| 95:1 | לְ֭כוּ נְרַנְּנָ֣ה לַיהֹוָ֑ה נָ֝רִ֗יעָה לְצ֣וּר יִשְׁעֵֽנוּ׃ | αἶνος ᾠδῆς τῷ Δαυιδ δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ κυρίῳ ἀλαλάξωμεν τῷ θεῷ τῷ σωτῆρι ἡμῶν | Laus cantici ipsi David. Venite, exsultemus Domino ; jubilemus Deo salutari nostro ; | ስብሐተ ፡ ማኅሌት ፡ ዘዳዊት ። ንዑ ፡ ንትፈሣሕ ፡ በእግዚአብሔር ፤ ወንየብብ ፡ ለአምላክነ ፡ ወመድኀኒነ ። |
|---|
| 95:2 | נְקַדְּמָ֣ה פָנָ֣יו בְּתוֹדָ֑ה בִּ֝זְמִר֗וֹת נָרִ֥יעַֽ לֽוֹ׃ | προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει καὶ ἐν ψαλμοῖς ἀλαλάξωμεν αὐτῷ | praeoccupemus faciem ejus in confessione, et in psalmis jubilemus ei : | ወንብጻሕ ፡ ቅድመ ፡ ገጹ ፡ በአሚን ፤ ወበመዝሙር ፡ ንየብብ ፡ ሎቱ ። |
|---|
| 95:3 | כִּ֤י אֵ֣ל גָּד֣וֹל יְהֹוָ֑ה וּמֶ֥לֶךְ גָּ֝ד֗וֹל עַל־כׇּל־אֱלֹהִֽים׃ | ὅτι θεὸς μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς | quoniam Deus magnus Dominus, et rex magnus super omnes deos. | እስመ ፡ ዐቢይ ፡ ውእቱ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክነ ፤ ወንጉሥ ፡ ዐቢይ ፡ ውእቱ ፡ ላዕለ ፡ ኵሉ ፡ አማልክት ። እስመ ፡ ኢይገድፎሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሕዝቡ ። |
|---|
| 95:4 | אֲשֶׁ֣ר בְּ֭יָדוֹ מֶחְקְרֵי־אָ֑רֶץ וְתוֹעֲפֹ֖ת הָרִ֣ים לֽוֹ׃ | ὅτι ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς καὶ τὰ ὕψη τῶν ὀρέων αὐτοῦ εἰσιν | Quia in manu ejus sunt omnes fines terrae, et altitudines montium ipsius sunt ; | እስመ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ አጽናፈ ፡ ምድር ፤ ወአድባር ፡ ነዋኃት ፡ ዚአሁ ፡ ውእቱ ። |
|---|
| 95:5 | אֲשֶׁר־ל֣וֹ הַ֭יָּם וְה֣וּא עָשָׂ֑הוּ וְ֝יַבֶּ֗שֶׁת יָדָ֥יו יָצָֽרוּ׃ | ὅτι αὐτοῦ ἐστιν ἡ θάλασσα καὶ αὐτὸς ἐποίησεν αὐτήν καὶ τὴν ξηρὰν αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔπλασαν | quoniam ipsius est mare, et ipse fecit illud, et siccam manus ejus formaverunt. | እስመ ፡ እንቲአሁ ፡ ይእቲ ፡ ባሕር ፡ ወውእቱ ፡ ፈጠራ ፤ ወለየብሰኒ ፡ እደዊሁ ፡ ገብራ ። ንዑ ፡ ንስግድ ፡ ወንግነይ ፡ ሎቱ ፤ |
|---|
| 95:6 | בֹּ֭אוּ נִשְׁתַּחֲוֶ֣ה וְנִכְרָ֑עָה נִ֝בְרְכָ֗ה לִֽפְנֵי־יְהֹוָ֥ה עֹשֵֽׂנוּ׃ | δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ καὶ κλαύσωμεν ἐναντίον κυρίου τοῦ ποιήσαντος ἡμᾶς | Venite, adoremus, et procidamus, et ploremus ante Dominum qui fecit nos : | ወንብኪ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘውእቱ ፡ ፈጠረነ ። እስመ ፡ ውእቱ ፡ አምላክነ ፤ |
|---|
| 95:7 | כִּ֘י־ה֤וּא אֱלֹהֵ֗ינוּ וַאֲנַ֤חְנוּ עַ֣ם מַ֭רְעִיתוֹ וְצֹ֣אן יָד֑וֹ הַ֝יּ֗וֹם אִֽם־בְּקֹל֥וֹ תִשְׁמָֽעוּ׃ | ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ θεὸς ἡμῶν καὶ ἡμεῖς λαὸς νομῆς αὐτοῦ καὶ πρόβατα χειρὸς αὐτοῦ σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε | quia ipse est Dominus Deus noster, et nos populus pascuae ejus, et oves manus ejus. | ወንሕነሰ ፡ ሕዝቡ ፡ አባግዐ ፡ መርዔቱ ፤ ዮም ፡ ለእመ ፡ ሰማዕክሙ ፡ ቃሎ ። ኢታጽንዑ ፡ ልበክሙ ፡ |
|---|
| 95:8 | אַל־תַּקְשׁ֣וּ לְ֭בַבְכֶם כִּמְרִיבָ֑ה כְּי֥וֹם מַ֝סָּ֗ה בַּמִּדְבָּֽר׃ | μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ | Hodie si vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda vestra | ከመ ፡ አመ ፡ አምረርዎ ፡ በገዳም ፡ ወአመ ፡ አመከርዎ ። |
|---|
| 95:9 | אֲשֶׁ֣ר נִ֭סּוּנִי אֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם בְּ֝חָנ֗וּנִי גַּם־רָא֥וּ פׇעֳלִֽי׃ | οὗ ἐπείρασαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐδοκίμασαν καὶ εἴδοσαν τὰ ἔργα μου | sicut in irritatione, secundum diem tentationis in deserto, ubi tentaverunt me patres vestri : probaverunt me, et viderunt opera mea. | ዘአመከሩኒ ፡ አበዊክሙ ፤ ፈተኑኒ ፡ ወርእዩ ፡ መግባርየ ። |
|---|
| 95:10 | אַרְבָּ֘עִ֤ים שָׁנָ֨ה׀ אָ֘ק֤וּט בְּד֗וֹר וָאֹמַ֗ר עַ֤ם תֹּעֵ֣י לֵבָ֣ב הֵ֑ם וְ֝הֵ֗ם לֹא־יָדְע֥וּ דְרָכָֽי׃ | τεσσαράκοντα ἔτη προσώχθισα τῇ γενεᾷ ἐκείνῃ καὶ εἶπα ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ καὶ αὐτοὶ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου | Quadraginta annis offensus fui generationi illi, et dixi : Semper hi errant corde. | ወአርብዓ ፡ ዓመተ ፡ ተቈጣዕክዋ ፡ ለይእቲ ፡ ትውልድ ፡ ወእቤ ፡ ዘልፈ ፡ ይስሕት ፡ ልቦሙ ፤ |
|---|
| 95:11 | אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֥עְתִּי בְאַפִּ֑י אִם־יְ֝בֹא֗וּן אֶל־מְנוּחָתִֽי׃ {פ} | ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου | Et isti non cognoverunt vias meas : ut juravi in ira mea : Si introibunt in requiem meam. | ወእሙንቱሰ ፡ ኢያእመሩ ፡ ፍናውየ ። በከመ ፡ መሐልኩ ፡ በመዐትየ ፤ ከመ ፡ ኢይበውኡ ፡ ውስተ ፡ ዕረፍትየ ። |
|---|