| 1:1 | וַיְהִי֩ אִ֨ישׁ אֶחָ֜ד מִן־הָרָמָתַ֛יִם צוֹפִ֖ים מֵהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וּשְׁמ֡וֹ אֶ֠לְקָנָ֠ה בֶּן־יְרֹחָ֧ם בֶּן־אֱלִיה֛וּא בֶּן־תֹּ֥חוּ בֶן־צ֖וּף אֶפְרָתִֽי׃ | ἄνθρωπος ἦν ἐξ Αρμαθαιμ Σιφα ἐξ ὄρους Εφραιμ καὶ ὄνομα αὐτῷ Ελκανα υἱὸς Ιερεμεηλ υἱοῦ Ηλιου υἱοῦ Θοκε ἐν Νασιβ Εφραιμ | Fuit vir unus de Ramathaimsophim, de monte Ephraim, et nomen ejus Elcana, filius Jeroham, filii Eliu, filii Thohu, filii Suph, Ephrathaeus : | ሀለወ፡ ብእሲ፡ አሐዱ፡ ዘእምነ፡ አርማቴም፡ ሲፋ፡ እምነ፡ ደብረ፡ ኤፍሬም፡ ወስሙ፡ ሕልቃና፡ ወልደ፡ ኢያሬምያል፡ ወልደ፡ ኤሊ፡ ወልደ፡ ቶቄ፡ ወልደ፡ ናሴብ፡ ኤፍራታዊ። |
|---|
| 1:2 | וְלוֹ֙ שְׁתֵּ֣י נָשִׁ֔ים שֵׁ֤ם אַחַת֙ חַנָּ֔ה וְשֵׁ֥ם הַשֵּׁנִ֖ית פְּנִנָּ֑ה וַיְהִ֤י לִפְנִנָּה֙ יְלָדִ֔ים וּלְחַנָּ֖ה אֵ֥ין יְלָדִֽים׃ | καὶ τούτῳ δύο γυναῖκες ὄνομα τῇ μιᾷ Αννα καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Φεννανα καὶ ἦν τῇ Φεννανα παιδία καὶ τῇ Αννα οὐκ ἦν παιδίον | et habuit duas uxores, nomen uni Anna, et nomen secundae Phenenna. Fueruntque Phenennae filii : Annae autem non erant liberi. | ወቦ፡ ክልኤተ፡ አንስተ ፤ ስማ፡ ለአሐቲ፡ ሐና፡ ወስማ፡ ለካልእታ፡ ፍናና ፤ ወባቲ፡ ፍናና፡ ደቂቀ፡ ወሐናሰ፡ አልባቲ፡ ውሉደ። |
|---|
| 1:3 | וְעָלָה֩ הָאִ֨ישׁ הַה֤וּא מֵֽעִירוֹ֙ מִיָּמִ֣ים׀יָמִ֔ימָה לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֧ת וְלִזְבֹּ֛חַ לַיהֹוָ֥ה צְבָא֖וֹת בְּשִׁלֹ֑ה וְשָׁ֞ם שְׁנֵ֣י בְנֵֽי־עֵלִ֗י חׇפְנִי֙ וּפִ֣נְחָ֔ס כֹּהֲנִ֖ים לַיהֹוָֽה׃ | καὶ ἀνέβαινεν ὁ ἄνθρωπος ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας ἐκ πόλεως αὐτοῦ ἐξ Αρμαθαιμ προσκυνεῖν καὶ θύειν τῷ κυρίῳ θεῷ σαβαωθ εἰς Σηλω καὶ ἐκεῖ Ηλι καὶ οἱ δύο υἱοὶ αὐτοῦ Οφνι καὶ Φινεες ἱερεῖς τοῦ κυρίου | Et ascendebat vir ille de civitate sua statutis diebus, ut adoraret et sacrificaret Domino exercituum in Silo. Erant autem ibi duo filii Heli, Ophni et Phinees, sacerdotes Domini. | ወየዐርግ፡ ውእቱ፡ ብእሲ፡ ለለመዋዕል፡ እምነ፡ ሀገሩ፡ አርማቴም፡ ከመ፡ ይስግድ፡ ወይሡዕ፡ ለእግዚአብሔር፡ በሴሎም፡ ወሀለዉ፡ ህየ፡ ኤሊ፡ ወደቂቁ፡ ክልኤቱ፡ ኦፍኒ፡ ወፊንሐስ፡ ካህናቲሁ፡ ለእግዚአብሔር። |
|---|
| 1:4 | וַיְהִ֣י הַיּ֔וֹם וַיִּזְבַּ֖ח אֶלְקָנָ֑ה וְנָתַ֞ן לִפְנִנָּ֣ה אִשְׁתּ֗וֹ וּֽלְכׇל־בָּנֶ֛יהָ וּבְנוֹתֶ֖יהָ מָנֽוֹת׃ | καὶ ἐγενήθη ἡμέρᾳ καὶ ἔθυσεν Ελκανα καὶ ἔδωκεν τῇ Φεννανα γυναικὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῆς καὶ ταῖς θυγατράσιν αὐτῆς μερίδας | Venit ergo dies, et immolavit Elcana, deditque Phenennae uxori suae, et cunctis filiis ejus et filiabus, partes : | ወእምዝ፡ በአሐቲ፡ ዕለት፡ ሦዐ፡ ሕልቃና፡ ወወሀቦሙ፡ ክፍሎሙ፡ ለፍናና፡ ብእሲቱ፡ ወለደቂቃ። |
|---|
| 1:5 | וּלְחַנָּ֕ה יִתֵּ֛ן מָנָ֥ה אַחַ֖ת אַפָּ֑יִם כִּ֤י אֶת־חַנָּה֙ אָהֵ֔ב וַיהֹוָ֖ה סָגַ֥ר רַחְמָֽהּ׃ | καὶ τῇ Αννα ἔδωκεν μερίδα μίαν ὅτι οὐκ ἦν αὐτῇ παιδίον πλὴν ὅτι τὴν Ανναν ἠγάπα Ελκανα ὑπὲρ ταύτην καὶ κύριος ἀπέκλεισεν τὰ περὶ τὴν μήτραν αὐτῆς | Annae autem dedit partem unam tristis, quia Annam diligebat. Dominus autem concluserat vulvam ejus. | ወለሐናሂ፡ ወሀባ፡ አሐደ፡ ክፍለ፡ እስመ፡ አልባቲ፡ ውሉደ፡ ወባሕቱ፡ ሐናሃ፡ ያፈቅር፡ ሕልቃና፡ እምእንታክቲ፡ ወዐጸዋ፡ እግዚአብሔር፡ ማሕፀና። |
|---|
| 1:6 | וְכִעֲסַ֤תָּה צָרָתָהּ֙ גַּם־כַּ֔עַס בַּעֲב֖וּר הַרְּעִמָ֑הּ כִּֽי־סָגַ֥ר יְהֹוָ֖ה בְּעַ֥ד רַחְמָֽהּ׃ | ὅτι οὐκ ἔδωκεν αὐτῇ κύριος παιδίον κατὰ τὴν θλῖψιν αὐτῆς καὶ κατὰ τὴν ἀθυμίαν τῆς θλίψεως αὐτῆς καὶ ἠθύμει διὰ τοῦτο ὅτι συνέκλεισεν κύριος τὰ περὶ τὴν μήτραν αὐτῆς τοῦ μὴ δοῦναι αὐτῇ παιδίον | Affligebat quoque eam aemula ejus, et vehementer angebat, in tantum ut exprobraret quod Dominus conclusisset vulvam ejus : | ወኢወሀባ፡ እግዚአብሔር፡ ውሉደ፡ በከመ፡ ሥቃያ፡ ወበከመ፡ ሐዘነ፡ ትካዛ፡ ወተሐዝን፡ በበይነ፡ ዝንቱ፡ እስመ፡ ዐጸወ፡ እግዚአብሔር፡ ማሕፀና፡ ወኢወሀበ፡ ውሉዶ። |
|---|
| 1:7 | וְכֵ֨ן יַעֲשֶׂ֜ה שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֗ה מִדֵּ֤י עֲלֹתָהּ֙ בְּבֵ֣ית יְהֹוָ֔ה כֵּ֖ן תַּכְעִסֶ֑נָּה וַתִּבְכֶּ֖ה וְלֹ֥א תֹאכַֽל׃ | οὕτως ἐποίει ἐνιαυτὸν κατ’ ἐνιαυτὸν ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτὴν εἰς οἶκον κυρίου καὶ ἠθύμει καὶ ἔκλαιεν καὶ οὐκ ἤσθιεν | sicque faciebat per singulos annos : cum redeunte tempore ascenderent ad templum Domini, et sic provocabat eam : porro illa flebat, et non capiebat cibum. | ወከመዝ፡ ይገብር፡ ለለዓመት፡ የዐርግ፡ ውስተ፡ ቤተ፡ እግዚአብሔር፡ ወይእቲሰ፡ ትቴከዝ፡ ወትበኪ፡ ወኢትበልዕ። |
|---|
| 1:8 | וַיֹּ֨אמֶר לָ֜הּ אֶלְקָנָ֣ה אִישָׁ֗הּ חַנָּה֙ לָ֣מֶה תִבְכִּ֗י וְלָ֙מֶה֙ לֹ֣א תֹֽאכְלִ֔י וְלָ֖מֶה יֵרַ֣ע לְבָבֵ֑ךְ הֲל֤וֹא אָֽנֹכִי֙ ט֣וֹב לָ֔ךְ מֵעֲשָׂרָ֖ה בָּנִֽים׃ | καὶ εἶπεν αὐτῇ Ελκανα ὁ ἀνὴρ αὐτῆς Αννα καὶ εἶπεν αὐτῷ ἰδοὺ ἐγώ κύριε καὶ εἶπεν αὐτῇ τί ἐστίν σοι ὅτι κλαίεις καὶ ἵνα τί οὐκ ἐσθίεις καὶ ἵνα τί τύπτει σε ἡ καρδία σου οὐκ ἀγαθὸς ἐγώ σοι ὑπὲρ δέκα τέκνα | Dixit ergo ei Elcana vir suus : Anna, cur fles ? et quare non comedis ? et quam ob rem affligitur cor tuum ? numquid non ego melior tibi sum, quam decem filii ? | ወይቤላ፡ ሕልቃና፡ ምታ፡ ሐና፡ ወትቤ፡ ነየ፡ እግዚእየ፡ ወይቤላ፡ ምንተ፡ ኮንኪ፡ ወምንት፡ ያበክየኪ፡ ወለምንት፡ ኢትበልዒ፡ ወለምንት፡ ትቀሥፊ፡ ልበኪ፡ ኢይኄይሰኪኑ፡ አነ፡ እምዐሠርቱ፡ ውሉድ። |
|---|
| 1:9 | וַתָּ֣קׇם חַנָּ֔ה אַחֲרֵ֛י אׇכְלָ֥הֿ בְשִׁלֹ֖ה וְאַחֲרֵ֣י שָׁתֹ֑ה וְעֵלִ֣י הַכֹּהֵ֗ן יֹשֵׁב֙ עַל־הַכִּסֵּ֔א עַל־מְזוּזַ֖ת הֵיכַ֥ל יְהֹוָֽה׃ | καὶ ἀνέστη Αννα μετὰ τὸ φαγεῖν αὐτοὺς ἐν Σηλω καὶ κατέστη ἐνώπιον κυρίου καὶ Ηλι ὁ ἱερεὺς ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ δίφρου ἐπὶ τῶν φλιῶν ναοῦ κυρίου | Surrexit autem Anna postquam comederat et biberat in Silo. Et Heli sacerdote sedente super sellam ante postes templi Domini, | ወተንሥአት፡ እምድኅረ፡ በልዑ፡ በሴሎም፡ ወቆመት፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ (በሴሎም)፡ ወኤሊ፡ ካህን፡ ይነብር፡ ውስተ፡ መንበር፡ ኀበ፡ መድረከ፡ ኆኅት፡ ዘቤተ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 1:10 | וְהִ֖יא מָ֣רַת נָ֑פֶשׁ וַתִּתְפַּלֵּ֥ל עַל־יְהֹוָ֖ה וּבָכֹ֥ה תִבְכֶּֽה׃ | καὶ αὐτὴ κατώδυνος ψυχῇ καὶ προσηύξατο πρὸς κύριον καὶ κλαίουσα ἔκλαυσεν | cum esset Anna amaro animo, oravit ad Dominum, flens largiter, | ወይእቲሰ፡ በሐዘነ፡ ነፍሳ፡ በከየት። |
|---|
| 1:11 | וַתִּדֹּ֨ר נֶ֜דֶר וַתֹּאמַ֗ר יְהֹוָ֨ה צְבָא֜וֹת אִם־רָאֹ֥ה תִרְאֶ֣ה׀ בׇּעֳנִ֣י אֲמָתֶ֗ךָ וּזְכַרְתַּ֙נִי֙ וְלֹא־תִשְׁכַּ֣ח אֶת־אֲמָתֶ֔ךָ וְנָתַתָּ֥ה לַאֲמָתְךָ֖ זֶ֣רַע אֲנָשִׁ֑ים וּנְתַתִּ֤יו לַֽיהֹוָה֙ כׇּל־יְמֵ֣י חַיָּ֔יו וּמוֹרָ֖ה לֹא־יַעֲלֶ֥ה עַל־רֹאשֽׁוֹ׃ | καὶ ηὔξατο εὐχὴν κυρίῳ λέγουσα Αδωναι κύριε ελωαι σαβαωθ ἐὰν ἐπιβλέπων ἐπιβλέψῃς ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης σου καὶ μνησθῇς μου καὶ δῷς τῇ δούλῃ σου σπέρμα ἀνδρῶν καὶ δώσω αὐτὸν ἐνώπιόν σου δοτὸν ἕως ἡμέρας θανάτου αὐτοῦ καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα οὐ πίεται καὶ σίδηρος οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ | et votum vovit, dicens : Domine exercituum, si respiciens videris afflictionem famulae tuae, et recordatus mei fueris, nec oblitus ancillae tuae, dederisque servae tuae sexum virilem : dabo eum Domino omnibus diebus vitae ejus, et novacula non ascendet super caput ejus. | ወጸለየት፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ ወትቤ፡ በፃእኩ፡ ብፅአተ፡ ለእግዚአብሔር፡ አዶናይ፡ እግዚእ፡ ኤሎሄ፡ ጸባኦት፡ ለእመ፡ ነጽሮ፡ ነጸርከ፡ ላዕለ፡ ሕማማ፡ ለአመትከ፡ ወተዘከርከኒ፡ ወወሀብከ፡ ለአመትከ፡ ዘርአ፡ ብእሴ፡ ወእሁቦ፡ ቅድሜከ፡ ሀብተ፡ እስከ፡ አመ፡ ይመውት ፤ ወይነ፡ ወሜሰ፡ ኢይሰቲ፡ ወሐፂን፡ ኢየዐርግ፡ ውስተ፡ ርእሱ። |
|---|
| 1:12 | וְהָיָה֙ כִּ֣י הִרְבְּתָ֔ה לְהִתְפַּלֵּ֖ל לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֑ה וְעֵלִ֖י שֹׁמֵ֥ר אֶת־פִּֽיהָ׃ | καὶ ἐγενήθη ὅτε ἐπλήθυνεν προσευχομένη ἐνώπιον κυρίου καὶ Ηλι ὁ ἱερεὺς ἐφύλαξεν τὸ στόμα αὐτῆς | Factum est autem, cum illa multiplicaret preces coram Domino, ut Heli observaret os ejus. | ወእምዝ፡ ሶበ፡ አኅለቀት፡ ጸልዮ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ወኤሊሰ፡ ካህን፡ ይትዐቀብ፡ አፉሃ። |
|---|
| 1:13 | וְחַנָּ֗ה הִ֚יא מְדַבֶּ֣רֶת עַל־לִבָּ֔הּ רַ֚ק שְׂפָתֶ֣יהָ נָּע֔וֹת וְקוֹלָ֖הּ לֹ֣א יִשָּׁמֵ֑עַ וַיַּחְשְׁבֶ֥הָ עֵלִ֖י לְשִׁכֹּרָֽה׃ | καὶ αὐτὴ ἐλάλει ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς καὶ τὰ χείλη αὐτῆς ἐκινεῖτο καὶ φωνὴ αὐτῆς οὐκ ἠκούετο καὶ ἐλογίσατο αὐτὴν Ηλι εἰς μεθύουσαν | Porro Anna loquebatur in corde suo, tantumque labia illius movebantur, et vox penitus non audiebatur. Aestimavit ergo eam Heli temulentam, | ወይእቲኒ፡ ትነብብ፡ በልባ፡ ወተሐውስ፡ ከናፍሪሃ፡ ወኢይሰማዕ፡ ቃላ፡ ወአምሰላ፡ ኤሊ፡ ከመ፡ ስክርት፡ ይእቲ። |
|---|
| 1:14 | וַיֹּ֤אמֶר אֵלֶ֙יהָ֙ עֵלִ֔י עַד־מָתַ֖י תִּשְׁתַּכָּרִ֑ין הָסִ֥ירִי אֶת־יֵינֵ֖ךְ מֵעָלָֽיִךְ׃ | καὶ εἶπεν αὐτῇ τὸ παιδάριον Ηλι ἕως πότε μεθυσθήσῃ περιελοῦ τὸν οἶνόν σου καὶ πορεύου ἐκ προσώπου κυρίου | dixitque ei : Usquequo ebria eris ? digere paulisper vinum, quo mades. | ወይቤላ፡ ቍልዒሁ፡ ለኤሊ፡ እስከ፡ ማእዜኑ፡ ዝንቱ፡ ስካርኪ ፤ አሰስሊ፡ ወይነኪ፡ ወእምቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ፃኢ። |
|---|
| 1:15 | וַתַּ֨עַן חַנָּ֤ה וַתֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א אֲדֹנִ֔י אִשָּׁ֤ה קְשַׁת־ר֙וּחַ֙ אָנֹ֔כִי וְיַ֥יִן וְשֵׁכָ֖ר לֹ֣א שָׁתִ֑יתִי וָאֶשְׁפֹּ֥ךְ אֶת־נַפְשִׁ֖י לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃ | καὶ ἀπεκρίθη Αννα καὶ εἶπεν οὐχί κύριε γυνή ᾗ σκληρὰ ἡμέρα ἐγώ εἰμι καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα οὐ πέπωκα καὶ ἐκχέω τὴν ψυχήν μου ἐνώπιον κυρίου | Respondens Anna : Nequaquam, inquit, domine mi : nam mulier infelix nimis ego sum : vinumque et omne quod inebriare potest, non bibi, sed effudi animam meam in conspectu Domini. | ወተሠጥወቶ፡ ሐና፡ ወትቤሎ፡ አልቦ፡ እግዚኦ ፤ ብእሲት፡ እኪተ፡ መዋዕል፡ አነ ፤ ወይነሰ፡ ወሜሰ፡ ኢሰተይኩ፡ ወእክዕዋ፡ ለነፍስየ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 1:16 | אַל־תִּתֵּן֙ אֶת־אֲמָ֣תְךָ֔ לִפְנֵ֖י בַּת־בְּלִיָּ֑עַל כִּֽי־מֵרֹ֥ב שִׂיחִ֛י וְכַעְסִ֖י דִּבַּ֥רְתִּי עַד־הֵֽנָּה׃ | μὴ δῷς τὴν δούλην σου εἰς θυγατέρα λοιμήν ὅτι ἐκ πλήθους ἀδολεσχίας μου ἐκτέτακα ἕως νῦν | Ne reputes ancillam tuam quasi unam de filiabus Belial : quia ex multitudine doloris et moeroris mei locuta sum usque in praesens. | ወኢትረስያ፡ ለአመትከ፡ ከመ፡ አዋልድ፡ ርኩሳት፡ እስመ፡ እምብዝኀ፡ ሐዘንየ፡ ተመሰውኩ፡ እስከ፡ ይእዜ። |
|---|
| 1:17 | וַיַּ֧עַן עֵלִ֛י וַיֹּ֖אמֶר לְכִ֣י לְשָׁל֑וֹם וֵאלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל יִתֵּן֙ אֶת־שֵׁ֣לָתֵ֔ךְ אֲשֶׁ֥ר שָׁאַ֖לְתְּ מֵעִמּֽוֹ׃ | καὶ ἀπεκρίθη Ηλι καὶ εἶπεν αὐτῇ πορεύου εἰς εἰρήνην ὁ θεὸς Ισραηλ δῴη σοι πᾶν αἴτημά σου ὃ ᾐτήσω παρ’ αὐτοῦ | Tunc Heli ait ei : Vade in pace : et Deus Israël det tibi petitionem tuam quam rogasti eum. | ወተሠጥዋ፡ ኤሊ፡ ወይቤላ፡ ሖሪ፡ በሰላም፡ አምላከ፡ እስራኤል፡ (የህሉ፡ ምስሌኪ፡ ወ)የሀብኪ፡ ስእለተኪ፡ ኵሎ፡ ዘሰአልኪ፡ በኀቤሁ። |
|---|
| 1:18 | וַתֹּ֕אמֶר תִּמְצָ֧א שִׁפְחָתְךָ֛ חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וַתֵּ֨לֶךְ הָאִשָּׁ֤ה לְדַרְכָּהּ֙ וַתֹּאכַ֔ל וּפָנֶ֥יהָ לֹא־הָֽיוּ־לָ֖הּ עֽוֹד׃ | καὶ εἶπεν εὗρεν ἡ δούλη σου χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἐπορεύθη ἡ γυνὴ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτῆς καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ κατάλυμα αὐτῆς καὶ ἔφαγεν μετὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ ἔπιεν καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῆς οὐ συνέπεσεν ἔτι | Et illa dixit : Utinam inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis. Et abiit mulier in viam suam, et comedit, vultusque illius non sunt amplius in diversa mutati. | ወትቤሎ፡ ሐና፡ ረከበት፡ ሞገሰ፡ አመትከ፡ በቅድሜከ፡ (እግዚኦ፡) ወሖረት፡ ይእቲ፡ ብእሲት፡ ፍኖታ፡ ወቦአት፡ ቤታ፡ ወበልዐት፡ ምስለ፡ ምታ፡ ወሰትየት፡ ወኢያውደቀት፡ ገጻ፡ እንከ። |
|---|
| 1:19 | וַיַּשְׁכִּ֣מוּ בַבֹּ֗קֶר וַיִּֽשְׁתַּחֲווּ֙ לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֔ה וַיָּשֻׁ֛בוּ וַיָּבֹ֥אוּ אֶל־בֵּיתָ֖ם הָרָמָ֑תָה וַיֵּ֤דַע אֶלְקָנָה֙ אֶת־חַנָּ֣ה אִשְׁתּ֔וֹ וַֽיִּזְכְּרֶ֖הָ יְהֹוָֽה׃ | καὶ ὀρθρίζουσιν τὸ πρωὶ καὶ προσκυνοῦσιν τῷ κυρίῳ καὶ πορεύονται τὴν ὁδὸν αὐτῶν καὶ εἰσῆλθεν Ελκανα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ Αρμαθαιμ καὶ ἔγνω τὴν Ανναν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἐμνήσθη αὐτῆς κύριος | Et surrexerunt mane, et adoraverunt coram Domino : reversique sunt, et venerunt in domum suam Ramatha. Cognovit autem Elcana Annam uxorem suam : et recordatus est ejus Dominus. | [ወተንሥኡ፡ በጽባሕ፡] ወሰገዱ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወሖሩ፡ በፍኖቶሙ፡ ወቦአ፡ ሕልቃና፡ ውስተ፡ ቤቱ፡ ውስተ፡ አርማቴም፡ ወአእመራ፡ ስሐና፡ ብእሲቱ፡ ወተዘከራ፡ እግዚአብሔር፡ ወፀንሰት። |
|---|
| 1:20 | וַֽיְהִי֙ לִתְקֻפ֣וֹת הַיָּמִ֔ים וַתַּ֥הַר חַנָּ֖ה וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַתִּקְרָ֤א אֶת־שְׁמוֹ֙ שְׁמוּאֵ֔ל כִּ֥י מֵיְהֹוָ֖ה שְׁאִלְתִּֽיו׃ | καὶ συνέλαβεν καὶ ἐγενήθη τῷ καιρῷ τῶν ἡμερῶν καὶ ἔτεκεν υἱόν καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σαμουηλ καὶ εἶπεν ὅτι παρὰ κυρίου θεοῦ σαβαωθ ᾐτησάμην αὐτόν | Et factum est post circulum dierum, concepit Anna, et peperit filium : vocavitque nomen ejus Samuel, eo quod a Domino postulasset eum. | ወእምዝ፡ አመ፡ በጽሐ፡ ጊዜ፡ መዋዕሊሁ፡ ለወሊዶታ፡ ወለደት፡ ወልደ፡ ወሰመየቶ፡ ስሞ፡ ሳሙኤል፡ እስመ፡ እምኀበ፡ እግዚአብሔር፡ ጸባኦት፡ ውእቱ፡ ትቤ፡ እስመ፡ ሰአልክዎ። |
|---|
| 1:21 | וַיַּ֛עַל הָאִ֥ישׁ אֶלְקָנָ֖ה וְכׇל־בֵּית֑וֹ לִזְבֹּ֧חַ לַיהֹוָ֛ה אֶת־זֶ֥בַח הַיָּמִ֖ים וְאֶת־נִדְרֽוֹ׃ | καὶ ἀνέβη ὁ ἄνθρωπος Ελκανα καὶ πᾶς ὁ οἶκος αὐτοῦ θῦσαι ἐν Σηλωμ τὴν θυσίαν τῶν ἡμερῶν καὶ τὰς εὐχὰς αὐτοῦ καὶ πάσας τὰς δεκάτας τῆς γῆς αὐτοῦ | Ascendit autem vir ejus Elcana, et omnis domus ejus, ut immolaret Domino hostiam solemnem, et votum suum. | ወዐርገ፡ ሕልቃና፡ ወኵሉ። |
|---|
| 1:22 | וְחַנָּ֖ה לֹ֣א עָלָ֑תָה כִּֽי־אָמְרָ֣ה לְאִישָׁ֗הּ עַ֣ד יִגָּמֵ֤ל הַנַּ֙עַר֙ וַהֲבִאֹתִ֗יו וְנִרְאָה֙ אֶת־פְּנֵ֣י יְהֹוָ֔ה וְיָ֥שַׁב שָׁ֖ם עַד־עוֹלָֽם׃ | καὶ Αννα οὐκ ἀνέβη μετ’ αὐτοῦ ὅτι εἶπεν τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ἕως τοῦ ἀναβῆναι τὸ παιδάριον ἐὰν ἀπογαλακτίσω αὐτό καὶ ὀφθήσεται τῷ προσώπῳ κυρίου καὶ καθήσεται ἐκεῖ ἕως αἰῶνος | Et Anna non ascendit : dixit enim viro suo : Non vadam donec ablactetur infans, et ducam eum, ut appareat ante conspectum Domini, et maneat ibi jugiter. | ቤቱ፡ ከመ፡ ይሡዕ፡ በሴሎም፡ መሥዋዕተ፡ መዋዕል፡ ወብፅዓቲሁ፡ ወኵሎ፡ ዓሥራተ፡ ምድር። |
|---|
| 1:23 | וַיֹּ֣אמֶר לָהּ֩ אֶלְקָנָ֨ה אִישָׁ֜הּ עֲשִׂ֧י הַטּ֣וֹב בְּעֵינַ֗יִךְ שְׁבִי֙ עַד־גׇּמְלֵ֣ךְ אֹת֔וֹ אַ֛ךְ יָקֵ֥ם יְהֹוָ֖ה אֶת־דְּבָר֑וֹ וַתֵּ֤שֶׁב הָֽאִשָּׁה֙ וַתֵּ֣ינֶק אֶת־בְּנָ֔הּ עַד־גׇּמְלָ֖הּ אֹתֽוֹ׃ | καὶ εἶπεν αὐτῇ Ελκανα ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ποίει τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου κάθου ἕως ἂν ἀπογαλακτίσῃς αὐτό ἀλλὰ στήσαι κύριος τὸ ἐξελθὸν ἐκ τοῦ στόματός σου καὶ ἐκάθισεν ἡ γυνὴ καὶ ἐθήλασεν τὸν υἱὸν αὐτῆς ἕως ἂν ἀπογαλακτίσῃ αὐτόν | Et ait ei Elcana vir suus : Fac quod bonum tibi videtur, et mane donec ablactes eum : precorque ut impleat Dominus verbum suum. Mansit ergo mulier, et lactavit filium suum, donec amoveret eum a lacte. | ወሐናሰ፡ ኢዐርገት፡ ምስሌሁ፡ እስመ፡ ትቤሎ፡ ለምታ፡ እስከ፡ አመ፡ የዐርግ፡ ሕፃን፡ ምስሌየ፡ አመ፡ አኅደግዎ፡ ጥበ፡ ወያስተርኢ፡ ቅድመ፡ ገጹ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወይነብር፡ ህየ፡ እስከ፡ ለዓለም። |
|---|
| 1:24 | וַתַּעֲלֵ֨הוּ עִמָּ֜הּ כַּאֲשֶׁ֣ר גְּמָלַ֗תּוּ בְּפָרִ֤ים שְׁלֹשָׁה֙ וְאֵיפָ֨ה אַחַ֥ת קֶ֙מַח֙ וְנֵ֣בֶל יַ֔יִן וַתְּבִאֵ֥הוּ בֵית־יְהֹוָ֖ה שִׁל֑וֹ וְהַנַּ֖עַר נָֽעַר׃ | καὶ ἀνέβη μετ’ αὐτοῦ εἰς Σηλωμ ἐν μόσχῳ τριετίζοντι καὶ ἄρτοις καὶ οιφι σεμιδάλεως καὶ νεβελ οἴνου καὶ εἰσῆλθεν εἰς οἶκον κυρίου ἐν Σηλωμ καὶ τὸ παιδάριον μετ’ αὐτῶν | Et adduxit eum secum, postquam ablactaverat, in vitulis tribus, et tribus modiis farinae, et amphora vini, et adduxit eum ad domum Domini in Silo. Puer autem erat adhuc infantulus : | ወይቤላ፡ ምታ፡ ግበሪ፡ ዘከመ፡ ይኤድመኪ፡ ለአዕይንትኪ፡ ወንበሪ፡ እስከ፡ አመ፡ ታኀድግዮ፡ ጥበ፡ ወባሕቱ፡ አቅሚ፡ ለእግዚአብሔር፡ ዘወፅአ፡ እምአፉኪ ፤ ወነበረት፡ ይእቲ፡ ብእሲት፡ ወሐፀነት፡ ወልዳ፡ እስከ፡ አመ፡ አኅደገቶ፡ ጥበ። |
|---|
| 1:25 | וַֽיִּשְׁחֲט֖וּ אֶת־הַפָּ֑ר וַיָּבִ֥אוּ אֶת־הַנַּ֖עַר אֶל־עֵלִֽי׃ | καὶ προσήγαγον ἐνώπιον κυρίου καὶ ἔσφαξεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ τὴν θυσίαν ἣν ἐποίει ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας τῷ κυρίῳ καὶ προσήγαγεν τὸ παιδάριον καὶ ἔσφαξεν τὸν μόσχον καὶ προσήγαγεν Αννα ἡ μήτηρ τοῦ παιδαρίου πρὸς Ηλι | et immolaverunt vitulum, et obtulerunt puerum Heli. | ወዐርገት፡ ምስሌሁ፡ ውስተ፡ ሴሎም፡ ወነሥአት፡ ላህመ፡ ዘ፫ዓመቱ፡ ወኅብስተ፡ ወመስፈርተ፡ ኤፍ፡ ስንዳሌ፡ ወመስፈርተ፡ ኔባል፡ ወይነ፡ ወቦአት፡ ቤተ፡ እግዚአብሔር፡ በሴሎም፡ ወወልዶሙኒ፡ ምስሌሆሙ። |
|---|
| 1:26 | וַתֹּ֙אמֶר֙ בִּ֣י אֲדֹנִ֔י חֵ֥י נַפְשְׁךָ֖ אֲדֹנִ֑י אֲנִ֣י הָאִשָּׁ֗ה הַנִּצֶּ֤בֶת עִמְּכָה֙ בָּזֶ֔ה לְהִתְפַּלֵּ֖ל אֶל־יְהֹוָֽה׃ | καὶ εἶπεν ἐν ἐμοί κύριε ζῇ ἡ ψυχή σου ἐγὼ ἡ γυνὴ ἡ καταστᾶσα ἐνώπιόν σου ἐν τῷ προσεύξασθαι πρὸς κύριον | Et ait Anna : Obsecro mi domine, vivit anima tua, domine : ego sum illa mulier, quae steti coram te hic orans Dominum. | ወአብኡ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ወጠብሐ፡ አቡሁ፡ መሥዋዕቶ፡ (ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡) ዘይገብር፡ ለለመዋዕል፡ ለእግዚአብሔር፡ ወአምጽኦ፡ ለወልዱ፡ ወሦዐ፡ ላህመ፡ ወአብአቶ፡ ሐና፡ እሙ፡ ለወልዳ፡ ኀበ፡ ኤሊ። |
|---|
| 1:27 | אֶל־הַנַּ֥עַר הַזֶּ֖ה הִתְפַּלָּ֑לְתִּי וַיִּתֵּ֨ן יְהֹוָ֥ה לִי֙ אֶת־שְׁאֵ֣לָתִ֔י אֲשֶׁ֥ר שָׁאַ֖לְתִּי מֵעִמּֽוֹ׃ | ὑπὲρ τοῦ παιδαρίου τούτου προσηυξάμην καὶ ἔδωκέν μοι κύριος τὸ αἴτημά μου ὃ ᾐτησάμην παρ’ αὐτοῦ | Pro puero isto oravi, et dedit mihi Dominus petitionem meam quam postulavi eum. | ወትቤ፡ ስምዐኒ፡ እግዚኦ፡ ሐይወት፡ ነፍስከ፡ ከመ፡ አነ፡ ይእቲ፡ እንታክቲ፡ ብእሲት፡ እንተ፡ ቆምኩ፡ ቅድሜከ፡ ወበፃእኩ፡ በኀቤከ፡ ለእግዚአብሔር፡ በእንተ፡ ዝንቱ፡ ሕፃን፡ ወጸለይኩ፡ ወወሀበኒ፡ እግዚአብሔር፡ ስእለትየ፡ ዘሰአልኩ፡ በኀቤሁ። |
|---|
| 1:28 | וְגַ֣ם אָנֹכִ֗י הִשְׁאִלְתִּ֙הוּ֙ לַֽיהֹוָ֔ה כׇּל־הַיָּמִים֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֔ה ה֥וּא שָׁא֖וּל לַיהֹוָ֑ה וַיִּשְׁתַּ֥חוּ שָׁ֖ם לַֽיהֹוָֽה׃ {ס} | κἀγὼ κιχρῶ αὐτὸν τῷ κυρίῳ πάσας τὰς ἡμέρας ἃς ζῇ αὐτός χρῆσιν τῷ κυρίῳ | Idcirco et ego commodavi eum Domino cunctis diebus quibus fuerit commodatus Domino. Et adoraverunt ibi Dominum. Et oravit Anna, et ait : | ወአነ፡ ወሀብክዎ፡ ለእግዚአብሔር፡ ኵሎ፡ መዋዕስ፡ ሕይወቱ፡ ይትቀነይ፡ ለእግዚአብሔር። |
|---|