| 29:1 | וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֤יד הַמֶּ֙לֶךְ֙ לְכׇל־הַקָּהָ֔ל שְׁלֹמֹ֨ה בְנִ֥י אֶחָ֛ד בָּחַר־בּ֥וֹ אֱלֹהִ֖ים נַ֣עַר וָרָ֑ךְ וְהַמְּלָאכָ֣ה גְדוֹלָ֔ה כִּ֣י לֹ֤א לְאָדָם֙ הַבִּירָ֔ה כִּ֖י לַיהֹוָ֥ה אֱלֹהִֽים׃ | καὶ εἶπεν Δαυιδ ὁ βασιλεὺς πάσῃ τῇ ἐκκλησίᾳ Σαλωμων ὁ υἱός μου εἷς ὃν ᾑρέτικεν ἐν αὐτῷ κύριος νέος καὶ ἁπαλός καὶ τὸ ἔργον μέγα ὅτι οὐκ ἀνθρώπῳ ἡ οἰκοδομή ἀλλ’ ἢ κυρίῳ θεῷ | Locutusque est David rex ad omnem ecclesiam : Salomonem filium meum unum elegit Deus, adhuc puerum et tenellum : opus namque grande est, neque enim homini praeparatur habitatio, sed Deo. | ወይቤ፡ ዳዊት፡ ንጉሥ፡ ለኵሉ፡ ማኅበረ፡ እስራኤል፡ ሰሎሞን፡ ወልድየ፡ ኪያሁ፡ ኃረየ፡ ሎቱ፡ እግዚአብሄር፡ ወሬዛ፡ ወሕፃን፡ ወግብሩሰ፡ ዓቢይ፡ እስመ፡ አኮ፡ ለሰብአ፡ ዛቲ፡ ሕንፃ፡ ዘእንበለ፡ ለእግዚአብሄር፡ አምላክነ። |
|---|
| 29:2 | וּֽכְכׇל־כֹּחִ֞י הֲכִינ֣וֹתִי לְבֵית־אֱלֹהַ֗י הַזָּהָ֣ב׀לַ֠זָּהָ֠ב וְהַכֶּ֨סֶף לַכֶּ֜סֶף וְהַנְּחֹ֣שֶׁת לַנְּחֹ֗שֶׁת הַבַּרְזֶל֙ לַבַּרְזֶ֔ל וְהָעֵצִ֖ים לָעֵצִ֑ים אַבְנֵי־שֹׁ֨הַם וּמִלּוּאִ֜ים אַבְנֵי־פ֣וּךְ וְרִקְמָ֗ה וְכֹ֨ל אֶ֧בֶן יְקָרָ֛ה וְאַבְנֵי־שַׁ֖יִשׁ לָרֹֽב׃ | κατὰ πᾶσαν τὴν δύναμιν ἡτοίμακα εἰς οἶκον θεοῦ μου χρυσίον ἀργύριον χαλκόν σίδηρον ξύλα λίθους σοομ καὶ πληρώσεως καὶ λίθους πολυτελεῖς καὶ ποικίλους καὶ πάντα λίθον τίμιον καὶ πάριον πολύν | Ego autem totis viribus meis praeparavi impensas domus Dei mei. Aurum ad vasa aurea, et argentum in argentea, aes in aenea, ferrum in ferrea, ligna ad lignea : et lapides onychinos, et quasi stibinos, et diversorum colorum, omnemque pretiosum lapidem, et marmor Parium abundantissime : | ወበከመ፡ አምጣነ፡ ኃይልየ፡ አስተዳሎኩ፡ ለቤተ፡ እግዚአብሄር፡ አምላኪየ፡ ወርቀ፡ ወብሩረ፡ ወብርተ፡ ወሐፂነ፡ ወዕፀወ፡ ወእብነ፡ ሦም፡ በበመክብቡ፡ ወአእባነ፡ ክቡራተ፡ በበኅበሪሁ፡ ወኵሎ፡ እበነ፡ ክቡረ፡ ወዕንቈ፡ ወወራውሬ፡ ብዙኀ። |
|---|
| 29:3 | וְע֗וֹד בִּרְצוֹתִי֙ בְּבֵ֣ית אֱלֹהַ֔י יֶשׁ־לִ֥י סְגֻלָּ֖ה זָהָ֣ב וָכָ֑סֶף נָתַ֤תִּי לְבֵית־אֱלֹהַי֙ לְמַ֔עְלָה מִכׇּל־הֲכִינ֖וֹתִי לְבֵ֥ית הַקֹּֽדֶשׁ׃ | καὶ ἔτι ἐν τῷ εὐδοκῆσαί με ἐν οἴκῳ θεοῦ μου ἔστιν μοι ὃ περιπεποίημαι χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἰδοὺ δέδωκα εἰς οἶκον θεοῦ μου εἰς ὕψος ἐκτὸς ὧν ἡτοίμακα εἰς τὸν οἶκον τῶν ἁγίων | et super haec quae obtuli in domum Dei mei de peculio meo aurum et argentum, do in templum Dei mei, exceptis his quae praeparavi in aedem sanctam. | ወዓዲ፡ እንከ፡ እፈቅድ፡ እግበር፡ ለቤተ፡ እግዚአብሄር፡ አምላኪየ፡ ዘዘገብኩ፡ ንዋያተ፡ ወርቅ፡ ወብሩረ፡ ወናሁ፡ ወሀብኩ፡ ለቤተ፡ እግዚአብሄር፡ አምላኪየ፡ ብዙኀ፡ ዘእንበለ፡ ዘአስተዳሎኩ፡ ለቤተ፡ ቅድሳት፡ ሠላሳ፡ ምእተ፡ መካልየ፡ ወርቅ፡ ዘእምብሔረ፡ አፌር። |
|---|
| 29:4 | שְׁלֹ֧שֶׁת אֲלָפִ֛ים כִּכְּרֵ֥י זָהָ֖ב מִזְּהַ֣ב אוֹפִ֑יר וְשִׁבְעַ֨ת אֲלָפִ֤ים כִּכַּר־כֶּ֙סֶף֙ מְזֻקָּ֔ק לָט֖וּחַ קִיר֥וֹת הַבָּתִּֽים׃ | τρισχίλια τάλαντα χρυσίου τοῦ ἐκ Σουφιρ καὶ ἑπτακισχίλια τάλαντα ἀργυρίου δοκίμου ἐξαλειφθῆναι ἐν αὐτοῖς τοὺς τοίχους τοῦ ἱεροῦ | Tria millia talenta auri de auro Ophir, et septem millia talentorum argenti probatissimi ad deaurandos parietes templi. | ወሰብዐ፡ ምእተ፡ መካልየ፡ ብሩር፡ ጽሩየ፡ ወፍቱነ፡ ከመ፡ ይልብጡ፡ ወይቅብዑ፡ አረፍተ፡ ቤተ፡ እግዚአብሄር። |
|---|
| 29:5 | לַזָּהָ֤ב לַזָּהָב֙ וְלַכֶּ֣סֶף לַכֶּ֔סֶף וּלְכׇל־מְלָאכָ֖ה בְּיַ֣ד חָרָשִׁ֑ים וּמִ֣י מִתְנַדֵּ֔ב לְמַלֹּ֥אות יָד֛וֹ הַיּ֖וֹם לַיהֹוָֽה׃ | διὰ χειρὸς τεχνιτῶν καὶ τίς ὁ προθυμούμενος πληρῶσαι τὰς χεῖρας αὐτοῦ σήμερον κυρίῳ | Et ubicumque opus est aurum de auro, et ubicumque opus est argentum de argento, opera fiant per manus artificum : et si quis sponte offert, impleat manum suam hodie, et offerat quod voluerit Domino. | በወርቅ፡ ለዘይደሉ፡ በወርቅ፡ ወበብሩር፡ ለዘይደሉ፡ በብሩር፡ በእደ፡ ኬንያ፡ ወመኑ፡ እንከ፡ ዘያጠብዕ፡ ከመ፡ ይፈጽም፡ እደዊሁ፡ በዛቲ፡ ዕለት፡ ለእግዚአብሄር። |
|---|
| 29:6 | וַיִּֽתְנַדְּבוּ֩ שָׂרֵ֨י הָאָב֜וֹת וְשָׂרֵ֣י׀ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְשָׂרֵ֤י הָאֲלָפִים֙ וְהַמֵּא֔וֹת וּלְשָׂרֵ֖י מְלֶ֥אכֶת הַמֶּֽלֶךְ׃ | καὶ προεθυμήθησαν ἄρχοντες τῶν πατριῶν καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ ἑκατόνταρχοι καὶ οἱ προστάται τῶν ἔργων καὶ οἱ οἰκονόμοι τοῦ βασιλέως | Polliciti sunt itaque principes familiarum, et proceres tribuum Israël, tribuni quoque, et centuriones, et principes possessionum regis. | ወጠብዑ፡ መላእክተ፡ አበው፡ ወመላእክተ፡ ደቂቀ፡ እስራኤል፡ ወአርእስተ፡ እልፍ፡ ወአርእስተ፡ ምእት፡ ወመገብት፡ እለ፡ ይሰፍኑ፡ ላዕለ፡ ቅኔ፡ ቤተ፡ እግዚአብሄር፡ ወመገብተ፡ ቤተ፡ ንጉሥ። |
|---|
| 29:7 | וַֽיִּתְּנ֞וּ לַעֲבוֹדַ֣ת בֵּית־הָאֱלֹהִ֗ים זָהָ֞ב כִּכָּרִ֣ים חֲמֵשֶׁת־אֲלָפִים֮ וַאֲדַרְכֹנִ֣ים רִבּוֹ֒ וְכֶ֗סֶף כִּכָּרִים֙ עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֔ים וּנְחֹ֕שֶׁת רִבּ֛וֹ וּשְׁמוֹנַ֥ת אֲלָפִ֖ים כִּכָּרִ֑ים וּבַרְזֶ֖ל מֵאָה־אֶ֥לֶף כִּכָּרִֽים׃ | καὶ ἔδωκαν εἰς τὰ ἔργα οἴκου κυρίου χρυσίου τάλαντα πεντακισχίλια καὶ χρυσοῦς μυρίους καὶ ἀργυρίου ταλάντων δέκα χιλιάδας καὶ χαλκοῦ τάλαντα μύρια ὀκτακισχίλια καὶ σιδήρου ταλάντων χιλιάδας ἑκατόν | Dederuntque in opera domus Dei auri talenta quinque millia, et solidos decem millia : argenti talenta decem millia, et aeris talenta decem et octo millia : ferri quoque centum millia talentorum. | ወወሀቡ፡ ወወሰኩ፡ ለግብረ፡ ቤተ፡ እግዚአብሄር፡ መካልየ፡ ወርቅ፡ ሐምሳ፡ ምእተ፡ ወዲናረ፡ አሐተ፡ እልፈ፡ ወመካልየ፡ ብሩር፡ አሐተ፡ እልፈ፡ ወመካልየ፡ ብርት፡ አሐተ፡ እልፈ፡ ወሰማንያ፡ ምእተ፡ ወመካልየ፡ ሐፂን፡ ዓሠርተ፡ እልፈ። |
|---|
| 29:8 | וְהַנִּמְצָ֤א אִתּוֹ֙ אֲבָנִ֔ים נָתְנ֖וּ לְאוֹצַ֣ר בֵּית־יְהֹוָ֑ה עַ֥ל יַד־יְחִיאֵ֖ל הַגֵּרְשֻׁנִּֽי׃ | καὶ οἷς εὑρέθη παρ’ αὐτοῖς λίθος ἔδωκαν εἰς τὰς ἀποθήκας οἴκου κυρίου διὰ χειρὸς Ιιηλ τοῦ Γηρσωνι | Et apud quemcumque inventi sunt lapides, dederunt in thesauros domus Domini per manum Jahiel Gersonitis. | ወኵሎ፡ ዘተረክበ፡ ውስተ፡ አብያቲሆሙ፡ ዕንቈ፡ ክቡረ፡ አብኡ፡ ወመጠዉ፡ ለመዛግብተ፡ ቤተ፡ እግዚአብሄር፡ በዕብሬቱ፡ ለኢዮሄል፡ ሶርያዊ። |
|---|
| 29:9 | וַיִּשְׂמְח֤וּ הָעָם֙ עַל־הִֽתְנַדְּבָ֔ם כִּ֚י בְּלֵ֣ב שָׁלֵ֔ם הִֽתְנַדְּב֖וּ לַֽיהֹוָ֑ה וְגַם֙ דָּוִ֣יד הַמֶּ֔לֶךְ שָׂמַ֖ח שִׂמְחָ֥ה גְדוֹלָֽה׃ {פ} | καὶ εὐφράνθη ὁ λαὸς ὑπὲρ τοῦ προθυμηθῆναι ὅτι ἐν καρδίᾳ πλήρει προεθυμήθησαν τῷ κυρίῳ καὶ Δαυιδ ὁ βασιλεὺς εὐφράνθη μεγάλως | Laetatusque est populus cum vota sponte promitterent, quia corde toto offerebant ea Domino : sed et David rex laetatus est gaudio magno. | ወተፈሥሑ፡ ወተኃሠዩ፡ ሕዝብ፡ ፈድፋደ፡ እምዘጠብዑ፡ እስመ፡ በልብ፡ ፍጹም፡ ጠብዑ፡ ወአብኡ፡ ለእግዚአብሄር፡ አምላኮሙ፡ ወዳዊትኒ፡ ንጉሥ፡ ተፈሥሐ፡ ዓቢየ፡ ፍሥሐ፡ ጥቀ። |
|---|
| 29:10 | וַיְבָ֤רֶךְ דָּוִיד֙ אֶת־יְהֹוָ֔ה לְעֵינֵ֖י כׇּל־הַקָּהָ֑ל וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗יד בָּר֨וּךְ אַתָּ֤ה יְהֹוָה֙ אֱלֹהֵי֙ יִשְׂרָאֵ֣ל אָבִ֔ינוּ מֵעוֹלָ֖ם וְעַד־עוֹלָֽם׃ | καὶ εὐλόγησεν ὁ βασιλεὺς Δαυιδ τὸν κύριον ἐνώπιον τῆς ἐκκλησίας λέγων εὐλογητὸς εἶ κύριε ὁ θεὸς Ισραηλ ὁ πατὴρ ἡμῶν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος | Et benedixit Domino coram universa multitudine, et ait : Benedictus es, Domine Deus Israël patris nostri, ab aeterno in aeternum. | ወባረኮ፡ ዳዊት፡ ንጉሥ፡ ለእግዚአብሄር፡ በቅድመ፡ ኵሉ፡ ሕዝበ፡ እስራኤል፡ እንዘ፡ ይብል፡ ይትባረክ፡ እግዚአብሄር፡ አምላከ፡ እስራኤል፡ አበ፡ ዚአነ፡ እምቅድመ፡ ዓለም፡ ወእስከ፡ ለዓለም። |
|---|
| 29:11 | לְךָ֣ יְ֠הֹוָ֠ה הַגְּדֻלָּ֨ה וְהַגְּבוּרָ֤ה וְהַתִּפְאֶ֙רֶת֙ וְהַנֵּ֣צַח וְהַה֔וֹד כִּי־כֹ֖ל בַּשָּׁמַ֣יִם וּבָאָ֑רֶץ לְךָ֤ יְהֹוָה֙ הַמַּמְלָכָ֔ה וְהַמִּתְנַשֵּׂ֖א לְכֹ֥ל׀לְרֹֽאשׁ׃ | σοί κύριε ἡ μεγαλωσύνη καὶ ἡ δύναμις καὶ τὸ καύχημα καὶ ἡ νίκη καὶ ἡ ἰσχύς ὅτι σὺ πάντων τῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς δεσπόζεις ἀπὸ προσώπου σου ταράσσεται πᾶς βασιλεὺς καὶ ἔθνος | Tua est, Domine, magnificentia, et potentia, et gloria, atque victoria : et tibi laus : cuncta enim quae in caelo sunt et in terra, tua sunt : tuum, Domine, regnum, et tu es super omnes principes. | ለከ፡ እግዚኦ፡ ዕበይ፡ ወክብር፡ ወኃይል፡ ወመዊዕ፡ ወጽንዕ፡ እስመ፡ አንተ፡ እግዚኦ፡ ትሰፍን፡ ላዕለ፡ ኵሉ፡ ዘበሰማይኒ፡ ወዘበምድርኒ፡ ወእምገጽከ፡ ይደነግፁ፡ ወይትሀወኩ፡ ኵሎሙ፡ ነገሥት፡ ወሕዝብ። |
|---|
| 29:12 | וְהָעֹ֤שֶׁר וְהַכָּבוֹד֙ מִלְּפָנֶ֔יךָ וְאַתָּה֙ מוֹשֵׁ֣ל בַּכֹּ֔ל וּבְיָדְךָ֖ כֹּ֣חַ וּגְבוּרָ֑ה וּבְיָ֣דְךָ֔ לְגַדֵּ֥ל וּלְחַזֵּ֖ק לַכֹּֽל׃ | παρὰ σοῦ ὁ πλοῦτος καὶ ἡ δόξα σὺ πάντων ἄρχεις κύριε ὁ ἄρχων πάσης ἀρχῆς καὶ ἐν χειρί σου ἰσχὺς καὶ δυναστεία καὶ ἐν χειρί σου παντοκράτωρ μεγαλῦναι καὶ κατισχῦσαι τὰ πάντα | Tuae divitiae, et tua est gloria : tu dominaris omnium. In manu tua virtus et potentia : in manu tua magnitudo, et imperium omnium. | ወእምኀቤክ፡ ውእቱ፡ ብዕል፡ ወክብር፡ ወአንተ፡ እግዚኦ፡ ትኴንን፡ ወትሰፍን፡ ላዕለ፡ ኵሉ፡ ወትኴንን፡ ኵሎ፡ ሢመተ፡ ወውስተ፡ እዴከኒ፡ ኃይል፡ ወፅንዕ፡ ወበእዴከኒ፡ አኃዜኵሉ፡ ዓለም፡ አዕብዮ፡ ወአጽንዖ፡ በኵሉ፡ ኃይል። |
|---|
| 29:13 | וְעַתָּ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ מוֹדִ֥ים אֲנַ֖חְנוּ לָ֑ךְ וּֽמְהַלְלִ֖ים לְשֵׁ֥ם תִּפְאַרְתֶּֽךָ׃ | καὶ νῦν κύριε ἐξομολογούμεθά σοι καὶ αἰνοῦμεν τὸ ὄνομα τῆς καυχήσεώς σου | Nunc igitur Deus noster, confitemur tibi, et laudamus nomen tuum inclytum. | ወይእዜኒ፡ እግዚኦ፡ ንገኒ፡ ለከ፡ ኅቡረ፡ ወንሴብሕ፡ ለስምከ፡ ጽኑዕ። |
|---|
| 29:14 | וְכִ֨י מִ֤י אֲנִי֙ וּמִ֣י עַמִּ֔י כִּי־נַעְצֹ֣ר כֹּ֔חַ לְהִתְנַדֵּ֖ב כָּזֹ֑את כִּי־מִמְּךָ֣ הַכֹּ֔ל וּמִיָּדְךָ֖ נָתַ֥נּוּ לָֽךְ׃ | καὶ τίς εἰμι ἐγὼ καὶ τίς ὁ λαός μου ὅτι ἰσχύσαμεν προθυμηθῆναί σοι κατὰ ταῦτα ὅτι σὰ τὰ πάντα καὶ ἐκ τῶν σῶν δεδώκαμέν σοι | Quis ego, et quis populus meus, ut possimus haec tibi universa promittere ? Tua sunt omnia : et quae de manu tua accepimus, dedimus tibi. | ወምንትኑ፡ አነ፡ ወምንትኑ፡ ሕዝብከ፡ እስመ፡ ጠባዕነ፡ ወክህልነ፡ መጠነዝ፡ እስመ፡ ዘዚአከ፡ ኵሉ፡ ወእምዚአከ፡ አቀረብነ፡ ወአባእነ፡ ለከ። |
|---|
| 29:15 | כִּֽי־גֵרִ֨ים אֲנַ֧חְנוּ לְפָנֶ֛יךָ וְתוֹשָׁבִ֖ים כְּכׇל־אֲבֹתֵ֑ינוּ כַּצֵּ֧ל׀יָמֵ֛ינוּ עַל־הָאָ֖רֶץ וְאֵ֥ין מִקְוֶֽה׃ | ὅτι πάροικοί ἐσμεν ἐναντίον σου καὶ παροικοῦντες ὡς πάντες οἱ πατέρες ἡμῶν ὡς σκιὰ αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐπὶ γῆς καὶ οὐκ ἔστιν ὑπομονή | Peregrini enim sumus coram te, et advenae, sicut omnes patres nostri. Dies nostri quasi umbra super terram, et nulla est mora. | እስመ፡ ፈላስያን፡ ንሕነ፡ በቅድሜከ፡ ወነግድ፡ ከመ፡ ኵሉ፡ አበዊነ፡ ወመዋዕሊነኒ፡ ከመ፡ ጽላሎት፡ በዲበ፡ ምድር፡ ወአልቦ፡ ተስፋ፡ ዘይነብር፡ ለዝለፉ። |
|---|
| 29:16 | יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כֹּ֣ל הֶהָמ֤וֹן הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר הֲכִינֹ֔נוּ לִבְנֽוֹת־לְךָ֥ בַ֖יִת לְשֵׁ֣ם קׇדְשֶׁ֑ךָ מִיָּדְךָ֥ (היא) [ה֖וּא] וּלְךָ֥ הַכֹּֽל׃ | κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν πᾶν τὸ πλῆθος τοῦτο ὃ ἡτοίμακα οἰκοδομηθῆναι οἶκον τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ σου ἐκ χειρός σού ἐστιν καὶ σοὶ τὰ πάντα | Domine Deus noster, omnis haec copia quam paravimus ut aedificaretur domus nomini sancto tuo, de manu tua est, et tua sunt omnia. | እግዚኦ፡ አምላክነ፡ በአምጣነ፡ ዝንቱ፡ ብዙኅ፡ ዘአስተዳሎኩ፡ ከመ፡ እሕንፅ፡ ቤተ፡ ለስመ፡ ዚአከ፡ ቅዱስ፡ እምእደ፡ ዚአከ፡ ወኵሉ፡ ዘዚአከ፡ እግዚኦ። |
|---|
| 29:17 | וְיָדַ֣עְתִּי אֱלֹהַ֔י כִּ֤י אַתָּה֙ בֹּחֵ֣ן לֵבָ֔ב וּמֵישָׁרִ֖ים תִּרְצֶ֑ה אֲנִ֗י בְּיֹ֤שֶׁר לְבָבִי֙ הִתְנַדַּ֣בְתִּי כׇל־אֵ֔לֶּה וְעַתָּ֗ה עַמְּךָ֙ הַנִּמְצְאוּ־פֹ֔ה רָאִ֥יתִי בְשִׂמְחָ֖ה לְהִֽתְנַדֶּב־לָֽךְ׃ | καὶ ἔγνων κύριε ὅτι σὺ εἶ ὁ ἐτάζων καρδίας καὶ δικαιοσύνην ἀγαπᾷς ἐν ἁπλότητι καρδίας προεθυμήθην πάντα ταῦτα καὶ νῦν τὸν λαόν σου τὸν εὑρεθέντα ὧδε εἶδον ἐν εὐφροσύνῃ προθυμηθέντα σοι | Scio, Deus meus, quod probes corda, et simplicitatem diligas, unde et ego in simplicitate cordis mei laetus obtuli universa haec : et populum tuum qui hic repertus est, vidi cum ingenti gaudio tibi offerre donaria. | ወአእመርኩ፡ ወጠየቁ፡ እግዚኦ፡ እስመ፡ አንተ፡ ዘትፈትን፡ ልበ፡ ወታፈቅር፡ ጽድቀ፡ እስመ፡ በየዋህ፡ ልብ፡ ጠባዕኩ፡ በዝንቱ፡ ኵሉ፡ ወይእዜኒ፡ እግዚኦ፡ እለ፡ ተረክቡ፡ እምሕዝብከ፡ ዝየርኢክዎሙ፡ በኃሤት፡ ጠብዑ፡ ወአብኡ፡ ለከ። |
|---|
| 29:18 | יְהֹוָ֗ה אֱ֠לֹהֵ֠י אַבְרָהָ֞ם יִצְחָ֤ק וְיִשְׂרָאֵל֙ אֲבֹתֵ֔ינוּ שׇׁמְרָה־זֹּ֣את לְעוֹלָ֔ם לְיֵ֥צֶר מַחְשְׁב֖וֹת לְבַ֣ב עַמֶּ֑ךָ וְהָכֵ֥ן לְבָבָ֖ם אֵלֶֽיךָ׃ | κύριε ὁ θεὸς Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ισραηλ τῶν πατέρων ἡμῶν φύλαξον ταῦτα ἐν διανοίᾳ καρδίας λαοῦ σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ κατεύθυνον τὰς καρδίας αὐτῶν πρὸς σέ | Domine Deus Abraham, et Isaac, et Israël patrum nostrorum, custodi in aeternum hanc voluntatem cordis eorum, et semper in venerationem tui mens ista permaneat. | እግዚኦ፡ አምላከ፡ አብርሃም፡ ወይስሐቅ፡ ወእስራኤል፡ አምላከ፡ አበዊነ፡ ዘንተ፡ ዕቀብ፡ በውስተ፡ አልባቢሆሙ፡ ለሕዝበ፡ ዚአነ፡ ለዓለም፡ ወአርትዕ፡ አልባቢሆሙ፡ ኀቤከ። |
|---|
| 29:19 | וְלִשְׁלֹמֹ֣ה בְנִ֗י תֵּ֚ן לֵבָ֣ב שָׁלֵ֔ם לִשְׁמוֹר֙ מִצְוֺתֶ֔יךָ עֵדְוֺתֶ֖יךָ וְחֻקֶּ֑יךָ וְלַעֲשׂ֣וֹת הַכֹּ֔ל וְלִבְנ֖וֹת הַבִּירָ֥ה אֲשֶׁר־הֲכִינֽוֹתִי׃ {פ} | καὶ Σαλωμων τῷ υἱῷ μου δὸς καρδίαν ἀγαθὴν ποιεῖν τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου καὶ τὰ προστάγματά σου καὶ τοῦ ἐπὶ τέλος ἀγαγεῖν τὴν κατασκευὴν τοῦ οἴκου σου | Salomoni quoque filio meo da cor perfectum, ut custodiat mandata tua, testimonia tua, et caeremonias tuas, et faciat universa : et aedificet aedem, cujus impensas paravi. | ወለሰሎሞንሂ፡ ወልድየ፡ ሀቦ፡ ልበ፡ ርቱዐ፡ ከመ፡ ይግበር፡ ኵሎ፡ ትእዛዛቲከ፡ ወስምዐከ፡ ወሥርዓተከ፡ ከመ፡ ለፍጻሜ፡ ያብጽሕ፡ ወይግበር፡ ሠርጐ፡ ቤትከ። |
|---|
| 29:20 | וַיֹּ֤אמֶר דָּוִיד֙ לְכׇל־הַקָּהָ֔ל בָּ֥רְכוּ נָ֖א אֶת־יְהֹוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֑ם וַיְבָרְכ֣וּ כׇֽל־הַקָּהָ֗ל לַֽיהֹוָה֙ אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתֵיהֶ֔ם וַיִּקְּד֧וּ וַיִּֽשְׁתַּחֲו֛וּ לַיהֹוָ֖ה וְלַמֶּֽלֶךְ׃ | καὶ εἶπεν Δαυιδ πάσῃ τῇ ἐκκλησίᾳ εὐλογήσατε κύριον τὸν θεὸν ὑμῶν καὶ εὐλόγησεν πᾶσα ἡ ἐκκλησία κύριον τὸν θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν καὶ κάμψαντες τὰ γόνατα προσεκύνησαν τῷ κυρίῳ καὶ τῷ βασιλεῖ | Praecepit autem David universae ecclesiae : Benedicite Domino Deo nostro. Et benedixit omnis ecclesia Domino Deo patrum suorum : et inclinaverunt se, et adoraverunt Deum, et deinde regem. | ወይቤሎሙ፡ ዳዊት፡ ለኵሎሙ፡ ማኅበረ፡ እስራኤል፡ ባርክዎ፡ ለእግዚአብሄር፡ አምላክነ፡ ወባረኩ፡ ኵሎ፡ ማኅበረ፡ እግዚአብሄር፡ አምላከ፡ አበዊሆሙ፡ ወሰገዱ፡ በብረኪሆሙ፡ ለእግዚአብሄር፡ ወለንጉሥ። |
|---|
| 29:21 | וַיִּזְבְּח֣וּ לַיהֹוָ֣ה׀זְ֠בָחִ֠ים וַיַּעֲל֨וּ עֹל֜וֹת לַיהֹוָ֗ה לְֽמׇחֳרַת֮ הַיּ֣וֹם הַהוּא֒ פָּרִ֨ים אֶ֜לֶף אֵלִ֥ים אֶ֛לֶף כְּבָשִׂ֥ים אֶ֖לֶף וְנִסְכֵּיהֶ֑ם וּזְבָחִ֥ים לָרֹ֖ב לְכׇל־יִשְׂרָאֵֽל׃ | καὶ ἔθυσεν Δαυιδ τῷ κυρίῳ θυσίας καὶ ἀνήνεγκεν ὁλοκαυτώματα τῷ θεῷ τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἡμέρας μόσχους χιλίους κριοὺς χιλίους ἄρνας χιλίους καὶ τὰς σπονδὰς αὐτῶν καὶ θυσίας εἰς πλῆθος παντὶ τῷ Ισραηλ | Immolaveruntque victimas Domino : et obtulerunt holocausta die sequenti, tauros mille, arietes mille, agnos mille cum libaminibus suis, et universo ritu abundantissime in omnem Israël. | ወሦዐ፡ ዳዊት፡ ለእግዚአብሄር፡ መሥዋዕተ፡ ወአዕረገ፡ ቊርባነ፡ ለእግዚአብሄር፡ አምላኩ፡ ወበሣኒታ፡ ዕለት፡ ሦዐ፡ ዳዊት፡ አልሕምተ፡ ዓሠርተ፡ ምእተ፡ ወሐራጊተ፡ ዓሠርተ፡ ምእተ፡ ወመሐስዐ፡ ዓሠርተ፡ ምእተ፡ ወጽንሐሐቲሆሙ፡ ወመሥዋዕተ፡ ብዙኀ፡ ለኵሉ፡ ሕዝበ፡ እስራኤል። |
|---|
| 29:22 | וַיֹּאכְל֨וּ וַיִּשְׁתּ֜וּ לִפְנֵ֧י יְהֹוָ֛ה בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא בְּשִׂמְחָ֣ה גְדוֹלָ֑ה וַיַּמְלִ֤יכוּ שֵׁנִית֙ לִשְׁלֹמֹ֣ה בֶן־דָּוִ֔יד וַיִּמְשְׁח֧וּ לַיהֹוָ֛ה לְנָגִ֖יד וּלְצָד֥וֹק לְכֹהֵֽן׃ | καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον ἐναντίον κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ μετὰ χαρᾶς καὶ ἐβασίλευσαν ἐκ δευτέρου τὸν Σαλωμων υἱὸν Δαυιδ καὶ ἔχρισαν αὐτὸν τῷ κυρίῳ εἰς βασιλέα καὶ Σαδωκ εἰς ἱερωσύνην | Et comederunt, et biberunt coram Domino in die illo cum grandi laetitia. Et unxerunt secundo Salomonem filium David. Unxerunt autem eum Domino in principem, et Sadoc in pontificem. | ወበልዑ፡ ወሰትዩ፡ በቅድመ፡ እግዚአብሄር፡ በይእቲ፡ ዕለት፡ በዓቢይ፡ ትፍሥሕት፡ ወአንገሥዎ፡ ካዕበ፡ ለሰሎሞን፡ ወልዱ፡ ለዳዊት፡ ወቀብዕዎ፡ ከመ፡ ይኩን፡ ንጉሠ፡ ላዕለ፡ ሕዝበ፡ እግዚአብሄር፡ ወሳዶቅኒ፡ ተሠይመ፡ በውስተ፡ ካህናት። |
|---|
| 29:23 | וַיֵּ֣שֶׁב שְׁ֠לֹמֹ֠ה עַל־כִּסֵּ֨א יְהֹוָ֧ה׀לְמֶ֛לֶךְ תַּחַת־דָּוִ֥יד אָבִ֖יו וַיַּצְלַ֑ח וַיִּשְׁמְע֥וּ אֵלָ֖יו כׇּל־יִשְׂרָאֵֽל׃ | καὶ ἐκάθισεν Σαλωμων ἐπὶ θρόνου Δαυιδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ εὐδοκήθη καὶ ἐπήκουσαν αὐτοῦ πᾶς Ισραηλ | Seditque Salomon super solium Domini in regem pro David patre suo, et cunctis placuit : et paruit illi omnis Israël. | ወነበረ፡ ሰሎሞን፡ በዲበ፡ መንበረ፡ መንግሥቱ፡ ለዳዊት፡ አቡሁ፡ ወተፈቅረ፡ በኀበ፡ ኵሉ፡ ወይሰምዕዎ፡ ኵሉ፡ ሕዝበ፡ እስራኤል። |
|---|
| 29:24 | וְכׇל־הַשָּׂרִים֙ וְהַגִּבֹּרִ֔ים וְגַ֕ם כׇּל־בְּנֵ֖י הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑יד נָ֣תְנוּ יָ֔ד תַּ֖חַת שְׁלֹמֹ֥ה הַמֶּֽלֶךְ׃ | οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ δυνάσται καὶ πάντες υἱοὶ τοῦ βασιλέως Δαυιδ πατρὸς αὐτοῦ ὑπετάγησαν αὐτῷ | Sed et universi principes, et potentes, et cuncti filii regis David dederunt manum, et subjecti fuerunt Salomoni regi. | መላእክትኒ፡ ወጸናዕት፡ ወኵሎሙ፡ ደቂቀ፡ ዳዊት፡ ንጉሥ፡ አቡሁ፡ ገረሩ፡ ሎቱ፡ ወአዕበዮ፡ እግዚአብሄር፡ ለሰሎሞን፡ ላዕለ፡ ኵሉ፡ ሕዝበ፡ እስራኤል። |
|---|
| 29:25 | וַיְגַדֵּ֨ל יְהֹוָ֤ה אֶת־שְׁלֹמֹה֙ לְמַ֔עְלָה לְעֵינֵ֖י כׇּל־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּתֵּ֤ן עָלָיו֙ ה֣וֹד מַלְכ֔וּת אֲ֠שֶׁ֠ר לֹא־הָיָ֧ה עַל־כׇּל־מֶ֛לֶךְ לְפָנָ֖יו עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ {פ} | καὶ ἐμεγάλυνεν κύριος τὸν Σαλωμων ἐπάνωθεν ἐναντίον παντὸς Ισραηλ καὶ ἔδωκεν αὐτῷ δόξαν βασιλέως ὃ οὐκ ἐγένετο ἐπὶ παντὸς βασιλέως ἔμπροσθεν αὐτοῦ | Magnificavit ergo Dominus Salomonem super omnem Israël : et dedit illi gloriam regni, qualem nullus habuit ante eum rex Israël. | ወወሀቦ፡ እግዚአብሄር፡ ከብረ፡ ንግሥ፡ ዘኢኮነ፡ ከመ፡ ነገሥት፡ ቀደምት፡ አላ፡ አፈድፈደ፡ እምኔሆሙ። |
|---|
| 29:26 | וְדָוִיד֙ בֶּן־יִשָׁ֔י מָלַ֖ךְ עַל־כׇּל־יִשְׂרָאֵֽל׃ | καὶ Δαυιδ υἱὸς Ιεσσαι ἐβασίλευσεν ἐπὶ Ισραηλ | Igitur David filius Isai regnavit super universum Israël. | ወዳዊትኒ፡ ወልደ፡ ዕሤይ፡ ነግሠ፡ ላዕለ፡ እስራኤል፡ አርባዓ፡ ዓመተ። |
|---|
| 29:27 | וְהַיָּמִ֗ים אֲשֶׁ֤ר מָלַךְ֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה בְּחֶבְר֤וֹן מָלַךְ֙ שֶׁ֣בַע שָׁנִ֔ים וּבִירוּשָׁלַ֥͏ִם מָלַ֖ךְ שְׁלֹשִׁ֥ים וְשָׁלֽוֹשׁ׃ | ἔτη τεσσαράκοντα ἐν Χεβρων ἔτη ἑπτὰ καὶ ἐν Ιερουσαλημ ἔτη τριάκοντα τρία | Et dies quibus regnavit super Israël, fuerunt quadraginta anni : in Hebron regnavit septem annis, et in Jerusalem annis triginta tribus. | ወበብሔረ፡ ኬብሮን፡ ሰብዐተ፡ ዓመተ፡ ወበኢየሩሳሌም፡ ሠላሳ፡ ወሠለስተ፡ ዓመተ። |
|---|
| 29:28 | וַיָּ֙מׇת֙ בְּשֵׂיבָ֣ה טוֹבָ֔ה שְׂבַ֥ע יָמִ֖ים עֹ֣שֶׁר וְכָב֑וֹד וַיִּמְלֹ֛ךְ שְׁלֹמֹ֥ה בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃ | καὶ ἐτελεύτησεν ἐν γήρει καλῷ πλήρης ἡμερῶν πλούτῳ καὶ δόξῃ καὶ ἐβασίλευσεν Σαλωμων υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ | Et mortuus est in senectute bona, plenus dierum, et divitiis, et gloria : et regnavit Salomon filius ejus pro eo. | ወኮነ፡ መክብበ፡ ንግሡ፡ ለዳዊት፡ አርባዐ፡ ዓመተ፡ ወአዕረፈ፡ ዳዊት፡ በሠናይ፡ ርስዓን፡ ወበጽሐ፡ በመዋዕለ፡ ወበክብር፡ ወበብዕል፡ ወበስብሐት፡ ወነግሠ፡ ሰሎሞን፡ ወልዱ፡ ህየንቴሁ፡ እምድኅሬሁ። |
|---|
| 29:29 | וְדִבְרֵי֙ דָּוִ֣יד הַמֶּ֔לֶךְ הָרִאשֹׁנִ֖ים וְהָאַחֲרֹנִ֑ים הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־דִּבְרֵי֙ שְׁמוּאֵ֣ל הָרֹאֶ֔ה וְעַל־דִּבְרֵי֙ נָתָ֣ן הַנָּבִ֔יא וְעַל־דִּבְרֵ֖י גָּ֥ד הַחֹזֶֽה׃ | οἱ δὲ λοιποὶ λόγοι τοῦ βασιλέως Δαυιδ οἱ πρότεροι καὶ οἱ ὕστεροι γεγραμμένοι εἰσὶν ἐν λόγοις Σαμουηλ τοῦ βλέποντος καὶ ἐπὶ λόγων Ναθαν τοῦ προφήτου καὶ ἐπὶ λόγων Γαδ τοῦ βλέποντος | Gesta autem David regis priora et novissima scripta sunt in libro Samuelis videntis, et in libro Nathan prophetae, atque in volumine Gad videntis : | ወዘሰ፡ ተርፈ፡ እምቃላተ፡ ዳዊት፡ ንጉሥ፡ እምቀደምት፡ ወእምደኃርት፡ ጽሑፋን፡ እሙንቱ፡ በቃላተ፡ ሳሙኤል፡ ራዕይ፡ ዘበትርጓሜሁ፡ ነቢይ፡ ብሂል፡ ወበቃላተ፡ ናታን፡ ነቢይ፡ ወበቃላተ፡ ጋድ፡ ነቢይ። |
|---|
| 29:30 | עִ֥ם כׇּל־מַלְכוּת֖וֹ וּגְבוּרָת֑וֹ וְהָעִתִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר עָבְר֤וּ עָלָיו֙ וְעַל־יִשְׂרָאֵ֔ל וְעַ֖ל כׇּל־מַמְלְכ֥וֹת הָאֲרָצֽוֹת׃ {פ} | περὶ πάσης τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ τῆς δυναστείας αὐτοῦ καὶ οἱ καιροί οἳ ἐγένοντο ἐπ’ αὐτῷ καὶ ἐπὶ τὸν Ισραηλ καὶ ἐπὶ πάσας βασιλείας τῆς γῆς | universique regni ejus, et fortitudinis, et temporum quae transierunt sub eo, sive in Israël, sive in cunctis regnis terrarum. | ወበእንተ፡ ኵሉ፡ ንጉሡ፡ ለዳዊት፡ ወበእንተ፡ ጽንዑ፡ ወበእንተ፡ መዋዕል፡ ዘኮነ፡ በዕብሬተ፡ ንጉሡ፡ ለዳዊት፡ ላዕለ፡ ኵሉ፡ እስራኤል፡ ወላዕለ፡ ኵሉ፡ ነገሥተ፡ ምድር። |
|---|