詩篇 第 132 章｜4 種原文並排

שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת זְכוֹר־יְהֹוָ֥ה לְדָוִ֑ד אֵ֝֗ת כׇּל־עֻנּוֹתֽוֹ׃

ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν μνήσθητι κύριε τοῦ Δαυιδ καὶ πάσης τῆς πραΰτητος αὐτοῦ

Canticum graduum. Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus :

אֲשֶׁ֣ר נִ֭שְׁבַּע לַֽיהֹוָ֑ה נָ֝דַ֗ר לַאֲבִ֥יר יַעֲקֹֽב׃

ὡς ὤμοσεν τῷ κυρίῳ ηὔξατο τῷ θεῷ Ιακωβ

sicut juravit Domino ; votum vovit Deo Jacob :

אִם־אָ֭בֹא בְּאֹ֣הֶל בֵּיתִ֑י אִם־אֶ֝עֱלֶ֗ה עַל־עֶ֥רֶשׂ יְצוּעָֽי׃

εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου

Si introiero in tabernaculum domus meae ; si ascendero in lectum strati mei ;

אִם־אֶתֵּ֣ן שְׁנַ֣ת לְעֵינָ֑י לְֽעַפְעַפַּ֥י תְּנוּמָֽה׃

εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμὸν καὶ ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις μου

si dedero somnum oculis meis, et palpebris meis dormitationem,

עַד־אֶמְצָ֣א מָ֭קוֹם לַיהֹוָ֑ה מִ֝שְׁכָּנ֗וֹת לַאֲבִ֥יר יַעֲקֹֽב׃

ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ κυρίῳ σκήνωμα τῷ θεῷ Ιακωβ

et requiem temporibus meis, donec inveniam locum Domino, tabernaculum Deo Jacob.

הִנֵּֽה־שְׁמַעֲנ֥וּהָ בְאֶפְרָ֑תָה מְ֝צָאנ֗וּהָ בִּשְׂדֵי־יָֽעַר׃

ἰδοὺ ἠκούσαμεν αὐτὴν ἐν Εφραθα εὕρομεν αὐτὴν ἐν τοῖς πεδίοις τοῦ δρυμοῦ

Ecce audivimus eam in Ephrata ; invenimus eam in campis silvae.

נָב֥וֹאָה לְמִשְׁכְּנוֹתָ֑יו נִ֝שְׁתַּחֲוֶ֗ה לַהֲדֹ֥ם רַגְלָֽיו׃

εἰσελευσόμεθα εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ προσκυνήσομεν εἰς τὸν τόπον οὗ ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ

Introibimus in tabernaculum ejus ; adorabimus in loco ubi steterunt pedes ejus.

קוּמָ֣ה יְ֭הֹוָה לִמְנוּחָתֶ֑ךָ אַ֝תָּ֗ה וַאֲר֥וֹן עֻזֶּֽךָ׃

ἀνάστηθι κύριε εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ ἁγιάσματός σου

Surge, Domine, in requiem tuam, tu et arca sanctificationis tuae.

כֹּהֲנֶ֥יךָ יִלְבְּשׁוּ־צֶ֑דֶק וַחֲסִידֶ֥יךָ יְרַנֵּֽנוּ׃

οἱ ἱερεῖς σου ἐνδύσονται δικαιοσύνην καὶ οἱ ὅσιοί σου ἀγαλλιάσονται

Sacerdotes tui induantur justitiam, et sancti tui exsultent.

בַּ֭עֲבוּר דָּוִ֣ד עַבְדֶּ֑ךָ אַל־תָּ֝שֵׁ֗ב פְּנֵ֣י מְשִׁיחֶֽךָ׃

ἕνεκεν Δαυιδ τοῦ δούλου σου μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ χριστοῦ σου

Propter David servum tuum non avertas faciem christi tui.

נִשְׁבַּֽע־יְהֹוָ֨ה׀ לְדָוִ֡ד אֱמֶת֮ לֹא־יָשׁ֢וּב מִ֫מֶּ֥נָּה מִפְּרִ֥י בִטְנְךָ֑ אָ֝שִׁ֗ית לְכִסֵּא־לָֽךְ׃

ὤμοσεν κύριος τῷ Δαυιδ ἀλήθειαν καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τὸν θρόνον σου

Juravit Dominus David veritatem, et non frustrabitur eam : De fructu ventris tui ponam super sedem tuam.

אִֽם־יִשְׁמְר֬וּ בָנֶ֨יךָ׀ בְּרִיתִי֮ וְעֵדֹתִ֥י ז֗וֹ אֲלַ֫מְּדֵ֥ם גַּם־בְּנֵיהֶ֥ם עֲדֵי־עַ֑ד יֵ֝שְׁב֗וּ לְכִסֵּא־לָֽךְ׃

ἐὰν φυλάξωνται οἱ υἱοί σου τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ μαρτύριά μου ταῦτα ἃ διδάξω αὐτούς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἕως τοῦ αἰῶνος καθιοῦνται ἐπὶ τοῦ θρόνου σου

Si custodierint filii tui testamentum meum, et testimonia mea haec quae docebo eos, et filii eorum usque in saeculum sedebunt super sedem tuam.

כִּי־בָחַ֣ר יְהֹוָ֣ה בְּצִיּ֑וֹן אִ֝וָּ֗הּ לְמוֹשָׁ֥ב לֽוֹ׃

ὅτι ἐξελέξατο κύριος τὴν Σιων ᾑρετίσατο αὐτὴν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ

Quoniam elegit Dominus Sion : elegit eam in habitationem sibi.

זֹאת־מְנוּחָתִ֥י עֲדֵי־עַ֑ד פֹּה־אֵ֝שֵׁ֗ב כִּ֣י אִוִּתִֽיהָ׃

αὕτη ἡ κατάπαυσίς μου εἰς αἰῶνα αἰῶνος ὧδε κατοικήσω ὅτι ᾑρετισάμην αὐτήν

Haec requies mea in saeculum saeculi ; hic habitabo, quoniam elegi eam.

צֵ֭ידָהּ בָּרֵ֣ךְ אֲבָרֵ֑ךְ אֶ֝בְיוֹנֶ֗יהָ אַשְׂבִּ֥יעַֽ לָֽחֶם׃

τὴν θήραν αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω τοὺς πτωχοὺς αὐτῆς χορτάσω ἄρτων

Viduam ejus benedicens benedicam ; pauperes ejus saturabo panibus.

וְֽ֭כֹהֲנֶיהָ אַלְבִּ֣ישׁ יֶ֑שַׁע וַ֝חֲסִידֶ֗יהָ רַנֵּ֥ן יְרַנֵּֽנוּ׃

τοὺς ἱερεῖς αὐτῆς ἐνδύσω σωτηρίαν καὶ οἱ ὅσιοι αὐτῆς ἀγαλλιάσει ἀγαλλιάσονται

Sacerdotes ejus induam salutari, et sancti ejus exsultatione exsultabunt.

ማኅሌት ፡ ዘበመዓርጊሁ ። ተዘከሮ ፡ እግዚኦ ፡ ለዳዊት ፤ ወለኵሉ ፡ የዋሀቱ ።

שָׁ֤ם אַצְמִ֣יחַ קֶ֣רֶן לְדָוִ֑ד עָרַ֥כְתִּי נֵ֝֗ר לִמְשִׁיחִֽי׃

ἐκεῖ ἐξανατελῶ κέρας τῷ Δαυιδ ἡτοίμασα λύχνον τῷ χριστῷ μου

Illuc producam cornu David ; paravi lucernam christo meo.

ዘከመ ፡ መሐለ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወበፅአ ፡ ለአምላከ ፡ ያዕቆብ ።

א֭וֹיְבָיו אַלְבִּ֣ישׁ בֹּ֑שֶׁת וְ֝עָלָ֗יו יָצִ֥יץ נִזְרֽוֹ׃ {פ}

τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐνδύσω αἰσχύνην ἐπὶ δὲ αὐτὸν ἐξανθήσει τὸ ἁγίασμά μου

Inimicos ejus induam confusione ; super ipsum autem efflorebit sanctificatio mea.

ከመ ፡ ኢይበውእ ፡ ውስተ ፡ ጽላሎተ ፡ ቤትየ ፤ ወከመ ፡ ኢያዐርግ ፡ ውስተ ፡ ዐራተ ፡ ምስካብየ ። ከመ ፡ ኢይሁቦን ፡ ንዋመ ፡ ለአዕይንትየ ፤ ወኢድቃሰ ፡ ለቀራንብትየ ፡ ወኢዕረፍተ ፡ ለመላትሕየ ። እስከ ፡ እረክብ ፡ መካኖ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ወማኅደሮ ፡ ለአምላከ ፡ ያዕቆብ ። ናሁ ፡ ሰማዕናሁ ፡ በኤፍራታ ፤ ወረከብናሁ ፡ ውስተ ፡ ዖመ ፡ ገዳም ። ንበውእ ፡ እንከሰ ፡ ውስተ ፡ አብያቲሁ ፤ ወንሰግድ ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ኀበ ፡ ቆመ ፡ እግረ ፡ እግዚእነ ። ተንሥእ ፡ እግዚኦ ፡ ውስተ ፡ ዕረፍትከ ፤ አንተ ፡ ወታቦተ ፡ መቅደስከ ። ካህናቲከ ፡ ይለብሱ ፡ ጽድቀ ፤ ወጻድቃኒከ ፡ ትፍሥሕተ ፡ ይትፍፈሥሑ ። በእንተ ፡ ዳዊት ፡ ገብርከ ፤ ወኢትሚጥ ፡ ገጸከ ፡ እመሲሕከ ። መሐለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለዳዊት ፡ በጽድቅ ፡ ወኢይኔስሕ ፤ እስመ ፡ እምፍሬ ፡ ከርሥከ ፡ ኣነብር ፡ ዲበ ፡ መንበርከ ። ወለእመ ፡ ዐቀቡ ፡ ደቂቅከ ፡ ሕግየ ፡ ወሰምዑኒ ፡ ዘንተ ፡ ዘእሜህሮሙ ፤ ወደቂቆሙኒ ፡ እስከ ፡ ለዓለም ፤ ይበንሩ ፡ ዲበ ፡ መንበርከ ። እስመ ፡ ኀረያ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለጽዮን ፤ ወአብደራ ፡ ከመ ፡ ትኩኖ ፡ ማኅደሮ ። ዛቲ ፡ ይእቲ ፡ ምዕራፍየ ፡ ለዓለም ፤ ዝየ ፡ አኀደር ፡ እስመ ፡ ኀረይክዋ ። ለእቤራቲሃኒ ፡ ባርኮ ፡ እባርኮን ፤ ወለነዳያኒሃኒ ፡ ኣጸግቦሙ ፡ እክለ ። ወለካህናቲሃኒ ፡ ኣለብሶሙ ፡ ሕይወተ ፤ ወጻድቃኒሃኒ ፡ ትፍሥሕተ ፡ ይትፍፌሥሑ ። ወበህየ ፡ ኣበቍል ፡ ቀርነ ፡ ለዳዊት ፤ ወኣስተዳሉ ፡ ማኅቶተ ፡ ለመሲሕየ ። ወኣለብሶሙ ፡ ኀፍረተ ፡ ለጸላእቱ ፤ ወቦቱ ፡ ይፈሪ ፡ ቅድሳትየ ።