以斯帖記 第 3 章｜4 種原文並排

אַחַ֣ר׀ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה גִּדַּל֩ הַמֶּ֨לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֜וֹשׁ אֶת־הָמָ֧ן בֶּֽן־הַמְּדָ֛תָא הָאֲגָגִ֖י וַֽיְנַשְּׂאֵ֑הוּ וַיָּ֙שֶׂם֙ אֶת־כִּסְא֔וֹ מֵעַ֕ל כׇּל־הַשָּׂרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ׃

μετὰ δὲ ταῦτα ἐδόξασεν ὁ βασιλεὺς Ἀρταξέρξης Αμαν Αμαδαθου Βουγαῖον καὶ ὕψωσεν αὐτόν καὶ ἐπρωτοβάθρει πάντων τῶν φίλων αὐτοῦ

Post haec rex Assuerus exaltavit Aman filium Amadathi, qui erat de stirpe Agag : et posuit solium ejus super omnes principes quos habebat.

ወእምድኅረ፡ ዝንቱ፡ ነገር፡ ረስዓ፡ ንጉሥ፡ ወኢተዘከራ፡ እንከ፡ ለአስጢን፡ እስመ፡ ይዜክር፡ ላቲ፡ ዘከመ፡ ተዋሥአቶ።

וְכׇל־עַבְדֵ֨י הַמֶּ֜לֶךְ אֲשֶׁר־בְּשַׁ֣עַר הַמֶּ֗לֶךְ כֹּרְעִ֤ים וּמִֽשְׁתַּחֲוִים֙ לְהָמָ֔ן כִּי־כֵ֖ן צִוָּה־ל֣וֹ הַמֶּ֑לֶךְ וּמׇ֨רְדֳּכַ֔י לֹ֥א יִכְרַ֖ע וְלֹ֥א יִֽשְׁתַּחֲוֶֽה׃

καὶ πάντες οἱ ἐν τῇ αὐλῇ προσεκύνουν αὐτῷ οὕτως γὰρ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς ποιῆσαι ὁ δὲ Μαρδοχαῖος οὐ προσεκύνει αὐτῷ

Cunctique servi regis, qui in foribus palatii versabantur, flectebant genua, et adorabant Aman : sic enim praeceperat eis imperator : solus Mardochaeus non flectebat genu, neque adorabat eum.

ወእምድኅረ፡ ኰነና፡ ይቤልዎ፡ ደቁ፡ ለንጉሥ፡ ይኅሥሡ፡ ሎቱ፡ ለንጉሥ፡ አዋልደ፡ ደናግለ፡ እለ፡ ሠናይ፡ ራእዮን።

וַיֹּ֨אמְר֜וּ עַבְדֵ֥י הַמֶּ֛לֶךְ אֲשֶׁר־בְּשַׁ֥עַר הַמֶּ֖לֶךְ לְמׇרְדֳּכָ֑י מַדּ֙וּעַ֙ אַתָּ֣ה עוֹבֵ֔ר אֵ֖ת מִצְוַ֥ת הַמֶּֽלֶךְ׃

καὶ ἐλάλησαν οἱ ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ βασιλέως τῷ Μαρδοχαίῳ Μαρδοχαῖε τί παρακούεις τὰ ὑπὸ τοῦ βασιλέως λεγόμενα

Cui dixerunt pueri regis, qui ad fores palatii praesidebant : Cur praeter ceteros non observas mandatum regis ?

ወይሢም፡ ንጉሥ፡ ውስተ፡ ኵሉ፡ በሐውርተ፡ መንግሥቱ፡ መላእከተ፡ ወመሳፍንተ፡ ወይኅረዩ፡ ሎቱ፡ አዋልደ፡ ደናግለ፡ እለ፡ ሠናይ፡ ራእዮን፡ በሱሳ፡ ሀገር፡ በውስተ፡ አብያተ፡ አንስት፡ ወያወፍይዎ፡ ለሕፅወ፡ ንጉሥ፡ ወየሀቦን፡ ቅብዖን፡ ወኵሎ፡ መፍቅዶን።

וַיְהִ֗י (באמרם) [כְּאׇמְרָ֤ם] אֵלָיו֙ י֣וֹם וָי֔וֹם וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵיהֶ֑ם וַיַּגִּ֣ידוּ לְהָמָ֗ן לִרְאוֹת֙ הֲיַֽעַמְדוּ֙ דִּבְרֵ֣י מׇרְדֳּכַ֔י כִּֽי־הִגִּ֥יד לָהֶ֖ם אֲשֶׁר־ה֥וּא יְהוּדִֽי׃

καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐλάλουν αὐτῷ καὶ οὐχ ὑπήκουεν αὐτῶν καὶ ὑπέδειξαν τῷ Αμαν Μαρδοχαῖον τοῖς τοῦ βασιλέως λόγοις ἀντιτασσόμενον καὶ ὑπέδειξεν αὐτοῖς ὁ Μαρδοχαῖος ὅτι Ιουδαῖός ἐστιν

Cumque hoc crebrius dicerent, et ille nollet audire, nuntiaverunt Aman, scire cupientes utrum perseveraret in sententia : dixerat enim eis se esse Judaeum.

ወእንተ፡ አደመቶ፡ እምኔሆን፡ ለንጉሥ፡ ብእሲቱ፡ ይእቲ፡ ወትንግሥ፡ ምስሌሁ፡ ህየንተ፡ አስጢን፡ ወአደሞ፡ ዝንቱ፡ ነገር፡ ለንጉሥ፡ ወገብረ፡ ከማሁ።

וַיַּ֣רְא הָמָ֔ן כִּי־אֵ֣ין מׇרְדֳּכַ֔י כֹּרֵ֥עַ וּמִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה ל֑וֹ וַיִּמָּלֵ֥א הָמָ֖ן חֵמָֽה׃

καὶ ἐπιγνοὺς Αμαν ὅτι οὐ προσκυνεῖ αὐτῷ Μαρδοχαῖος ἐθυμώθη σφόδρα

Quod cum audisset Aman, et experimento probasset quod Mardochaeus non flecteret sibi genu, nec se adoraret, iratus est valde,

ወሀሎ፡ አሐዱ፡ ብእሲ፡ አይሁዳዊ፡ በውስተ፡ ሱሳ፡ ሀገር፡ ወስሙ፡ መርዶክዮስ፡ ወልደ፡ ኢያኤሩ፡ ዘሴምዩ፡ ዘቄስዩ፡ ዘእምነገደ፡ ብንያም።

וַיִּ֣בֶז בְּעֵינָ֗יו לִשְׁלֹ֤חַ יָד֙ בְּמׇרְדֳּכַ֣י לְבַדּ֔וֹ כִּֽי־הִגִּ֥ידוּ ל֖וֹ אֶת־עַ֣ם מׇרְדֳּכָ֑י וַיְבַקֵּ֣שׁ הָמָ֗ן לְהַשְׁמִ֧יד אֶת־כׇּל־הַיְּהוּדִ֛ים אֲשֶׁ֛ר בְּכׇל־מַלְכ֥וּת אֲחַשְׁוֵר֖וֹשׁ עַ֥ם מׇרְדֳּכָֽי׃

καὶ ἐβουλεύσατο ἀφανίσαι πάντας τοὺς ὑπὸ τὴν Ἀρταξέρξου βασιλείαν Ιουδαίους

et pro nihilo duxit in unum Mardochaeum mittere manus suas : audierat enim quod esset gentis Judaeae ; magisque voluit omnem Judaeorum, qui erant in regno Assueri, perdere nationem.

ወተፄወወ፡ እምኢየሩሳሌም፡ ወዘፄወዎ፡ ናቡከደነፆር፡ ንጉሠ፡ ባቢሎን።

בַּחֹ֤דֶשׁ הָרִאשׁוֹן֙ הוּא־חֹ֣דֶשׁ נִיסָ֔ן בִּשְׁנַת֙ שְׁתֵּ֣ים עֶשְׂרֵ֔ה לַמֶּ֖לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֑וֹשׁ הִפִּ֣יל פּוּר֩ ה֨וּא הַגּוֹרָ֜ל לִפְנֵ֣י הָמָ֗ן מִיּ֧וֹם׀לְי֛וֹם וּמֵחֹ֛דֶשׁ לְחֹ֥דֶשׁ שְׁנֵים־עָשָׂ֖ר הוּא־חֹ֥דֶשׁ אֲדָֽר׃ {ס}

καὶ ἐποίησεν ψήφισμα ἐν ἔτει δωδεκάτῳ τῆς βασιλείας Ἀρταξέρξου καὶ ἔβαλεν κλήρους ἡμέραν ἐξ ἡμέρας καὶ μῆνα ἐκ μηνὸς ὥστε ἀπολέσαι ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ τὸ γένος Μαρδοχαίου καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος εἰς τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην τοῦ μηνός ὅς ἐστιν Αδαρ

Mense primo (cujus vocabulum est Nisan), anno duodecimo regni Assueri, missa est sors in urnam, quae hebraice dicitur phur, coram Aman, quo die et quo mense gens Judaeorum deberet interfici : et exivit mensis duodecimus, qui vocatur Adar.

ወቦቱ፡ ወለት፡ እንተ፡ ሐፀና፡ ወለተ፡ አሚናዳብ፡ እኁሁ፡ ለአቡሁ፡ ወስማ፡ አስቴር፡ ወእምድኅረ፡ ወፅአት፡ እምአዝማዲሃ፡ ሐፀና፡ ላቲ፡ ትኩኖ፡ ወለቶ፡ ወይእቲ፡ ወለት፡ ሠናይት፡ ራእያ።

וַיֹּ֤אמֶר הָמָן֙ לַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֔וֹשׁ יֶשְׁנ֣וֹ עַם־אֶחָ֗ד מְפֻזָּ֤ר וּמְפֹרָד֙ בֵּ֣ין הָֽעַמִּ֔ים בְּכֹ֖ל מְדִינ֣וֹת מַלְכוּתֶ֑ךָ וְדָתֵיהֶ֞ם שֹׁנ֣וֹת מִכׇּל־עָ֗ם וְאֶת־דָּתֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֵינָ֣ם עֹשִׂ֔ים וְלַמֶּ֥לֶךְ אֵין־שֹׁוֶ֖ה לְהַנִּיחָֽם׃

καὶ ἐλάλησεν πρὸς τὸν βασιλέα Ἀρταξέρξην λέγων ὑπάρχει ἔθνος διεσπαρμένον ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ σου οἱ δὲ νόμοι αὐτῶν ἔξαλλοι παρὰ πάντα τὰ ἔθνη τῶν δὲ νόμων τοῦ βασιλέως παρακούουσιν καὶ οὐ συμφέρει τῷ βασιλεῖ ἐᾶσαι αὐτούς

Dixitque Aman regi Assuero : Est populus per omnes provincias regni tui dispersus, et a se mutuo separatus, novis utens legibus et caeremoniis, insuper et regis scita contemnens : et optime nosti quod non expediat regno tuo ut insolescat per licentiam.

ወሶበ፡ አዘዘ፡ ንጉሥ፡ አስተጋብኡ፡ ሎቱ፡ ብዙኀተ፡ አዋልደ፡ ውስተ፡ ሱሳ፡ ሀገር፡ ኀበ፡ ጋይ፡ ዓቃቤ፡ አንስት።

אִם־עַל־הַמֶּ֣לֶךְ ט֔וֹב יִכָּתֵ֖ב לְאַבְּדָ֑ם וַעֲשֶׂ֨רֶת אֲלָפִ֜ים כִּכַּר־כֶּ֗סֶף אֶשְׁקוֹל֙ עַל־יְדֵי֙ עֹשֵׂ֣י הַמְּלָאכָ֔ה לְהָבִ֖יא אֶל־גִּנְזֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃

εἰ δοκεῖ τῷ βασιλεῖ δογματισάτω ἀπολέσαι αὐτούς κἀγὼ διαγράψω εἰς τὸ γαζοφυλάκιον τοῦ βασιλέως ἀργυρίου τάλαντα μύρια

Si tibi placet, decerne, ut pereat, et decem millia talentorum appendam arcariis gazae tuae.

ወአደመቶ፡ ይእቲ፡ ወለት፡ ወረከበት፡ ሞገሰ፡ በቅድሜሁ፡ ወአፍጠነ፡ ውሂቦታ፡ ቅብዐ፡ ወመክፈልተ፡ ወሰቡዐ፡ አዋልደ፡ እለ፡ ይትለአካሃ፡ እምቤተ፡ ንጉሥ፡ ወሠናየ፡ ዓቀባሃ፡ በውስተ፡ ቤተ፡ አንስት።

וַיָּ֧סַר הַמֶּ֛לֶךְ אֶת־טַבַּעְתּ֖וֹ מֵעַ֣ל יָד֑וֹ וַֽיִּתְּנָ֗הּ לְהָמָ֧ן בֶּֽן־הַמְּדָ֛תָא הָאֲגָגִ֖י צֹרֵ֥ר הַיְּהוּדִֽים׃

καὶ περιελόμενος ὁ βασιλεὺς τὸν δακτύλιον ἔδωκεν εἰς χεῖρα τῷ Αμαν σφραγίσαι κατὰ τῶν γεγραμμένων κατὰ τῶν Ιουδαίων

Tulit ergo rex annulum, quo utebatur, de manu sua, et dedit eum Aman filio Amadathi de progenie Agag, hosti Judaeorum,

ወኢነገረት፡ አስቴር፡ አዝማዲሃ፡ ወኢ፡ ብሔራ፡ እስመ፡ መርዶክዮስ፡ አዘዛ፡ ከመ፡ ኢታይድዕ።

וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ לְהָמָ֔ן הַכֶּ֖סֶף נָת֣וּן לָ֑ךְ וְהָעָ֕ם לַעֲשׂ֥וֹת בּ֖וֹ כַּטּ֥וֹב בְּעֵינֶֽיךָ׃

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Αμαν τὸ μὲν ἀργύριον ἔχε τῷ δὲ ἔθνει χρῶ ὡς βούλει

dixitque ad eum : Argentum, quod tu polliceris, tuum sit ; de populo age quod tibi placet.

ወኵሎ፡ አሚረ፡ ይመጽእ፡ መርዶክዮስ፡ ኀበ፡ ዓፀደ፡ አንስት፡ ከመ፡ ይስማዕ፡ ዜናሃ፡ ለአስቴር፡ ዘከመ፡ ሀለወት።

וַיִּקָּרְאוּ֩ סֹפְרֵ֨י הַמֶּ֜לֶךְ בַּחֹ֣דֶשׁ הָרִאשׁ֗וֹן בִּשְׁלוֹשָׁ֨ה עָשָׂ֣ר יוֹם֮ בּוֹ֒ וַיִּכָּתֵ֣ב כְּֽכׇל־אֲשֶׁר־צִוָּ֣ה הָמָ֡ן אֶ֣ל אֲחַשְׁדַּרְפְּנֵֽי־הַ֠מֶּ֠לֶךְ וְֽאֶל־הַפַּח֞וֹת אֲשֶׁ֣ר׀ עַל־מְדִינָ֣ה וּמְדִינָ֗ה וְאֶל־שָׂ֤רֵי עַם֙ וָעָ֔ם מְדִינָ֤ה וּמְדִינָה֙ כִּכְתָבָ֔הּ וְעַ֥ם וָעָ֖ם כִּלְשׁוֹנ֑וֹ בְּשֵׁ֨ם הַמֶּ֤לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹשׁ֙ נִכְתָּ֔ב וְנֶחְתָּ֖ם בְּטַבַּ֥עַת הַמֶּֽלֶךְ׃

καὶ ἐκλήθησαν οἱ γραμματεῖς τοῦ βασιλέως μηνὶ πρώτῳ τῇ τρισκαιδεκάτῃ καὶ ἔγραψαν ὡς ἐπέταξεν Αμαν τοῖς στρατηγοῖς καὶ τοῖς ἄρχουσιν κατὰ πᾶσαν χώραν ἀπὸ Ἰνδικῆς ἕως τῆς Αἰθιοπίας ταῖς ἑκατὸν εἴκοσι ἑπτὰ χώραις τοῖς τε ἄρχουσι τῶν ἐθνῶν κατὰ τὴν αὐτῶν λέξιν δῑ Ἀρταξέρξου τοῦ βασιλέως

Vocatique sunt scribae regis mense primo Nisan, tertiadecima die ejusdem mensis : et scriptum est, ut jusserat Aman, ad omnes satrapas regis, et judices provinciarum, diversarumque gentium, ut quaeque gens legere poterat et audire pro varietate linguarum ex nomine regis Assueri : et litterae signatae ipsius annulo

ወአመ፡ በጽሐ፡ ጊዜሆን፡ ለእልኩ፡ አዋልድ፡ ከመ፡ ይባኣ፡ ኀበ፡ ንጉሥ፡ እስመ፡ መጠነዝ፡ መዋዕለ፡ ይነብራ፡ እንዘ፡ ይትሔረሳ፡ ወይሤነያ፡ ስድስተ፡ አውራኀ፡ እንዘ፡ ይትቀብዓ፡ ቅብዐ፡ ዕፍረት፡ ወስድስተ፡ አውራኀ፡ በአፈዋት፡ ወበቅብዐ፡ አንስት።

וְנִשְׁל֨וֹחַ סְפָרִ֜ים בְּיַ֣ד הָרָצִים֮ אֶל־כׇּל־מְדִינ֣וֹת הַמֶּ֒לֶךְ֒ לְהַשְׁמִ֡יד לַהֲרֹ֣ג וּלְאַבֵּ֣ד אֶת־כׇּל־הַ֠יְּהוּדִ֠ים מִנַּ֨עַר וְעַד־זָקֵ֜ן טַ֤ף וְנָשִׁים֙ בְּי֣וֹם אֶחָ֔ד בִּשְׁלוֹשָׁ֥ה עָשָׂ֛ר לְחֹ֥דֶשׁ שְׁנֵים־עָשָׂ֖ר הוּא־חֹ֣דֶשׁ אֲדָ֑ר וּשְׁלָלָ֖ם לָבֽוֹז׃

καὶ ἀπεστάλη διὰ βιβλιαφόρων εἰς τὴν Ἀρταξέρξου βασιλείαν ἀφανίσαι τὸ γένος τῶν Ιουδαίων ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ μηνὸς δωδεκάτου ὅς ἐστιν Αδαρ καὶ διαρπάσαι τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν τῆς δὲ ἐπιστολῆς ἐστιν τὸ ἀντίγραφον τόδε βασιλεὺς μέγας Ἀρταξέρξης τοῖς ἀπὸ τῆς Ἰνδικῆς ἕως τῆς Αἰθιοπίας ἑκατὸν εἴκοσι ἑπτὰ χωρῶν ἄρχουσι καὶ τοπάρχαις ὑποτεταγμένοις τάδε γράφει πολλῶν ἐπάρξας ἐθνῶν καὶ πάσης ἐπικρατήσας οἰκουμένης ἐβουλήθην μὴ τῷ θράσει τῆς ἐξουσίας ἐπαιρόμενος ἐπιεικέστερον δὲ καὶ μετὰ ἠπιότητος ἀεὶ διεξάγων τοὺς τῶν ὑποτεταγμένων ἀκυμάτους διὰ παντὸς καταστῆσαι βίους τήν τε βασιλείαν ἥμερον καὶ πορευτὴν μέχρι περάτων παρεξόμενος ἀνανεώσασθαί τε τὴν ποθουμένην τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις εἰρήνην πυθομένου δέ μου τῶν συμβούλων πῶς ἂν ἀχθείη τοῦτο ἐπὶ πέρας σωφροσύνῃ παρ’ ἡμῖν διενέγκας καὶ ἐν τῇ εὐνοίᾳ ἀπαραλλάκτως καὶ βεβαίᾳ πίστει ἀποδεδειγμένος καὶ δεύτερον τῶν βασιλειῶν γέρας ἀπενηνεγμένος Αμαν ἐπέδειξεν ἡμῖν ἐν πάσαις ταῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην φυλαῖς ἀναμεμεῖχθαι δυσμενῆ λαόν τινα τοῖς νόμοις ἀντίθετον πρὸς πᾶν ἔθνος τά τε τῶν βασιλέων παραπέμποντας διηνεκῶς διατάγματα πρὸς τὸ μὴ κατατίθεσθαι τὴν ὑφ’ ἡμῶν κατευθυνομένην ἀμέμπτως συναρχίαν διειληφότες οὖν τόδε τὸ ἔθνος μονώτατον ἐν ἀντιπαραγωγῇ παντὶ διὰ παντὸς ἀνθρώπῳ κείμενον διαγωγὴν νόμων ξενίζουσαν παραλλάσσον καὶ δυσνοοῦν τοῖς ἡμετέροις πράγμασιν τὰ χείριστα συντελοῦν κακὰ καὶ πρὸς τὸ μὴ τὴν βασιλείαν εὐσταθείας τυγχάνειν προστετάχαμεν οὖν τοὺς σημαινομένους ὑμῖν ἐν τοῖς γεγραμμένοις ὑπὸ Αμαν τοῦ τεταγμένου ἐπὶ τῶν πραγμάτων καὶ δευτέρου πατρὸς ἡμῶν πάντας σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις ἀπολέσαι ὁλορριζεὶ ταῖς τῶν ἐχθρῶν μαχαίραις ἄνευ παντὸς οἴκτου καὶ φειδοῦς τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ δωδεκάτου μηνὸς Αδαρ τοῦ ἐνεστῶτος ἔτους ὅπως οἱ πάλαι καὶ νῦν δυσμενεῖς ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ βιαίως εἰς τὸν ᾅδην κατελθόντες εἰς τὸν μετέπειτα χρόνον εὐσταθῆ καὶ ἀτάραχα παρέχωσιν ἡμῖν διὰ τέλους τὰ πράγματα

missae sunt per cursores regis ad universas provincias, ut occiderent atque delerent omnes Judaeos, a puero usque ad senem, parvulos et mulieres, uno die, hoc est tertiodecimo mensis duodecimi, qui vocatur Adar ; et bona eorum diriperent.

ወእምዝ፡ ሶበ፡ ተፈጸመ፡ ዓሠርቱ፡ ወክልኤቱ፡ አውራኅ፡ ይእተ፡ አሚረ፡ ይበውኣ፡ ኀበ፡ ንጉሥ፡ ወእንተ፡ ውእቱ፡ ፈቀደ፡ ያመጽኡ፡ ሎቱ፡ እምቤተ፡ አንስት።

פַּתְשֶׁ֣גֶן הַכְּתָ֗ב לְהִנָּ֤תֵֽן דָּת֙ בְּכׇל־מְדִינָ֣ה וּמְדִינָ֔ה גָּל֖וּי לְכׇל־הָֽעַמִּ֑ים לִהְי֥וֹת עֲתִדִ֖ים לַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

τὰ δὲ ἀντίγραφα τῶν ἐπιστολῶν ἐξετίθετο κατὰ χώραν καὶ προσετάγη πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἑτοίμους εἶναι εἰς τὴν ἡμέραν ταύτην

Summa autem epistolarum haec fuit, ut omnes provinciae scirent, et pararent se ad praedictam diem.

ወፍና፡ ሠርክ፡ ትበውእ፡ ወጸቢሖ፡ ትገብእ፡ ቤተ፡ አንስት፡ ኀበ፡ ጋይ፡ ሕፅወ፡ ንጉሥ፡ ዓቃቤ፡ አንስት፡ ወኢትደግም፡ እንከ፡ በዊአ፡ ኀበ፡ ንጉሥ፡ ለእመ፡ ለሊሁ፡ ኢጸውዓ።

הָֽרָצִ֞ים יָצְא֤וּ דְחוּפִים֙ בִּדְבַ֣ר הַמֶּ֔לֶךְ וְהַדָּ֥ת נִתְּנָ֖ה בְּשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֑ה וְהַמֶּ֤לֶךְ וְהָמָן֙ יָשְׁב֣וּ לִשְׁתּ֔וֹת וְהָעִ֥יר שׁוּשָׁ֖ן נָבֽוֹכָה׃ {ס}

ἐσπεύδετο δὲ τὸ πρᾶγμα καὶ εἰς Σουσαν ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ Αμαν ἐκωθωνίζοντο ἐταράσσετο δὲ ἡ πόλις

Festinabant cursores, qui missi erant, regis imperium explere. Statimque in Susan pependit edictum, rege et Aman celebrante convivium, et cunctis Judaeis, qui in urbe erant, flentibus.

ወአመ፡ በጽሐ፡ መዋዕለ፡ ዕብሬታ፡ ለአስቴር፡ ወለተ፡ አሚናዳብ፡ እኅወ፡ አቡሁ፡ ለመርዶክዮስ፡ ከመ፡ ትባእ፡ ኀበ፡ ንጉሥ፡ ገብረት፡ ኵሎ፡ በከመ፡ አዘዘ፡ ዝክቱ፡ ሕፅው፡ ዓቃቤ፡ አንስት፡ እስመ፡ ባቲ፡ ሞገስ፡ ለአስቴር፡ በኀበ፡ ኵሎሙ፡ እለ፡ ይሬእይዋ።

ወቦአት፡ አስቴር፡ ኀበ፡ አርጤክስስ፡ ንጉሥ፡ በዓሠርቱ፡ ወክልኤቱ፡ አውራኅ፡ በወርኀ፡ አዳር፡ በሰብዓቱ፡ ዓም፡ ዘመንግሥቱ።

ወአደመቶ፡ አስቴር፡ ለንጉሥ፡ ወረከበት፡ ሞገሰ፡ ፈድፋደ፡ እምነ፡ ኵሎን፡ ደናግል፡ ወአሠርገዋ፡ እክሊለ፡ አንስት።

ወገብረ፡ ንጉሥ፡ በዓለ፡ ለአፅርክቲሁ፡ ወለሠራዊቱ፡ ሰቡዐ፡ መዋዕለ፡ ወአዕበዮ፡ ለመርዐ፡ አስቴር፡ ወገብረ፡ ኵሎ፡ ኅዳጋቲሃ፡ ውስተ፡ ኵሉ፡ ደወለ፡ መንግሥቱ።

ወመርዶክዮስ፡ ይፀመድ፡ ውስተ፡ ዓፀደ፡ ንጉሥ።

ወአስቴር፡ ኢያይድዐት፡ ብሔራ፡ እስመ፡ ከማሁ፡ አዘዛ፡ ከመ፡ ትፍራህ፡ እግዚአብሔርሃ፡ ወትግበር፡ ትእዛዞ፡ በከመ፡ ሀለወት፡ ምስሌሁ፡ ወአስቴርኒ፡ ኢኃደገት፡ ሕጋ።

ወተከዙ፡ ሕዕዋኒሁ፡ ለንጉሥ፡ ሊቃነ፡ ዓቀብተ፡ ርእሱ፡ እስመ፡ ዓብየ፡ መርዶክዮስ፡ ወፈቀዱ፡ ይቅትልዎ፡ ለአርጤክስስ፡ ንጉሥ።

ወሰምዐ፡ መርዶክዮስ፡ ወነገራ፡ ለአስቴር፡ ወይእቲ፡ አይድዓቶ፡ ለንጉሥ፡ ምክሮሙ።

ወሶበ፡ ሐተቶሙ፡ ለእልክቱ፡ ክልኤቱ፡ ሕፅዋኒሁ፡ አምኑ፡ ወሰቀሎሙ፡ ወእምዝ፡ አዘዘ፡ ንጉሥ፡ ይጽሐፍዎ፡ ለዝንቱ፡ ውስተ፡ ኖብያተ፡ መንግሥቱ፡ ለተዝካር፡ በእንተ፡ አኰቴተ፡ ለመርዶክዮስ።