創世記 第 6 章｜4 種原文並排

וַֽיְהִי֙ כִּֽי־הֵחֵ֣ל הָֽאָדָ֔ם לָרֹ֖ב עַל־פְּנֵ֣י הָֽאֲדָמָ֑ה וּבָנ֖וֹת יֻלְּד֥וּ לָהֶֽם׃

καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἤρξαντο οἱ ἄνθρωποι πολλοὶ γίνεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ θυγατέρες ἐγενήθησαν αὐτοῖς

Cumque coepissent homines multiplicari super terram, et filias procreassent,

ወ[ኮነ ፡] ሶበ ፡ አኀዙ ፡ ይብዝኁ ፡ ሰብእ ፡ ዲበ ፡ ምድር ፡ ወተወልዱ ፡ ሎሙ ፡ (ደቂቅ ፡ ወ)አዋልድ ።

וַיִּרְא֤וּ בְנֵי־הָֽאֱלֹהִים֙ אֶת־בְּנ֣וֹת הָֽאָדָ֔ם כִּ֥י טֹבֹ֖ת הֵ֑נָּה וַיִּקְח֤וּ לָהֶם֙ נָשִׁ֔ים מִכֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר בָּחָֽרוּ׃

ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας ἀπὸ πασῶν ὧν ἐξελέξαντο

videntes filii Dei filias hominum quod essent pulchrae, acceperunt sibi uxores ex omnibus, quas elegerant.

ወሶበ ፡ ርእዩ ፡ ውሉደ ፡ እግዚአብሔር ፡ አዋልደ ፡ ሰብእ ፡ ከመ ፡ ሠናያት ፡ እማንቱ ፡ ነሥኡ ፡ እምኔሆን ፡ አንስትያ ፡ ዘኀረዩ ፡ ወዘአፍቀሩ ።

וַיֹּ֣אמֶר יְהֹוָ֗ה לֹֽא־יָד֨וֹן רוּחִ֤י בָֽאָדָם֙ לְעֹלָ֔ם בְּשַׁגַּ֖ם ה֣וּא בָשָׂ֑ר וְהָי֣וּ יָמָ֔יו מֵאָ֥ה וְעֶשְׂרִ֖ים שָׁנָֽה׃

καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεός οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας ἔσονται δὲ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἑκατὸν εἴκοσι ἔτη

Dixitque Deus : Non permanebit spiritus meus in homine in aeternum, quia caro est : eruntque dies illius centum viginti annorum.

ወይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሶቤሃ ፡ ኢየኀድር ፡ ውስተ ፡ እሙንቱ ፡ ሰብእ ፡ እስከ ፡ ለዓለም ፡ መንፈስየ ፡ እስመ ፡ እሙንቱ ፡ ዘሥጋ ፡ ባሕቱ ፡ ይኩን ፡ መዋዕሊሆሙ ፡ ፻ወ፳ዓመተ ።

הַנְּפִלִ֞ים הָי֣וּ בָאָ֘רֶץ֮ בַּיָּמִ֣ים הָהֵם֒ וְגַ֣ם אַֽחֲרֵי־כֵ֗ן אֲשֶׁ֨ר יָבֹ֜אוּ בְּנֵ֤י הָֽאֱלֹהִים֙ אֶל־בְּנ֣וֹת הָֽאָדָ֔ם וְיָלְד֖וּ לָהֶ֑ם הֵ֧מָּה הַגִּבֹּרִ֛ים אֲשֶׁ֥ר מֵעוֹלָ֖ם אַנְשֵׁ֥י הַשֵּֽׁם׃ {פ}

οἱ δὲ γίγαντες ἦσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ μετ’ ἐκεῖνο ὡς ἂν εἰσεπορεύοντο οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ πρὸς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐγεννῶσαν ἑαυτοῖς ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ γίγαντες οἱ ἀπ’ αἰῶνος οἱ ἄνθρωποι οἱ ὀνομαστοί

Gigantes autem erant super terram in diebus illis : postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum, illaeque genuerunt, isti sunt potentes a saeculo viri famosi.

ወበውእቱ ፡ መዋዕል ፡ ኮኑ ፡ እለ ፡ ያርብሕ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እስመ ፡ ቦኡ ፡ ውሉደ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀበ ፡ አዋልደ ፡ ሰብእ ፡ ወወለዳ ፡ ሎሙ ፡ እለ ፡ ያርብሕ ፡ [እለ ፡ እምነ ፡ ፍጥረተ ፡ ዓለም ፡ ዕደወ ፡ ስም] ።

וַיַּ֣רְא יְהֹוָ֔ה כִּ֥י רַבָּ֛ה רָעַ֥ת הָאָדָ֖ם בָּאָ֑רֶץ וְכׇל־יֵ֙צֶר֙ מַחְשְׁבֹ֣ת לִבּ֔וֹ רַ֥ק רַ֖ע כׇּל־הַיּֽוֹם׃

ἰδὼν δὲ κύριος ὁ θεὸς ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας

Videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra, et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore,

ወሶበ ፡ ርእየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ በዝኅ ፡ እከዮሙ ፡ ለሰብእ ፡ ዲበ ፡ ምድር ፡ ወፈቃደ ፡ ሕሊናሆሙ ፡ ወልቦሙ ፡ እኩይ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕል ፡

וַיִּנָּ֣חֶם יְהֹוָ֔ה כִּֽי־עָשָׂ֥ה אֶת־הָֽאָדָ֖ם בָּאָ֑רֶץ וַיִּתְעַצֵּ֖ב אֶל־לִבּֽוֹ׃

καὶ ἐνεθυμήθη ὁ θεὸς ὅτι ἐποίησεν τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς καὶ διενοήθη

poenituit eum quod hominum fecisset in terra. Et tactus dolore cordis intrinsecus,

ወነስሐ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእንተ ፡ ዘገብሮ ፡ ለሰብእ ፡ [ላዕለ ፡ ምድር ፡ ወሐለየ] ።

וַיֹּ֣אמֶר יְהֹוָ֗ה אֶמְחֶ֨ה אֶת־הָאָדָ֤ם אֲשֶׁר־בָּרָ֙אתִי֙ מֵעַל֙ פְּנֵ֣י הָֽאֲדָמָ֔ה מֵֽאָדָם֙ עַד־בְּהֵמָ֔ה עַד־רֶ֖מֶשׂ וְעַד־ע֣וֹף הַשָּׁמָ֑יִם כִּ֥י נִחַ֖מְתִּי כִּ֥י עֲשִׂיתִֽם׃

καὶ εἶπεν ὁ θεός ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον ὃν ἐποίησα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπὸ ἑρπετῶν ἕως τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ ὅτι ἐθυμώθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς

Delebo, inquit, hominem, quem creavi, a facie terrae, ab homine usque ad animantia, a reptili usque ad volucres caeli : poenitet enim me fecisse eos.

ወይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ (እግዚእ ፡) እደመስሶ ፡ ለእጓለ ፡ እመሕያው ፡ ዘገበርኩ ፡ እምገጸ ፡ ምድር ፡ እምነ ፡ ሰብእ ፡ እስከ ፡ እንስሳ ፡ ወአዕዋፈ ፡ ሰማይ ፡ ወኵሉ ፡ ዘይትኀወስ ፡ እስመ ፡ አነ ፡ ነሳሕኩ ፡ በእንተ ፡ ፈጢሮትየ ፡ ኪያሆሙ ።

וְנֹ֕חַ מָ֥צָא חֵ֖ן בְּעֵינֵ֥י יְהֹוָֽה׃ {פ}

Νωε δὲ εὗρεν χάριν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ

Noë vero invenit gratiam coram Domino.

ወኖኅሰ ፡ ረከበ ፡ ምሕረተ ፡ ወሣህለ ፡ በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

אֵ֚לֶּה תּוֹלְדֹ֣ת נֹ֔חַ נֹ֗חַ אִ֥ישׁ צַדִּ֛יק תָּמִ֥ים הָיָ֖ה בְּדֹֽרֹתָ֑יו אֶת־הָֽאֱלֹהִ֖ים הִֽתְהַלֶּךְ־נֹֽחַ׃

αὗται δὲ αἱ γενέσεις Νωε Νωε ἄνθρωπος δίκαιος τέλειος ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ τῷ θεῷ εὐηρέστησεν Νωε

Hae sunt generationes Noë : Noë vir justus atque perfectus fuit in generationibus suis ; cum Deo ambulavit.

[ወከመዝ ፡ ውእቱ ፡ ፍጥረቱ ፡ ለኖኅ ፡ ወብእሲ ፡ ጻድቅ ፡ ውእቱ ፡ ወፍጹም ፡] በትውልዱ ፡ ወአሥመሮ ፡ ለእግዚአብሔር ።

וַיּ֥וֹלֶד נֹ֖חַ שְׁלֹשָׁ֣ה בָנִ֑ים אֶת־שֵׁ֖ם אֶת־חָ֥ם וְאֶת־יָֽפֶת׃

ἐγέννησεν δὲ Νωε τρεῖς υἱούς τὸν Σημ τὸν Χαμ τὸν Ιαφεθ

Et genuit tres filios, Sem, Cham et Japheth.

ወወለደ ፡ ሠለስተ ፡ ደቂቀ ፡ እሉ ፡ እሙንቱ ፡ ሴም ፡ ወካም ፡ ወያፌት ።

וַתִּשָּׁחֵ֥ת הָאָ֖רֶץ לִפְנֵ֣י הָֽאֱלֹהִ֑ים וַתִּמָּלֵ֥א הָאָ֖רֶץ חָמָֽס׃

ἐφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐναντίον τοῦ θεοῦ καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας

Corrupta est autem terra coram Deo, et repleta est iniquitate.

ወማሰነት ፡ ምድር ፡ በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወመልአት ፡ ዐመፃ ።

וַיַּ֧רְא אֱלֹהִ֛ים אֶת־הָאָ֖רֶץ וְהִנֵּ֣ה נִשְׁחָ֑תָה כִּֽי־הִשְׁחִ֧ית כׇּל־בָּשָׂ֛ר אֶת־דַּרְכּ֖וֹ עַל־הָאָֽרֶץ׃ {ס}

καὶ εἶδεν κύριος ὁ θεὸς τὴν γῆν καὶ ἦν κατεφθαρμένη ὅτι κατέφθειρεν πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς

Cumque vidisset Deus terram esse corruptam (omnis quippe caro corruperat viam suam super terram),

ወርእያ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለምድር ፡ ከመ ፡ ማሰነት ፡ ወከመ ፡ አማሰኑ ፡ ፍኖቶ ፡ በዲበ ፡ ምድር ፡ ኵሉ ፡ ዘሥጋ ።

וַיֹּ֨אמֶר אֱלֹהִ֜ים לְנֹ֗חַ קֵ֤ץ כׇּל־בָּשָׂר֙ בָּ֣א לְפָנַ֔י כִּֽי־מָלְאָ֥ה הָאָ֛רֶץ חָמָ֖ס מִפְּנֵיהֶ֑ם וְהִנְנִ֥י מַשְׁחִיתָ֖ם אֶת־הָאָֽרֶץ׃

καὶ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Νωε καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ’ αὐτῶν καὶ ἰδοὺ ἐγὼ καταφθείρω αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν

dixit ad Noë : Finis universae carnis venit coram me : repleta est terra iniquitate a facie eorum, et ego disperdam eos cum terra.

ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኩ ፡ ለኖኅ ፡ ጊዜሁ ፡ ለእጓለ ፡ እመሕያው ፡ በጽሐ ፡ ቅድሜየ ፡ እስመ ፡ መልአ ፡ ዐመፃ ፡ ዲበ ፡ ምድር ፡ እምኔሆሙ ፡ ወናሁ ፡ አነ ፡ እደመስሶሙ ፡ ወለምድርኒ ።

עֲשֵׂ֤ה לְךָ֙ תֵּבַ֣ת עֲצֵי־גֹ֔פֶר קִנִּ֖ים תַּֽעֲשֶׂ֣ה אֶת־הַתֵּבָ֑ה וְכָֽפַרְתָּ֥ אֹתָ֛הּ מִבַּ֥יִת וּמִח֖וּץ בַּכֹּֽפֶר׃

ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν ἐκ ξύλων τετραγώνων νοσσιὰς ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ ἀσφαλτώσεις αὐτὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τῇ ἀσφάλτῳ

Fac tibi arcam de lignis laevigatis ; mansiunculas in arca facies, et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus.

ወግበር ፡ ለከ ፡ ታቦተ ፡ እንተ ፡ ዕፅ ፡ ወርብዕት ፡ ወከመዝ ፡ ትገብራ ፡ ለይእቲ ፡ ታቦት ፡ ወትቀብኣ ፡ ፒሳ ፡ እንተ ፡ ውስጣ ፡ ወእንተ ፡ አፍኣሃኒ ፡ በፒሳ ።

וְזֶ֕ה אֲשֶׁ֥ר תַּֽעֲשֶׂ֖ה אֹתָ֑הּ שְׁלֹ֧שׁ מֵא֣וֹת אַמָּ֗ה אֹ֚רֶךְ הַתֵּבָ֔ה חֲמִשִּׁ֤ים אַמָּה֙ רׇחְבָּ֔הּ וּשְׁלֹשִׁ֥ים אַמָּ֖ה קוֹמָתָֽהּ׃

καὶ οὕτως ποιήσεις τὴν κιβωτόν τριακοσίων πήχεων τὸ μῆκος τῆς κιβωτοῦ καὶ πεντήκοντα πήχεων τὸ πλάτος καὶ τριάκοντα πήχεων τὸ ὕψος αὐτῆς

Et sic facies eam : trecentorum cubitorum erit longitudo arcae, quinquaginta cubitorum latitudo, et triginta cubitorum altitudo illius.

ወከመዝ ፡ ትገብራ ፡ ለይእቲ ፡ ታቦት ፡ ፫፻በእመት ፡ ኑኃ ፡ ወ[፶]በእመት ፡ ርሕባ ፡ ወ፴በእመት ፡ ስራ ።

צֹ֣הַר׀ תַּעֲשֶׂ֣ה לַתֵּבָ֗ה וְאֶל־אַמָּה֙ תְּכַלֶּ֣נָּה מִלְמַ֔עְלָה וּפֶ֥תַח הַתֵּבָ֖ה בְּצִדָּ֣הּ תָּשִׂ֑ים תַּחְתִּיִּ֛ם שְׁנִיִּ֥ם וּשְׁלִשִׁ֖ים תַּֽעֲשֶֽׂהָ׃

ἐπισυνάγων ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ εἰς πῆχυν συντελέσεις αὐτὴν ἄνωθεν τὴν δὲ θύραν τῆς κιβωτοῦ ποιήσεις ἐκ πλαγίων κατάγαια διώροφα καὶ τριώροφα ποιήσεις αὐτήν

Fenestram in arca facies, et in cubito consummabis summitatem ejus : ostium autem arcae pones ex latere ; deorsum, coenacula et tristega facies in ea.

ወአስተጋብእ ፡ ተግበራ ፡ ለይእቲ ፡ ታቦት ፡ ወሶበ ፡ በጽሐተ ፡ ለተፈጽሞ ፡ አሐቲ ፡ እመተ ፡ ተርፋ ፡ ለተፈጽሞ ፡ ህየ ፡ ግበር ፡ ኆኅታ ፡ ውስተ ፡ ገቦሃ ፡ ወግበር ፡ ላቲ ፡ መዓርጋተ ፡ ተጽራሕ ፡ ወተሥላሰ ፡ ግበር ።

וַאֲנִ֗י הִנְנִי֩ מֵבִ֨יא אֶת־הַמַּבּ֥וּל מַ֙יִם֙ עַל־הָאָ֔רֶץ לְשַׁחֵ֣ת כׇּל־בָּשָׂ֗ר אֲשֶׁר־בּוֹ֙ ר֣וּחַ חַיִּ֔ים מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָ֑יִם כֹּ֥ל אֲשֶׁר־בָּאָ֖רֶץ יִגְוָֽע׃

ἐγὼ δὲ ἰδοὺ ἐπάγω τὸν κατακλυσμὸν ὕδωρ ἐπὶ τὴν γῆν καταφθεῖραι πᾶσαν σάρκα ἐν ᾗ ἐστιν πνεῦμα ζωῆς ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὅσα ἐὰν ᾖ ἐπὶ τῆς γῆς τελευτήσει

Ecce ego adducam aquas diluvii super terram, ut interficiam omnem carnem, in qua spiritus vitae est subter caelum : universa quae in terra sunt, consumentur.

ወናሁ ፡ አነ ፡ ኣመጽእ ፡ ማየ ፡ አይኅ ፡ ዲበ ፡ ምድር ፡ ወእደመስሰ ፡ ኵሉ ፡ ዘሥጋ ፡ ወዘመንፈሰ ፡ ሕይወት ፡ ላዕለ ፡ ምድር ፡ ወዘሀሉ ፡ መትሕተ ፡ ሰማይ ፡ ወይመውት ፡ ኵሉ ፡ ዘሥጋ ።

וַהֲקִמֹתִ֥י אֶת־בְּרִיתִ֖י אִתָּ֑ךְ וּבָאתָ֙ אֶל־הַתֵּבָ֔ה אַתָּ֕ה וּבָנֶ֛יךָ וְאִשְׁתְּךָ֥ וּנְשֵֽׁי־בָנֶ֖יךָ אִתָּֽךְ׃

καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου πρὸς σέ εἰσελεύσῃ δὲ εἰς τὴν κιβωτόν σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ἡ γυνή σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ

Ponamque foedus meum tecum : et ingredieris arcam tu et filii tui, uxor tua, et uxores filiorum tuorum tecum.

ወኣቀውም ፡ ኪዳንየ ፡ ምስሌከ ፡ ወትበውእ ፡ አንተ ፡ ወብእሲትከ ፡ ወደቂቅከ ፡ ወአንስትያ ፡ ደቂቅከ ፡ ምስሌከ ፤

וּמִכׇּל־הָ֠חַ֠י מִֽכׇּל־בָּשָׂ֞ר שְׁנַ֧יִם מִכֹּ֛ל תָּבִ֥יא אֶל־הַתֵּבָ֖ה לְהַחֲיֹ֣ת אִתָּ֑ךְ זָכָ֥ר וּנְקֵבָ֖ה יִֽהְיֽוּ׃

καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων καὶ ἀπὸ πάσης σαρκός δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσάξεις εἰς τὴν κιβωτόν ἵνα τρέφῃς μετὰ σεαυτοῦ ἄρσεν καὶ θῆλυ ἔσονται

Et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam, ut vivant tecum : masculini sexus et feminini.

ወእምነ ፡ ኵሉ ፡ እንስሳ ፡ ወእምነ ፡ ኵሉ ፡ ዘይትሐወስ ፡ ወእምነ ፡ ኵሉ ፡ አራዊት ፡ ወእምነ ፡ ኵሉ ፡ ዘሥጋ ፡ ታበውእ ፡ ኀቤከ ፡ ወታበውእ ፡ ምስሌከ ፡ ተባዕተ ፡ ወአንስተ ።

מֵהָע֣וֹף לְמִינֵ֗הוּ וּמִן־הַבְּהֵמָה֙ לְמִינָ֔הּ מִכֹּ֛ל רֶ֥מֶשׂ הָֽאֲדָמָ֖ה לְמִינֵ֑הוּ שְׁנַ֧יִם מִכֹּ֛ל יָבֹ֥אוּ אֵלֶ֖יךָ לְהַֽחֲיֽוֹת׃

ἀπὸ πάντων τῶν ὀρνέων τῶν πετεινῶν κατὰ γένος καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν κατὰ γένος καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσελεύσονται πρὸς σὲ τρέφεσθαι μετὰ σοῦ ἄρσεν καὶ θῆλυ

De volucribus juxta genus suum, et de jumentis in genere suo, et ex omni reptili terrae secundum genus suum : bina de omnibus ingredientur tecum, ut possint vivere.

ወአንተሰ ፡ ንሣእ ፡ ለከ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ መባልዕት ፡ ዘይሴሰዩ ፡ አስተጋብእ ፡ ኀቤከ ፡ ወይከውነከ ፡ መብልዐ ፡ ለከ ፡ ወሎሙ ፡ መብልዐ ።

וְאַתָּ֣ה קַח־לְךָ֗ מִכׇּל־מַֽאֲכָל֙ אֲשֶׁ֣ר יֵֽאָכֵ֔ל וְאָסַפְתָּ֖ אֵלֶ֑יךָ וְהָיָ֥ה לְךָ֛ וְלָהֶ֖ם לְאׇכְלָֽה׃

σὺ δὲ λήμψῃ σεαυτῷ ἀπὸ πάντων τῶν βρωμάτων ἃ ἔδεσθε καὶ συνάξεις πρὸς σεαυτόν καὶ ἔσται σοὶ καὶ ἐκείνοις φαγεῖν

Tolles igitur tecum ex omnibus escis, quae mandi possunt, et comportabis apud te : et erunt tam tibi, quam illis in cibum.

ወገብረ ፡ ኖኅ ፡ በከመ ፡ አዘዞ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኩ ፡ ከማሁ ፡ ገብረ ።

וַיַּ֖עַשׂ נֹ֑חַ כְּ֠כֹ֠ל אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֥ה אֹת֛וֹ אֱלֹהִ֖ים כֵּ֥ן עָשָֽׂה׃

καὶ ἐποίησεν Νωε πάντα ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ κύριος ὁ θεός οὕτως ἐποίησεν

Fecit igitur Noë omnia quae praeceperat illi Deus.