90:0 ⧉ ⤴︎ — — — ዘእንበለ ፡ ይቁም ፡ አድባር ፡ ወይትፈጠር ፡ ዓለም ፡ ወምድር ፤ እምቅድመ ፡ ዓለም ፡ ወእስከ ፡ ለዓለም ፡ አንተ ፡ ክመ ።
— 90:1 ⧉ ⤴︎ תְּפִלָּה֮ לְמֹשֶׁ֢ה אִֽישׁ ־הָאֱלֹ֫הִ֥ים אֲֽדֹנָ֗י מָע֣וֹן אַ֭תָּה הָיִ֥יתָ לָּ֗נוּ בְּדֹ֣ר וָדֹֽר ׃
προσευχὴ τοῦ Μωυσῆ ἀνθρώπου τοῦ θεοῦ κύριε καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ
Oratio Moysi , hominis Dei . Domine , refugium factus es nobis a generatione in generationem .
ኢትሚጦ ፡ ለሰብእ ፡ ለኀሳር ፤ ወትቤ ፡ ተመየጡ ፡ ደቂቀ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ።
Lord, you have been our dwelling place for all generations.
90:2 ⧉ ⤴︎ בְּטֶ֤רֶם ׀ הָ֘רִ֤ים יֻלָּ֗דוּ וַתְּח֣וֹלֵֽל אֶ֣רֶץ וְתֵבֵ֑ל וּֽמֵעוֹלָ֥ם עַד ־ע֝וֹלָ֗ם אַתָּ֥ה אֵֽל ׃
πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος ἕως τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ
Priusquam montes fierent , aut formaretur terra et orbis , a saeculo et usque in saeculum tu es , Deus .
እስመ ፡ ዐሠርቱ ፡ ምእት ፡ ዐመት ፡ በቅድሜከ ፡ ከመ ፡ ዕለት ፡ እንተ ፡ ትማልም ፡ ኀለፈት ፤
Before the mountains were born, before you had formed the earth and the world, even from everlasting to everlasting, you are God.
90:3 ⧉ ⤴︎ תָּשֵׁ֣ב אֱ֭נוֹשׁ עַד ־דַּכָּ֑א וַ֝תֹּ֗אמֶר שׁ֣וּבוּ בְנֵֽי ־אָדָֽם ׃
μὴ ἀποστρέψῃς ἄνθρωπον εἰς ταπείνωσιν καὶ εἶπας ἐπιστρέψατε υἱοὶ ἀνθρώπων
Ne avertas hominem in humilitatem : et dixisti : Convertimini , filii hominum .
ወሰዓተ ፡ ሌሊት ። ምኑን ፡ ዐመታት ፡ በቅድሜሆሙ ፤
You turn man to destruction, saying, “Return, you children of men.”
90:4 ⧉ ⤴︎ כִּ֤י אֶ֪לֶף שָׁנִ֡ים בְּֽעֵינֶ֗יךָ כְּי֣וֹם אֶ֭תְמוֹל כִּ֣י יַעֲבֹ֑ר וְאַשְׁמוּרָ֥ה בַלָּֽיְלָה ׃
ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡς ἡ ἡμέρα ἡ ἐχθές ἥτις διῆλθεν καὶ φυλακὴ ἐν νυκτί
Quoniam mille anni ante oculos tuos tamquam dies hesterna quae praeteriit : et custodia in nocte
በጽባሕ ፡ ከመ ፡ ሣዕር ፡ የኀልፍ ። በጽባሕ ፡ ይሠርጽ ፡ ወየኀልፍ ፤ ወሰርከሰ ፡ ይወድቅ ፡ የቢሶ ፡ ወአንፂዎ ።
For a thousand years in your sight are just like yesterday when it is past, like a watch in the night.
90:5 ⧉ ⤴︎ זְ֭רַמְתָּם שֵׁנָ֣ה יִהְי֑וּ בַּ֝בֹּ֗קֶר כֶּחָצִ֥יר יַחֲלֹֽף ׃
τὰ ἐξουδενώματα αὐτῶν ἔτη ἔσονται τὸ πρωὶ ὡσεὶ χλόη παρέλθοι
quae pro nihilo habentur , eorum anni erunt .
እስመ ፡ ኀለቅነ ፡ በመዐትከ ፤ ወደንገፅነ ፡ በመቅሠፍትከ ።
You sweep them away as they sleep. In the morning they sprout like new grass.
90:6 ⧉ ⤴︎ בַּ֭בֹּקֶר יָצִ֣יץ וְחָלָ֑ף לָ֝עֶ֗רֶב יְמוֹלֵ֥ל וְיָבֵֽשׁ ׃
τὸ πρωὶ ἀνθήσαι καὶ παρέλθοι τὸ ἑσπέρας ἀποπέσοι σκληρυνθείη καὶ ξηρανθείη
Mane sicut herba transeat ; mane floreat , et transeat ; vespere decidat , induret , et arescat .
ወሤምከ ፡ ኀጢአተነ ፡ ቅድሜከ ፤ ወዓለምነሂ ፡ ውስተ ፡ ብርሃነ ፡ ገጽከ ።
In the morning it sprouts and springs up. By evening, it is withered and dry.
90:7 ⧉ ⤴︎ כִּי ־כָלִ֥ינוּ בְאַפֶּ֑ךָ וּֽבַחֲמָתְךָ֥ נִבְהָֽלְנוּ ׃
ὅτι ἐξελίπομεν ἐν τῇ ὀργῇ σου καὶ ἐν τῷ θυμῷ σου ἐταράχθημεν
Quia defecimus in ira tua , et in furore tuo turbati sumus .
እስመ ፡ ኀልቃ ፡ ኵሎን ፡ መዋዕሊነ ፡ ወኀለቅነ ፡ በመቅሠፍትከ ።
For we are consumed in your anger. We are troubled in your wrath.
90:8 ⧉ ⤴︎ שַׁתָּ֣ עֲוֺנֹתֵ֣ינוּ לְנֶגְדֶּ֑ךָ עֲ֝לֻמֵ֗נוּ לִמְא֥וֹר פָּנֶֽיךָ ׃
ἔθου τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐνώπιόν σου ὁ αἰὼν ἡμῶν εἰς φωτισμὸν τοῦ προσώπου σου
Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo ; saeculum nostrum in illuminatione vultus tui .
ወዐመቲነኒ ፡ ከመ ፡ ሳሬት ፡ ይከውና ። ወመዋዕለ ፡ ዐመቲነ ፡ ሰብዓ ፡ ክራማት ፡
You have set our iniquities before you, our secret sins in the light of your presence.
90:9 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י כׇל ־יָ֭מֵינוּ פָּנ֣וּ בְעֶבְרָתֶ֑ךָ כִּלִּ֖ינוּ שָׁנֵ֣ינוּ כְמוֹ ־הֶֽגֶה ׃
ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐξέλιπον καὶ ἐν τῇ ὀργῇ σου ἐξελίπομεν τὰ ἔτη ἡμῶν ὡς ἀράχνην ἐμελέτων
Quoniam omnes dies nostri defecerunt , et in ira tua defecimus . Anni nostri sicut aranea meditabuntur ;
ወእመሰ ፡ በዝኃ ፡ ሰማንያ ፡ ዓም ፤ ወፈድፋድንሰ ፡ እምእላ ፡ ጻማ ፡ ወሕማም ።
For all our days have passed away in your wrath. We bring our years to an end as a sigh.
90:10 ⧉ ⤴︎ יְמֵֽי ־שְׁנוֹתֵ֨ינוּ בָהֶ֥ם שִׁבְעִ֪ים שָׁנָ֡ה וְאִ֤ם בִּגְבוּרֹ֨ת ׀ שְׁמ֘וֹנִ֤ים שָׁנָ֗ה וְ֭רׇהְבָּם עָמָ֣ל וָאָ֑וֶן כִּי ־גָ֥ז חִ֝֗ישׁ וַנָּעֻֽפָה ׃
αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἔτη ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις ὀγδοήκοντα ἔτη καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος ὅτι ἐπῆλθεν πραΰτης ἐφ’ ἡμᾶς καὶ παιδευθησόμεθα
dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni . Si autem in potentatibus octoginta anni , et amplius eorum labor et dolor ; quoniam supervenit mansuetudo , et corripiemur .
እስመ ፡ ኀለፈት ፡ የዋሃት ፡ እምኔነ ፡ ወተገሠጽነ ።
The days of our years are seventy, or even by reason of strength eighty years; yet their pride is but labor and sorrow, for it passes quickly, and we fly away.
90:11 ⧉ ⤴︎ מִֽי ־י֭וֹדֵעַ עֹ֣ז אַפֶּ֑ךָ וּ֝כְיִרְאָתְךָ֗ עֶבְרָתֶֽךָ ׃
τίς γινώσκει τὸ κράτος τῆς ὀργῆς σου καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου τὸν θυμόν σου
Quis novit potestatem irae tuae , et prae timore tuo iram tuam
መኑ ፡ ያአምር ፡ ኀይለ ፡ መቅሠፍትከ ፤ ወእምግርማ ፡ መዐትከ ፡ ኀልቁ ።
Who knows the power of your anger, your wrath according to the fear that is due to you?
90:12 ⧉ ⤴︎ לִמְנ֣וֹת יָ֭מֵינוּ כֵּ֣ן הוֹדַ֑ע וְ֝נָבִ֗א לְבַ֣ב חׇכְמָֽה ׃
ἐξαριθμήσασθαι τὴν δεξιάν σου οὕτως γνώρισον καὶ τοὺς πεπεδημένους τῇ καρδίᾳ ἐν σοφίᾳ
dinumerare ? Dexteram tuam sic notam fac , et eruditos corde in sapientia .
ከመዝ ፡ አርኢ ፡ የማነከ ፤ ለምሁራን ፡ ልብ ፡ በጥበብ ።
So teach us to count our days, that we may gain a heart of wisdom.
90:13 ⧉ ⤴︎ שׁוּבָ֣ה יְ֭הֹוָה עַד ־מָתָ֑י וְ֝הִנָּחֵ֗ם עַל ־עֲבָדֶֽיךָ ׃
ἐπίστρεψον κύριε ἕως πότε καὶ παρακλήθητι ἐπὶ τοῖς δούλοις σου
Convertere , Domine ; usquequo ? et deprecabilis esto super servos tuos .
ተመየጥ ፡ እግዚኦ ፡ እስከ ፡ ማእዜኑ ፤ ወተናበብ ፡ በእንተ ፡ አግብርቲከ ።
Relent, Yahweh! How long? Have compassion on your servants!
90:14 ⧉ ⤴︎ שַׂבְּעֵ֣נוּ בַבֹּ֣קֶר חַסְדֶּ֑ךָ וּֽנְרַנְּנָ֥ה וְ֝נִשְׂמְחָ֗ה בְּכׇל ־יָמֵֽינוּ ׃
ἐνεπλήσθημεν τὸ πρωὶ τοῦ ἐλέους σου καὶ ἠγαλλιασάμεθα καὶ εὐφράνθημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν
Repleti sumus mane misericordia tua ; et exsultavimus , et delectati sumus omnibus diebus nostris .
እስመ ፡ ጸገብነ ፡ በጽባሕ ፡ ምሕረተከ ፤ ወተፈሣሕነ ፡ ወተሐሠይነ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕሊነ ፤
Satisfy us in the morning with your loving kindness, that we may rejoice and be glad all our days.
90:15 ⧉ ⤴︎ שַׂ֭מְּחֵנוּ כִּימ֣וֹת עִנִּיתָ֑נוּ שְׁ֝נ֗וֹת רָאִ֥ינוּ רָעָֽה ׃
εὐφράνθημεν ἀνθ’ ὧν ἡμερῶν ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἐτῶν ὧν εἴδομεν κακά
Laetati sumus pro diebus quibus nos humiliasti ; annis quibus vidimus mala .
ወተፈሣሕነ ፡ ህየንተ ፡ መዋዕል ፡ ዘኣሕመምከነ ፤ ወህየንተ ፡ ዐመት ፡ እንተ ፡ ርኢናሃ ፡ ለእኪት ።
Make us glad for as many days as you have afflicted us, for as many years as we have seen evil.
90:16 ⧉ ⤴︎ יֵרָאֶ֣ה אֶל ־עֲבָדֶ֣יךָ פׇעֳלֶ֑ךָ וַ֝הֲדָרְךָ֗ עַל ־בְּנֵיהֶֽם ׃
καὶ ἰδὲ ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ τὰ ἔργα σου καὶ ὁδήγησον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν
Respice in servos tuos et in opera tua , et dirige filios eorum .
ርኢ ፡ ላዕለ ፡ አግብርቲከ ፡ ወላዕለ ፡ ተግባርከ ፡ እግዚኦ ፤ ወምርሖሙ ፡ ለደቂቆሙ ።
Let your work appear to your servants, your glory to their children.
90:17 ⧉ ⤴︎ וִיהִ֤י ׀ נֹ֤עַם אֲדֹנָ֥י אֱלֹהֵ֗ינוּ עָ֫לֵ֥ינוּ וּמַעֲשֵׂ֣ה יָ֭דֵינוּ כּוֹנְנָ֥ה עָלֵ֑ינוּ וּֽמַעֲשֵׂ֥ה יָ֝דֵ֗ינוּ כּוֹנְנֵֽהוּ ׃ {פ}
καὶ ἔστω ἡ λαμπρότης κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐφ’ ἡμᾶς καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον ἐφ’ ἡμᾶς
Et sit splendor Domini Dei nostri super nos , et opera manuum nostrarum dirige super nos , et opus manuum nostrarum dirige .
ለይኩን ፡ ብርሃኑ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክነ ፡ ላዕሌነ ፤ [ወይሠርሕ ፡ ለነ ፡ ተግባረ ፡ እደዊነ ፡] ወይሠርሕ ፡ ተግባረ ፡ እደዊነ ።
Let the favor of the Lord our God be on us. Establish the work of our hands for us. Yes, establish the work of our hands.