出埃及記 第 8 章｜4 種原文並排

וַיֹּ֣אמֶר יְהֹוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ אֱמֹ֣ר אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן נְטֵ֤ה אֶת־יָדְךָ֙ בְּמַטֶּ֔ךָ עַ֨ל־הַנְּהָרֹ֔ת עַל־הַיְאֹרִ֖ים וְעַל־הָאֲגַמִּ֑ים וְהַ֥עַל אֶת־הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים עַל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

εἶπεν δὲ κύριος πρὸς Μωυσῆν εἰπὸν Ααρων τῷ ἀδελφῷ σου ἔκτεινον τῇ χειρὶ τὴν ῥάβδον σου ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς καὶ ἐπὶ τὰς διώρυγας καὶ ἐπὶ τὰ ἕλη καὶ ἀνάγαγε τοὺς βατράχους

Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem, et dices ad eum : Haec dicit Dominus : Dimitte populum meum, ut sacrificet mihi :

ወይቤሎ ፡ እግዚእ ፡ ለሙሴ ፡ በሎ ፡ ለአሮን ፡ እኁከ ፡ ስፋሕ ፡ በእዴከ ፡ በትረከ ፡ ዲበ ፡ አፍላግ ፡ ወዲበ ፡ አሥራግ ፡ ወዲበ ፡ አዕያግ ፡ ወአውፅእ ፡ ቈርነናዓተ ።

וַיֵּ֤ט אַהֲרֹן֙ אֶת־יָד֔וֹ עַ֖ל מֵימֵ֣י מִצְרָ֑יִם וַתַּ֙עַל֙ הַצְּפַרְדֵּ֔עַ וַתְּכַ֖ס אֶת־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

καὶ ἐξέτεινεν Ααρων τὴν χεῖρα ἐπὶ τὰ ὕδατα Αἰγύπτου καὶ ἀνήγαγεν τοὺς βατράχους καὶ ἀνεβιβάσθη ὁ βάτραχος καὶ ἐκάλυψεν τὴν γῆν Αἰγύπτου

sin autem nolueris dimittere, ecce ego percutiam omnes terminos tuos ranis,

ወሰፍሐ ፡ አሮን ፡ እዴሁ ፡ ዲበ ፡ ማያተ ፡ ግብጽ ፡ ወአውጽአ ፡ ቈርነናዓተ ፡ ወዐርገ ፡ ቈርነናዓት ፡ ወከደኖ ፡ ለምድረ ፡ ግብጽ ።

וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵ֥ן הַֽחַרְטֻמִּ֖ים בְּלָטֵיהֶ֑ם וַיַּעֲל֥וּ אֶת־הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים עַל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

ἐποίησαν δὲ ὡσαύτως καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ τῶν Αἰγυπτίων ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν καὶ ἀνήγαγον τοὺς βατράχους ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου

et ebulliet fluvius ranas : quae ascendent, et ingredientur domum tuam, et cubiculum lectuli tui, et super stratum tuum, et in domos servorum tuorum, et in populum tuum, et in furnos tuos, et in reliquias ciborum tuorum :

ወገብሩ ፡ ከማሁ ፡ ሐራስያን ፡ በሥራያቲሆሙ ፡ ወአውጽኡ ፡ ቈርነናዓተ ፡ ዲበ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ።

וַיִּקְרָ֨א פַרְעֹ֜ה לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֗ן וַיֹּ֙אמֶר֙ הַעְתִּ֣ירוּ אֶל־יְהֹוָ֔ה וְיָסֵר֙ הַֽצְפַרְדְּעִ֔ים מִמֶּ֖נִּי וּמֵֽעַמִּ֑י וַאֲשַׁלְּחָה֙ אֶת־הָעָ֔ם וְיִזְבְּח֖וּ לַיהֹוָֽה׃

καὶ ἐκάλεσεν Φαραω Μωυσῆν καὶ Ααρων καὶ εἶπεν εὔξασθε περὶ ἐμοῦ πρὸς κύριον καὶ περιελέτω τοὺς βατράχους ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ ἐμοῦ λαοῦ καὶ ἐξαποστελῶ τὸν λαόν καὶ θύσωσιν κυρίῳ

et ad te, et ad populum tuum, et ad omnes servos tuos intrabunt ranae.

ወጸውዖሙ ፡ ፈርዖን ፡ ለሙሴ ፡ ወለአሮን ፡ ወይቤሎሙ ፡ ጸልዩ ፡ ዲቤየ ፡ ኀበ ፡ እግዚእ ፡ ከመ ፡ ይሰስል ፡ ቈርነናዓት ፡ እምኔየ ፡ ወእምሕዝብየ ፡ ወእፌንዎ ፡ ለሕዝብ ፡ ወይሡዑ ፡ ለእግዚእ ።

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה לְפַרְעֹה֮ הִתְפָּאֵ֣ר עָלַי֒ לְמָתַ֣י׀ אַעְתִּ֣יר לְךָ֗ וְלַעֲבָדֶ֙יךָ֙ וּֽלְעַמְּךָ֔ לְהַכְרִית֙ הַֽצְפַרְדְּעִ֔ים מִמְּךָ֖ וּמִבָּתֶּ֑יךָ רַ֥ק בַּיְאֹ֖ר תִּשָּׁאַֽרְנָה׃

εἶπεν δὲ Μωυσῆς πρὸς Φαραω τάξαι πρός με πότε εὔξωμαι περὶ σοῦ καὶ περὶ τῶν θεραπόντων σου καὶ περὶ τοῦ λαοῦ σου ἀφανίσαι τοὺς βατράχους ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ σου καὶ ἐκ τῶν οἰκιῶν ὑμῶν πλὴν ἐν τῷ ποταμῷ ὑπολειφθήσονται

Dixitque Dominus ad Moysen : Dic ad Aaron : Extende manum tuam super fluvios ac super rivos et paludes, et educ ranas super terram Aegypti.

ወይቤሎ ፡ ሙሴ ፡ ለፈርዖን ፡ ዐድመኒ ፡ ማዕዜ ፡ እጸሊ ፡ ዲቤከ ፡ ወዲበ ፡ ዐበይትከ ፡ ወዲበ ፡ ሕዝብከ ፡ ከመ ፡ ይማስን ፡ ቈርነናዓት ፡ እምኔከ ፡ ወእምሕዝብከ ፡ ወእምአብይቲክሙ ፡ እንበለ ፡ ውስተ ፡ ተከዚ ፡ ይተርፍ ።

וַיֹּ֖אמֶר לְמָחָ֑ר וַיֹּ֙אמֶר֙ כִּדְבָ֣רְךָ֔ לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּי־אֵ֖ין כַּיהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃

ὁ δὲ εἶπεν εἰς αὔριον εἶπεν οὖν ὡς εἴρηκας ἵνα εἰδῇς ὅτι οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν κυρίου

Et extendit Aaron manum super aquas Aegypti, et ascenderunt ranae, operueruntque terram Aegypti.

ወይቤሎ ፡ ፈርዖን ፡ ለጌሠም ፡ ወይቤ ፡ ኦሆ ፡ በከመ ፡ ትቤ ፡ ከመ ፡ ታእምር ፡ ከመ ፡ አልቦ ፡ ባዕደ ፡ ዘእንበለ ፡ እግዚእ ።

וְסָר֣וּ הַֽצְפַרְדְּעִ֗ים מִמְּךָ֙ וּמִבָּ֣תֶּ֔יךָ וּמֵעֲבָדֶ֖יךָ וּמֵעַמֶּ֑ךָ רַ֥ק בַּיְאֹ֖ר תִּשָּׁאַֽרְנָה׃

καὶ περιαιρεθήσονται οἱ βάτραχοι ἀπὸ σοῦ καὶ ἐκ τῶν οἰκιῶν ὑμῶν καὶ ἐκ τῶν ἐπαύλεων καὶ ἀπὸ τῶν θεραπόντων σου καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ σου πλὴν ἐν τῷ ποταμῷ ὑπολειφθήσονται

Fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter, eduxeruntque ranas super terram Aegypti.

ወይሴስል ፡ ቈርነናዓት ፡ እምኔከ ፡ ወእምአብያቲክሙ ፡ ወእምዐበይትከ ፡ ወእምሕዝብከ ፡ እንበለ ፡ ውስተ ፡ ተከዚ ፡ ይተርፍ ።

וַיֵּצֵ֥א מֹשֶׁ֛ה וְאַהֲרֹ֖ן מֵעִ֣ם פַּרְעֹ֑ה וַיִּצְעַ֤ק מֹשֶׁה֙ אֶל־יְהֹוָ֔ה עַל־דְּבַ֥ר הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים אֲשֶׁר־שָׂ֥ם לְפַרְעֹֽה׃

ἐξῆλθεν δὲ Μωυσῆς καὶ Ααρων ἀπὸ Φαραω καὶ ἐβόησεν Μωυσῆς πρὸς κύριον περὶ τοῦ ὁρισμοῦ τῶν βατράχων ὡς ἐτάξατο Φαραω

Vocavit autem Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo, et dimittam populum ut sacrificet Domino.

ወወፅኡ ፡ ሙሴ ፡ ወአሮን ፡ እምኀበ ፡ ፈርዖን ፡ ወአውየው ፡ ኀበ ፡ እግዚእ ፡ በእንተ ፡ ሙስና ፡ ቈርነናዓት ፡ በከመ ፡ አዘዘ ፡ ፈርዖን ።

וַיַּ֥עַשׂ יְהֹוָ֖ה כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַיָּמֻ֙תוּ֙ הַֽצְפַרְדְּעִ֔ים מִן־הַבָּתִּ֥ים מִן־הַחֲצֵרֹ֖ת וּמִן־הַשָּׂדֹֽת׃

ἐποίησεν δὲ κύριος καθάπερ εἶπεν Μωυσῆς καὶ ἐτελεύτησαν οἱ βάτραχοι ἐκ τῶν οἰκιῶν καὶ ἐκ τῶν ἐπαύλεων καὶ ἐκ τῶν ἀγρῶν

Dixitque Moyses ad Pharaonem : Constitue mihi quando deprecer pro te, et pro servis tuis, et pro populo tuo, ut abigantur ranae a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remaneant.

ወገብረ ፡ እግዚእ ፡ በከመ ፡ ይቤ ፡ ሙሴ ፡ ወሞተ ፡ ቈርነናዓት ፡ እምአብያት ፡ ወእምአህጉር ፡ ወእምአሕቁል ።

וַיִּצְבְּר֥וּ אֹתָ֖ם חֳמָרִ֣ם חֳמָרִ֑ם וַתִּבְאַ֖שׁ הָאָֽרֶץ׃

καὶ συνήγαγον αὐτοὺς θιμωνιὰς θιμωνιάς καὶ ὤζεσεν ἡ γῆ

Qui respondit : Cras. At ille : Juxta, inquit, verbum tuum faciam : ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster.

ወአስተጋብእዎ ፡ ክምረ ፡ [ክምረ] ፡ ወጼአት ፡ ምድር ።

וַיַּ֣רְא פַּרְעֹ֗ה כִּ֤י הָֽיְתָה֙ הָֽרְוָחָ֔ה וְהַכְבֵּד֙ אֶת־לִבּ֔וֹ וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהֹוָֽה׃ {ס}

ἰδὼν δὲ Φαραω ὅτι γέγονεν ἀνάψυξις ἐβαρύνθη ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν καθάπερ ἐλάλησεν κύριος

Et recedent ranae a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remanebunt.

ወሶበ ፡ ርእየ ፡ ፈርዖን ፡ ከመ ፡ ኮነ ፡ ዕረፍት ፡ ከብደ ፡ ልቡ ፡ ወአበየ ፡ ሰሚዖቶሙ ፡ በከመ ፡ ነበበ ፡ እግዚእ ።

וַיֹּ֣אמֶר יְהֹוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ אֱמֹר֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן נְטֵ֣ה אֶֽת־מַטְּךָ֔ וְהַ֖ךְ אֶת־עֲפַ֣ר הָאָ֑רֶץ וְהָיָ֥ה לְכִנִּ֖ם בְּכׇל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

εἶπεν δὲ κύριος πρὸς Μωυσῆν εἰπὸν Ααρων ἔκτεινον τῇ χειρὶ τὴν ῥάβδον σου καὶ πάταξον τὸ χῶμα τῆς γῆς καὶ ἔσονται σκνῖφες ἔν τε τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσιν καὶ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου

Egressique sunt Moyses et Aaron a Pharaone : et clamavit Moyses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni.

ወይቤሎ ፡ እግዚእ ፡ ለሙሴ ፡ በሎ ፡ ለአሮን ፡ ስፋሕ ፡ በእዴከ ፡ በትረከ ፡ ወዝብጥ ፡ መሬተ ፡ ምድር ፡ ወይወፅእ ፡ ጻጾት ፡ ዲበ ፡ ሰብእ ፡ ወዲበ ፡ እንስሳ ፡ ወዲበ ፡ ኵሉ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ።

וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵ֗ן וַיֵּט֩ אַהֲרֹ֨ן אֶת־יָד֤וֹ בְמַטֵּ֙הוּ֙ וַיַּךְ֙ אֶת־עֲפַ֣ר הָאָ֔רֶץ וַתְּהִי֙ הַכִּנָּ֔ם בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָ֑ה כׇּל־עֲפַ֥ר הָאָ֛רֶץ הָיָ֥ה כִנִּ֖ים בְּכׇל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

ἐξέτεινεν οὖν Ααρων τῇ χειρὶ τὴν ῥάβδον καὶ ἐπάταξεν τὸ χῶμα τῆς γῆς καὶ ἐγένοντο οἱ σκνῖφες ἔν τε τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσιν καὶ ἐν παντὶ χώματι τῆς γῆς ἐγένοντο οἱ σκνῖφες ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου

Fecitque Dominus juxta verbum Moysi : et mortuae sunt ranae de domibus, et de villis, et de agris.

ወሰፍሐ ፡ አሮን ፡ በእዴሁ ፡ በትሮ ፡ ወዘበጠ ፡ መሬተ ፡ ምድር ፡ ወወጽአ ፡ ጻጾት ፡ ዲበ ፡ ሰብእ ፡ ወዲበ ፡ እንስሳ ፡ ወውስተ ፡ ኵሉ ፡ መሬተ ፡ ምድር ፡ ወጽአት ፡ ጻጾት ፡ ውስተ ፡ ኵሉ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ።

וַיַּעֲשׂוּ־כֵ֨ן הַחַרְטֻמִּ֧ים בְּלָטֵיהֶ֛ם לְהוֹצִ֥יא אֶת־הַכִּנִּ֖ים וְלֹ֣א יָכֹ֑לוּ וַתְּהִי֙ הַכִּנָּ֔ם בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָֽה׃

ἐποιήσαν δὲ ὡσαύτως καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν ἐξαγαγεῖν τὸν σκνῖφα καὶ οὐκ ἠδύναντο καὶ ἐγένοντο οἱ σκνῖφες ἐν τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσιν

Congregaveruntque eas in immensos aggeres, et computruit terra.

ወገብሩ ፡ ከማሁ ፡ ሐራስያን ፡ በሥራያቲሆሙ ፡ ወአውጽኡ ፡ ጻጾተ ፡ ወስእኑ ፡ ወወጽአት ፡ ጻጾት ፡ ዲበ ፡ ሰብእ ፡ ወዲበ ፡ እንስሳ ።

וַיֹּאמְר֤וּ הַֽחַרְטֻמִּם֙ אֶל־פַּרְעֹ֔ה אֶצְבַּ֥ע אֱלֹהִ֖ים הִ֑וא וַיֶּחֱזַ֤ק לֵב־פַּרְעֹה֙ וְלֹֽא־שָׁמַ֣ע אֲלֵהֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהֹוָֽה׃ {ס}

εἶπαν οὖν οἱ ἐπαοιδοὶ τῷ Φαραω δάκτυλος θεοῦ ἐστιν τοῦτο καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία Φαραω καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν καθάπερ ἐλάλησεν κύριος

Videns autem Pharao quod data esset requies, ingravavit cor suum, et non audivit eos, sicut praeceperat Dominus.

ወይቤልዎ ፡ ሐራስያን ፡ ለፈርዖን ፡ አጽባዕተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውእቱ ፡ ዝንቱ ፡ ወጸንዐ ፡ ልቡ ፡ ለፈርዖን ፡ ወአበየ ፡ ሰሚዖቶሙ ፡ በከመ ፡ ነበበ ፡ እግዚእ ።

וַיֹּ֨אמֶר יְהֹוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה הַשְׁכֵּ֤ם בַּבֹּ֙קֶר֙ וְהִתְיַצֵּב֙ לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֔ה הִנֵּ֖ה יוֹצֵ֣א הַמָּ֑יְמָה וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה שַׁלַּ֥ח עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי׃

εἶπεν δὲ κύριος πρὸς Μωυσῆν ὄρθρισον τὸ πρωὶ καὶ στῆθι ἐναντίον Φαραω καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐξελεύσεται ἐπὶ τὸ ὕδωρ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν τάδε λέγει κύριος ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου ἵνα μοι λατρεύσωσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ

Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere ad Aaron : Extende virgam tuam, et percute pulverem terrae : et sint sciniphes in universa terra Aegypti.

ወይቤሎ ፡ እግዚእ ፡ ለሙሴ ፡ ጊሥ ፡ በጽባሕ ፡ ወቁም ፡ ቅድሜሁ ፡ ለፈርዖን ፡ ናሁ ፡ ኀበ ፡ ማይ ፡ ይወጽእ ፡ ውእቱ ፡ ወበሎ ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚእ ፡ ፈኑ ፡ ሕዝብየ ፡ ከመ ፡ ይፀመዱኒ ።

כִּ֣י אִם־אֵינְךָ֮ מְשַׁלֵּ֣חַ אֶת־עַמִּי֒ הִנְנִי֩ מַשְׁלִ֨יחַ בְּךָ֜ וּבַעֲבָדֶ֧יךָ וּֽבְעַמְּךָ֛ וּבְבָתֶּ֖יךָ אֶת־הֶעָרֹ֑ב וּמָ֨לְא֜וּ בָּתֵּ֤י מִצְרַ֙יִם֙ אֶת־הֶ֣עָרֹ֔ב וְגַ֥ם הָאֲדָמָ֖ה אֲשֶׁר־הֵ֥ם עָלֶֽיהָ׃

ἐὰν δὲ μὴ βούλῃ ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν μου ἰδοὺ ἐγὼ ἐπαποστέλλω ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τοὺς θεράποντάς σου καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τοὺς οἴκους ὑμῶν κυνόμυιαν καὶ πλησθήσονται αἱ οἰκίαι τῶν Αἰγυπτίων τῆς κυνομυίης καὶ εἰς τὴν γῆν ἐφ’ ἧς εἰσιν ἐπ’ αὐτῆς

Feceruntque ita. Et extendit Aaron manum, virgam tenens : percussitque pulverem terrae, et facti sunt sciniphes in hominibus, et in jumentis : omnis pulvis terrae versus est in sciniphes per totam terram Aegypti.

ወእመ ፡ አበይከ ፡ ፈንዎተ ፡ ሕዝብየ ፡ ናሁ ፡ አነ ፡ እፌኑ ፡ ዲቤከ ፡ ወዲበ ፡ ዐበይትከ ፡ ወዲበ ፡ ሕዝብከ ፡ ወዲበ ፡ አብያቲከ ፡ ጽንጽያ ፡ ከልብ ፡ ወይመልእ ፡ አብያተ ፡ ግብጽ ፡ ጽንጽያ ፡ ከልብ ፡ ወውስተሂ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ሀለው ፡ ውስቴታ ።

וְהִפְלֵיתִי֩ בַיּ֨וֹם הַה֜וּא אֶת־אֶ֣רֶץ גֹּ֗שֶׁן אֲשֶׁ֤ר עַמִּי֙ עֹמֵ֣ד עָלֶ֔יהָ לְבִלְתִּ֥י הֱיֽוֹת־שָׁ֖ם עָרֹ֑ב לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּ֛י אֲנִ֥י יְהֹוָ֖ה בְּקֶ֥רֶב הָאָֽרֶץ׃

καὶ παραδοξάσω ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὴν γῆν Γεσεμ ἐφ’ ἧς ὁ λαός μου ἔπεστιν ἐπ’ αὐτῆς ἐφ’ ἧς οὐκ ἔσται ἐκεῖ ἡ κυνόμυια ἵνα εἰδῇς ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ὁ κύριος πάσης τῆς γῆς

Feceruntque similiter malefici incantationibus suis, ut educerent sciniphes, et non potuerunt : erantque sciniphes tam in hominibus quam in jumentis.

ወእሴባሕ ፡ በይእቲ ፡ ዕለት ፡ በምድረ ፡ ጌሴም ፡ እንተ ፡ ውስቴታ ፡ ሀለው ፡ ሕዝብየ ፡ ወኢይሄሉ ፡ ህየ ፡ ጽንጽያ ፡ ከልብ ፡ ከመ ፡ ታእምር ፡ ከመ ፡ አነ ፡ ውእቱ ፡ እግዚእ ፡ ለኵሉ ፡ ምድር ።

וְשַׂמְתִּ֣י פְדֻ֔ת בֵּ֥ין עַמִּ֖י וּבֵ֣ין עַמֶּ֑ךָ לְמָחָ֥ר יִהְיֶ֖ה הָאֹ֥ת הַזֶּֽה׃

καὶ δώσω διαστολὴν ἀνὰ μέσον τοῦ ἐμοῦ λαοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σοῦ λαοῦ ἐν δὲ τῇ αὔριον ἔσται τὸ σημεῖον τοῦτο ἐπὶ τῆς γῆς

Et dixerunt malefici ad Pharaonem : Digitus Dei est hic ; induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos sicut praeceperat Dominus.

ወእፈልጥ ፡ ማእከለ ፡ ሕዝብየ ፡ ወማእከለ ፡ ሕዝብከ ፡ ወጌሠመ ፡ ይከውን ፡ ዝነገር ።

וַיַּ֤עַשׂ יְהֹוָה֙ כֵּ֔ן וַיָּבֹא֙ עָרֹ֣ב כָּבֵ֔ד בֵּ֥יתָה פַרְעֹ֖ה וּבֵ֣ית עֲבָדָ֑יו וּבְכׇל־אֶ֧רֶץ מִצְרַ֛יִם תִּשָּׁחֵ֥ת הָאָ֖רֶץ מִפְּנֵ֥י הֶעָרֹֽב׃

ἐποίησεν δὲ κύριος οὕτως καὶ παρεγένετο ἡ κυνόμυια πλῆθος εἰς τοὺς οἴκους Φαραω καὶ εἰς τοὺς οἴκους τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου καὶ ἐξωλεθρεύθη ἡ γῆ ἀπὸ τῆς κυνομυίης

Dixit quoque Dominus ad Moysen : Consurge diluculo, et sta coram Pharaone : egredietur enim ad aquas : et dices ad eum : Haec dicit Dominus : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.

ወገብረ ፡ እግዚእ ፡ ከማሁ ፡ ወመጽአ ፡ ጽንጽያ ፡ ከልብ ፡ ወበዝኀ ፡ ውስተ ፡ አብያተ ፡ ፈርዖን ፡ ወውስተ ፡ አብያተ ፡ ዐበይቱ ፡ ወውስተ ፡ ኵሉ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ፡ ወማሰነት ፡ ምድር ፡ እምጽንጽያ ፡ ከልብ ።

וַיִּקְרָ֣א פַרְעֹ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֖ה וּֽלְאַהֲרֹ֑ן וַיֹּ֗אמֶר לְכ֛וּ זִבְח֥וּ לֵאלֹֽהֵיכֶ֖ם בָּאָֽרֶץ׃

ἐκάλεσεν δὲ Φαραω Μωυσῆν καὶ Ααρων λέγων ἐλθόντες θύσατε τῷ θεῷ ὑμῶν ἐν τῇ γῇ

Quod si non dimiseris eum, ecce ego immittam in te, et in servos tuos, et in populum tuum, et in domos tuas, omne genus muscarum : et implebuntur domus Aegyptiorum muscis diversi generis, et universa terra in qua fuerint.

ወጸውዖሙ ፡ ፈርዖን ፡ ለሙሴ ፡ ወለአሮን ፡ ወይቤሎሙ ፡ ሑሩ ፡ ሡፁ ፡ ለአምላክክሙ ፡ በዛ ፡ ምድር ።

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה לֹ֤א נָכוֹן֙ לַעֲשׂ֣וֹת כֵּ֔ן כִּ֚י תּוֹעֲבַ֣ת מִצְרַ֔יִם נִזְבַּ֖ח לַיהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ הֵ֣ן נִזְבַּ֞ח אֶת־תּוֹעֲבַ֥ת מִצְרַ֛יִם לְעֵינֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א יִסְקְלֻֽנוּ׃

καὶ εἶπεν Μωυσῆς οὐ δυνατὸν γενέσθαι οὕτως τὰ γὰρ βδελύγματα τῶν Αἰγυπτίων θύσομεν κυρίῳ τῷ θεῷ ἡμῶν ἐὰν γὰρ θύσωμεν τὰ βδελύγματα τῶν Αἰγυπτίων ἐναντίον αὐτῶν λιθοβοληθησόμεθα

Faciamque mirabilem in die illa terram Gessen, in qua populus meus est, ut non sint ibi muscae : et scias quoniam ego Dominus in medio terrae.

ወይቤሎ ፡ ሙሴ ፡ ኢይትከሀል ፡ ከመዝ ፡ ይኩን ፡ እስመ ፡ ዘያሐርሙ ፡ ግብጽ ፡ ንሠውዕ ፡ ለአምላክነ ፡ ወእመ ፡ ሦዕነ ፡ ዘያሐርሙ ፡ ግብጽ ፡ በቅድሜሆሙ ፡ ይዌግሩነ ።

דֶּ֚רֶךְ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֔ים נֵלֵ֖ךְ בַּמִּדְבָּ֑ר וְזָבַ֙חְנוּ֙ לַֽיהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כַּאֲשֶׁ֖ר יֹאמַ֥ר אֵלֵֽינוּ׃

ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν πορευσόμεθα εἰς τὴν ἔρημον καὶ θύσομεν κυρίῳ τῷ θεῷ ἡμῶν καθάπερ εἶπεν ἡμῖν

Ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum : cras erit signum istud.

ምሕዋረ ፡ ሠሉስ ፡ ዕለት ፡ ንሑር ፡ ውስተ ፡ ሐቅል ፡ ወንሡዕ ፡ ለእግዚእ ፡ አምላክነ ፡ በከመ ፡ ይቤለነ ።

וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֗ה אָנֹכִ֞י אֲשַׁלַּ֤ח אֶתְכֶם֙ וּזְבַחְתֶּ֞ם לַיהֹוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר רַ֛ק הַרְחֵ֥ק לֹא־תַרְחִ֖יקוּ לָלֶ֑כֶת הַעְתִּ֖ירוּ בַּעֲדִֽי׃

καὶ εἶπεν Φαραω ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς καὶ θύσατε κυρίῳ τῷ θεῷ ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἀλλ’ οὐ μακρὰν ἀποτενεῖτε πορευθῆναι εὔξασθε οὖν περὶ ἐμοῦ πρὸς κύριον

Fecitque Dominus ita. Et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum ejus, et in omnem terram Aegypti : corruptaque est terra ab hujuscemodi muscis.

ወይቤሎ ፡ ፈርዖን ፡ አነ ፡ እፌንወክሙ ፡ ትሡዑ ፡ ለእግዚእ ፡ አምላክክሙ ፡ በሐቅል ፡ ወባሕቱ ፡ ኢትትኤተቱ ፡ ወርኁቀ ፡ ኢተሐውሩ ፡ ወጸልዩ ፡ እንከ ፡ ዲቤየ ፡ ኀበ ፡ እግዚእ ።

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י יוֹצֵ֤א מֵֽעִמָּךְ֙ וְהַעְתַּרְתִּ֣י אֶל־יְהֹוָ֔ה וְסָ֣ר הֶעָרֹ֗ב מִפַּרְעֹ֛ה מֵעֲבָדָ֥יו וּמֵעַמּ֖וֹ מָחָ֑ר רַ֗ק אַל־יֹסֵ֤ף פַּרְעֹה֙ הָתֵ֔ל לְבִלְתִּי֙ שַׁלַּ֣ח אֶת־הָעָ֔ם לִזְבֹּ֖חַ לַֽיהֹוָֽה׃

εἶπεν δὲ Μωυσῆς ὅδε ἐγὼ ἐξελεύσομαι ἀπὸ σοῦ καὶ εὔξομαι πρὸς τὸν θεόν καὶ ἀπελεύσεται ἡ κυνόμυια ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπὸ τῶν θεραπόντων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου αὔριον μὴ προσθῇς ἔτι Φαραω ἐξαπατῆσαι τοῦ μὴ ἐξαποστεῖλαι τὸν λαὸν θῦσαι κυρίῳ

Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et ait eis : Ite et sacrificate Deo vestro in terra hac.

ወይቤሎ ፡ ሙሴ ፡ ናሁ ፡ አነ ፡ እወጽእ ፡ እምኀቤከ ፡ ወእጼሊ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይሴስል ፡ ጽንጽያ ፡ ከልብ ፡ እምፈርዖን ፡ ወእምዐበይቱ ፡ ጌሠመ ፡ ወኢትድግም ፡ እንከ ፡ አስተአብዶ ፡ ከመ ፡ ኢትፈኑ ፡ ሕዝበ ፡ ይሡዑ ፡ ለእግዚእ ።

וַיֵּצֵ֥א מֹשֶׁ֖ה מֵעִ֣ם פַּרְעֹ֑ה וַיֶּעְתַּ֖ר אֶל־יְהֹוָֽה׃

ἐξῆλθεν δὲ Μωυσῆς ἀπὸ Φαραω καὶ ηὔξατο πρὸς τὸν θεόν

Et ait Moyses : Non potest ita fieri : abominationes enim Aegyptiorum immolabimus Domino Deo nostro : quod si mactaverimus ea quae colunt Aegyptii coram eis, lapidibus nos obruent.

ወወፅአ ፡ ሙሴ ፡ እምኀበ ፡ ፈርዖን ፡ ወጸለየ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ።

וַיַּ֤עַשׂ יְהֹוָה֙ כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֔ה וַיָּ֙סַר֙ הֶעָרֹ֔ב מִפַּרְעֹ֖ה מֵעֲבָדָ֣יו וּמֵעַמּ֑וֹ לֹ֥א נִשְׁאַ֖ר אֶחָֽד׃

ἐποίησεν δὲ κύριος καθάπερ εἶπεν Μωυσῆς καὶ περιεῖλεν τὴν κυνόμυιαν ἀπὸ Φαραω καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ οὐ κατελείφθη οὐδεμία

Viam trium dierum pergemus in solitudinem : et sacrificabimus Domino Deo nostro, sicut praecepit nobis.

ወገብረ ፡ እግዚእ ፡ በከመ ፡ ይቤ ፡ ሙሴ ፡ ወአሰሰለ ፡ ጽንጽያ ፡ ከልብ ፡ እምፈርዖን ፡ ወእምዐበይቱ ፡ ወእምሕዝቡ ፡ ወኢተርፈ ፡ ወኢአሐቲ ።

וַיַּכְבֵּ֤ד פַּרְעֹה֙ אֶת־לִבּ֔וֹ גַּ֖ם בַּפַּ֣עַם הַזֹּ֑את וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח אֶת־הָעָֽם׃ {פ}

καὶ ἐβάρυνεν Φαραω τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ καιροῦ τούτου καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν

Dixitque Pharao : Ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in deserto : verumtamen longius ne abeatis, rogate pro me.

ወአክበደ ፡ ልቦ ፡ ፈርዖን ፡ ወበዝንቱሂ ፡ ጊዜ ፡ ወአበየ ፡ ፈንዎተ ፡ ሕዝቦ ።

At ait Moyses : Egressus a te, orabo Dominum : et recedet musca a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus cras : verumtamen noli ultra fallere, ut non dimittas populum sacrificare Domino.

Egressusque Moyses a Pharaone, oravit Dominum.

Qui fecit juxta verbum illius, et abstulit muscas a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus : non superfuit ne una quidem.

Et ingravatum est cor Pharaonis, ita ut nec hac quidem vice dimitteret populum.