖ים וּטְלֻאִֽים׃ | ἐγκισσήσωσιν τὰ πρόβατα εἰς τὰς ῥάβδους καὶ ἔτικτον τὰ πρόβατα διάλευκα καὶ ποικίλα καὶ σποδοειδῆ ῥαντά | Factumque est ut in ipso calore coitus, oves intuerentur virgas, et parerent maculosa, et varia, et diverso colore respersa. | ወቢጸ ፡ ተባዕት ፡ አባግዒሁ ፡ ፈለጠ ፡ ያዕቆብ ፡ ወአቀሞን ፡ ቅድመ ፡ አብሓኵ ፡ ጸዐዳ ፡ ወዘሕብረ ፡ ጸዐዳ ፡ ወፈለጠ ፡ መራዕየ ፡ እንተ ፡ ባሕቲቱ ፡ ወኢደመሮን ፡ ውስተ ፡ አባግዐ ፡ ላባ ። |
|---|
| 30:40 | וְהַכְּשָׂבִים֮ הִפְרִ֣יד יַעֲקֹב֒ וַ֠יִּתֵּ֠ן פְּנֵ֨י הַצֹּ֧אן אֶל־עָקֹ֛ד וְכׇל־ח֖וּם בְּצֹ֣אן לָבָ֑ן וַיָּֽשֶׁת־ל֤וֹ עֲדָרִים֙ לְבַדּ֔וֹ וְלֹ֥א שָׁתָ֖ם עַל־צֹ֥אן לָבָֽן׃ | τοὺς δὲ ἀμνοὺς διέστειλεν Ιακωβ καὶ ἔστησεν ἐναντίον τῶν προβάτων κριὸν διάλευκον καὶ πᾶν ποικίλον ἐν τοῖς ἀμνοῖς καὶ διεχώρισεν ἑαυτῷ ποίμνια καθ’ ἑαυτὸν καὶ οὐκ ἔμιξεν αὐτὰ εἰς τὰ πρόβατα Λαβαν | Divisitque gregem Jacob, et posuit virgas in canalibus ante oculos arietum : erant autem alba et nigra quaeque, Laban ; cetera vero, Jacob, separatis inter se gregibus. | ወእምዝ ፡ እንከ ፡ አመ ፡ መዋዕሊሁ ፡ በዘ ፡ ቦቱ ፡ ይፀንሳ ፡ እማንቱ ፡ አባግዕ ፡ ይሠይሞን ፡ ያዕቆብ ፡ ለእማንቱ ፡ አብትር ፡ ቅድመ ፡ አባግዕ ፡ ውስተ ፡ ገብላት ፡ ከመ ፡ ይፅነሳ ፡ በአርአያሆን ፡ ለእማንቱ ፡ አብትር ። |
|---|
| 30:41 | וְהָיָ֗ה בְּכׇל־יַחֵם֮ הַצֹּ֣אן הַמְקֻשָּׁרוֹת֒ וְשָׂ֨ם יַעֲקֹ֧ב אֶת־הַמַּקְל֛וֹת לְעֵינֵ֥י הַצֹּ֖אן בָּרְהָטִ֑ים לְיַחְמֵ֖נָּה בַּמַּקְלֽוֹת׃ | ἐγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ ᾧ ἐνεκίσσησεν τὰ πρόβατα ἐν γαστρὶ λαμβάνοντα ἔθηκεν Ιακωβ τὰς ῥάβδους ἐναντίον τῶν προβάτων ἐν ταῖς ληνοῖς τοῦ ἐγκισσῆσαι αὐτὰ κατὰ τὰς ῥάβδους | Igitur quando primo tempore ascendebantur oves, ponebat Jacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium, ut in earum contemplatione conciperent : | ወእምከመ ፡ ወለዳ ፡ እማንቱ ፡ አባግዕ ፡ ኢይሠይሞን ፡ እንከ ፡ ወኮና ፡ ኵሉ ፡ ዘቦቱ ፡ ትእምርተ ፡ ለያዕቆብ ፡ ወዘአልቦ ፡ ትእምርተ ፡ ለላባ ። |
|---|
| 30:42 | וּבְהַעֲטִ֥יף הַצֹּ֖אן לֹ֣א יָשִׂ֑ים וְהָיָ֤ה הָעֲטֻפִים֙ לְלָבָ֔ן וְהַקְּשֻׁרִ֖ים לְיַעֲקֹֽב׃ | ἡνίκα δ’ ἂν ἔτεκον τὰ πρόβατα οὐκ ἐτίθει ἐγένετο δὲ τὰ ἄσημα τοῦ Λαβαν τὰ δὲ ἐπίσημα τοῦ Ιακωβ | quando vero serotina admissura erat, et conceptus extremus, non ponebat eas. Factaque sunt ea quae erant serotina, Laban : et quae primi temporis, Jacob. | ወብዕለ ፡ ያዕቆብ ፡ ጥቀ ፡ ፈድፋደ ፡ ወአጥረየ ፡ ብዙነ ፡ እንስሳ ፡ ወአልህምተ ፡ ወአግብርተ ፡ ወአእማተ ፡ ወአግማለ ፡ ወአእዱገ ። |
|---|
| 30:43 | וַיִּפְרֹ֥ץ הָאִ֖ישׁ מְאֹ֣ד מְאֹ֑ד וַֽיְהִי־לוֹ֙ צֹ֣אן רַבּ֔וֹת וּשְׁפָחוֹת֙ וַעֲבָדִ֔ים וּגְמַלִּ֖ים וַחֲמֹרִֽים׃ | καὶ ἐπλούτησεν ὁ ἄνθρωπος σφόδρα σφόδρα καὶ ἐγένετο αὐτῷ κτήνη πολλὰ καὶ βόες καὶ παῖδες καὶ παιδίσκαι καὶ κάμηλοι καὶ ὄνοι | Ditatusque est homo ultra modum, et habuit greges multos, ancillas et servos, camelos et asinos. | — |
|---|