| 5:1 | אַל־תְּבַהֵ֨ל עַל־פִּ֜יךָ וְלִבְּךָ֧ אַל־יְמַהֵ֛ר לְהוֹצִ֥יא דָבָ֖ר לִפְנֵ֣י הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י הָאֱלֹהִ֤ים בַּשָּׁמַ֙יִם֙ וְאַתָּ֣ה עַל־הָאָ֔רֶץ עַל־כֵּ֛ן יִהְי֥וּ דְבָרֶ֖יךָ מְעַטִּֽים׃ | μὴ σπεῦδε ἐπὶ στόματί σου καὶ καρδία σου μὴ ταχυνάτω τοῦ ἐξενέγκαι λόγον πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ὅτι ὁ θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ σὺ ἐπὶ τῆς γῆς ἐπὶ τούτῳ ἔστωσαν οἱ λόγοι σου ὀλίγοι | Ne temere quid loquaris, neque cor tuum sit velox ad proferendum sermonem coram Deo. Deus enim in caelo, et tu super terram ; idcirco sint pauci sermones tui. | ዕቀብ፡ እገሪከ፡ ሶበ፡ ተሐውር፡ ውስተ፡ ቤተ፡ እግዚአብሔር፡ ወቅረብ፡ ለሰሚዐ፡ ትምህርቶሙ፡ ለጠቢባን፡ ዓዲ፡ ተዓቀብ፡ እምነ፡ ሀብቶሙ፡ ለዓብዳን፡ መሥዋዕተ፡ እስመ፡ ኢኮኑ፡ ማእምራን፡ ለገቢረ፡ ሠናይ። |
|---|
| 5:2 | כִּ֛י בָּ֥א הַחֲל֖וֹם בְּרֹ֣ב עִנְיָ֑ן וְק֥וֹל כְּסִ֖יל בְּרֹ֥ב דְּבָרִֽים׃ | ὅτι παραγίνεται ἐνύπνιον ἐν πλήθει περισπασμοῦ καὶ φωνὴ ἄφρονος ἐν πλήθει λόγων | Multas curas sequuntur somnia, et in multis sermonibus invenietur stultitia. | ወዓዲ፡ ተዓቀብ፡ ከመ፡ ኢትጐጒዕ፡ በአፉከ፡ ወበልብከሂ፡ ኢትጐጒዕ፡ ለአውጽኦ፡ ቃል፡ ቅድመ፡ ገጸ፡ እግዚአብሔር፡ እስመ፡ እግዚአብሔር፡ ውስተ፡ ሰማይ፡ ላዕለ፡ ወአንተሰ፡ ውስተ፡ ምድር፡ ታሕተ፡ ወበእንተዝ፡ ይኩን፡ ነገርከ፡ ኅዳጠ። |
|---|
| 5:3 | כַּאֲשֶׁר֩ תִּדֹּ֨ר נֶ֜דֶר לֵֽאלֹהִ֗ים אַל־תְּאַחֵר֙ לְשַׁלְּמ֔וֹ כִּ֛י אֵ֥ין חֵ֖פֶץ בַּכְּסִילִ֑ים אֵ֥ת אֲשֶׁר־תִּדֹּ֖ר שַׁלֵּֽם׃ | καθὼς ἂν εὔξῃ εὐχὴν τῷ θεῷ μὴ χρονίσῃς τοῦ ἀποδοῦναι αὐτήν ὅτι οὐκ ἔστιν θέλημα ἐν ἄφροσιν σὺν ὅσα ἐὰν εὔξῃ ἀπόδος | Si quid vovisti Deo, ne moreris reddere : displicet enim ei infidelis et stulta promissio, sed quodcumque voveris redde : | እስመ፡ ይመጽእ፡ ሕልም፡ በብዙኅ፡ መከራ፡ ወቃለ፡ ዕበድ፡ በብዙኅ፡ ነገር። |
|---|
| 5:4 | ט֖וֹב אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־תִדֹּ֑ר מִשֶּׁתִּדּ֖וֹר וְלֹ֥א תְשַׁלֵּֽם׃ | ἀγαθὸν τὸ μὴ εὔξασθαί σε ἢ τὸ εὔξασθαί σε καὶ μὴ ἀποδοῦναι | multoque melius est non vovere, quam post votum promissa non reddere. | እምከመ፡ ጸለይከ፡ ጸሎተ፡ ኢታጐንዲ፡ ውኂቦታ፡ እስመ፡ ኢኮነ፡ ፈቃዱ፡ አንተሰ፡ በከመ፡ ጸለይከ፡ ጸሎተ፡ ሀብ። |
|---|
| 5:5 | אַל־תִּתֵּ֤ן אֶת־פִּ֙יךָ֙ לַחֲטִ֣יא אֶת־בְּשָׂרֶ֔ךָ וְאַל־תֹּאמַר֙ לִפְנֵ֣י הַמַּלְאָ֔ךְ כִּ֥י שְׁגָגָ֖ה הִ֑יא לָ֣מָּה יִקְצֹ֤ף הָֽאֱלֹהִים֙ עַל־קוֹלֶ֔ךָ וְחִבֵּ֖ל אֶת־מַעֲשֵׂ֥ה יָדֶֽיךָ׃ | μὴ δῷς τὸ στόμα σου τοῦ ἐξαμαρτῆσαι τὴν σάρκα σου καὶ μὴ εἴπῃς πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ὅτι ἄγνοιά ἐστιν ἵνα μὴ ὀργισθῇ ὁ θεὸς ἐπὶ φωνῇ σου καὶ διαφθείρῃ τὰ ποιήματα χειρῶν σου | Ne dederis os tuum ut peccare facias carnem tuam, neque dicas coram angelo : Non est providentia : ne forte iratus Deus contra sermones tuos dissipet cuncta opera manuum tuarum. | ይኄይስ፡ ኢጸልዮትከ፡ እምጸልዮትከ፡ ዘበኢውሂብ። |
|---|
| 5:6 | כִּ֣י בְרֹ֤ב חֲלֹמוֹת֙ וַהֲבָלִ֔ים וּדְבָרִ֖ים הַרְבֵּ֑ה כִּ֥י אֶת־הָאֱלֹהִ֖ים יְרָֽא׃ | ὅτι ἐν πλήθει ἐνυπνίων καὶ ματαιότητες καὶ λόγοι πολλοί ὅτι σὺν τὸν θεὸν φοβοῦ | Ubi multa sunt somnia, plurimae sunt vanitates, et sermones innumeri ; tu vero Deum time. | ኢተሀብ፡ አፉከ፡ ለአበሳ፡ ሥጋከ፡ ወኢትበል፡ በቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ በኢያእምሮ፡ ውእቱ፡ ከመ፡ ኢይትመዓፅ፡ እግዚአብሔር፡ ላዕሌከ፡ በእንተ፡ ቃልከ፡ ወኢያማስን፡ ግብረ፡ አደዊከ። |
|---|
| 5:7 | אִם־עֹ֣שֶׁק רָ֠שׁ וְגֵ֨זֶל מִשְׁפָּ֤ט וָצֶ֙דֶק֙ תִּרְאֶ֣ה בַמְּדִינָ֔ה אַל־תִּתְמַ֖הּ עַל־הַחֵ֑פֶץ כִּ֣י גָבֹ֜הַּ מֵעַ֤ל גָּבֹ֙הַּ֙ שֹׁמֵ֔ר וּגְבֹהִ֖ים עֲלֵיהֶֽם׃ | ἐὰν συκοφαντίαν πένητος καὶ ἁρπαγὴν κρίματος καὶ δικαιοσύνης ἴδῃς ἐν χώρᾳ μὴ θαυμάσῃς ἐπὶ τῷ πράγματι ὅτι ὑψηλὸς ἐπάνω ὑψηλοῦ φυλάξαι καὶ ὑψηλοὶ ἐπ’ αὐτούς | Si videris calumnias egenorum, et violenta judicia, et subverti justitiam in provincia, non mireris super hoc negotio : quia excelso excelsior est alius, et super hos quoque eminentiores sunt alii ; | እስመ፡ ብዙኅ፡ ሕልም፡ ከንቱ፡ ወንባብኒ፡ ብዙኅ፡ ከንቱ፡ ወኅቡረ፡ እግዚአብሔር፡ ፍራህ፡ ከመ፡ ቀዳሚ። |
|---|
| 5:8 | וְיִתְר֥וֹן אֶ֖רֶץ בַּכֹּ֣ל (היא) [ה֑וּא] מֶ֥לֶךְ לְשָׂדֶ֖ה נֶעֱבָֽד׃ | καὶ περισσεία γῆς ἐν παντί ἐστι βασιλεὺς τοῦ ἀγροῦ εἰργασμένου | et insuper universae terrae rex imperat servienti. | እመ፡ ትዕግልተ፡ ነዳይ፡ ወሀይደ፡ ርኢከ፡ በብሔር፡ ፍታሕ፡ ጽድቀ፡ ወኢታንክር፡ በምግባሩ፡ እስመ፡ ልዑል፡ መልዕልተ፡ ልዑላን፡ የዓቅበከ፡ ወልዑል፡ ዲቤሆሙ፡ ፈድፋደ፡ እምድር፡ ወላዕለ፡ ኵሉ፡ ውእቱ። |
|---|
| 5:9 | אֹהֵ֥ב כֶּ֙סֶף֙ לֹא־יִשְׂבַּ֣ע כֶּ֔סֶף וּמִֽי־אֹהֵ֥ב בֶּהָמ֖וֹן לֹ֣א תְבוּאָ֑ה גַּם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃ | ἀγαπῶν ἀργύριον οὐ πλησθήσεται ἀργυρίου καὶ τίς ἠγάπησεν ἐν πλήθει αὐτῶν γένημα καί γε τοῦτο ματαιότης | Avarus non implebitur pecunia, et qui amat divitias fructum non capiet ex eis ; et hoc ergo vanitas. | ወንጉሥ፡ ዲበ፡ ወፍረ፡ ሐረስት። |
|---|
| 5:10 | בִּרְבוֹת֙ הַטּוֹבָ֔ה רַבּ֖וּ אוֹכְלֶ֑יהָ וּמַה־כִּשְׁרוֹן֙ לִבְעָלֶ֔יהָ כִּ֖י אִם־[רְא֥וּת] (ראית) עֵינָֽיו׃ | ἐν πλήθει τῆς ἀγαθωσύνης ἐπληθύνθησαν ἔσθοντες αὐτήν καὶ τί ἀνδρεία τῷ παρ’ αὐτῆς ὅτι ἀλλ’ ἢ τοῦ ὁρᾶν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ | Ubi multae sunt opes, multi et qui comedunt eas. Et quid prodest possessori, nisi quod cernit divitias oculis suis ? | ዘያፈቅር፡ ብሩረ፡ ኢይጸግብ፡ ፍሩረ፡ ወዘኒ፡ አፍቀረ፡ ብዙኀ፡ እክለ፡ ወዝኒ፡ ከንቱ፡ ውእቱ። |
|---|
| 5:11 | מְתוּקָה֙ שְׁנַ֣ת הָעֹבֵ֔ד אִם־מְעַ֥ט וְאִם־הַרְבֵּ֖ה יֹאכֵ֑ל וְהַשָּׂבָע֙ לֶֽעָשִׁ֔יר אֵינֶ֛נּוּ מַנִּ֥יחַֽ ל֖וֹ לִישֽׁוֹן׃ | γλυκὺς ὕπνος τοῦ δούλου εἰ ὀλίγον καὶ εἰ πολὺ φάγεται καὶ τῷ ἐμπλησθέντι τοῦ πλουτῆσαι οὐκ ἔστιν ἀφίων αὐτὸν τοῦ ὑπνῶσαι | Dulcis est somnus operanti, sive parum sive multum comedat ; saturitas autem divitis non sinit eum dormire. | እስመ፡ ለብዙኅ፡ ጥሪት፡ ብዙኃን፡ ይበልዕዎ፡ ወምንት፡ ጽንዑ፡ ለዘይቀርብ፡ ዘእንበለ፡ ርእየ፡ ዓይን። |
|---|
| 5:12 | יֵ֚שׁ רָעָ֣ה חוֹלָ֔ה רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עֹ֛שֶׁר שָׁמ֥וּר לִבְעָלָ֖יו לְרָעָתֽוֹ׃ | ἔστιν ἀρρωστία ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον πλοῦτον φυλασσόμενον τῷ παρ’ αὐτοῦ εἰς κακίαν αὐτοῦ | Est et alia infirmitas pessima quam vidi sub sole : divitiae conservatae in malum domini sui. | ጥዑም፡ ንዋሙ፡ ለገብር፡ ለእመ፡ ኅዳጠ፡ በልዐ፡ ወለእመ፡ ብዙኀ፡ በልዐ፡ ወለዘአብዝኀሰ፡ ብዕለ፡ አልቦ፡ ዘየኃድጎ፡ ይኑም። |
|---|
| 5:13 | וְאָבַ֛ד הָעֹ֥שֶׁר הַה֖וּא בְּעִנְיַ֣ן רָ֑ע וְהוֹלִ֣יד בֵּ֔ן וְאֵ֥ין בְּיָד֖וֹ מְאֽוּמָה׃ | καὶ ἀπολεῖται ὁ πλοῦτος ἐκεῖνος ἐν περισπασμῷ πονηρῷ καὶ ἐγέννησεν υἱόν καὶ οὐκ ἔστιν ἐν χειρὶ αὐτοῦ οὐδέν | Pereunt enim in afflictione pessima : generavit filium qui in summa egestate erit. | ቦ፡ ደዌ፡ እንተ፡ ርኢኩ፡ መትሕተ፡ ፀሐይ፡ ብዕል፡ ዘይትዓቀብ፡ በኀበ፡ ዘአጥረዩ፡ በእከይ። |
|---|
| 5:14 | כַּאֲשֶׁ֤ר יָצָא֙ מִבֶּ֣טֶן אִמּ֔וֹ עָר֛וֹם יָשׁ֥וּב לָלֶ֖כֶת כְּשֶׁבָּ֑א וּמְא֙וּמָה֙ לֹא־יִשָּׂ֣א בַעֲמָל֔וֹ שֶׁיֹּלֵ֖ךְ בְּיָדֽוֹ׃ | καθὼς ἐξῆλθεν ἀπὸ γαστρὸς μητρὸς αὐτοῦ γυμνός ἐπιστρέψει τοῦ πορευθῆναι ὡς ἥκει καὶ οὐδὲν οὐ λήμψεται ἐν μόχθῳ αὐτοῦ ἵνα πορευθῇ ἐν χειρὶ αὐτοῦ | Sicut egressus est nudus de utero matris suae, sic revertetur, et nihil auferet secum de labore suo. | ወይትኀጐል፡ ውእቱ፡ ብዕል፡ በንታፌ፡ እኩይ፡ ወወለደ፡ ወልደ፡ አልቦ፡ ውስተ፡ እዴሁ፡ ወኢምንትኒ። |
|---|
| 5:15 | וְגַם־זֹה֙ רָעָ֣ה חוֹלָ֔ה כׇּל־עֻמַּ֥ת שֶׁבָּ֖א כֵּ֣ן יֵלֵ֑ךְ וּמַה־יִּתְר֣וֹן ל֔וֹ שֶֽׁיַּעֲמֹ֖ל לָרֽוּחַ׃ | καί γε τοῦτο πονηρὰ ἀρρωστία ὥσπερ γὰρ παρεγένετο οὕτως καὶ ἀπελεύσεται καὶ τίς περισσεία αὐτῷ ᾗ μοχθεῖ εἰς ἄνεμον | Miserabilis prorsus infirmitas : quomodo venit, sic revertetur. Quid ergo prodest ei quod laboravit in ventum ? | በከመ፡ ወፅአ፡ እምከርሠ፡ እሙ፡ ዕራቆ፡ ይትመየጥ፡ ለገቢእ፡ በከመ፡ ወፅአ፡ ወአልቦ፡ ዘይነሥእ፡ እምፃማሁ፡ ከመ፡ ይሑር፡ ምስሌሁ። |
|---|
| 5:16 | גַּ֥ם כׇּל־יָמָ֖יו בַּחֹ֣שֶׁךְ יֹאכֵ֑ל וְכָעַ֥ס הַרְבֵּ֖ה וְחׇלְי֥וֹ וָקָֽצֶף׃ | καί γε πᾶσαι αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ἐν σκότει καὶ πένθει καὶ θυμῷ πολλῷ καὶ ἀρρωστίᾳ καὶ χόλῳ | cunctis diebus vitae suae comedit in tenebris, et in curis multis, et in aerumna atque tristitia. | ወዝኒ፡ እኩይ፡ ደዌ፡ ውእቱ፡ እስመ፡ በከመ፡ ወፅአ፡ ከማሁ፡ የሐውር። |
|---|
| 5:17 | הִנֵּ֞ה אֲשֶׁר־רָאִ֣יתִי אָ֗נִי ט֣וֹב אֲשֶׁר־יָפֶ֣ה לֶֽאֱכוֹל־וְ֠לִשְׁתּ֠וֹת וְלִרְא֨וֹת טוֹבָ֜ה בְּכׇל־עֲמָל֣וֹ׀ שֶׁיַּעֲמֹ֣ל תַּֽחַת־הַשֶּׁ֗מֶשׁ מִסְפַּ֧ר יְמֵי־חַיָּ֛ו אֲשֶׁר־נָֽתַן־ל֥וֹ הָאֱלֹהִ֖ים כִּי־ה֥וּא חֶלְקֽוֹ׃ | ἰδοὺ ὃ εἶδον ἐγὼ ἀγαθόν ὅ ἐστιν καλόν τοῦ φαγεῖν καὶ τοῦ πιεῖν καὶ τοῦ ἰδεῖν ἀγαθωσύνην ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ ᾧ ἐὰν μοχθῇ ὑπὸ τὸν ἥλιον ἀριθμὸν ἡμερῶν ζωῆς αὐτοῦ ὧν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεός ὅτι αὐτὸ μερὶς αὐτοῦ | Hoc itaque visum est mihi bonum, ut comedat quis et bibat, et fruatur laetitia ex labore suo quo laboravit ipse sub sole, numero dierum vitae suae quos dedit ei Deus ; et haec est pars illius. | ምንት፡ ፍድፋዴሁ፡ ለዘይፃሙ፡ ለነፍሱ፡ እስመ፡ ኵሎን፡ መዋዕሊሁ፡ ውስተ፡ ጽልመት፡ ወላህ፡ ወቊጥዓ፡ ብዙኅ፡ ወደዌ፡ ወኀዘን። |
|---|
| 5:18 | גַּ֣ם כׇּֽל־הָאָדָ֡ם אֲשֶׁ֣ר נָֽתַן־ל֣וֹ הָאֱלֹהִים֩ עֹ֨שֶׁר וּנְכָסִ֜ים וְהִשְׁלִיט֨וֹ לֶאֱכֹ֤ל מִמֶּ֙נּוּ֙ וְלָשֵׂ֣את אֶת־חֶלְק֔וֹ וְלִשְׂמֹ֖חַ בַּעֲמָל֑וֹ זֹ֕ה מַתַּ֥ת אֱלֹהִ֖ים הִֽיא׃ | καί γε πᾶς ὁ ἄνθρωπος ᾧ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς πλοῦτον καὶ ὑπάρχοντα καὶ ἐξουσίασεν αὐτὸν τοῦ φαγεῖν ἀπ’ αὐτοῦ καὶ τοῦ λαβεῖν τὸ μέρος αὐτοῦ καὶ τοῦ εὐφρανθῆναι ἐν μόχθῳ αὐτοῦ τοῦτο δόμα θεοῦ ἐστιν | Et omni homini cui dedit Deus divitias atque substantiam, potestatemque ei tribuit ut comedat ex eis, et fruatur parte sua, et laetetur de labore suo : hoc est donum Dei. | ወባሕቱ፡ ናሁ፡ ዘርኢኩ፡ አነ፡ ኄርት፡ ዘይእቲ፡ ሠናይት፡ በልዕ፡ ወሰትይ፡ ወርእየ፡ ፍግዕ፡ በኵሉ፡ ሥራኁ፡ ዘሠርኀ፡ መትሕተ፡ ፀሐይ፡ በኊልቈ፡ መዋዕሊሁ፡ ዘወሀቦ፡ እግዚአብሔር፡ እስመ፡ ውእቱ፡ መክፈልቱ። |
|---|
| 5:19 | כִּ֚י לֹ֣א הַרְבֵּ֔ה יִזְכֹּ֖ר אֶת־יְמֵ֣י חַיָּ֑יו כִּ֧י הָאֱלֹהִ֛ים מַעֲנֶ֖ה בְּשִׂמְחַ֥ת לִבּֽוֹ׃ | ὅτι οὐ πολλὰ μνησθήσεται τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ ὅτι ὁ θεὸς περισπᾷ αὐτὸν ἐν εὐφροσύνῃ καρδίας αὐτοῦ | Non enim satis recordabitur dierum vitae suae, eo quod Deus occupet deliciis cor ejus. | ወኵሉ፡ ሰብእ፡ ዘወሀቦ፡ እግዚአብሔር፡ ብዕለ፡ ወጥሪተ፡ ወአሥለጠ፡ ቦቱ፡ ከመ፡ ይብላዕ፡ እምውስቴቱ፡ ወይንሣእ፡ መክፈልቶ፡ ወይትፈሣሕ፡ እምፃማሁ፡ ዝኒ፡ ሀብተ፡ እግዚአብሔር፡ ውእቱ። |
|---|
| 5:20 | — | — | — | እስመ፡ አኮ፡ ብዙኀ፡ ዘይዜከር፡ በኵሉ፡ መዋዕለ፡ ሕይወቱ፡ እስመ፡ እግዚአብሔር፡ ያሠርኆ፡ በፍትወተ፡ ልቡ። |
|---|