| 29:1 | וַיֹּ֣סֶף אִ֭יּוֹב שְׂאֵ֥ת מְשָׁל֗וֹ וַיֹּאמַֽר׃ | ἔτι δὲ προσθεὶς Ιωβ εἶπεν τῷ προοιμίῳ | Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit : | ወደገመ፡ ኢዮብ፡ ወይቤ። |
|---|
| 29:2 | מִֽי־יִתְּנֵ֥נִי כְיַרְחֵי־קֶ֑דֶם כִּ֝ימֵ֗י אֱל֣וֹהַּ יִשְׁמְרֵֽנִי׃ | τίς ἄν με θείη κατὰ μῆνα ἔμπροσθεν ἡμερῶν ὧν με ὁ θεὸς ἐφύλαξεν | Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me ? | መኑ፡ እምአግብአኒ፡ ውስተ፡ መዋዕለ፡ አውራኅየ፡ ዘትካት፡ ከመ፡ አመ፡ ዓቀበኒ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 29:3 | בְּהִלּ֣וֹ נֵ֭רוֹ עֲלֵ֣י רֹאשִׁ֑י לְ֝אוֹר֗וֹ אֵ֣לֶךְ חֹֽשֶׁךְ׃ | ὡς ὅτε ηὔγει ὁ λύχνος αὐτοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς μου ὅτε τῷ φωτὶ αὐτοῦ ἐπορευόμην ἐν σκότει | Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris : | ወከመ፡ ይበርህ፡ ማኅቶት፡ በትርአስየ፡ ወአመ፡ አሐውር፡ በብርሃኑ፡ ውስተ፡ ጽልመት። |
|---|
| 29:4 | כַּאֲשֶׁ֣ר הָ֭יִיתִי בִּימֵ֣י חׇרְפִּ֑י בְּס֥וֹד אֱ֝ל֗וֹהַּ עֲלֵ֣י אׇהֳלִֽי׃ | ὅτε ἤμην ἐπιβρίθων ὁδοῖς ὅτε ὁ θεὸς ἐπισκοπὴν ἐποιεῖτο τοῦ οἴκου μου | sicut fui in diebus adolescentiae meae, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo : | ወአመ፡ ሀሎኩ፡ ውስተ፡ ኵሉ፡ በረከት፡ ወአመ፡ እግዚአብሔር፡ ይሄውጽ፡ ቤትየ። |
|---|
| 29:5 | בְּע֣וֹד שַׁ֭דַּי עִמָּדִ֑י סְבִ֖יבוֹתַ֣י נְעָרָֽי׃ | ὅτε ἤμην ὑλώδης λίαν κύκλῳ δέ μου οἱ παῖδες | quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei : | ወአመ፡ ጽፉቅ፡ ንዋይየ፡ ወበዓውድየ፡ አግብርትየ። |
|---|
| 29:6 | בִּרְחֹ֣ץ הֲלִיכַ֣י בְּחֵמָ֑ה וְצ֥וּר יָצ֥וּק עִ֝מָּדִ֗י פַּלְגֵי־שָֽׁמֶן׃ | ὅτε ἐχέοντό μου αἱ ὁδοὶ βουτύρῳ τὰ δὲ ὄρη μου ἐχέοντο γάλακτι | quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei : | ወአመ፡ ይውኅዝ፡ ቅብዕ፡ ውስተ፡ ፍናውየ፡ ወአመ፡ ይትከዓው፡ ሐሊብ፡ ውስተ፡ አድባርየ። |
|---|
| 29:7 | בְּצֵ֣אתִי שַׁ֣עַר עֲלֵי־קָ֑רֶת בָּ֝רְח֗וֹב אָכִ֥ין מוֹשָׁבִֽי׃ | ὅτε ἐξεπορευόμην ὄρθριος ἐν πόλει ἐν δὲ πλατείαις ἐτίθετό μου ὁ δίφρος | quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi. | ወአመ፡ እገይሥ፡ በግርማ፡ ሀገርየ፡ ወአነብር፡ መንበርየ፡ ውሰተ፡ መርኅብ። |
|---|
| 29:8 | רָא֣וּנִי נְעָרִ֣ים וְנֶחְבָּ֑אוּ וִ֝ישִׁישִׁ֗ים קָ֣מוּ עָמָֽדוּ׃ | ἰδόντες με νεανίσκοι ἐκρύβησαν πρεσβῦται δὲ πάντες ἔστησαν | Videbant me juvenes, et abscondebantur : et senes assurgentes stabant. | ይሬዩኒ፡ ወራዙት፡ ወይትኀብኡኒ፡ ወይጸንሑኒ፡ ኵሎሙ፡ ሊዋውንት። |
|---|
| 29:9 | שָׂ֭רִים עָצְר֣וּ בְמִלִּ֑ים וְ֝כַ֗ף יָשִׂ֥ימוּ לְפִיהֶֽם׃ | ἁδροὶ δὲ ἐπαύσαντο λαλοῦντες δάκτυλον ἐπιθέντες ἐπὶ στόματι | Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo. | ወኃያልንሂ፡ ይትፈፀሙ፡ ወኢይነብቡ፡ ወያጠውቁ፡ አፉ፡ ሆሙ፡ በእደዊሆሙ። |
|---|
| 29:10 | קוֹל־נְגִידִ֥ים נֶחְבָּ֑אוּ וּ֝לְשׁוֹנָ֗ם לְחִכָּ֥ם דָּבֵֽקָה׃ | οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐμακάρισάν με καὶ γλῶσσα αὐτῶν τῷ λάρυγγι αὐτῶν ἐκολλήθη | Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhaerebat. | ወያስተበፅዑኒ፡ እለ፡ ሰንዑኒ፡ ወይጠግዕ፡ ልሳኖሙ፡ በጕርዔሆሙ። |
|---|
| 29:11 | כִּ֤י אֹ֣זֶן שָׁ֭מְעָה וַֽתְּאַשְּׁרֵ֑נִי וְעַ֥יִן רָ֝אֲתָ֗ה וַתְּעִידֵֽנִי׃ | ὅτι οὖς ἤκουσεν καὶ ἐμακάρισέν με ὀφθαλμὸς δὲ ἰδών με ἐξέκλινεν | Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi : | ወዕዝን፡ እንተ፡ ሰማዓተኒ፡ ታስተበፅዓኒ፡ ወዓይን፡ እንተ፡ ርእየተኒ፡ ትትሬሠየኒ። |
|---|
| 29:12 | כִּֽי־אֲ֭מַלֵּט עָנִ֣י מְשַׁוֵּ֑עַ וְ֝יָת֗וֹם וְֽלֹא־עֹזֵ֥ר לֽוֹ׃ | διέσωσα γὰρ πτωχὸν ἐκ χειρὸς δυνάστου καὶ ὀρφανῷ ᾧ οὐκ ἦν βοηθός ἐβοήθησα | eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor. | እስመ፡ ቸድኃንኩ፡ ነዳየ፡ እምእደ፡ ዘይትዔገሎ፡ ወረዳእኩ፡ እጓለ፡ ማውታ፡ ዘአልቦ፡ ረዳኢ። |
|---|
| 29:13 | בִּרְכַּ֣ת אֹ֭בֵד עָלַ֣י תָּבֹ֑א וְלֵ֖ב אַלְמָנָ֣ה אַרְנִֽן׃ | εὐλογία ἀπολλυμένου ἐπ’ ἐμὲ ἔλθοι στόμα δὲ χήρας με εὐλόγησεν | Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduae consolatus sum. | ወደኃረኒ፡ ይመውት፡ ወባረከኒ፡ አፈ፡ ዕቤራት። |
|---|
| 29:14 | צֶ֣דֶק לָ֭בַשְׁתִּי וַיִּלְבָּשֵׁ֑נִי כִּֽמְעִ֥יל וְ֝צָנִ֗יף מִשְׁפָּטִֽי׃ | δικαιοσύνην δὲ ἐνεδεδύκειν ἠμφιασάμην δὲ κρίμα ἴσα διπλοΐδι | Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo. | ወለበስክዋ፡ ለጽድቅ፡ ወተረሠይኩ፡ ርትዐ፡ ከመ፡ ዓጽፍ፡ ወተቀጸልክዋ፡ ለፍትሕ። |
|---|
| 29:15 | עֵינַ֣יִם הָ֭יִיתִי לַעִוֵּ֑ר וְרַגְלַ֖יִם לַפִּסֵּ֣חַ אָֽנִי׃ | ὀφθαλμὸς ἤμην τυφλῶν ποὺς δὲ χωλῶν | Oculus fui caeco, et pes claudo. | ወኮንክዎሙ፡ ዓይነ፡ ለዕውራን፡ ወእግረ፡ ለስቡራን። |
|---|
| 29:16 | אָ֣ב אָ֭נֹכִֽי לָאֶבְיוֹנִ֑ים וְרִ֖ב לֹא־יָדַ֣עְתִּי אֶחְקְרֵֽהוּ׃ | ἐγὼ ἤμην πατὴρ ἀδυνάτων δίκην δέ ἣν οὐκ ᾔδειν ἐξιχνίασα | Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam. | አነ፡ ውእቱ፡ አበ፡ ምስኪናን፡ ወተኃሠሥኩ፡ ለዘኢየአምር፡ ቅስተ። |
|---|
| 29:17 | וָ֭אֲשַׁבְּרָה מְתַלְּע֣וֹת עַוָּ֑ל וּ֝מִשִּׁנָּ֗יו אַשְׁלִ֥יךְ טָֽרֶף׃ | συνέτριψα δὲ μύλας ἀδίκων ἐκ δὲ μέσου τῶν ὀδόντων αὐτῶν ἅρπαγμα ἐξέσπασα | Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam praedam. | ወሰበርኩ፡ ስነኒሆሙ፡ ለዓማዕያን፡ ወአንገፍክዎሙ፡ እማእከለ፡ ጥረሲሆሙ፡ ዘመሰጡ። |
|---|
| 29:18 | וָ֭אֹמַר עִם־קִנִּ֣י אֶגְוָ֑ע וְ֝כַח֗וֹל אַרְבֶּ֥ה יָמִֽים׃ | εἶπα δέ ἡ ἡλικία μου γηράσει ὥσπερ στέλεχος φοίνικος πολὺν χρόνον βιώσω | Dicebamque : In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies. | ወተሐዘብኩሰ፡ እልኃቅ፡ ወእርሳዕ፡ ወእሕየው፡ ጕንዱየ፡ ዓመታተ፡ ከመ፡ ነዋኅ፡ በቀልተ፡ ተመርት፡ ወከመ፡ ኆፃ፡ አበዝኅ፡ መዋዕለ። |
|---|
| 29:19 | שׇׁרְשִׁ֣י פָת֣וּחַ אֱלֵי־מָ֑יִם וְ֝טַ֗ל יָלִ֥ין בִּקְצִירִֽי׃ | ἡ ῥίζα μου διήνοικται ἐπὶ ὕδατος καὶ δρόσος αὐλισθήσεται ἐν τῷ θερισμῷ μου | Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea. | ወይትከዓው፡ ማይለሥርውየ፡ ወይወርድ፡ ጠል፡ ውስተ፡ ማአረርየ። |
|---|
| 29:20 | כְּ֭בוֹדִי חָדָ֣שׁ עִמָּדִ֑י וְ֝קַשְׁתִּ֗י בְּיָדִ֥י תַחֲלִֽיף׃ | ἡ δόξα μου καινὴ μετ’ ἐμοῦ καὶ τὸ τόξον μου ἐν χειρὶ αὐτοῦ πορεύσεται | Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur. | ወክብርየ፡ ሐዲስ፡ ምስሌየ፡ ወአሐውር፡ እንዘ፡ ቀስትየ፡ ውስተ፡ እዴየ። |
|---|
| 29:21 | לִֽי־שָׁמְע֥וּ וְיִחֵ֑לּוּ וְ֝יִדְּמ֗וּ לְמ֣וֹ עֲצָתִֽי׃ | ἐμοῦ ἀκούσαντες προσέσχον ἐσιώπησαν δὲ ἐπὶ τῇ ἐμῇ βουλῇ | Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum. | ኪያየ፡ ያረምኡኒ፡ ወይሰምዑኒ፡ ወያረምሙ፡ በምክረ፡ ዚአየ። |
|---|
| 29:22 | אַחֲרֵ֣י דְ֭בָרִי לֹ֣א יִשְׁנ֑וּ וְ֝עָלֵ֗ימוֹ תִּטֹּ֥ף מִלָּתִֽי׃ | ἐπὶ δὲ τῷ ἐμῷ ῥήματι οὐ προσέθεντο περιχαρεῖς δὲ ἐγίνοντο ὁπόταν αὐτοῖς ἐλάλουν | Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum. | ወኢይደግሙ፡ ነገረ፡ በዲበ፡ ነገርየ፡ ወይትኃሠዩ፡ ሶበ፡ እትናገሮሙ። |
|---|
| 29:23 | וְיִחֲל֣וּ כַמָּטָ֣ר לִ֑י וּ֝פִיהֶ֗ם פָּעֲר֥וּ לְמַלְקֽוֹשׁ׃ | ὥσπερ γῆ διψῶσα προσδεχομένη τὸν ὑετόν οὕτως οὗτοι τὴν ἐμὴν λαλιάν | Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum. | ከመ፡ ምድር፡ ጽምአት፡ እንተ፡ ትሴፎ፡ ዝናመ፡ ከማሁ፡ እሙንቱሂ፡ ለነገር። |
|---|
| 29:24 | אֶשְׂחַ֣ק אֲ֭לֵהֶם לֹ֣א יַאֲמִ֑ינוּ וְא֥וֹר פָּ֝נַ֗י לֹ֣א יַפִּילֽוּן׃ | ἐὰν γελάσω πρὸς αὐτούς οὐ μὴ πιστεύσωσιν καὶ φῶς τοῦ προσώπου μου οὐκ ἀπέπιπτεν | Siquando ridebam ad eos, non credebant : et lux vultus mei non cadebat in terram. | ወኢይትአመኑ፡ አመ፡ ሰሐቁ፡ ምስሌሆሙ፡ ወኢወድቀ፡ ብርሃነ፡ ገጽየ። |
|---|
| 29:25 | אֶ֥בְחַ֣ר דַּרְכָּם֮ וְאֵשֵׁ֢ב רֹ֥֫אשׁ וְ֭אֶשְׁכּוֹן כְּמֶ֣לֶךְ בַּגְּד֑וּד כַּאֲשֶׁ֖ר אֲבֵלִ֣ים יְנַחֵֽם׃ | ἐξελεξάμην ὁδὸν αὐτῶν καὶ ἐκάθισα ἄρχων καὶ κατεσκήνουν ὡσεὶ βασιλεὺς ἐν μονοζώνοις ὃν τρόπον παθεινοὺς παρακαλῶν | Si voluissem ire ad eos, sedebam primus : cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. | ኃሢሥየ፡ ፍኖቶሙ፡ ነበርኩ፡ እንዘ፡ እኴንኖሙ፡ ወነበርኩ፡ ከመ፡ ንጉሥ፡ ባሕቲትየ፡ ወሶበ፡ ይላህዉ፡ ይትናዘዙ፡ ብየ። |
|---|