| 20:1 | בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם חָלָ֥ה חִזְקִיָּ֖הוּ לָמ֑וּת וַיָּבֹ֣א אֵ֠לָ֠יו יְשַׁעְיָ֨הוּ בֶן־אָמ֜וֹץ הַנָּבִ֗יא וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהֹוָה֙ צַ֣ו לְבֵיתֶ֔ךָ כִּ֛י מֵ֥ת אַתָּ֖ה וְלֹ֥א תִֽחְיֶֽה׃ | ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἠρρώστησεν Εζεκιας εἰς θάνατον καὶ εἰσῆλθεν πρὸς αὐτὸν Ησαιας υἱὸς Αμως ὁ προφήτης καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν τάδε λέγει κύριος ἔντειλαι τῷ οἴκῳ σου ὅτι ἀποθνῄσκεις σὺ καὶ οὐ ζήσῃ | In diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem : et venit ad eum Isaias filius Amos propheta, dixitque ei : Haec dicit Dominus Deus : Praecipe domui tuae : morieris enim tu, et non vives. | ወውእተ፡ አሚረ፡ ደወየ፡ ሕዝቅያስ፡ ወበጽሐ፡ ለመዊት፡ ወቦአ፡ ኢሳይያስ፡ ነቢይ፡ ወልደ፡ አሞጽ፡ ኀቤሁ፡ ወይቤሎ፡ ከመዝ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ሥራዕ፡ ቤተከአ፡ እስመ፡ ትመውትአ፡ ወኢተሐዩእ። |
|---|
| 20:2 | וַיַּסֵּ֥ב אֶת־פָּנָ֖יו אֶל־הַקִּ֑יר וַיִּ֨תְפַּלֵּ֔ל אֶל־יְהֹוָ֖ה לֵאמֹֽר׃ | καὶ ἀπέστρεψεν Εζεκιας τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸς τὸν τοῖχον καὶ ηὔξατο πρὸς κύριον λέγων | Qui convertit faciem suam ad parietem, et oravit Dominum, dicens : | ወሜጠ፡ ገጾ፡ ሕዝቅያስ፡ ኀበ፡ አረፍት፡ ወጸለየ፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ እንዘ፡ ይሴብሕ ፤ |
|---|
| 20:3 | אָנָּ֣ה יְהֹוָ֗ה זְכׇר־נָ֞א אֵ֣ת אֲשֶׁ֧ר הִתְהַלַּ֣כְתִּי לְפָנֶ֗יךָ בֶּאֱמֶת֙ וּבְלֵבָ֣ב שָׁלֵ֔ם וְהַטּ֥וֹב בְּעֵינֶ֖יךָ עָשִׂ֑יתִי וַיֵּ֥בְךְּ חִזְקִיָּ֖הוּ בְּכִ֥י גָדֽוֹל׃ {ס} | ὦ δή κύριε μνήσθητι δὴ ὅσα περιεπάτησα ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν καρδίᾳ πλήρει καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου ἐποίησα καὶ ἔκλαυσεν Εζεκιας κλαυθμῷ μεγάλῳ | Obsecro, Domine : memento, quaeso, quomodo ambulaverim coram te in veritate, et in corde perfecto, et quod placitum est coram te fecerim. Flevit itaque Ezechias fletu magno. | እግዚኦ፡ ተዘከር፡ ከመ፡ በጽድቅ፡ ሖርኩ፡ ቅድሜከ፡ ወበፍጹም፡ ልብ፡ ገበርክዋ፡ ለሠናይት፡ ወበከየ፡ ሕዝቅያስ፡ ዐቢየ፡ ብካየ። |
|---|
| 20:4 | וַיְהִ֣י יְשַֽׁעְיָ֔הוּ לֹ֣א יָצָ֔א (העיר) [חָצֵ֖ר] הַתִּיכֹנָ֑ה וּ֨דְבַר־יְהֹוָ֔ה הָיָ֥ה אֵלָ֖יו לֵאמֹֽר׃ | καὶ ἦν Ησαιας ἐν τῇ αὐλῇ τῇ μέσῃ καὶ ῥῆμα κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν λέγων | Et antequam egrederetur Isaias mediam partem atrii, factus est sermo Domini ad eum, dicens : | ወበጽሐ፡ ኢሳይያስ፡ ውስተ፡ ማእከላዊ፡ በጸድ፡ ወነበቦ፡ እግዚአብሔር፡ ወይቤሎ ፤ |
|---|
| 20:5 | שׁ֣וּב וְאָמַרְתָּ֞ אֶל־חִזְקִיָּ֣הוּ נְגִיד־עַמִּ֗י כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהֹוָה֙ אֱלֹהֵי֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔יךָ שָׁמַ֙עְתִּי֙ אֶת־תְּפִלָּתֶ֔ךָ רָאִ֖יתִי אֶת־דִּמְעָתֶ֑ךָ הִנְנִי֙ רֹ֣פֶא לָ֔ךְ בַּיּוֹם֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י תַּעֲלֶ֖ה בֵּ֥ית יְהֹוָֽה׃ | ἐπίστρεψον καὶ ἐρεῖς πρὸς Εζεκιαν τὸν ἡγούμενον τοῦ λαοῦ μου τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Δαυιδ τοῦ πατρός σου ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου εἶδον τὰ δάκρυά σου ἰδοὺ ἐγὼ ἰάσομαί σε τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναβήσῃ εἰς οἶκον κυρίου | Revertere, et dic Ezechiae duci populi mei : Haec dicit Dominus Deus David patris tui : Audivi orationem tuam, et vidi lacrimas tuas, et ecce sanavi te : die tertio ascendes templum Domini. | ግባእ፡ ወበሎ፡ ለሕዝቅያስ፡ ንጉሦሙ፡ ለሕዝብየ፡ ከመዝ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ አምላከ፡ ዳዊት፡ አቡከ፡ ሰማዕኩአ፡ ጸሎተከአ፡ ወርኢኩከአ፡ አንብዕከ ፤ ናሁ፡ እፌውሰከ፡ አነ ፤ እስከ፡ ሠሉስ፡ መዋዕል፡ ተዐርግ፡ ቤተ፡ እግዚአብሔርአ። |
|---|
| 20:6 | וְהֹסַפְתִּ֣י עַל־יָמֶ֗יךָ חֲמֵ֤שׁ עֶשְׂרֵה֙ שָׁנָ֔ה וּמִכַּ֤ף מֶֽלֶךְ־אַשּׁוּר֙ אַצִּ֣ילְךָ֔ וְאֵ֖ת הָעִ֣יר הַזֹּ֑את וְגַנּוֹתִי֙ עַל־הָעִ֣יר הַזֹּ֔את לְמַֽעֲנִ֔י וּלְמַ֖עַן דָּוִ֥ד עַבְדִּֽי׃ | καὶ προσθήσω ἐπὶ τὰς ἡμέρας σου πέντε καὶ δέκα ἔτη καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως Ἀσσυρίων σώσω σε καὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης δῑ ἐμὲ καὶ διὰ Δαυιδ τὸν δοῦλόν μου | Et addam diebus tuis quindecim annos : sed et de manu regis Assyriorum liberabo te, et civitatem hanc : et protegam urbem istam propter me, et propter David servum meum. | ወእዌስከከ፡ ላዕለ፡ ክራማቲከአ፡ ፲ወ፭ዓመተ፡ ወአድኅነከ፡ እምእዴሁ፡ ለንጉሠ፡ ፋርስ፡ ወለዛኒ፡ ሀገርአ፡ ኣጸንዓ፡ በእንቲአየ፡ [ወበ]በይነ፡ ዳዊት፡ ገብርየአ። |
|---|
| 20:7 | וַיֹּ֣אמֶר יְשַׁעְיָ֔הוּ קְח֖וּ דְּבֶ֣לֶת תְּאֵנִ֑ים וַיִּקְח֛וּ וַיָּשִׂ֥ימוּ עַֽל־הַשְּׁחִ֖ין וַיֶּֽחִי׃ | καὶ εἶπεν λαβέτωσαν παλάθην σύκων καὶ ἐπιθέτωσαν ἐπὶ τὸ ἕλκος καὶ ὑγιάσει | Dixitque Isaias : Afferte massam ficorum. Quam cum attulissent, et posuissent super ulcus ejus, curatus est. | ወይቤሎ፡ ንሣእ፡ ዐጽቀ፡ በለስ፡ ወጢእ፡ ቦቱ፡ ኀበ፡ ተሐምም፡ ውተሐዩ። |
|---|
| 20:8 | וַיֹּ֤אמֶר חִזְקִיָּ֙הוּ֙ אֶֽל־יְשַׁעְיָ֔הוּ מָ֣ה א֔וֹת כִּֽי־יִרְפָּ֥א יְהֹוָ֖ה לִ֑י וְעָלִ֛יתִי בַּיּ֥וֹם הַשְּׁלִישִׁ֖י בֵּ֥ית יְהֹוָֽה׃ | καὶ εἶπεν Εζεκιας πρὸς Ησαιαν τί τὸ σημεῖον ὅτι ἰάσεταί με κύριος καὶ ἀναβήσομαι εἰς οἶκον κυρίου τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ | Dixerat autem Ezechias ad Isaiam : Quod erit signum, quia Dominus me sanabit, et quia ascensurus sum die tertia templum Domini ? | ወይቤሎ፡ ሕዝቅያስ፡ ለኢሳይያስ፡ ምንት፡ ትእምርቱ፡ ከመ፡ ያሕይወኒ፡ እግዚአብሔር፡ ወአዐርግ፡ ቤተ፡ እግዚአብሔር፡ እስከ፡ ሠሉስ። |
|---|
| 20:9 | וַיֹּ֣אמֶר יְשַׁעְיָ֗הוּ זֶה־לְּךָ֤ הָאוֹת֙ מֵאֵ֣ת יְהֹוָ֔ה כִּ֚י יַעֲשֶׂ֣ה יְהֹוָ֔ה אֶת־הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר הָלַ֤ךְ הַצֵּל֙ עֶ֣שֶׂר מַעֲל֔וֹת אִם־יָשׁ֖וּב עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת׃ | καὶ εἶπεν Ησαιας τοῦτο τὸ σημεῖον παρὰ κυρίου ὅτι ποιήσει κύριος τὸν λόγον ὃν ἐλάλησεν πορεύσεται ἡ σκιὰ δέκα βαθμούς ἐὰν ἐπιστρέφῃ δέκα βαθμούς | Cui ait Isaias : Hoc erit signum a Domino quod facturus sit Dominus sermonem quem locutus est : vis ut ascendat umbra decem lineis, an ut revertatur totidem gradibus ? | ወይቤሎ፡ ኢሳይያስ፡ ዝውእቱ፡ ትእምርቱ፡ ዘእምኀበ፡ እግዚአብሔር፡ ከመ፡ ይግበር፡ እግዚአብሔር፡ ቃሎ፡ ዘነበበ ፤ ይወርድ፡ ጽላሎት፡ ውስተ፡ ፲መዓርጋት፡ አመ፡ ይገብእ፡ ፲መዓርጋተ። |
|---|
| 20:10 | וַיֹּ֙אמֶר֙ יְחִזְקִיָּ֔הוּ נָקֵ֣ל לַצֵּ֔ל לִנְט֖וֹת עֶ֣שֶׂר מַעֲל֑וֹת לֹ֣א כִ֔י יָשׁ֥וּב הַצֵּ֛ל אֲחֹרַנִּ֖ית עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת׃ | καὶ εἶπεν Εζεκιας κοῦφον τὴν σκιὰν κλῖναι δέκα βαθμούς οὐχί ἀλλ’ ἐπιστραφήτω ἡ σκιὰ δέκα βαθμοὺς εἰς τὰ ὀπίσω | Et ait Ezechias : Facile est umbram crescere decem lineis : nec hoc volo ut fiat, sed ut revertatur retrorsum decem gradibus. | ወይቤሎ፡ ሕዝቅያስ፡ ይገብእ፡ ጽላሎት፡ ድኅሬሁ፡ ፲መዐርጋተ። |
|---|
| 20:11 | וַיִּקְרָ֛א יְשַׁעְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא אֶל־יְהֹוָ֑ה וַיָּ֣שֶׁב אֶת־הַצֵּ֗ל בַּֽ֠מַּעֲל֠וֹת אֲשֶׁ֨ר יָרְדָ֜ה בְּמַעֲל֥וֹת אָחָ֛ז אֲחֹרַנִּ֖ית עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת׃ {פ} | καὶ ἐβόησεν Ησαιας ὁ προφήτης πρὸς κύριον καὶ ἐπέστρεψεν ἡ σκιὰ ἐν τοῖς ἀναβαθμοῖς εἰς τὰ ὀπίσω δέκα βαθμούς | Invocavit itaque Isaias propheta Dominum, et reduxit umbram per lineas quibus jam descenderat in horologio Achaz, retrorsum decem gradibus. | ወጸርኀ፡ ኢሳይያስ፡ ነቢይ፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ ወገብአ፡ ጽላሎት፡ ድኅሬሁ፡ ፲መዐርጋተ። |
|---|
| 20:12 | בָּעֵ֣ת הַהִ֡יא שָׁלַ֡ח בְּרֹאדַ֣ךְ בַּ֠לְאֲדָ֠ן בֶּֽן־בַּלְאֲדָ֧ן מֶלֶךְ־בָּבֶ֛ל סְפָרִ֥ים וּמִנְחָ֖ה אֶל־חִזְקִיָּ֑הוּ כִּ֣י שָׁמַ֔ע כִּ֥י חָלָ֖ה חִזְקִיָּֽהוּ׃ | ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπέστειλεν Μαρωδαχβαλαδαν υἱὸς Βαλαδαν βασιλεὺς Βαβυλῶνος βιβλία καὶ μαναα πρὸς Εζεκιαν ὅτι ἤκουσεν ὅτι ἠρρώστησεν Εζεκιας | In tempore illo misit Berodach Baladan, filius Baladan, rex Babyloniorum, litteras et munera ad Ezechiam : audierat enim quod aegrotasset Ezechias. | ወይእተ፡ አሚረ፡ ለአከ፡ መሮዳኅ፡ ወልደ፡ በለዓን፡ ንጉሠ፡ ባቢሎን፡ መጻሕፍተ፡ ወመሐና፡ ኀበ፡ ሕዝቅያስ፡ እስመ፡ ስምዐ፡ ከመ፡ ደወየ፡ ሕዝቅያስ። |
|---|
| 20:13 | וַיִּשְׁמַ֣ע עֲלֵיהֶם֮ חִזְקִיָּ֒הוּ֒ וַיַּרְאֵ֣ם אֶת־כׇּל־בֵּ֣ית נְכֹתֹ֡ה אֶת־הַכֶּ֩סֶף֩ וְאֶת־הַזָּהָ֨ב וְאֶת־הַבְּשָׂמִ֜ים וְאֵ֣ת׀ שֶׁ֣מֶן הַטּ֗וֹב וְאֵת֙ בֵּ֣ית כֵּלָ֔יו וְאֵ֛ת כׇּל־אֲשֶׁ֥ר נִמְצָ֖א בְּאוֹצְרֹתָ֑יו לֹא־הָיָ֣ה דָבָ֗ר אֲ֠שֶׁ֠ר לֹֽא־הֶרְאָ֧ם חִזְקִיָּ֛הוּ בְּבֵית֖וֹ וּבְכׇל־מֶמְשַׁלְתּֽוֹ׃ | καὶ ἐχάρη ἐπ’ αὐτοῖς Εζεκιας καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς ὅλον τὸν οἶκον τοῦ νεχωθα τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον τὰ ἀρώματα καὶ τὸ ἔλαιον τὸ ἀγαθόν καὶ τὸν οἶκον τῶν σκευῶν καὶ ὅσα ηὑρέθη ἐν τοῖς θησαυροῖς αὐτοῦ οὐκ ἦν λόγος ὃν οὐκ ἔδειξεν αὐτοῖς Εζεκιας ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἐν πάσῃ τῇ ἐξουσίᾳ αὐτοῦ | Laetatus est autem in adventu eorum Ezechias, et ostendit eis domum aromatum, et aurum et argentum, et pigmenta varia, unguenta quoque, et domum vasorum suorum, et omnia quae habere poterat in thesauris suis. Non fuit quod non monstraret eis Ezechias in domo sua, et in omni potestate sua. | ወተፈሥሐ፡ ሕዝቅያስ፡ በእንቲአሁ፡ ወአርአዮሙ፡ ኵሎ፡ ቤተ፡ ኒቆታሁ፡ ወርቀ፡ ወብሩረ፡ ወአፈዋተኒ፡ ወቅብአኒ፡ ቡሩከ፡ ወቤተ፡ ንዋይኒ፡ ወኵሎ፡ ዘተረክበ፡ ውስተ፡ ቤተ፡ መዝገቡ፡ ወአልቦ፡ ኀበ፡ ኢያርአዮሙ፡ ሕዝቅያስ፡ ዘውስተ፡ ቤቱ፡ ወኵሉ፡ ምኵናኑ። |
|---|
| 20:14 | וַיָּבֹא֙ יְשַׁעְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֶל־הַמֶּ֖לֶךְ חִזְקִיָּ֑הוּ וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו מָ֥ה אָמְר֣וּ׀ הָאֲנָשִׁ֣ים הָאֵ֗לֶּה וּמֵאַ֙יִן֙ יָבֹ֣אוּ אֵלֶ֔יךָ וַיֹּ֙אמֶר֙ חִזְקִיָּ֔הוּ מֵאֶ֧רֶץ רְחוֹקָ֛ה בָּ֖אוּ מִבָּבֶֽל׃ | καὶ εἰσῆλθεν Ησαιας ὁ προφήτης πρὸς τὸν βασιλέα Εζεκιαν καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν τί ἐλάλησαν οἱ ἄνδρες οὗτοι καὶ πόθεν ἥκασιν πρὸς σέ καὶ εἶπεν Εζεκιας ἐκ γῆς πόρρωθεν ἥκασιν πρός με ἐκ Βαβυλῶνος | Venit autem Isaias propheta ad regem Ezechiam, dixitque ei : Quid dixerunt viri isti ? aut unde venerunt ad te ? Cui ait Ezechias : De terra longinqua venerunt ad me, de Babylone. | ወቦአ፡ ኢሳይያስ፡ ነቢይ፡ ኀበ፡ ሕዝቅያስ፡ ንጉሥ፡ ወይቤሎ፡ ምንተኑ፡ ተናገሩ፡ እሉ፡ ዕደው፡ ወእምአይቴ፡ መጽኡ፡ ኀቤከ፡ ወይቤሎ፡ ሕዝቅያስ፡ እምርሑቅ፡ ብሔር፡ መጽኡ፡ ኀቤየ፡ እምባቢሎን። |
|---|
| 20:15 | וַיֹּ֕אמֶר מָ֥ה רָא֖וּ בְּבֵיתֶ֑ךָ וַיֹּ֣אמֶר חִזְקִיָּ֗הוּ אֵ֣ת כׇּל־אֲשֶׁ֤ר בְּבֵיתִי֙ רָא֔וּ לֹא־הָיָ֥ה דָבָ֛ר אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־הִרְאִיתִ֖ם בְּאֹצְרֹתָֽי׃ | καὶ εἶπεν τί εἶδον ἐν τῷ οἴκῳ σου καὶ εἶπεν πάντα ὅσα ἐν τῷ οἴκῳ μου εἶδον οὐκ ἦν ἐν τῷ οἴκῳ μου ὃ οὐκ ἔδειξα αὐτοῖς ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τοῖς θησαυροῖς μου | At ille respondit : Quid viderunt in domo tua ? Ait Ezechias : Omnia quaecumque sunt in domo mea, viderunt : nihil est quod non monstraverim eis in thesauris meis. | ወይቤሎ፡ ምንተ፡ አርአይኮሙ፡ ወይቤሎ፡ ኵሎ፡ ዘውስተ፡ ቤትየ፡ ርእዩ፡ ወዓዲ፡ ዘውስተ፡ መዘግብትየኒ፡ ርእዩ። |
|---|
| 20:16 | וַיֹּ֥אמֶר יְשַׁעְיָ֖הוּ אֶל־חִזְקִיָּ֑הוּ שְׁמַ֖ע דְּבַר־יְהֹוָֽה׃ | καὶ εἶπεν Ησαιας πρὸς Εζεκιαν ἄκουσον λόγον κυρίου | Dixit itaque Isaias Ezechiae : Audi sermonem Domini : | ወይቤሎ፡ ኢሳይያስ፡ ለሕዝቅያስ፡ ስማዕ፡ ቃለ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 20:17 | הִנֵּה֮ יָמִ֣ים בָּאִים֒ וְנִשָּׂ֣א׀ כׇּל־אֲשֶׁ֣ר בְּבֵיתֶ֗ךָ וַאֲשֶׁ֨ר אָצְר֧וּ אֲבֹתֶ֛יךָ עַד־הַיּ֥וֹם הַזֶּ֖ה בָּבֶ֑לָה לֹא־יִוָּתֵ֥ר דָּבָ֖ר אָמַ֥ר יְהֹוָֽה׃ | ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται καὶ λημφθήσεται πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ σου καὶ ὅσα ἐθησαύρισαν οἱ πατέρες σου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης εἰς Βαβυλῶνα καὶ οὐχ ὑπολειφθήσεται ῥῆμα ὃ εἶπεν κύριος | Ecce dies venient, et auferentur omnia quae sunt in domo tua, et quae condiderunt patres tui usque in diem hanc, in Babylonem : non remanebit quidquam, ait Dominus. | ናሁ፡ ይበጽሕ፡ መዋዕል፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ወይነሥኡ፡ ኵሎ፡ ዘውስተ፡ ቤትከ፡ ወኵሎ፡ ዘዘገቡ፡ አበዊከ፡ እስከ፡ ዮም፡ ወይወስዱ፡ ባቢሎን፡ ወአልቦ፡ ዘያተርፉ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 20:18 | וּמִבָּנֶ֜יךָ אֲשֶׁ֨ר יֵצְא֧וּ מִמְּךָ֛ אֲשֶׁ֥ר תּוֹלִ֖יד (יקח) [יִקָּ֑חוּ] וְהָיוּ֙ סָרִיסִ֔ים בְּהֵיכַ֖ל מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל׃ | καὶ οἱ υἱοί σου οἳ ἐξελεύσονται ἐκ σοῦ οὓς γεννήσεις λήμψεται καὶ ἔσονται εὐνοῦχοι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος | Sed et de filiis tuis qui egredientur ex te, quos generabis, tollentur, et erunt eunuchi in palatio regis Babylonis. | ወይነሥእዎሙ፡ ለውሉድከ፡ ለእለ፡ ወለድከ፡ ወይሬስይዎሙ፡ ኅጽዋነ፡ ለቤተ፡ ንጉሠ፡ ባቢሎን። |
|---|
| 20:19 | וַיֹּ֤אמֶר חִזְקִיָּ֙הוּ֙ אֶֽל־יְשַׁעְיָ֔הוּ ט֥וֹב דְּבַר־יְהֹוָ֖ה אֲשֶׁ֣ר דִּבַּ֑רְתָּ וַיֹּ֕אמֶר הֲל֛וֹא אִם־שָׁל֥וֹם וֶאֱמֶ֖ת יִהְיֶ֥ה בְיָמָֽי׃ | καὶ εἶπεν Εζεκιας πρὸς Ησαιαν ἀγαθὸς ὁ λόγος κυρίου ὃν ἐλάλησεν ἔστω εἰρήνη ἐν ταῖς ἡμέραις μου | Dixit Ezechias ad Isaiam : Bonus sermo Domini quem locutus es : sit pax et veritas in diebus meis. | ወይቤሎ፡ ሕዝቅያስ፡ ሠናየ፡ ነበበ፡ እግዚአብሔር፡ ወይኩን፡ ሰላም፡ በመዋዕልየ። |
|---|
| 20:20 | וְיֶ֨תֶר דִּבְרֵ֤י חִזְקִיָּ֙הוּ֙ וְכׇל־גְּב֣וּרָת֔וֹ וַאֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֗ה אֶת־הַבְּרֵכָה֙ וְאֶת־הַתְּעָלָ֔ה וַיָּבֵ֥א אֶת־הַמַּ֖יִם הָעִ֑ירָה הֲלֹא־הֵ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־סֵ֛פֶר דִּבְרֵ֥י הַיָּמִ֖ים לְמַלְכֵ֥י יְהוּדָֽה׃ | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Εζεκιου καὶ πᾶσα ἡ δυναστεία αὐτοῦ καὶ ὅσα ἐποίησεν τὴν κρήνην καὶ τὸν ὑδραγωγὸν καὶ εἰσήνεγκεν τὸ ὕδωρ εἰς τὴν πόλιν οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν Ιουδα | Reliqua autem sermonum Ezechiae, et omnis fortitudo ejus, et quomodo fecerit piscinam et aquaeductum, et introduxerit aquas in civitatem, nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Juda ? | ወኵሉ፡ ነገሩ፡ ለሕዝቅያስ፡ ወኵሉ፡ ኀይሉ፡ ወኵሉ፡ ዘገብረ፡ በቄርኔ፡ ወበሙሓዘ፡ ማይ፡ ወዘአብአ፡ ማየ፡ ውስተ፡ ሀገር፡ ዝንቱ፡ ውእቱ፡ ዘጽሑፍ፡ ውስተ፡ መጽሐፈ፡ ነቢያቲሆሙ፡ ለነገሥተ፡ ይሁዳ። |
|---|
| 20:21 | וַיִּשְׁכַּ֥ב חִזְקִיָּ֖הוּ עִם־אֲבֹתָ֑יו וַיִּמְלֹ֛ךְ מְנַשֶּׁ֥ה בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃ {פ} | καὶ ἐκοιμήθη Εζεκιας μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυιδ καὶ ἐβασίλευσεν Μανασσης υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ | Dormivitque Ezechias cum patribus suis, et regnavit Manasses filius ejus pro eo. | ወሰከበ፡ ሕዝቅያስ፡ ምስለ፡ አበዊሁ፡ ወቀበርዎ፡ ውስተ፡ ሀገረ፡ ዳዊት፡ ወነግሠ፡ ምናሴ፡ ወልዱ፡ ህየንቴሁ። |
|---|