| 2:1 | אָמַ֤רְתִּֽי אֲנִי֙ בְּלִבִּ֔י לְכָה־נָּ֛א אֲנַסְּכָ֥ה בְשִׂמְחָ֖ה וּרְאֵ֣ה בְט֑וֹב וְהִנֵּ֥ה גַם־ה֖וּא הָֽבֶל׃ | εἶπον ἐγὼ ἐν καρδίᾳ μου δεῦρο δὴ πειράσω σε ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἰδὲ ἐν ἀγαθῷ καὶ ἰδοὺ καί γε τοῦτο ματαιότης | Dixi ego in corde meo : Vadam, et affluam deliciis, et fruar bonis ; et vidi quod hoc quoque esset vanitas. | እቤ፡ አነ፡ በልብየ፡ ነዓ፡ እምክርከ፡ በፍሥሓ፡ ወርኢ፡ በሠናይ፡ ወናሁ፡ እቤ፡ ዝኒ፡ ከንቱ፡ ወፍትወተ፡ መንፈስ። | 我心裏說：「來吧，我以喜樂試試你，你好享福！」誰知，這也是虛空。 |
|---|
| 2:2 | לִשְׂח֖וֹק אָמַ֣רְתִּי מְהוֹלָ֑ל וּלְשִׂמְחָ֖ה מַה־זֹּ֥ה עֹשָֽׂה׃ | τῷ γέλωτι εἶπα περιφορὰν καὶ τῇ εὐφροσύνῃ τί τοῦτο ποιεῖς | Risum reputavi errorem, et gaudio dixi : Quid frustra deciperis ? | ለሰሐው፡ እብሎ፡ አስፍጦ፡ ወለፍሥሓ፡ ምንት፡ ውእቱዝ፡ ግብር። | 我指嬉笑說：「這是狂妄。」論喜樂說：「有何功效呢？」 |
|---|
| 2:3 | תַּ֣רְתִּי בְלִבִּ֔י לִמְשׁ֥וֹךְ בַּיַּ֖יִן אֶת־בְּשָׂרִ֑י וְלִבִּ֞י נֹהֵ֤ג בַּֽחׇכְמָה֙ וְלֶאֱחֹ֣ז בְּסִכְל֔וּת עַ֣ד אֲשֶׁר־אֶרְאֶ֗ה אֵי־זֶ֨ה ט֜וֹב לִבְנֵ֤י הָאָדָם֙ אֲשֶׁ֤ר יַעֲשׂוּ֙ תַּ֣חַת הַשָּׁמַ֔יִם מִסְפַּ֖ר יְמֵ֥י חַיֵּיהֶֽם׃ | κατεσκεψάμην ἐν καρδίᾳ μου τοῦ ἑλκύσαι εἰς οἶνον τὴν σάρκα μου καὶ καρδία μου ὡδήγησεν ἐν σοφίᾳ καὶ τοῦ κρατῆσαι ἐπ’ ἀφροσύνῃ ἕως οὗ ἴδω ποῖον τὸ ἀγαθὸν τοῖς υἱοῖς τοῦ ἀνθρώπου ὃ ποιήσουσιν ὑπὸ τὸν ἥλιον ἀριθμὸν ἡμερῶν ζωῆς αὐτῶν | Cogitavi in corde meo abstrahere a vino carnem meam, ut animam meam transferrem ad sapientiam, devitaremque stultitiam, donec viderem quid esset utile filiis hominum, quo facto opus est sub sole numero dierum vitae suae. | ወመከርኩ፡ እምልብየ፡ ጥበብ፡ ሰሐበቶ፡ ከመ፡ ወይን፡ ለሥጋየ፡ ወልብየ፡ መሀረኒ፡ ጥበበ፡ ወዝኒ፡ እኂዝ፡ ለፍሥሓ፡ እስከ፡ ሶበ፡ እሬኢ፡ ምንት፡ ውእቱ፡ ሠናይ፡ ለውሉደ፡ ሰበእ፡ ዘይገብሩ፡ እምታሕተ፡ ፀሐይ፡ በኊልቈ፡ መዋዕለ፡ ሕይወቶሙ። | 我心裏察究，如何用酒使我肉體舒暢，我心卻仍以智慧引導我；又如何持住愚昧，等我看明世人，在天下一生當行何事為美。 |
|---|
| 2:4 | הִגְדַּ֖לְתִּי מַעֲשָׂ֑י בָּנִ֤יתִי לִי֙ בָּתִּ֔ים נָטַ֥עְתִּי לִ֖י כְּרָמִֽים׃ | ἐμεγάλυνα ποίημά μου ᾠκοδόμησά μοι οἴκους ἐφύτευσά μοι ἀμπελῶνας | Magnificavi opera mea, aedificavi mihi domos, et plantavi vineas ; | አንሰ፡ መክብብ፡ አዕበይኩ፡ ምግባርየ፡ ወሐነጽኩ፡ ሊተ፡ አብያተ፡ ወተከልኩ፡ አዕፃዳተ፡ ወይን። | 我為自己動大工程，建造房屋，栽種葡萄園， |
|---|
| 2:5 | עָשִׂ֣יתִי לִ֔י גַּנּ֖וֹת וּפַרְדֵּסִ֑ים וְנָטַ֥עְתִּי בָהֶ֖ם עֵ֥ץ כׇּל־פֶּֽרִי׃ | ἐποίησά μοι κήπους καὶ παραδείσους καὶ ἐφύτευσα ἐν αὐτοῖς ξύλον πᾶν καρποῦ | feci hortos et pomaria, et consevi ea cuncti generis arboribus ; | ወገበርኩ፡ ሊተ፡ አዕፃዳተ፡ ሐምል፡ ወገነታተ፡ ወተከልኩ፡ ውስቴቶሙ፡ ኵሎ፡ ዕፀወ፡ ዘይፈርዩ፡ በበዖታሆሙ፡ ወኵሉ፡ ዘኢይፈሪ። | 修造園囿，在其中栽種各樣果木樹； |
|---|
| 2:6 | עָשִׂ֥יתִי לִ֖י בְּרֵכ֣וֹת מָ֑יִם לְהַשְׁק֣וֹת מֵהֶ֔ם יַ֖עַר צוֹמֵ֥חַ עֵצִֽים׃ | ἐποίησά μοι κολυμβήθρας ὑδάτων τοῦ ποτίσαι ἀπ’ αὐτῶν δρυμὸν βλαστῶντα ξύλα | et exstruxi mihi piscinas aquarum, ut irrigarem silvam lignorum germinantium. | ወገበርኩ፡ ሊተ፡ ምዕቃለ፡ ማያት፡ ከመ፡ እሥቂ፡ እምኔሆሙ፡ ኦመ፡ ወዕፀ፡ ዘይፈሪ፡ ገራህተ፡ ወገራውህ፡ አጥረይኩ። | 挖造水池，用以澆灌嫩小的樹木。 |
|---|
| 2:7 | קָנִ֙יתִי֙ עֲבָדִ֣ים וּשְׁפָח֔וֹת וּבְנֵי־בַ֖יִת הָ֣יָה לִ֑י גַּ֣ם מִקְנֶה֩ בָקָ֨ר וָצֹ֤אן הַרְבֵּה֙ הָ֣יָה לִ֔י מִכֹּ֛ל שֶֽׁהָי֥וּ לְפָנַ֖י בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃ | ἐκτησάμην δούλους καὶ παιδίσκας καὶ οἰκογενεῖς ἐγένοντό μοι καί γε κτῆσις βουκολίου καὶ ποιμνίου πολλὴ ἐγένετό μοι ὑπὲρ πάντας τοὺς γενομένους ἔμπροσθέν μου ἐν Ιερουσαλημ | Possedi servos et ancillas, multamque familiam habui : armenta quoque, et magnos ovium greges, ultra omnes qui fuerunt ante me in Jerusalem ; | አግብርተ፡ ወአእማተ፡ ወልደ፡ ቤት፡ አጥረይኩ፡ ጥሪተ፡ ወኖሎተ፡ አልሕምት፡ ወመራዕየ፡ አባግዕ፡ ብዙኀ፡ አጥረይኩ፡ እምኵሎሙ፡ እለ፡ ኮኑ፡ እምቅድሜየ፡ በኢየሩሳሌም። | 我買了僕婢，也有生在家中的僕婢；又有許多牛群羊群，勝過以前在耶路撒冷眾人所有的。 |
|---|
| 2:8 | כָּנַ֤סְתִּי לִי֙ גַּם־כֶּ֣סֶף וְזָהָ֔ב וּסְגֻלַּ֥ת מְלָכִ֖ים וְהַמְּדִינ֑וֹת עָשִׂ֨יתִי לִ֜י שָׁרִ֣ים וְשָׁר֗וֹת וְתַעֲנֻג֛וֹת בְּנֵ֥י הָאָדָ֖ם שִׁדָּ֥ה וְשִׁדּֽוֹת׃ | συνήγαγόν μοι καί γε ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ περιουσιασμοὺς βασιλέων καὶ τῶν χωρῶν ἐποίησά μοι ᾄδοντας καὶ ᾀδούσας καὶ ἐντρυφήματα υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου οἰνοχόον καὶ οἰνοχόας | coacervavi mihi argentum et aurum, et substantias regum ac provinciarum ; feci mihi cantores et cantatrices, et delicias filiorum hominum, scyphos, et urceos in ministerio ad vina fundenda ; | ወአስተጋባእኩ፡ ብዙኀ፡ ብሩረ፡ ወወርቀ፡ ወጥሪተ፡ መንግሥት፡ ወበሐውርተ፡ ኀለይተ፡ ወኀላይያነ፡ ወፍግዐ፡ ምስለ፡ ውሉደ፡ ሰብእ። | 我又為自己積蓄金銀和君王的財寶，並各省的財寶；又得唱歌的男女和世人所喜愛的物，並許多的妃嬪。 |
|---|
| 2:9 | וְגָדַ֣לְתִּי וְהוֹסַ֔פְתִּי מִכֹּ֛ל שֶׁהָיָ֥ה לְפָנַ֖י בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם אַ֥ף חׇכְמָתִ֖י עָ֥מְדָה לִּֽי׃ | καὶ ἐμεγαλύνθην καὶ προσέθηκα παρὰ πάντας τοὺς γενομένους ἔμπροσθέν μου ἐν Ιερουσαλημ καί γε σοφία μου ἐστάθη μοι | et supergressus sum opibus omnes qui ante me fuerunt in Jerusalem : sapientia quoque perseveravit mecum. | መዘርተ፡ ወመዛርያነ፡ አዕበይኩ፡ ወአፈድፈድኩ፡ እምእለ፡ ኮኑ፡ እምቅድሜየ፡ በኢየሩሳሌም፡ ወጥበብየኒ፡ ቆመተኒ። | 這樣，我就日見昌盛，勝過以前在耶路撒冷的眾人。我的智慧仍然存留。 |
|---|
| 2:10 | וְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר שָֽׁאֲל֣וּ עֵינַ֔י לֹ֥א אָצַ֖לְתִּי מֵהֶ֑ם לֹֽא־מָנַ֨עְתִּי אֶת־לִבִּ֜י מִכׇּל־שִׂמְחָ֗ה כִּֽי־לִבִּ֤י שָׂמֵ֙חַ֙ מִכׇּל־עֲמָלִ֔י וְזֶֽה־הָיָ֥ה חֶלְקִ֖י מִכׇּל־עֲמָלִֽי׃ | καὶ πᾶν ὃ ᾔτησαν οἱ ὀφθαλμοί μου οὐχ ὑφεῖλον ἀπ’ αὐτῶν οὐκ ἀπεκώλυσα τὴν καρδίαν μου ἀπὸ πάσης εὐφροσύνης ὅτι καρδία μου εὐφράνθη ἐν παντὶ μόχθῳ μου καὶ τοῦτο ἐγένετο μερίς μου ἀπὸ παντὸς μόχθου μου | Et omnia quae desideraverunt oculi mei non negavi eis, nec prohibui cor meum quin omni voluptate frueretur, et oblectaret se in his quae praeparaveram ; et hanc ratus sum partem meam si uterer labore meo. | ኵሎ፡ ዘሰአላ፡ አዕይንትየ፡ ኢተመቈስኩ፡ ወኢከላእክዎ፡ ለልብየ፡ እምኵሉ፡ ፍሥሓ፡ እስመ፡ ልብየ፡ ተፈሥሐ፡ በኵሉ፡ ፃማየ፡ ወዝንቱ፡ ኮነ፡ መክፈልትየ፡ እምኵሉ፡ ሥራኅየ። | 凡我眼所求的，我沒有留下不給它的；我心所樂的，我沒有禁止不享受的；因我的心為我一切所勞碌的快樂，這就是我從勞碌中所得的分。 |
|---|
| 2:11 | וּפָנִ֣יתִֽי אֲנִ֗י בְּכׇל־מַעֲשַׂי֙ שֶֽׁעָשׂ֣וּ יָדַ֔י וּבֶֽעָמָ֖ל שֶׁעָמַ֣לְתִּי לַעֲשׂ֑וֹת וְהִנֵּ֨ה הַכֹּ֥ל הֶ֙בֶל֙ וּרְע֣וּת ר֔וּחַ וְאֵ֥ין יִתְר֖וֹן תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃ | καὶ ἐπέβλεψα ἐγὼ ἐν πᾶσιν ποιήμασίν μου οἷς ἐποίησαν αἱ χεῖρές μου καὶ ἐν μόχθῳ ᾧ ἐμόχθησα τοῦ ποιεῖν καὶ ἰδοὺ τὰ πάντα ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος καὶ οὐκ ἔστιν περισσεία ὑπὸ τὸν ἥλιον | Cumque me convertissem ad universa opera quae fecerant manus meae, et ad labores in quibus frustra sudaveram, vidi in omnibus vanitatem et afflictionem animi, et nihil permanere sub sole. | ወነፀርኩ፡ ዲበ፡ ኵሉ፡ ጥሪትየ፡ ዘገብራ፡ እደውየ፡ ወበሥራኅየ፡ ዘሠራዕኩ፡ ለገቢር፡ ወናሁ፡ ኵሉ፡ ከንቱ፡ ወፍትወተ፡ መንፈስ፡ ወአልቦ፡ ፍድፋዴ፡ እምታሕተ፡ ፀሐይ። | 後來，我察看我手所經營的一切事和我勞碌所成的功。誰知都是虛空，都是捕風；在日光之下毫無益處。 |
|---|
| 2:12 | וּפָנִ֤יתִֽי אֲנִי֙ לִרְא֣וֹת חׇכְמָ֔ה וְהוֹלֵל֖וֹת וְסִכְל֑וּת כִּ֣י׀ מֶ֣ה הָאָדָ֗ם שֶׁיָּבוֹא֙ אַחֲרֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ אֵ֥ת אֲשֶׁר־כְּבָ֖ר עָשֽׂוּהוּ׃ | καὶ ἐπέβλεψα ἐγὼ τοῦ ἰδεῖν σοφίαν καὶ περιφορὰν καὶ ἀφροσύνην ὅτι τίς ὁ ἄνθρωπος ὃς ἐπελεύσεται ὀπίσω τῆς βουλῆς τὰ ὅσα ἐποίησεν αὐτήν | Transivi ad contemplandam sapientiam, erroresque, et stultitiam. (Quid est, inquam, homo, ut sequi possit regem, factorem suum ?) | ወነፀርኩ፡ አነ፡ ከመ፡ እርአይ፡ ጥበበ፡ ወተሰፍጦ፡ ወዕበደ፡ መኑ፡ ብእሲ፡ ዘይተሉ፡ ድኅሬሃ፡ ለምክር፡ ወኵሎ፡ ምሳሌ፡ ዘገብረ፡ ላቲ። | 我轉念觀看智慧、狂妄，和愚昧。在王以後而來的人還能做甚麼呢？也不過行早先所行的就是了。 |
|---|
| 2:13 | וְרָאִ֣יתִי אָ֔נִי שֶׁיֵּ֥שׁ יִתְר֛וֹן לַֽחׇכְמָ֖ה מִן־הַסִּכְל֑וּת כִּֽיתְר֥וֹן הָא֖וֹר מִן־הַחֹֽשֶׁךְ׃ | καὶ εἶδον ἐγὼ ὅτι ἔστιν περισσεία τῇ σοφίᾳ ὑπὲρ τὴν ἀφροσύνην ὡς περισσεία τοῦ φωτὸς ὑπὲρ τὸ σκότος | Et vidi quod tantum praecederet sapientia stultitiam, quantum differt lux a tenebris. | ወርኢኩ፡ አነ፡ ከመቦ፡ ፍድፍድና፡ ለጠቢብ፡ እምዐብድ፡ ከመ፡ ፍድፋዴ፡ ብርሃን፡ እምጽልመት። | 我便看出智慧勝過愚昧，如同光明勝過黑暗。 |
|---|
| 2:14 | הֶֽחָכָם֙ עֵינָ֣יו בְּרֹאשׁ֔וֹ וְהַכְּסִ֖יל בַּחֹ֣שֶׁךְ הוֹלֵ֑ךְ וְיָדַ֣עְתִּי גַם־אָ֔נִי שֶׁמִּקְרֶ֥ה אֶחָ֖ד יִקְרֶ֥ה אֶת־כֻּלָּֽם׃ | τοῦ σοφοῦ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐν κεφαλῇ αὐτοῦ καὶ ὁ ἄφρων ἐν σκότει πορεύεται καὶ ἔγνων καί γε ἐγὼ ὅτι συνάντημα ἓν συναντήσεται τοῖς πᾶσιν αὐτοῖς | Sapientis oculi in capite ejus ; stultus in tenebris ambulat : et didici quod unus utriusque esset interitus. | እስመ፡ ለጠቢብ፡ ዐዕይንቲሁ፡ ዲበ፡ ርእሱ፡ ወዐብድሰ፡ ውስተ፡ ጽልመት፡ የሐውር፡ ወአእመርኩ፡ አነ፡ ከመ፡ አሐዱ፡ ድድቅ፡ ይዳደቆሙ፡ ለክልኤሆሙ። | 智慧人的眼目光明 ，愚昧人在黑暗裏行。我卻看明有一件事，這兩等人都必遇見。 |
|---|
| 2:15 | וְאָמַ֨רְתִּֽי אֲנִ֜י בְּלִבִּ֗י כְּמִקְרֵ֤ה הַכְּסִיל֙ גַּם־אֲנִ֣י יִקְרֵ֔נִי וְלָ֧מָּה חָכַ֛מְתִּי אֲנִ֖י אָ֣ז יֹתֵ֑ר וְדִבַּ֣רְתִּי בְלִבִּ֔י שֶׁגַּם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃ | καὶ εἶπα ἐγὼ ἐν καρδίᾳ μου ὡς συνάντημα τοῦ ἄφρονος καί γε ἐμοὶ συναντήσεταί μοι καὶ ἵνα τί ἐσοφισάμην ἐγὼ τότε περισσὸν ἐλάλησα ἐν καρδίᾳ μου διότι ἄφρων ἐκ περισσεύματος λαλεῖ ὅτι καί γε τοῦτο ματαιότης | Et dixi in corde meo : Si unus et stulti et meus occasus erit, quid mihi prodest quod majorem sapientiae dedi operam ? Locutusque cum mente mea, animadverti quod hoc quoque esset vanitas. | ወሶቤሃ፡ አነ፡ እቤ፡ በልብየ፡ በከመ፡ ይዳደቆ፡ ለዐብድ፡ ከማሁ፡ ሊተኒ፡ ይዳደቀኒ፡ ወለምንት፡ ጠበብኩ፡ አነ፡ አሜሃ፡ በከ፡ አፈድፈድኩ፡ ነቢበ፡ እስመ፡ ዝኒ፡ ከንቱ። | 我就心裏說：「愚昧人所遇見的，我也必遇見，我為何更有智慧呢？」我心裏說，這也是虛空。 |
|---|
| 2:16 | כִּי֩ אֵ֨ין זִכְר֧וֹן לֶחָכָ֛ם עִֽם־הַכְּסִ֖יל לְעוֹלָ֑ם בְּשֶׁכְּבָ֞ר הַיָּמִ֤ים הַבָּאִים֙ הַכֹּ֣ל נִשְׁכָּ֔ח וְאֵ֛יךְ יָמ֥וּת הֶחָכָ֖ם עִֽם־הַכְּסִֽיל׃ | ὅτι οὐκ ἔστιν μνήμη τοῦ σοφοῦ μετὰ τοῦ ἄφρονος εἰς αἰῶνα καθότι ἤδη αἱ ἡμέραι αἱ ἐρχόμεναι τὰ πάντα ἐπελήσθη καὶ πῶς ἀποθανεῖται ὁ σοφὸς μετὰ τοῦ ἄφρονος | Non enim erit memoria sapientis similiter ut stulti in perpetuum, et futura tempora oblivione cuncta pariter operient : moritur doctus similiter ut indoctus. | እስመ፡ አልቦ፡ ዝክር፡ ለጠቢብ፡ ምስለ፡ ዐብድ፡ ለዓለም፡ እስመ፡ ናሁ፡ መዋዕል፡ ይመጽእ፡ ወኵሉ፡ ይትረሳዕ፡ ወእፎ፡ ይመውት፡ ጠቢብ፡ ምስለ፡ ዐብድ። | 智慧人和愚昧人一樣，永遠無人記念，因為日後都被忘記；可歎智慧人死亡，與愚昧人無異。 |
|---|
| 2:17 | וְשָׂנֵ֙אתִי֙ אֶת־הַ֣חַיִּ֔ים כִּ֣י רַ֤ע עָלַי֙ הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה שֶׁנַּעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ כִּֽי־הַכֹּ֥ל הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃ | καὶ ἐμίσησα σὺν τὴν ζωήν ὅτι πονηρὸν ἐπ’ ἐμὲ τὸ ποίημα τὸ πεποιημένον ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅτι τὰ πάντα ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος | Et idcirco taeduit me vitae meae, videntem mala universa esse sub sole, et cuncta vanitatem et afflictionem spiritus. | ወጸላእኩ፡ ኵሎ፡ ህይወትየ፡ እስመ፡ እምእኩይ፡ ፍጥረት፡ ላዕሌየ፡ ሀሎ፡ ዘተገብረ፡ መትሕተ፡ ፀሐይ፡ እስመ፡ ኵሉ፡ ከንቱ፡ ወፍትወተ፡ መንፈስ። | 我所以恨惡生命；因為在日光之下所行的事我都以為煩惱，都是虛空，都是捕風。 |
|---|
| 2:18 | וְשָׂנֵ֤אתִֽי אֲנִי֙ אֶת־כׇּל־עֲמָלִ֔י שֶׁאֲנִ֥י עָמֵ֖ל תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ שֶׁ֣אַנִּיחֶ֔נּוּ לָאָדָ֖ם שֶׁיִּהְיֶ֥ה אַחֲרָֽי׃ | καὶ ἐμίσησα ἐγὼ σὺν πάντα μόχθον μου ὃν ἐγὼ μοχθῶ ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅτι ἀφίω αὐτὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ γινομένῳ μετ’ ἐμέ | Rursus detestatus sum omnem industriam meam, qua sub sole studiosissime laboravi, habiturus haeredem post me, | ጸላእኩ፡ አነ፡ ኵሎ፡ ሥራኅየ፡ ዘአነ፡ እሠርኅ፡ እምታሕተ፡ ፀሐይ፡ እስመ፡ አኀድጎ፡ ለሰብእ፡ ዘይትወለድ፡ እምድኅሬየ። | 我恨惡一切的勞碌，就是我在日光之下的勞碌，因為我得來的必留給我以後的人。 |
|---|
| 2:19 | וּמִ֣י יוֹדֵ֗עַ הֶֽחָכָ֤ם יִהְיֶה֙ א֣וֹ סָכָ֔ל וְיִשְׁלַט֙ בְּכׇל־עֲמָלִ֔י שֶֽׁעָמַ֥לְתִּי וְשֶׁחָכַ֖מְתִּי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ גַּם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃ | καὶ τίς οἶδεν εἰ σοφὸς ἔσται ἢ ἄφρων καὶ ἐξουσιάζεται ἐν παντὶ μόχθῳ μου ᾧ ἐμόχθησα καὶ ᾧ ἐσοφισάμην ὑπὸ τὸν ἥλιον καί γε τοῦτο ματαιότης | quem ignoro utrum sapiens an stultus futurus sit, et dominabitur in laboribus meis, quibus desudavi et sollicitus fui : et est quidquam tam vanum ? | ወመኑ፡ የአምር፡ እመ፡ ጠቢበ፡ ይከውን፡ ወእመ፡ አኮ፡ ዐብድ፡ ወእመ፡ አኮ፡ ይሤለጥ፡ በኵሉ፡ ዘሥራኅየ፡ ዘሠራኅኩ፡ ወተጠበብኩ፡ እምታሕተ፡ ፀሐይ፡ ወዝኒ፡ ከንቱ፡ ወፍትወተ፡ መንፈስ። | 那人是智慧是愚昧，誰能知道？他竟要管理我勞碌所得的，就是我在日光之下用智慧所得的。這也是虛空。 |
|---|
| 2:20 | וְסַבּ֥וֹתִֽי אֲנִ֖י לְיַאֵ֣שׁ אֶת־לִבִּ֑י עַ֚ל כׇּל־הֶ֣עָמָ֔ל שֶׁעָמַ֖לְתִּי תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃ | καὶ ἐπέστρεψα ἐγὼ τοῦ ἀποτάξασθαι τῇ καρδίᾳ μου ἐπὶ παντὶ τῷ μόχθῳ ᾧ ἐμόχθησα ὑπὸ τὸν ἥλιον | Unde cessavi, renuntiavitque cor meum ultra laborare sub sole. | ወተመየጥኩ፡ አነ፡ ከመ፡ እትዋገዞ፡ ለልብየ፡ በኵሉ፡ ሥራኅየ፡ ዘሠራኅኩ፡ እምታሕተ፡ ፀሐይ። | 故此，我轉想我在日光之下所勞碌的一切工作，心便絕望。 |
|---|
| 2:21 | כִּי־יֵ֣שׁ אָדָ֗ם שֶׁעֲמָל֛וֹ בְּחׇכְמָ֥ה וּבְדַ֖עַת וּבְכִשְׁר֑וֹן וּלְאָדָ֞ם שֶׁלֹּ֤א עָֽמַל־בּוֹ֙ יִתְּנֶ֣נּוּ חֶלְק֔וֹ גַּם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וְרָעָ֥ה רַבָּֽה׃ | ὅτι ἔστιν ἄνθρωπος οὗ μόχθος αὐτοῦ ἐν σοφίᾳ καὶ ἐν γνώσει καὶ ἐν ἀνδρείᾳ καὶ ἄνθρωπος ὃς οὐκ ἐμόχθησεν ἐν αὐτῷ δώσει αὐτῷ μερίδα αὐτοῦ καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ πονηρία μεγάλη | Nam cum alius laboret in sapientia, et doctrina, et sollicitudine, homini otioso quaesita dimittit ; et hoc ergo vanitas et magnum malum. | እስመ፡ ቦ፡ ሰብእ፡ ዘይሠርኅ፡ ሎቱ፡ በጥበብ፡ ወአእምሮ፡ በጽኑዕ፡ ወበምክር፡ ወለብእሲ፡ ዘኢሠርኀ፡ ቦቱ፡ ይሁብ፡ መክፈልቶ፡ ወዝኒ፡ ከንቱ፡ ወእኩይ፡ ዓቢይ። | 因為有人用智慧、知識、靈巧所勞碌得來的，卻要留給未曾勞碌的人為分。這也是虛空，也是大患。 |
|---|
| 2:22 | כִּ֠י מֶֽה־הֹוֶ֤ה לָֽאָדָם֙ בְּכׇל־עֲמָל֔וֹ וּבְרַעְי֖וֹן לִבּ֑וֹ שְׁה֥וּא עָמֵ֖ל תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃ | ὅτι τί γίνεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ καὶ ἐν προαιρέσει καρδίας αὐτοῦ ᾧ αὐτὸς μοχθεῖ ὑπὸ τὸν ἥλιον | Quid enim proderit homini de universo labore suo, et afflictione spiritus, qua sub sole cruciatus est ? | እስመ፡ ኢይከውኖ፡ ለብእሲ፡ በኵሉ፡ ፃማሁ፡ ወፍትወተ፡ ልቡ፡ ዘውእቱ፡ ይሠርኅ፡ እምታሕተ፡ ፀሐይ። | 人在日光之下勞碌累心，在他一切的勞碌上得着甚麼呢？ |
|---|
| 2:23 | כִּ֧י כׇל־יָמָ֣יו מַכְאֹבִ֗ים וָכַ֙עַס֙ עִנְיָנ֔וֹ גַּם־בַּלַּ֖יְלָה לֹא־שָׁכַ֣ב לִבּ֑וֹ גַּם־זֶ֖ה הֶ֥בֶל הֽוּא׃ | ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ἀλγημάτων καὶ θυμοῦ περισπασμὸς αὐτοῦ καί γε ἐν νυκτὶ οὐ κοιμᾶται ἡ καρδία αὐτοῦ καί γε τοῦτο ματαιότης ἐστίν | Cuncti dies ejus doloribus et aerumnis pleni sunt, nec per noctem mente requiescit. Et hoc nonne vanitas est ? | እስመ፡ ኵሉ፡ መዋዕሊሁ፡ ሕማም፡ ወመዓት፡ ወንታፌ፡ ሎቱ፡ ወበሌሊትኒ፡ ኢይነውም፡ ልቡ፡ ወዝኒ፡ ከንቱ፡ ውእቱ፡ ወፍትወተ፡ መንፈስ። | 因為他日日憂慮，他的勞苦成為愁煩，連夜間心也不安。這也是虛空。 |
|---|
| 2:24 | אֵֽין־ט֤וֹב בָּאָדָם֙ שֶׁיֹּאכַ֣ל וְשָׁתָ֔ה וְהֶרְאָ֧ה אֶת־נַפְשׁ֛וֹ ט֖וֹב בַּעֲמָל֑וֹ גַּם־זֹה֙ רָאִ֣יתִי אָ֔נִי כִּ֛י מִיַּ֥ד הָאֱלֹהִ֖ים הִֽיא׃ | οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν ἐν ἀνθρώπῳ ὃ φάγεται καὶ ὃ πίεται καὶ ὃ δείξει τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἀγαθὸν ἐν μόχθῳ αὐτοῦ καί γε τοῦτο εἶδον ἐγὼ ὅτι ἀπὸ χειρὸς τοῦ θεοῦ ἐστιν | Nonne melius est comedere et bibere, et ostendere animae suae bona de laboribus suis ? et hoc de manu Dei est. | ወአልቦ፡ ሠናይ፡ ለሰብእ፡ ዘእንበለ፡ ዘበልዐ፡ ወሰትየ፡ ወዘያሬእያ፡ ሠናየ፡ ለነፍሱ፡ ወዝኒ፡ ዘርኢኩ፡ አነ፡ ከመ፡ እምእደ፡ እግዚአብሔር፡ ውእቱ። | 人莫強如吃喝，且在勞碌中享福，我看這也是出於上帝的手。 |
|---|
| 2:25 | כִּ֣י מִ֥י יֹאכַ֛ל וּמִ֥י יָח֖וּשׁ ח֥וּץ מִמֶּֽנִּי׃ | ὅτι τίς φάγεται καὶ τίς φείσεται πάρεξ αὐτοῦ | Quis ita devorabit et deliciis affluet ut ego ? | ወመኑ፡ ውእቱ፡ ዘይበልዕ፡ ወይሰቲ፡ ዘእንበሌሁ። | 論到吃用、享福，誰能勝過我呢？ |
|---|
| 2:26 | כִּ֤י לְאָדָם֙ שֶׁטּ֣וֹב לְפָנָ֔יו נָתַ֛ן חׇכְמָ֥ה וְדַ֖עַת וְשִׂמְחָ֑ה וְלַחוֹטֶא֩ נָתַ֨ן עִנְיָ֜ן לֶאֱסֹ֣ף וְלִכְנ֗וֹס לָתֵת֙ לְטוֹב֙ לִפְנֵ֣י הָֽאֱלֹהִ֔ים גַּם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃ | ὅτι τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ἀγαθῷ πρὸ προσώπου αὐτοῦ ἔδωκεν σοφίαν καὶ γνῶσιν καὶ εὐφροσύνην καὶ τῷ ἁμαρτάνοντι ἔδωκεν περισπασμὸν τοῦ προσθεῖναι καὶ τοῦ συναγαγεῖν τοῦ δοῦναι τῷ ἀγαθῷ πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ὅτι καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος | Homini bono in conspectu suo dedit Deus sapientiam, et scientiam, et laetitiam ; peccatori autem dedit afflictionem et curam superfluam, ut addat, et congreget, et tradat ei qui placuit Deo ; sed et hoc vanitas est, et cassa sollicitudo mentis. | እስመ፡ ለብእሲ፡ ኄር፡ ቅድመ፡ ገጹ፡ ወሀቦ፡ ጥበበ፡ ወአእምሮ፡ ወፍሥሐ። | 上帝喜悅誰，就給誰智慧、知識，和喜樂；惟有罪人，上帝使他勞苦，叫他將所收聚的、所堆積的歸給上帝所喜悅的人。這也是虛空，也是捕風。 |
|---|
| 2:27 | — | — | — | ወለዘሰ፡ ይኤብስ፡ ወሀቦ፡ ሥራኀ፡ ከመ፡ ይወስክ፡ ወያስተጋብእ፡ ብዕለ፡ ከመ፡ የሀብ፡ ለኄር፡ ዘሀሎ፡ ቅድመ፡ ገጹ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወዝኒ፡ ከንቱ፡ ወፍትወተ፡ መንፈስ። | 上帝喜悅誰，就給誰智慧、知識，和喜樂；惟有罪人，上帝使他勞苦，叫他將所收聚的、所堆積的歸給上帝所喜悅的人。這也是虛空，也是捕風。 |
|---|