| 22:1 | Ἄνδρες ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀκούσατέ μου τῆς πρὸς ὑμᾶς νυνὶ ἀπολογίας | Viri fratres, et patres, audite quam ad vos nunc reddo rationem. | ስምዑ አኀዊነ ወአበዊነ ዘእወቅሥ ለክሙ ይእዜ። |
|---|
| 22:2 | ἀκούσαντες δὲ ὅτι τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς μᾶλλον παρέσχον ἡσυχίαν. καὶ φησίν· | Cum audissent autem quia hebraea lingua loqueretur ad illos, magis praestiterunt silentium. | ወሶበ ሰምዑ ከመ በዕብራይስጥ ይነግሮሙ ፈድፋደ አጽምዕዎ። |
|---|
| 22:3 | ἐγώ εἰμι ἀνὴρ Ἰουδαῖος, γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιὴλ πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ θεοῦ καθὼς πάντες ὑμεῖς ἐστε σήμερον· | Et dicit : Ego sum vir Judaeus, natus in Tarso Ciliciae, nutritus autem in ista civitate, secus pedes Gamaliel eruditus juxta veritatem paternae legis, aemulator legis, sicut et vos omnes estis hodie : | ወይቤሎሙ ጳውሎስ አንሰ ብእሲ አይሁዳዊ አነ ወተወለድኩ በሀገረ ጠርሴስ ዘቂልቅያ ወልህቁ በዛቲ ሀገር በታሕተ እገሪሁ ለገማልያል ወተምህርኩ በሕገ አበውየ ወኮንኩ ቀናኤ ለእግዚአብሔር ከመ ኵልክሙ አንትሙ ዮም። |
|---|
| 22:4 | ὃς ταύτην τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας, | qui hanc viam persecutus sum usque ad mortem, alligans et tradens in custodias viros ac mulieres, | ወሰደድክዎሙ ወቀተልክዎሙ እንዘ እሞቅሖሙ ለዕደዊሆሙ ወለአንስቲያሆሙ። |
|---|
| 22:5 | ὡς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς μαρτυρεῖ μοι καὶ πᾶν τὸ πρεσβυτέριον· παρ’ ὧν καὶ ἐπιστολὰς δεξάμενος πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς εἰς Δαμασκὸν ἐπορευόμην ἄξων καὶ τοὺς ἐκεῖσε ὄντας δεδεμένους εἰς Ἱερουσαλὴμ ἵνα τιμωρηθῶσιν. | sicut princeps sacerdotum mihi testimonium reddit, et omnes majores natu : a quibus et epistolas accipiens, ad fratres Damascum pergebam, ut adducerem inde vinctos in Jerusalem ut punirentur. | ወየአምሩ ሊቃነ ካህናት ወረበናት ኵሎሙ እለ ነሣእኩ እምኀቤሆሙ መጽሐፈ መባሕት ከመ እሑር ኀበ አኀው እለ በደማስቆ ከመ አምጽኦሙ ለእለ ሀለዉ ህየ ወአእትዎሙ ሙቁሓኒሆሙ ኢየሩሳሌም ይትኰነኑ። |
|---|
| 22:6 | ἐγένετο δέ μοι πορευομένῳ καὶ ἐγγίζοντι τῇ Δαμασκῷ περὶ μεσημβρίαν ἐξαίφνης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιαστράψαι φῶς ἱκανὸν περὶ ἐμέ, | Factum est autem, eunte me, et appropinquante Damasco media die, subito de caelo circumfulsit me lux copiosa : | ወእምዝ እንዘ አሐውር ደማስቆ አልጺቅየ ኀበ ሀገር ሶበ ይከውን ቀትረ ግብተ በረቀ መብረቅ ዐቢይ እምሰማይ ላዕሌየ። |
|---|
| 22:7 | ἔπεσά τε εἰς τὸ ἔδαφος καὶ ἤκουσα φωνῆς λεγούσης μοι, Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; | et decidens in terram, audivi vocem dicentem mihi : Saule, Saule, quid me persequeris ? | ወነጽሐኒ ውስተ ምድር ወሰማዕኩ ቃለ ዘይብለኒ ሳውል ሳውል ለምንት ትሰድደኒ። |
|---|
| 22:8 | ἐγὼ δὲ ἀπεκρίθην, τίς εἶ, κύριε; εἶπέν τε πρός ἐμέ, ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὃν σὺ διώκεις. | Ego autem respondi : Quis es, domine ? Dixitque ad me : Ego sum Jesus Nazarenus, quem tu persequeris. | ወተሰጠውክዎ ወእቤሎ መኑ አንተ እግዚኦ ወይቤለኒ አነ ውእቱ ኢየሱስ ናዝራዊ ዘአንተ ትሰድደኒ። |
|---|
| 22:9 | οἱ δὲ σὺν ἐμοὶ ὄντες τὸ μὲν φῶς ἐθεάσαντο τὴν δὲ φωνὴν οὐκ ἤκουσαν τοῦ λαλοῦντός μοι. | Et qui mecum erant, lumen quidem viderunt, vocem autem non audierunt ejus qui loquebatur mecum. | ወእለ ሀለዉ ምስሌየ ርእዩ መብረቆ ወደንገፁ ወቃለሰ ዘይትናገረኒ ኢሰምዑ። |
|---|
| 22:10 | εἶπον δέ, τί ποιήσω, κύριε; ὁ δὲ κύριος εἶπεν πρός με, ἀναστὰς πορεύου εἰς Δαμασκόν, κἀκεῖ σοι λαληθήσεται περὶ πάντων ὧν τέτακταί σοι ποιῆσαι. | Et dixi : Quid faciam, domine ? Dominus autem dixit ad me : Surgens vade Damascum : et ibi tibi dicetur de omnibus quae te oporteat facere. | ወእቤ ምንተ እግብር እግዚእየ ወይቤለኒ ተንሥእ ወሑር ደማስቆ ወበህየ ይነግሩከ ዘሀለወከ ትግበር። |
|---|
| 22:11 | ὡς δὲ οὐκ ἐνέβλεπον ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτὸς ἐκείνου, χειραγωγούμενος ὑπὸ τῶν συνόντων μοι ἦλθον εἰς Δαμασκόν. | Et cum non viderem prae claritate luminis illius, ad manum deductus a comitibus, veni Damascum. | ወእምዝ ተጸለልኩ አዕይንትየ እምግርማ መብረቅ ወአልቦ ዘእሬኢ ወእንዘ ይመርሑኒ እለ ምስሌየ በጻሕኩ ደማስቆ። |
|---|
| 22:12 | Ἀνανίας δέ τις, ἀνὴρ εὐλαβὴς κατὰ τὸν νόμον, μαρτυρούμενος ὑπὸ πάντων τῶν κατοικούντων Ἰουδαίων, | Ananias autem quidam vir secundum legem, testimonium habens ab omnibus cohabitantibus Judaeis, | ወሀሎ አሐዱ ብእሲ ዘስሙ ሐናንያ ኄር ወፈራሄ እግዚአብሔር በሕግ ወይንእድዎ ኵሎሙ አይሁድ እለ ይነብሩ ደማስቆ። |
|---|
| 22:13 | ἐλθὼν πρός ἐμὲ καὶ ἐπιστὰς εἶπέν μοι· Σαοὺλ ἀδελφέ, ἀνάβλεψον· κἀγὼ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἀνέβλεψα εἰς αὐτόν. | veniens ad me et astans, dixit mihi : Saule frater, respice. Et ego eadem hora respexi in eum. | ወመጽአ ኀቤየ ወቆመ ቅድሜየ ወይቤለኒ ሳውል እኁየ ርኢ ወርኢኩ ሶቤሃ። |
|---|
| 22:14 | ὁ δὲ εἶπεν, ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν προεχειρίσατό σε γνῶναι τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ἰδεῖν τὸν δίκαιον καὶ ἀκοῦσαι φωνὴν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, | At ille dixit : Deus patrum nostrorum praeordinavit te, ut cognosceres voluntatem ejus, et videres justum, et audires vocem ex ore ejus : | ወይቤለኒ አምላከ አበዊነ ሤመከ ከመ ታእምር ፈቃዶ ወትርአዮ ለጻድቅ ወትስማዕ ቃሎ እምአፉሁ። |
|---|
| 22:15 | ὅτι ἔσῃ μάρτυς αὐτῷ πρὸς πάντας ἀνθρώπους ὧν ἑώρακας καὶ ἤκουσας. | quia eris testis illius ad omnes homines eorum quae vidisti et audisti. | ወትኵኖ ሰማዕቶ በኀበ ኵሉ ሕዝብ በዘርኢከ ወበዘሰማዕከ። |
|---|
| 22:16 | καὶ νῦν τί μέλλεις; ἀναστὰς βάπτισαι καὶ ἀπόλυσαι τὰς ἁμαρτίας σου ἐπικαλεσάμενος τὸ ὄνομα αὐτοῦ. | Et nunc quid moraris ? Exsurge, et baptizare, et ablue peccata tua, invocato nomine ipsius. | ወይእዜኒ ዘከመ ትገብር እነግረከ ተንሥእ ወተጠመቅ ወተኀፀብ እምኀጣውኢከ ወጸውዕ ስሞ። |
|---|
| 22:17 | ἐγένετο δέ μοι ὑποστρέψαντι εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ προσευχομένου μου ἐν τῷ ἱερῷ γενέσθαι με ἐν ἐκστάσει | Factum est autem revertenti mihi in Jerusalem, et oranti in templo, fieri me in stupore mentis, | ወእምዝ ገቢእየ ኢየሩሳሌም እንዘ እጼሊ ሌሊተ በቤተ መቅደስ ደንገጽኩ። |
|---|
| 22:18 | καὶ ἴδον αὐτὸν λέγοντά μοι, σπεῦσον καὶ ἔξελθε ἐν τάχει ἐξ Ἱερουσαλήμ, διότι οὐ παραδέξονταί σου μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ. | et videre illum dicentem mihi : Festina, et exi velociter ex Jerusalem : quoniam non recipient testimonium tuum de me. | ወርኢክዎ እንዘ ይብለኒ ፃእ ፍጡነ እምኢየሩሳሌም እስመ ኢይትዌከፉ ስምዐ ዚኣከ በእንቲኣየ። |
|---|
| 22:19 | κἀγὼ εἶπον, κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ· | Et ego dixi : Domine, ipsi sciunt quia ego eram concludens in carcerem, et caedens per synagogas eos qui credebant in te : | ወእቤ አነ እወ እግዚኦ ለሊሆሙ የአምሩ ከመ አነ ዘእሞቅሖሙ ወእቀሥፎሙ ለእለ የአምኑ ብከ በምኵራባቲሆሙ። |
|---|
| 22:20 | καὶ ὅτε ἐξεχύννετο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς καὶ συνευδοκῶν καὶ φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν. | et cum funderetur sanguis Stephani testis tui, ego astabam, et consentiebam, et custodiebam vestimenta interficientium illum. | ወአመሂ ቀተልዎ ለእስጢፋኖስ ሰማዕትከ ሀሎኩ ምስሌሆሙ ህየ ኅቡረ ወአዐቅብ አልባሲሆሙ ለእለ ቀተልዎ። |
|---|
| 22:21 | καὶ εἶπεν πρός με, πορεύου, ὅτι ἐγὼ εἰς ἔθνη μακρὰν ἐξαποστελῶ σε. | Et dixit ad me : Vade, quoniam ego in nationes longe mittam te. | ወይቤለኒ ሑር እስመ እፌንወከ ኀበ አሕዛብ እለ ርኁቃን ትስብክ ወሰማዕክዎ ከመዝ ይቤለኒ። |
|---|
| 22:22 | Ἤκουον δὲ αὐτοῦ ἄχρι τούτου τοῦ λόγου καὶ ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν λέγοντες, αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν τοιοῦτον, οὐ γὰρ καθῆκεν αὐτὸν ζῆν. | Audiebant autem eum usque ad hoc verbum, et levaverunt vocem suam, dicentes : Tolle de terra hujusmodi : non enim fas est eum vivere. | ወሶበ ሰምዑ ዘንተ ነገረ እምጳውሎስ ከልሑ በዐቢይ ቃል ወይቤሉ አእትቶ ለዘከመዝ እምብሔርነ እስመ ኢይደልዎ ይሕየው። |
|---|
| 22:23 | κραυγαζόντων δὲ αὐτῶν καὶ ῥιπτούντων τὰ ἱμάτια καὶ κονιορτὸν βαλλόντων εἰς τὸν ἀέρα, | Vociferantibus autem eis, et projicientibus vestimenta sua, et pulverem jactantibus in aërem, | ወእንዘ ይጠርዑ ወይዌርዉ አልባሲሆሙ ወይዘርዉ ጸበለ ውስተ ነፋስ። |
|---|
| 22:24 | ἐκέλευσεν ὁ χιλίαρχος εἰσάγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολήν, εἴπας μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτὸν ἵνα ἐπιγνῷ δι’ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν αὐτῷ. | jussit tribunus induci eum in castra, et flagellis caedi, et torqueri eum, ut sciret propter quam causam sic acclamarent ei. | ወአዘዘ መልአክ ያብእዎ ውስተ ምኵናን ወይቅሥፍዎ ወይሕትትዎ ጌጋዮ ከመ ያእምር በእንተ ምንት የዐወይዉ ላዕሌሁ። |
|---|
| 22:25 | ὡς δὲ προέτειναν αὐτὸν τοῖς ἱμᾶσιν εἶπεν πρὸς τὸν ἑστῶτα ἑκατόνταρχον ὁ Παῦλος· εἰ ἄνθρωπον Ῥωμαῖον καὶ ἀκατάκριτον ἔξεστιν ὑμῖν μαστίζειν; | Et cum astrinxissent eum loris, dicit astanti sibi centurioni Paulus : Si hominem Romanum et indemnatum licet vobis flagellare ? | ወሶበ ሰሐብዎ በእገሪሁ ማእከለ እለ ይቀሥፍዎ ይቤሎ ጳውሎስ ለሐቢ ዘይቀውም ኀቤሁ ይከውነክሙሁ ትቅሥፉ ሰብአ ሮሜ ዘእንበለ አበሳ። |
|---|
| 22:26 | ἀκούσας δὲ ὁ ἑκατοντάρχης προσελθὼν τῷ χιλιάρχῳ ἀπήγγειλεν λέγων· τί μέλλεις ποιεῖν; ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὗτος Ῥωμαῖός ἐστιν. | Quo audito, centurio accessit ad tribunum, et nuntiavit ei, dicens : Quid acturus es ? hic enim homo civis Romanus est. | ወሰሚዖ ሐቢ ሖረ ኀበ መልአክ ወነገሮ ወይቤሎ አእምር ዘትገብር ዝኩ ብእሲ ሰብአ ሮሜ ውእቱ። |
|---|
| 22:27 | προσελθὼν δὲ ὁ χιλίαρχος εἶπεν αὐτῷ· λέγε μοι, σὺ Ῥωμαῖος εἶ; ὁ δὲ ἔφη, ναί. | Accedens autem tribunus, dixit illi : Dic mihi si tu Romanus es ? At ille dixit : Etiam. | ወቀርበ ኀቤሁ መልአክ ወይቤሎ ንግረኒ እስኩ ሰብአ ሮሜኑ አንተ ወይቤ እወ። |
|---|
| 22:28 | ἀπεκρίθη δὲ ὁ χιλίαρχος· ἐγὼ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην. ὁ δὲ Παῦλος ἔφη· ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι. | Et respondit tribunus : Ego multa summa civilitatem hanc consecutus sum. Et Paulus ait : Ego autem et natus sum. | ወተሰጥዎ መልአክ ወይቤሎ አንሰኬ ብዙኀ ንዋየ ውሂብየ ረከብክዋ ለዛቲ ሢመት ወይቤሎ ጳውሎስ አንሰኬ በህየ ተወለድኩ። |
|---|
| 22:29 | εὐθέως οὖν ἀπέστησαν ἀπ’ αὐτοῦ οἱ μέλλοντες αὐτὸν ἀνετάζειν· καὶ ὁ χιλίαρχος δὲ ἐφοβήθη ἐπιγνοὺς ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν καὶ ὅτι αὐτὸν ἦν δεδεκώς. | Protinus ergo discesserunt ab illo qui eum torturi erant. Tribunus quoque timuit postquam rescivit, quia civis Romanus esset, et quia alligasset eum. | ወእምዝ ኀደግዎ እለ ይፈቅዱ ይቅሥፍዎ ወመልአክኒ ፈርሀ አእሚሮ ከመ ሰብአ ሮሜ ውእቱ። |
|---|
| 22:30 | Τῇ δὲ ἐπαύριον βουλόμενος γνῶναι τὸ ἀσφαλὲς τὸ τί κατηγορεῖται ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἔλυσεν αὐτόν, καὶ ἐκέλευσεν συνελθεῖν τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ πᾶν τὸ συνέδριον, καὶ καταγαγὼν τὸν Παῦλον ἔστησεν εἰς αὐτούς. | Postera autem die volens scire diligentius qua ex causa accusaretur a Judaeis, solvit eum, et jussit sacerdotes convenire, et omne concilium : et producens Paulum, statuit inter illos. | ወበሳኒታ ፈቀደ መልአክ ያእምር ጥዩቀ በእንተ ምንት ያስተዋድይዎ አይሁድ ወፈትሐ ማእሰሮ ወአዘዘ ይምጽኡ ሊቃነ ካህናት ወኵሉ ዐውድ ወአምጽኦ ለጳውሎስ ወአቀሞ ማእከሎሙ። |
|---|