| 1:1 | דְּבַר־יְהֹוָה֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֔ה אֶל־יוֹאֵ֖ל בֶּן־פְּתוּאֵֽל׃ | λόγος κυρίου ὃς ἐγενήθη πρὸς Ιωηλ τὸν τοῦ Βαθουηλ | Verbum Domini, quod factum est ad Joël, filium Phatuel. | ቃለ፡ እግዚአብሔር፡ ዘኮነ፡ ኀበ፡ ኢዩኤል፡ ወልደ፡ ባቱኤል። |
|---|
| 1:2 | שִׁמְעוּ־זֹאת֙ הַזְּקֵנִ֔ים וְהַֽאֲזִ֔ינוּ כֹּ֖ל יוֹשְׁבֵ֣י הָאָ֑רֶץ הֶהָ֤יְתָה זֹּאת֙ בִּֽימֵיכֶ֔ם וְאִ֖ם בִּימֵ֥י אֲבֹתֵיכֶֽם׃ | ἀκούσατε δὴ ταῦτα οἱ πρεσβύτεροι καὶ ἐνωτίσασθε πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν εἰ γέγονεν τοιαῦτα ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν ἢ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ὑμῶν | Audite hoc, senes, et auribus percipite, omnes habitatores terrae : si factum est istud in diebus vestris, aut in diebus patrum vestrorum ? | ስምዑ፡ ዘንተ፡ ሊቃውንት፡ ወአጽምዑ፡ ኮልክሙ፡ እለ፡ ትነብሩ፡ ውስተ፡ ምድር፡ ለእመ፡ ከዊነ፡ ኮነ፡ ከመዝ፡ በመዋዕሊክሙ፡ ወበመዋዕለ፡ አበዊክሙ። |
|---|
| 1:3 | עָלֶ֖יהָ לִבְנֵיכֶ֣ם סַפֵּ֑רוּ וּבְנֵיכֶם֙ לִבְנֵיהֶ֔ם וּבְנֵיהֶ֖ם לְד֥וֹר אַחֵֽר׃ | ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς τέκνοις ὑμῶν διηγήσασθε καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν τοῖς τέκνοις αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν εἰς γενεὰν ἑτέραν | Super hoc filiis vestris narrate, et filii vestri filiis suis, et filii eorum generationi alterae. | ከመ፡ ትንግሩ፡ ለደቂቅክ፡ ወደቂቅክሙ፡ ለደቂቆሙ፡ ወደቂቆሙኒ፡ ለለካእ፡ ትውልድ። |
|---|
| 1:4 | יֶ֤תֶר הַגָּזָם֙ אָכַ֣ל הָאַרְבֶּ֔ה וְיֶ֥תֶר הָאַרְבֶּ֖ה אָכַ֣ל הַיָּ֑לֶק וְיֶ֣תֶר הַיֶּ֔לֶק אָכַ֖ל הֶחָסִֽיל׃ | τὰ κατάλοιπα τῆς κάμπης κατέφαγεν ἡ ἀκρίς καὶ τὰ κατάλοιπα τῆς ἀκρίδος κατέφαγεν ὁ βροῦχος καὶ τὰ κατάλοιπα τοῦ βρούχου κατέφαγεν ἡ ἐρυσίβη | Residuum erucae comedit locusta, et residuum locustae comedit bruchus, et residuum bruchi comedit rubigo. | ዘአትረፈ፡ ዕፄ፡ በልዐ፡ አንበጣ፡ ወዘአትረፈ፡ አንበጣ፡ ለበልዐ፡ ደጎብያ። ወዘአትረፈ፡ ደጎብያ፡ በልዐ፡ አናኩዕ። |
|---|
| 1:5 | הָקִ֤יצוּ שִׁכּוֹרִים֙ וּבְכ֔וּ וְהֵילִ֖לוּ כׇּל־שֹׁ֣תֵי יָ֑יִן עַל־עָסִ֕יס כִּ֥י נִכְרַ֖ת מִפִּיכֶֽם׃ | ἐκνήψατε οἱ μεθύοντες ἐξ οἴνου αὐτῶν καὶ κλαύσατε θρηνήσατε πάντες οἱ πίνοντες οἶνον εἰς μέθην ὅτι ἐξῆρται ἐκ στόματος ὑμῶν εὐφροσύνη καὶ χαρά | Expergiscimini, ebrii, et flete et ululate, omnes qui bibitis vinum in dulcedine, quoniam periit ab ore vestro. | ንዝሁ፡ እለ፡ ትሰትዩ፡ ወይነ፡ ብክዩ፡ ወላሕዉ፡ ኩልክሙ፡ እለ፡ ትሰትይዎ፡ ለወይን፡ ለስካር፡ እስመ፡ ትስዕረ፡ ኃሤት፡ ዋፍስሐ፡ እምአፋክሙ። |
|---|
| 1:6 | כִּי־גוֹי֙ עָלָ֣ה עַל־אַרְצִ֔י עָצ֖וּם וְאֵ֣ין מִסְפָּ֑ר שִׁנָּיו֙ שִׁנֵּ֣י אַרְיֵ֔ה וּֽמְתַלְּע֥וֹת לָבִ֖יא לֽוֹ׃ | ὅτι ἔθνος ἀνέβη ἐπὶ τὴν γῆν μου ἰσχυρὸν καὶ ἀναρίθμητον οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ὀδόντες λέοντος καὶ αἱ μύλαι αὐτοῦ σκύμνου | Gens enim ascendit super terram meam, fortis et innumerabilis : dentes ejus ut dentes leonis, et molares ejus ut catuli leonis. | እስመ፡ ዐርጉ፡ አሕዛብ፡ ውስተ፡ ምድር፡ ክመሙ፡ ጽንዓን፡ ወአልቦሙ፡ ኁለወቄ፡ ስነኒሆሙ፡ ስናን፡ አናብስት፡ ወኲርናዓቲሆሙ፡ ዘእጓለ፡ አንበሳ። |
|---|
| 1:7 | שָׂ֤ם גַּפְנִי֙ לְשַׁמָּ֔ה וּתְאֵנָתִ֖י לִקְצָפָ֑ה חָשֹׂ֤ף חֲשָׂפָהּ֙ וְהִשְׁלִ֔יךְ הִלְבִּ֖ינוּ שָׂרִיגֶֽיהָ׃ | ἔθετο τὴν ἄμπελόν μου εἰς ἀφανισμὸν καὶ τὰς συκᾶς μου εἰς συγκλασμόν ἐρευνῶν ἐξηρεύνησεν αὐτὴν καὶ ἔρριψεν ἐλεύκανεν κλήματα αὐτῆς | Posuit vineam meam in desertum, et ficum meam decorticavit ; nudans spoliavit eam, et projecit : albi facti sunt rami ejus. | ረሰይዎ፡ ምድረ፡ ለወይንየ፡ ወሰበሩ፡ በለስየ፡ ወኀሠሡ፡ ወፈተኑ፡ ወገደፋ፡ በዘ፡ አፃዕደወት፡ አዕጹቂሃ። |
|---|
| 1:8 | אֱלִ֕י כִּבְתוּלָ֥ה חֲגֻרַת־שַׂ֖ק עַל־בַּ֥עַל נְעוּרֶֽיהָ׃ | θρήνησον πρός με ὑπὲρ νύμφην περιεζωσμένην σάκκον ἐπὶ τὸν ἄνδρα αὐτῆς τὸν παρθενικόν | Plange quasi virgo accincta sacco super virum pubertatis suae. | ብኪ፡ ሊተ፡ በእንተ፡ መርዓት፡ እንተ፡ ቀነተት፡ ሠቀ፡ በእንተ፡ ምታ፡ ዘእምድናግልናሃ። |
|---|
| 1:9 | הׇכְרַ֥ת מִנְחָ֛ה וָנֶ֖סֶךְ מִבֵּ֣ית יְהֹוָ֑ה אָֽבְלוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י יְהֹוָֽה׃ | ἐξῆρται θυσία καὶ σπονδὴ ἐξ οἴκου κυρίου πενθεῖτε οἱ ἱερεῖς οἱ λειτουργοῦντες θυσιαστηρίῳ | Periit sacrificium et libatio de domo Domini ; luxerunt sacerdotes, ministri Domini. | ተሥዕት፡ ወሞጻሕት፡ እምቤተ፡ እግዚአብሔር፡ ላሕው፡ ካህናት፡ እለ፡ ትገብሩ፡ መስዋዕተ። |
|---|
| 1:10 | שֻׁדַּ֣ד שָׂדֶ֔ה אָבְלָ֖ה אֲדָמָ֑ה כִּ֚י שֻׁדַּ֣ד דָּגָ֔ן הוֹבִ֥ישׁ תִּיר֖וֹשׁ אֻמְלַ֥ל יִצְהָֽר׃ | ὅτι τεταλαιπώρηκεν τὰ πεδία πενθείτω ἡ γῆ ὅτι τεταλαιπώρηκεν σῖτος ἐξηράνθη οἶνος ὠλιγώθη ἔλαιον | Depopulata est regio, luxit humus, quoniam devastatum est triticum, confusum est vinum, elanguit oleum. | እስመ፡ ኀስራ፡ ገራውህ፡ ወትላሑ፡ ምድር፡ እስመ፡ ኀስረ፡ እክል፡ ወየብሰ፡ ዋይን፡ ወጥፍአ፡ ዘይት። |
|---|
| 1:11 | הֹבִ֣ישׁוּ אִכָּרִ֗ים הֵילִ֙ילוּ֙ כֹּֽרְמִ֔ים עַל־חִטָּ֖ה וְעַל־שְׂעֹרָ֑ה כִּ֥י אָבַ֖ד קְצִ֥יר שָׂדֶֽה׃ | ἐξηράνθησαν οἱ γεωργοί θρηνεῖτε κτήματα ὑπὲρ πυροῦ καὶ κριθῆς ὅτι ἀπόλωλεν τρυγητὸς ἐξ ἀγροῦ | Confusi sunt agricolae, ululaverunt vinitores super frumento et hordeo, quia periit messis agri. | ተኅፍሩ፡ ሓረስት፡ ወበከዩ፡ ዓቀብተ፡ ወይን፡ በእንተ፡ ስርናይ፡ ወሰገም፡ እስመ፡ ጠፍአ፡ ማእረር፡ እምገራውህ። |
|---|
| 1:12 | הַגֶּ֣פֶן הוֹבִ֔ישָׁה וְהַתְּאֵנָ֖ה אֻמְלָ֑לָה רִמּ֞וֹן גַּם־תָּמָ֣ר וְתַפּ֗וּחַ כׇּל־עֲצֵ֤י הַשָּׂדֶה֙ יָבֵ֔שׁוּ כִּי־הֹבִ֥ישׁ שָׂשׂ֖וֹן מִן־בְּנֵ֥י אָדָֽם׃ {ס} | ἡ ἄμπελος ἐξηράνθη καὶ αἱ συκαῖ ὠλιγώθησαν ῥόα καὶ φοῖνιξ καὶ μῆλον καὶ πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ ἐξηράνθησαν ὅτι ᾔσχυναν χαρὰν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων | Vinea confusa est, et ficus elanguit ; malogranatum, et palma, et malum, et omnia ligna agri aruerunt, quia confusum est gaudium a filiis hominum. | ወየብሰ፡ ወይን፡ ወኅልቀ፡ በለስ፡ ሮማን፡ ወትምርት፡ ወኮል፡ ወኰሉ፡ አቅማሐ፡ ገዳም፡ የብሰ፡ ወተኀፍረ፡ ፍስሀሆሙ፡ ለደቂቀ፡ እጓለ፡ እመሕያው። |
|---|
| 1:13 | חִגְר֨וּ וְסִפְד֜וּ הַכֹּהֲנִ֗ים הֵילִ֙ילוּ֙ מְשָׁרְתֵ֣י מִזְבֵּ֔חַ בֹּ֚אוּ לִ֣ינוּ בַשַּׂקִּ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י אֱלֹהָ֑י כִּ֥י נִמְנַ֛ע מִבֵּ֥ית אֱלֹהֵיכֶ֖ם מִנְחָ֥ה וָנָֽסֶךְ׃ | περιζώσασθε καὶ κόπτεσθε οἱ ἱερεῖς θρηνεῖτε οἱ λειτουργοῦντες θυσιαστηρίῳ εἰσέλθατε ὑπνώσατε ἐν σάκκοις λειτουργοῦντες θεῷ ὅτι ἀπέσχηκεν ἐξ οἴκου θεοῦ ὑμῶν θυσία καὶ σπονδή | Accingite vos, et plangite, sacerdotes : ululate, ministri altaris ; ingredimini, cubate in sacco, ministri Dei mei, quoniam interiit de domo Dei vestri sacrificium et libatio. | ላሕዉ፡ ወቅንቱ፡ ሠቀ፡ ካህናት፡ ወብክ፡ እለ፡ ትሠውዑ፡ መስዋዕተ፡ ሖሩ፡ ስክቡ፡ ውስተ፡ ሠቅ፡ እለ፡ ትሰውዑ፡ ለእግዚአብሔር፡ እስመ፡ ኀልቀ፡ መስዋዕት፡ ወሞጾህት፡ እምቤተ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 1:14 | קַדְּשׁוּ־צוֹם֙ קִרְא֣וּ עֲצָרָ֔ה אִסְפ֣וּ זְקֵנִ֗ים כֹּ֚ל יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ בֵּ֖ית יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וְזַעֲק֖וּ אֶל־יְהֹוָֽה׃ | ἁγιάσατε νηστείαν κηρύξατε θεραπείαν συναγάγετε πρεσβυτέρους πάντας κατοικοῦντας γῆν εἰς οἶκον θεοῦ ὑμῶν καὶ κεκράξατε πρὸς κύριον ἐκτενῶς | Sanctificate jejunium, vocate coetum, congregate senes, omnes habitatores terrae in domum Dei vestri, et clamate ad Dominum : | ቀድሱ፡ ጾመ፡ ወስብኩ፡ ምህላላ፡ ስተጋብኡ፡ ሊቃውነተ፡ ወኲሎ፡ ዘይነብር፡ ውስተ፡ ምድር፡ ውስተ፡ ቤተ፡ አምላክነ፡ ወጽርሑ፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ ኀቡረ። |
|---|
| 1:15 | אֲהָ֖הּ לַיּ֑וֹם כִּ֤י קָרוֹב֙ י֣וֹם יְהֹוָ֔ה וּכְשֹׁ֖ד מִשַּׁדַּ֥י יָבֽוֹא׃ | οἴμμοι οἴμμοι οἴμμοι εἰς ἡμέραν ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα κυρίου καὶ ὡς ταλαιπωρία ἐκ ταλαιπωρίας ἥξει | A, a, a, diei ! quia prope est dies Domini, et quasi vastitas a potente veniet. | አሌሊተ፡ አሌሊተ፡ ይእተ፡ ዕለተ፡ እስመ፡ አልጸቀት፡ ዕለት፡ እግዚአብሔር፡ ዋካማዝ፡ እምነ፡ መቅሠፍት፡ ውስተ፡ መቅሠፍት፡ ይመጽእ። |
|---|
| 1:16 | הֲל֛וֹא נֶ֥גֶד עֵינֵ֖ינוּ אֹ֣כֶל נִכְרָ֑ת מִבֵּ֥ית אֱלֹהֵ֖ינוּ שִׂמְחָ֥ה וָגִֽיל׃ | κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν βρώματα ἐξωλεθρεύθη ἐξ οἴκου θεοῦ ὑμῶν εὐφροσύνη καὶ χαρά | Numquid non coram oculis vestris alimenta perierunt de domo Dei nostri, laetitia et exsultatio ? | በቅድመ፡ አዕይንቲክሙ፡ ይጠፍእ፡ እክል፡ እምቤተ፡ አምላክክሙ፡ ፍስሐ፡ ወኃሴት። |
|---|
| 1:17 | עָבְשׁ֣וּ פְרֻד֗וֹת תַּ֚חַת מֶגְרְפֹ֣תֵיהֶ֔ם נָשַׁ֙מּוּ֙ אֹֽצָר֔וֹת נֶהֶרְס֖וּ מַמְּגֻר֑וֹת כִּ֥י הֹבִ֖ישׁ דָּגָֽן׃ | ἐσκίρτησαν δαμάλεις ἐπὶ ταῖς φάτναις αὐτῶν ἠφανίσθησαν θησαυροί κατεσκάφησαν ληνοί ὅτι ἐξηράνθη σῖτος | Computruerunt jumenta in stercore suo, demolita sunt horrea, dissipatae sunt apothecae, quoniam confusum est triticum. | እጎልት፡ በውስተ፡ ኀዝአቶን፡ ጠፍአ፡ ወኀልቁ፡ መዛግብት፡ ወተነስቱ፡ ምክያዳት፡ እስመ፡ ብሰ፡ እክል። |
|---|
| 1:18 | מַה־נֶּאֶנְחָ֣ה בְהֵמָ֗ה נָבֹ֙כוּ֙ עֶדְרֵ֣י בָקָ֔ר כִּ֛י אֵ֥ין מִרְעֶ֖ה לָהֶ֑ם גַּם־עֶדְרֵ֥י הַצֹּ֖אן נֶאְשָֽׁמוּ׃ | τί ἀποθήσομεν ἑαυτοῖς ἔκλαυσαν βουκόλια βοῶν ὅτι οὐχ ὑπῆρχεν νομὴ αὐτοῖς καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων ἠφανίσθησαν | Quid ingemuit animal, mugierunt greges armenti ? quia non est pascua eis ; sed et greges pecorum disperierunt. | ምንተ፡ እንከ፡ ንሠይም፡ ነ፡ በከዩ፡ አዕዳደ፡ ላሕም፡ እስመ፡ ኀልቀ፡ መርዔቶሙ፡ ወጠፍአ፡ መራዕየ፡ አባግዕ። |
|---|
| 1:19 | אֵלֶ֥יךָ יְהֹוָ֖ה אֶקְרָ֑א כִּ֣י אֵ֗שׁ אָֽכְלָה֙ נְא֣וֹת מִדְבָּ֔ר וְלֶ֣הָבָ֔ה לִהֲטָ֖ה כׇּל־עֲצֵ֥י הַשָּׂדֶֽה׃ | πρὸς σέ κύριε βοήσομαι ὅτι πῦρ ἀνήλωσεν τὰ ὡραῖα τῆς ἐρήμου καὶ φλὸξ ἀνῆψεν πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ | Ad te, Domine, clamabo, quia ignis comedit speciosa deserti, et flamma succendit omnia ligna regionis. | ኀቤከ፡ እግዚኦ፡ እጸርሕ፡ እስመ፡ እሳት፡ አኀለቀ፡ ስነ፡ ገዳም፡ ወነበልባል፡ አውዐየ፡ ዕፀ፡ ዖእዋም። |
|---|
| 1:20 | גַּם־בַּהֲמ֥וֹת שָׂדֶ֖ה תַּעֲר֣וֹג אֵלֶ֑יךָ כִּ֤י יָֽבְשׁוּ֙ אֲפִ֣יקֵי מָ֔יִם וְאֵ֕שׁ אָכְלָ֖ה נְא֥וֹת הַמִּדְבָּֽר׃ {ס} | καὶ τὰ κτήνη τοῦ πεδίου ἀνέβλεψαν πρὸς σέ ὅτι ἐξηράνθησαν ἀφέσεις ὑδάτων καὶ πῦρ κατέφαγεν τὰ ὡραῖα τῆς ἐρήμου | Sed et bestiae agri, quasi area sitiens imbrem, suspexerunt ad te, quoniam exsiccati sunt fontes aquarum, et ignis devoravit speciosa deserti. | ወአንቃዕደዉ፡ ኀቤከ፡ እንስሳ፡ ሐቅል፡ እስመ፡ የብስ፡ አንቅዕተ፡ ማያት፡ ወበልዐት፡ እሳት፡ ስነ፡ ገዳም። |
|---|