詩篇 第 10 章｜4 種原文並排

לָמָ֣ה יְ֭הֹוָה תַּעֲמֹ֣ד בְּרָח֑וֹק תַּ֝עְלִ֗ים לְעִתּ֥וֹת בַּצָּרָֽה׃

ἵνα τί κύριε ἀφέστηκας μακρόθεν ὑπερορᾷς ἐν εὐκαιρίαις ἐν θλίψει

Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?

ሶበ ፡ ገብኡ ፡ ጸላእትየ ፡ ድኅሬሆሙ ፤ ይድወዩ ፡ ወይትሐጐሉ ፡ እምቅድመ ፡ ገጽከ ።

בְּגַאֲוַ֣ת רָ֭שָׁע יִדְלַ֣ק עָנִ֑י יִתָּפְשׂ֓וּ׀ בִּמְזִמּ֖וֹת ז֣וּ חָשָֽׁבוּ׃

ἐν τῷ ὑπερηφανεύεσθαι τὸν ἀσεβῆ ἐμπυρίζεται ὁ πτωχός συλλαμβάνονται ἐν διαβουλίοις οἷς διαλογίζονται

Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

እስመ ፡ ገበርከ ፡ ሊተ ፡ ፍትሕየ ፡ ወበቀልየ ፤ ወነበርከ ፡ ዲበ ፡ መንበርከ ፡ መኰንነ ፡ ጽድቅ ።

כִּֽי־הִלֵּ֣ל רָ֭שָׁע עַל־תַּאֲוַ֣ת נַפְשׁ֑וֹ וּבֹצֵ֥עַ בֵּ֝רֵ֗ךְ נִ֘אֵ֥ץ׀יְהֹוָֽה׃

ὅτι ἐπαινεῖται ὁ ἁμαρτωλὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς ψυχῆς αὐτοῦ καὶ ὁ ἀδικῶν ἐνευλογεῖται

Quoniam laudatur peccator in desideriis animae suae, et iniquus benedicitur.

ገሠጽኮሙ ፡ ለአሕዛብ ፡ ወተሐጕሉ ፡ ረሲዓን ፤ ወደምሰስከ ፡ ስሞሙ ፡ ለዓለመ ፡ ዓለም ።

רָשָׁ֗ע כְּגֹ֣בַהּ אַ֭פּוֹ בַּל־יִדְרֹ֑שׁ אֵ֥ין אֱ֝לֹהִ֗ים כׇּל־מְזִמּוֹתָֽיו׃

παρώξυνεν τὸν κύριον ὁ ἁμαρτωλός κατὰ τὸ πλῆθος τῆς ὀργῆς αὐτοῦ οὐκ ἐκζητήσει οὐκ ἔστιν ὁ θεὸς ἐνώπιον αὐτοῦ

Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem irae suae, non quaeret.

ፀርሰ ፡ ተገምሩ ፡ በኲናት ፡ ለዝሉፍ ። ወአህጒሪሆሙኒ ፡ ነሠትከ ፤

יָ֘חִ֤ילוּ דְרָכָ֨ו׀ בְּכׇל־עֵ֗ת מָר֣וֹם מִ֭שְׁפָּטֶיךָ מִנֶּגְדּ֑וֹ כׇּל־צ֝וֹרְרָ֗יו יָפִ֥יחַ בָּהֶֽם׃

βεβηλοῦνται αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ ἀνταναιρεῖται τὰ κρίματά σου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ κατακυριεύσει

Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatae sunt viae illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur.

ወትስዕር ፡ ዝክሮሙ ፡ ኅቡረ ። ወእግዚአብሔር ፡ ይነብር ፡ ለዓለም ፤

אָמַ֣ר בְּ֭לִבּוֹ בַּל־אֶמּ֑וֹט לְדֹ֥ר וָ֝דֹ֗ר אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־בְרָֽע׃

εἶπεν γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ οὐ μὴ σαλευθῶ ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεὰν ἄνευ κακοῦ

Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.

ወአስትዳለወ ፡ መንበሮ ፡ ለኰንኖ ። ወውእቱ ፡ ይኴንና ፡ ለዓለም ፡ በጽድቅ ፤ ወይኴንኖሙ ፡ ለአሕዛብ ፡ በርትዕ ።

אָלָ֤ה׀ פִּ֣יהוּ מָ֭לֵא וּמִרְמ֣וֹת וָתֹ֑ךְ תַּ֥חַת לְ֝שׁוֹנ֗וֹ עָמָ֥ל וָאָֽוֶן׃

οὗ ἀρᾶς τὸ στόμα αὐτοῦ γέμει καὶ πικρίας καὶ δόλου ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ κόπος καὶ πόνος

Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor.

ወኮኖሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ምስካዮሙ ፡ ለነዳያን ፤ ወረዳኢሆሙ ፡ ውእቱ ፡ በጊዜ ፡ ምንዳቤሆሙ ።

יֵשֵׁ֤ב׀ בְּמַאְרַ֬ב חֲצֵרִ֗ים בַּֽ֭מִּסְתָּרִים יַהֲרֹ֣ג נָקִ֑י עֵ֝ינָ֗יו לְֽחֵלְכָ֥ה יִצְפֹּֽנוּ׃

ἐγκάθηται ἐνέδρᾳ μετὰ πλουσίων ἐν ἀποκρύφοις ἀποκτεῖναι ἀθῷον οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν πένητα ἀποβλέπουσιν

Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.

ወይትዌከሉ ፡ ብከ ፡ ኵሎሙ ፡ እለ ፡ ያፈቅሩ ፡ ስመከ ፤ እስመ ፡ ኢተኀድጎሙ ፡ ለእለ ፡ የኀሡከ ፡ እግዚኦ ።

יֶאֱרֹ֬ב בַּמִּסְתָּ֨ר׀ כְּאַרְיֵ֬ה בְסֻכֹּ֗ה יֶ֭אֱרֹב לַחֲט֣וֹף עָנִ֑י יַחְטֹ֥ף עָ֝נִ֗י בְּמׇשְׁכ֥וֹ בְרִשְׁתּֽוֹ׃

ἐνεδρεύει ἐν ἀποκρύφῳ ὡς λέων ἐν τῇ μάνδρᾳ αὐτοῦ ἐνεδρεύει τοῦ ἁρπάσαι πτωχόν ἁρπάσαι πτωχὸν ἐν τῷ ἑλκύσαι αὐτόν

Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum.

ዘምሩ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ዘየኀድር ፡ ውስተ ፡ ጽዮን ፤ ወንግርዎሙ ፡ ለአሕዛብ ፡ ምግባሮ ።

(ודכה) [יִדְכֶּ֥ה] יָשֹׁ֑חַ וְנָפַ֥ל בַּ֝עֲצוּמָ֗יו (חלכאים) [חֵ֣ל כָּאִֽים]׃

ἐν τῇ παγίδι αὐτοῦ ταπεινώσει αὐτόν κύψει καὶ πεσεῖται ἐν τῷ αὐτὸν κατακυριεῦσαι τῶν πενήτων

In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

እስመ ፡ ተዘክረ ፡ ዘይትኃሠሥ ፡ ደሞሙ ፤ ወኢረስዐ ፡ ዐውያቶሙ ፡ ለነዳያን ።

אָמַ֣ר בְּ֭לִבּוֹ שָׁ֣כַֽח אֵ֑ל הִסְתִּ֥יר פָּ֝נָ֗יו בַּל־רָאָ֥ה לָנֶֽצַח׃

εἶπεν γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιλέλησται ὁ θεός ἀπέστρεψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ μὴ βλέπειν εἰς τέλος

Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem.

ተሣሀለኒ ፡ እግዚኦ ፡ ወርኢ ፡ ዘከመ ፡ ያሐሙኒ ፡ ጸላእትየ ፤

קוּמָ֤ה יְהֹוָ֗ה אֵ֭ל נְשָׂ֣א יָדֶ֑ךָ אַל־תִּשְׁכַּ֥ח (עניים) [עֲנָוִֽים]׃

ἀνάστηθι κύριε ὁ θεός ὑψωθήτω ἡ χείρ σου μὴ ἐπιλάθῃ τῶν πενήτων

Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum.

ዘያሌዕለኒ ፡ እምአናቅጸ ፡ ሞት ። ከመ ፡ እንግር ፡ ኵሎ ፡ ስብሓቲከ ፤ በአናቅጺሃ ፡ ለወለተ ፡ ጽዮን ፤

עַל־מֶ֤ה׀ נִאֵ֖ץ רָשָׁ֥ע׀אֱלֹהִ֑ים אָמַ֥ר בְּ֝לִבּ֗וֹ לֹ֣א תִדְרֹֽשׁ׃

ἕνεκεν τίνος παρώξυνεν ὁ ἀσεβὴς τὸν θεόν εἶπεν γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ οὐκ ἐκζητήσει

Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret.

ወንትፌሣሕ ፡ በአድኅኖትከ ። ጠግዑ ፡ አሕዛብ ፡ በጌጋዮሙ ፡ ዘገብሩ ፤

רָאִ֡תָה כִּי־אַתָּ֤ה׀ עָ֘מָ֤ל וָכַ֨עַס׀ תַּבִּיט֮ לָתֵ֢ת בְּיָ֫דֶ֥ךָ עָ֭לֶיךָ יַעֲזֹ֣ב חֵלֵ֑כָה יָ֝ת֗וֹם אַתָּ֤ה׀ הָיִ֬יתָ עוֹזֵֽר׃

βλέπεις ὅτι σὺ πόνον καὶ θυμὸν κατανοεῖς τοῦ παραδοῦναι αὐτοὺς εἰς χεῖράς σου σοὶ οὖν ἐγκαταλέλειπται ὁ πτωχός ὀρφανῷ σὺ ἦσθα βοηθῶν

Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor.

ወበይእቲ ፡ መሥገርት ፡ እንተ ፡ ኀብኡ ፡ ተሠግረ ፡ እግሮሙ ።

שְׁ֭בֹר זְר֣וֹעַ רָשָׁ֑ע וָ֝רָ֗ע תִּֽדְרוֹשׁ־רִשְׁע֥וֹ בַל־תִּמְצָֽא׃

σύντριψον τὸν βραχίονα τοῦ ἁμαρτωλοῦ καὶ πονηροῦ ζητηθήσεται ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ δῑ αὐτήν

Contere brachium peccatoris et maligni ; quaeretur peccatum illius, et non invenietur.

ያአምር ፡ እግዚአብሔር ፡ ገቢረ ፡ ፍትሕ ፤ ወበግብረ ፡ እደዊሁ ፡ ተሠግረ ፡ ኃጥእ ።

יְהֹוָ֣ה מֶ֭לֶךְ עוֹלָ֣ם וָעֶ֑ד אָבְד֥וּ ג֝וֹיִ֗ם מֵאַרְצֽוֹ׃

βασιλεύσει κύριος εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος ἀπολεῖσθε ἔθνη ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ

Dominus regnabit in aeternum, et in saeculum saeculi ; peribitis, gentes, de terra illius.

ያግብኡ ፡ ኃጥኣን ፡ ውስተ ፡ ሲኦል ፤ ወኵሎሙ ፡ አሕዛብ ፡ እለ ፡ ይረስዕዎ ፡ ለእግዚአብሔር ።

תַּאֲוַ֬ת עֲנָוִ֣ים שָׁמַ֣עְתָּ יְהֹוָ֑ה תָּכִ֥ין לִ֝בָּ֗ם תַּקְשִׁ֥יב אׇזְנֶֽךָ׃

τὴν ἐπιθυμίαν τῶν πενήτων εἰσήκουσεν κύριος τὴν ἑτοιμασίαν τῆς καρδίας αὐτῶν προσέσχεν τὸ οὖς σου

Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; praeparationem cordis eorum audivit auris tua :

እስመ ፡ አኮ ፡ ለዝሉፉ ፡ ዘይትረሳዕ ፡ ነዳይ ፤ ወኢያሕጕሉ ፡ ትዕግሥቶሙ ፡ ነዳያን ፡ ለዓለም ።

לִשְׁפֹּ֥ט יָת֗וֹם וָ֫דָ֥ךְ בַּל־יוֹסִ֥יף ע֑וֹד לַעֲרֹ֥ץ אֱ֝נ֗וֹשׁ מִן־הָאָֽרֶץ׃ {פ}

κρῖναι ὀρφανῷ καὶ ταπεινῷ ἵνα μὴ προσθῇ ἔτι τοῦ μεγαλαυχεῖν ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς

judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.

ተንሥእ ፡ እግዚኦ ፡ ወኢይጽናዕ ፡ እጓለ ፡ እምሕያው ፤ ወይትኴነኑ ፡ አሕዛብ ፡ በቅድሜከ ። ሢም ፡ እግዚኦ ፡ መምህረ ፡ ሕግ ፡ ላዕሌሆሙ ፤ ወያእምሩ ፡ አሕዛብ ፡ ከመ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፡ እሙንቱ ። ለምንት ፡ እግዚኦ ፡ ቆምከ ፡ እምርሑቅ ፤ ወትትዔወር ፡ በጊዜ ፡ ምንዳቤ ። በትዕቢቱ ፡ ለኃጥእ ፡ ይውዒ ፡ ነዳይ ፤ ወይሠገሩ ፡ በውዴቶሙ ፡ እንተ ፡ ሐለዩ ። እስመ ፡ ይትዌደስ ፡ ኃጥእ ፡ በፍትወተ ፡ ነፍሱ ፤ ወዐማፂኒ ፡ ይትባረክ ፡ ወሐኮ ፡ ኃጥእ ፡ ለእግዚአብሔር ። ወኢተኃሥሦ ፡ በከመ ፡ ብዝኀ ፡ መዐቱ ፤ ወአልቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ በቅድሜሁ ። ወርኩስ ፡ ኵሉ ፡ ፍናዊሁ ፡ ወንሡት ፡ ኵነኔከ ፡ በቅድሜሁ ፤ ወይቀንዮሙ ፡ ለኵሎሙ ፡ ጸላእቱ ። ወይብል ፡ በልቡ ፡ ኢይትሀወክ ፤ ለትውልደ ፡ ትውልድ ፡ ኢይረክበኒ ፡ እኩይ ። ምሉእ ፡ አፉሁ ፡ መርገመ ፡ ወጽልሑተ ፤ ወታሕተ ፡ ልሳኑ ፡ ጻማ ፡ ወሕማም ። ወይጸንሕ ፡ ወይንዑ ፡ ምስለ ፡ ብዑላን ፡ ከመ ፡ ይቅትሎ ፡ ለንጹሕ ፡ በጽሚት ፤ ወአዕይንቲሁኒ ፡ ኀበ ፡ ነዳይ ፡ ያስትሐይጻ ። ይጸንሕ ፡ ወይትኀባእ ፡ ከመ ፡ አንበሳ ፡ ውስተ ፡ ግብ ፡ ወይጸንሕ ፡ ከመ ፡ ይምስጦ ፡ ለነዳይ ፤ ወይመስጦ ፡ ለነዳይ ፡ ወይስሕቦ ፡ ወያኀስሮ ፡ በመሥገርቱ ። ይትቀጻዕ ፡ ወይወድቅ ፡ ሶበ ፡ ቀነዮ ፡ ለነዳይ ። ወይብል ፡ በልቡ ፡ ይረስዐኒ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወሜጠ ፡ ገጾ ፡ ከመ ፡ ኢይርአይ ፡ ለግሙራ ። ተንሥእ ፡ እግዚኦ ፡ አምላክየ ፡ ወትትሌዐል ፡ እዴከ ፤ ወኢትርስዖሙ ፡ ለነዳያን ። በእንተ ፡ ምንት ፡ አምዕዖ ፡ ኃጥእ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ እስመ ፡ ይብል ፡ በልቡ ፡ ኢይትኃሠሠኒ ። ትሬኢኑ ፡ ከመ ፡ ለሊከ ፡ ትኔጽር ፡ ጻማ ፡ ወመዐተ ፤ ወከመ ፡ ትመጥዎ ፡ ውስተ ፡ እዴከ ፤ ላዕሌከኑ ፡ እንከ ፡ ተገድፈ ፡ ነዳይ ፤ ወአንተኑ ፡ ረዳኢሁ ፡ ለእጓለ ፡ ማውታ ። ቀጥቅጥ ፡ መዝራዕቶ ፡ ለኃጥእ ፡ ወለእኩይ ፤ ወትትኀሠሥ ፡ ኀጢአቱ ፡ በእንቲአሁ ፡ ወኢትትረከብ ። ይነግሥ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለዓለም ፡ ወለዓለመ ፡ ዓለም ፤ ወይትሐጕሉ ፡ አሕዛብ ፡ እምድር ። ፍትወቶሙ ፡ ለነዳያን ፡ ሰምዐ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወሕሊና ፡ ልቦሙኒ ፡ አፅምአት ፡ እዝኑ ። ፍትሑ ፡ ለነዳይ ፡ ወለእጓለ ፡ ማውታ ፤ ከመ ፡ ኢይድግሙ ፡ እንከ ፡ እጓለ ፡ እምሕያው ፡ አዕብዮ ፡ አፉሆሙ ፡ በዲበ ፡ ምድር ።