| 23:1 | וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ אֶל־בָּלָ֔ק בְּנֵה־לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים׃ | καὶ εἶπεν Βαλααμ τῷ Βαλακ οἰκοδόμησόν μοι ἐνταῦθα ἑπτὰ βωμοὺς καὶ ἑτοίμασόν μοι ἐνταῦθα ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριούς | Dixitque Balaam ad Balac : Aedifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes. | ወይቤሎ ፡ በለዓም ፡ ለባላቅ ፡ ንድቅ ፡ ሊተ ፡ ዝየ ፡ ሰብዐተ ፡ ምሥዋዓተ ፡ ወአስተዳሉ ፡ ሊተ ፡ ዝየ ፡ ሰብዐተ ፡ አልህምተ ፡ ወሰብዐተ ፡ አባግዐ ። |
|---|
| 23:2 | וַיַּ֣עַשׂ בָּלָ֔ק כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר בִּלְעָ֑ם וַיַּ֨עַל בָּלָ֧ק וּבִלְעָ֛ם פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ׃ | καὶ ἐποίησεν Βαλακ ὃν τρόπον εἶπεν αὐτῷ Βαλααμ καὶ ἀνήνεγκεν μόσχον καὶ κριὸν ἐπὶ τὸν βωμόν | Cumque fecisset juxta sermonem Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super aram. | ወገብረ ፡ ባላቅ ፡ በከመ ፡ ይቤሎ ፡ በለዓም ፡ ወአዕረገ ፡ ላህመ ፡ ወበግዐ ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዕ ። |
|---|
| 23:3 | וַיֹּ֨אמֶר בִּלְעָ֜ם לְבָלָ֗ק הִתְיַצֵּב֮ עַל־עֹלָתֶ֒ךָ֒ וְאֵֽלְכָ֗ה אוּלַ֞י יִקָּרֵ֤ה יְהֹוָה֙ לִקְרָאתִ֔י וּדְבַ֥ר מַה־יַּרְאֵ֖נִי וְהִגַּ֣דְתִּי לָ֑ךְ וַיֵּ֖לֶךְ שֶֽׁפִי׃ | καὶ εἶπεν Βαλααμ πρὸς Βαλακ παράστηθι ἐπὶ τῆς θυσίας σου καὶ πορεύσομαι εἴ μοι φανεῖται ὁ θεὸς ἐν συναντήσει καὶ ῥῆμα ὃ ἐάν μοι δείξῃ ἀναγγελῶ σοι καὶ παρέστη Βαλακ ἐπὶ τῆς θυσίας αὐτοῦ καὶ Βαλααμ ἐπορεύθη ἐπερωτῆσαι τὸν θεὸν καὶ ἐπορεύθη εὐθεῖαν | Dixitque Balaam ad Balac : Sta paulisper juxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi. | ወይቤሎ ፡ በለዓም ፡ ለባላቅ ፡ ቁም ፡ ኀበ ፡ መሥዋዕትከ ፡ ወአሐውር ፡ እመ ፡ ያስተርእየኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቅድሜየ ፡ ወቃል ፡ ዘአስተርአየኒ ፡ አየድዐከ ፡ ወቆመ ፡ በላቅ ፡ ኀበ ፡ መሥዋዕቱ ። |
|---|
| 23:4 | וַיִּקָּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶל־בִּלְעָ֑ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו אֶת־שִׁבְעַ֤ת הַֽמִּזְבְּחֹת֙ עָרַ֔כְתִּי וָאַ֛עַל פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ׃ | καὶ ἐφάνη ὁ θεὸς τῷ Βαλααμ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν Βαλααμ τοὺς ἑπτὰ βωμοὺς ἡτοίμασα καὶ ἀνεβίβασα μόσχον καὶ κριὸν ἐπὶ τὸν βωμόν | Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam : Septem, inquit, aras erexi, et imposui vitulum et arietem desuper. | ወበለዓምሰ ፡ ሖረ ፡ ይሰአሎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወሖረ ፡ ርቱዐ ፡ ወአስተርአዮ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለበለዓም ፡ ወይቤሎ ፡ በለዓም ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አስተዳለውኩ ፡ ፯አልህምተ ፡ ወአዕረጉ ፡ ላህመ ፡ ወበግዐ ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዕ ። |
|---|
| 23:5 | וַיָּ֧שֶׂם יְהֹוָ֛ה דָּבָ֖ר בְּפִ֣י בִלְעָ֑ם וַיֹּ֛אמֶר שׁ֥וּב אֶל־בָּלָ֖ק וְכֹ֥ה תְדַבֵּֽר׃ | καὶ ἐνέβαλεν ὁ θεὸς ῥῆμα εἰς τὸ στόμα Βαλααμ καὶ εἶπεν ἐπιστραφεὶς πρὸς Βαλακ οὕτως λαλήσεις | Dominus autem posuit verbum in ore ejus, et ait : Revertere ad Balac, et haec loqueris. | ወወደየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቃለ ፡ ውስተ ፡ አፉሁ ፡ ለበለዓም ፡ ወይቤሎ ፡ ግባእ ፡ ኀበ ፡ ባላቅ ፡ ወከመዝ ፡ በል ። |
|---|
| 23:6 | וַיָּ֣שׇׁב אֵלָ֔יו וְהִנֵּ֥ה נִצָּ֖ב עַל־עֹלָת֑וֹ ה֖וּא וְכׇל־שָׂרֵ֥י מוֹאָֽב׃ | καὶ ἀπεστράφη πρὸς αὐτόν καὶ ὅδε ἐφειστήκει ἐπὶ τῶν ὁλοκαυτωμάτων αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες Μωαβ μετ’ αὐτοῦ | Reversus invenit stantem Balac juxta holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum : | ወገብአ ፡ ኀቤሁ ፡ ወረከቦ ፡ ይቀውም ፡ ኀበ ፡ መሥዋዕቱ ፡ ወኵሎሙ ፡ መላእክተ ፡ ሞአብ ፡ ምስሌሁ ፡ ወመጽአ ፡ መንፈሰ ፡ እግዚአብሔር ፡ ላዕሌሁ ። |
|---|
| 23:7 | וַיִּשָּׂ֥א מְשָׁל֖וֹ וַיֹּאמַ֑ר מִן־אֲ֠רָ֠ם יַנְחֵ֨נִי בָלָ֤ק מֶֽלֶךְ־מוֹאָב֙ מֵֽהַרְרֵי־קֶ֔דֶם לְכָה֙ אָֽרָה־לִּ֣י יַעֲקֹ֔ב וּלְכָ֖ה זֹעֲמָ֥ה יִשְׂרָאֵֽל׃ | καὶ ἐγενήθη πνεῦμα θεοῦ ἐπ’ αὐτῷ καὶ ἀναλαβὼν τὴν παραβολὴν αὐτοῦ εἶπεν ἐκ Μεσοποταμίας μετεπέμψατό με Βαλακ βασιλεὺς Μωαβ ἐξ ὀρέων ἀπ’ ἀνατολῶν λέγων δεῦρο ἄρασαί μοι τὸν Ιακωβ καὶ δεῦρο ἐπικατάρασαί μοι τὸν Ισραηλ | assumptaque parabola sua, dixit : De Aram adduxit me Balac rex Moabitarum, de montibus orientis : Veni, inquit, et maledic Jacob ; propera, et detestare Israël. | [ወመሰ]ለ ፡ ነገ[ሮ] ፡ ወይቤ ፡ እምነ ፡ ሜስጶጦምያ ፡ ጸውዐኒ ፡ በላቅ ፡ ንጉሠ ፡ ሞአብ ፡ እምደወለ ፡ ጽባሕ ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ነዐ ፡ ርግሞ ፡ ሊተ ፡ ለያዕቆብ ፡ ወነዐ ፡ ፀአሎ ፡ ሊተ ፡ ለእስራኤል ። |
|---|
| 23:8 | מָ֣ה אֶקֹּ֔ב לֹ֥א קַבֹּ֖ה אֵ֑ל וּמָ֣ה אֶזְעֹ֔ם לֹ֥א זָעַ֖ם יְהֹוָֽה׃ | τί ἀράσωμαι ὃν μὴ καταρᾶται κύριος ἢ τί καταράσωμαι ὃν μὴ καταρᾶται ὁ θεός | Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus ? qua ratione detester, quem Dominus non detestatur ? | ወምንተ ፡ እፄእል ፡ ዘእግዚአብሔር ፡ ኢፀአለ ፡ ወምንተ ፡ እረግም ፡ ዘእግዚአብሔር ፡ ኢረገመ ። |
|---|
| 23:9 | כִּֽי־מֵרֹ֤אשׁ צֻרִים֙ אֶרְאֶ֔נּוּ וּמִגְּבָע֖וֹת אֲשׁוּרֶ֑נּוּ הֶן־עָם֙ לְבָדָ֣ד יִשְׁכֹּ֔ן וּבַגּוֹיִ֖ם לֹ֥א יִתְחַשָּֽׁב׃ | ὅτι ἀπὸ κορυφῆς ὀρέων ὄψομαι αὐτὸν καὶ ἀπὸ βουνῶν προσνοήσω αὐτόν ἰδοὺ λαὸς μόνος κατοικήσει καὶ ἐν ἔθνεσιν οὐ συλλογισθήσεται | De summis silicibus videbo eum, et de collibus considerabo illum. Populus solus habitabit, et inter gentes non reputabitur. | እስመ ፡ እምአርእስተ ፡ አድባር ፡ እሬእዮ ፡ ወእምነ ፡ አውግር ፡ እሌብዎ ፡ ናሁ ፡ ሕዝብ ፡ ዘባሕቲቱ ፡ የኀድር ፡ ወኢይትኌለቍ ፡ ውስተ ፡ አሕዛብ ። |
|---|
| 23:10 | מִ֤י מָנָה֙ עֲפַ֣ר יַעֲקֹ֔ב וּמִסְפָּ֖ר אֶת־רֹ֣בַע יִשְׂרָאֵ֑ל תָּמֹ֤ת נַפְשִׁי֙ מ֣וֹת יְשָׁרִ֔ים וּתְהִ֥י אַחֲרִיתִ֖י כָּמֹֽהוּ׃ | τίς ἐξηκριβάσατο τὸ σπέρμα Ιακωβ καὶ τίς ἐξαριθμήσεται δήμους Ισραηλ ἀποθάνοι ἡ ψυχή μου ἐν ψυχαῖς δικαίων καὶ γένοιτο τὸ σπέρμα μου ὡς τὸ σπέρμα τούτων | Quis dinumerare possit pulverem Jacob, et nosse numerum stirpis Israël ? Moriatur anima mea morte justorum, et fiant novissima mea horum similia. | መኑ ፡ የአምሮ ፡ ለዘርአ ፡ ያዕቆብ ፡ ወመኑ ፡ ይኌልቆ ፡ ለሕዝበ ፡ እስራኤል ፡ ወትሙት ፡ ነፍስ[የ] ፡ ምስለ ፡ ነፍሶሙ ፡ ለጻድቃን ፡ ወይኩን ፡ ዘርእየ ፡ ከመ ፡ ዘርኦሙ ፡ ለእሉ ። |
|---|
| 23:11 | וַיֹּ֤אמֶר בָּלָק֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם מֶ֥ה עָשִׂ֖יתָ לִ֑י לָקֹ֤ב אֹיְבַי֙ לְקַחְתִּ֔יךָ וְהִנֵּ֖ה בֵּרַ֥כְתָּ בָרֵֽךְ׃ | καὶ εἶπεν Βαλακ πρὸς Βαλααμ τί πεποίηκάς μοι εἰς κατάρασιν ἐχθρῶν μου κέκληκά σε καὶ ἰδοὺ εὐλόγηκας εὐλογίαν | Dixitque Balac ad Balaam : Quid est hoc quod agis ? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e contrario benedicis eis. | ወይቤሎ ፡ ባላቅ ፡ ለበለዓም ፡ ለምንት ፡ ረሰይከኒ ፤ ከመ ፡ ትርግም ፡ ሊተ ፡ ፀርየ ፡ ጸዋዕኩከ ፡ ወናሁ ፡ ባርኮ ፡ ባረከ ። |
|---|
| 23:12 | וַיַּ֖עַן וַיֹּאמַ֑ר הֲלֹ֗א אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר יָשִׂ֤ים יְהֹוָה֙ בְּפִ֔י אֹת֥וֹ אֶשְׁמֹ֖ר לְדַבֵּֽר׃ | καὶ εἶπεν Βαλααμ πρὸς Βαλακ οὐχὶ ὅσα ἐὰν ἐμβάλῃ ὁ θεὸς εἰς τὸ στόμα μου τοῦτο φυλάξω λαλῆσαι | Cui ille respondit : Num aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus ? | ወይቤሎ ፡ በለዓም ፡ ለባላቅ ፡ አኮኑ ፡ ኵሎ ፡ ዘወደየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውስተ ፡ አፉየ ፡ ኪያሁ ፡ እትዓቀብ ፡ ለነቢብ ። |
|---|
| 23:13 | וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו בָּלָ֗ק (לך) [לְכָה־]נָּ֨א אִתִּ֜י אֶל־מָק֤וֹם אַחֵר֙ אֲשֶׁ֣ר תִּרְאֶ֣נּוּ מִשָּׁ֔ם אֶ֚פֶס קָצֵ֣הוּ תִרְאֶ֔ה וְכֻלּ֖וֹ לֹ֣א תִרְאֶ֑ה וְקׇבְנוֹ־לִ֖י מִשָּֽׁם׃ | καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν Βαλακ δεῦρο ἔτι μετ’ ἐμοῦ εἰς τόπον ἄλλον ἐξ ὧν οὐκ ὄψῃ αὐτὸν ἐκεῖθεν ἀλλ’ ἢ μέρος τι αὐτοῦ ὄψῃ πάντας δὲ οὐ μὴ ἴδῃς καὶ κατάρασαί μοι αὐτὸν ἐκεῖθεν | Dixit ergo Balac : Veni mecum in alterum locum unde partem Israël videas, et totum videre non possis : inde maledicito ei. | ወይቤሎ ፡ ባላቅ ፡ ነዐ ፡ ዓዲ ፡ ምስሌየ ፡ ካልአ ፡ መካነ ፡ ኀበ ፡ ኢትሬእዮሙ ፡ በህየ ፡ እንበለ ፡ አሐደ ፡ ኅብረ ፡ ዘትሬኢ ፡ እምኔሆሙ ፡ ወኵሎሙሰ ፡ ኢትሬኢ ፡ ወርግሞሙ ፡ ሊተ ፡ በህየ ። |
|---|
| 23:14 | וַיִּקָּחֵ֙הוּ֙ שְׂדֵ֣ה צֹפִ֔ים אֶל־רֹ֖אשׁ הַפִּסְגָּ֑ה וַיִּ֙בֶן֙ שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֔ת וַיַּ֛עַל פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ׃ | καὶ παρέλαβεν αὐτὸν εἰς ἀγροῦ σκοπιὰν ἐπὶ κορυφὴν λελαξευμένου καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ἑπτὰ βωμοὺς καὶ ἀνεβίβασεν μόσχον καὶ κριὸν ἐπὶ τὸν βωμόν | Cumque duxisset eum in locum sublimem, super verticem montis Phasga, aedificavit Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque ariete, | ወነሥኦ ፡ ወአዖዶ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ውስተ ፡ ርእሰ ፡ ዘውቁር ፡ ወነደቀ ፡ ፯ምሥዋዓተ ፡ ወአዕረገ ፡ ላህመ ፡ ወበግዐ ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዕ ። |
|---|
| 23:15 | וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־בָּלָ֔ק הִתְיַצֵּ֥ב כֹּ֖ה עַל־עֹלָתֶ֑ךָ וְאָנֹכִ֖י אִקָּ֥רֶה כֹּֽה׃ | καὶ εἶπεν Βαλααμ πρὸς Βαλακ παράστηθι ἐπὶ τῆς θυσίας σου ἐγὼ δὲ πορεύσομαι ἐπερωτῆσαι τὸν θεόν | dixit ad Balac : Sta hic juxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam. | ወይቤሎ ፡ በለዓም ፡ ለ ባላቅ ፡ ቁም ፡ ኀበ ፡ መሥዋዕትከ ፡ ወአንሰ ፡ አሐውር ፡ እሰአሎ ፡ ለእግዚአብሔር ። |
|---|
| 23:16 | וַיִּקָּ֤ר יְהֹוָה֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם וַיָּ֥שֶׂם דָּבָ֖ר בְּפִ֑יו וַיֹּ֛אמֶר שׁ֥וּב אֶל־בָּלָ֖ק וְכֹ֥ה תְדַבֵּֽר׃ | καὶ συνήντησεν ὁ θεὸς τῷ Βαλααμ καὶ ἐνέβαλεν ῥῆμα εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ εἶπεν ἀποστράφητι πρὸς Βαλακ καὶ τάδε λαλήσεις | Cui cum Dominus occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait : Revertere ad Balac, et haec loqueris ei. | ወተራከቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለበለዓም ፡ ወወደየ ፡ ቃለ ፡ ውስተ ፡ አፉሁ ፡ ወይቤሎ ፡ ግባእ ፡ ኀበ ፡ በላቅ ፡ ወከመዝ ፡ በል ። |
|---|
| 23:17 | וַיָּבֹ֣א אֵלָ֗יו וְהִנּ֤וֹ נִצָּב֙ עַל־עֹ֣לָת֔וֹ וְשָׂרֵ֥י מוֹאָ֖ב אִתּ֑וֹ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ בָּלָ֔ק מַה־דִּבֶּ֖ר יְהֹוָֽה׃ | καὶ ἀπεστράφη πρὸς αὐτόν καὶ ὅδε ἐφειστήκει ἐπὶ τῆς ὁλοκαυτώσεως αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες Μωαβ μετ’ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ Βαλακ τί ἐλάλησεν κύριος | Reversus invenit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac : Quid, inquit, locutus est Dominus ? | ወገብአ ፡ ኀቤሁ ፡ ወረከቦ ፡ ይቀውም ፡ ኀበ ፡ መሥዋዕቱ ፡ ወኵሉ ፡ መላእክተ ፡ ሞአብ ፡ ምስሌሁ ፡ ወይቤሎ ፡ ባለቅ ፡ ምንተ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ። |
|---|
| 23:18 | וַיִּשָּׂ֥א מְשָׁל֖וֹ וַיֹּאמַ֑ר ק֤וּם בָּלָק֙ וּֽשְׁמָ֔ע הַאֲזִ֥ינָה עָדַ֖י בְּנ֥וֹ צִפֹּֽר׃ | καὶ ἀναλαβὼν τὴν παραβολὴν αὐτοῦ εἶπεν ἀνάστηθι Βαλακ καὶ ἄκουε ἐνώτισαι μάρτυς υἱὸς Σεπφωρ | At ille, assumpta parabola sua, ait : Sta, Balac, et ausculta ; audi, fili Sephor : | ወ[መሰ] ለ ፡ ነገ[ሮ] ፡ ወይቤ ፡ ተንሥእ ፡ ባላቅ ፡ ወስማዕ ፡ ወአጽምእ ፡ ባላቅ ፡ ስምዐ ፡ ዘወልደ ፡ ሴፎር ። |
|---|
| 23:19 | לֹ֣א אִ֥ישׁ אֵל֙ וִֽיכַזֵּ֔ב וּבֶן־אָדָ֖ם וְיִתְנֶחָ֑ם הַה֤וּא אָמַר֙ וְלֹ֣א יַעֲשֶׂ֔ה וְדִבֶּ֖ר וְלֹ֥א יְקִימֶֽנָּה׃ | οὐχ ὡς ἄνθρωπος ὁ θεὸς διαρτηθῆναι οὐδὲ ὡς υἱὸς ἀνθρώπου ἀπειληθῆναι αὐτὸς εἴπας οὐχὶ ποιήσει λαλήσει καὶ οὐχὶ ἐμμενεῖ | non est Deus quasi homo, ut mentiatur, nec ut filius hominis, ut mutetur. Dixit ergo, et non faciet ? locutus est, et non implebit ? | አኮ ፡ ከመ ፡ ሰብእ ፡ ዘይትዬዋህ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወአኮ ፡ ከመ ፡ እጓለ ፡ እመ ፡ ሕያው ፡ ዘይትሜአክ ፡ አንተሰ ፡ ትቤ ፡ ኢይገብር ፡ ወይነብ[ብኑ] ፡ ወኢያበጽሕ ። |
|---|
| 23:20 | הִנֵּ֥ה בָרֵ֖ךְ לָקָ֑חְתִּי וּבֵרֵ֖ךְ וְלֹ֥א אֲשִׁיבֶֽנָּה׃ | ἰδοὺ εὐλογεῖν παρείλημμαι εὐλογήσω καὶ οὐ μὴ ἀποστρέψω | Ad benedicendum adductus sum : benedictionem prohibere non valeo. | ናሁ ፡ ለባርኮ ፡ መጻእኩ ፡ እባርክ ፡ ወኢይትመየጥ ። |
|---|
| 23:21 | לֹֽא־הִבִּ֥יט אָ֙וֶן֙ בְּיַעֲקֹ֔ב וְלֹא־רָאָ֥ה עָמָ֖ל בְּיִשְׂרָאֵ֑ל יְהֹוָ֤ה אֱלֹהָיו֙ עִמּ֔וֹ וּתְרוּעַ֥ת מֶ֖לֶךְ בּֽוֹ׃ | οὐκ ἔσται μόχθος ἐν Ιακωβ οὐδὲ ὀφθήσεται πόνος ἐν Ισραηλ κύριος ὁ θεὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ τὰ ἔνδοξα ἀρχόντων ἐν αὐτῷ | Non est idolum in Jacob, nec videtur simulacrum in Israël. Dominus Deus ejus cum eo est, et clangor victoriae regis in illo. | አልቦቱ ፡ ጻማ ፡ ውስተ ፡ ያዕቆብ ፡ ወኢያስተርኢ ፡ ሕማም ፡ ላዕለ ፡ እስራኤል ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኩ ፡ ምስሌሁ ፡ ወክብረ ፡ መላእክት ፡ ሎቱ ። |
|---|
| 23:22 | אֵ֖ל מוֹצִיאָ֣ם מִמִּצְרָ֑יִם כְּתוֹעֲפֹ֥ת רְאֵ֖ם לֽוֹ׃ | θεὸς ὁ ἐξαγαγὼν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου ὡς δόξα μονοκέρωτος αὐτῷ | Deus eduxit illum de Aegypto, cujus fortitudo similis est rhinocerotis. | እግዚአብሔር ፡ ዘአውጽኦ ፡ እምነ ፡ ብሔረ ፡ ግብጽ ፡ ከመ ፡ ክብረ ፡ ዘአሐዱ ፡ ቀርኑ ። |
|---|
| 23:23 | כִּ֤י לֹא־נַ֙חַשׁ֙ בְּיַעֲקֹ֔ב וְלֹא־קֶ֖סֶם בְּיִשְׂרָאֵ֑ל כָּעֵ֗ת יֵאָמֵ֤ר לְיַעֲקֹב֙ וּלְיִשְׂרָאֵ֔ל מַה־פָּ֖עַל אֵֽל׃ | οὐ γάρ ἐστιν οἰωνισμὸς ἐν Ιακωβ οὐδὲ μαντεία ἐν Ισραηλ κατὰ καιρὸν ῥηθήσεται Ιακωβ καὶ τῷ Ισραηλ τί ἐπιτελέσει ὁ θεός | Non est augurium in Jacob, nec divinatio in Israël : temporibus suis dicetur Jacob et Israëli quid operatus sit Deus. | እስመ ፡ አልቦቱ ፡ ሰገለ ፡ ውስተ ፡ ያዕቆብ ፡ ወአልቦቱ ፡ መቅሰመ ፡ ውስተ ፡ እስራኤል ፡ ለለ ፡ መዋዕሊሁ ፡ ይትበሀል ፡ ለያዕቆብ ፡ ወለእስራኤል ፡ ምንተ ፡ ይገብር ፡ እግዚአብሔር ። |
|---|
| 23:24 | הֶן־עָם֙ כְּלָבִ֣יא יָק֔וּם וְכַאֲרִ֖י יִתְנַשָּׂ֑א לֹ֤א יִשְׁכַּב֙ עַד־יֹ֣אכַל טֶ֔רֶף וְדַם־חֲלָלִ֖ים יִשְׁתֶּֽה׃ | ἰδοὺ λαὸς ὡς σκύμνος ἀναστήσεται καὶ ὡς λέων γαυριωθήσεται οὐ κοιμηθήσεται ἕως φάγῃ θήραν καὶ αἷμα τραυματιῶν πίεται | Ecce populus ut leaena consurget, et quasi leo erigetur : non accubabit donec devoret praedam, et occisorum sanguinem bibat. | ናሁ ፡ ሕዝብ ፡ ዘይትነሣእ ፡ ከመ ፡ እጓለ ፡ አንበሳ ፡ ወይጥሕር ፡ ከመ ፡ አንበሳ ፡ ዘኢይነውም ፡ እስከ ፡ ይበልዕ ፡ እምዘነዐወ ፡ ወይሰቲ ፡ ደመ ፡ ዘቀተለ ። |
|---|
| 23:25 | וַיֹּ֤אמֶר בָּלָק֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם גַּם־קֹ֖ב לֹ֣א תִקֳּבֶ֑נּוּ גַּם־בָּרֵ֖ךְ לֹ֥א תְבָרְכֶֽנּוּ׃ | καὶ εἶπεν Βαλακ πρὸς Βαλααμ οὔτε κατάραις καταράσῃ μοι αὐτὸν οὔτε εὐλογῶν μὴ εὐλογήσῃς αὐτόν | Dixitque Balac ad Balaam : Nec maledicas ei, nec benedicas. | ወይቤሎ ፡ ባላቅ ፡ ለበለዓም ፡ ኢመርገመ ፡ ትርግሞሙ ፡ ሊተ ፡ ወኢባርኮ ፡ ትባርኮሙ ። |
|---|
| 23:26 | וַיַּ֣עַן בִּלְעָ֔ם וַיֹּ֖אמֶר אֶל־בָּלָ֑ק הֲלֹ֗א דִּבַּ֤רְתִּי אֵלֶ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֛ל אֲשֶׁר־יְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֹת֥וֹ אֶֽעֱשֶֽׂה׃ | καὶ ἀποκριθεὶς Βαλααμ εἶπεν τῷ Βαλακ οὐκ ἐλάλησά σοι λέγων τὸ ῥῆμα ὃ ἐὰν λαλήσῃ ὁ θεός τοῦτο ποιήσω | Et ille ait : Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperaret, hoc facerem ? | ወአውሥአ ፡ በለዓም ፡ ወይቤሎ ፡ ለባላቅ ፡ ኢይቤለከኑ ፡ እንዘ ፡ እብል ፡ ቃለ ፡ ዘይቤለኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኪያሁ ፡ እገብር ። |
|---|
| 23:27 | וַיֹּ֤אמֶר בָּלָק֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם לְכָה־נָּא֙ אֶקָּ֣חֲךָ֔ אֶל־מָק֖וֹם אַחֵ֑ר אוּלַ֤י יִישַׁר֙ בְּעֵינֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים וְקַבֹּ֥תוֹ לִ֖י מִשָּֽׁם׃ | καὶ εἶπεν Βαλακ πρὸς Βαλααμ δεῦρο παραλάβω σε εἰς τόπον ἄλλον εἰ ἀρέσει τῷ θεῷ καὶ καταρᾶσαί μοι αὐτὸν ἐκεῖθεν | Et ait Balac ad eum : Veni, et ducam te ad alium locum : si forte placeat Deo ut inde maledicas eis. | ወነሥኦ ፡ ባላቅ ፡ ለበለዓም ፡ ውስተ ፡ ርእሰ ፡ ፌጎር ፡ ዘየዐውድ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ። |
|---|
| 23:28 | וַיִּקַּ֥ח בָּלָ֖ק אֶת־בִּלְעָ֑ם רֹ֣אשׁ הַפְּע֔וֹר הַנִּשְׁקָ֖ף עַל־פְּנֵ֥י הַיְשִׁימֹֽן׃ | καὶ παρέλαβεν Βαλακ τὸν Βαλααμ ἐπὶ κορυφὴν τοῦ Φογωρ τὸ παρατεῖνον εἰς τὴν ἔρημον | Cumque duxisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit solitudinem, | ወይቤሎ ፡ በለዓም ፡ ለባላቅ ፡ ንድቅ ፡ ሊተ ፡ ዝየ ፡ ፯ምሥዋዓተ ፡ ወአስተዳሉ ፡ ሊተ ፡ ዝየ ፡ ፯አልህምተ ፡ ወ፯አባግዐ ። |
|---|
| 23:29 | וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ אֶל־בָּלָ֔ק בְּנֵה־לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽם׃ | καὶ εἶπεν Βαλααμ πρὸς Βαλακ οἰκοδόμησόν μοι ὧδε ἑπτὰ βωμοὺς καὶ ἑτοίμασόν μοι ὧδε ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριούς | dixit ei Balaam : Aedifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes. | ወገብረ ፡ በላቅ ፡ በከመ ፡ ይቤሎ ፡ በለዓም ፡ ወአዕረገ ፡ ላህመ ፡ ወበግዐ ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዕ ። |
|---|
| 23:30 | וַיַּ֣עַשׂ בָּלָ֔ק כַּאֲשֶׁ֖ר אָמַ֣ר בִּלְעָ֑ם וַיַּ֛עַל פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ׃ | καὶ ἐποίησεν Βαλακ καθάπερ εἶπεν αὐτῷ Βαλααμ καὶ ἀνήνεγκεν μόσχον καὶ κριὸν ἐπὶ τὸν βωμόν | Fecit Balac ut Balaam dixerat : imposuitque vitulos et arietes per singulas aras. | — |
|---|