| 3:1 | לֵאמֹ֡ר הֵ֣ן יְשַׁלַּ֣ח אִ֣ישׁ אֶת־אִשְׁתּוֹ֩ וְהָלְכָ֨ה מֵאִתּ֜וֹ וְהָיְתָ֣ה לְאִישׁ־אַחֵ֗ר הֲיָשׁ֤וּב אֵלֶ֙יהָ֙ ע֔וֹד הֲל֛וֹא חָנ֥וֹף תֶּחֱנַ֖ף הָאָ֣רֶץ הַהִ֑יא וְאַ֗תְּ זָנִית֙ רֵעִ֣ים רַבִּ֔ים וְשׁ֥וֹב אֵלַ֖י נְאֻם־יְהֹוָֽה׃ | ἐὰν ἐξαποστείλῃ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀπέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ καὶ γένηται ἀνδρὶ ἑτέρῳ μὴ ἀνακάμπτουσα ἀνακάμψει πρὸς αὐτὸν ἔτι οὐ μιαινομένη μιανθήσεται ἡ γυνὴ ἐκείνη καὶ σὺ ἐξεπόρνευσας ἐν ποιμέσιν πολλοῖς καὶ ἀνέκαμπτες πρός με λέγει κύριος | Vulgo dicitur : Si dimiserit vir uxorem suam, et recedens ab eo duxerit virum alterum, numquid revertetur ad eam ultra ? numquid non polluta et contaminata erit mulier illa ? Tu autem fornicata es cum amatoribus multis : tamen revertere ad me, dicit Dominus, et ego suscipiam te. | አመ፡ ሰደዳ፡ ብእሲ፡ ለብእሲቱ፡ ወጽአት፡ እም፡ ኀቤሁ፡ ወአውሰበት፡ ካልአ፡ ብእሴ፡ ትገብእኑ፡ ኀቤሁ፡ እንከ፡ ጋድመ፡ አኮኑ፡ እንከ፡ ረኵስ፡ ይእቲ፡ ብእሲት፡ ወአንቲኒ፡ ዘመውኪ፡ በብዙኃን፡ ኖሎት፡ ወተመየጢ፡ ኀቤየ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ወአንሥኢ፡ አዕይንትኪ፡ ርቱዐ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 3:2 | שְׂאִי־עֵינַ֨יִךְ עַל־שְׁפָיִ֜ם וּרְאִ֗י אֵיפֹה֙ לֹ֣א (שגלת) [שֻׁכַּ֔בְתְּ] עַל־דְּרָכִים֙ יָשַׁ֣בְתְּ לָהֶ֔ם כַּעֲרָבִ֖י בַּמִּדְבָּ֑ר וַתַּחֲנִ֣יפִי אֶ֔רֶץ בִּזְנוּתַ֖יִךְ וּבְרָעָתֵֽךְ׃ | ἆρον εἰς εὐθεῖαν τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδέ ποῦ οὐχὶ ἐξεφύρθης ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς ἐκάθισας αὐτοῖς ὡσεὶ κορώνη ἐρημουμένη καὶ ἐμίανας τὴν γῆν ἐν ταῖς πορνείαις σου καὶ ἐν ταῖς κακίαις σου | Leva oculos tuos in directum, et vide ubi non prostrata sis. In viis sedebas, exspectans eos quasi latro in solitudine : et polluisti terram in fornicationibus tuis, et in malitiis tuis. | ወነጽሪ፡ ወርእዪ፡ ኵሎ፡ ፍናወኪ፡ እስመ፡ ነበርኪ፡ ከመ፡ ቋዓተ፡ በድው፡ ወአርኰስኪያ፡ ለምድር፡ በዝሙትኪ፡ ወበእከይኪ። |
|---|
| 3:3 | וַיִּמָּנְע֣וּ רְבִבִ֔ים וּמַלְק֖וֹשׁ ל֣וֹא הָיָ֑ה וּמֵ֨צַח אִשָּׁ֤ה זוֹנָה֙ הָ֣יָה לָ֔ךְ מֵאַ֖נְתְּ הִכָּלֵֽם׃ | καὶ ἔσχες ποιμένας πολλοὺς εἰς πρόσκομμα σεαυτῇ ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι ἀπηναισχύντησας πρὸς πάντας | Quam ob rem prohibitae sunt stillae pluviarum, et serotinus imber non fuit. Frons mulieris meretricis facta est tibi ; noluisti erubescere. | ወነበርኪ፡ ምስለ፡ ብዙኃን፡ ኖሎት፡ ለኀሣርኪ፡ ገጸ፡ ዘማ፡ ኮንኪ፡ ወተኀፈርኪ፡ በኀበ፡ ኵሉ፡ ወተከልዐ፡ ጠል፡ ወተወን፡ በእንተዝ። |
|---|
| 3:4 | הֲל֣וֹא מֵעַ֔תָּה (קראתי) [קָרָ֥את] לִ֖י אָבִ֑י אַלּ֥וּף נְעֻרַ֖י אָֽתָּה׃ | οὐχ ὡς οἶκόν με ἐκάλεσας καὶ πατέρα καὶ ἀρχηγὸν τῆς παρθενίας σου | Ergo saltem amodo voca me : Pater meus, dux virginitatis meae tu es : | አኮ፡ አመ፡ እግዚእኪ፡ ወአቡኪ፡ ዘጸዋዕክኒወኢከመ፡ ምትኪ፡ ዘንእስኪ። |
|---|
| 3:5 | הֲיִנְטֹ֣ר לְעוֹלָ֔ם אִם־יִשְׁמֹ֖ר לָנֶ֑צַח הִנֵּ֥ה דִבַּ֛רְתְּ וַתַּעֲשִׂ֥י הָרָע֖וֹת וַתּוּכָֽל׃ {פ} | μὴ διαμενεῖ εἰς τὸν αἰῶνα ἢ διαφυλαχθήσεται εἰς νεῖκος ἰδοὺ ἐλάλησας καὶ ἐποίησας τὰ πονηρὰ ταῦτα καὶ ἠδυνάσθης | numquid irasceris in perpetuum, aut perseverabis in finem ? ecce locuta es, et fecisti mala, et potuisti. | ወኢትነብሪ፡ ለዓለም፡ ናሁ፡ ነበብኪ፡ ወገበርኪ፡ ዘንተ፡ እኩየ፡ ወክህልኪ። |
|---|
| 3:6 | וַיֹּ֨אמֶר יְהֹוָ֜ה אֵלַ֗י בִּימֵי֙ יֹאשִׁיָּ֣הוּ הַמֶּ֔לֶךְ הֲֽרָאִ֔יתָ אֲשֶׁ֥ר עָשְׂתָ֖ה מְשֻׁבָ֣ה יִשְׂרָאֵ֑ל הֹלְכָ֨ה הִ֜יא עַל־כׇּל־הַ֣ר גָּבֹ֗הַּ וְאֶל־תַּ֛חַת כׇּל־עֵ֥ץ רַעֲנָ֖ן וַתִּזְנִי־שָֽׁם׃ | καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἐν ταῖς ἡμέραις Ιωσια τοῦ βασιλέως εἶδες ἃ ἐποίησέν μοι ἡ κατοικία τοῦ Ισραηλ ἐπορεύθησαν ἐπὶ πᾶν ὄρος ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους καὶ ἐπόρνευσαν ἐκεῖ | Et dixit Dominus ad me in diebus Josiae regis : Numquid vidisti quae fecerit aversatrix Israël ? Abiit sibimet super omnem montem excelsum, et sub omni ligno frondoso, et fornicata est ibi. | ወይቤለኒ፡ እግዚአብሔር፡ በመዋዕለ፡ ኢዮስያስ፡ ንጉሥ፡ ርኢከኑ፡ ዘረሰየተኒ፡ ዐእሉተ፡ እስራኤል፡ ሖረት፡ ውስተ፡ ኵሉ፡ ደብር፡ ነዋህ፡ ወታሕተ፡ ኵሉ፡ ዕፀው፡ ወዖም፡ ወዘመወት፡ በህየ። |
|---|
| 3:7 | וָאֹמַ֗ר אַחֲרֵ֨י עֲשׂוֹתָ֧הּ אֶת־כׇּל־אֵ֛לֶּה אֵלַ֥י תָּשׁ֖וּב וְלֹא־שָׁ֑בָה (ותראה) [וַתֵּ֛רֶא] בָּגוֹדָ֥ה אֲחוֹתָ֖הּ יְהוּדָֽה׃ | καὶ εἶπα μετὰ τὸ πορνεῦσαι αὐτὴν ταῦτα πάντα πρός με ἀνάστρεψον καὶ οὐκ ἀνέστρεψεν καὶ εἶδεν τὴν ἀσυνθεσίαν αὐτῆς ἡ ἀσύνθετος Ιουδα | Et dixi, cum fecisset haec omnia : Ad me revertere : et non est reversa. Et vidit praevaricatrix soror ejus Juda | ወእቤላ፡ እምድኅረ፡ ዘንተ፡ ኵሎ፡ ገብረት፡ ግብዒ፡ ኀቤየ፡ ወዐበየት፡ ገቢዓ፡ ኀቤሃ፡ ወርእየት፡ እኅጻ፡ ምርዕጸ፡ ይሁዳ፡ ከመ፡ ኀደገግዋ፡ ኵሎሙ፡ መሐዛኒሃ፡ እለ፡ ዘመወት፡ ምስሌሆሙ። |
|---|
| 3:8 | וָאֵ֗רֶא כִּ֤י עַל־כׇּל־אֹדוֹת֙ אֲשֶׁ֤ר נִֽאֲפָה֙ מְשֻׁבָ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל שִׁלַּחְתִּ֕יהָ וָאֶתֵּ֛ן אֶת־סֵ֥פֶר כְּרִיתֻתֶ֖יהָ אֵלֶ֑יהָ וְלֹ֨א יָרְאָ֜ה בֹּגֵדָ֤ה יְהוּדָה֙ אֲחוֹתָ֔הּ וַתֵּ֖לֶךְ וַתִּ֥זֶן גַּם־הִֽיא׃ | καὶ εἶδον διότι περὶ πάντων ὧν κατελήμφθη ἐν οἷς ἐμοιχᾶτο ἡ κατοικία τοῦ Ισραηλ καὶ ἐξαπέστειλα αὐτὴν καὶ ἔδωκα αὐτῇ βιβλίον ἀποστασίου εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς καὶ οὐκ ἐφοβήθη ἡ ἀσύνθετος Ιουδα καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐπόρνευσεν καὶ αὐτή | quia pro eo quod moechata esset aversatrix Israël, dimisissem eam, et dedissem ei libellum repudii : et non timuit praevaricatrix Juda soror ejus, sed abiit, et fornicata est etiam ipsa : | ወርኢኩ፡ ከመ፡ ላዕለ፡ ኵሉ፡ ዘመወት፡ ዕለተ፡ እስራኤል፡ ሰደድክዋ፡ ወወሀብክዋ፡ መጽሐፈ፡ ኅዳጋቲሃ፡ ውስተ፡ እዴሃ፡ ወኢኀፈረት፡ ኅሥርት፡ ይሁዳ፡ እኅታ፡ ሖረት፡ ወዘመወት። |
|---|
| 3:9 | וְהָיָה֙ מִקֹּ֣ל זְנוּתָ֔הּ וַתֶּחֱנַ֖ף אֶת־הָאָ֑רֶץ וַתִּנְאַ֥ף אֶת־הָאֶ֖בֶן וְאֶת־הָעֵֽץ׃ | καὶ ἐγένετο εἰς οὐθὲν ἡ πορνεία αὐτῆς καὶ ἐμοίχευσεν τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον | et facilitate fornicationis suae contaminavit terram, et moechata est cum lapide et ligno : | ወከንቶ፡ ኮነ፡ ዝሙታ፡ ወዘመወት፡ በዕፀው፡ ወበአዕባን። |
|---|
| 3:10 | וְגַם־בְּכׇל־זֹ֗את לֹא־שָׁ֨בָה אֵלַ֜י בָּגוֹדָ֧ה אֲחוֹתָ֛הּ יְהוּדָ֖ה בְּכׇל־לִבָּ֑הּ כִּ֥י אִם־בְּשֶׁ֖קֶר נְאֻם־יְהֹוָֽה׃ {ס} | καὶ ἐν πᾶσιν τούτοις οὐκ ἐπεστράφη πρός με ἡ ἀσύνθετος Ιουδα ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῆς ἀλλ’ ἐπὶ ψεύδει | et in omnibus his non est reversa ad me praevaricatrix soror ejus Juda in toto corde suo, sed in mendacio, ait Dominus. | ወምስለ፡ ዝንቱ፡ ኵሉ፡ ኢተመይጠት፡ ኀቤሃ፡ ኅሥርተ፡ ይሁዳ፡ እኅታ፡ በኵሉ፡ ልባ፡ ዳዕሙ፡ ውስተ፡ ሐሰት፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 3:11 | וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֵלַ֔י צִדְּקָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ מְשֻׁבָ֣ה יִשְׂרָאֵ֑ל מִבֹּגֵדָ֖ה יְהוּדָֽה׃ | καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἐδικαίωσεν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ Ισραηλ ἀπὸ τῆς ἀσυνθέτου Ιουδα | Et dixit Dominus ad me : Justificavit animam suam aversatrix Israël, comparatione praevaricatricis Judae. | ወይቤለኒ፡ እግዚአብሔር፡ አጽደቀት፡ ነፍሳ፡ ዕሉት፡ እስራኤል፡ እምነ፡ ኅሥርት፡ ይሁዳ። |
|---|
| 3:12 | הָלֹ֡ךְ וְֽקָרָ֩אתָ֩ אֶת־הַדְּבָרִ֨ים הָאֵ֜לֶּה צָפ֗וֹנָה וְ֠אָמַרְתָּ֠ שׁ֣וּבָה מְשֻׁבָ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ נְאֻם־יְהֹוָ֔ה לוֹא־אַפִּ֥יל פָּנַ֖י בָּכֶ֑ם כִּֽי־חָסִ֤יד אֲנִי֙ נְאֻם־יְהֹוָ֔ה לֹ֥א אֶטּ֖וֹר לְעוֹלָֽם׃ | πορεύου καὶ ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους πρὸς βορρᾶν καὶ ἐρεῖς ἐπιστράφητι πρός με ἡ κατοικία τοῦ Ισραηλ λέγει κύριος καὶ οὐ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐφ’ ὑμᾶς ὅτι ἐλεήμων ἐγώ εἰμι λέγει κύριος καὶ οὐ μηνιῶ ὑμῖν εἰς τὸν αἰῶνα | Vade, et clama sermones istos contra aquilonem, et dices : Revertere, aversatrix Israël, ait Dominus, et non avertam faciem meam a vobis, quia sanctus ego sum, dicit Dominus, et non irascar in perpetuum. | ሑር፡ ወአንብብ፡ ዘነገረ፡ መንገለ፡ ሰሜን፡ ወበል፡ ተመየጢ፡ ኀቤየ፡ ዕሉት፡ እስራኤል፡ ይቤ፡ እግዚአብሄርወኢያጸንዕ፡ ገጸየ፡ ላዕሌክሙ፡ እስመ፡ መሐሪ፡ አነ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ወኢትመአዓክሙ፡ እስከ፡ ለዓለም። |
|---|
| 3:13 | אַ֚ךְ דְּעִ֣י עֲוֺנֵ֔ךְ כִּ֛י בַּיהֹוָ֥ה אֱלֹהַ֖יִךְ פָּשָׁ֑עַתְּ וַתְּפַזְּרִ֨י אֶת־דְּרָכַ֜יִךְ לַזָּרִ֗ים תַּ֚חַת כׇּל־עֵ֣ץ רַעֲנָ֔ן וּבְקוֹלִ֥י לֹֽא־שְׁמַעְתֶּ֖ם נְאֻם־יְהֹוָֽה׃ | πλὴν γνῶθι τὴν ἀδικίαν σου ὅτι εἰς κύριον τὸν θεόν σου ἠσέβησας καὶ διέχεας τὰς ὁδούς σου εἰς ἀλλοτρίους ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους τῆς δὲ φωνῆς μου οὐχ ὑπήκουσας λέγει κύριος | Verumtamen scito iniquitatem tuam, quia in Dominum Deum tuum praevaricata es, et dispersisti vias tuas alienis sub omni ligno frondoso, et vocem meam non audisti, ait Dominus. | ዳዕሙ፡ አእምሪ፡ ዓመፃኪ፡ ዘዓለውክኒ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ አምላክኪ፡ ወዘረውኪ፡ ፍናወኪ፡ ኀበ፡ ነኪራን፡ ወታሕተ፡ ዕፀው፡ ወአዕባን፡ ወኢሰማዕኪ፡ ቃልየ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 3:14 | שׁ֣וּבוּ בָנִ֤ים שֽׁוֹבָבִים֙ נְאֻם־יְהֹוָ֔ה כִּ֥י אָנֹכִ֖י בָּעַ֣לְתִּי בָכֶ֑ם וְלָקַחְתִּ֨י אֶתְכֶ֜ם אֶחָ֣ד מֵעִ֗יר וּשְׁנַ֙יִם֙ מִמִּשְׁפָּחָ֔ה וְהֵבֵאתִ֥י אֶתְכֶ֖ם צִיּֽוֹן׃ | ἐπιστράφητε υἱοὶ ἀφεστηκότες λέγει κύριος διότι ἐγὼ κατακυριεύσω ὑμῶν καὶ λήμψομαι ὑμᾶς ἕνα ἐκ πόλεως καὶ δύο ἐκ πατριᾶς καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς Σιων | Convertimini, filii revertentes, dicit Dominus, quia ego vir vester : et assumam vos unum de civitate, et duos de cognatione, et introducam vos in Sion. | ተመየጡ፡ ኀቤየ፡ ደቂቀ፡ ዓላውያን፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ እስመ፡ አነ፡ እቀንየክሙ፡ ወእነሥአክሙ፡ ዐሠርተ፡ ወአሐደ፡ እምሀገር፡ ወክልዔተ፡ እምብሔር፡ ወእወስደክሙ፡ ውተ፡ ጽዮን። |
|---|
| 3:15 | וְנָתַתִּ֥י לָכֶ֛ם רֹעִ֖ים כְּלִבִּ֑י וְרָע֥וּ אֶתְכֶ֖ם דֵּעָ֥ה וְהַשְׂכֵּֽיל׃ | καὶ δώσω ὑμῖν ποιμένας κατὰ τὴν καρδίαν μου καὶ ποιμανοῦσιν ὑμᾶς ποιμαίνοντες μετ’ ἐπιστήμης | Et dabo vobis pastores juxta cor meum, et pascent vos scientia et doctrina. | ወእሁበክሙ፡ ኖሎተ፡ ዘከመ፡ ልብየ፡ ወርዕዩክሙ፡ በጥበብ፡ ወበአእምሮ። |
|---|
| 3:16 | וְהָיָ֡ה כִּ֣י תִרְבּוּ֩ וּפְרִיתֶ֨ם בָּאָ֜רֶץ בַּיָּמִ֤ים הָהֵ֙מָּה֙ נְאֻם־יְהֹוָ֔ה לֹא־יֹ֣אמְרוּ ע֗וֹד אֲרוֹן֙ בְּרִית־יְהֹוָ֔ה וְלֹ֥א יַעֲלֶ֖ה עַל־לֵ֑ב וְלֹ֤א יִזְכְּרוּ־בוֹ֙ וְלֹ֣א יִפְקֹ֔דוּ וְלֹ֥א יֵעָשֶׂ֖ה עֽוֹד׃ | καὶ ἔσται ἐὰν πληθυνθῆτε καὶ αὐξηθῆτε ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις λέγει κύριος οὐκ ἐροῦσιν ἔτι κιβωτὸς διαθήκης ἁγίου Ισραηλ οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ καρδίαν οὐκ ὀνομασθήσεται οὐδὲ ἐπισκεφθήσεται καὶ οὐ ποιηθήσεται ἔτι | Cumque multiplicati fueritis, et creveritis in terra in diebus illis, ait Dominus, non dicent ultra : Arca testamenti Domini : neque ascendet super cor, neque recordabuntur illius, nec visitabitur, nec fiet ultra. | ወእምዝ፡ አመ፡ በዛኅክሙ፡ ውሰተ፡ ምድር፡ እንተ፡ ወሀበክዋ፡ ለአበዊክሙ፡ ይእቲ፡ አሚረ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፡ ኢይብሉ፡ እንከ፡ ነያ፡ ታቦተ፡ ዐሠርቱ፡ እግዚአብሔር፡ ቅዱስ፡ እስራኤል፡ ወኢይኄልይዋ፡ በልቦሙ፡ ወኢይሰይምዋ፡ በአፉሆሙ፡ ወኢየኀሥሥዋ፡ እንከ፡ ውእተ፡ አሚረ። |
|---|
| 3:17 | בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא יִקְרְא֤וּ לִירוּשָׁלַ֙͏ִם֙ כִּסֵּ֣א יְהֹוָ֔ה וְנִקְו֨וּ אֵלֶ֧יהָ כׇֽל־הַגּוֹיִ֛ם לְשֵׁ֥ם יְהֹוָ֖ה לִירוּשָׁלָ֑͏ִם וְלֹא־יֵלְכ֣וּ ע֔וֹד אַחֲרֵ֕י שְׁרִר֖וּת לִבָּ֥ם הָרָֽע׃ {ס} | ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καλέσουσιν τὴν Ιερουσαλημ θρόνος κυρίου καὶ συναχθήσονται εἰς αὐτὴν πάντα τὰ ἔθνη καὶ οὐ πορεύσονται ἔτι ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς πονηρᾶς | In tempore illo vocabunt Jerusalem solium Domini : et congregabuntur ad eam omnes gentes in nomine Domini in Jerusalem, et non ambulabunt post pravitatem cordis sui pessimi. | ወበውእቱ፡ መዋዕል፡ ይሰምይዋ፡ ለኢየሩሳሌም፡ መንበረ፡ እግዚአብሔር፡ ወይትጋብኡ፡ ኵሉ፡ አሕዛብ፡ በስመ፡ እግዚአብሔር፡ ውስተ፡ እየሩሳሌም፡ ወኢይተልዉ፡ እንከ፡ ኅሊና፡ ልቦሙ፡ እኩየ። |
|---|
| 3:18 | בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔מָּה יֵלְכ֥וּ בֵית־יְהוּדָ֖ה עַל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְיָבֹ֤אוּ יַחְדָּו֙ מֵאֶ֣רֶץ צָפ֔וֹן עַל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר הִנְחַ֖לְתִּי אֶת־אֲבוֹתֵיכֶֽם׃ | ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις συνελεύσονται οἶκος Ιουδα ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Ισραηλ καὶ ἥξουσιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν ἐπὶ τὴν γῆν ἣν κατεκληρονόμησα τοὺς πατέρας αὐτῶν | In diebus illis ibit domus Juda ad domum Israël, et venient simul de terra aquilonis ad terram quam dedi patribus vestris. | ወበውእቱ፡ መዋዕል፡ ይመጽኡ፡ ቤተ፡ ይሁዳ፡ ምስለ፡ ቤተ፡ እስራኤል፡ ወኢመጽኢ፡ ኅቡረ፡ እምብሔረ፡ ሰሜን። |
|---|
| 3:19 | וְאָנֹכִ֣י אָמַ֗רְתִּי אֵ֚יךְ אֲשִׁיתֵ֣ךְ בַּבָּנִ֔ים וְאֶתֶּן־לָךְ֙ אֶ֣רֶץ חֶמְדָּ֔ה נַחֲלַ֥ת צְבִ֖י צִבְא֣וֹת גּוֹיִ֑ם וָאֹמַ֗ר אָבִי֙ (תקראו) [תִּקְרְאִי־]לִ֔י וּמֵאַחֲרַ֖י לֹ֥א (תשובו) [תָשֽׁוּבִי]׃ | καὶ ἐγὼ εἶπα γένοιτο κύριε ὅτι τάξω σε εἰς τέκνα καὶ δώσω σοι γῆν ἐκλεκτὴν κληρονομίαν θεοῦ παντοκράτορος ἐθνῶν καὶ εἶπα πατέρα καλέσετέ με καὶ ἀπ’ ἐμοῦ οὐκ ἀποστραφήσεσθε | Ego autem dixi : Quomodo ponam te in filios, et tribuam tibi terram desiderabilem, haereditatem praeclaram exercituum gentium ? Et dixi : Patrem vocabis me, et post me ingredi non cessabis. | ወአነሂ፡ እቤ፡ ይኩን፡ እግዚኦ፡ እሰመ፡ አዘዝከ፡ ላዕለ፡ ውሉዶሙ፡ እሁበክሙ፡ ምድረ፡ ርስት፡ ርስተ፡ እግዚአብሔር፡ ዘኵሉ፡ ይመልክ፡ ዘአሕዛብ፡ ወትትመየጥ፡ ኀቤየ። |
|---|
| 3:20 | אָכֵ֛ן בָּגְדָ֥ה אִשָּׁ֖ה מֵרֵעָ֑הּ כֵּ֣ן בְּגַדְתֶּ֥ם בִּ֛י בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל נְאֻם־יְהֹוָֽה׃ | πλὴν ὡς ἀθετεῖ γυνὴ εἰς τὸν συνόντα αὐτῇ οὕτως ἠθέτησεν εἰς ἐμὲ οἶκος Ισραηλ λέγει κύριος | Sed quomodo si contemnat mulier amatorem suum, sic contempsit me domus Israël, dicit Dominus. | ወባሕቱ፡ ከመ፡ ተአልዎ፡ ብእሲት፡ ለምታ፡ ከማሁ፡ ክህዱኒ፡ ቤተ፡ እስራኤል፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 3:21 | ק֚וֹל עַל־שְׁפָיִ֣ים נִשְׁמָ֔ע בְּכִ֥י תַחֲנוּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֤י הֶעֱווּ֙ אֶת־דַּרְכָּ֔ם שָׁכְח֖וּ אֶת־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃ | φωνὴ ἐκ χειλέων ἠκούσθη κλαυθμοῦ καὶ δεήσεως υἱῶν Ισραηλ ὅτι ἠδίκησαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἐπελάθοντο θεοῦ ἁγίου αὐτῶν | Vox in viis audita est, ploratus et ululatus filiorum Israël : quoniam iniquam fecerunt viam suam ; obliti sunt Domini Dei sui. | ቃል፡ በአዕላፍ፡ ተሰምዐ፡ ብካየ፡ ገዓሮሙ፡ ለደቂቀ፡ እስራኤል፡ እስመ፡ ዐመፁኒ፡ በፍናዊሆሙ፡ ወረስዕዎ፡ ለአምላኮሙ፡ ለቅድሶሙ። |
|---|
| 3:22 | שׁ֚וּבוּ בָּנִ֣ים שׁוֹבָבִ֔ים אֶרְפָּ֖ה מְשׁוּבֹתֵיכֶ֑ם הִנְנוּ֙ אָתָ֣נוּ לָ֔ךְ כִּ֥י אַתָּ֖ה יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃ | ἐπιστράφητε υἱοὶ ἐπιστρέφοντες καὶ ἰάσομαι τὰ συντρίμματα ὑμῶν ἰδοὺ δοῦλοι ἡμεῖς ἐσόμεθά σοι ὅτι σὺ κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν εἶ | Convertimini, filii revertentes, et sanabo aversiones vestras. Ecce nos venimus ad te : tu enim es Dominus Deus noster. | ተመየጡ፡ ደቂቅ፡ ዓላውያን፡ ወእፌውሰክሙ፡ ቊስለክሙ፡ ናሁ፡ ንሕነ፡ ንከውን፡ አግብርቲከ፡ እስመ፡ አንተ፡ አምላክነ። |
|---|
| 3:23 | אָכֵ֥ן לַשֶּׁ֛קֶר מִגְּבָע֖וֹת הָמ֣וֹן הָרִ֑ים אָכֵן֙ בַּיהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ תְּשׁוּעַ֖ת יִשְׂרָאֵֽל׃ | ὄντως εἰς ψεῦδος ἦσαν οἱ βουνοὶ καὶ ἡ δύναμις τῶν ὀρέων πλὴν διὰ κυρίου θεοῦ ἡμῶν ἡ σωτηρία τοῦ Ισραηλ | Vere mendaces erant colles, et multitudo montium : vere in Domino Deo nostro salus Israël. | በአማን፡ ሐሰት፡ ውእቱ፡ አውግሪነ፡ ወኃይለ፡ አድባሩነ፡ ወዳዕሙ፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ አምላክነ፡ መድኃኒተ፡ እስራኤል። |
|---|
| 3:24 | וְהַבֹּ֗שֶׁת אָ֥כְלָ֛ה אֶת־יְגִ֥יעַ אֲבוֹתֵ֖ינוּ מִנְּעוּרֵ֑ינוּ אֶת־צֹאנָם֙ וְאֶת־בְּקָרָ֔ם אֶת־בְּנֵיהֶ֖ם וְאֶת־בְּנוֹתֵיהֶֽם׃ | ἡ δὲ αἰσχύνη κατανάλωσεν τοὺς μόχθους τῶν πατέρων ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺς μόσχους αὐτῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν | Confusio comedit laborem patrum nostrorum ab adolescentia nostra : greges eorum, et armenta eorum, filios eorum, et filias eorum. | ወሐፍረቶሙ፡ አኅለቀት፡ ተግባሮሙ፡ ለአበዊነ፡ እምንእሶሙ፡ አባግዒሆሙ፡ ወአልሕምቲሆሙ፡ ወአዋልዲሆሙ፡ ወደቂቆሙ። |
|---|
| 3:25 | נִשְׁכְּבָ֣ה בְּבׇשְׁתֵּ֗נוּ וּֽתְכַסֵּ֘נוּ֮ כְּלִמָּתֵ֒נוּ֒ כִּי֩ לַיהֹוָ֨ה אֱלֹהֵ֜ינוּ חָטָ֗אנוּ אֲנַ֙חְנוּ֙ וַאֲבוֹתֵ֔ינוּ מִנְּעוּרֵ֖ינוּ וְעַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וְלֹ֣א שָׁמַ֔עְנוּ בְּק֖וֹל יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃ {ס} | ἐκοιμήθημεν ἐν τῇ αἰσχύνῃ ἡμῶν καὶ ἐπεκάλυψεν ἡμᾶς ἡ ἀτιμία ἡμῶν διότι ἔναντι τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἡμάρτομεν ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ οὐχ ὑπηκούσαμεν τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν | Dormiemus in confusione nostra, et operiet nos ignominia nostra : quoniam Domino Deo nostro peccavimus nos, et patres nostri, ab adolescentia nostra usque ad diem hanc : et non audivimus vocem Domini Dei nostri. | — |
|---|
| 3:35 | — | — | — | ወኖምነ፡ በኀፍረትነ፡ ወተከድነ፡ በሐሳርነ፡ እስመ፡ አበስነ፡ በቅድመ፡ እግዘዚአብሔር፡ አምላክነ፡ ንሕነ፡ ወአበዊነ፡ እምንእስነ፡ እስከ፡ ዛቲ፡ ዕለት፡ ወኢሰማዕነ፡ ቃለ፡ እግዚአብሔር፡ አምላክነ። |
|---|