| 1:1 | וַֽיְהִי֙ דְּבַר־יְהֹוָ֔ה אֶל־יוֹנָ֥ה בֶן־אֲמִתַּ֖י לֵאמֹֽר׃ | καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιωναν τὸν τοῦ Αμαθι λέγων | Et factum est verbum Domini ad Jonam, filium Amathi, dicens : | ወኮነ፡ ቃለ፡ እግዚአብሔር፡ ኀበ፡ ዩናስ፡ ወልደ፡ አማቴ፡ ወይቤሎ። | 耶和華的話臨到亞米太的兒子約拿，說： |
|---|
| 1:2 | ק֠וּם לֵ֧ךְ אֶל־נִֽינְוֵ֛ה הָעִ֥יר הַגְּדוֹלָ֖ה וּקְרָ֣א עָלֶ֑יהָ כִּֽי־עָלְתָ֥ה רָעָתָ֖ם לְפָנָֽי׃ | ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νινευη τὴν πόλιν τὴν μεγάλην καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ ὅτι ἀνέβη ἡ κραυγὴ τῆς κακίας αὐτῆς πρός με | Surge, et vade in Niniven, civitatem grandem, et praedica in ea, quia ascendit malitia ejus coram me. | ተንስእ፡ ወሖር፡ ኀበ፡ ነነዌ፡ ሀገር፡ ዓባይ፡ ወስብክ፡ ሎሙ፡ እስመ፡ ዐርገ፡ ገዓረ፡ እከዩሙ፡ ኀቤየ። | 「你起來往尼尼微大城去，向其中的居民呼喊，因為他們的惡達到我面前。」 |
|---|
| 1:3 | וַיָּ֤קׇם יוֹנָה֙ לִבְרֹ֣חַ תַּרְשִׁ֔ישָׁה מִלִּפְנֵ֖י יְהֹוָ֑ה וַיֵּ֨רֶד יָפ֜וֹ וַיִּמְצָ֥א אֳנִיָּ֣ה׀ בָּאָ֣ה תַרְשִׁ֗ישׁ וַיִּתֵּ֨ן שְׂכָרָ֜הּ וַיֵּ֤רֶד בָּהּ֙ לָב֤וֹא עִמָּהֶם֙ תַּרְשִׁ֔ישָׁה מִלִּפְנֵ֖י יְהֹוָֽה׃ | καὶ ἀνέστη Ιωνας τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσις ἐκ προσώπου κυρίου καὶ κατέβη εἰς Ιοππην καὶ εὗρεν πλοῖον βαδίζον εἰς Θαρσις καὶ ἔδωκεν τὸ ναῦλον αὐτοῦ καὶ ἐνέβη εἰς αὐτὸ τοῦ πλεῦσαι μετ’ αὐτῶν εἰς Θαρσις ἐκ προσώπου κυρίου | Et surrexit Jonas, ut fugeret in Tharsis a facie Domini, et descendit in Joppen : et invenit navem euntem in Tharsis, et dedit naulum ejus, et descendit in eam ut iret cum eis in Tharsis a facie Domini. | ወሖረ፡ ዩናስ፡ ወተኀጥአ፡ ብሔር፡ ተርሴስ፡ እምገጸ፡ እግዚአብሄር፡ ወወረደ፡ ሀገር፡ ኢዩጴ፡ ወረከበ፡ ሐመረ፡ ዜነግድ፡ ብሔር፡ ተርስስ፡ ዋታዓሳ፡ ሐመረ፡ ርገ፡ ውስቴቱ፡ ይነግድ፡ መስሌሆሙ፡ ተርሴስ፡ እምገጸ፡ እግዚአብሔር። | 約拿卻起來，逃往他施去躲避耶和華；下到約帕，遇見一隻船，要往他施去。他就給了船價，上了船，要與船上的人同往他施去躲避耶和華。 |
|---|
| 1:4 | וַֽיהֹוָ֗ה הֵטִ֤יל רֽוּחַ־גְּדוֹלָה֙ אֶל־הַיָּ֔ם וַיְהִ֥י סַֽעַר־גָּד֖וֹל בַּיָּ֑ם וְהָ֣אֳנִיָּ֔ה חִשְּׁבָ֖ה לְהִשָּׁבֵֽר׃ | καὶ κύριος ἐξήγειρεν πνεῦμα εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἐγένετο κλύδων μέγας ἐν τῇ θαλάσσῃ καὶ τὸ πλοῖον ἐκινδύνευεν συντριβῆναι | Dominus autem misit ventum magnum in mare : et facta est tempestas magna in mari, et navis periclitabatur conteri. | ወአምጽአ፡ እግዚአብሔር፡ ነፋሰ፡ ዓቢየ፡ ውስተ፡ ባሕር፡ ወዐብየ፡ ማዕበለ፡ ባሕር፡ ወተመነደበ፡ ሐመሮሙ፡ ከመ፡ ይሰበር። | 然而耶和華使海中起大風，海就狂風大作，甚至船幾乎破壞。 |
|---|
| 1:5 | וַיִּֽירְא֣וּ הַמַּלָּחִ֗ים וַֽיִּזְעֲקוּ֮ אִ֣ישׁ אֶל־אֱלֹהָיו֒ וַיָּטִ֨לוּ אֶת־הַכֵּלִ֜ים אֲשֶׁ֤ר בָּֽאֳנִיָּה֙ אֶל־הַיָּ֔ם לְהָקֵ֖ל מֵֽעֲלֵיהֶ֑ם וְיוֹנָ֗ה יָרַד֙ אֶל־יַרְכְּתֵ֣י הַסְּפִינָ֔ה וַיִּשְׁכַּ֖ב וַיֵּרָדַֽם׃ | καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ναυτικοὶ καὶ ἀνεβόων ἕκαστος πρὸς τὸν θεὸν αὐτῶν καὶ ἐκβολὴν ἐποιήσαντο τῶν σκευῶν τῶν ἐν τῷ πλοίῳ εἰς τὴν θάλασσαν τοῦ κουφισθῆναι ἀπ’ αὐτῶν Ιωνας δὲ κατέβη εἰς τὴν κοίλην τοῦ πλοίου καὶ ἐκάθευδεν καὶ ἔρρεγχεν | Et timuerunt nautae, et clamaverunt viri ad deum suum, et miserunt vasa quae erant in navi, in mare, ut alleviaretur ab eis ; et Jonas descendit ad interiora navis, et dormiebat sopore gravi. | ወፈርሁ፡ ኖትያ፡ ወአውየዉ፡ ኮሎሙ፡ ኀበ፡ አማልክቲሆሙ፡ ወአስተዋፅኡ፡ ወገደፈውስተ፡ ባሕር፡ ንሙ፡ ከመ፡ ይቅልል፡ ሐመሮሙ፡ ወወረደ፡ ዮናስ፡ ውስተ፡ ከርሠ፡ ሐመር፡ ወኖመ፡ ወንኀረ። | 水手便懼怕，各人哀求自己的神。他們將船上的貨物拋在海中，為要使船輕些。約拿已下到底艙，躺臥沉睡。 |
|---|
| 1:6 | וַיִּקְרַ֤ב אֵלָיו֙ רַ֣ב הַחֹבֵ֔ל וַיֹּ֥אמֶר ל֖וֹ מַה־לְּךָ֣ נִרְדָּ֑ם ק֚וּם קְרָ֣א אֶל־אֱלֹהֶ֔יךָ אוּלַ֞י יִתְעַשֵּׁ֧ת הָאֱלֹהִ֛ים לָ֖נוּ וְלֹ֥א נֹאבֵֽד׃ | καὶ προσῆλθεν πρὸς αὐτὸν ὁ πρωρεὺς καὶ εἶπεν αὐτῷ τί σὺ ῥέγχεις ἀνάστα καὶ ἐπικαλοῦ τὸν θεόν σου ὅπως διασώσῃ ὁ θεὸς ἡμᾶς καὶ μὴ ἀπολώμεθα | Et accessit ad eum gubernator, et dixit ei : Quid tu sopore deprimeris ? surge, invoca Deum tuum, si forte recogitet Deus de nobis, et non pereamus. | ወወረደ፡ ኀቤሁ፡ ዘይሔድፍ፡ ወይቤሎ፡ ምንት፡ ያነውመከ፡ ተንስእ፡ ወጸውዕ፡ አምላከ፡ ከመ፡ ያድኀነነ፡ ጦፋዚአብሔር፡ ወኢነሙት። | 船主到他那裏對他說：「你這沉睡的人哪，為何這樣呢？起來，求告你的神，或者神顧念我們，使我們不致滅亡。」 |
|---|
| 1:7 | וַיֹּאמְר֞וּ אִ֣ישׁ אֶל־רֵעֵ֗הוּ לְכוּ֙ וְנַפִּ֣ילָה גֽוֹרָל֔וֹת וְנֵ֣דְעָ֔ה בְּשֶׁלְּמִ֛י הָרָעָ֥ה הַזֹּ֖את לָ֑נוּ וַיַּפִּ֙לוּ֙ גּֽוֹרָל֔וֹת וַיִּפֹּ֥ל הַגּוֹרָ֖ל עַל־יוֹנָֽה׃ | καὶ εἶπεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ δεῦτε βάλωμεν κλήρους καὶ ἐπιγνῶμεν τίνος ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν καὶ ἔβαλον κλήρους καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπὶ Ιωναν | Et dixit vir ad collegam suum : Venite et mittamus sortes, et sciamus quare hoc malum sit nobis. Et miserunt sortes, et cecidit sors super Jonam. | ወተበሃሎ፡ በበይናቲሆሙ፡ ንዑ፡ ንትዐፀዉ፡ ወወረደ፡ ፅፃ፡ ላዕለ፡ ዮናስ። | 船上的人彼此說：「來吧，我們掣籤，看看這災臨到我們是因誰的緣故。」於是他們掣籤，掣出約拿來。 |
|---|
| 1:8 | וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔יו הַגִּידָה־נָּ֣א לָ֔נוּ בַּאֲשֶׁ֛ר לְמִי־הָרָעָ֥ה הַזֹּ֖את לָ֑נוּ מַה־מְּלַאכְתְּךָ֙ וּמֵאַ֣יִן תָּב֔וֹא מָ֣ה אַרְצֶ֔ךָ וְאֵֽי־מִזֶּ֥ה עַ֖ם אָֽתָּה׃ | καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν ἀπάγγειλον ἡμῖν τίνος ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν τίς σου ἡ ἐργασία ἐστίν καὶ πόθεν ἔρχῃ καὶ ἐκ ποίας χώρας καὶ ἐκ ποίου λαοῦ εἶ σύ | Et dixerunt ad eum : Indica nobis cujus causa malum istud sit nobis : quod est opus tuum ? quae terra tua, et quo vadis ? vel ex quo populo es tu ? | ወይቤልዎ፡ ንግረነ፡ በበይነ፡ ሙኑ፡ ረከበተነ፡ ዛቲ፡ እኪት፡ ወምንት፡ ተግባርከ፡ ወእምአይቴ፡ መጻእከ፡ ወአይቴ፡ ተሐውር፡ ወአይቴ፡ ብሔርክ፡ ወምንት፡ ሕዝብከ። | 眾人對他說：「請你告訴我們，這災臨到我們是因誰的緣故？你以何事為業？你從哪裏來？你是哪一國？屬哪一族的人？」 |
|---|
| 1:9 | וַיֹּ֥אמֶר אֲלֵיהֶ֖ם עִבְרִ֣י אָנֹ֑כִי וְאֶת־יְהֹוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י הַשָּׁמַ֙יִם֙ אֲנִ֣י יָרֵ֔א אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה אֶת־הַיָּ֖ם וְאֶת־הַיַּבָּשָֽׁה׃ | καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς δοῦλος κυρίου ἐγώ εἰμι καὶ τὸν κύριον θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι ὃς ἐποίησεν τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν | Et dixit ad eos : Hebraeus ego sum, et Dominum Deum caeli ego timeo, qui fecit mare et aridam. | ወይቤሎሙ፡ ገብረ፡ እግዚአብሔር፡ አምላከ፡ ሰማይ፡ ዝገብረ፡ ባሕረ፡ ወየብስ። | 他說：「我是希伯來人。我敬畏耶和華－那創造滄海旱地之天上的上帝。」 |
|---|
| 1:10 | וַיִּֽירְא֤וּ הָֽאֲנָשִׁים֙ יִרְאָ֣ה גְדוֹלָ֔ה וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֖יו מַה־זֹּ֣את עָשִׂ֑יתָ כִּֽי־יָדְע֣וּ הָאֲנָשִׁ֗ים כִּֽי־מִלִּפְנֵ֤י יְהֹוָה֙ ה֣וּא בֹרֵ֔חַ כִּ֥י הִגִּ֖יד לָהֶֽם׃ | καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρες φόβον μέγαν καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν τί τοῦτο ἐποίησας διότι ἔγνωσαν οἱ ἄνδρες ὅτι ἐκ προσώπου κυρίου ἦν φεύγων ὅτι ἀπήγγειλεν αὐτοῖς | Et timuerunt viri timore magno, et dixerunt ad eum : Quid hoc fecisti ? cognoverunt enim viri quod a facie Domini fugeret, quia indicaverat eis. | ወፈርሁ፡ እሙንቱ፡ ዕደው፡ ዓቢየ፡ ፍርሃተ፡ ወይቤልዎ፡ ምን፡ ገበርክ፡ ወአእመርዎ፡ እንቱ፡ ዕደው፡ ከመ፡ እምገጸ፡ እግዚአብሔር፡ ተኀጥአ፡ እስመ፡ ነገሮሙ። | 他們就大大懼怕，對他說：「你做的是甚麼事呢？」他們已經知道他躲避耶和華，因為他告訴了他們。 |
|---|
| 1:11 | וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ מַה־נַּ֣עֲשֶׂה לָּ֔ךְ וְיִשְׁתֹּ֥ק הַיָּ֖ם מֵֽעָלֵ֑ינוּ כִּ֥י הַיָּ֖ם הוֹלֵ֥ךְ וְסֹעֵֽר׃ | καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν τί σοι ποιήσωμεν καὶ κοπάσει ἡ θάλασσα ἀφ’ ἡμῶν ὅτι ἡ θάλασσα ἐπορεύετο καὶ ἐξήγειρεν μᾶλλον κλύδωνα | Et dixerunt ad eum : Quid faciemus tibi, et cessabit mare a nobis ? quia mare ibat, et intumescebat. | ወይቤልዎ፡ ምነተ፡ እንከ፡ ንረሲከ፡ ወይኀድገነ፡ ባሕር፡ ስመ፡ ይትሀወክ፡ ባሕር፡ ወይትነሣእ፡ መዕበል፡ ዓቢይ። | 他們問他說：「我們當向你怎樣行，使海浪平靜呢？」這話是因海浪越發翻騰。 |
|---|
| 1:12 | וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם שָׂא֙וּנִי֙ וַהֲטִילֻ֣נִי אֶל־הַיָּ֔ם וְיִשְׁתֹּ֥ק הַיָּ֖ם מֵֽעֲלֵיכֶ֑ם כִּ֚י יוֹדֵ֣עַ אָ֔נִי כִּ֣י בְשֶׁלִּ֔י הַסַּ֧עַר הַגָּד֛וֹל הַזֶּ֖ה עֲלֵיכֶֽם׃ | καὶ εἶπεν Ιωνας πρὸς αὐτούς ἄρατέ με καὶ ἐμβάλετέ με εἰς τὴν θάλασσαν καὶ κοπάσει ἡ θάλασσα ἀφ’ ὑμῶν διότι ἔγνωκα ἐγὼ ὅτι δῑ ἐμὲ ὁ κλύδων ὁ μέγας οὗτος ἐφ’ ὑμᾶς ἐστιν | Et dixit ad eos : Tollite me, et mittite in mare, et cessabit mare a vobis : scio enim ego quoniam propter me tempestas haec grandis venit super vos. | ወይቤሎሙ፡ ዮናስ፡ ንሥኡኒ፡ ወውርዉኒ፡ ውስተ፡ ባሕር፡ ወየኀድገክሙ፡ ባሕ፡ እነ፡ አአምር፡ ከመ፡ በእንቲአየ፡ መጽአክሙ፡ ዝንቱ፡ ማዕበል፡ ዐቢይ። | 他對他們說：「你們將我抬起來，拋在海中，海就平靜了；我知道你們遭這大風是因我的緣故。」 |
|---|
| 1:13 | וַיַּחְתְּר֣וּ הָאֲנָשִׁ֗ים לְהָשִׁ֛יב אֶל־הַיַּבָּשָׁ֖ה וְלֹ֣א יָכֹ֑לוּ כִּ֣י הַיָּ֔ם הוֹלֵ֥ךְ וְסֹעֵ֖ר עֲלֵיהֶֽם׃ | καὶ παρεβιάζοντο οἱ ἄνδρες τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς τὴν γῆν καὶ οὐκ ἠδύναντο ὅτι ἡ θάλασσα ἐπορεύετο καὶ ἐξηγείρετο μᾶλλον ἐπ’ αὐτούς | Et remigabant viri ut reverterentur ad aridam, et non valebant, quia mare ibat, et intumescebat super eos. | ወተባአሱ፡ ይትመየጡ፡ መንገለ፡ ምድር፡ እሙንቱ፡ ዕደው፡ ወስእኑ፡ እስመ፡ ትትሀወክ፡ ባሕር፡ ወትትነሣእ፡ ላዕሌሆሙ። | 然而那些人竭力盪槳，要把船攏岸，卻是不能，因為海浪越發向他們翻騰。 |
|---|
| 1:14 | וַיִּקְרְא֨וּ אֶל־יְהֹוָ֜ה וַיֹּאמְר֗וּ אָנָּ֤ה יְהֹוָה֙ אַל־נָ֣א נֹאבְדָ֗ה בְּנֶ֙פֶשׁ֙ הָאִ֣ישׁ הַזֶּ֔ה וְאַל־תִּתֵּ֥ן עָלֵ֖ינוּ דָּ֣ם נָקִ֑יא כִּֽי־אַתָּ֣ה יְהֹוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר חָפַ֖צְתָּ עָשִֽׂיתָ׃ | καὶ ἀνεβόησαν πρὸς κύριον καὶ εἶπαν μηδαμῶς κύριε μὴ ἀπολώμεθα ἕνεκεν τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου τούτου καὶ μὴ δῷς ἐφ’ ἡμᾶς αἷμα δίκαιον ὅτι σύ κύριε ὃν τρόπον ἐβούλου πεποίηκας | Et clamaverunt ad Dominum, et dixerunt : Quaesumus, Domine, ne pereamus in anima viri istius, et ne des super nos sanguinem innocentem : quia tu, Domine, sicut voluisti, fecisti. | ወአውየዉ፡ ኰሎሙ፡ ኀቡረ፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ ወይቤሉ፡ ሐሰ፡ ለከ፡ እግዚኦ፡ ኢታጥፍአነ፡ በበይነ፡ ነፍሱ፡ ለዝንቱ፡ ብእሲ፡ ኢትረሲ፡ ላዕሌነ፡ ከመ፡ ጻድቅ፡ እስመ፡ አንተ፡ እግዚኦ፡ ዘከመ፡ ፈቀድከ፡ ገበርከ። | 他們便求告耶和華說：「耶和華啊，我們懇求你，不要因這人的性命使我們死亡，不要使流無辜血的罪歸與我們；因為你－耶和華是隨自己的意旨行事。」 |
|---|
| 1:15 | וַיִּשְׂאוּ֙ אֶת־יוֹנָ֔ה וַיְטִלֻ֖הוּ אֶל־הַיָּ֑ם וַיַּעֲמֹ֥ד הַיָּ֖ם מִזַּעְפּֽוֹ׃ | καὶ ἔλαβον τὸν Ιωναν καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἔστη ἡ θάλασσα ἐκ τοῦ σάλου αὐτῆς | Et tulerunt Jonam, et miserunt in mare : et stetit mare a fervore suo. | ወነስእዎ፡ ሌነስ፡ ወወረውዎ፡ ውስተ፡ ባሕረ፡ ወአርመመት፡ ባሕር። | 他們遂將約拿抬起，拋在海中，海的狂浪就平息了。 |
|---|
| 1:16 | וַיִּֽירְא֧וּ הָאֲנָשִׁ֛ים יִרְאָ֥ה גְדוֹלָ֖ה אֶת־יְהֹוָ֑ה וַיִּֽזְבְּחוּ־זֶ֙בַח֙ לַֽיהֹוָ֔ה וַֽיִּדְּר֖וּ נְדָרִֽים׃ | καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρες φόβῳ μεγάλῳ τὸν κύριον καὶ ἔθυσαν θυσίαν τῷ κυρίῳ καὶ εὔξαντο εὐχάς | Et timuerunt viri timore magno Dominum : et immolaverunt hostias Domino, et voverunt vota. | ወፈርህዎ፡ ለእግዚአብሔር፡ እሙንቱ፡ ዕደው፡ ዓቢየ፡ ፍርሃተ፡ ወሦዑ፡ እግዝአብሔር፡ መስዋዕተ፡ ወበፅዑ፡ ብፅዓተ። | 那些人便大大敬畏耶和華，向耶和華獻祭，並且許願。 |
|---|