| 42:0 | לַמְנַצֵּ֗חַ מַשְׂכִּ֥יל לִבְנֵי־קֹֽרַח׃ | εἰς τὸ τέλος εἰς σύνεσιν τοῖς υἱοῖς Κορε | In finem. Intellectus filiis Core. | ጸምአት ፡ ነፍስይ ፡ ኀበ ፡ አምላኪየ ፡ ሕያው ፤ ማእዜ ፡ እበጽሕ ፡ ወእሬኢ ፡ ገጾ ፡ ለአምላኪየ ። |
|---|
| 42:1 | כְּאַיָּ֗ל תַּעֲרֹ֥ג עַל־אֲפִֽיקֵי־מָ֑יִם כֵּ֤ן נַפְשִׁ֨י תַעֲרֹ֖ג אֵלֶ֣יךָ אֱלֹהִֽים׃ | ὃν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ ὁ θεός | Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus. | ሲሳየ ፡ ኮነኒ ፡ አንብዕየ ፡ መዐልተ ፡ ወሌሊተ ፤ እስመ ፡ ይብሉኒ ፡ ኵሎ ፡ አሚረ ፡ አይቴ ፡ ውእቱ ፡ አምላክከ ። |
|---|
| 42:2 | צָמְאָ֬ה נַפְשִׁ֨י׀ לֵאלֹהִים֮ לְאֵ֢ל חָ֥֫י מָתַ֥י אָב֑וֹא וְ֝אֵרָאֶ֗ה פְּנֵ֣י אֱלֹהִֽים׃ | ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ζῶντα πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ θεοῦ | Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum ; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei ? | ዘንተ ፡ ተዘኪርየ ፡ ተክዕወት ፡ ነፍስየ ፡ በላዕሌየ ፡ እስመ ፡ እበውእ ፡ ውስተ ፡ መካነ ፡ ማኅደረ ፡ ስብሐት ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፤ |
|---|
| 42:3 | הָֽיְתָה־לִּ֬י דִמְעָתִ֣י לֶ֭חֶם יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה בֶּאֱמֹ֥ר אֵלַ֥י כׇּל־הַ֝יּ֗וֹם אַיֵּ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃ | ἐγενήθη μοι τὰ δάκρυά μου ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ λέγεσθαί μοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου | Fuerunt mihi lacrimae meae panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie : Ubi est Deus tuus ? | በቃለ ፡ አሚን ፡ ወትፍሥሕት ፡ ደምፁ ፡ እለ ፡ ይገብሩ ፡ በዓለ ። |
|---|
| 42:4 | אֵ֤לֶּה אֶזְכְּרָ֨ה׀ וְאֶשְׁפְּכָ֬ה עָלַ֨י׀ נַפְשִׁ֗י כִּ֤י אֶעֱבֹ֨ר׀ בַּסָּךְ֮ אֶדַּדֵּ֗ם עַד־בֵּ֥ית־אֱלֹ֫הִ֥ים בְּקוֹל־רִנָּ֥ה וְתוֹדָ֗ה הָמ֥וֹן חוֹגֵֽג׃ | ταῦτα ἐμνήσθην καὶ ἐξέχεα ἐπ’ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς ἕως τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχου ἑορτάζοντος | Haec recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis. | ለምንት ፡ ትቴክዚ ፡ ነፍስየ ፡ ወለምንት ፡ ተሀውክኒ ፤ |
|---|
| 42:5 | מַה־תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י׀ נַפְשִׁי֮ וַתֶּהֱמִ֢י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣לִי לֵ֭אלֹהִים כִּי־ע֥וֹד אוֹדֶ֗נּוּ יְשׁוּע֥וֹת פָּנָֽיו׃ | ἵνα τί περίλυπος εἶ ψυχή καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ σωτήριον τοῦ προσώπου μου ὁ θεός μου | Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, | እመኒ ፡ በእግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ እገኒ ፡ ሎቱ ፤ መድኀኔ ፡ ገጽየ ፡ አምላኪየ ። |
|---|
| 42:6 | אֱֽלֹהַ֗י עָלַי֮ נַפְשִׁ֢י תִשְׁתּ֫וֹחָ֥ח עַל־כֵּ֗ן אֶ֭זְכׇּרְךָ מֵאֶ֣רֶץ יַרְדֵּ֑ן וְ֝חֶרְמוֹנִ֗ים מֵהַ֥ר מִצְעָֽר׃ | πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη διὰ τοῦτο μνησθήσομαί σου ἐκ γῆς Ιορδάνου καὶ Ερμωνιιμ ἀπὸ ὄρους μικροῦ | et Deus meus. Ad meipsum anima mea conturbata est : propterea memor ero tui de terra Jordanis et Hermoniim a monte modico. | ተሀውከት ፡ ነፍስየ ፡ በላዕሌየ ፤ በእንተዝ ፡ እዜከረከ ፡ እግዚኦ ፡ በምድረ ፡ ዮርዳኖስ ፡ በአርሞንኤም ፡ በደብር ፡ ንኡስ ። |
|---|
| 42:7 | תְּהוֹם־אֶל־תְּה֣וֹם ק֭וֹרֵא לְק֣וֹל צִנּוֹרֶ֑יךָ כׇּֽל־מִשְׁבָּרֶ֥יךָ וְ֝גַלֶּ֗יךָ עָלַ֥י עָבָֽרוּ׃ | ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταρρακτῶν σου πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον | Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum ; omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt. | ቀላይ ፡ ለቀላይ ፡ ትጼውዓ ፡ በቃለ ፡ አስራቢከ ፤ |
|---|
| 42:8 | יוֹמָ֤ם׀ יְצַוֶּ֬ה יְהֹוָ֨ה׀ חַסְדּ֗וֹ וּ֭בַלַּיְלָה שִׁירֹ֣ה עִמִּ֑י תְּ֝פִלָּ֗ה לְאֵ֣ל חַיָּֽי׃ | ἡμέρας ἐντελεῖται κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ νυκτὸς ᾠδὴ παρ’ ἐμοί προσευχὴ τῷ θεῷ τῆς ζωῆς μου | In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus ; apud me oratio Deo vitae meae. | ኵሉ ፡ ማዕበልከ ፡ ወሞገድከ ፡ እንተ ፡ ላዕሌየ ፡ ኀለፈ ። |
|---|
| 42:9 | אוֹמְרָ֤ה׀ לְאֵ֥ל סַלְעִי֮ לָמָ֢ה שְׁכַ֫חְתָּ֥נִי לָֽמָּה־קֹדֵ֥ר אֵלֵ֗ךְ בְּלַ֣חַץ אוֹיֵֽב׃ | ἐρῶ τῷ θεῷ ἀντιλήμπτωρ μου εἶ διὰ τί μου ἐπελάθου ἵνα τί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ ἐκθλίβειν τὸν ἐχθρόν μου | Dicam Deo : Susceptor meus es ; quare oblitus es mei ? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus ? | መዐልተ ፡ ይኤዝዝ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሣህሎ ፡ ወሌሊተ ፡ ይነብር ፤ |
|---|
| 42:10 | בְּרֶ֤צַח׀ בְּֽעַצְמוֹתַ֗י חֵרְפ֥וּנִי צוֹרְרָ֑י בְּאׇמְרָ֥ם אֵלַ֥י כׇּל־הַ֝יּ֗וֹם אַיֵּ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃ | ἐν τῷ καταθλάσαι τὰ ὀστᾶ μου ὠνείδισάν με οἱ θλίβοντές με ἐν τῷ λέγειν αὐτούς μοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου | Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei, dum dicunt mihi per singulos dies : Ubi est Deus tuus ? | እምኀቤየ ፡ ብፅአተ ፡ ሕይወትየ ፡ ለእግዚአብሔር ። እብሎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላኪየ ፡ አንተ ፡ ለምንት ፡ ትረስዐኒ ፤ |
|---|
| 42:11 | מַה־תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י׀ נַפְשִׁי֮ וּֽמַה־תֶּהֱמִ֢י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣ילִי לֵ֭אלֹהִים כִּי־ע֣וֹד אוֹדֶ֑נּוּ יְשׁוּעֹ֥ת פָּ֝נַ֗י וֵאלֹהָֽי׃ {פ} | ἵνα τί περίλυπος εἶ ψυχή καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ ἡ σωτηρία τοῦ προσώπου μου ὁ θεός μου | Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus. | ለምንት ፡ ተኀድገኒ ፡ ወለምንት ፡ ትኩዝየ ፡ አንሶሱ ፡ ሶበ ፡ ያመነድቡኒ ፡ ፀርየ ። ወያጸንጵዉኒ ፡ አዕጽምትየ ፡ ወይጼእሉኒ ፡ ኵሎሙ ፡ ጸላእትየ ፤ እስመ ፡ ይብሉኒ ፡ ኵሎ ፡ አሚረ ፡ አይቴ ፡ ውእቱ ፡ አምላክከ ። ለምንት ፡ ትቴክዚ ፡ ነፍስየ ፡ ወለምንት ፡ ተሀውክኒ ፤ እመኒ ፡ በእግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ እገኒ ፡ ሎቱ ፤ መድኀኔ ፡ ገጽየ ፡ አምላኪየ ። |
|---|