| 7:1 | וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע שִׁמְע֖וּ דְּבַר־יְהֹוָ֑ה כֹּ֣ה׀ אָמַ֣ר יְהֹוָ֗ה כָּעֵ֤ת׀מָחָר֙ סְאָה־סֹ֣לֶת בְּשֶׁ֗קֶל וְסָאתַ֧יִם שְׂעֹרִ֛ים בְּשֶׁ֖קֶל בְּשַׁ֥עַר שֹׁמְרֽוֹן׃ | καὶ εἶπεν Ελισαιε ἄκουσον λόγον κυρίου τάδε λέγει κύριος ὡς ἡ ὥρα αὕτη αὔριον μέτρον σεμιδάλεως σίκλου καὶ δίμετρον κριθῶν σίκλου ἐν ταῖς πύλαις Σαμαρείας | Dixit autem Eliseus : Audite verbum Domini : Haec dicit Dominus : In tempore hoc cras modius similae uno statere erit, et duo modii hordei statere uno, in porta Samariae. | ወይቤሎ፡ ኤልሳዕ፡ ስማዕ፡ ቃለ፡ እግዚአብሔር፡ ከመዝ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ጌሰመአ፡ ዘጊዜአ፡ መስፈርተ፡ ስንዳሌአ፡ በሰቅልአ፡ ትከውንአ፡ ወ፪መስፈርተ፡ ሰገምአ፡ በሰቅልአ፡ ይትወሀብአ፡ በአንቀጸ፡ ሰማርያ። |
|---|
| 7:2 | וַיַּ֣עַן הַשָּׁלִ֡ישׁ אֲשֶׁר־לַמֶּ֩לֶךְ֩ נִשְׁעָ֨ן עַל־יָד֜וֹ אֶת־אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִים֮ וַיֹּאמַר֒ הִנֵּ֣ה יְהֹוָ֗ה עֹשֶׂ֤ה אֲרֻבּוֹת֙ בַּשָּׁמַ֔יִם הֲיִֽהְיֶ֖ה הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וַיֹּ֗אמֶר הִנְּכָ֤ה רֹאֶה֙ בְּעֵינֶ֔יךָ וּמִשָּׁ֖ם לֹ֥א תֹאכֵֽל׃ {פ} | καὶ ἀπεκρίθη ὁ τριστάτης ἐφ’ ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπανεπαύετο ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ τῷ Ελισαιε καὶ εἶπεν ἰδοὺ ποιήσει κύριος καταρράκτας ἐν οὐρανῷ μὴ ἔσται τὸ ῥῆμα τοῦτο καὶ Ελισαιε εἶπεν ἰδοὺ σὺ ὄψῃ τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἐκεῖθεν οὐ φάγῃ | Respondens unus de ducibus, super cujus manum rex incumbebat, homini Dei, ait : Si Dominus fecerit etiam cataractas in caelo, numquid poterit esse quod loqueris ? Qui ait : Videbis oculis tuis, et inde non comedes. | ወአውሥአ፡ ዝክቱ፡ ዘያሰምክ፡ ንጉሥ፡ ላዕለ፡ እዴሁ፡ ወይቤሎ፡ ለኤልሳዕ፡ ለእመ፡ አውሐዘ፡ እግዚአብሔር፡ አስራበ፡ እክል፡ እምሰማይ፡ ኢይከውን፡ ከመዝ፡ ነገር፡ ዘትብል፡ ወይቤሎ፡ ኤልሳዕ፡ ሀለወከ፡ ትርአዮ፡ በአዕይንቲከ፡ ወኢትጥዐሞ። |
|---|
| 7:3 | וְאַרְבָּעָ֧ה אֲנָשִׁ֛ים הָי֥וּ מְצֹרָעִ֖ים פֶּ֣תַח הַשָּׁ֑עַר וַיֹּֽאמְרוּ֙ אִ֣ישׁ אֶל־רֵעֵ֔הוּ מָ֗ה אֲנַ֛חְנוּ יֹשְׁבִ֥ים פֹּ֖ה עַד־מָֽתְנוּ׃ | καὶ τέσσαρες ἄνδρες ἦσαν λεπροὶ παρὰ τὴν θύραν τῆς πόλεως καὶ εἶπεν ἀνὴρ πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ τί ἡμεῖς καθήμεθα ὧδε ἕως ἀποθάνωμεν | Quatuor ergo viri erant leprosi juxta introitum portae : qui dixerunt ad invicem : Quid hic esse volumus donec moriamur ? | ወሀለዉ፡ ፬ዕደው፡ እለ፡ ለምጽ፡ ኀበ፡ አንቀጸ፡ ሀገር፡ ወተባሀሉ፡ በበይናቲሆሙ፡ ምንት፡ ያነብረነ፡ ዝየ፡ ለነ፡ እስከ፡ ንመውት። |
|---|
| 7:4 | אִם־אָמַ֩רְנוּ֩ נָב֨וֹא הָעִ֜יר וְהָרָעָ֤ב בָּעִיר֙ וָמַ֣תְנוּ שָׁ֔ם וְאִם־יָשַׁ֥בְנוּ פֹ֖ה וָמָ֑תְנוּ וְעַתָּ֗ה לְכוּ֙ וְנִפְּלָה֙ אֶל־מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֔ם אִם־יְחַיֻּ֣נוּ נִֽחְיֶ֔ה וְאִם־יְמִיתֻ֖נוּ וָמָֽתְנוּ׃ | ἐὰν εἴπωμεν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν πόλιν καὶ ὁ λιμὸς ἐν τῇ πόλει καὶ ἀποθανούμεθα ἐκεῖ καὶ ἐὰν καθίσωμεν ὧδε καὶ ἀποθανούμεθα καὶ νῦν δεῦτε καὶ ἐμπέσωμεν εἰς τὴν παρεμβολὴν Συρίας ἐὰν ζωογονήσωσιν ἡμᾶς καὶ ζησόμεθα καὶ ἐὰν θανατώσωσιν ἡμᾶς καὶ ἀποθανούμεθα | sive ingredi voluerimus civitatem, fame moriemur : sive manserimus hic, moriendum nobis est : venite ergo, et transfugiamus ad castra Syriae : si pepercerint nobis, vivemus : si autem occidere voluerint, nihilominus moriemur. | እመኒ፡ ቦእነ፡ ሀገረ፡ ንመውት፡ በረኃብ፡ በህያ፡ እስመ፡ ርኁብ፡ ሀገር፡ ወእመኒ፡ ነበርነ፡ ዝየ፡ ንመውት፡ ወይእዜኒ፡ ንዑ፡ ንሖር፡ ውስተ፡ ተዓይኒሆሙ፡ ለሶርያ ፤ እመ፡ አሕየዉነ፡ ነሐዩ፡ ወእመኒ፡ ቀተሉነ፡ ንመውት። |
|---|
| 7:5 | וַיָּקֻ֣מוּ בַנֶּ֔שֶׁף לָב֖וֹא אֶל־מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֑ם וַיָּבֹ֗אוּ עַד־קְצֵה֙ מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֔ם וְהִנֵּ֥ה אֵֽין־שָׁ֖ם אִֽישׁ׃ | καὶ ἀνέστησαν ἐν τῷ σκότει εἰσελθεῖν εἰς τὴν παρεμβολὴν Συρίας καὶ ἦλθον εἰς μέρος τῆς παρεμβολῆς Συρίας καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἀνὴρ ἐκεῖ | Surrexerunt ergo vesperi, ut venirent ad castra Syriae. Cumque venissent ad principium castrorum Syriae, nullum ibidem repererunt. | ወተንሥኡ፡ በውስተ፡ ጽልመት፡ ወቦኡ፡ ውስተ፡ ተዓይነ፡ ሶርያ፡ ወበጽሑ፡ ሶርያ፡ ወአልቦ፡ ዘረከቡ፡ በህየ። |
|---|
| 7:6 | וַאדֹנָ֞י הִשְׁמִ֣יעַ׀ אֶת־מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֗ם ק֥וֹל רֶ֙כֶב֙ ק֣וֹל ס֔וּס ק֖וֹל חַ֣יִל גָּד֑וֹל וַיֹּאמְר֞וּ אִ֣ישׁ אֶל־אָחִ֗יו הִנֵּ֣ה שָֽׂכַר־עָלֵ֩ינוּ֩ מֶ֨לֶךְ יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־מַלְכֵ֧י הַחִתִּ֛ים וְאֶת־מַלְכֵ֥י מִצְרַ֖יִם לָב֥וֹא עָלֵֽינוּ׃ | καὶ κύριος ἀκουστὴν ἐποίησεν τὴν παρεμβολὴν Συρίας φωνὴν ἅρματος καὶ φωνὴν ἵππου καὶ φωνὴν δυνάμεως μεγάλης καὶ εἶπεν ἀνὴρ πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ νῦν ἐμισθώσατο ἐφ’ ἡμᾶς βασιλεὺς Ισραηλ τοὺς βασιλέας τῶν Χετταίων καὶ τοὺς βασιλέας Αἰγύπτου τοῦ ἐλθεῖν ἐφ’ ἡμᾶς | Siquidem Dominus sonitum audiri fecerat in castris Syriae, curruum, et equorum, et exercitus plurimi : dixeruntque ad invicem : Ecce mercede conduxit adversum nos rex Israël reges Hethaeorum et Aegyptiorum, et venerunt super nos. | እስመ፡ አስምዖሙ፡ እግዚአብሔር፡ ለተዓይነ፡ ሶርያ፡ ድምፀ፡ ሰረገላት፡ ወድምፀ፡ አፍራስ፡ ወድምፀ፡ ሰራዊት፡ ብዙኅ፡ ወይቤሉ፡ ሶርያ፡ በበይናቲሆሙ፡ ይእዜ፡ ዐሰቦሙ፡ ላዕሌነ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ለንጉሠ፡ ኬጤዎን፡ ወንጉሠ፡ ግብጽ፡ ከመ፡ ይሩዱነ። |
|---|
| 7:7 | וַיָּק֘וּמוּ֮ וַיָּנ֣וּסוּ בַנֶּ֒שֶׁף֒ וַיַּעַזְב֣וּ אֶת־אׇהֳלֵיהֶ֗ם וְאֶת־סֽוּסֵיהֶם֙ וְאֶת־חֲמֹ֣רֵיהֶ֔ם הַֽמַּחֲנֶ֖ה כַּאֲשֶׁר־הִ֑יא וַיָּנֻ֖סוּ אֶל־נַפְשָֽׁם׃ | καὶ ἀνέστησαν καὶ ἀπέδρασαν ἐν τῷ σκότει καὶ ἐγκατέλιπαν τὰς σκηνὰς αὐτῶν καὶ τοὺς ἵππους αὐτῶν καὶ τοὺς ὄνους αὐτῶν ἐν τῇ παρεμβολῇ ὡς ἔστιν καὶ ἔφυγον πρὸς τὴν ψυχὴν ἑαυτῶν | Surrexerunt ergo, et fugerunt in tenebris, et dereliquerunt tentoria sua, et equos et asinos, in castris, fugeruntque animas tantum suas salvare cupientes. | ወመምሁ፡ ወተንሥኡ፡ ወጐዩ፡ በውስተ፡ ጽልመት፡ ወኀደጉ፡ ተዓይኒሆሙ፡ ወአፍራሲሆሙኒ፡ ወአእዱጊሆሙኒ፡ በከመ፡ ሀለወ፡ ወአምሰጡ፡ በነፍሶሙ። |
|---|
| 7:8 | וַיָּבֹ֩אוּ֩ הַֽמְצֹרָעִ֨ים הָאֵ֜לֶּה עַד־קְצֵ֣ה הַֽמַּחֲנֶ֗ה וַיָּבֹ֜אוּ אֶל־אֹ֤הֶל אֶחָד֙ וַיֹּאכְל֣וּ וַיִּשְׁתּ֔וּ וַיִּשְׂא֣וּ מִשָּׁ֗ם כֶּ֤סֶף וְזָהָב֙ וּבְגָדִ֔ים וַיֵּלְכ֖וּ וַיַּטְמִ֑נוּ וַיָּשֻׁ֗בוּ וַיָּבֹ֙אוּ֙ אֶל־אֹ֣הֶל אַחֵ֔ר וַיִּשְׂא֣וּ מִשָּׁ֔ם וַיֵּלְכ֖וּ וַיַּטְמִֽנוּ׃ | καὶ εἰσῆλθον οἱ λεπροὶ οὗτοι ἕως μέρους τῆς παρεμβολῆς καὶ εἰσῆλθον εἰς σκηνὴν μίαν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ἦραν ἐκεῖθεν ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ ἱματισμὸν καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ἐπέστρεψαν καὶ εἰσῆλθον εἰς σκηνὴν ἄλλην καὶ ἔλαβον ἐκεῖθεν καὶ ἐπορεύθησαν καὶ κατέκρυψαν | Igitur cum venissent leprosi illi ad principium castrorum, ingressi sunt unum tabernaculum, et comederunt et biberunt : tuleruntque inde argentum, et aurum, et vestes, et abierunt, et absconderunt : et rursum reversi sunt ad aliud tabernaculum, et inde similiter auferentes absconderunt. | ወቦኡ፡ እልክቱ፡ እለ፡ ለምጽ፡ ውስተ፡ ትዕይንት፡ ወቦኡ፡ ውስተ፡ አሐቲ፡ ደብተራ፡ ወበልዑ፡ ወሰትዩ፡ ወነሥኡ፡ እምህየ፡ ወርቀ፡ ወብሩረ፡ ወአልባሰ፡ ወሖሩ፡ ወቦኡ፡ ውስተ፡ ካልእት፡ ትዕይንት፡ ወነሥኡ፡ እምህየኒ፡ ወሖሩ፡ ወኀብኡ። |
|---|
| 7:9 | וַיֹּאמְרוּ֩ אִ֨ישׁ אֶל־רֵעֵ֜הוּ לֹא־כֵ֣ן׀ אֲנַ֣חְנוּ עֹשִׂ֗ים הַיּ֤וֹם הַזֶּה֙ יוֹם־בְּשֹׂרָ֣ה ה֔וּא וַאֲנַ֣חְנוּ מַחְשִׁ֗ים וְחִכִּ֛ינוּ עַד־א֥וֹר הַבֹּ֖קֶר וּמְצָאָ֣נוּ עָו֑וֹן וְעַתָּה֙ לְכ֣וּ וְנָבֹ֔אָה וְנַגִּ֖ידָה בֵּ֥ית הַמֶּֽלֶךְ׃ | καὶ εἶπεν ἀνὴρ πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ οὐχ οὕτως ἡμεῖς ποιοῦμεν ἡ ἡμέρα αὕτη ἡμέρα εὐαγγελίας ἐστίν καὶ ἡμεῖς σιωπῶμεν καὶ μένομεν ἕως φωτὸς τοῦ πρωὶ καὶ εὑρήσομεν ἀνομίαν καὶ νῦν δεῦρο καὶ εἰσέλθωμεν καὶ ἀναγγείλωμεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως | Dixeruntque ad invicem : Non recte facimus : haec enim dies boni nuntii est. Si tacuerimus et noluerimus nuntiare usque mane, sceleris arguemur : venite, eamus, et nuntiemus in aula regis. | ወተባሀሉ፡ በበይናቲሆሙ፡ አኮ፡ ከመዝ፡ ዘንገብር፡ ንሕነ ፤ ዛቲ፡ ዕለት፡ ቡርክት፡ ይእቲ ፤ ወለእመ፡ አርመምነ፡ ወጸናሕነ፡ እስከ፡ ይጸብሕ፡ ጌጋየ፡ ይከውነነ ፤ ንዑ፡ ይእዜ፡ ንባእ፡ ወንዜኑ፡ ለቤተ፡ ንጉሥ። |
|---|
| 7:10 | וַיָּבֹ֗אוּ וַֽיִּקְרְאוּ֮ אֶל־שֹׁעֵ֣ר הָעִיר֒ וַיַּגִּ֤ידוּ לָהֶם֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֚אנוּ אֶל־מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֔ם וְהִנֵּ֧ה אֵֽין־שָׁ֛ם אִ֖ישׁ וְק֣וֹל אָדָ֑ם כִּ֣י אִם־הַסּ֤וּס אָסוּר֙ וְהַחֲמ֣וֹר אָס֔וּר וְאֹהָלִ֖ים כַּאֲשֶׁר־הֵֽמָּה׃ | καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐβόησαν πρὸς τὴν πύλην τῆς πόλεως καὶ ἀνήγγειλαν αὐτοῖς λέγοντες εἰσήλθομεν εἰς τὴν παρεμβολὴν Συρίας καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἐκεῖ ἀνὴρ καὶ φωνὴ ἀνθρώπου ὅτι εἰ μὴ ἵππος δεδεμένος καὶ ὄνος καὶ αἱ σκηναὶ αὐτῶν ὡς εἰσίν | Cumque venissent ad portam civitatis, narraverunt eis, dicentes : Ivimus ad castra Syriae, et nullum ibidem reperimus hominem, nisi equos et asinos alligatos, et fixa tentoria. | ወቦኡ፡ ወዐውየዉ፡ ኀበ፡ አንቀጸ፡ ሀገር፡ ወዜነዉ፡ ወይቤሉ፡ ቦእነ፡ ውስተ፡ ትዕይንቶሙ፡ ለሶርያ፡ ወአልቦ፡ ዘረከብነ፡ በህየ፡ ሰብአ፡ ወአልቦ፡ ድምፀ፡ ሰብእ፡ በህየ፡ ዘእንበለ፡ አፍራስ፡ ወአእዱግ፡ ወተዓይኒሆሙ፡ ከማሁ፡ ሀለወ ። |
|---|
| 7:11 | וַיִּקְרָ֖א הַשֹּׁעֲרִ֑ים וַיַּגִּ֕ידוּ בֵּ֥ית הַמֶּ֖לֶךְ פְּנִֽימָה׃ | καὶ ἐβόησαν οἱ θυρωροὶ καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως ἔσω | Ierunt ergo portarii, et nuntiaverunt in palatio regis intrinsecus. | ወቦኡ፡ በጸውት፡ ውስጠ፡ ወዜነዉ፡ ለቤተ፡ ንጉሥ። |
|---|
| 7:12 | וַיָּ֨קׇם הַמֶּ֜לֶךְ לַ֗יְלָה וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־עֲבָדָ֔יו אַגִּֽידָה־נָּ֣א לָכֶ֔ם אֵ֛ת אֲשֶׁר־עָ֥שׂוּ לָ֖נוּ אֲרָ֑ם יָדְע֞וּ כִּֽי־רְעֵבִ֣ים אֲנַ֗חְנוּ וַיֵּֽצְא֤וּ מִן־הַֽמַּחֲנֶה֙ לְהֵחָבֵ֤ה (בהשדה) [בַשָּׂדֶה֙] לֵאמֹ֔ר כִּֽי־יֵצְא֤וּ מִן־הָעִיר֙ וְנִתְפְּשֵׂ֣ם חַיִּ֔ים וְאֶל־הָעִ֖יר נָבֹֽא׃ | καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺς νυκτὸς καὶ εἶπεν πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ ἀναγγελῶ δὴ ὑμῖν ἃ ἐποίησεν ἡμῖν Συρία ἔγνωσαν ὅτι πεινῶμεν ἡμεῖς καὶ ἐξῆλθαν ἐκ τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐκρύβησαν ἐν τῷ ἀγρῷ λέγοντες ὅτι ἐξελεύσονται ἐκ τῆς πόλεως καὶ συλλημψόμεθα αὐτοὺς ζῶντας καὶ εἰς τὴν πόλιν εἰσελευσόμεθα | Qui surrexit nocte, et ait ad servos suos : Dico vobis quid fecerint nobis Syri : sciunt quia fame laboramus, et idcirco egressi sunt de castris, et latitant in agris, dicentes : Cum egressi fuerint de civitate, capiemus eos vivos, et tunc civitatem ingredi poterimus. | ወተንሥአ፡ ንጉሥ፡ በሌሊት፡ ወይቤሎሙ፡ ለደቁ፡ እንግርክሙኑ፡ ዘከመ፡ ይሬስዩነ፡ ሶርያ ፤ አእመሩነ፡ ዘከመ፡ ርኅብነ፡ ወወፅኡ፡ እምውስተ፡ ተዓይኒሆሙ፡ ወተኀብኡ፡ ውስተ፡ ገዳም፡ እንዘ፡ ይብሉ፡ ይወዕኡ፡ እምሀገሮሙ፡ ወንእኅዞሙ፡ ሕያዋኒሆሙ፡ ወእምዝ፡ ንበውእ፡ ሀገሮሙ። |
|---|
| 7:13 | וַיַּ֩עַן֩ אֶחָ֨ד מֵעֲבָדָ֜יו וַיֹּ֗אמֶר וְיִקְחוּ־נָ֞א חֲמִשָּׁ֣ה מִן־הַסּוּסִים֮ הַֽנִּשְׁאָרִים֮ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ־בָהּ֒ הִנָּ֗ם כְּכׇל־[הֲמ֤וֹן] (ההמון) יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ־בָ֔הּ הִנָּ֕ם כְּכׇל־הֲמ֥וֹן יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁר־תָּ֑מּוּ וְנִשְׁלְחָ֖ה וְנִרְאֶֽה׃ | καὶ ἀπεκρίθη εἷς τῶν παίδων αὐτοῦ καὶ εἶπεν λαβέτωσαν δὴ πέντε τῶν ἵππων τῶν ὑπολελειμμένων οἳ κατελείφθησαν ὧδε ἰδού εἰσιν πρὸς πᾶν τὸ πλῆθος Ισραηλ τὸ ἐκλεῖπον καὶ ἀποστελοῦμεν ἐκεῖ καὶ ὀψόμεθα | Respondit autem unus servorum ejus : Tollamus quinque equos qui remanserunt in urbe (quia ipsi tantum sunt in universa multitudine Israël, alii enim consumpti sunt), et mittentes, explorare poterimus. | ወአውሥአ፡ ፩እምውስተ፡ ደቁ፡ ወይቤሎ፡ ይንሥኡ፡ ፭አፍራሰ፡ እምውስተ፡ እለ፡ ተርፉ፡ ዝየ፡ እምኀበ፡ ኵሎ፡ እስራኤል፡ ወይሖሩ፡ ህየ፡ ወይርአዩ። |
|---|
| 7:14 | וַיִּקְח֕וּ שְׁנֵ֖י רֶ֣כֶב סוּסִ֑ים וַיִּשְׁלַ֨ח הַמֶּ֜לֶךְ אַחֲרֵ֧י מַֽחֲנֵה־אֲרָ֛ם לֵאמֹ֖ר לְכ֥וּ וּרְאֽוּ׃ | καὶ ἔλαβον δύο ἐπιβάτας ἵππων καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ ὀπίσω τοῦ βασιλέως Συρίας λέγων δεῦτε καὶ ἴδετε | Adduxerunt ergo duos equos, misitque rex in castra Syrorum, dicens : Ite, et videte. | ወነሥኡ፡ ፪መስተጽዕናነ፡ አፍራስ፡ ወፈነዎሙ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ ይዴግንዎ፡ ለንጉሠ፡ ሶርያ፡ ወይቤሎሙ፡ ሖሩ፡ ርእዩ ። |
|---|
| 7:15 | וַיֵּלְכ֣וּ אַחֲרֵיהֶם֮ עַד־הַיַּרְדֵּן֒ וְהִנֵּ֣ה כׇל־הַדֶּ֗רֶךְ מְלֵאָ֤ה בְגָדִים֙ וְכֵלִ֔ים אֲשֶׁר־הִשְׁלִ֥יכוּ אֲרָ֖ם (בהחפזם) [בְּחׇפְזָ֑ם] וַיָּשֻׁ֙בוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים וַיַּגִּ֖דוּ לַמֶּֽלֶךְ׃ | καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτῶν ἕως τοῦ Ιορδάνου καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ ὁδὸς πλήρης ἱματίων καὶ σκευῶν ὧν ἔρριψεν Συρία ἐν τῷ θαμβεῖσθαι αὐτούς καὶ ἐπέστρεψαν οἱ ἄγγελοι καὶ ἀνήγγειλαν τῷ βασιλεῖ | Qui abierunt post eos usque ad Jordanem : ecce autem omnis via plena erat vestibus et vasis quae projecerant Syri cum turbarentur : reversique nuntii indicaverunt regi. | ወሖሩ፡ ወዴገንዎሙ፡ እስከ፡ ተከዜ፡ ዮርዳኖስ፡ ወረከቡ፡ ኵሎ፡ ፍኖቶሙ፡ ምሉአ፡ አልባሰ፡ ወንዋየ፡ ዘገደፉ፡ ሶርያ፡ ሶበ፡ ደንገፁ ፤ ወገብኡ፡ እልክቱ፡ እለ፡ ተፈነዉ፡ ወዜነውዎ፡ ለንጉሠ፡ እስራኤል። |
|---|
| 7:16 | וַיֵּצֵ֣א הָעָ֔ם וַיָּבֹ֕זּוּ אֵ֖ת מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֑ם וַיְהִ֨י סְאָה־סֹ֜לֶת בְּשֶׁ֗קֶל וְסָאתַ֧יִם שְׂעֹרִ֛ים בְּשֶׁ֖קֶל כִּדְבַ֥ר יְהֹוָֽה׃ | καὶ ἐξῆλθεν ὁ λαὸς καὶ διήρπασεν τὴν παρεμβολὴν Συρίας καὶ ἐγένετο μέτρον σεμιδάλεως σίκλου καὶ δίμετρον κριθῶν σίκλου κατὰ τὸ ῥῆμα κυρίου | Et egressus populus diripuit castra Syriae : factusque est modius similae statere uno, et duo modii hordei statere uno, juxta verbum Domini. | ወወፅኡ፡ ሕዝብ፡ ወበርበሩ፡ ተዓይኒሆሙ፡ ለሶርያ፡ ወተሠይጠ፡ መስፈርተ፡ ስንዳሌ፡ በሰቅል፡ አሐቲ፡ በከመ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ወካዕባ፡ ለይእቲ፡ በአ፡ አሕቲ፡ ሰቅል። |
|---|
| 7:17 | וְהַמֶּ֩לֶךְ֩ הִפְקִ֨יד אֶת־הַשָּׁלִ֜ישׁ אֲשֶׁר־נִשְׁעָ֤ן עַל־יָדוֹ֙ עַל־הַשַּׁ֔עַר וַיִּרְמְסֻ֧הוּ הָעָ֛ם בַּשַּׁ֖עַר וַיָּמֹ֑ת כַּאֲשֶׁ֤ר דִּבֶּר֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר בְּרֶ֥דֶת הַמֶּ֖לֶךְ אֵלָֽיו׃ | καὶ ὁ βασιλεὺς κατέστησεν τὸν τριστάτην ἐφ’ ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπανεπαύετο ἐπὶ τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς πύλης καὶ συνεπάτησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐν τῇ πύλῃ καὶ ἀπέθανεν καθὰ ἐλάλησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ ὃς ἐλάλησεν ἐν τῷ καταβῆναι τὸν ἄγγελον πρὸς αὐτόν | Porro rex ducem illum, in cujus manu incumbebat, constituit ad portam : quem conculcavit turba in introitu portae, et mortuus est, juxta quod locutus fuerat vir Dei, quando descenderat rex ad eum. | ወፈነዎ፡ ንጉሥ፡ ለዝክቱ፡ ወዓሊሁ፡ ዘያሰምክ፡ ንጉሥ፡ ላዕለ፡ እዴሁ፡ ከመ፡ ይቁም፡ ውስተ፡ አንቀጽ፡ ወአጠቅዎ፡ ሕዝብ፡ በውስተ፡ አንቀጽ፡ ወኬድዎ፡ ወሞተ፡ በከመ፡ ነበበ፡ ብእሴ፡ እግዚአብሔር፡ በከመ፡ ይቤሎ፡ ሶበ፡ ለአክዎ፡ ኀቤሁ ። |
|---|
| 7:18 | וַיְהִ֗י כְּדַבֵּר֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אֶל־הַמֶּ֖לֶךְ לֵאמֹ֑ר סָאתַ֨יִם שְׂעֹרִ֜ים בְּשֶׁ֗קֶל וּֽסְאָה־סֹ֙לֶת֙ בְּשֶׁ֔קֶל יִֽהְיֶה֙ כָּעֵ֣ת מָחָ֔ר בְּשַׁ֖עַר שֹׁמְרֽוֹן׃ | καὶ ἐγένετο καθὰ ἐλάλησεν Ελισαιε πρὸς τὸν βασιλέα λέγων Δίμετρον κριθῆς σίκλου καὶ μέτρον σεμιδάλεως σίκλου καὶ ἔσται ὡς ἡ ὥρα αὕτη αὔριον ἐν τῇ πύλῃ Σαμαρείας | Factumque est secundum sermonem viri Dei quem dixerat regi, quando ait : Duo modii hordei statere uno erunt, et modius similae statere uno, hoc eodem tempore cras in porta Samariae : | ወኮነ፡ በከመ፡ ይቤሎ፡ ኤልሳዕ፡ ለንጉሥ፡ ካዕባ፡ ለይእቲ፡ መስፈርተ፡ ሰገም፡ በአሐቲ፡ ሰቅል፡ ወምዕሬሃ፡ ለይእቲ፡ መስፈርተ፡ ስንዳሌ፡ በአሐቲ፡ ሰቅል፡ ዘይቤሎ፡ ጌሰመ፡ ዘጊዜ፡ ይሠየጥ፡ በአንቀጸ፡ ሰማርያ። |
|---|
| 7:19 | וַיַּ֨עַן הַשָּׁלִ֜ישׁ אֶת־אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִים֮ וַיֹּאמַר֒ וְהִנֵּ֣ה יְהֹוָ֗ה עֹשֶׂ֤ה אֲרֻבּוֹת֙ בַּשָּׁמַ֔יִם הֲיִֽהְיֶ֖ה כַּדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וַיֹּ֗אמֶר הִנְּךָ֤ רֹאֶה֙ בְּעֵינֶ֔יךָ וּמִשָּׁ֖ם לֹ֥א תֹאכֵֽל׃ | καὶ ἀπεκρίθη ὁ τριστάτης τῷ Ελισαιε καὶ εἶπεν ἰδοὺ κύριος ποιεῖ καταρράκτας ἐν τῷ οὐρανῷ μὴ ἔσται τὸ ῥῆμα τοῦτο καὶ εἶπεν Ελισαιε ἰδοὺ ὄψῃ τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἐκεῖθεν οὐ φάγῃ | quando responderat dux ille viro Dei, et dixerat : Etiamsi Dominus fecerit cataractas in caelo, numquid poterit fieri quod loqueris ? Et dixit ei : Videbis oculis tuis, et inde non comedes. | ወአውሥአ፡ ውእቱ፡ ወዓሌ፡ ንጉሥ፡ ወይቤሎ፡ ለእመ፡ አውሐዘ፡ እግዚአብሔር፡ አስራበ፡ ሰማይ፡ እክለ፡ ኢይከውን፡ ከመዝ፡ ነገር፡ ዘትብል፡ ወይቤሎ፡ ኤልሳዕ፡ ሀለወከ፡ ትርአዮ፡ በአዕይንቲከ፡ ወኢትጥዕሞ። |
|---|
| 7:20 | וַֽיְהִי־ל֖וֹ כֵּ֑ן וַיִּרְמְס֨וּ אֹת֥וֹ הָעָ֛ם בַּשַּׁ֖עַר וַיָּמֹֽת׃ {ס} | καὶ ἐγένετο οὕτως καὶ συνεπάτησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐν τῇ πύλῃ καὶ ἀπέθανεν | Evenit ergo ei sicut praedictum fuerat, et conculcavit eum populus in porta, et mortuus est. | ወኮነ፡ ከማሁ፡ ወኬድዎ፡ ሕዝብ፡ በውስተ፡ አንቀጽ፡ ወሞተ። |
|---|