| 5:1 | בָּ֣אתִי לְגַנִּי֮ אֲחֹתִ֣י כַלָּה֒ אָרִ֤יתִי מוֹרִי֙ עִם־בְּשָׂמִ֔י אָכַ֤לְתִּי יַעְרִי֙ עִם־דִּבְשִׁ֔י שָׁתִ֥יתִי יֵינִ֖י עִם־חֲלָבִ֑י אִכְל֣וּ רֵעִ֔ים שְׁת֥וּ וְשִׁכְר֖וּ דּוֹדִֽים׃ {ס} | εἰσῆλθον εἰς κῆπόν μου ἀδελφή μου νύμφη ἐτρύγησα σμύρναν μου μετὰ ἀρωμάτων μου ἔφαγον ἄρτον μου μετὰ μέλιτός μου ἔπιον οἶνόν μου μετὰ γάλακτός μου φάγετε πλησίοι καὶ πίετε καὶ μεθύσθητε ἀδελφοί | Veniat dilectus meus in hortum suum, et comedat fructum pomorum suorum. Veni in hortum meum, soror mea, sponsa ; messui myrrham meam cum aromatibus meis ; comedi favum cum melle meo ; bibi vinum meum cum lacte meo ; comedite, amici, et bibite, et inebriamini, carissimi. | ተንሥእ፡ ሰሜን፡ ወነዐ፡ ደቡብ። ንፋኅ፡ ገነትየ። ለየሐዝ፡ አፈዋተ፡ ዚኣየ። ለይረድ፡ ወልድ፡ እኁየ፡ ውስተ፡ ገነቱ። ወይብላዕ፡ እምፍሬ፡ አቅማሒሁ። |
|---|
| 5:2 | אֲנִ֥י יְשֵׁנָ֖ה וְלִבִּ֣י עֵ֑ר ק֣וֹל׀ דּוֹדִ֣י דוֹפֵ֗ק פִּתְחִי־לִ֞י אֲחֹתִ֤י רַעְיָתִי֙ יוֹנָתִ֣י תַמָּתִ֔י שֶׁרֹּאשִׁי֙ נִמְלָא־טָ֔ל קְוֻצּוֹתַ֖י רְסִ֥יסֵי לָֽיְלָה׃ | ἐγὼ καθεύδω καὶ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ φωνὴ ἀδελφιδοῦ μου κρούει ἐπὶ τὴν θύραν ἄνοιξόν μοι ἀδελφή μου ἡ πλησίον μου περιστερά μου τελεία μου ὅτι ἡ κεφαλή μου ἐπλήσθη δρόσου καὶ οἱ βόστρυχοί μου ψεκάδων νυκτός | Ego dormio, et cor meum vigilat. Vox dilecti mei pulsantis : Aperi mihi, soror mea, amica mea, columba mea, immaculata mea, quia caput meum plenum est rore, et cincinni mei guttis noctium. | ቦእኩ፡ ውስተ፡ ገነትየ፡ እኅትየ፡ መርዓት። አረርኩ፡ ከርቤ፡ ምስለ፡ አፈዋትየ። በላዕኩ፡ ኅብስትየ፡ ምስለ፡ መዓርየ። ሰተይኩ፡ ወይንየ፡ ምስለ፡ ሐሊብየ። በልዑ፡ ካልኣንየ፡ ወጸግቡ። ሰትዩ፡ ወሉደ፡ አኀውየ፡ ወሰክሩ። እስመ፡ እንቡዛን፡ እሙንቱ። |
|---|
| 5:3 | פָּשַׁ֙טְתִּי֙ אֶת־כֻּתׇּנְתִּ֔י אֵיכָ֖כָה אֶלְבָּשֶׁ֑נָּה רָחַ֥צְתִּי אֶת־רַגְלַ֖י אֵיכָ֥כָה אֲטַנְּפֵֽם׃ | ἐξεδυσάμην τὸν χιτῶνά μου πῶς ἐνδύσωμαι αὐτόν ἐνιψάμην τοὺς πόδας μου πῶς μολυνῶ αὐτούς | Expoliavi me tunica mea : quomodo induar illa ? lavi pedes meos : quomodo inquinabo illos ? | ወትእኅዞሙ፡ ቅንዓት፡ ከመ፡ ሰልብልያኖስ። ሐረገ፡ ወይን፡ ኮነ፡ መድኃኒትየ። ዘእምኀሢሦን፡ ይትገዘም፡ ወበጎልጎታ፡ ይተከል። |
|---|
| 5:4 | דּוֹדִ֗י שָׁלַ֤ח יָדוֹ֙ מִן־הַחֹ֔ר וּמֵעַ֖י הָמ֥וּ עָלָֽיו׃ | ἀδελφιδός μου ἀπέστειλεν χεῖρα αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὀπῆς καὶ ἡ κοιλία μου ἐθροήθη ἐπ’ αὐτόν | Dilectus meus misit manum suam per foramen, et venter meus intremuit ad tactum ejus. | አነ፡ ንዉም፡ ወልብየ፡ ንቅህት። ቃል፡ ወልድ፡ እኁየ፡ ይጐደጕድ፡ ኆኅተ። |
|---|
| 5:5 | קַ֥מְתִּֽי אֲנִ֖י לִפְתֹּ֣חַ לְדוֹדִ֑י וְיָדַ֣י נָֽטְפוּ־מ֗וֹר וְאֶצְבְּעֹתַי֙ מ֣וֹר עֹבֵ֔ר עַ֖ל כַּפּ֥וֹת הַמַּנְעֽוּל׃ | ἀνέστην ἐγὼ ἀνοῖξαι τῷ ἀδελφιδῷ μου χεῖρές μου ἔσταξαν σμύρναν δάκτυλοί μου σμύρναν πλήρη ἐπὶ χεῖρας τοῦ κλείθρου | Surrexi ut aperirem dilecto meo ; manus meae stillaverunt myrrham, et digiti mei pleni myrrha probatissima. | አርኅውኒ፡ እኅትየ፡ ካልእትየ፡ ርግብየ፡ ፍጽምት። ከመ፡ ፋፃ፡ ቀጢን፡ ወከመ፡ መሰንቆ፡ ሐዋዝ። ያስተፌሥሐኒ፡ በሰሚዖቱ። እስመ፡ ርእስየኒ፡ ምሉእ፡ ጠለ። ወድምድማየኒ፡ ነፍኒፈ፡ ሌሊት። |
|---|
| 5:6 | פָּתַ֤חְתִּֽי אֲנִי֙ לְדוֹדִ֔י וְדוֹדִ֖י חָמַ֣ק עָבָ֑ר נַפְשִׁי֙ יָֽצְאָ֣ה בְדַבְּר֔וֹ בִּקַּשְׁתִּ֙יהוּ֙ וְלֹ֣א מְצָאתִ֔יהוּ קְרָאתִ֖יו וְלֹ֥א עָנָֽנִי׃ | ἤνοιξα ἐγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου ἀδελφιδός μου παρῆλθεν ψυχή μου ἐξῆλθεν ἐν λόγῳ αὐτοῦ ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν ἐκάλεσα αὐτόν καὶ οὐχ ὑπήκουσέν μου | Pessulum ostii mei aperui dilecto meo, at ille declinaverat, atque transierat. Anima mea liquefacta est, ut locutus est ; quaesivi, et non inveni illum ; vocavi, et non respondit mihi. | አውፃእኩ፡ ልብስየ፡ እፎኑ፡ እለብሶ። ኀፀብኩ፡ እገርየ፡ እፎኑ፡ እጌምኖን። እስመ፡ ተሐፀብኩ፡ አነ፡ በስኂን፡ ወበአቅራኅዮን። |
|---|
| 5:7 | מְצָאֻ֧נִי הַשֹּׁמְרִ֛ים הַסֹּבְבִ֥ים בָּעִ֖יר הִכּ֣וּנִי פְצָע֑וּנִי נָשְׂא֤וּ אֶת־רְדִידִי֙ מֵֽעָלַ֔י שֹׁמְרֵ֖י הַחֹמֽוֹת׃ | εὕροσάν με οἱ φύλακες οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει ἐπάταξάν με ἐτραυμάτισάν με ἦραν τὸ θέριστρόν μου ἀπ’ ἐμοῦ φύλακες τῶν τειχέων | Invenerunt me custodes qui circumeunt civitatem ; percusserunt me, et vulneraverunt me. Tulerunt pallium meum mihi custodes murorum. | ወልድ፡ እኁየ፡ ፈነወ፡ እዴሁ፡ እንተ፡ ስቊረት። እስመ፡ በሊሕ፡ ልቡ፡ እምኵናት። ከርሥየ፡ ደንገፀት፡ ቦቱ። |
|---|
| 5:8 | הִשְׁבַּ֥עְתִּי אֶתְכֶ֖ם בְּנ֣וֹת יְרוּשָׁלָ֑͏ִם אִֽם־תִּמְצְאוּ֙ אֶת־דּוֹדִ֔י מַה־תַּגִּ֣ידוּ ל֔וֹ שֶׁחוֹלַ֥ת אַהֲבָ֖ה אָֽנִי׃ | ὥρκισα ὑμᾶς θυγατέρες Ιερουσαλημ ἐν ταῖς δυνάμεσιν καὶ ἐν ταῖς ἰσχύσεσιν τοῦ ἀγροῦ ἐὰν εὕρητε τὸν ἀδελφιδόν μου τί ἀπαγγείλητε αὐτῷ ὅτι τετρωμένη ἀγάπης εἰμὶ ἐγώ | Adjuro vos, filiae Jerusalem, si inveneritis dilectum meum, ut nuntietis ei quia amore langueo. | ተንሣእኩ፡ አነ፡ አርኅዎ፡ ለወልድ፡ እኁየ። እደውየ፡ ያውሕዛ፡ ከርቤ፡ ወአጻብዕየ፡ ከርቤ፡ ምሉኣት። |
|---|
| 5:9 | מַה־דּוֹדֵ֣ךְ מִדּ֔וֹד הַיָּפָ֖ה בַּנָּשִׁ֑ים מַה־דּוֹדֵ֣ךְ מִדּ֔וֹד שֶׁכָּ֖כָה הִשְׁבַּעְתָּֽנוּ׃ | τί ἀδελφιδός σου ἀπὸ ἀδελφιδοῦ ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν τί ἀδελφιδός σου ἀπὸ ἀδελφιδοῦ ὅτι οὕτως ὥρκισας ἡμᾶς | Qualis est dilectus tuus ex dilecto, o pulcherrima mulierum ? qualis est dilectus tuus ex dilecto, quia sic adjurasti nos ? | ውስተ፡ እደ፡ መንሠግ፡ ተንሣእኩ፡ አነ፡ ኣርኀዎ፡ ለወልድ፡ እኁየ። ወልድ፡ እኁየ፡ ኀለፈ። ነፍስየ፡ ደንገፀት፡ እምቃሉ። ኀሠሥክዎ፡ ወኢረከብክዎ። ጸዋዕክዎ፡ ወኢተሰጥወኒ። |
|---|
| 5:10 | דּוֹדִ֥י צַח֙ וְאָד֔וֹם דָּג֖וּל מֵרְבָבָֽה׃ | ἀδελφιδός μου λευκὸς καὶ πυρρός ἐκλελοχισμένος ἀπὸ μυριάδων | Dilectus meus candidus et rubicundus ; electus ex millibus. | ረከቡኒ፡ መዓቅብት፡ እለ፡ የዐቅቡ፡ ሀገረ። ዘበጡኒ፡ ወፈቅዑኒ። ነሥኡ፡ ግልባቤየ፡ እምላዕለ፡ ርእስየ፡ እለ፡ የዐቅቡ፡ ቅጽረ። |
|---|
| 5:11 | רֹאשׁ֖וֹ כֶּ֣תֶם פָּ֑ז קְוֻצּוֹתָיו֙ תַּלְתַּלִּ֔ים שְׁחֹר֖וֹת כָּעוֹרֵֽב׃ | κεφαλὴ αὐτοῦ χρυσίον καὶ φαζ βόστρυχοι αὐτοῦ ἐλάται μέλανες ὡς κόραξ | Caput ejus aurum optimum ; comae ejus sicut elatae palmarum, nigrae quasi corvus. | አመሐልኩክን፡ አዋልደ፡ ኢየሩሳሌም። በኀይሉ፡ ወበጽንዑ፡ ለገዳም። እመ፡ ረከብካሁ፡ ለወልድ፡ እኁየ፡ ከመ፡ ታይድዓሁ። እስመ፡ ንድፍት፡ አነ፡ በፍቅሩ። |
|---|
| 5:12 | עֵינָ֕יו כְּיוֹנִ֖ים עַל־אֲפִ֣יקֵי מָ֑יִם רֹֽחֲצוֹת֙ בֶּֽחָלָ֔ב יֹשְׁב֖וֹת עַל־מִלֵּֽאת׃ | ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς περιστεραὶ ἐπὶ πληρώματα ὑδάτων λελουσμέναι ἐν γάλακτι καθήμεναι ἐπὶ πληρώματα ὑδάτων | Oculi ejus sicut columbae super rivulos aquarum, quae lacte sunt lotae, et resident juxta fluenta plenissima. | ምንት፡ ውእቱ፡ ወልድ፡ እኁኪ፡ እምውሉደ፡ አኃው፡ ሠናይት፡ እምአንስት። ወምንት፡ ውእቱ፡ ወልድ፡ እኁኪ፡ እምውሉደ፡ አኀው። ዘከመዝ፡ መሐላ፡ አምሐልክነ። በፀሐይኑ፡ ወበያሮስ፡ ወበከማንዮስ። |
|---|
| 5:13 | לְחָיָו֙ כַּעֲרוּגַ֣ת הַבֹּ֔שֶׂם מִגְדְּל֖וֹת מֶרְקָחִ֑ים שִׂפְתוֹתָיו֙ שֽׁוֹשַׁנִּ֔ים נֹטְפ֖וֹת מ֥וֹר עֹבֵֽר׃ | σιαγόνες αὐτοῦ ὡς φιάλαι τοῦ ἀρώματος φύουσαι μυρεψικά χείλη αὐτοῦ κρίνα στάζοντα σμύρναν πλήρη | Genae illius sicut areolae aromatum, consitae a pigmentariis. Labia ejus lilia, distillantia myrrham primam. | እኁየ፡ ጸዐዳ፡ ወቀይሕ። ወየዐውድዎ፡ እልፍ፡ ወትእልፊተ፡ አእላፋት። ውሉድ፡ እምአእላፍ። |
|---|
| 5:14 | יָדָיו֙ גְּלִילֵ֣י זָהָ֔ב מְמֻלָּאִ֖ים בַּתַּרְשִׁ֑ישׁ מֵעָיו֙ עֶ֣שֶׁת שֵׁ֔ן מְעֻלֶּ֖פֶת סַפִּירִֽים׃ | χεῖρες αὐτοῦ τορευταὶ χρυσαῖ πεπληρωμέναι θαρσις κοιλία αὐτοῦ πυξίον ἐλεφάντινον ἐπὶ λίθου σαπφείρου | Manus illius tornatiles, aureae, plenae hyacinthis. Venter ejus eburneus, distinctus sapphiris. | ርእሱ፡ ወርቀ፡ ቄፋዝ። ድምድማሁ፡ ድሉል፡ ወጸሊም፡ ከመ፡ ቋዕ። |
|---|
| 5:15 | שׁוֹקָיו֙ עַמּ֣וּדֵי שֵׁ֔שׁ מְיֻסָּדִ֖ים עַל־אַדְנֵי־פָ֑ז מַרְאֵ֙הוּ֙ כַּלְּבָנ֔וֹן בָּח֖וּר כָּאֲרָזִֽים׃ | κνῆμαι αὐτοῦ στῦλοι μαρμάρινοι τεθεμελιωμένοι ἐπὶ βάσεις χρυσᾶς εἶδος αὐτοῦ ὡς Λίβανος ἐκλεκτὸς ὡς κέδροι | Crura illius columnae marmoreae quae fundatae sunt super bases aureas. Species ejus ut Libani, electus ut cedri. | አዕይንቲሁ፡ ከመ፡ ርግብ፡ ውስተ፡ ምሉእ፡ ምዕቃለ፡ ማያት። ስነኒሁ፡ ኅፁባት፡ በሐሊብ፡ እለ፡ ይነብራ፡ ውስተ፡ ምዕቃለ፡ ማያት፡ ምሉእ። |
|---|
| 5:16 | חִכּוֹ֙ מַֽמְתַקִּ֔ים וְכֻלּ֖וֹ מַחֲמַדִּ֑ים זֶ֤ה דוֹדִי֙ וְזֶ֣ה רֵעִ֔י בְּנ֖וֹת יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃ | φάρυγξ αὐτοῦ γλυκασμοὶ καὶ ὅλος ἐπιθυμία οὗτος ἀδελφιδός μου καὶ οὗτος πλησίον μου θυγατέρες Ιερουσαλημ | Guttur illius suavissimum, et totus desiderabilis. Talis est dilectus meus, et ipse est amicus meus, filiae Jerusalem. | መላትሒሁ፡ ከመ፡ ርሔ፡ አፈወ፡ እለ፡ ይፈርያ፡ አፈዋተ። አዕይንቲሁ፡ ከመ፡ ኮከበ፡ ጽባሕ፡ ጽዳሌሁ፡ ጽዳሌ፡ ይጼድል። ከናፍሪሁ፡ ጽጌ፡ እለ፡ ያውሕዛ፡ ከርቤ፡ ፍጹመ። ወልድ፡ እኁየ፡ ይፄኑ፡ ዘርቤነ፡ ምዑዘ። አልባሲሁ፡ ዘዕብን፡ ከመ፡ ሰብአ፡ ተርሴስ። |
|---|
| 5:17 | — | — | Quo abiit dilectus tuus, o pulcherrima mulierum ? quo declinavit dilectus tuus ? et quaeremus eum tecum. | እደዊሁ፡ ፍሑቃት፡ እለ፡ ወርቅ፡ ስርግዋተ፡ ተርሴስ። ከርሡ፡ ሰሌዳ፡ ከመ፡ ቀርነ፡ ነጌ፡ ዲበ፡ እብነ፡ ሰንፔር። አዕኑገ፡ ክብር፡ ወውጽቦ፡ ዘኢያውጸቦ፡ እደ፡ ኬንያ። |
|---|
| 5:18 | — | — | — | ቊየጺሁ፡ አዕማደ፡ ባላቅ፡ ሥሩራት፡ ዲበ፡ መንበረ፡ ወርቅ። ርእሱ፡ ከመ፡ ስኂን። ወኅሩይ፡ ከመ፡ ቄድሮስ። |
|---|
| 5:19 | — | — | — | ጕርዔሁ፡ መዐርዒር፡ ወኵሉ፡ ፍትው። ወልድ፡ እኁየ፡ ውእቱ፡ ፍቁርየ። |
|---|