| 14:1 | Καὶ ἴδον, καὶ ἰδοὺ τὸ ἀρνίον ἑστὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών, καὶ μετ’ αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσεράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἔχουσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. | Et vidi : et ecce Agnus stabat supra montem Sion, et cum eo centum quadraginta quatuor millia, habentes nomen ejus, et nomen Patris ejus scriptum in frontibus suis. | ወእምዝ ቆመ ዝክቱ በግዕ ላዕለ ደብረ ጽዮን ወምስሌሁ ዐሠርቱ ወአርባዕቱ እልፍ ወአርብዓ ምእት እለ ጽሑፍ ውስተ ፍጽሞሙ ስሙ ወስመ አቡሁ ወስመ ቅዱስ መንፈሱ። |
|---|
| 14:2 | καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν καὶ ὡς φωνὴν βροντῆς μεγάλης, καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ὡς κιθαρῳδῶν κιθαριζόντων ἐν ταῖς κιθάραις αὐτῶν. | Et audivi vocem de caelo, tamquam vocem aquarum multarum, et tamquam vocem tonitrui magni : et vocem, quam audivi, sicut citharoedorum citharizantium in citharis suis. | ወመጽአ ቃል እምሰማይ ከመ ቃለ ማይ ብዙኅ ወከመ ቃለ ነጐድጓድ ዐቢይ ወከመ ቃለ መሰናቁት ሶበ ይሰነቅዉ በበ መሰንቆታቲሆሙ። |
|---|
| 14:3 | καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τῶν τεσσάρων ζώων καὶ τῶν πρεσβυτέρων· καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο μαθεῖν τὴν ᾠδὴν εἰ μὴ αἱ ἑκατὸν τεσσεράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, οἱ ἠγορασμένοι ἀπὸ τῆς γῆς. | Et cantabant quasi canticum novum ante sedem, et ante quatuor animalia, et seniores : et nemo poterat dicere canticum, nisi illa centum quadraginta quatuor millia, qui empti sunt de terra. | ወየሐልዩ ማኅሌተ ሐዲሰ ቅድመ መንበሩ ወቅድመ እልክቱ አርባዕቱ እንስሳሁ ወእልክቱኒ ሊቃናት ወአልቦ ዘይክል አእምሮታ ለይእቲ ማኅሌት ዘእንበለ እልክቱ ዐሠርቱ ወአርባዕቱ እልፍ ወአርብዓ ምእት እለ ተቤዘዉ እምነ ምድረ ግብፅ። |
|---|
| 14:4 | οὗτοί εἰσιν οἳ μετὰ γυναικῶν οὐκ ἐμολύνθησαν, παρθένοι γάρ εἰσιν. οὗτοι οἱ ἀκολουθοῦντες τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. οὗτοι ἠγοράσθησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀπαρχὴ τῷ θεῷ καὶ τῷ ἀρνίῳ, | Hi sunt, qui cum mulieribus non sunt coinquinati : virgines enim sunt. Hi sequuntur Agnum quocumque ierit. Hi empti sunt ex hominibus primitiae Deo, et Agno : | እለ ንጹሓን እሙንቱ እምአንስት በከመ ተወልዱ እሙንቱ እለ ተለውዎ ለበግዑ ኀበ ሖረ እለ ቀደሙ ተቤዝዎ እምነ ዕጓለ እመሕያው ለእግዚአብሔር ወለበግዑ። |
|---|
| 14:5 | καὶ ἐν τῷ στόματι αὐτῶν οὐχ εὑρέθη ψεῦδος· ἄμωμοί γάρ εἰσιν. | et in ore eorum non est inventum mendacium : sine macula enim sunt ante thronum Dei. | ወኢተረክበ ሐሰት ውስተ አፉሆሙ እስመ ንጹሓን እሙንቱ እምኀጢአት። |
|---|
| 14:6 | Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον πετόμενον ἐν μεσουρανήματι, ἔχοντα εὐαγγέλιον αἰώνιον εὐαγγελίσαι ἐπὶ τοὺς καθημένους ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ πᾶν ἔθνος καὶ φυλὴν καὶ γλῶσσαν καὶ λαόν, | Et vidi alterum angelum volantem per medium caeli, habentem Evangelium aeternum, ut evangelizaret sedentibus super terram, et super omnem gentem, et tribum, et linguam, et populum : | ወእምዝ መጽአ ካልእ መልአክ እንዘ ይሠርር ማእከለ ሰማይ ወምድር ወይጸውር ወንጌለ ዘለዓለም ከመ ይስብክ ሎሙ ለእለ ይነብሩ ዲበ ምድር ወለኵሎሙ አሕዛብ ወሕዝብ ወነገድ ወበሓውርት። |
|---|
| 14:7 | λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ· φοβήθητε τὸν θεὸν καὶ δότε αὐτῷ δόξαν, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα τῆς κρίσεως αὐτοῦ, καὶ προσκυνήσατε τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πηγὰς ὑδάτων. | dicens magna voce : Timete Dominum, et date illi honorem, quia venit hora judicii ejus : et adorate eum, qui fecit caelum, et terram, mare, et fontes aquarum. | እንዘ ይብል በቃል ዐቢይ ፍርህዎ ለእግዚአብሔር ወሰብሕዎ እስመ በጽሐት ሰዓተ ደይኑ ዐቢይ ወስግዱ ሎቱ ለዘገብረ ሰማየ ወምድረ ወባሕረ ወአፍላገ ወአንቅዕተ ማያት። |
|---|
| 14:8 | Καὶ ἄλλος ἄγγελος δεύτερος ἠκολούθησεν λέγων, ἔπεσεν, ἔπεσεν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἣ ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πεπότικεν πάντα τὰ ἔθνη. | Et alius angelus secutus est dicens : Cecidit, cecidit Babylon illa magna : quae a vino irae fornicationis suae potavit omnes gentes. | ወካልእ መልአክ ተለዎ እንዘ ይብል ወድቀት ባቢሎን ሀገር ዐባይ እምነ ወይነ መንሱታ ወዝሙታ ዘአስተየት ለኵሉ አሕዛብ። |
|---|
| 14:9 | Καὶ ἄλλος ἄγγελος τρίτος ἠκολούθησεν αὐτοῖς λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ· εἴ τις προσκυνεῖ τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει χάραγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτοῦ ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, | Et tertius angelus secutus est illos, dicens voce magna : Si quis adoraverit bestiam, et imaginem ejus, et acceperit caracterem in fronte sua, aut in manu sua : | ወሣልስ መልአክ ተለዎሙ እንዘ ይብል በቃል ዐቢይ ዘሰገደ ለዝክቱ አርዌ ወለምስሉ ወዘጽሑፍ ትእምርተ ስሙ ውስተ ፍጽሙ አው ውስተ እዴሁ። |
|---|
| 14:10 | καὶ αὐτὸς πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ κεκερασμένου ἀκράτου ἐν τῷ ποτηρίῳ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ βασανισθήσεται ἐν πυρὶ καὶ θείῳ ἐνώπιον ἀγγέλων ἁγίων καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου. | et hic bibet de vino irae Dei, quod mistum est mero in calice irae ipsius, et cruciabitur igne, et sulphure in conspectu angelorum sanctorum, et ante conspectum Agni : | ይስተይ ውእቱኒ ወይነ መዓቱ ለእግዚአብሔር ዘቅዱሕ ውስተ ጽዋዐ መዓቱ ዘኢኮነ ቱሱሐ ወይትኰነን በእሳት ወተይ በቅድመ መላእክቲሁ ወበቅድመ በግዑ። |
|---|
| 14:11 | καὶ ὁ καπνὸς τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν εἰς αἰῶνας αἰώνων ἀναβαίνει, καὶ οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας καὶ νυκτός, οἱ προσκυνοῦντες τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ εἴ τις λαμβάνει τὸ χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. | et fumus tormentorum eorum ascendet in saecula saeculorum : nec habent requiem die ac nocte, qui adoraverunt bestiam, et imaginem ejus, et si quis acceperit caracterem nominis ejus. | ወዐርገ ጢሰ ደይኖሙ ለዓለመ ዓለም ወአልቦሙ ዕረፍት መዓልተ ወሌሊተ ወዘንተ ኵነኔ ይረክቡ እለ ይሰግዱ ለውእቱ አርዌ ወለምስሉ ወእለ ይጽሕፉ ትእምርተ ስሙ። |
|---|
| 14:12 | ὧδε ἡ ὑπομονὴ τῶν ἁγίων ἐστίν, οἱ τηροῦντες τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ τὴν πίστιν Ἰησοῦ. | Hic patientia sanctorum est, qui custodiunt mandata Dei, et fidem Jesu. | ወዝ ውእቱ ትዕግሥቶሙ ለቅዱሳን እለ የዐቅቡ ትእዛዘ እግዚአብሔር ወሃይማኖቶ ለኢየሱስ። |
|---|
| 14:13 | καὶ ἤκουσα φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης, γράψον· μακάριοι οἱ νεκροὶ οἱ ἐν κυρίῳ ἀποθνῄσκοντες ἀπάρτι. ναί, λέγει τὸ πνεῦμα, ἵνα ἀναπαήσονται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν· τὰ γὰρ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ’ αὐτῶν. | Et audivi vocem de caelo, dicentem mihi : Scribe : Beati mortui qui in Domino moriuntur. Amodo jam dicit Spiritus, ut requiescant a laboribus suis : opera enim illorum sequuntur illos. | ወመጽአ ቃል እምሰማይ ዘይብል ጸሐፍ ይእዜ ብፁዓን እለ ሞቱ በእንተ እግዚአብሔር እወ ከማሁ ይቤ መንፈስ ቅዱስ ከመ ያዕርፉ እምነ ጻማሆሙ ወይተልዎሙ ግብሮሙ ወይወስዶሙ ኀበ ነቅዐ ማየ ሕይወት። |
|---|
| 14:14 | Καὶ ἴδον, καὶ ἰδοὺ νεφέλη λευκή, καὶ ἐπὶ τὴν νεφέλην καθήμενον ὅμοιον υἱὸν ἀνθρώπου, ἔχων ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ στέφανον χρυσοῦν καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ δρέπανον ὀξύ. | Et vidi : et ecce nubem candidam, et super nubem sedentem similem Filio hominis, habentem in capite suo coronam auream, et in manu sua falcem acutam. | ወመጽአት ደመና ብርህት ወውስተ ይእቲ ደመና ይነብር ወልደ ዕጓለ እመሕያው ወአክሊለ ወርቅ ዲበ ርእሱ ወማዕጸድ በሊኅ ውስተ እዴሁ። |
|---|
| 14:15 | καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ, κράζων ἐν φωνῇ μεγάλῃ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῆς νεφέλης, πέμψον τὸ δρέπανόν σου καὶ θέρισον, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα θερίσαι, ὅτι ἐξηράνθη ὁ θερισμὸς τῆς γῆς. | Et alius angelus exivit de templo, clamans voce magna ad sedentem super nubem : Mitte falcem tuam, et mete, quia venit hora ut metatur, quoniam aruit messis terrae. | ወወፅአ ካልእ መልአክ እምነ መቅደሱ ለእግዚአብሔር ወይጸርሕ ሎቱ በቃል ዐቢይ ለዘይነብር ውስተ ደመና ወይብል ፈኑ ማዕጸደከ በሊኀ ወዕጽድ እስመ በጽሐት ሰዓት ለዐጺድ እስመ የብሰ ማእረረ ምድር። |
|---|
| 14:16 | καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῆς νεφέλης τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ. | Et misit qui sedebat super nubem, falcem suam in terram, et demessa est terra. | ወእምዝ አልዐለ ማዕጸዶ ውእቱ ዘይነብር ውስተ ደመና ላዕለ ምድር ወተዐጽደት ምድር። |
|---|
| 14:17 | καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, ἔχων καὶ αὐτὸς δρέπανον ὀξύ. | Et alius angelus exivit de templo, quod est in caelo, habens et ipse falcem acutam. | ወወፅአ ካልእ መልአክ እምነ መቅደሱ ዘውስተ ሰማይ ወይጸውር ውእቱኒ ማዕጸደ በሊኀ። |
|---|
| 14:18 | καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός, καὶ ἐφώνησεν φωνῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ λέγων, πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ καὶ τρύγησον τοὶς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς. | Et alius angelus exivit de altari, qui habebat potestatem supra ignem : et clamavit voce magna ad eum qui habebat falcem acutam, dicens : Mitte falcem tuam acutam, et vindemia botros vineae terrae : quoniam maturae sunt uvae ejus. | ወካልእ መልአክ ተለዎ እምነ ምሥዋዕ ዘውእቱ ሥሉጥ ላዕለ እሳት ወጸውዖ በቃል ዐቢይ ለዝክቱ ዘይጸውር ማዕጸደ በሊኀ ወይቤሎ ፈኑ ማዕጸደከ በሊኀ ወቅሥም አስካሎ ለዐጸደ ወይና ለምድር እስመ ዐቢይ አስካሉ። |
|---|
| 14:19 | καὶ ἔβαλεν ὁ ἄγγελος τὸ δρέπανον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐτρύγησεν τὴν ἄμπελον τῆς γῆς καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν ληνὸν τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ τὸν μέγαν. | Et misit angelus falcem suam acutam in terram, et vindemiavit vineam terrae, et misit in lacum irae Dei magnum : | ወነሥአ ውእቱ መልአክ ማዕጸዶ ወአውረደ ውስተ ምድር ወቀሠመ ቦቱ ዐጸደ ወይና ለምድር ወወደዮ ውስተ ምክያደ መዓቱ ለእግዚአብሔር ዐቢይ። |
|---|
| 14:20 | καὶ ἐπατήθη ἡ ληνὸς ἔξωθεν τῆς πόλεως, καὶ ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων. | et calcatus est lacus extra civitatem, et exivit sanguis de lacu usque ad frenos equorum per stadia mille sexcenta. | ወአኬድዎ በምክያድ በአፍኣ እምነ ሀገር ወወፅአ ደም እምነ ውእቱ ምክያድ ወበጽሐ እስከ ኀበ ልጓመ ፈረስ ወውኅዘ እስከ ዐሠርቱ ወስድስቱ ምዕራፍ። |
|---|