49:1 ⧉ ⤴︎ וַיִּקְרָ֥א יַעֲקֹ֖ב אֶל ־בָּנָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר הֵאָֽסְפוּ֙ וְאַגִּ֣ידָה לָכֶ֔ם אֵ֛ת אֲשֶׁר ־יִקְרָ֥א אֶתְכֶ֖ם בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִֽים ׃
ἐκάλεσεν δὲ Ιακωβ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν συνάχθητε ἵνα ἀναγγείλω ὑμῖν τί ἀπαντήσει ὑμῖν ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν
Vocavit autem Jacob filios suos , et ait eis : Congregamini , ut annuntiem quae ventura sunt vobis in diebus novissimis .
ወጸውዖሙ ፡ ያዕቆብ ፡ ለደቂቁ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ተጋብኡ ፡ ወኣይድዕክሙ ፡ [እንተ ፡] ትረክበክሙ ፡ በደኃሪ ፡ መዋዕል ።
Jacob called to his sons, and said: “Gather yourselves together, that I may tell you that which will happen to you in the days to come.
49:2 ⧉ ⤴︎ הִקָּבְצ֥וּ וְשִׁמְע֖וּ בְּנֵ֣י יַעֲקֹ֑ב וְשִׁמְע֖וּ אֶל ־יִשְׂרָאֵ֥ל אֲבִיכֶֽם ׃
ἀθροίσθητε καὶ ἀκούσατε υἱοὶ Ιακωβ ἀκούσατε Ισραηλ τοῦ πατρὸς ὑμῶν
Congregamini , et audite , filii Jacob , audite Israël patrem vestrum :
ወተጋብኡ ፡ ወመጽኡ ፡ ደቂቁ ፡ ለያዕቆብ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ስምዕዎ ፡ ለአቡክሙ ።
Assemble yourselves, and hear, you sons of Jacob. Listen to Israel, your father.
49:3 ⧉ ⤴︎ רְאוּבֵן֙ בְּכֹ֣רִי אַ֔תָּה כֹּחִ֖י וְרֵאשִׁ֣ית אוֹנִ֑י יֶ֥תֶר שְׂאֵ֖ת וְיֶ֥תֶר עָֽז ׃
Ρουβην πρωτότοκός μου σύ ἰσχύς μου καὶ ἀρχὴ τέκνων μου σκληρὸς φέρεσθαι καὶ σκληρὸς αὐθάδης
Ruben , primogenitus meus , tu fortitudo mea , et principium doloris mei ; prior in donis , major in imperio .
ሩቤል ፡ በኵርየ ፡ ኀያል ፡ ውእቱ ፡ ወቀዳሜ ፡ ወልድየ ፡ እኩየ ፡ ኮነ ፡ ወአግዘፈ ፡ ክሳዶ ፡ ወዕፁባተ ፡ ገብረ ።
“Reuben, you are my firstborn, my might, and the beginning of my strength, excelling in dignity, and excelling in power.
49:4 ⧉ ⤴︎ פַּ֤חַז כַּמַּ֙יִם֙ אַל ־תּוֹתַ֔ר כִּ֥י עָלִ֖יתָ מִשְׁכְּבֵ֣י אָבִ֑יךָ אָ֥ז חִלַּ֖לְתָּ יְצוּעִ֥י עָלָֽה ׃ {פ}
ἐξύβρισας ὡς ὕδωρ μὴ ἐκζέσῃς ἀνέβης γὰρ ἐπὶ τὴν κοίτην τοῦ πατρός σου τότε ἐμίανας τὴν στρωμνήν οὗ ἀνέβης
Effusus es sicut aqua , non crescas : quia ascendisti cubile patris tui , et maculasti stratum ejus .
ቈረረ ፡ ከመ ፡ ማይ ፡ እስመ ፡ ዐ [ረ ]ገ ፡ ዲበ ፡ ምስካበ ፡ አቡከ ፡ ወአርኰስኮ ፡ ለውእቱ ፡ ምስካብ ፡ ዘዲቤሁ ፡ ዐ [ረ ]ገ ።
Boiling over like water, you shall not excel, because you went up to your father’s bed, then defiled it. He went up to my couch.
49:5 ⧉ ⤴︎ שִׁמְע֥וֹן וְלֵוִ֖י אַחִ֑ים כְּלֵ֥י חָמָ֖ס מְכֵרֹתֵיהֶֽם ׃
Συμεων καὶ Λευι ἀδελφοί συνετέλεσαν ἀδικίαν ἐξ αἱρέσεως αὐτῶν
Simeon et Levi fratres vasa iniquitatis bellantia .
ስምዖን ፡ ወሌዊ ፡ አኀው ፡ ፈጸምዋ ፡ ለዐመፃ ፡ በቃሕዎሙ ፡ ወበኵናቶሙ ።
“Simeon and Levi are brothers. Their swords are weapons of violence.
49:6 ⧉ ⤴︎ בְּסֹדָם֙ אַל ־תָּבֹ֣א נַפְשִׁ֔י בִּקְהָלָ֖ם אַל ־תֵּחַ֣ד כְּבֹדִ֑י כִּ֤י בְאַפָּם֙ הָ֣רְגוּ אִ֔ישׁ וּבִרְצֹנָ֖ם עִקְּרוּ ־שֽׁוֹר ׃
εἰς βουλὴν αὐτῶν μὴ ἔλθοι ἡ ψυχή μου καὶ ἐπὶ τῇ συστάσει αὐτῶν μὴ ἐρείσαι τὰ ἥπατά μου ὅτι ἐν τῷ θυμῷ αὐτῶν ἀπέκτειναν ἀνθρώπους καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ αὐτῶν ἐνευροκόπησαν ταῦρον
In consilium eorum non veniat anima mea , et in coetu illorum non sit gloria mea : quia in furore suo occiderunt virum , et in voluntate sua suffoderunt murum .
ነፍስየ ፡ ኢትትራከቦሙ ፡ ወኢይረድ ፡ ውስተ ፡ ሁከቶሙ ፡ እስመ ፡ በመዐቶሙ ፡ ቀተሉ ፡ ሰብአ ፡ ወበፍትወቶሙ ፡ መተሩ ፡ ሥረዊሁ ፡ ለአህጉር ።
My soul, don’t come into their council. My glory, don’t be united to their assembly; for in their anger they killed men. In their self-will they hamstrung cattle.
49:7 ⧉ ⤴︎ אָר֤וּר אַפָּם֙ כִּ֣י עָ֔ז וְעֶבְרָתָ֖ם כִּ֣י קָשָׁ֑תָה אֲחַלְּקֵ֣ם בְּיַעֲקֹ֔ב וַאֲפִיצֵ֖ם בְּיִשְׂרָאֵֽל ׃ {פ}
ἐπικατάρατος ὁ θυμὸς αὐτῶν ὅτι αὐθάδης καὶ ἡ μῆνις αὐτῶν ὅτι ἐσκληρύνθη διαμεριῶ αὐτοὺς ἐν Ιακωβ καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν Ισραηλ
Maledictus furor eorum , quia pertinax : et indignatio eorum , quia dura : dividam eos in Jacob , et dispergam eos in Israël .
ርጉመ ፡ ለይኩን ፡ መዐቶሙ ፡ እስመ ፡ ኢገገጹ ፡ ቍጥዓሆሙ ፤ እከፍሎሙ ፡ ውስተ ፡ ያዕቆብ ፡ ወእዘርዎሙ ፡ ውስተ ፡ እስራኤል ።
Cursed be their anger, for it was fierce; and their wrath, for it was cruel. I will divide them in Jacob, and scatter them in Israel.
49:8 ⧉ ⤴︎ יְהוּדָ֗ה אַתָּה֙ יוֹד֣וּךָ אַחֶ֔יךָ יָדְךָ֖ בְּעֹ֣רֶף אֹיְבֶ֑יךָ יִשְׁתַּחֲו֥וּ לְךָ֖ בְּנֵ֥י אָבִֽיךָ ׃
Ιουδα σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου αἱ χεῖρές σου ἐπὶ νώτου τῶν ἐχθρῶν σου προσκυνήσουσίν σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου
Juda , te laudabunt fratres tui : manus tua in cervicibus inimicorum tuorum , adorabunt te filii patris tui .
ይሁዳ ፡ ሰብሑከ ፡ አኀዊከ ፡ እደዊከ ፡ ላዕለ ፡ ዘባኖሙ ፡ ለጸላእትከ ፡ ይሰግዱ ፡ ለከ ፡ ደቂቀ ፡ አቡከ ።
“Judah, your brothers will praise you. Your hand will be on the neck of your enemies. Your father’s sons will bow down before you.
49:9 ⧉ ⤴︎ גּ֤וּר אַרְיֵה֙ יְהוּדָ֔ה מִטֶּ֖רֶף בְּנִ֣י עָלִ֑יתָ כָּרַ֨ע רָבַ֧ץ כְּאַרְיֵ֛ה וּכְלָבִ֖יא מִ֥י יְקִימֶֽנּוּ ׃
σκύμνος λέοντος Ιουδα ἐκ βλαστοῦ υἱέ μου ἀνέβης ἀναπεσὼν ἐκοιμήθης ὡς λέων καὶ ὡς σκύμνος τίς ἐγερεῖ αὐτόν
Catulus leonis Juda : ad praedam , fili mi , ascendisti : requiescens accubuisti ut leo , et quasi leaena : quis suscitabit eum ?
ይሁዳ ፡ እጓለ ፡ አንበሳ ፡ እምሕዝአትከ ፡ ዕረግ ፡ ወልድየ ፤ ሰከብከ ፡ ወኖምከ ፡ ከመ ፡ አንበሳ ፡ ወከመ ፡ እጓለ ፡ አንበሳ ፡ አልቦ ፡ ዘያነቅሀከ ።
Judah is a lion’s cub. From the prey, my son, you have gone up. He stooped down, he crouched as a lion, as a lioness. Who will rouse him up?
49:10 ⧉ ⤴︎ לֹֽא ־יָס֥וּר שֵׁ֙בֶט֙ מִֽיהוּדָ֔ה וּמְחֹקֵ֖ק מִבֵּ֣ין רַגְלָ֑יו עַ֚ד כִּֽי ־יָבֹ֣א שִׁילֹ֔ה וְל֖וֹ יִקְּהַ֥ת עַמִּֽים ׃
οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ιουδα καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ ἕως ἂν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν
Non auferetur sceptrum de Juda , et dux de femore ejus , donec veniat qui mittendus est , et ipse erit expectatio gentium .
ወኢይጠፍእ ፡ ምልእክና ፡ እምይሁዳ ፡ ወምስፍና ፡ እምአባሉ ፡ እስከ ፡ አመ ፡ ይረክብ ፡ ዘፅኑሕ ፡ ሎቱ ፡ ወውእቱ ፡ ተስፋሆሙ ፡ ለአሕዛብ ።
The scepter will not depart from Judah, nor the ruler’s staff from between his feet, until he comes to whom it belongs. The obedience of the peoples will be to him.
49:11 ⧉ ⤴︎ אֹסְרִ֤י לַגֶּ֙פֶן֙ עִירֹ֔ה וְלַשֹּׂרֵקָ֖ה בְּנִ֣י אֲתֹנ֑וֹ כִּבֵּ֤ס בַּיַּ֙יִן֙ לְבֻשׁ֔וֹ וּבְדַם ־עֲנָבִ֖ים סוּתֹֽה ׃
δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ καὶ τῇ ἕλικι τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολὴν αὐτοῦ
Ligans ad vineam pullum suum , et ad vitem , o fili mi , asinam suam , lavabit in vino stolam suam et in sanguine uvae pallium suum .
የአስር ፡ ውስተ ፡ ዐጸደ ፡ ወይን ፡ ዕዋሎ ፡ ወበዕፀ ፡ ዘይት ፡ አድጎ ፤ ወየኀፅብ ፡ በወይን ፡ አልባሲሁ ፡ ወበደመ ፡ አስካል ፡ ሰንዱኖ ።
Binding his foal to the vine, his donkey’s colt to the choice vine, he has washed his garments in wine, his robes in the blood of grapes.
49:12 ⧉ ⤴︎ חַכְלִילִ֥י עֵינַ֖יִם מִיָּ֑יִן וּלְבֶן ־שִׁנַּ֖יִם מֵחָלָֽב ׃ {פ}
χαροποὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου καὶ λευκοὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ἢ γάλα
Pulchriores sunt oculi ejus vino , et dentes ejus lacte candidiores .
ፍሡሓት ፡ እምወይን ፡ አዕይንቲሁ ፡ ወጸዐደ ፡ ከመ ፡ ሐሊብ ፡ ስነኒሁ ።
His eyes will be red with wine, his teeth white with milk.
49:13 ⧉ ⤴︎ זְבוּלֻ֕ן לְח֥וֹף יַמִּ֖ים יִשְׁכֹּ֑ן וְהוּא֙ לְח֣וֹף אֳנִיֹּ֔ת וְיַרְכָת֖וֹ עַל ־צִידֹֽן ׃ {פ}
Ζαβουλων παράλιος κατοικήσει καὶ αὐτὸς παρ’ ὅρμον πλοίων καὶ παρατενεῖ ἕως Σιδῶνος
Zabulon in littore maris habitabit , et in statione navium pertingens usque ad Sidonem .
ዛቡሎን ፡ ሥኡኑ ፡ ይኅድር ፡ ከመ ፡ መርሶ ፡ አሕማር ፡ ወይስፋሕ ፡ እስከ ፡ ሲዶና ።
“Zebulun will dwell at the haven of the sea. He will be for a haven of ships. His border will be on Sidon.
49:14 ⧉ ⤴︎ יִשָּׂשכָ֖ר חֲמֹ֣ר גָּ֑רֶם רֹבֵ֖ץ בֵּ֥ין הַֽמִּשְׁפְּתָֽיִם ׃
Ισσαχαρ τὸ καλὸν ἐπεθύμησεν ἀναπαυόμενος ἀνὰ μέσον τῶν κλήρων
Issachar asinus fortis accubans inter terminos .
ወይሳኮር ፡ ፈተዋ ፡ ለሠናይት ፡ ወያዐርፍ ፡ ማእከለ ፡ መዋርስት ።
“Issachar is a strong donkey, lying down between the saddlebags.
49:15 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֤רְא מְנֻחָה֙ כִּ֣י ט֔וֹב וְאֶת ־הָאָ֖רֶץ כִּ֣י נָעֵ֑מָה וַיֵּ֤ט שִׁכְמוֹ֙ לִסְבֹּ֔ל וַיְהִ֖י לְמַס ־עֹבֵֽד ׃ {ס}
καὶ ἰδὼν τὴν ἀνάπαυσιν ὅτι καλή καὶ τὴν γῆν ὅτι πίων ὑπέθηκεν τὸν ὦμον αὐτοῦ εἰς τὸ πονεῖν καὶ ἐγενήθη ἀνὴρ γεωργός
Vidit requiem , quod esset bona et terram , quod optima : et supposuit humerum suum ad portandum , factusque est tributis serviens .
ወሶበ ፡ ርእያ ፡ ከመ ፡ ሠናይት ፡ ይእቲ ፡ ዕረፍት ፡ ወአትሐተ ፡ መትከፍቶ ፡ ከመ ፡ ይትቀነያ ፡ ለምድር ፡ ወጻመወ ፡ ወኮነ ፡ ሐረሳዌ ፡ ብእሴ ።
He saw a resting place, that it was good, the land, that it was pleasant. He bows his shoulder to the burden, and becomes a servant doing forced labor.
49:16 ⧉ ⤴︎ דָּ֖ן יָדִ֣ין עַמּ֑וֹ כְּאַחַ֖ד שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
Δαν κρινεῖ τὸν ἑαυτοῦ λαὸν ὡσεὶ καὶ μία φυλὴ ἐν Ισραηλ
Dan judicabit populum suum sicut et alia tribus in Israël .
ዳን ፡ ይኴንን ፡ ሕዝቦ ፡ ከመ ፡ አሐቲ ፡ እምነገደ ፡ እስራኤል ።
“Dan will judge his people, as one of the tribes of Israel.
49:17 ⧉ ⤴︎ יְהִי ־דָן֙ נָחָ֣שׁ עֲלֵי ־דֶ֔רֶךְ שְׁפִיפֹ֖ן עֲלֵי ־אֹ֑רַח הַנֹּשֵׁךְ֙ עִקְּבֵי ־ס֔וּס וַיִּפֹּ֥ל רֹכְב֖וֹ אָחֽוֹר ׃
καὶ γενηθήτω Δαν ὄφις ἐφ’ ὁδοῦ ἐγκαθήμενος ἐπὶ τρίβου δάκνων πτέρναν ἵππου καὶ πεσεῖται ὁ ἱππεὺς εἰς τὰ ὀπίσω
Fiat Dan coluber in via , cerastes in semita , mordens ungulas equi , ut cadat ascensor ejus retro .
[*ይኩን ፡ ዳን ፡*] አርዌ ፡ ምድር ፡ ዘይፀንሕ ፡ ውስተ ፡ ፍኖት ፡ ዘይነስኮ ፡ ሰኰናሁ ፡ ለፈረስ ፡ ወይወድቅ ፡ ዘይጼዐኖ ፡ ድኅሬሁ ።
Dan will be a serpent on the trail, an adder in the path, that bites the horse’s heels, so that his rider falls backward.
49:18 ⧉ ⤴︎ לִישׁוּעָֽתְךָ֖ קִוִּ֥יתִי יְהֹוָֽה ׃ {ס}
τὴν σωτηρίαν περιμένω κυρίου
Salutare tuum expectabo , Domine .
ወይፀንሕ ፡ ከመ ፡ ያድኅኖ ፡ እግዚአብሔር ።
I have waited for your salvation, Yahweh.
49:19 ⧉ ⤴︎ גָּ֖ד גְּד֣וּד יְגוּדֶ֑נּוּ וְה֖וּא יָגֻ֥ד עָקֵֽב ׃ {ס}
Γαδ πειρατήριον πειρατεύσει αὐτόν αὐτὸς δὲ πειρατεύσει αὐτῶν κατὰ πόδας
Gad , accinctus praeliabitur ante eum : et ipse accingetur retrorsum .
ጋድ ፡ ፈ [የትዎ ፡ ፈያት ፡] ወውእቱሂ ፡ ፈ [የ ]ቶሙ ፡ ተሊዎ ፡ አሰሮሙ ።
“A troop will press on Gad, but he will press on their heel.
49:20 ⧉ ⤴︎ מֵאָשֵׁ֖ר שְׁמֵנָ֣ה לַחְמ֑וֹ וְה֥וּא יִתֵּ֖ן מַֽעֲדַנֵּי ־מֶֽלֶךְ ׃ {ס}
Ασηρ πίων αὐτοῦ ὁ ἄρτος καὶ αὐτὸς δώσει τρυφὴν ἄρχουσιν
Aser , pinguis panis ejus , et praebebit delicias regibus .
አሴር ፡ ጽጉበ ፡ እክል ፡ ወውእቱ ፡ ይሁብ ፡ ሲሳየ ፡ ለመላእክት ።
“Asher’s food will be rich. He will produce royal dainties.
49:21 ⧉ ⤴︎ נַפְתָּלִ֖י אַיָּלָ֣ה שְׁלֻחָ֑ה הַנֹּתֵ֖ן אִמְרֵי ־שָֽׁפֶר ׃ {ס}
Νεφθαλι στέλεχος ἀνειμένον ἐπιδιδοὺς ἐν τῷ γενήματι κάλλος
Nephthali , cervus emissus , et dans eloquia pulchritudinis .
ንፍታሌም ፡ በቀልት ፡ ዕረፍት ፡ እንተ ፡ ትሤኒ ፡ አውፅአት ፡ እክለ ።
“Naphtali is a doe set free, who bears beautiful fawns.
49:22 ⧉ ⤴︎ בֵּ֤ן פֹּרָת֙ יוֹסֵ֔ף בֵּ֥ן פֹּרָ֖ת עֲלֵי ־עָ֑יִן בָּנ֕וֹת צָעֲדָ֖ה עֲלֵי ־שֽׁוּר ׃
υἱὸς ηὐξημένος Ιωσηφ υἱὸς ηὐξημένος ζηλωτός υἱός μου νεώτατος πρός με ἀνάστρεψον
Filius accrescens Joseph , filius accrescens et decorus aspectu : filiae discurrerunt super murum .
[ወል ]ድ ፡ ዘይልህቅ ፡ ውእቱ ፡ ዮሴፍ ፡ ወልድየ ፡ ዘይልህቀኒ ፡ ወዘይቀንእ ፡ ሊተ ፡ ወልድየ ፡ ወሬዛ ፡ ዘይገብእ ፡ ኀቤየ ።
“Joseph is a fruitful vine, a fruitful vine by a spring. His branches run over the wall.
49:23 ⧉ ⤴︎ וַֽיְמָרְרֻ֖הוּ וָרֹ֑בּוּ וַֽיִּשְׂטְמֻ֖הוּ בַּעֲלֵ֥י חִצִּֽים ׃
εἰς ὃν διαβουλευόμενοι ἐλοιδόρουν καὶ ἐνεῖχον αὐτῷ κύριοι τοξευμάτων
Sed exasperaverunt eum et jurgati sunt , invideruntque illi habentes jacula .
እለ ፡ ፀአልዎ ፡ በምክሮሙ ፡ ወኮንዎ ፡ አጋእስተ ፡ ወነደፍዎ ።
The archers have severely grieved him, shot at him, and persecuted him:
49:24 ⧉ ⤴︎ וַתֵּ֤שֶׁב בְּאֵיתָן֙ קַשְׁתּ֔וֹ וַיָּפֹ֖זּוּ זְרֹעֵ֣י יָדָ֑יו מִידֵי֙ אֲבִ֣יר יַעֲקֹ֔ב מִשָּׁ֥ם רֹעֶ֖ה אֶ֥בֶן יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ συνετρίβη μετὰ κράτους τὰ τόξα αὐτῶν καὶ ἐξελύθη τὰ νεῦρα βραχιόνων χειρῶν αὐτῶν διὰ χεῖρα δυνάστου Ιακωβ ἐκεῖθεν ὁ κατισχύσας Ισραηλ
Sedit in forti arcus ejus , et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum illius per manus potentis Jacob : inde pastor egressus est , lapis Israël .
ወተቀጥቀጠ ፡ አቅስቲሆሙ ፡ በኀይል ፡ ወደክመ ፡ ሥርወ ፡ መዝራዕተ ፡ እደዊሆሙ ፡ በእደ ፡ ኅይሉ ፡ ለያዕቆብ ፤ በህየ ፡ አጽንዖ ፡ ለእስራኤል ፡ በኀበ ፡ አምላኩ ፡ ለአቡከ ።
But his bow remained strong. The arms of his hands were made strong, by the hands of the Mighty One of Jacob, (from there is the shepherd, the stone of Israel),
49:25 ⧉ ⤴︎ מֵאֵ֨ל אָבִ֜יךָ וְיַעְזְרֶ֗ךָּ וְאֵ֤ת שַׁדַּי֙ וִיבָ֣רְכֶ֔ךָּ בִּרְכֹ֤ת שָׁמַ֙יִם֙ מֵעָ֔ל בִּרְכֹ֥ת תְּה֖וֹם רֹבֶ֣צֶת תָּ֑חַת בִּרְכֹ֥ת שָׁדַ֖יִם וָרָֽחַם ׃
παρὰ θεοῦ τοῦ πατρός σου καὶ ἐβοήθησέν σοι ὁ θεὸς ὁ ἐμὸς καὶ εὐλόγησέν σε εὐλογίαν οὐρανοῦ ἄνωθεν καὶ εὐλογίαν γῆς ἐχούσης πάντα ἕνεκεν εὐλογίας μαστῶν καὶ μήτρας
Deus patris tui erit adjutor tuus , et omnipotens benedicet tibi benedictionibus caeli desuper , benedictionibus abyssi jacentis deorsum , benedictionibus uberum et vulvae .
ወረድአከ ፡ አምላከ ፡ ዚአየ ፡ ወባረከከ ፡ በረከተ ፡ ሰማይ ፡ እምላዕሉ ፡ ወበረከተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ባቲ ፡ ኵሎ ፡ በእንተ ፡ በረከተ ፡ አጥባት ፡ ወመሓፅን ።
even by the God of your father, who will help you, by the Almighty, who will bless you, with blessings of heaven above, blessings of the deep that lies below, blessings of the breasts, and of the womb.
49:26 ⧉ ⤴︎ בִּרְכֹ֣ת אָבִ֗יךָ גָּֽבְרוּ֙ עַל ־בִּרְכֹ֣ת הוֹרַ֔י עַֽד ־תַּאֲוַ֖ת גִּבְעֹ֣ת עוֹלָ֑ם תִּֽהְיֶ֙יןָ֙ לְרֹ֣אשׁ יוֹסֵ֔ף וּלְקׇדְקֹ֖ד נְזִ֥יר אֶחָֽיו ׃ {פ}
εὐλογίας πατρός σου καὶ μητρός σου ὑπερίσχυσεν ἐπ’ εὐλογίαις ὀρέων μονίμων καὶ ἐπ’ εὐλογίαις θινῶν ἀενάων ἔσονται ἐπὶ κεφαλὴν Ιωσηφ καὶ ἐπὶ κορυφῆς ὧν ἡγήσατο ἀδελφῶν
Benedictiones patris tui confortatae sunt benedictionibus patrum ejus , donec veniret desiderium collium aeternorum : fiant in capite Joseph , et in vertice Nazaraei inter fratres suos .
በረከተ ፡ አቡከ ፡ ወእምከ ፡ ጽንዕት ፡ እምበረከቶሙ ፡ ለአድባር ፡ እለ ፡ ውዲዳን ፡ በበረከተ ፡ መላእክቲሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ ተሀሉ ፡ ዲበ ፡ ርእሱ ፡ ለዮሴፍ ፡ ወዲበ ፡ ርእሶሙ ፡ ለእለ ፡ ኮንዎ ፡ አኅዊሁ ።
The blessings of your father have prevailed above the blessings of my ancestors, above the boundaries of the ancient hills. They will be on the head of Joseph, on the crown of the head of him who is separated from his brothers.
49:27 ⧉ ⤴︎ בִּנְיָמִין֙ זְאֵ֣ב יִטְרָ֔ף בַּבֹּ֖קֶר יֹ֣אכַל עַ֑ד וְלָעֶ֖רֶב יְחַלֵּ֥ק שָׁלָֽל ׃
Βενιαμιν λύκος ἅρπαξ τὸ πρωινὸν ἔδεται ἔτι καὶ εἰς τὸ ἑσπέρας διαδώσει τροφήν
Benjamin lupus rapax , mane comedat praedam , et vespere dividet spolia .
ብንያም ፡ ተኵላ ፡ መሣጢ ፡ ይበልዕ ፡ በነግህ ፡ ወፍና ፡ ሰርክ ፡ ይሁብ ፡ ሱሳየ ።
“Benjamin is a ravenous wolf. In the morning he will devour the prey. At evening he will divide the plunder.”
49:28 ⧉ ⤴︎ כׇּל ־אֵ֛לֶּה שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל שְׁנֵ֣ים עָשָׂ֑ר וְ֠זֹ֠את אֲשֶׁר ־דִּבֶּ֨ר לָהֶ֤ם אֲבִיהֶם֙ וַיְבָ֣רֶךְ אוֹתָ֔ם אִ֛ישׁ אֲשֶׁ֥ר כְּבִרְכָת֖וֹ בֵּרַ֥ךְ אֹתָֽם ׃
πάντες οὗτοι υἱοὶ Ιακωβ δώδεκα καὶ ταῦτα ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν καὶ εὐλόγησεν αὐτούς ἕκαστον κατὰ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς
Omnes hi in tribubus Israël duodecim : haec locutus est eis pater suus , benedixitque singulis benedictionibus propriis .
እሉ ፡ እሙንቱ ፡ ደቂቀ ፡ ያዕቆብ ፡ ዐሠርቱ ፡ ወክልኤቱ ፡ ወዘንተ ፡ ነገሮሙ ፡ አቡሆሙ ፡ ወባረኮሙ ፡ አቡሆሙ ፡ ለለ ፡ አሐዱ ፡ በከመ ፡ በረከቱ ፡ ባረኮሙ ፡ ለለ ፡ አሐዱ ።
All these are the twelve tribes of Israel, and this is what their father spoke to them, and blessed them. He blessed everyone according to his own blessing.
49:29 ⧉ ⤴︎ וַיְצַ֣ו אוֹתָ֗ם וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ אֲנִי֙ נֶאֱסָ֣ף אֶל ־עַמִּ֔י קִבְר֥וּ אֹתִ֖י אֶל ־אֲבֹתָ֑י אֶ֨ל ־הַמְּעָרָ֔ה אֲשֶׁ֥ר בִּשְׂדֵ֖ה עֶפְר֥וֹן הַֽחִתִּֽי ׃
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἐγὼ προστίθεμαι πρὸς τὸν ἐμὸν λαόν θάψατέ με μετὰ τῶν πατέρων μου ἐν τῷ σπηλαίῳ ὅ ἐστιν ἐν τῷ ἀγρῷ Εφρων τοῦ Χετταίου
Et praecepit eis , dicens : Ego congregor ad populum meum : sepelite me cum patribus meis in spelunca duplici quae est in agro Ephron Hethaei ,
ወይቤሎሙ ፡ ናሁ ፡ አሐውር ፡ አንሰ ፡ ኀበ ፡ ሕዝብየ ፡ ወቅብሩኒ ፡ ምስለ ፡ አበዊየ ፡ ውስተ ፡ በአት ፡ እንተ ፡ ሀለወት ፡ ውስተ ፡ ገራህቱ ፡ ለኤፌሮን ፡ ኬጥያዊ ፤
He instructed them, and said to them, “I am to be gathered to my people. Bury me with my fathers in the cave that is in the field of Ephron the Hittite,
49:30 ⧉ ⤴︎ בַּמְּעָרָ֞ה אֲשֶׁ֨ר בִּשְׂדֵ֧ה הַמַּכְפֵּלָ֛ה אֲשֶׁ֥ר עַל ־פְּנֵי ־מַמְרֵ֖א בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן אֲשֶׁר֩ קָנָ֨ה אַבְרָהָ֜ם אֶת ־הַשָּׂדֶ֗ה מֵאֵ֛ת עֶפְרֹ֥ן הַחִתִּ֖י לַאֲחֻזַּת ־קָֽבֶר ׃
ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ διπλῷ τῷ ἀπέναντι Μαμβρη ἐν τῇ γῇ Χανααν ὃ ἐκτήσατο Αβρααμ τὸ σπήλαιον παρὰ Εφρων τοῦ Χετταίου ἐν κτήσει μνημείου
contra Mambre in terra Chanaan , quam emit Abraham cum agro ab Ephron Hethaeo in possessionem sepulchri .
ውስተ ፡ በአተ ፡ ካዕበት ፡ እንተ ፡ አንጻረ ፡ ምንባሬ ፡ ውስተ ፡ ምድረ ፡ ከናአን ፡ እንተ ፡ ተሣየጠ ፡ አብርሃም ፡ በኀበ ፡ ኤፌሮን ፡ ኬጥያዊ ፡ እንተ ፡ ተሣየጠ ፡ ለመቃብር ።
in the cave that is in the field of Machpelah, which is before Mamre, in the land of Canaan, which Abraham bought with the field from Ephron the Hittite as a burial place.
49:31 ⧉ ⤴︎ שָׁ֣מָּה קָֽבְר֞וּ אֶת ־אַבְרָהָ֗ם וְאֵת֙ שָׂרָ֣ה אִשְׁתּ֔וֹ שָׁ֚מָּה קָבְר֣וּ אֶת ־יִצְחָ֔ק וְאֵ֖ת רִבְקָ֣ה אִשְׁתּ֑וֹ וְשָׁ֥מָּה קָבַ֖רְתִּי אֶת ־לֵאָֽה ׃
ἐκεῖ ἔθαψαν Αβρααμ καὶ Σαρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐκεῖ ἔθαψαν Ισαακ καὶ Ρεβεκκαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἐκεῖ ἔθαψα Λειαν
Ibi sepelierunt eum , et Saram uxorem ejus : ibi sepultus est Isaac cum Rebecca conjuge sua : ibi et Lia condita jacet .
ህየ ፡ ቀበርዎሙ ፡ [ለአብርሃም ፡ ወለሳራ ፡ ብእሲቱ ፡ ወህየ ፡ ቀበርዎሙ ፡] ለይስሐቅ ፡ ወለርብቃ ፡ ብእሲቱ ፡ ወህየ ፡ ቀበርዋ ፡ ለልያሂ ፤
There they buried Abraham and Sarah, his wife. There they buried Isaac and Rebekah, his wife, and there I buried Leah:
49:32 ⧉ ⤴︎ מִקְנֵ֧ה הַשָּׂדֶ֛ה וְהַמְּעָרָ֥ה אֲשֶׁר ־בּ֖וֹ מֵאֵ֥ת בְּנֵי ־חֵֽת ׃
ἐν κτήσει τοῦ ἀγροῦ καὶ τοῦ σπηλαίου τοῦ ὄντος ἐν αὐτῷ παρὰ τῶν υἱῶν Χετ
Finitisque mandatis quibus filios instruebat , collegit pedes suos super lectulum , et obiit : appositusque est ad populum suum .
ውስተ ፡ በአተ ፡ ገራህት ፡ እንተ ፡ ተሣየጡ ፡ በኀበ ፡ ደቂቀ ፡ ኬጢ ።
the field and the cave that is therein, which was purchased from the children of Heth.”
49:33 ⧉ ⤴︎ וַיְכַ֤ל יַעֲקֹב֙ לְצַוֺּ֣ת אֶת ־בָּנָ֔יו וַיֶּאֱסֹ֥ף רַגְלָ֖יו אֶל ־הַמִּטָּ֑ה וַיִּגְוַ֖ע וַיֵּאָ֥סֶף אֶל ־עַמָּֽיו ׃
καὶ κατέπαυσεν Ιακωβ ἐπιτάσσων τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ ἐξάρας τοὺς πόδας αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κλίνην ἐξέλιπεν καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ
— ወአኅለቀ ፡ ያዕቆብ ፡ አዝዞቶሙ ፡ ለደቂቁ ፡ ወሰፍሐ ፡ እገሪሁ ፡ ዲበ ፡ ምስካቢሁ ፡ ወሞተ ፡ ወቀበርዎ ፡ ኀበ ፡ ሕዝቡ ።
When Jacob finished charging his sons, he gathered up his feet into the bed, breathed his last breath, and was gathered to his people.