24:1 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֥עַל דָּוִ֖ד מִשָּׁ֑ם וַיֵּ֖שֶׁב בִּמְצָד֥וֹת עֵֽין ־גֶּֽדִי ׃ {ס}
καὶ ἀνέβη Δαυιδ ἐκεῖθεν καὶ ἐκάθισεν ἐν τοῖς στενοῖς Εγγαδδι
Ascendit ergo David inde : et habitavit in locis tutissimis Engaddi .
ወሖረ ፡ ዳዊት ፡ ወነበረ ፡ ውስተ ፡ መጽብብ ፡ ዘጋዲ ።
When Saul had returned from following the Philistines, he was told, “Behold, David is in the wilderness of En Gedi.”
24:2 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֗י כַּֽאֲשֶׁר֙ שָׁ֣ב שָׁא֔וּל מֵאַחֲרֵ֖י פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיַּגִּ֤דוּ לוֹ֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֣ה דָוִ֔ד בְּמִדְבַּ֖ר עֵ֥ין גֶּֽדִי ׃ {ס}
καὶ ἐγενήθη ὡς ἀνέστρεψεν Σαουλ ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ λεγόντων ὅτι Δαυιδ ἐν τῇ ἐρήμῳ Εγγαδδι
Cumque reversus esset Saul , postquam persecutus est Philisthaeos , nuntiaverunt ei , dicentes : Ecce David in deserto est Engaddi .
ወእምዝ ፡ ሶበ ፡ ገብአ ፡ ሳኦል ፡ እምድኅሬሆሙ ፡ ለኢሎፍሊ ፡ ወአይድዕዎ ፡ ወይቤልዎ ፡ ነዋ ፡ ዳዊት ፡ ሀለወ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ዘጋዲ ።
Then Saul took three thousand chosen men out of all Israel, and went to seek David and his men on the rocks of the wild goats.
24:3 ⧉ ⤴︎ וַיִּקַּ֣ח שָׁא֗וּל שְׁלֹ֧שֶׁת אֲלָפִ֛ים אִ֥ישׁ בָּח֖וּר מִכׇּל ־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּ֗לֶךְ לְבַקֵּ֤שׁ אֶת ־דָּוִד֙ וַאֲנָשָׁ֔יו עַל ־פְּנֵ֖י צוּרֵ֥י הַיְּעֵלִֽים ׃
καὶ ἔλαβεν μεθ’ ἑαυτοῦ τρεῖς χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκλεκτοὺς ἐκ παντὸς Ισραηλ καὶ ἐπορεύθη ζητεῖν τὸν Δαυιδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ ἐπὶ πρόσωπον Σαδαιεμ
Assumens ergo Saul tria millia electorum virorum ex omni Israël , perrexit ad investigandum David et viros ejus , etiam super abruptissimas petras , quae solis ibicibus perviae sunt .
ወነሥአ ፡ ምስሌሁ ፡ ሳኦል ፡ ፴፻ብእሴ ፡ ኅሩያነ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ እስራኤል ፡ ወሖረ ፡ ይኅሥሦ ፡ ለዳዊት ፡ ወለሰብኡ ፡ ኀበ ፡ ምንዓወ ፡ ህየላት ።
He came to the sheep pens by the way, where there was a cave; and Saul went in to relieve himself. Now David and his men were staying in the innermost parts of the cave.
24:4 ⧉ ⤴︎ וַ֠יָּבֹ֠א אֶל ־גִּדְר֨וֹת הַצֹּ֤אן עַל ־הַדֶּ֙רֶךְ֙ וְשָׁ֣ם מְעָרָ֔ה וַיָּבֹ֥א שָׁא֖וּל לְהָסֵ֣ךְ אֶת ־רַגְלָ֑יו וְדָוִד֙ וַאֲנָשָׁ֔יו בְּיַרְכְּתֵ֥י הַמְּעָרָ֖ה יֹשְׁבִֽים ׃
καὶ ἦλθεν εἰς τὰς ἀγέλας τῶν ποιμνίων τὰς ἐπὶ τῆς ὁδοῦ καὶ ἦν ἐκεῖ σπήλαιον καὶ Σαουλ εἰσῆλθεν παρασκευάσασθαι καὶ Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐσώτερον τοῦ σπηλαίου ἐκάθηντο
Et venit ad caulas ovium , quae se offerebant vianti : eratque ibi spelunca , quam ingressus est Saul ut purgaret ventrem : porro David et viri ejus in interiore parte speluncae latebant .
ወበጽሐ ፡ ኀበ ፡ መራዕየ ፡ ኖሎት ፡ እለ ፡ ውስተ ፡ ፍኖት ፡ ወቦ ፡ ህየ ፡ በአት ፡ ወቦአ ፡ ሳኦል ፡ ውስተ ፡ ይእቲ ፡ በአት ፡ ይትዋፈር ፡ ወሀለወ ፡ ህየ ፡ ዳዊት ፡ ወሰብኡ ፡ ውስጣ ፡ ለይእቲ ፡ በአት ፡ ይነብሩ ።
David’s men said to him, “Behold, the day of which Yahweh said to you, ‘Behold, I will deliver your enemy into your hand, and you shall do to him as it shall seem good to you.’” Then David arose and cut off the skirt of Saul’s robe secretly.
24:5 ⧉ ⤴︎ וַיֹּאמְרוּ֩ אַנְשֵׁ֨י דָוִ֜ד אֵלָ֗יו הִנֵּ֨ה הַיּ֜וֹם אֲֽשֶׁר ־אָמַ֧ר יְהֹוָ֣ה אֵלֶ֗יךָ הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י נֹתֵ֤ן אֶת ־[אֹֽיִבְךָ֙ ] (איביך ) בְּיָדֶ֔ךָ וְעָשִׂ֣יתָ לּ֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר יִטַ֣ב בְּעֵינֶ֑יךָ וַיָּ֣קׇם דָּוִ֗ד וַיִּכְרֹ֛ת אֶת ־כְּנַֽף ־הַמְּעִ֥יל אֲשֶׁר ־לְשָׁא֖וּל בַּלָּֽט ׃
καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες Δαυιδ πρὸς αὐτόν ἰδοὺ ἡ ἡμέρα αὕτη ἣν εἶπεν κύριος πρὸς σὲ παραδοῦναι τὸν ἐχθρόν σου εἰς τὰς χεῖράς σου καὶ ποιήσεις αὐτῷ ὡς ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἀνέστη Δαυιδ καὶ ἀφεῖλεν τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος τῆς Σαουλ λαθραίως
Et dixerunt servi David ad eum : Ecce dies de qua locutus est Dominus ad te : Ego tradam tibi inimicum tuum , ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis . Surrexit ergo David , et praecidit oram chlamydis Saul silenter .
ወይቤልዎ ፡ ሰብኡ ።
Afterward, David’s heart struck him because he had cut off Saul’s skirt.
24:6 ⧉ ⤴︎ וַֽיְהִי֙ אַֽחֲרֵי ־כֵ֔ן וַיַּ֥ךְ לֵב ־דָּוִ֖ד אֹת֑וֹ עַ֚ל אֲשֶׁ֣ר כָּרַ֔ת אֶת ־כָּנָ֖ף אֲשֶׁ֥ר לְשָׁאֽוּל ׃
καὶ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα καὶ ἐπάταξεν καρδία Δαυιδ αὐτόν ὅτι ἀφεῖλεν τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος αὐτοῦ
Post haec percussit cor suum David , eo quod abscidisset oram chlamydis Saul .
ለዳዊት ፡ ናሁ ፡ ዛቲ ፡ ዕለት ፡ እንተ ፡ ይቤለከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኣገብኦ ፡ ለጸላኢከ ፡ ውስተ ፡ እዴከ ፡ ወግበሮ ፡ ዘከመ ፡ ይኤድመከ ፡ ቅድመ ፡ አዕይንቲከ ፡ ወተንሥአ ፡ ዳዊት ፡ ወመተረ ፡ ጽንፈ ፡ ልብሲ ፡ ጽምሚተ ።
He said to his men, “Yahweh forbid that I should do this thing to my lord, Yahweh’s anointed, to stretch out my hand against him, since he is Yahweh’s anointed.”
24:7 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֨אמֶר לַאֲנָשָׁ֜יו חָלִ֧ילָה לִּ֣י מֵיְהֹוָ֗ה אִם ־אֶעֱשֶׂה֩ אֶת ־הַדָּבָ֨ר הַזֶּ֤ה לַֽאדֹנִי֙ לִמְשִׁ֣יחַ יְהֹוָ֔ה לִשְׁלֹ֥חַ יָדִ֖י בּ֑וֹ כִּֽי ־מְשִׁ֥יחַ יְהֹוָ֖ה הֽוּא ׃
καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ μηδαμῶς μοι παρὰ κυρίου εἰ ποιήσω τὸ ῥῆμα τοῦτο τῷ κυρίῳ μου τῷ χριστῷ κυρίου ἐπενέγκαι χεῖρά μου ἐπ’ αὐτόν ὅτι χριστὸς κυρίου ἐστὶν οὗτος
Dixitque ad viros suos : Propitius sit mihi Dominus , ne faciam hanc rem domino meo , christo Domini , ut mittam manum meam in eum : quia christus Domini est .
ወእምዝ ፡ አውደቆ ፡ ልበ ፡ እስመ ፡ መተረ ፡ ጽንፈ ፡ ልብሱ ፡ ለሳኦል ።
So David checked his men with these words, and didn’t allow them to rise against Saul. Saul rose up out of the cave, and went on his way.
24:8 ⧉ ⤴︎ וַיְשַׁסַּ֨ע דָּוִ֤ד אֶת ־אֲנָשָׁיו֙ בַּדְּבָרִ֔ים וְלֹ֥א נְתָנָ֖ם לָק֣וּם אֶל ־שָׁא֑וּל וְשָׁא֛וּל קָ֥ם מֵהַמְּעָרָ֖ה וַיֵּ֥לֶךְ בַּדָּֽרֶךְ ׃ {ס}
καὶ ἔπεισεν Δαυιδ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ ἐν λόγοις καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτοῖς ἀναστάντας θανατῶσαι τὸν Σαουλ καὶ ἀνέστη Σαουλ καὶ κατέβη εἰς τὴν ὁδόν
Et confregit David viros suos sermonibus , et non permisit eos ut consurgerent in Saul : porro Saul exsurgens de spelunca , pergebat coepto itinere .
ወይቤሎሙ ፡ ዳዊት ፡ ለሰብኡ ፡ ኢይሬሲ ፡ ሊተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ እግበሮ ፡ ለዝንቱ ፡ ነገር ፡ ወኣልዕል ፡ እዴየ ፡ ላዕለ ፡ እግዚእየ ፡ መሲሑ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እስመ ፡ መሲሑ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ውእቱ ።
David also arose afterward, and went out of the cave and cried after Saul, saying, “My lord the king!” When Saul looked behind him, David bowed with his face to the earth, and showed respect.
24:9 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֨קׇם דָּוִ֜ד אַחֲרֵי ־כֵ֗ן וַיֵּצֵא֙ (מן המערה ) [מֵֽהַמְּעָרָ֔ה ] וַיִּקְרָ֧א אַחֲרֵי ־שָׁא֛וּל לֵאמֹ֖ר אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וַיַּבֵּ֤ט שָׁאוּל֙ אַחֲרָ֔יו וַיִּקֹּ֨ד דָּוִ֥ד אַפַּ֛יִם אַ֖רְצָה וַיִּשְׁתָּֽחוּ ׃ {ס}
καὶ ἀνέστη Δαυιδ ὀπίσω αὐτοῦ ἐκ τοῦ σπηλαίου καὶ ἐβόησεν Δαυιδ ὀπίσω Σαουλ λέγων κύριε βασιλεῦ καὶ ἐπέβλεψεν Σαουλ εἰς τὰ ὀπίσω αὐτοῦ καὶ ἔκυψεν Δαυιδ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ
Surrexit autem et David post eum : et egressus de spelunca , clamavit post tergum Saul , dicens : Domine mi rex . Et respexit Saul post se : et inclinans se David pronus in terram adoravit ,
ወከልኦሙ ፡ ዳዊት ፡ ለሰብኡ ፡ ወኢያብሖሙ ፡ ይትነሥኡ ፡ ይቅትልዎ ፡ ለሳኦል ፡ ወተንሥአ ፡ ሳኦል ፡ ወሖረ ፡ ፍኖቶ ፡ ወወረደ ።
David said to Saul, “Why do you listen to men’s words, saying, ‘Behold, David seeks to harm you’?
24:10 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ לְשָׁא֔וּל לָ֧מָּה תִשְׁמַ֛ע אֶת ־דִּבְרֵ֥י אָדָ֖ם לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֣ה דָוִ֔ד מְבַקֵּ֖שׁ רָעָתֶֽךָ ׃
καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Σαουλ ἵνα τί ἀκούεις τῶν λόγων τοῦ λαοῦ λεγόντων ἰδοὺ Δαυιδ ζητεῖ τὴν ψυχήν σου
dixitque ad Saul : Quare audis verba hominum loquentium : David quaerit malum adversum te ?
ወተንሥአ ፡ ዳዊት ፡ እምድኅሬሁ ፡ እምውስተ ፡ በአት ፡ ወጸርኀ ፡ ዳዊት ፡ እምድኅሬሁ ፡ ለሳኦል ፡ ወይቤሎ ፡ እግዚእየ ፡ ንጉሥ ፡ ወነጸረ ፡ ሳኦል ፡ ድኅሬሁ ፡ ወሰገደ ፡ ሎቱ ፡ ዳዊት ፡ በገጹ ፡ ውስተ ፡ ምድር ።
Behold, today your eyes have seen how Yahweh had delivered you today into my hand in the cave. Some urged me to kill you, but I spared you. I said, ‘I will not stretch out my hand against my lord, for he is Yahweh’s anointed.’
24:11 ⧉ ⤴︎ הִנֵּה֩ הַיּ֨וֹם הַזֶּ֜ה רָא֣וּ עֵינֶ֗יךָ אֵ֣ת אֲשֶׁר ־נְתָנְךָ֩ יְהֹוָ֨ה ׀הַיּ֤וֹם ׀בְּיָדִי֙ בַּמְּעָרָ֔ה וְאָמַ֥ר לַהֲרָגְךָ֖ וַתָּ֣חׇס עָלֶ֑יךָ וָאֹמַ֗ר לֹֽא ־אֶשְׁלַ֤ח יָדִי֙ בַּאדֹנִ֔י כִּֽי ־מְשִׁ֥יחַ יְהֹוָ֖ה הֽוּא ׃
ἰδοὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἑοράκασιν οἱ ὀφθαλμοί σου ὡς παρέδωκέν σε κύριος σήμερον εἰς χεῖρά μου ἐν τῷ σπηλαίῳ καὶ οὐκ ἠβουλήθην ἀποκτεῖναί σε καὶ ἐφεισάμην σου καὶ εἶπα οὐκ ἐποίσω χεῖρά μου ἐπὶ κύριόν μου ὅτι χριστὸς κυρίου οὗτός ἐστιν
Ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca : et cogitavi ut occiderem te , sed pepercit tibi oculus meus : dixi enim : Non extendam manum meam in dominum meum , quia christus Domini est .
ወይቤሎ ፡ ዳዊት ፡ ለሳኦል ፡ ለምንት ፡ ትሰምዕ ፡ ነገሮሙ ፡ ለሕዝብ ፡ እለ ፡ ይብሉከ ፡ ናሁ ፡ ዳዊት ፡ የኀሥሣ ፡ ለነፍስከ ።
Moreover, my father, behold, yes, see the skirt of your robe in my hand; for in that I cut off the skirt of your robe and didn’t kill you, know and see that there is neither evil nor disobedience in my hand. I have not sinned against you, though you hunt for my life to take it.
24:12 ⧉ ⤴︎ וְאָבִ֣י רְאֵ֔ה גַּ֗ם רְאֵ֛ה אֶת ־כְּנַ֥ף מְעִֽילְךָ֖ בְּיָדִ֑י כִּ֡י בְּכׇרְתִי֩ אֶת ־כְּנַ֨ף מְעִֽילְךָ֜ וְלֹ֣א הֲרַגְתִּ֗יךָ דַּ֤ע וּרְאֵה֙ כִּי֩ אֵ֨ין בְּיָדִ֜י רָעָ֤ה וָפֶ֙שַׁע֙ וְלֹא ־חָטָ֣אתִי לָ֔ךְ וְאַתָּ֛ה צֹדֶ֥ה אֶת ־נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ ׃
καὶ ἰδοὺ τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος σου ἐν τῇ χειρί μου ἐγὼ ἀφῄρηκα τὸ πτερύγιον καὶ οὐκ ἀπέκταγκά σε καὶ γνῶθι καὶ ἰδὲ σήμερον ὅτι οὐκ ἔστιν κακία ἐν τῇ χειρί μου οὐδὲ ἀσέβεια καὶ ἀθέτησις καὶ οὐχ ἡμάρτηκα εἰς σέ καὶ σὺ δεσμεύεις τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν
Quin potius pater mi , vide , et cognosce oram chlamydis tuae in manu mea : quoniam cum praescinderem summitatem chlamydis tuae , nolui extendere manum meam in te : animadverte , et vide , quoniam non est in manu mea malum , neque iniquitas , neque peccavi in te : tu autem insidiaris animae meae ut auferas eam .
ናሁ ፡ ዮም ፡ በዛቲ ፡ ዕለት ፡ ርእያ ፡ አዕይንቲከ ፡ እፎ ፡ አግብአከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውስተ ፡ እዴየ ፡ በውስተ ፡ በአት ፡ ወኢፈቀድኩ ፡ እቅትልከ ፡ ወመሐኩከ ፡ ወእቤ ፡ ኢያልዕል ፡ እዴየ ፡ ላዕለ ፡ እግዚእየ ፡ እስመ ፡ መሲሑ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ውእቱ ።
May Yahweh judge between me and you, and may Yahweh avenge me of you; but my hand will not be on you.
24:13 ⧉ ⤴︎ יִשְׁפֹּ֤ט יְהֹוָה֙ בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֔ךָ וּנְקָמַ֥נִי יְהֹוָ֖ה מִמֶּ֑ךָּ וְיָדִ֖י לֹ֥א תִֽהְיֶה ־בָּֽךְ ׃
δικάσαι κύριος ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ ἐκδικήσαι με κύριος ἐκ σοῦ καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σοί
Judicet Dominus inter me et te , et ulciscatur me Dominus ex te : manus autem mea non sit in te .
ወናሁ ፡ ጽንፈ ፡ ልብስከ ፡ ውስተ ፡ እዴየ ፡ ወመተርኩ ፡ ጽንፈ ፡ ልብስከ ፡ ወኢቅተልኩከ ፡ ወርኢ ፡ እንከ ፡ ወአእምር ፡ ከመ ፡ አልቦ ፡ እኪት ፡ ውስተ ፡ እዴየ ፡ ዮም ፡ ወኢዐመፃ ፡ ወኢዐሊው ፡ ወኢአበስኩ ፡ ላዕሌከ ፡ ወአንተስ ፡ ትቄ ፡ ጽር ፡ በዘ ፡ ት [ትሜጠ ] ዋ ፡ ለነፍስየ ።
As the proverb of the ancients says, ‘Out of the wicked comes wickedness;’ but my hand will not be on you.
24:14 ⧉ ⤴︎ כַּאֲשֶׁ֣ר יֹאמַ֗ר מְשַׁל֙ הַקַּדְמֹנִ֔י מֵרְשָׁעִ֖ים יֵ֣צֵא רֶ֑שַׁע וְיָדִ֖י לֹ֥א תִֽהְיֶה ־בָּֽךְ ׃
καθὼς λέγεται ἡ παραβολὴ ἡ ἀρχαία ἐξ ἀνόμων ἐξελεύσεται πλημμέλεια καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σέ
Sicut et in proverbio antiquo dicitur : Ab impiis egredietur impietas : manus ergo mea non sit in te .
ወይፍታሕ ፡ እግዚአብሔር ፡ ማእከሌየ ፡ ወማእከሌከ ፡ ወይኰንነኒ ፡ እምኔከ ፡ ወእዴየሰ ፡ ኢያወርድ ፡ ላዕሌከ ፤ በከመ ፡ ይብል ፡ አምሳለ ፡ ሰብእ ፡ ትካት ፡ እምነ ፡ መአብስ ፡ ትወጽእ ፡ ንስሓ ፤ ወእዴየሰ ፡ ኢትወርድ ፡ ላዕሌከ ።
Against whom has the king of Israel come out? Whom do you pursue? A dead dog? A flea?
24:15 ⧉ ⤴︎ אַחֲרֵ֨י מִ֤י יָצָא֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל אַחֲרֵ֥י מִ֖י אַתָּ֣ה רֹדֵ֑ף אַֽחֲרֵי֙ כֶּ֣לֶב מֵ֔ת אַחֲרֵ֖י פַּרְעֹ֥שׁ אֶחָֽד ׃
καὶ νῦν ὀπίσω τίνος σὺ ἐκπορεύῃ βασιλεῦ Ισραηλ ὀπίσω τίνος καταδιώκεις σύ ὀπίσω κυνὸς τεθνηκότος καὶ ὀπίσω ψύλλου ἑνός
Quem persequeris , rex Israël ? quem persequeris ? canem mortuum persequeris , et pulicem unum .
ወይእዜኒ ፡ መነ ፡ ትዴግን ፡ ንጉሠ ፡ እስራኤል ፡ ወመነ ፡ ትትሉ ፡ ወፃእከ ፡ ከልበኑ ፡ ምዉተ ፡ ትዴግን ፡ አው ፡ ቍን [ጸኑ ]፡ ትትሉ ።
May Yahweh therefore be judge, and give sentence between me and you, and see, and plead my cause, and deliver me out of your hand.”
24:16 ⧉ ⤴︎ וְהָיָ֤ה יְהֹוָה֙ לְדַיָּ֔ן וְשָׁפַ֖ט בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֑ךָ וְיֵ֙רֶא֙ וְיָרֵ֣ב אֶת ־רִיבִ֔י וְיִשְׁפְּטֵ֖נִי מִיָּדֶֽךָ ׃ {פ}
γένοιτο κύριος εἰς κριτὴν καὶ δικαστὴν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ ἴδοι κύριος καὶ κρίναι τὴν κρίσιν μου καὶ δικάσαι μοι ἐκ χειρός σου
Sit Dominus judex , et judicet inter me et te : et videat , et judicet causam meam , et eruat me de manu tua .
ይፍታሕ ፡ እግዚአብሔር ፡ ማእከሌየ ፡ ወማእከሌከ ፡ ወይኰንን ፡ ወይርአይ ፡ ሊተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይፍታሕ ፡ ፍትሕየ ፡ ወይኰ ንነኒ ፡ እምእዴከ ።
It came to pass, when David had finished speaking these words to Saul, that Saul said, “Is that your voice, my son David?” Saul lifted up his voice and wept.
24:17 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֣י ׀ כְּכַלּ֣וֹת דָּוִ֗ד לְדַבֵּ֞ר אֶת ־הַדְּבָרִ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ אֶל ־שָׁא֔וּל וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל הֲקֹלְךָ֥ זֶ֖ה בְּנִ֣י דָוִ֑ד וַיִּשָּׂ֥א שָׁא֛וּל קֹל֖וֹ וַיֵּֽבְךְּ ׃
καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσεν Δαυιδ τὰ ῥήματα ταῦτα λαλῶν πρὸς Σαουλ καὶ εἶπεν Σαουλ ἦ φωνή σου αὕτη τέκνον Δαυιδ καὶ ἦρεν τὴν φωνὴν αὐτοῦ Σαουλ καὶ ἔκλαυσεν
Cum autem complesset David loquens sermones hujuscemodi ad Saul , dixit Saul : Numquid vox haec tua est , fili mi David ? Et levavit Saul vocem suam , et flevit :
ወእምዝ ፡ ሶበ ፡ አኅለቀ ፡ ዳዊት ፡ ዘንተ ፡ ነገረ ፡ ተናግሮቶ ፡ ለሳኦል ፡ ወይቤሎ ፡ ሳኦል ፡ ቃልከኑ ፡ ዝንቱ ፡ ወልድየ ፡ ዳዊት ፡ ወጸርኀ ፡ ሳኦል ፡ በቃሉ ፡ ወበከየ ።
He said to David, “You are more righteous than I; for you have done good to me, whereas I have done evil to you.
24:18 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל ־דָּוִ֔ד צַדִּ֥יק אַתָּ֖ה מִמֶּ֑נִּי כִּ֤י אַתָּה֙ גְּמַלְתַּ֣נִי הַטּוֹבָ֔ה וַאֲנִ֖י גְּמַלְתִּ֥יךָ הָרָעָֽה ׃
καὶ εἶπεν Σαουλ πρὸς Δαυιδ δίκαιος σὺ ὑπὲρ ἐμέ ὅτι σὺ ἀνταπέδωκάς μοι ἀγαθά ἐγὼ δὲ ἀνταπέδωκά σοι κακά
dixitque ad David : Justior tu es quam ego : tu enim tribuisti mihi bona , ego autem reddidi tibi mala .
ወይቤሎ ፡ ሳኦል ፡ ለዳዊት ፡ ጻድቅ ፡ አንተ ፡ እምኔየ ፡ እስመ ፡ አነ ፡ ፈደይኩከ ፡ እኩየ ፡ ወአንተስ ፡ ፈደይከኒ ፡ ሠናይተ ።
You have declared today how you have dealt well with me, because when Yahweh had delivered me up into your hand, you didn’t kill me.
24:19 ⧉ ⤴︎ (ואת ) [וְאַתָּה֙ ] הִגַּ֣דְתָּ הַיּ֔וֹם אֵ֛ת אֲשֶׁר ־עָשִׂ֥יתָה אִתִּ֖י טוֹבָ֑ה אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר סִגְּרַ֧נִי יְהֹוָ֛ה בְּיָדְךָ֖ וְלֹ֥א הֲרַגְתָּֽנִי ׃
καὶ σὺ ἀπήγγειλάς μοι σήμερον ἃ ἐποίησάς μοι ἀγαθά ὡς ἀπέκλεισέν με κύριος σήμερον εἰς χεῖράς σου καὶ οὐκ ἀπέκτεινάς με
Et tu indicasti hodie quae feceris mihi bona : quomodo tradiderit me Dominus in manum tuam , et non occideris me .
ወአንተ ፡ አይዳዕከኒ ፡ ዘገበርከ ፡ ሳዕሌየ ፡ ሠናይተ ፡ ዮም ፡ ዘከመ ፡ ዐጸወኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዮም ፡ ውስተ ፡ እዴከ ፡ ወኢቀተልከኒ ።
For if a man finds his enemy, will he let him go away unharmed? Therefore may Yahweh reward you good for that which you have done to me today.
24:20 ⧉ ⤴︎ וְכִֽי ־יִמְצָ֥א אִישׁ֙ אֶת ־אֹ֣יְב֔וֹ וְשִׁלְּח֖וֹ בְּדֶ֣רֶךְ טוֹבָ֑ה וַֽיהֹוָה֙ יְשַׁלֶּמְךָ֣ טוֹבָ֔ה תַּ֚חַת הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתָה לִֽי ׃
καὶ ὅτι εἰ εὕροιτό τις τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ ἐν θλίψει καὶ ἐκπέμψαι αὐτὸν ἐν ὁδῷ ἀγαθῇ καὶ κύριος ἀνταποτείσει αὐτῷ ἀγαθά καθὼς πεποίηκας σήμερον
Quis enim cum invenerit inimicum suum , dimittet eum in via bona ? sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc pro eo quod hodie operatus es in me .
ወመኑ ፡ ውእቱ ፡ ዘይረክቦ ፡ ለፀሩ ፡ ምንዱበ ፡ ወይፌንዎ ፡ በፍኖት ፡ ሠናይ ፡ ወእግዚአብሔር ፡ ባሕቱ ፡ ይፍዲከ ፡ በከመ ፡ ገበርከ ፡ አንተ ፡ ዮም ።
Now, behold, I know that you will surely be king, and that the kingdom of Israel will be established in your hand.
24:21 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּה֙ הִנֵּ֣ה יָדַ֔עְתִּי כִּ֥י מָלֹ֖ךְ תִּמְל֑וֹךְ וְקָ֙מָה֙ בְּיָ֣דְךָ֔ מַמְלֶ֖כֶת יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ γινώσκω ὅτι βασιλεύων βασιλεύσεις καὶ στήσεται ἐν χερσίν σου βασιλεία Ισραηλ
Et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis , et habiturus in manu tua regnum Israël :
ወይእዜኒ ፡ ናሁ ፡ አእመርኩ ፡ አነ ፡ ከመ ፡ ነጊሠ ፡ ትነግሥ ፡ ወትቀውም ፡ በእዴከ ፡ መንግሥተ ፡ እስራኤል ።
Swear now therefore to me by Yahweh that you will not cut off my offspring after me, and that you will not destroy my name out of my father’s house.”
24:22 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֗ה הִשָּׁ֤בְעָה לִּי֙ בַּֽיהֹוָ֔ה אִם ־תַּכְרִ֥ית אֶת ־זַרְעִ֖י אַחֲרָ֑י וְאִם ־תַּשְׁמִ֥יד אֶת ־שְׁמִ֖י מִבֵּ֥ית אָבִֽי ׃
καὶ νῦν ὄμοσόν μοι ἐν κυρίῳ ὅτι οὐκ ἐξολεθρεύσεις τὸ σπέρμα μου ὀπίσω μου καὶ οὐκ ἀφανιεῖς τὸ ὄνομά μου ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου
jura mihi in Domino , ne deleas semen meum post me , neque auferas nomen meum de domo patris mei .
ወይእዜኒ ፡ መሐል ፡ ሊተ ፡ በእግዚኣብሔር ፡ ከመ ፡ ኢትሠርዎ ፡ ለዘርእየ ፡ እምድኅሬየ ፡ ወኢታማስን ፡ ስምየ ፡ እምቤተ ፡ አቡየ ።
David swore to Saul. Saul went home, but David and his men went up to the stronghold.
24:23 ⧉ ⤴︎ וַיִּשָּׁבַ֥ע דָּוִ֖ד לְשָׁא֑וּל וַיֵּ֤לֶךְ שָׁאוּל֙ אֶל ־בֵּית֔וֹ וְדָוִד֙ וַאֲנָשָׁ֔יו עָל֖וּ עַל ־הַמְּצוּדָֽה ׃ {ס}
καὶ ὤμοσεν Δαυιδ τῷ Σαουλ καὶ ἀπῆλθεν Σαουλ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀνέβησαν εἰς τὴν Μεσσαρα στενήν
Et juravit David Sauli . Abiit ergo Saul in domum suam : et David et viri ejus ascenderunt ad tutiora loca .
ወመሐለ ፡ ሎቱ ፡ ዳዊት ፡ ለሳኦል ፡ ወአተወ ፡ ሳኦል ፡ ብሔሮ ፡ ወዳዊትኒ ፡ ወስብኡ ፡ ዐርጉ ፡ ውስተ ፡ ሜስራ ፡ ዘመጽብብ ።
David swore to Saul. Saul went home, but David and his men went up to the stronghold.