民數記 第 15 章｜4 種原文並排

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם כִּ֣י תָבֹ֗אוּ אֶל־אֶ֙רֶץ֙ מוֹשְׁבֹ֣תֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י נֹתֵ֥ן לָכֶֽם׃

λάλησον τοῖς υἱοῖς Ισραηλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν τῆς κατοικήσεως ὑμῶν ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν

Loquere ad filios Israël, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram habitationis vestrae, quam ego dabo vobis,

ንግሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወበሎሙ ፡ አመ ፡ ቦእክሙ ፡ ውስተ ፡ ይእቲ ፡ ምድር ፡ እንቴ ፡ ውስቴታ ፡ ትነብሩ ፡ እንተ ፡ አነ ፡ እሁበክሙ ፤

וַעֲשִׂיתֶ֨ם אִשֶּׁ֤ה לַֽיהֹוָה֙ עֹלָ֣ה אוֹ־זֶ֔בַח לְפַלֵּא־נֶ֙דֶר֙ א֣וֹ בִנְדָבָ֔ה א֖וֹ בְּמֹעֲדֵיכֶ֑ם לַעֲשׂ֞וֹת רֵ֤יחַ נִיחֹ֙חַ֙ לַֽיהֹוָ֔ה מִן־הַבָּקָ֖ר א֥וֹ מִן־הַצֹּֽאן׃

καὶ ποιήσεις ὁλοκαυτώματα κυρίῳ ὁλοκάρπωμα ἢ θυσίαν μεγαλῦναι εὐχὴν ἢ καθ’ ἑκούσιον ἢ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑμῶν ποιῆσαι ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ εἰ μὲν ἀπὸ τῶν βοῶν ἢ ἀπὸ τῶν προβάτων

et feceritis oblationem Domino in holocaustum, aut victimam, vota solventes, vel sponte offerentes munera, aut in solemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de ovibus :

ትገብሩ ፡ ፍሬ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ቍርባነ ፡ አው ፡ መሥዋዕተ ፡ ወታዐብዩ ፡ ብፅዓተ ፡ ወእመኒ ፡ ዘበፈቃድክሙ ፡ ወአመኒ ፡ በበዓላቲክሙ ፡ ትገብሩ ፡ ለመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እመኒ ፡ እምውስተ ፡ አልህምት ፡ ወእመኒ ፡ እምውስተ ፡ አባግዕ ።

וְהִקְרִ֛יב הַמַּקְרִ֥יב קׇרְבָּנ֖וֹ לַֽיהֹוָ֑ה מִנְחָה֙ סֹ֣לֶת עִשָּׂר֔וֹן בָּל֕וּל בִּרְבִעִ֥ית הַהִ֖ין שָֽׁמֶן׃

καὶ προσοίσει ὁ προσφέρων τὸ δῶρον αὐτοῦ κυρίῳ θυσίαν σεμιδάλεως δέκατον τοῦ οιφι ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ ἐν τετάρτῳ τοῦ ιν

offeret quicumque immolaverit victimam, sacrificium similae, decimam partem ephi, conspersae oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin :

ወያመጽእ ፡ ዘያበውእ ፡ ቍርባኖ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ መሥዋዕተ ፡ ስንዳሌ ፡ ዓሥራተ ፡ እዴሃ ፡ ለመስፈርተ ፡ ኢፍ ፡ ዘልውስ ፡ በቅብእ ፡ በራብዕተ ፡ እዴሃ ፡ ለመስፈርተ ፡ ኢን ።

וְיַ֤יִן לַנֶּ֙סֶךְ֙ רְבִיעִ֣ית הַהִ֔ין תַּעֲשֶׂ֥ה עַל־הָעֹלָ֖ה א֣וֹ לַזָּ֑בַח לַכֶּ֖בֶשׂ הָאֶחָֽד׃

καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ τέταρτον τοῦ ιν ποιήσετε ἐπὶ τῆς ὁλοκαυτώσεως ἢ ἐπὶ τῆς θυσίας τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ ποιήσεις τοσοῦτο κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας τῷ κυρίῳ

et vinum ad liba fundenda ejusdem mensurae dabit in holocaustum sive in victimam. Per agnos singulos

[ወወይነ ፡ ለሞጻሕት ፡ ራብዕተ ፡ እዴሃ ፡ ለመስፈርተ ፡ ኢን ፡] ይገብር ፡ ዲበ ፡ ቍርባን ፡ ወእመኒ ፡ ዲበ ፡ መሥዋዕ[ት] ፤ ለአሐዱ ፡ ማሕስአ ፡ በግዕ ፡ ይግበር ፡ መጠነዝ ፡ ቍርባነ ፡ ለመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ።

א֤וֹ לָאַ֙יִל֙ תַּעֲשֶׂ֣ה מִנְחָ֔ה סֹ֖לֶת שְׁנֵ֣י עֶשְׂרֹנִ֑ים בְּלוּלָ֥ה בַשֶּׁ֖מֶן שְׁלִשִׁ֥ית הַהִֽין׃

καὶ τῷ κριῷ ὅταν ποιῆτε αὐτὸν ἢ εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ εἰς θυσίαν ποιήσεις θυσίαν σεμιδάλεως δύο δέκατα ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ τὸ τρίτον τοῦ ιν

et arietes erit sacrificium similae duarum decimarum, quae conspersa sit oleo tertiae partis hin :

ወለበግዕኒ ፡ ሶበ ፡ ትገብርዎ ፡ ቍርባነ ፡ አው ፡ መሥዋዕተ ፡ ትገብር ፡ መሥዋዕተ ፡ ስንዳሌ ፡ ክልኤ ፡ ዓሥራተ ፡ ዘግቡር ፡ በቅብእ ፡ በሣልስተ ፡ እዴሃ ፡ ለመስፈርተ ፡ ኢን ።

וְיַ֥יִן לַנֶּ֖סֶךְ שְׁלִשִׁ֣ית הַהִ֑ין תַּקְרִ֥יב רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהֹוָֽה׃

καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ τρίτον τοῦ ιν προσοίσετε εἰς ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ

et vinum ad libamentum tertiae partis ejusdem mensurae offeret in odorem suavitatis Domino.

ወወይ[ነ] ፡ ለሞጻሕት ፡ ሣልስተ ፡ እዴሃ ፡ ለመስፈርተ ፡ ኢን ፡ ያበውእ ፡ ለመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ።

וְכִֽי־תַעֲשֶׂ֥ה בֶן־בָּקָ֖ר עֹלָ֣ה אוֹ־זָ֑בַח לְפַלֵּא־נֶ֥דֶר אֽוֹ־שְׁלָמִ֖ים לַֽיהֹוָֽה׃

ἐὰν δὲ ἀπὸ τῶν βοῶν ποιῆτε εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ εἰς θυσίαν μεγαλῦναι εὐχὴν ἢ εἰς σωτήριον κυρίῳ

Quando vero de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas votum vel pacificas victimas,

ወለእመሰ ፡ እምውስተ ፡ አልህምት ፡ ገበርክሙ ፡ ቍርባነ ፡ አው ፡ መሥዋዕተ ፡ አው ፡ አዕበይክሙ ፡ ብፅዓተ ፡ መድኀኒት ፡ ለእግዚአብሔር ፤

וְהִקְרִ֤יב עַל־בֶּן־הַבָּקָר֙ מִנְחָ֔ה סֹ֖לֶת שְׁלֹשָׁ֣ה עֶשְׂרֹנִ֑ים בָּל֥וּל בַּשֶּׁ֖מֶן חֲצִ֥י הַהִֽין׃

καὶ προσοίσει ἐπὶ τοῦ μόσχου θυσίαν σεμιδάλεως τρία δέκατα ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ ἥμισυ τοῦ ιν

dabis per singulos boves similae tres decimas conspersae oleo, quod habeat medium mensurae hin :

ወያመጽእ ፡ ላዕለ ፡ ውእቱ ፡ ላህሙ ፡ መሥዋዕተ ፡ ስንዳሌ ፡ ፫ዓሥራተ ፡ ዘልውስ ፡ በቅብእ ፡ በመንፈቃ ፡ ለመስፈርተ ፡ ኢን ፤

וְיַ֛יִן תַּקְרִ֥יב לַנֶּ֖סֶךְ חֲצִ֣י הַהִ֑ין אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהֹוָֽה׃

καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ ἥμισυ τοῦ ιν κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ

et vinum ad liba fundenda ejusdem mensurae in oblationem suavissimi odoris Domino.

ወወይነ ፡ ለሞጻሕት ፡ መንፈቃ ፡ ለመስፈርተ ፡ ኢን ፡ ቍርባነ ፡ ዘመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ።

כָּ֣כָה יֵעָשֶׂ֗ה לַשּׁוֹר֙ הָֽאֶחָ֔ד א֖וֹ לָאַ֣יִל הָאֶחָ֑ד אֽוֹ־לַשֶּׂ֥ה בַכְּבָשִׂ֖ים א֥וֹ בָעִזִּֽים׃

οὕτως ποιήσεις τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ ἢ τῷ κριῷ τῷ ἑνὶ ἢ τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ ἐκ τῶν προβάτων ἢ ἐκ τῶν αἰγῶν

Sic facies

ከማሁ ፡ ትገብር ፡ ለአሐዱ ፡ ላህም ፡ አው ፡ ለአሐዱ ፡ በግዕ ፡ አው ፡ ለአሐዱ ፡ ማሕስአ ፡ በግዕ ፡ እምውስተ ፡ አባግዕ ፡ ወእመኒ ፡ እምውስተ ፡ አጣሊ ።

כַּמִּסְפָּ֖ר אֲשֶׁ֣ר תַּעֲשׂ֑וּ כָּ֛כָה תַּעֲשׂ֥וּ לָאֶחָ֖ד כְּמִסְפָּרָֽם׃

κατὰ τὸν ἀριθμὸν ὧν ἐὰν ποιήσητε οὕτω ποιήσετε τῷ ἑνὶ κατὰ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν

per singulos boves et arietis et agnos et haedos.

በኍለቊሆሙ ፡ ለእለ ፡ ገበርክሙ ፡ ከመዝ ፡ ትገብሩ ፡ ለለ፩በአምጣነ ፡ ኍለቊሆሙ ።

כׇּל־הָאֶזְרָ֥ח יַעֲשֶׂה־כָּ֖כָה אֶת־אֵ֑לֶּה לְהַקְרִ֛יב אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַֽיהֹוָֽה׃

πᾶς ὁ αὐτόχθων ποιήσει οὕτως τοιαῦτα προσενέγκαι καρπώματα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ

Tam indigenae quam peregrini

ኵሉ ፡ ዘእምፍጥረቱ ፡ ከመዝ ፡ ይግበር ፡ ወከመዝ ፡ ያበውእ ፡ ቍርባኖ ፡ ለመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ።

וְכִֽי־יָגוּר֩ אִתְּכֶ֨ם גֵּ֜ר א֤וֹ אֲשֶׁר־בְּתֽוֹכְכֶם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעָשָׂ֛ה אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהֹוָ֑ה כַּאֲשֶׁ֥ר תַּעֲשׂ֖וּ כֵּ֥ן יַעֲשֶֽׂה׃

ἐὰν δὲ προσήλυτος ἐν ὑμῖν προσγένηται ἐν τῇ γῇ ὑμῶν ἢ ὃς ἂν γένηται ἐν ὑμῖν ἐν ταῖς γενεαῖς ὑμῶν καὶ ποιήσει κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ ὃν τρόπον ποιεῖτε ὑμεῖς οὕτως ποιήσει ἡ συναγωγὴ κυρίῳ

eodem ritu offerent sacrificia.

ወለእመሰ ፡ ግዩር ፡ ቦቱ ፡ ዘኮነ ፡ ውስቴትክሙ ፡ ወፈለሰ ፡ ውስተ ፡ ምድርክሙ ፡ ወእመኒ ፡ ቦቱ ፡ ዘኮነ ፡ ውስተ ፡ ሙላድክሙ ፡ ይገብር ፡ ቍርባነ ፡ ዘመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በከመ ፡ ትገብሩ ፡ አንትሙ ፡ ከማሁ ፡ ትገብር ፡ ትዕይንቱ ፡ ለእግዚአብሔር ።

הַקָּהָ֕ל חֻקָּ֥ה אַחַ֛ת לָכֶ֖ם וְלַגֵּ֣ר הַגָּ֑ר חֻקַּ֤ת עוֹלָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם כָּכֶ֛ם כַּגֵּ֥ר יִהְיֶ֖ה לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

νόμος εἷς ἔσται ὑμῖν καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς προσκειμένοις ἐν ὑμῖν νόμος αἰώνιος εἰς γενεὰς ὑμῶν ὡς ὑμεῖς καὶ ὁ προσήλυτος ἔσται ἔναντι κυρίου

Unum praeceptum erit atque judicium tam vobis quam advenis terrae.

አሐዱ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ለክሙ ፡ ወለግዩራን ፡ እለ ፡ ሀለው ፡ ውስቴትክሙ ፡ ሕ[ግ] ፡ ዘለዓለም ፡ በመዋዕሊክሙ ፤ በከመ ፡ አንትሙ ፡ ከማሁ ፡ ግዩራን ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

תּוֹרָ֥ה אַחַ֛ת וּמִשְׁפָּ֥ט אֶחָ֖ד יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם וְלַגֵּ֖ר הַגָּ֥ר אִתְּכֶֽם׃ {פ}

νόμος εἷς ἔσται καὶ δικαίωμα ἓν ἔσται ὑμῖν καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν ὑμῖν

Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :

አሐዱ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ወአሐዱ ፡ ኵነኔሁ ፡ ለክሙ ፡ ወለግዩር ፡ ዘሀለወ ፡ ውስቴትክሙ ።

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Loquere filiis Israël, et dices ad eos :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם בְּבֹֽאֲכֶם֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֛י מֵבִ֥יא אֶתְכֶ֖ם שָֽׁמָּה׃

λάλησον τοῖς υἱοῖς Ισραηλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ

Cum veneritis in terram, quam dabo vobis,

ንግሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወበሎሙ ፡ አመ ፡ ትበውኡ ፡ ውስተ ፡ ይእቲ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ አነ ፡ እወስደክሙ ፡ ህየ ፤

וְהָיָ֕ה בַּאֲכׇלְכֶ֖ם מִלֶּ֣חֶם הָאָ֑רֶץ תָּרִ֥ימוּ תְרוּמָ֖ה לַיהֹוָֽה׃

καὶ ἔσται ὅταν ἔσθητε ὑμεῖς ἀπὸ τῶν ἄρτων τῆς γῆς ἀφελεῖτε ἀφαίρεμα ἀφόρισμα κυρίῳ

et comederitis de panibus regionis illius, separabitis primitias Domino

ሶበ ፡ በላዕክሙ ፡ እምነ ፡ እክላ ፡ ለይእቲ ፡ ምድር ፡ ትፈልጡ ፡ መባአ ፡ ፍሉጥ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እምውስተ ፡ ቀዳሜ ፡ ሐሪጽክሙ ።

רֵאשִׁית֙ עֲרִסֹ֣תֵכֶ֔ם חַלָּ֖ה תָּרִ֣ימוּ תְרוּמָ֑ה כִּתְרוּמַ֣ת גֹּ֔רֶן כֵּ֖ן תָּרִ֥ימוּ אֹתָֽהּ׃

ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν ἄρτον ἀφαίρεμα ἀφοριεῖτε αὐτό ὡς ἀφαίρεμα ἀπὸ ἅλω οὕτως ἀφελεῖτε αὐτόν

de cibis vestris. Sicut de areis primitias separatis,

ኅብስተ ፡ መባአ ፡ ትፈልጡ ፡ ሎቱ ፡ ከመ ፡ መባእ ፡ ዘእምውስተ ፡ ዐውደ ፡ እክል ፡ ከማሁ ፡ ትፈልጡ ፡ ሎቱ ፡ እምውስተ ፡ ቀዳሜ ፡ ሐሪጽክሙ ፤

מֵרֵאשִׁית֙ עֲרִסֹ֣תֵיכֶ֔ם תִּתְּנ֥וּ לַיהֹוָ֖ה תְּרוּמָ֑ה לְדֹרֹ֖תֵיכֶֽם׃ {ס}

ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν καὶ δώσετε κυρίῳ ἀφαίρεμα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν

ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino.

ወትሁቡ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ መባአ ፡ በመዋዕሊክሙ ።

וְכִ֣י תִשְׁגּ֔וּ וְלֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ אֵ֥ת כׇּל־הַמִּצְוֺ֖ת הָאֵ֑לֶּה אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶֽׁה׃

ὅταν δὲ διαμάρτητε καὶ μὴ ποιήσητε πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ἃς ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν

Quod si per ignorantiam praeterieritis quidquam horum, quae locutus est Dominus ad Moysen,

ወለእመ ፡ አበስክሙ ፡ ወኢገበርክሙ ፡ ኵሎ ፡ ዘንተ ፡ ትእዛዘ ፡ ዘይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፤

אֵת֩ כׇּל־אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהֹוָ֛ה אֲלֵיכֶ֖ם בְּיַד־מֹשֶׁ֑ה מִן־הַיּ֞וֹם אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהֹוָ֛ה וָהָ֖לְאָה לְדֹרֹתֵיכֶֽם׃

καθὰ συνέταξεν κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν χειρὶ Μωυσῆ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς συνέταξεν κύριος πρὸς ὑμᾶς καὶ ἐπέκεινα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν

et mandavit per eum ad vos, a die qua coepit jubere et ultra,

በከመ ፡ አዘዘክሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእደ ፡ ሙሴ ፡ እምአመ ፡ አዘዘክሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወእምቅድሜሁ ፡ በመዋዕሊክሙ ፤

וְהָיָ֗ה אִ֣ם מֵעֵינֵ֣י הָעֵדָה֮ נֶעֶשְׂתָ֣ה לִשְׁגָגָה֒ וְעָשׂ֣וּ כׇל־הָעֵדָ֡ה פַּ֣ר בֶּן־בָּקָר֩ אֶחָ֨ד לְעֹלָ֜ה לְרֵ֤יחַ נִיחֹ֙חַ֙ לַֽיהֹוָ֔ה וּמִנְחָת֥וֹ וְנִסְכּ֖וֹ כַּמִּשְׁפָּ֑ט וּשְׂעִיר־עִזִּ֥ים אֶחָ֖ד לְחַטָּֽת׃

καὶ ἔσται ἐὰν ἐξ ὀφθαλμῶν τῆς συναγωγῆς γενηθῇ ἀκουσίως καὶ ποιήσει πᾶσα ἡ συναγωγὴ μόσχον ἕνα ἐκ βοῶν ἄμωμον εἰς ὁλοκαύτωμα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ καὶ θυσίαν τούτου καὶ σπονδὴν αὐτοῦ κατὰ τὴν σύνταξιν καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας

oblitaque fuerit facere multitudo : offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificum ejus ac liba, ut caeremoniae postulant, hircumque pro peccato :

ወለእመ ፡ ቦቱ ፡ ዘኢተዐውቆሙ ፡ ውስተ ፡ አዕይንቲሆሙ ፡ ለትዕይንት ፡ ወትገብር ፡ ኵላ ፡ ይእቲ ፡ ትዕይንት ፡ ላህመ ፡ አሐደ ፡ እምውስተ ፡ አልህምት ፡ ንጹሐ ፡ ለመሥዋዕት ፡ ወለመዐዛ ፡ ሠናይ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወመሥዋዕቱሂ ፡ ለዝንቱ ፡ ወሞጻኅቱሂ ፡ በከመ ፡ ሕጉ ፡ ወአሐዱ ፡ ሐርጌ ፡ እምውስተ ፡ አጣሊ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአት ።

וְכִפֶּ֣ר הַכֹּהֵ֗ן עַֽל־כׇּל־עֲדַ֛ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וְנִסְלַ֣ח לָהֶ֑ם כִּֽי־שְׁגָגָ֣ה הִ֔וא וְהֵם֩ הֵבִ֨יאוּ אֶת־קׇרְבָּנָ֜ם אִשֶּׁ֣ה לַֽיהֹוָ֗ה וְחַטָּאתָ֛ם לִפְנֵ֥י יְהֹוָ֖ה עַל־שִׁגְגָתָֽם׃

καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ πάσης συναγωγῆς υἱῶν Ισραηλ καὶ ἀφεθήσεται αὐτοῖς ὅτι ἀκούσιόν ἐστιν καὶ αὐτοὶ ἤνεγκαν τὸ δῶρον αὐτῶν κάρπωμα κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν ἔναντι κυρίου περὶ τῶν ἀκουσίων αὐτῶν

et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israël, et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo :

ወያስተሰሪ ፡ ካህ ን ፡ በእንተ ፡ ኵሉ ፡ ተዓይኒሆሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወይትኀደግ ፡ ሎሙ ፡ እስመ ፡ በኢያእምሮ ፡ ውእቱ ፡ ወእሙንቱኒ ፡ አምጽኡ ፡ ቍርባኖሙ ፡ ወመሥዋዕተ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቶሙ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወበእንተ ፡ ኢያእምሮቶሙ ።

וְנִסְלַ֗ח לְכׇל־עֲדַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְלַגֵּ֖ר הַגָּ֣ר בְּתוֹכָ֑ם כִּ֥י לְכׇל־הָעָ֖ם בִּשְׁגָגָֽה׃ {ס}

καὶ ἀφεθήσεται κατὰ πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν Ισραηλ καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸς ὑμᾶς ὅτι παντὶ τῷ λαῷ ἀκούσιον

et dimittetur universae plebi filiorum Israël, et advenis qui peregrinantur inter eos : quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam.

ወይትኀደግ ፡ ለኵሉ ፡ ትዕይንቶሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወለግዩ[ርኒ] ፡ ዘይመጽእ ፡ ኀቤክሙ ፡ እስመ ፡ ለኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ ኢያእምሮ ፡ ኮነ ።

וְאִם־נֶ֥פֶשׁ אַחַ֖ת תֶּחֱטָ֣א בִשְׁגָגָ֑ה וְהִקְרִ֛יבָה עֵ֥ז בַּת־שְׁנָתָ֖הּ לְחַטָּֽאת׃

ἐὰν δὲ ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίως προσάξει αἶγα μίαν ἐνιαυσίαν περὶ ἁμαρτίας

Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo :

ወለእመሰ ፡ አሐቲ ፡ ነፍስ ፡ አበሰት ፡ በኢያእምሮ ፡ ያመጽእ ፡ አሐተ ፡ ጠሊተ ፡ እንተ ፡ ዓመት ፡ በእንተ ፡ ኀጢአት ።

וְכִפֶּ֣ר הַכֹּהֵ֗ן עַל־הַנֶּ֧פֶשׁ הַשֹּׁגֶ֛גֶת בְּחֶטְאָ֥הֿ בִשְׁגָגָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֑ה לְכַפֵּ֥ר עָלָ֖יו וְנִסְלַ֥ח לֽוֹ׃

καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ψυχῆς τῆς ἀκουσιασθείσης καὶ ἁμαρτούσης ἀκουσίως ἔναντι κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ

et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino : impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi.

ወያስተሰሪ ፡ ካህን ፡ በእንተ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ እንተ ፡ በኢያእምሮ ፡ አበሰት ፡ በእንተ ፡ ኢያእምሮታ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወያስተሰሪ ፡ በእንቲአሁ ።

הָֽאֶזְרָח֙ בִּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְלַגֵּ֖ר הַגָּ֣ר בְּתוֹכָ֑ם תּוֹרָ֤ה אַחַת֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם לָעֹשֶׂ֖ה בִּשְׁגָגָֽה׃

τῷ ἐγχωρίῳ ἐν υἱοῖς Ισραηλ καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν αὐτοῖς νόμος εἷς ἔσται αὐτοῖς ὃς ἂν ποιήσῃ ἀκουσίως

Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes.

[ዘ] እምፍጥረቱሂ ፡ ውስተ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወለግዩ[ርኒ] ፡ ዘሀለወ ፡ ውስቴትክሙ ፡ አሐዱ ፡ ውእቱ ፡ ሕጉ ፡ ሎሙ ፡ እምከመ ፡ በኢያእምሮ ፡ ገብረ ።

וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶֽׁר־תַּעֲשֶׂ֣ה׀ בְּיָ֣ד רָמָ֗ה מִן־הָֽאֶזְרָח֙ וּמִן־הַגֵּ֔ר אֶת־יְהֹוָ֖ה ה֣וּא מְגַדֵּ֑ף וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ׃

καὶ ψυχή ἥτις ποιήσει ἐν χειρὶ ὑπερηφανίας ἀπὸ τῶν αὐτοχθόνων ἢ ἀπὸ τῶν προσηλύτων τὸν θεὸν οὗτος παροξύνει ἐξολεθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς

Anima vero, quae per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de populo suo :

ወነፍስ ፡ እንተ ፡ ገብረት ፡ በእዴሃ ፡ ትዕቢተ ፡ እመኒ ፡ እምውስተ ፡ እለ ፡ እምፍጥረቶሙ ፡ ወእመኒ ፡ እምውስተ ፡ ግዩራኒሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወአምዕዐ ፡ በዝንቱ ፡ ለትሰሮ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ እምውስተ ፡ ሕዝባ ።

כִּ֤י דְבַר־יְהֹוָה֙ בָּזָ֔ה וְאֶת־מִצְוָת֖וֹ הֵפַ֑ר הִכָּרֵ֧ת׀תִּכָּרֵ֛ת הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא עֲוֺנָ֥הֿ בָֽהּ׃ {פ}

ὅτι τὸ ῥῆμα κυρίου ἐφαύλισεν καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ διεσκέδασεν ἐκτρίψει ἐκτριβήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἡ ἁμαρτία αὐτῆς ἐν αὐτῇ

verbum enim Domini contempsit, et praeceptum illius fecit irritum : idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam.

እስመ ፡ ላዕለ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ አበሰ ፡ ወዐለወ ፡ ትእዛዞ ፡ ተቀጥቅጦ ፡ ለትትቀጥቀጥ ፡ ይእቲ ፡ ነፍስ ፡ ወኀጢአታሂ ፡ ላዕሌሃ ።

וַיִּהְי֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בַּמִּדְבָּ֑ר וַֽיִּמְצְא֗וּ אִ֛ישׁ מְקֹשֵׁ֥שׁ עֵצִ֖ים בְּי֥וֹם הַשַּׁבָּֽת׃

καὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ εὗρον ἄνδρα συλλέγοντα ξύλα τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων

Factum est autem, cum essent filii Israël in solitudine, et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati,

ወሀለው ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ወረከቡ ፡ ብእሴ ፡ እንዘ ፡ ይኤልድ ፡ ዕፀወ ፡ በዕለተ ፡ ሰንበት ።

וַיַּקְרִ֣יבוּ אֹת֔וֹ הַמֹּצְאִ֥ים אֹת֖וֹ מְקֹשֵׁ֣שׁ עֵצִ֑ים אֶל־מֹשֶׁה֙ וְאֶֽל־אַהֲרֹ֔ן וְאֶ֖ל כׇּל־הָעֵדָֽה׃

καὶ προσήγαγον αὐτὸν οἱ εὑρόντες αὐτὸν συλλέγοντα ξύλα τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων πρὸς Μωυσῆν καὶ Ααρων καὶ πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν Ισραηλ

obtulerunt eum Moysi et Aaron et universae multitudini.

ወአምጽእዎ ፡ እለ ፡ ረከብዎ ፡ ኀበ ፡ ሙሴ ፡ ወአሮን ፡ ወኀበ ፡ ኵሉ ፡ ተዓይኒሆሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ።

וַיַּנִּ֥יחוּ אֹת֖וֹ בַּמִּשְׁמָ֑ר כִּ֚י לֹ֣א פֹרַ֔שׁ מַה־יֵּעָשֶׂ֖ה לֽוֹ׃ {ס}

καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν εἰς φυλακήν οὐ γὰρ συνέκριναν τί ποιήσωσιν αὐτόν

Qui recluserunt eum in carcerem, nescientes quid super eo facere deberent.

ወአውዐልዎ ፡ ውስተ ፡ ሙዓል ፡ እስመ ፡ አልቦ ፡ ዘኰነኑ ፡ ዘከመ ፡ ይሬስይው ።

וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה מ֥וֹת יוּמַ֖ת הָאִ֑ישׁ רָג֨וֹם אֹת֤וֹ בָֽאֲבָנִים֙ כׇּל־הָ֣עֵדָ֔ה מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃

καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων θανάτῳ θανατούσθω ὁ ἄνθρωπος λιθοβολήσατε αὐτὸν λίθοις πᾶσα ἡ συναγωγή

Dixitque Dominus ad Moysen : Morte moriatur homo iste : obruat eum lapidibus omnis turba extra castra.

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፡ ሞተ ፡ ለይሙት ፡ ውእቱ ፡ ብእሲ ፡ ወግርዎ ፡ በእብን ፡ ኵሉ ፡ ትዕይንት ።

וַיֹּצִ֨יאוּ אֹת֜וֹ כׇּל־הָעֵדָ֗ה אֶל־מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיִּרְגְּמ֥וּ אֹת֛וֹ בָּאֲבָנִ֖ים וַיָּמֹ֑ת כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהֹוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ {פ}

καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ λίθοις ἔξω τῆς παρεμβολῆς καθὰ συνέταξεν κύριος τῷ Μωυσῇ

Cumque eduxissent eum foras, obruerunt lapidibus, et mortuus est, sicut praeceperat Dominus.

ወአውጽእዎ ፡ አፍአ ፡ ኵሉ ፡ ተዓይን ፡ እምትዕይንት ፡ ወወገርዎ ፡ በከመ ፡ ይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ።

וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

Dixit quoque Dominus ad Moysen :

ወነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ወይቤሎ ፤

דַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם וְעָשׂ֨וּ לָהֶ֥ם צִיצִ֛ת עַל־כַּנְפֵ֥י בִגְדֵיהֶ֖ם לְדֹרֹתָ֑ם וְנָ֥תְנ֛וּ עַל־צִיצִ֥ת הַכָּנָ֖ף פְּתִ֥יל תְּכֵֽלֶת׃

λάλησον τοῖς υἱοῖς Ισραηλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτοὺς καὶ ποιησάτωσαν ἑαυτοῖς κράσπεδα ἐπὶ τὰ πτερύγια τῶν ἱματίων αὐτῶν εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὰ κράσπεδα τῶν πτερυγίων κλῶσμα ὑακίνθινον

Loquere filiis Israël, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas :

ንግሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወበሎሙ ፡ ወይግበሩ ፡ ሎሙ ፡ ዘፈረ ፡ ውስተ ፡ ጽነፈ ፡ አልባሲሆሙ ፡ በመዋዕሊሆሙ ፡ ወይደዩ ፡ ውስተ ፡ ዘፈረ ፡ ጽነፊሁ ፡ ደረከኖ ፡ ፍቱለ ።

וְהָיָ֣ה לָכֶם֮ לְצִיצִת֒ וּרְאִיתֶ֣ם אֹת֗וֹ וּזְכַרְתֶּם֙ אֶת־כׇּל־מִצְוֺ֣ת יְהֹוָ֔ה וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם וְלֹֽא־תָת֜וּרוּ אַחֲרֵ֤י לְבַבְכֶם֙ וְאַחֲרֵ֣י עֵֽינֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם זֹנִ֖ים אַחֲרֵיהֶֽם׃

καὶ ἔσται ὑμῖν ἐν τοῖς κρασπέδοις καὶ ὄψεσθε αὐτὰ καὶ μνησθήσεσθε πασῶν τῶν ἐντολῶν κυρίου καὶ ποιήσετε αὐτὰς καὶ οὐ διαστραφήσεσθε ὀπίσω τῶν διανοιῶν ὑμῶν καὶ ὀπίσω τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν ἐν οἷς ὑμεῖς ἐκπορνεύετε ὀπίσω αὐτῶν

quas cum viderint, recordentur omnium mandatorum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes,

ወይኩንክሙ ፡ ውስተ ፡ ዘፈር ፡ ወትሬእይዎ ፡ ወትዜከሩ ፡ ኵሎ ፡ ትእዛዞ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወግበርዎን ፡ ወ[ኢ] ትተልው ፡ ድኅረ ፡ ሕሊናክሙ ፡ ወድኅረ ፡ አዕይንቲክሙ ፡ በዘ ፡ ቦ ቱ ፡ ትዜምው ፡ አንትሙ ፡ ድኅሬሆሙ ፤

לְמַ֣עַן תִּזְכְּר֔וּ וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֶת־כׇּל־מִצְוֺתָ֑י וִהְיִיתֶ֥ם קְדֹשִׁ֖ים לֵאלֹֽהֵיכֶֽם׃

ὅπως ἂν μνησθῆτε καὶ ποιήσητε πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ἔσεσθε ἅγιοι τῷ θεῷ ὑμῶν

sed magis memores praeceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo.

ከመ ፡ ትዘከሩ ፡ ወትግበሩ ፡ ኵላ ፡ ትእዛዝየ ፤ ወትከውኑ ፡ ቅዱሳነ ፡ ለአምላክክሙ ፤

אֲנִ֞י יְהֹוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם אֲשֶׁ֨ר הוֹצֵ֤אתִי אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לִהְי֥וֹת לָכֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים אֲנִ֖י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ {פ}

ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ὁ ἐξαγαγῶν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἶναι ὑμῶν θεός ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν

Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegypti, ut essem Deus vester.

ዘአውጽአክሙ ፡ እምነ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ፡ ከመ ፡ እኩንክሙ ፡ አምላከ ፡ ወአነ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ።