| 1:1 | דִּבְרֵי֙ קֹהֶ֣לֶת בֶּן־דָּוִ֔ד מֶ֖לֶךְ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃ | ῥήματα Ἐκκλησιαστοῦ υἱοῦ Δαυιδ βασιλέως Ισραηλ ἐν Ιερουσαλημ | Verba Ecclesiastae, filii David, regis Jerusalem. | ቃለ፡ ሰሎሞን፡ መክብብ፡ ወልደ፡ ዳዊት፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ በኢየሩሳሌም። |
|---|
| 1:2 | הֲבֵ֤ל הֲבָלִים֙ אָמַ֣ר קֹהֶ֔לֶת הֲבֵ֥ל הֲבָלִ֖ים הַכֹּ֥ל הָֽבֶל׃ | ματαιότης ματαιοτήτων εἶπεν ὁ Ἐκκλησιαστής ματαιότης ματαιοτήτων τὰ πάντα ματαιότης | Vanitas vanitatum, dixit Ecclesiastes ; vanitas vanitatum, et omnia vanitas. | ከንቱ፡ ከንቱ፡ ይቤ፡ መክብብ፡ ኵሉ፡ ከንቱ። |
|---|
| 1:3 | מַה־יִּתְר֖וֹן לָֽאָדָ֑ם בְּכׇ֨ל־עֲמָל֔וֹ שֶֽׁיַּעֲמֹ֖ל תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃ | τίς περισσεία τῷ ἀνθρώπῳ ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ ᾧ μοχθεῖ ὑπὸ τὸν ἥλιον | Quid habet amplius homo de universo labore suo quo laborat sub sole ? | ምንት፡ ፍድፋዴሁ፡ ለሰብእ፡ በኵሉ፡ ፃማሁ፡ ዘይፃሙ፡ እምታሕተ፡ ፀሐይ። |
|---|
| 1:4 | דּ֤וֹר הֹלֵךְ֙ וְד֣וֹר בָּ֔א וְהָאָ֖רֶץ לְעוֹלָ֥ם עֹמָֽדֶת׃ | γενεὰ πορεύεται καὶ γενεὰ ἔρχεται καὶ ἡ γῆ εἰς τὸν αἰῶνα ἕστηκεν | Generatio praeterit, et generatio advenit ; terra autem in aeternum stat. | ትውልድ፡ የኃልፍ፡ ትውልድ፡ ይመጽእ፡ ወምድርሰ፡ ለዓለም፡ ትቀውም። |
|---|
| 1:5 | וְזָרַ֥ח הַשֶּׁ֖מֶשׁ וּבָ֣א הַשָּׁ֑מֶשׁ וְאֶ֨ל־מְקוֹמ֔וֹ שׁוֹאֵ֛ף זוֹרֵ֥חַֽ ה֖וּא שָֽׁם׃ | καὶ ἀνατέλλει ὁ ἥλιος καὶ δύνει ὁ ἥλιος καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ ἕλκει | Oritur sol et occidit, et ad locum suum revertitur ; ibique renascens, | ይሠርቅ፡ ፀሐይ፡ ወየዐርብ፡ ፀሐይ፡ ወውስተ፡ መካኑ፡ ይገብእ፡ እንዘ፡ ይሠርቅ፡ ውእቱ፡ ህየ፡ ይገብእ፡ በይምን፡ ወየዐውድ፡ መንገለ፡ ሰሜን። |
|---|
| 1:6 | הוֹלֵךְ֙ אֶל־דָּר֔וֹם וְסוֹבֵ֖ב אֶל־צָפ֑וֹן סוֹבֵ֤ב׀סֹבֵב֙ הוֹלֵ֣ךְ הָר֔וּחַ וְעַל־סְבִיבֹתָ֖יו שָׁ֥ב הָרֽוּחַ׃ | ἀνατέλλων αὐτὸς ἐκεῖ πορεύεται πρὸς νότον καὶ κυκλοῖ πρὸς βορρᾶν κυκλοῖ κυκλῶν πορεύεται τὸ πνεῦμα καὶ ἐπὶ κύκλους αὐτοῦ ἐπιστρέφει τὸ πνεῦμα | gyrat per meridiem, et flectitur ad aquilonem. Lustrans universa in circuitu pergit spiritus, et in circulos suos revertitur. | ዓውደ፡ የዓውድ፡ ወየሐውር፡ መንፈስ፡ ወበዑደቱ፡ ይገብእ፡ መንፈስ። |
|---|
| 1:7 | כׇּל־הַנְּחָלִים֙ הֹלְכִ֣ים אֶל־הַיָּ֔ם וְהַיָּ֖ם אֵינֶ֣נּוּ מָלֵ֑א אֶל־מְק֗וֹם שֶׁ֤הַנְּחָלִים֙ הֹֽלְכִ֔ים שָׁ֛ם הֵ֥ם שָׁבִ֖ים לָלָֽכֶת׃ | πάντες οἱ χείμαρροι πορεύονται εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔσται ἐμπιμπλαμένη εἰς τόπον οὗ οἱ χείμαρροι πορεύονται ἐκεῖ αὐτοὶ ἐπιστρέφουσιν τοῦ πορευθῆναι | Omnia flumina intrant in mare, et mare non redundat ; ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant. | ወኵሎሙ፡ ውሒዛት፡ የሐውሩ፡ ውስተ፡ ባሕር፡ ወባሕርኒ፡ ኢኮነት፡ እንተ፡ ትመልእ፡ ውስተ፡ መካና። |
|---|
| 1:8 | כׇּל־הַדְּבָרִ֣ים יְגֵעִ֔ים לֹא־יוּכַ֥ל אִ֖ישׁ לְדַבֵּ֑ר לֹא־תִשְׂבַּ֥ע עַ֙יִן֙ לִרְא֔וֹת וְלֹא־תִמָּלֵ֥א אֹ֖זֶן מִשְּׁמֹֽעַ׃ | πάντες οἱ λόγοι ἔγκοποι οὐ δυνήσεται ἀνὴρ τοῦ λαλεῖν καὶ οὐκ ἐμπλησθήσεται ὀφθαλμὸς τοῦ ὁρᾶν καὶ οὐ πληρωθήσεται οὖς ἀπὸ ἀκροάσεως | Cunctae res difficiles ; non potest eas homo explicare sermone. Non saturatur oculus visu, nec auris auditu impletur. | ወእደ፡ የሐውሩ፡ አፍላግ፡ ህየ፡ ካዕበ፡ ይትመየጡ፡ ለሐዊር። |
|---|
| 1:9 | מַה־שֶּֽׁהָיָה֙ ה֣וּא שֶׁיִּהְיֶ֔ה וּמַה־שֶּׁנַּֽעֲשָׂ֔ה ה֖וּא שֶׁיֵּעָשֶׂ֑ה וְאֵ֥ין כׇּל־חָדָ֖שׁ תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃ | τί τὸ γεγονός αὐτὸ τὸ γενησόμενον καὶ τί τὸ πεποιημένον αὐτὸ τὸ ποιηθησόμενον καὶ οὐκ ἔστιν πᾶν πρόσφατον ὑπὸ τὸν ἥλιον | Quid est quod fuit ? Ipsum quod futurum est. Quid est quod factum est ? Ipsum quod faciendum est. | ኵሉ፡ ቃል፡ ዘበሕማም፡ ኢይክል፡ ብእሲ፡ ለተናግሮ፡ ወኢይጸግብ፡ ዓይን፡ በርእይ፡ ወኢይመልእ፡ ዕዝን፡ በአጽምኦ። |
|---|
| 1:10 | יֵ֥שׁ דָּבָ֛ר שֶׁיֹּאמַ֥ר רְאֵה־זֶ֖ה חָדָ֣שׁ ה֑וּא כְּבָר֙ הָיָ֣ה לְעֹֽלָמִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה מִלְּפָנֵֽנוּ׃ | ὃς λαλήσει καὶ ἐρεῖ ἰδὲ τοῦτο καινόν ἐστιν ἤδη γέγονεν ἐν τοῖς αἰῶσιν τοῖς γενομένοις ἀπὸ ἔμπροσθεν ἡμῶν | Nihil sub sole novum, nec valet quisquam dicere : Ecce hoc recens est : jam enim praecessit in saeculis quae fuerunt ante nos. | ወምንት፡ ውእቱ፡ ገብረ፡ እምዘተገብረ፡ ወምንት፡ ውእቱ፡ ዘኮነ፡ እምዘኮነ፡ ወአልቦ፡ ምንትኒ፡ ዘተገብረ፡ በመትሕተ፡ ፀሐይ። |
|---|
| 1:11 | אֵ֥ין זִכְר֖וֹן לָרִאשֹׁנִ֑ים וְגַ֨ם לָאַחֲרֹנִ֜ים שֶׁיִּהְי֗וּ לֹֽא־יִהְיֶ֤ה לָהֶם֙ זִכָּר֔וֹן עִ֥ם שֶׁיִּהְי֖וּ לָאַחֲרֹנָֽה׃ {פ} | οὐκ ἔστιν μνήμη τοῖς πρώτοις καί γε τοῖς ἐσχάτοις γενομένοις οὐκ ἔσται αὐτοῖς μνήμη μετὰ τῶν γενησομένων εἰς τὴν ἐσχάτην | Non est priorum memoria ; sed nec eorum quidem quae postea futura sunt erit recordatio apud eos qui futuri sunt in novissimo. | ዘይነብብ፡ ወይብል፡ ናሁ፡ ዝ፡ ሐዲስ፡ ውእቱ፡ ወናሁ፡ ተገብረ፡ ዓለም፡ እምዓለም፡ ዘኮነ፡ እምቅድሜነ። |
|---|
| 1:12 | אֲנִ֣י קֹהֶ֗לֶת הָיִ֥יתִי מֶ֛לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵ֖ל בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃ | ἐγὼ Ἐκκλησιαστὴς ἐγενόμην βασιλεὺς ἐπὶ Ισραηλ ἐν Ιερουσαλημ | Ego Ecclesiastes fui rex Israël in Jerusalem ; | አልቦሙ፡ ዝክር፡ ለቀደምት፡ ምስለ፡ ደኃርት፡ ወለእለ፡ ደኃርትኒ፡ ምስለ፡ ዘይትገበር፡ በደኃርት። |
|---|
| 1:13 | וְנָתַ֣תִּי אֶת־לִבִּ֗י לִדְר֤וֹשׁ וְלָתוּר֙ בַּֽחׇכְמָ֔ה עַ֛ל כׇּל־אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁמָ֑יִם ה֣וּא׀ עִנְיַ֣ן רָ֗ע נָתַ֧ן אֱלֹהִ֛ים לִבְנֵ֥י הָאָדָ֖ם לַעֲנ֥וֹת בּֽוֹ׃ | καὶ ἔδωκα τὴν καρδίαν μου τοῦ ἐκζητῆσαι καὶ τοῦ κατασκέψασθαι ἐν τῇ σοφίᾳ περὶ πάντων τῶν γινομένων ὑπὸ τὸν οὐρανόν ὅτι περισπασμὸν πονηρὸν ἔδωκεν ὁ θεὸς τοῖς υἱοῖς τοῦ ἀνθρώπου τοῦ περισπᾶσθαι ἐν αὐτῷ | et proposui in animo meo quaerere et investigare sapienter de omnibus quae fiunt sub sole. Hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum, ut occuparentur in ea. | አነ፡ መክብብ፡ ኮንኩ፡ ንጉሠ፡ እስራኤል፡ በኢየሩሳሌም። |
|---|
| 1:14 | רָאִ֙יתִי֙ אֶת־כׇּל־הַֽמַּעֲשִׂ֔ים שֶֽׁנַּעֲשׂ֖וּ תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְהִנֵּ֥ה הַכֹּ֛ל הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃ | εἶδον σὺν πάντα τὰ ποιήματα τὰ πεποιημένα ὑπὸ τὸν ἥλιον καὶ ἰδοὺ τὰ πάντα ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος | Vidi cuncta quae fiunt sub sole, et ecce universa vanitas et afflictio spiritus. | ወወሀብኩ፡ ልብየ፡ ለኃሢሥ፡ ወለፈቲን፡ በጥበብ፡ በእንተ፡ ኵሉ፡ ዘተገብረ፡ መትሕተ፡ ፀሐይ፡ እስመ፡ ሥራኀ፡ እኩየ፡ ወሀበ፡ እግዚአብሔር፡ ለውሉደ፡ ሰብእ፡ ከመ፡ ይሥርኁ፡ ቦቱ። |
|---|
| 1:15 | מְעֻוָּ֖ת לֹא־יוּכַ֣ל לִתְקֹ֑ן וְחֶסְר֖וֹן לֹא־יוּכַ֥ל לְהִמָּנֽוֹת׃ | διεστραμμένον οὐ δυνήσεται τοῦ ἐπικοσμηθῆναι καὶ ὑστέρημα οὐ δυνήσεται τοῦ ἀριθμηθῆναι | Perversi difficile corriguntur, et stultorum infinitus est numerus. | ርኢኩ፡ ኵሎ፡ ፍጥረተ፡ ዘተገብረ፡ በመትሕተ፡ ፀሐይ፡ ወናሁ፡ ኵሉ፡ ከንቱ፡ ወፍትወተ፡ መንፈስ። |
|---|
| 1:16 | דִּבַּ֨רְתִּי אֲנִ֤י עִם־לִבִּי֙ לֵאמֹ֔ר אֲנִ֗י הִנֵּ֨ה הִגְדַּ֤לְתִּי וְהוֹסַ֙פְתִּי֙ חׇכְמָ֔ה עַ֛ל כׇּל־אֲשֶׁר־הָיָ֥ה לְפָנַ֖י עַל־יְרוּשָׁלָ֑͏ִם וְלִבִּ֛י רָאָ֥ה הַרְבֵּ֖ה חׇכְמָ֥ה וָדָֽעַת׃ | ἐλάλησα ἐγὼ ἐν καρδίᾳ μου τῷ λέγειν ἐγὼ ἰδοὺ ἐμεγαλύνθην καὶ προσέθηκα σοφίαν ἐπὶ πᾶσιν οἳ ἐγένοντο ἔμπροσθέν μου ἐν Ιερουσαλημ καὶ καρδία μου εἶδεν πολλά σοφίαν καὶ γνῶσιν | Locutus sum in corde meo, dicens : Ecce magnus effectus sum, et praecessi omnes sapientia qui fuerunt ante me in Jerusalem ; et mens mea contemplata est multa sapienter, et didici. | ጠዋይ፡ ኢይክል፡ ረቲዐ፡ ወሕፁፅ፡ ኢይክል፡ ተኈልቆ። |
|---|
| 1:17 | וָאֶתְּנָ֤ה לִבִּי֙ לָדַ֣עַת חׇכְמָ֔ה וְדַ֥עַת הוֹלֵלֹ֖ת וְשִׂכְל֑וּת יָדַ֕עְתִּי שֶׁגַּם־זֶ֥ה ה֖וּא רַעְי֥וֹן רֽוּחַ׃ | καὶ ἔδωκα καρδίαν μου τοῦ γνῶναι σοφίαν καὶ γνῶσιν παραβολὰς καὶ ἐπιστήμην ἔγνων ὅτι καί γε τοῦτ’ ἔστιν προαίρεσις πνεύματος | Dedique cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam, erroresque et stultitiam ; et agnovi quod in his quoque esset labor et afflictio spiritus : | ተናገርኩ፡ አነ፡ በልብየ፡ በብሂል፡ ወናሁ፡ አፈድፈድኩ፡ ወአዕበይኩ፡ ጥበበ፡ እምእለ፡ ኮኑ፡ እምቅድሜየ፡ በኢየሩሳሌም፡ ወልብየ፡ ርእየት፡ ብዙኀ፡ ጥበበ፡ ወአእምሮ። |
|---|
| 1:18 | כִּ֛י בְּרֹ֥ב חׇכְמָ֖ה רׇב־כָּ֑עַס וְיוֹסִ֥יף דַּ֖עַת יוֹסִ֥יף מַכְאֽוֹב׃ | ὅτι ἐν πλήθει σοφίας πλῆθος γνώσεως καὶ ὁ προστιθεὶς γνῶσιν προσθήσει ἄλγημα | eo quod in multa sapientia multa sit indignatio ; et qui addit scientiam, addit et laborem. | ወወሀብኩ፡ ልብየ፡ ለአእምሮ፡ ወለጥበብ፡ ጥበበ፡ ወአእምሮ፡ ወምሳሌ፡ ወትምህርተ፡ አእመርኩ፡ እስመ፡ ዝኒ፡ ከንቱ፡ ወፍትወተ፡ መንፈስ። |
|---|
| 1:19 | — | — | — | እስመ፡ በብዝኀ፡ ጥብ፡ ብዙኅ፡ ኀዘን፡ ወዘአፈድፈደ፡ አእምሮ፡ አፈድፈደ፡ ሕማመ። |
|---|