| 6:1 | יֵ֣שׁ רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְרַבָּ֥ה הִ֖יא עַל־הָאָדָֽם׃ | ἔστιν πονηρία ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον καὶ πολλή ἐστιν ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον | Est et aliud malum quod vidi sub sole, et quidem frequens apud homines : | ቦ፡ እኩይ፡ ዘርኢኩ፡ እምታሕተ፡ ፀሐይ፡ ወብዝኅት፡ ይእቲ፡ በላዕለ፡ ኵሉ፡ ሰብእ። | 我見日光之下有一宗禍患重壓在人身上， |
|---|
| 6:2 | אִ֣ישׁ אֲשֶׁ֣ר יִתֶּן־ל֣וֹ הָאֱלֹהִ֡ים עֹ֩שֶׁר֩ וּנְכָסִ֨ים וְכָב֜וֹד וְֽאֵינֶ֨נּוּ חָסֵ֥ר לְנַפְשׁ֣וֹ׀ מִכֹּ֣ל אֲשֶׁר־יִתְאַוֶּ֗ה וְלֹֽא־יַשְׁלִיטֶ֤נּוּ הָֽאֱלֹהִים֙ לֶאֱכֹ֣ל מִמֶּ֔נּוּ כִּ֛י אִ֥ישׁ נׇכְרִ֖י יֹֽאכְלֶ֑נּוּ זֶ֥ה הֶ֛בֶל וׇחֳלִ֥י רָ֖ע הֽוּא׃ | ἀνήρ ᾧ δώσει αὐτῷ ὁ θεὸς πλοῦτον καὶ ὑπάρχοντα καὶ δόξαν καὶ οὐκ ἔστιν ὑστερῶν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὧν ἐπιθυμήσει καὶ οὐκ ἐξουσιάσει αὐτῷ ὁ θεὸς τοῦ φαγεῖν ἀπ’ αὐτοῦ ὅτι ἀνὴρ ξένος φάγεται αὐτόν τοῦτο ματαιότης καὶ ἀρρωστία πονηρά ἐστιν | vir cui dedit Deus divitias, et substantiam, et honorem, et nihil deest animae suae ex omnibus quae desiderat ; nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo, sed homo extraneus vorabit illud : hoc vanitas et miseria magna est. | ብእሲ፡ ዘወሀቦ፡ እግዚአብሔር፡ ብዕለ፡ ወጥሪተ፡ ወክብረ፡ ወአልቦ፡ ዘይከልኣ፡ ለነፍሱ፡ እምኵሉ፡ ዘፈተወት፡ ወኢያሥለጦ፡ እግዚአብሔር፡ ከመ፡ ይባላዕ፡ እምኔሁ፡ እስመ፡ ብእሲ፡ ነግድ፡ ይበልዖ፡ ወዝኒ፡ ከንቱ፡ ውእቱ፡ ወደዌ፡ እኪት። | 就是人蒙上帝賜他資財、豐富、尊榮，以致他心裏所願的一樣都不缺，只是上帝使他不能吃用，反有外人來吃用。這是虛空，也是禍患。 |
|---|
| 6:3 | אִם־יוֹלִ֣יד אִ֣ישׁ מֵאָ֡ה וְשָׁנִים֩ רַבּ֨וֹת יִֽחְיֶ֜ה וְרַ֣ב׀ שֶׁיִּהְי֣וּ יְמֵֽי־שָׁנָ֗יו וְנַפְשׁוֹ֙ לֹא־תִשְׂבַּ֣ע מִן־הַטּוֹבָ֔ה וְגַם־קְבוּרָ֖ה לֹא־הָ֣יְתָה לּ֑וֹ אָמַ֕רְתִּי ט֥וֹב מִמֶּ֖נּוּ הַנָּֽפֶל׃ | ἐὰν γεννήσῃ ἀνὴρ ἑκατὸν καὶ ἔτη πολλὰ ζήσεται καὶ πλῆθος ὅ τι ἔσονται ἡμέραι ἐτῶν αὐτοῦ καὶ ψυχὴ αὐτοῦ οὐκ ἐμπλησθήσεται ἀπὸ τῆς ἀγαθωσύνης καί γε ταφὴ οὐκ ἐγένετο αὐτῷ εἶπα ἀγαθὸν ὑπὲρ αὐτὸν τὸ ἔκτρωμα | Si genuerit quispiam centum liberos, et vixerit multos annos, et plures dies aetatis habuerit, et anima illius non utatur bonis substantiae suae, sepulturaque careat : de hoc ergo pronuntio quod melior illo sit abortivus. | ወለእመ፡ ወለደ፡ ብእሴ፡ ምእተ፡ ወብዙኀ፡ ዓመታተ፡ ኀይወ፡ ወብዙኀ፡ ኮነ፡ መዋዕለ፡ ዓመታቲሁ፡ ወነፍሱሂ፡ ኢትጸግብ፡ እምሠናይት፡ ወግንዘቱሂ፡ ኢኮኖ፡ እቤ፡ አነ፡ ይኄይስ፡ እምኔሁ፡ ዳሕፅ። | 人若生一百個兒子，活許多歲數，以致他的年日甚多，心裏卻不得滿享福樂，又不得埋葬；據我說，那不到期而落的胎比他倒好。 |
|---|
| 6:4 | כִּֽי־בַהֶ֥בֶל בָּ֖א וּבַחֹ֣שֶׁךְ יֵלֵ֑ךְ וּבַחֹ֖שֶׁךְ שְׁמ֥וֹ יְכֻסֶּֽה׃ | ὅτι ἐν ματαιότητι ἦλθεν καὶ ἐν σκότει πορεύεται καὶ ἐν σκότει ὄνομα αὐτοῦ καλυφθήσεται | Frustra enim venit, et pergit ad tenebras, et oblivione delebitur nomen ejus. | እስመ፡ በከንቱ፡ መጽአ፡ ወውስተ፡ ጽልመት፡ የሐውር፡ ወበጽልመት፡ ስሙ፡ ይትከደን። | 因為虛虛而來，暗暗而去，名字被黑暗遮蔽， |
|---|
| 6:5 | גַּם־שֶׁ֥מֶשׁ לֹא־רָאָ֖ה וְלֹ֣א יָדָ֑ע נַ֥חַת לָזֶ֖ה מִזֶּֽה׃ | καί γε ἥλιον οὐκ εἶδεν καὶ οὐκ ἔγνω ἀνάπαυσις τούτῳ ὑπὲρ τοῦτον | Non vidit solem, neque cognovit distantiam boni et mali. | ወፀሐየኒ፡ ኢርእየ፡ ወኢያእመረ፡ ዕረፍቱ፡ ለዝ፡ እምዝ። | 並且沒有見過天日，也毫無知覺；這胎，比那人倒享安息。 |
|---|
| 6:6 | וְאִלּ֣וּ חָיָ֗ה אֶ֤לֶף שָׁנִים֙ פַּעֲמַ֔יִם וְטוֹבָ֖ה לֹ֣א רָאָ֑ה הֲלֹ֛א אֶל־מָק֥וֹם אֶחָ֖ד הַכֹּ֥ל הוֹלֵֽךְ׃ | καὶ εἰ ἔζησεν χιλίων ἐτῶν καθόδους καὶ ἀγαθωσύνην οὐκ εἶδεν μὴ οὐκ εἰς τόπον ἕνα τὰ πάντα πορεύεται | Etiam si duobus millibus annis vixerit, et non fuerit perfruitus bonis, nonne ad unum locum properant omnia ? | ወሶበ፡ ሐይወ፡ ዓሠርተ፡ ምእተ፡ ምሕዋረ፡ ዓመት፡ ወሠናይተ፡ ኢርእየ፡ አኮኑ፡ ውስተ፡ መካን፡ አሐዱ፡ ኵሉ፡ የሐውር። | 那人雖然活千年，再活千年，卻不享福，眾人豈不都歸一個地方去嗎？ |
|---|
| 6:7 | כׇּל־עֲמַ֥ל הָאָדָ֖ם לְפִ֑יהוּ וְגַם־הַנֶּ֖פֶשׁ לֹ֥א תִמָּלֵֽא׃ | πᾶς μόχθος τοῦ ἀνθρώπου εἰς στόμα αὐτοῦ καί γε ἡ ψυχὴ οὐ πληρωθήσεται | Omnis labor hominis in ore ejus ; sed anima ejus non implebitur. | ወኵሉ፡ ሥራኁለሰብእ፡ በአፉሁ፡ ወነፍሱሰ፡ ኢትመልእ፡ ብዕለ። | 人的勞碌都為口腹，心裏卻不知足。 |
|---|
| 6:8 | כִּ֛י מַה־יּוֹתֵ֥ר לֶחָכָ֖ם מִֽן־הַכְּסִ֑יל מַה־לֶּעָנִ֣י יוֹדֵ֔עַ לַהֲלֹ֖ךְ נֶ֥גֶד הַחַיִּֽים׃ | ὅτι τίς περισσεία τῷ σοφῷ ὑπὲρ τὸν ἄφρονα διότι ὁ πένης οἶδεν πορευθῆναι κατέναντι τῆς ζωῆς | Quid habet amplius sapiens a stulto ? et quid pauper, nisi ut pergat illuc ubi est vita ? | ምንት፡ ፍድፋዴሁ፡ ለጠቢብ፡ እምዐብድ፡ በእንተ፡ ምንት፡ ነዳይ፡ የአምር፡ ሐዊረ፡ ቅድመ፡ ሕይወት። | 這樣看來，智慧人比愚昧人有甚麼長處呢？窮人在眾人面前知道如何行，有甚麼長處呢？ |
|---|
| 6:9 | ט֛וֹב מַרְאֵ֥ה עֵינַ֖יִם מֵֽהֲלׇךְ־נָ֑פֶשׁ גַּם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃ | ἀγαθὸν ὅραμα ὀφθαλμῶν ὑπὲρ πορευόμενον ψυχῇ καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος | Melius est videre quod cupias, quam desiderare quod nescias. Sed et hoc vanitas est, et praesumptio spiritus. | ይኄይስ፡ ርእይ፡ በዓይን፡ እምኀዊር፡ በነፍስ፡ ወዝኒ፡ ከንቱ፡ ወፍትወተ፡ ነፍስ። | 眼睛所看的比心裏妄想的倒好。這也是虛空，也是捕風。 |
|---|
| 6:10 | מַה־שֶּֽׁהָיָ֗ה כְּבָר֙ נִקְרָ֣א שְׁמ֔וֹ וְנוֹדָ֖ע אֲשֶׁר־ה֣וּא אָדָ֑ם וְלֹא־יוּכַ֣ל לָדִ֔ין עִ֥ם (שהתקיף) [שֶׁתַּקִּ֖יף] מִמֶּֽנּוּ׃ | εἴ τι ἐγένετο ἤδη κέκληται ὄνομα αὐτοῦ καὶ ἐγνώσθη ὅ ἐστιν ἄνθρωπος καὶ οὐ δυνήσεται τοῦ κριθῆναι μετὰ τοῦ ἰσχυροῦ ὑπὲρ αὐτόν | Qui futurus est, jam vocatum est nomen ejus ; et scitur quod homo sit, et non possit contra fortiorem se in judicio contendere. | ኵሉ፡ ዘኮነ፡ ናሁ፡ ተሰምየ፡ ስሙ፡ ወተአምረ፡ ከመ፡ ውእቱ፡ ሰብእ፡ ወኢይክል፡ ተጋእዞ፡ ምስለ፡ ዘይፀንዕ፡ እምኔሁ። | 先前所有的，早已起了名，並知道何為人，他也不能與那比自己力大的相爭。 |
|---|
| 6:11 | כִּ֛י יֵשׁ־דְּבָרִ֥ים הַרְבֵּ֖ה מַרְבִּ֣ים הָ֑בֶל מַה־יֹּתֵ֖ר לָאָדָֽם׃ | ὅτι εἰσὶν λόγοι πολλοὶ πληθύνοντες ματαιότητα τί περισσὸν τῷ ἀνθρώπῳ | Verba sunt plurima, multamque in disputando habentia vanitatem. | እስመቦ፡ ከንቶ፡ ነገረ፡ ዘያበዝኅ፡ ምንት፡ ፍድፋዴሁ፡ ለሰብእ። | 加增虛浮的事既多，這與人有甚麼益處呢？ |
|---|
| 6:12 | כִּ֣י מִֽי־יוֹדֵ֩עַ֩ מַה־טּ֨וֹב לָֽאָדָ֜ם בַּֽחַיִּ֗ים מִסְפַּ֛ר יְמֵי־חַיֵּ֥י הֶבְל֖וֹ וְיַעֲשֵׂ֣ם כַּצֵּ֑ל אֲשֶׁר֙ מִֽי־יַגִּ֣יד לָֽאָדָ֔ם מַה־יִּהְיֶ֥ה אַחֲרָ֖יו תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃ | ὅτι τίς οἶδεν τί ἀγαθὸν τῷ ἀνθρώπῳ ἐν τῇ ζωῇ ἀριθμὸν ἡμερῶν ζωῆς ματαιότητος αὐτοῦ καὶ ἐποίησεν αὐτὰς ἐν σκιᾷ ὅτι τίς ἀπαγγελεῖ τῷ ἀνθρώπῳ τί ἔσται ὀπίσω αὐτοῦ ὑπὸ τὸν ἥλιον | — | መኑ፡ ውእቱ፡ ዘየአምር፡ ምንት፡ ውእቱ፡ ሠናይ፡ ለሰብእ፡ በሕይወቱ፡ እንዘ፡ ኊልቈ፡ መዋዕለ፡ ሕይወቱ፡ ከንቱ፡ ወግብሩ፡ ከመ፡ ጽላሎት፡ መኑ፡ ያየድዖ፡ ለሰብእ፡ ዘይከውን፡ እምድኅሬሁ፡ በታሕተ፡ ፀሐይ። | 人一生虛度的日子，就如影兒經過，誰知道甚麼與他有益呢？誰能告訴他身後在日光之下有甚麼事呢？ |
|---|