出埃及記 第 2 章｜4 種原文並排

וַיֵּ֥לֶךְ אִ֖ישׁ מִבֵּ֣ית לֵוִ֑י וַיִּקַּ֖ח אֶת־בַּת־לֵוִֽי׃

ἦν δέ τις ἐκ τῆς φυλῆς Λευι ὃς ἔλαβεν τῶν θυγατέρων Λευι καὶ ἔσχεν αὐτήν

Egressus est post haec vir de domo Levi : et accepit uxorem stirpis suae.

ወሀሎ ፡ አሐዱ ፡ እምነገደ ፡ ሌዊ ፡ ዘነሥአ ፡ ሎቱ ፡ እምአዋልደ ፡ ሌዊ ፡ ብእሲተ ።

וַתַּ֥הַר הָאִשָּׁ֖ה וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַתֵּ֤רֶא אֹתוֹ֙ כִּי־ט֣וֹב ה֔וּא וַֽתִּצְפְּנֵ֖הוּ שְׁלֹשָׁ֥ה יְרָחִֽים׃

καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν καὶ ἔτεκεν ἄρσεν ἰδόντες δὲ αὐτὸ ἀστεῖον ἐσκέπασαν αὐτὸ μῆνας τρεῖς

Quae concepit, et peperit filium : et videns eum elegantem, abscondit tribus mensibus.

(ወነበረ ፡ ምስሌሃ ፡) ወፀንሰት ፡ ወወለደት ፡ ተባዕተ ፡ ወሶበ ፡ ርእይዎ ፡ ከመ ፡ ሠናይ ፡ አንበርዎ ፡ ሠለስተ ፡ አውራኀ ።

וְלֹא־יָכְלָ֣ה עוֹד֮ הַצְּפִינוֹ֒ וַתִּֽקַּֽח־לוֹ֙ תֵּ֣בַת גֹּ֔מֶא וַתַּחְמְרָ֥הֿ בַחֵמָ֖ר וּבַזָּ֑פֶת וַתָּ֤שֶׂם בָּהּ֙ אֶת־הַיֶּ֔לֶד וַתָּ֥שֶׂם בַּסּ֖וּף עַל־שְׂפַ֥ת הַיְאֹֽר׃

ἐπεὶ δὲ οὐκ ἠδύναντο αὐτὸ ἔτι κρύπτειν ἔλαβεν αὐτῷ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θῖβιν καὶ κατέχρισεν αὐτὴν ἀσφαλτοπίσσῃ καὶ ἐνέβαλεν τὸ παιδίον εἰς αὐτὴν καὶ ἔθηκεν αὐτὴν εἰς τὸ ἕλος παρὰ τὸν ποταμόν

Cumque jam celare non posset, sumpsit fiscellam scirpeam, et linivit eam bitumine ac pice : posuitque intus infantulum, et exposuit eum in carecto ripae fluminis,

ወእስመ ፡ ስእኑ ፡ እንከ ፡ ኀቢኦቶ ፡ ነሥአት ፡ እሙ ፡ ነፍቀ ፡ ወቀብአታ ፡ አስፋሊጦ ፡ ወፒሳ ፡ ወወደየቶ ፡ ለውእቱ ፡ ሕፃን ፡ ውስቴቱ ፡ ወሤመቶ ፡ ውስተ ፡ ማዕዶት ፡ ኀበ ፡ ተከዚ ።

וַתֵּתַצַּ֥ב אֲחֹת֖וֹ מֵרָחֹ֑ק לְדֵעָ֕ה מַה־יֵּעָשֶׂ֖ה לֽוֹ׃

καὶ κατεσκόπευεν ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ μακρόθεν μαθεῖν τί τὸ ἀποβησόμενον αὐτῷ

stante procul sorore ejus, et considerante eventum rei.

ወትኄውጽ ፡ እኅቱ ፡ እምርኁቅ ፡ ከመ ፡ ታእምር ፡ ምንት ፡ ትበጽሖ ።

וַתֵּ֤רֶד בַּת־פַּרְעֹה֙ לִרְחֹ֣ץ עַל־הַיְאֹ֔ר וְנַעֲרֹתֶ֥יהָ הֹלְכֹ֖ת עַל־יַ֣ד הַיְאֹ֑ר וַתֵּ֤רֶא אֶת־הַתֵּבָה֙ בְּת֣וֹךְ הַסּ֔וּף וַתִּשְׁלַ֥ח אֶת־אֲמָתָ֖הּ וַתִּקָּחֶֽהָ׃

κατέβη δὲ ἡ θυγάτηρ Φαραω λούσασθαι ἐπὶ τὸν ποταμόν καὶ αἱ ἅβραι αὐτῆς παρεπορεύοντο παρὰ τὸν ποταμόν καὶ ἰδοῦσα τὴν θῖβιν ἐν τῷ ἕλει ἀποστείλασα τὴν ἅβραν ἀνείλατο αὐτήν

Ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine : et puellae ejus gradiebantur per crepidinem alvei. Quae cum vidisset fiscellam in papyrione, misit unam e famulabus suis : et allatam

ወወረደት ፡ ወለተ ፡ ፈርዖን ፡ ትትኀፀብ ፡ በውስተ ፡ ተከዚ ፡ ወአንሶሰዋ ፡ አዋልዲሃ ፡ ኀበ ፡ ተከዚ ፡ ወሶበ ፡ ርእየታ ፡ ለይእቲ ፡ ነፍቅ ፡ ውስተ ፡ ማዕዶት ፡ ፈነወት ፡ ወለታ ፡ ወአምጽአታ ።

וַתִּפְתַּח֙ וַתִּרְאֵ֣הוּ אֶת־הַיֶּ֔לֶד וְהִנֵּה־נַ֖עַר בֹּכֶ֑ה וַתַּחְמֹ֣ל עָלָ֔יו וַתֹּ֕אמֶר מִיַּלְדֵ֥י הָֽעִבְרִ֖ים זֶֽה׃

ἀνοίξασα δὲ ὁρᾷ παιδίον κλαῖον ἐν τῇ θίβει καὶ ἐφείσατο αὐτοῦ ἡ θυγάτηρ Φαραω καὶ ἔφη ἀπὸ τῶν παιδίων τῶν Εβραίων τοῦτο

aperiens, cernensque in ea parvulum vagientem, miserta ejus, ait : De infantibus Hebraeorum est hic.

ወከሠተታ ፡ ወትሬኢ ፡ ሕፃን ፡ ይበኪ ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ ነፍቅ ፡ ወምሕረቶ ፡ ወለተ ፡ ፈርዖን ፡ ወትቤ ፡ እምደቂቀ ፡ ዕብራዊያት ፡ ውእቱዝ ፡ ሕፃን ።

וַתֹּ֣אמֶר אֲחֹתוֹ֮ אֶל־בַּת־פַּרְעֹה֒ הַאֵלֵ֗ךְ וְקָרָ֤אתִי לָךְ֙ אִשָּׁ֣ה מֵינֶ֔קֶת מִ֖ן הָעִבְרִיֹּ֑ת וְתֵינִ֥ק לָ֖ךְ אֶת־הַיָּֽלֶד׃

καὶ εἶπεν ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ τῇ θυγατρὶ Φαραω θέλεις καλέσω σοι γυναῖκα τροφεύουσαν ἐκ τῶν Εβραίων καὶ θηλάσει σοι τὸ παιδίον

Cui soror pueri : Vis, inquit, ut vadam, et vocem tibi mulierem hebraeam, quae nutrire possit infantulum ?

ወትቤላ ፡ እኅቱ ፡ ለውእቱ ፡ ሕፃን ፡ ለወለተ ፡ ፈርዖን ፡ ትፈቅዲኑ ፡ እጸውዕ ፡ ለኪ ፡ ብእሲተ ፡ ሐፃኒተ ፡ እምዕብራዊያት ፡ ወትሕፅኖ ፡ ለዝ ፡ ሕፃን ።

וַתֹּֽאמֶר־לָ֥הּ בַּת־פַּרְעֹ֖ה לֵ֑כִי וַתֵּ֙לֶךְ֙ הָֽעַלְמָ֔ה וַתִּקְרָ֖א אֶת־אֵ֥ם הַיָּֽלֶד׃

ἡ δὲ εἶπεν αὐτῇ ἡ θυγάτηρ Φαραω πορεύου ἐλθοῦσα δὲ ἡ νεᾶνις ἐκάλεσεν τὴν μητέρα τοῦ παιδίου

Respondit : Vade. Perrexit puella et vocavit matrem suam.

ወትቤላ ፡ ወለተ ፡ ፈርዖን ፡ ሑሪ ፡ ወመጽአት ፡ እንታክቲ ፡ ወለት ፡ ወጸውዐታ ፡ ለእሙ ፡ ለውእቱ ፡ ሕፃን ።

וַתֹּ֧אמֶר לָ֣הּ בַּת־פַּרְעֹ֗ה הֵילִ֜יכִי אֶת־הַיֶּ֤לֶד הַזֶּה֙ וְהֵינִקִ֣הוּ לִ֔י וַאֲנִ֖י אֶתֵּ֣ן אֶת־שְׂכָרֵ֑ךְ וַתִּקַּ֧ח הָאִשָּׁ֛ה הַיֶּ֖לֶד וַתְּנִיקֵֽהוּ׃

εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὴν ἡ θυγάτηρ Φαραω διατήρησόν μοι τὸ παιδίον τοῦτο καὶ θήλασόν μοι αὐτό ἐγὼ δὲ δώσω σοι τὸν μισθόν ἔλαβεν δὲ ἡ γυνὴ τὸ παιδίον καὶ ἐθήλαζεν αὐτό

Ad quam locuta filia Pharaonis : Accipe, ait, puerum istum, et nutri mihi : ego dabo tibi mercedem tuam. Suscepit mulier, et nutrivit puerum : adultumque tradidit filiae Pharaonis.

ወትቤላ ፡ ወለተ ፡ ፈርዖን ፡ ዕቀቢ ፡ ሊተ ፡ ዘሕፃነ ፡ ወሕፀንዮ ፡ ሊተ ፡ ወአነ ፡ እሁበኪ ፡ ዐስበኪ ፡ ወነሥአቶ ፡ ይእቲ ፡ ብእሲት ፡ ለውእቱ ፡ ሕፃን ፡ ወሐፀነቶ ።

וַיִּגְדַּ֣ל הַיֶּ֗לֶד וַתְּבִאֵ֙הוּ֙ לְבַת־פַּרְעֹ֔ה וַֽיְהִי־לָ֖הּ לְבֵ֑ן וַתִּקְרָ֤א שְׁמוֹ֙ מֹשֶׁ֔ה וַתֹּ֕אמֶר כִּ֥י מִן־הַמַּ֖יִם מְשִׁיתִֽהוּ׃

ἁδρυνθέντος δὲ τοῦ παιδίου εἰσήγαγεν αὐτὸ πρὸς τὴν θυγατέρα Φαραω καὶ ἐγενήθη αὐτῇ εἰς υἱόν ἐπωνόμασεν δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μωυσῆν λέγουσα ἐκ τοῦ ὕδατος αὐτὸν ἀνειλόμην

Quem illa adoptavit in locum filii, vocavitque nomen ejus Moyses, dicens : Quia de aqua tuli eum.

ወሶበ ፡ ጸንዐ ፡ ውእቱ ፡ ሕፃን ፡ ወሰደቶ ፡ ኀበ ፡ ወለተ ፡ ፈርዖን ፡ ወኮና ፡ ወልዳ ፡ ወሰመየቶ ፡ ስሞ ፡ ሙሴ ፡ ወትቤ ፡ እስመ ፡ እማይ ፡ አውፃእክዎ ።

וַיְהִ֣י׀ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֗ם וַיִּגְדַּ֤ל מֹשֶׁה֙ וַיֵּצֵ֣א אֶל־אֶחָ֔יו וַיַּ֖רְא בְּסִבְלֹתָ֑ם וַיַּרְא֙ אִ֣ישׁ מִצְרִ֔י מַכֶּ֥ה אִישׁ־עִבְרִ֖י מֵאֶחָֽיו׃

ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πολλαῖς ἐκείναις μέγας γενόμενος Μωυσῆς ἐξήλθεν πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοὺς υἱοὺς Ισραηλ κατανοήσας δὲ τὸν πόνον αὐτῶν ὁρᾷ ἄνθρωπον Αἰγύπτιον τύπτοντά τινα Εβραῖον τῶν ἑαυτοῦ ἀδελφῶν τῶν υἱῶν Ισραηλ

In diebus illis postquam creverat Moyses, egressus est ad fratres suos : viditque afflictionem eorum, et virum aegyptium percutientem quemdam de Hebraeis fratribus suis.

ወኮነ ፡ እምድኅረ ፡ ብዙኅ ፡ መዋዕል ፡ ልህቀ ፡ ሙሴ ፡ ወወፅአ ፡ ኀበ ፡ አኀዊሁ ፡ ወርእየ ፡ ሕማሞሙ ፡ ወረከበ ፡ ብእሲ ፡ ግብጻዊ ፡ ይዘብጦ ፡ ለ፩ዕብራዊ ፡ እምአኀዊሁ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ።

וַיִּ֤פֶן כֹּה֙ וָכֹ֔ה וַיַּ֖רְא כִּ֣י אֵ֣ין אִ֑ישׁ וַיַּךְ֙ אֶת־הַמִּצְרִ֔י וַֽיִּטְמְנֵ֖הוּ בַּחֽוֹל׃

περιβλεψάμενος δὲ ὧδε καὶ ὧδε οὐχ ὁρᾷ οὐδένα καὶ πατάξας τὸν Αἰγύπτιον ἔκρυψεν αὐτὸν ἐν τῇ ἄμμῳ

Cumque circumspexisset huc atque illuc, et nullum adesse vidisset, percussum Aegyptium abscondit sabulo.

ወነጸረ ፡ ለፌ ፡ ወለፌ ፡ ወአልቦ ፡ ዘርእየ ፡ ወቀተሎ ፡ ለዝኩ ፡ ግብጻዊ ፡ ወደፈኖ ፡ ውስተ ፡ ኆጻ ።

וַיֵּצֵא֙ בַּיּ֣וֹם הַשֵּׁנִ֔י וְהִנֵּ֛ה שְׁנֵֽי־אֲנָשִׁ֥ים עִבְרִ֖ים נִצִּ֑ים וַיֹּ֙אמֶר֙ לָֽרָשָׁ֔ע לָ֥מָּה תַכֶּ֖ה רֵעֶֽךָ׃

ἐξελθὼν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ ὁρᾷ δύο ἄνδρας Εβραίους διαπληκτιζομένους καὶ λέγει τῷ ἀδικοῦντι διὰ τί σὺ τύπτεις τὸν πλησίον

Et egressus die altero conspexit duos Hebraeos rixantes : dixitque ei qui faciebat injuriam : Quare percutis proximum tuum ?

ወወፅአ ፡ በሳኒታ ፡ ዕለት ፡ ወረከበ ፡ ክልኤተ ፡ ዕደወ ፡ ዕብራዊያን ፡ እንዘ ፡ ይትጋደሉ ፡ ወይቤሎ ፡ ሙሴ ፡ ለዘይገፍዕ ፡ ለምንት ፡ ትዘብጦ ፡ ለካልእከ ።

וַ֠יֹּ֠אמֶר מִ֣י שָֽׂמְךָ֞ לְאִ֨ישׁ שַׂ֤ר וְשֹׁפֵט֙ עָלֵ֔ינוּ הַלְהׇרְגֵ֙נִי֙ אַתָּ֣ה אֹמֵ֔ר כַּאֲשֶׁ֥ר הָרַ֖גְתָּ אֶת־הַמִּצְרִ֑י וַיִּירָ֤א מֹשֶׁה֙ וַיֹּאמַ֔ר אָכֵ֖ן נוֹדַ֥ע הַדָּבָֽר׃

ὁ δὲ εἶπεν τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ’ ἡμῶν μὴ ἀνελεῖν με σὺ θέλεις ὃν τρόπον ἀνεῖλες ἐχθὲς τὸν Αἰγύπτιον ἐφοβήθη δὲ Μωυσῆς καὶ εἶπεν εἰ οὕτως ἐμφανὲς γέγονεν τὸ ῥῆμα τοῦτο

Qui respondit : Quis te constituit principem et judicem super nos ? num occidere me tu vis, sicut heri occidisti Aegyptium ? Timuit Moyses, et ait : Quomodo palam factum est verbum istud ?

ወይቤሎ ፡ መኑ ፡ ሤመከ ፡ መልአከ ፡ ወመኰንነ ፡ ዲቤነ ፡ አው ፡ ትቅትለኒኑ ፡ ትፈቅድ ፡ አንተ ፡ በከመ ፡ ቀተልካሁ ፡ ለግብጻዊ ፡ ትማልም ፤ ወፈርሀ ፡ ሙሴ ፡ ወይቤ ፡ ከመዝኑ ፡ ክሡተ ፡ ኮነ ፡ ዝነገር ።

וַיִּשְׁמַ֤ע פַּרְעֹה֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וַיְבַקֵּ֖שׁ לַהֲרֹ֣ג אֶת־מֹשֶׁ֑ה וַיִּבְרַ֤ח מֹשֶׁה֙ מִפְּנֵ֣י פַרְעֹ֔ה וַיֵּ֥שֶׁב בְּאֶֽרֶץ־מִדְיָ֖ן וַיֵּ֥שֶׁב עַֽל־הַבְּאֵֽר׃

ἤκουσεν δὲ Φαραω τὸ ῥῆμα τοῦτο καὶ ἐζήτει ἀνελεῖν Μωυσῆν ἀνεχώρησεν δὲ Μωυσῆς ἀπὸ προσώπου Φαραω καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Μαδιαμ ἐλθὼν δὲ εἰς γῆν Μαδιαμ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ φρέατος

Audivitque Pharao sermonem hunc, et quaerebat occidere Moysen : qui fugiens de conspectu ejus, moratus est in terra Madian, et sedit juxta puteum.

[ወሰምዐ ፡ ፈርዖን ፡ ዘንተ ፡ ነገረ ፡] ወፈቀደ ፡ ይቅትሎ ፡ (ፈርዖን ፡) ለሙሴ ፡ ወተግሕሠ ፡ ሙሴ ፡ እምገጸ ፡ ፈርዖን ፡ ወኀደረ ፡ ውስተ ፡ ምድረ ፡ ምድያም ፡ ወሶበ ፡ በጽሐ ፡ አሐተ ፡ ምድረ ፡ ምድያም ፡ ነበረ ፡ ዲበ ፡ ዐዘቅት ።

וּלְכֹהֵ֥ן מִדְיָ֖ן שֶׁ֣בַע בָּנ֑וֹת וַתָּבֹ֣אנָה וַתִּדְלֶ֗נָה וַתְּמַלֶּ֙אנָה֙ אֶת־הָ֣רְהָטִ֔ים לְהַשְׁק֖וֹת צֹ֥אן אֲבִיהֶֽן׃

τῷ δὲ ἱερεῖ Μαδιαμ ἦσαν ἑπτὰ θυγατέρες ποιμαίνουσαι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν Ιοθορ παραγενόμεναι δὲ ἤντλουν ἕως ἔπλησαν τὰς δεξαμενὰς ποτίσαι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν Ιοθορ

Erant autem sacerdoti Madian septem filiae, quae venerunt ad hauriendam aquam : et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui.

ወቦ ፡ [ለ]ማርየ ፡ ምድያም ፡ ፯አዋልደ ፡ ወይርዕያ ፡ አባግዐ ፡ አቡሆን ፡ ወሶበ ፡ መጽኣ ፡ ሔባ ፡ ሎንቶን ፡ እስከ ፡ መልኣ ፡ ገብላተ ፡ ከመ ፡ ያስትያ ፡ አባግዐ ፡ አቡሆን ።

וַיָּבֹ֥אוּ הָרֹעִ֖ים וַיְגָרְשׁ֑וּם וַיָּ֤קׇם מֹשֶׁה֙ וַיּ֣וֹשִׁעָ֔ן וַיַּ֖שְׁקְ אֶת־צֹאנָֽם׃

παραγενόμενοι δὲ οἱ ποιμένες ἐξέβαλον αὐτάς ἀναστὰς δὲ Μωυσῆς ἐρρύσατο αὐτὰς καὶ ἤντλησεν αὐταῖς καὶ ἐπότισεν τὰ πρόβατα αὐτῶν

Supervenere pastores, et ejecerunt eas : surrexitque Moyses, et defensis puellis, adaquavit oves earum.

ወሶበ ፡ መጽኡ ፡ ኖሎት ፡ አሰሰልዎን ፡ ወተንሥአ ፡ ሙሴ ፡ ወአድኀኖን ፡ ወአስተየ ፡ አባግዐ ።

וַתָּבֹ֕אנָה אֶל־רְעוּאֵ֖ל אֲבִיהֶ֑ן וַיֹּ֕אמֶר מַדּ֛וּעַ מִהַרְתֶּ֥ן בֹּ֖א הַיּֽוֹם׃

παρεγένοντο δὲ πρὸς Ραγουηλ τὸν πατέρα αὐτῶν ὁ δὲ εἶπεν αὐταῖς τί ὅτι ἐταχύνατε τοῦ παραγενέσθαι σήμερον

Quae cum revertissent ad Raguel patrem suum, dixit ad eas : Cur velocius venistis solito ?

ወሖራ ፡ ኀበ ፡ ራጕኤል ፡ አቡሆን ፡ ወይቤሎን ፡ እፎመ ፡ አፍጠንክን ፡ መጺአ ፡ ዮምሰ ።

וַתֹּאמַ֕רְןָ אִ֣ישׁ מִצְרִ֔י הִצִּילָ֖נוּ מִיַּ֣ד הָרֹעִ֑ים וְגַם־דָּלֹ֤ה דָלָה֙ לָ֔נוּ וַיַּ֖שְׁקְ אֶת־הַצֹּֽאן׃

αἱ δὲ εἶπαν ἄνθρωπος Αἰγύπτιος ἐρρύσατο ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ποιμένων καὶ ἤντλησεν ἡμῖν καὶ ἐπότισεν τὰ πρόβατα ἡμῶν

Responderunt : Vir aegyptius liberavit nos de manu pastorum : insuper et hausit aquam nobiscum, potumque dedit ovibus.

ወይቤላሁ ፡ ብእሲ ፡ ግብጻዊ ፡ አድኀነነ ፡ እምኖሎት ፡ ወሔበ ፡ ለነ ፡ ወአስተየ ፡ አባግዒነ ።

וַיֹּ֥אמֶר אֶל־בְּנֹתָ֖יו וְאַיּ֑וֹ לָ֤מָּה זֶּה֙ עֲזַבְתֶּ֣ן אֶת־הָאִ֔ישׁ קִרְאֶ֥ן ל֖וֹ וְיֹ֥אכַל לָֽחֶם׃

ὁ δὲ εἶπεν ταῖς θυγατράσιν αὐτοῦ καὶ ποῦ ἐστι καὶ ἵνα τί οὕτως καταλελοίπατε τὸν ἄνθρωπον καλέσατε οὖν αὐτόν ὅπως φάγῃ ἄρτον

At ille : Ubi est ? inquit : quare dimisistis hominem ? vocate eum ut comedat panem.

ወይቤሎን ፡ ለአዋልዲሁ ፡ ወኢይቴ ፡ ውእቱ ፡ ወለምንት ፡ ከመዝ ፡ ኀደጋሁ ፡ ለብእሲ ፡ ጸውዓሁ ፡ ከመ ፡ ይብላዕ ፡ እክለ ።

וַיּ֥וֹאֶל מֹשֶׁ֖ה לָשֶׁ֣בֶת אֶת־הָאִ֑ישׁ וַיִּתֵּ֛ן אֶת־צִפֹּרָ֥ה בִתּ֖וֹ לְמֹשֶֽׁה׃

κατῳκίσθη δὲ Μωυσῆς παρὰ τῷ ἀνθρώπῳ καὶ ἐξέδοτο Σεπφωραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Μωυσῇ γυναῖκα

Juravit ergo Moyses quod habitaret cum eo. Accepitque Sephoram filiam ejus uxorem :

ወኀደረ ፡ ሙሴ ፡ ኀበ ፡ ውእቱ ፡ ብእሲ ፡ ወወሀቦ ፡ ወለቶ ፡ ሲፕራ ፡ ለሙሴ ፡ ትኩኖ ፡ ብእሲተ ።

וַתֵּ֣לֶד בֵּ֔ן וַיִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ גֵּרְשֹׁ֑ם כִּ֣י אָמַ֔ר גֵּ֣ר הָיִ֔יתִי בְּאֶ֖רֶץ נׇכְרִיָּֽה׃ {פ}

ἐν γαστρὶ δὲ λαβοῦσα ἡ γυνὴ ἔτεκεν υἱόν καὶ ἐπωνόμασεν Μωυσῆς τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γηρσαμ λέγων ὅτι πάροικός εἰμι ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ

quae peperit ei filium, quem vocavit Gersam, dicens : Advena fui in terra aliena. Alterum vero peperit, quem vocavit Eliezer, dicens : Deus enim patris mei adjutor meus eripuit me de manu Pharaonis.

ወፀንሰት ፡ ይእቲ ፡ ብእሲት ፡ ወወለደት ፡ ወልደ ፡ ወሰመዮ ፡ ስሞ ፡ ሙሴ ፡ ጌርሳም ፡ ወይቤ ፡ እስመ ፡ ነግድ ፡ አነ ፡ በምድር ፡ ነኪር ። (ወካልአ ፡ ወለደ ፡ ወሰመዮ ፡ ኤልያዛር ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ወአምላከ ፡ አቡየ ፡ ረዳኢየ ፡ አደኀነኒ ፡ እምእደ ፡ ፈርዖን ።)

וַיְהִי֩ בַיָּמִ֨ים הָֽרַבִּ֜ים הָהֵ֗ם וַיָּ֙מׇת֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיֵּאָנְח֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מִן־הָעֲבֹדָ֖ה וַיִּזְעָ֑קוּ וַתַּ֧עַל שַׁוְעָתָ֛ם אֶל־הָאֱלֹהִ֖ים מִן־הָעֲבֹדָֽה׃

μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας τὰς πολλὰς ἐκείνας ἐτελεύτησεν ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ κατεστέναξαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἀπὸ τῶν ἔργων καὶ ἀνεβόησαν καὶ ἀνέβη ἡ βοὴ αὐτῶν πρὸς τὸν θεὸν ἀπὸ τῶν ἔργων

Post multum vero tempore mortuus est rex Aegypti : et ingemiscentes filii Israël, propter opera vociferati sunt : ascenditque clamor eorum ad Deum ab operibus.

ወእምድኅረ ፡ ብዙኅ ፡ መዋዕል ፡ ሞተ ፡ ንጉሠ ፡ ግብጽ ፡ ወግዕሩ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ እምግብሮሙ ፡ ወአውየው ፡ ወዐርገ ፡ አውያቶሙ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ እምግብሮሙ ።

וַיִּשְׁמַ֥ע אֱלֹהִ֖ים אֶת־נַאֲקָתָ֑ם וַיִּזְכֹּ֤ר אֱלֹהִים֙ אֶת־בְּרִית֔וֹ אֶת־אַבְרָהָ֖ם אֶת־יִצְחָ֥ק וְאֶֽת־יַעֲקֹֽב׃

καὶ εἰσήκουσεν ὁ θεὸς τὸν στεναγμὸν αὐτῶν καὶ ἐμνήσθη ὁ θεὸς τῆς διαθήκης αὐτοῦ τῆς πρὸς Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ

Et audivit gemitum eorum, ac recordatus est foederis quod pepigit cum Abraham, Isaac et Jacob.

ወሰምዐ ፡ እግዚአብሔር ፡ ገዓሮሙ ፡ ወተዘከረ ፡ እግዚአብሔር ፡ መሐላሁ ፡ ዘኀበ ፡ አብርሃም ፡ ወይስሐቅ ፡ ወያዕቆብ ።

וַיַּ֥רְא אֱלֹהִ֖ים אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּ֖דַע אֱלֹהִֽים׃ {ס}

καὶ ἐπεῖδεν ὁ θεὸς τοὺς υἱοὺς Ισραηλ καὶ ἐγνώσθη αὐτοῖς

Et respexit Dominus filios Israël et cognovit eos.

ወኀወጾሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወተአምረ ፡ ሎሙ ።