23:1 ⧉ ⤴︎ וַיַּגִּ֥דוּ לְדָוִ֖ד לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֤ה פְלִשְׁתִּים֙ נִלְחָמִ֣ים בִּקְעִילָ֔ה וְהֵ֖מָּה שֹׁסִ֥ים אֶת ־הַגֳּרָנֽוֹת ׃
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Δαυιδ λέγοντες ἰδοὺ οἱ ἀλλόφυλοι πολεμοῦσιν ἐν τῇ Κεϊλα καὶ αὐτοὶ διαρπάζουσιν καταπατοῦσιν τοὺς ἅλω
Et annuntiaverunt David , dicentes : Ecce Philisthiim oppugnant Ceilam et diripiunt areas .
ወዜነውዎ ፡ ለዳዊት ፡ ወይቤልዎ ፡ ናሁ ፡ ኢሎፍሊ ፡ ይትቃተልዋ ፡ ለቄዐላ ፡ ወይበረብሩ ፡ ወይከይዱ ፡ እክሎሙ ።
David was told, “Behold, the Philistines are fighting against Keilah, and are robbing the threshing floors.”
23:2 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁאַ֨ל דָּוִ֤ד בַּֽיהֹוָה֙ לֵאמֹ֔ר הַאֵלֵ֣ךְ וְהִכֵּ֔יתִי בַּפְּלִשְׁתִּ֖ים הָאֵ֑לֶּה {ס} וַיֹּ֨אמֶר יְהֹוָ֜ה אֶל ־דָּוִ֗ד לֵ֚ךְ וְהִכִּ֣יתָ בַפְּלִשְׁתִּ֔ים וְהוֹשַׁעְתָּ֖ אֶת ־קְעִילָֽה ׃
καὶ ἐπηρώτησεν Δαυιδ διὰ τοῦ κυρίου λέγων εἰ πορευθῶ καὶ πατάξω τοὺς ἀλλοφύλους τούτους καὶ εἶπεν κύριος πορεύου καὶ πατάξεις ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις τούτοις καὶ σώσεις τὴν Κεϊλα
Consuluit ergo David Dominum , dicens : Num vadam , et percutiam Philisthaeos istos ? Et ait Dominus ad David : Vade , et percuties Philisthaeos , et Ceilam salvabis .
ወተስእለ ፡ ዳዊት ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይቤ ፡ እሖርኑ ፡ እትቃተሎሙ ፡ ለእሉ ፡ ኢሎፍሊ ፡ [ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሖር ፡ ወተቃተሎሙ ፡ ለኢሎፍሊ ፡] ወአድኅኖሙ ፡ ለቄዐላ ።
Therefore David inquired of Yahweh, saying, “Shall I go and strike these Philistines?” Yahweh said to David, “Go strike the Philistines, and save Keilah.”
23:3 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֨אמְר֜וּ אַנְשֵׁ֤י דָוִד֙ אֵלָ֔יו הִנֵּ֨ה אֲנַ֥חְנוּ פֹ֛ה בִּיהוּדָ֖ה יְרֵאִ֑ים וְאַף֙ כִּֽי ־נֵלֵ֣ךְ קְעִלָ֔ה אֶל ־מַעַרְכ֖וֹת פְּלִשְׁתִּֽים ׃ {ס}
καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες τοῦ Δαυιδ πρὸς αὐτόν ἰδοὺ ἡμεῖς ἐνταῦθα ἐν τῇ Ιουδαίᾳ φοβούμεθα καὶ πῶς ἔσται ἐὰν πορευθῶμεν εἰς Κεϊλα εἰς τὰ σκῦλα τῶν ἀλλοφύλων εἰσπορευσόμεθα
Et dixerunt viri qui erant cum David ad eum : Ecce nos hic in Judaea consistentes timemus : quanto magis si ierimus in Ceilam adversum agmina Philisthinorum ?
ወይቤልዎ ፡ ሰብኡ ፡ ለዳዊት ፡ ናሁኬ ፡ ንሕነ ፡ ሀለውነ ፡ ውስተ ፡ ይሁዳDDD ፡ ወንፈርሀ ፡ ወእፎኬ ፡ ንከውን ፡ ለእመ ፡ ሖርነ ፡ ውስተ ፡ ቄዐላ ፡ ወቦእነ ፡ ውስተ ፡ በርባሮሙ ፡ ለኢሎፍሊ ።
David’s men said to him, “Behold, we are afraid here in Judah. How much more then if we go to Keilah against the armies of the Philistines?”
23:4 ⧉ ⤴︎ וַיּ֨וֹסֶף ע֤וֹד דָּוִד֙ לִשְׁא֣וֹל בַּיהֹוָ֔ה וַֽיַּעֲנֵ֖הוּ יְהֹוָ֑ה וַיֹּ֗אמֶר ק֚וּם רֵ֣ד קְעִילָ֔ה כִּי ־אֲנִ֥י נֹתֵ֛ן אֶת ־פְּלִשְׁתִּ֖ים בְּיָדֶֽךָ ׃
καὶ προσέθετο Δαυιδ ἐρωτῆσαι ἔτι διὰ τοῦ κυρίου καὶ ἀπεκρίθη αὐτῷ κύριος καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν ἀνάστηθι καὶ κατάβηθι εἰς Κεϊλα ὅτι ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀλλοφύλους εἰς χεῖράς σου
Rursum ergo David consuluit Dominum . Qui respondens , ait ei : Surge , et vade in Ceilam : ego enim tradam Philisthaeos in manu tua .
ወተስእሎ ፡ ዳግመ ፡ ዳዊት ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወአውሥኦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይቤሎ ፡ ተንሥእ ፡ ወረድ ፡ ውስተ ፡ ቄዐላ ፡ እስመ ፡ አነ ፡ ኣገብኦሙ ፡ ለኢሎፍሊ ፡ ውስተ ፡ እዴከ ።
Then David inquired of Yahweh yet again. Yahweh answered him, and said, “Arise, go down to Keilah; for I will deliver the Philistines into your hand.”
23:5 ⧉ ⤴︎ וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִד֩ וַאֲנָשָׁ֨ו קְעִילָ֜ה וַיִּלָּ֣חֶם בַּפְּלִשְׁתִּ֗ים וַיִּנְהַג֙ אֶת ־מִקְנֵיהֶ֔ם וַיַּ֥ךְ בָּהֶ֖ם מַכָּ֣ה גְדוֹלָ֑ה וַיֹּ֣שַׁע דָּוִ֔ד אֵ֖ת יֹשְׁבֵ֥י קְעִילָֽה ׃ {ס}
καὶ ἐπορεύθη Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ’ αὐτοῦ εἰς Κεϊλα καὶ ἐπολέμησεν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἀπήγαγεν τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς πληγὴν μεγάλην καὶ ἔσωσεν Δαυιδ τοὺς κατοικοῦντας Κεϊλα
Abiit ergo David et viri ejus in Ceilam , et pugnavit adversum Philisthaeos : et abegit jumenta eorum , et percussit eos plaga magna : et salvavit David habitatores Ceilae .
ወሖረ ፡ ዳዊት ፡ ወሰብእ ፡ እለ ፡ ምስሌሁ ፡ ውስተ ፡ ቄዐላ ፡ ወተቃተሎሙ ፡ ለኢሎፍሊ ፡ ወነትዑ ፡ እምቅድመ ፧ ገጹ ፡ ወነሥኦሙ ፡ ኦንስሳሆሙ ፡ ወቀተሎሙ ፡ ዐቢየ ፡ ቀትለ ፡ ወአድኀኖሙ ፡ ዳዊት ፡ ለእለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ ቄዐላ ።
David and his men went to Keilah and fought with the Philistines, and brought away their livestock, and killed them with a great slaughter. So David saved the inhabitants of Keilah.
23:6 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֗י בִּ֠בְרֹ֠חַ אֶבְיָתָ֧ר בֶּן ־אֲחִימֶ֛לֶךְ אֶל ־דָּוִ֖ד קְעִילָ֑ה אֵפ֖וֹד יָרַ֥ד בְּיָדֽוֹ ׃
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ φυγεῖν Αβιαθαρ υἱὸν Αβιμελεχ πρὸς Δαυιδ καὶ αὐτὸς μετὰ Δαυιδ εἰς Κεϊλα κατέβη ἔχων εφουδ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ
Porro eo tempore quo fugiebat Abiathar filius Achimelech ad David in Ceilam , ephod secum habens descenderat .
ወእምዝ ፡ ዘአምሰጠ ፡ አብያታር ፡ ወልደ ፡ አኪሜሌክ ፡ ኀበ ፡ ዳዊት ፡ ወወረደ ፡ ምስለ ፡ ዳዊት ፡ ውስተ ፡ ቄዐላ ፡ ወይጸውር ፡ ኤፉደ ።
When Abiathar the son of Ahimelech fled to David to Keilah, he came down with an ephod in his hand.
23:7 ⧉ ⤴︎ וַיֻּגַּ֣ד לְשָׁא֔וּל כִּי ־בָ֥א דָוִ֖ד קְעִילָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֗וּל נִכַּ֨ר אֹת֤וֹ אֱלֹהִים֙ בְּיָדִ֔י כִּ֚י נִסְגַּ֣ר לָב֔וֹא בְּעִ֖יר דְּלָתַ֥יִם וּבְרִֽיחַ ׃
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαουλ ὅτι ἥκει Δαυιδ εἰς Κεϊλα καὶ εἶπεν Σαουλ πέπρακεν αὐτὸν ὁ θεὸς εἰς χεῖράς μου ὅτι ἀποκέκλεισται εἰσελθὼν εἰς πόλιν θυρῶν καὶ μοχλῶν
Nuntiatum est autem Sauli quod venisset David in Ceilam : et ait Saul : Tradidit eum Deus in manus meas , conclususque est introgressus urbem , in qua portae et serae sunt .
ወዜነውዎ ፡ ለሳኦል ፡ ከመ ፡ መጽአ ፡ ዳዊት ፡ ውስተ ፡ ቄዐላ ፡ ወይቤ ፡ ሳኦል ፡ ሤጦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውስተ ፡ እዴየ ፡ እስመ ፡ ተዐጽወ ፡ እንከ ፡ እምከመ ፡ ቦእ ፡ ውስተ ፡ ሀገር ፡ ዘቦ ፡ መዓጹተ ፡ ወቦ ፡ መናስግተ ።
Saul was told that David had come to Keilah. Saul said, “God has delivered him into my hand, for he is shut in by entering into a town that has gates and bars.”
23:8 ⧉ ⤴︎ וַיְשַׁמַּ֥ע שָׁא֛וּל אֶת ־כׇּל ־הָעָ֖ם לַמִּלְחָמָ֑ה לָרֶ֣דֶת קְעִילָ֔ה לָצ֥וּר אֶל ־דָּוִ֖ד וְאֶל ־אֲנָשָֽׁיו ׃
καὶ παρήγγειλεν Σαουλ παντὶ τῷ λαῷ εἰς πόλεμον καταβαίνειν εἰς Κεϊλα συνέχειν τὸν Δαυιδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ
Et praecepit Saul omni populo ut ad pugnam descenderet in Ceilam , et obsideret David et viros ejus .
ወሰበከ ፡ ሳኦል ፡ ለኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ ከመ ፡ ይፅብኡ ፡ ወይረዱ ፡ ውስተ ፡ ቄዐላ ፡ ወየአኀዝዎ ፡ ለዳዊት ፡ ወለዕደው ፡ እለ ፡ ምስሌሁ ።
Saul summoned all the people to war, to go down to Keilah to besiege David and his men.
23:9 ⧉ ⤴︎ וַיֵּ֣דַע דָּוִ֔ד כִּ֣י עָלָ֔יו שָׁא֖וּל מַחֲרִ֣ישׁ הָרָעָ֑ה וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל ־אֶבְיָתָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן הַגִּ֖ישָׁה הָאֵפֽוֹד ׃ {ס}
καὶ ἔγνω Δαυιδ ὅτι οὐ παρασιωπᾷ Σαουλ περὶ αὐτοῦ τὴν κακίαν καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Αβιαθαρ τὸν ἱερέα προσάγαγε τὸ εφουδ κυρίου
Quod cum David rescisset quia praepararet ei Saul clam malum , dixit ad Abiathar sacerdotem : Applica ephod .
ወአእመረ ፡ ዳዊት ፡ ከመ ፡ ኢያረምም ፡ ሳኦል ፡ በእንቲአሁ ፡ ለእኪት ፡ ወይቤሎ ፡ ዳዊት ፡ ለአብያታር ፡ ካህን ፡ አብእ ፡ [ኤፉደ ፡]፡
David knew that Saul was devising mischief against him. He said to Abiathar the priest, “Bring the ephod here.”
23:10 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֘אמֶר֮ דָּוִד֒ יְהֹוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שָׁמֹ֤עַ שָׁמַע֙ עַבְדְּךָ֔ כִּֽי ־מְבַקֵּ֥שׁ שָׁא֖וּל לָב֣וֹא אֶל ־קְעִילָ֑ה לְשַׁחֵ֥ת לָעִ֖יר בַּעֲבוּרִֽי ׃
καὶ εἶπεν Δαυιδ κύριε ὁ θεὸς Ισραηλ ἀκούων ἀκήκοεν ὁ δοῦλός σου ὅτι ζητεῖ Σαουλ ἐλθεῖν ἐπὶ Κεϊλα διαφθεῖραι τὴν πόλιν δῑ ἐμέ
Et ait David : Domine Deus Israël , audivit famam servus tuus , quod disponat Saul venire in Ceilam , ut evertat urbem propter me :
ወይቤ ፡ ዳዊት ፡ እግዚኦ ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ፡ ሰሚዐ ፡ ስምዐ ፡ ገብርከ ፡ ከመ ፡ የኀሥሥ ፡ ሳኦል ፡ ይምጻእ ፡ ውስተ ፡ ቄዐላ ፡ ወያማስን ፡ ሀገረ ፡ በእንቲአየ ፤
Then David said, “O Yahweh, the God of Israel, your servant has surely heard that Saul seeks to come to Keilah to destroy the city for my sake.
23:11 ⧉ ⤴︎ הֲיַסְגִּרֻ֣נִי בַעֲלֵי֩ קְעִילָ֨ה בְיָד֜וֹ הֲיֵרֵ֣ד שָׁא֗וּל כַּֽאֲשֶׁר֙ שָׁמַ֣ע עַבְדֶּ֔ךָ יְהֹוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַגֶּד ־נָ֖א לְעַבְדֶּ֑ךָ {ס} וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה יֵרֵֽד ׃ {ס}
εἰ ἀποκλεισθήσεται καὶ νῦν εἰ καταβήσεται Σαουλ καθὼς ἤκουσεν ὁ δοῦλός σου κύριε ὁ θεὸς Ισραηλ ἀπάγγειλον τῷ δούλῳ σου καὶ εἶπεν κύριος ἀποκλεισθήσεται
si tradent me viri Ceilae in manus ejus ? et si descendet Saul , sicut audivit servus tuus ? Domine Deus Israël , indica servo tuo . Et ait Dominus : Descendet .
ለእመ ፡ ይትዐጸውኑ ፡ ወይእዜኒ ፡ ለእመ ፡ ይወርድኑ ፡ በከመ ፡ ሰምዐ ፡ ገብርከ ፡ እግዚኦ ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ፡ አይድዖ ፡ ለገብርከ ፡ ወይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ይትዐጸው ።
Will the men of Keilah deliver me up into his hand? Will Saul come down, as your servant has heard? Yahweh, the God of Israel, I beg you, tell your servant.” Yahweh said, “He will come down.”
23:12 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד הֲיַסְגִּ֜רוּ בַּעֲלֵ֧י קְעִילָ֛ה אֹתִ֥י וְאֶת ־אֲנָשַׁ֖י בְּיַד ־שָׁא֑וּל וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה יַסְגִּֽירוּ ׃ {ס}
— Dixitque David : Si tradent me viri Ceilae , et viros qui sunt mecum , in manus Saul ? Et dixit Dominus : Tradent .
— Then David said, “Will the men of Keilah deliver me and my men into the hand of Saul?” Yahweh said, “They will deliver you up.”
23:13 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֩קׇם֩ דָּוִ֨ד וַאֲנָשָׁ֜יו כְּשֵׁשׁ ־מֵא֣וֹת אִ֗ישׁ וַיֵּֽצְאוּ֙ מִקְּעִלָ֔ה וַיִּֽתְהַלְּכ֖וּ בַּאֲשֶׁ֣ר יִתְהַלָּ֑כוּ וּלְשָׁא֣וּל הֻגַּ֗ד כִּֽי ־נִמְלַ֤ט דָּוִד֙ מִקְּעִילָ֔ה וַיֶּחְדַּ֖ל לָצֵֽאת ׃
καὶ ἀνέστη Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ’ αὐτοῦ ὡς τετρακόσιοι καὶ ἐξῆλθον ἐκ Κεϊλα καὶ ἐπορεύοντο οὗ ἐὰν ἐπορεύθησαν καὶ τῷ Σαουλ ἀπηγγέλη ὅτι διασέσωται Δαυιδ ἐκ Κεϊλα καὶ ἀνῆκεν τοῦ ἐξελθεῖν
Surrexit ergo David et viri ejus quasi sexcenti , et egressi de Ceila , huc atque illuc vagabantur incerti : nuntiatumque est Sauli quod fugisset David de Ceila , et salvatus esset : quam ob rem dissimulavit exire .
ወተንሥአ ፡ ዳዊት ፡ ወዕደው ፡ ኦለ ፡ ምስሌሁ ፡ ፬፻ወወፅኡ ፡ (ምስሌሁ ፡) እምቄዐላ ፡ ወይተልውዎ ፡ ኀበ ፡ ሖረ ፡ ወአይድዕዎ ፡ ለሳኦል ፡ ከመ ፡ ወፅአ ፡ ዳዊት ፡ እምነ ፡ ቄዐላ ፡ ወኀለፈ ።
Then David and his men, who were about six hundred, arose and departed out of Keilah and went wherever they could go. Saul was told that David had escaped from Keilah; and he gave up going there.
23:14 ⧉ ⤴︎ וַיֵּ֨שֶׁב דָּוִ֤ד בַּמִּדְבָּר֙ בַּמְּצָד֔וֹת וַיֵּ֥שֶׁב בָּהָ֖ר בְּמִדְבַּר ־זִ֑יף וַיְבַקְשֵׁ֤הוּ שָׁאוּל֙ כׇּל ־הַיָּמִ֔ים וְלֹֽא ־נְתָנ֥וֹ אֱלֹהִ֖ים בְּיָדֽוֹ ׃
καὶ ἐκάθισεν Δαυιδ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν Μασερεμ ἐν τοῖς στενοῖς καὶ ἐκάθητο ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν τῷ ὄρει Ζιφ ἐν τῇ γῇ τῇ αὐχμώδει καὶ ἐζήτει αὐτὸν Σαουλ πάσας τὰς ἡμέρας καὶ οὐ παρέδωκεν αὐτὸν κύριος εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ
Morabatur autem David in deserto in locis firmissimis , mansitque in monte solitudinis Ziph , in monte opaco : quaerebat eum tamen Saul cunctis diebus , et non tradidit eum Deus in manus ejus .
ወነበረ ፡ ዳዊት ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ዘማሴሬት ፡ ውስተ ፡ መጽብብ ፡ ወነበረ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ውስተ ፡ ደብረ ፡ ዚፋ ፡ ውስተ ፡ ደብረ ፡ አውክሞዴስ ፡ ወየኀሥሦ ፡ ሳኦል ፡ በኵሉ ፡ መዋዕል ፡ ወኢያገብኦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ።
David stayed in the wilderness in the strongholds, and remained in the hill country in the wilderness of Ziph. Saul sought him every day, but God didn’t deliver him into his hand.
23:15 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֣רְא דָּוִ֔ד כִּֽי ־יָצָ֥א שָׁא֖וּל לְבַקֵּ֣שׁ אֶת ־נַפְשׁ֑וֹ וְדָוִ֥ד בְּמִדְבַּר ־זִ֖יף בַּחֹֽרְשָׁה ׃ {ס}
καὶ εἶδεν Δαυιδ ὅτι ἐξέρχεται Σαουλ τοῦ ζητεῖν τὸν Δαυιδ καὶ Δαυιδ ἐν τῷ ὄρει τῷ αὐχμώδει ἐν τῇ Καινῇ Ζιφ
Et vidit David quod egressus esset Saul ut quaereret animam ejus . Porro David erat in deserto Ziph in silva .
ወአእመረ ፡ ዳዊት ፡ ከመ ፡ ይመጽእ ፡ ሳኦል ፡ ይኅሥሦ ፡ ለዳዊት ፡ ወዳዊትሰ ፡ ሀለወ ፡ ውስተ ፡ አውክሞዴስ ፡ ውስተ ፡ ዚፋ ፡ ዘቄኔ ።
David saw that Saul had come out to seek his life. David was in the wilderness of Ziph in the woods.
23:16 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֙קׇם֙ יְהוֹנָתָ֣ן בֶּן ־שָׁא֔וּל וַיֵּ֥לֶךְ אֶל ־דָּוִ֖ד חֹ֑רְשָׁה וַיְחַזֵּ֥ק אֶת ־יָד֖וֹ בֵּאלֹהִֽים ׃
καὶ ἀνέστη Ιωναθαν υἱὸς Σαουλ καὶ ἐπορεύθη πρὸς Δαυιδ εἰς Καινὴν καὶ ἐκραταίωσεν τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐν κυρίῳ
Et surrexit Jonathas filius Saul , et abiit ad David in silvam , et confortavit manus ejus in Deo : dixitque ei :
ወተንሥአ ፡ ዮናታን ፡ ወልደ ፡ ሳኦል ፡ ወሖረ ፡ ኀበ ፡ ዳዊት ፡ ውስተ ፡ ቄኔ ፡ ወአጽንዖ ፡ እደዊሁ ፡ በእግዚአብሔር ።
Jonathan, Saul’s son, arose and went to David into the woods, and strengthened his hand in God.
23:17 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו אַל ־תִּירָ֗א כִּ֠י לֹ֤א תִֽמְצָאֲךָ֙ יַ֚ד שָׁא֣וּל אָבִ֔י וְאַתָּה֙ תִּמְלֹ֣ךְ עַל ־יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָנֹכִ֖י אֶהְיֶה ־לְּךָ֣ לְמִשְׁנֶ֑ה וְגַם ־שָׁא֥וּל אָבִ֖י יֹדֵ֥עַ כֵּֽן ׃
καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν μὴ φοβοῦ ὅτι οὐ μὴ εὕρῃ σε ἡ χεὶρ Σαουλ τοῦ πατρός μου καὶ σὺ βασιλεύσεις ἐπὶ Ισραηλ καὶ ἐγὼ ἔσομαί σοι εἰς δεύτερον καὶ Σαουλ ὁ πατήρ μου οἶδεν οὕτως
Ne timeas : neque enim inveniet te manus Saul patris mei , et tu regnabis super Israël , et ego ero tibi secundus : sed et Saul pater meus scit hoc .
ወይቤሎ ፡ ኢትፍራህ ፡ እስመ ፡ ኢትረክበከ ፡ እዴሁ ፡ ለአቡየ ፡ ሳኦል ፡ ወአንተ ፡ ትነግሥ ፡ ላዕለ ፡ እስራኤል ፡ ወአነ ፡ እከውን ፡ ዘእምታሕቴከ ፡ ወሳኦልኒ ፡ አቡየ ፡ አእመረ ፡ ከመ ፡ ከመዝ ፡ ወከመ ፡ ተማሐልነ ፡ ክልኤነ ፡ በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወነበረ ፡ ዳዊት ፡ በቄኔ ፡ ወዮናታንሰ ፡ አተወ ፡ ቤቶ ።
He said to him, “Don’t be afraid, for the hand of Saul my father won’t find you; and you will be king over Israel, and I will be next to you; and Saul my father knows that also.”
23:18 ⧉ ⤴︎ וַיִּכְרְת֧וּ שְׁנֵיהֶ֛ם בְּרִ֖ית לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֑ה וַיֵּ֤שֶׁב דָּוִד֙ בַּחֹ֔רְשָׁה וִיהוֹנָתָ֖ן הָלַ֥ךְ לְבֵיתֽוֹ ׃ {ס}
καὶ διέθεντο ἀμφότεροι διαθήκην ἐνώπιον κυρίου καὶ ἐκάθητο Δαυιδ ἐν Καινῇ καὶ Ιωναθαν ἀπῆλθεν εἰς οἶκον αὐτοῦ
Percussit ergo uterque foedus coram Domino : mansitque David in silva , Jonathas autem reversus est in domum suam .
ወዐርጉ ፡ ሰብእ ፡ ዚፋውያን ፡ እምነ ፡ አውክሞዴስ ፡ ኀበ ፡ ሳኦል ፡ ውስተ ፡ ወግር ፡ ወይቤልዎ ፡ ነዋ ፡ ዳዊት ፡ ኀቤነ ፡ ይትኀባእ ፡ ሀሎ ፡ ውስተ ፡ ሜስራ ፡ ውስተ ፡ መጽብብ ፡ ውስተ ፡ ቄኔ ፡ ወውስተ ፡ ወግር ፡ ዘኤኬላ ።
They both made a covenant before Yahweh. Then David stayed in the woods and Jonathan went to his house.
23:19 ⧉ ⤴︎ וַיַּעֲל֤וּ זִפִים֙ אֶל ־שָׁא֔וּל הַגִּבְעָ֖תָה לֵאמֹ֑ר הֲל֣וֹא דָ֠וִ֠ד מִסְתַּתֵּ֨ר עִמָּ֤נוּ בַמְּצָדוֹת֙ בַּחֹ֔רְשָׁה בְּגִבְעַת֙ הַחֲכִילָ֔ה אֲשֶׁ֖ר מִימִ֥ין הַיְשִׁימֽוֹן ׃
καὶ ἀνέβησαν οἱ Ζιφαῖοι ἐκ τῆς αὐχμώδους πρὸς Σαουλ ἐπὶ τὸν βουνὸν λέγοντες οὐκ ἰδοὺ Δαυιδ κέκρυπται παρ’ ἡμῖν ἐν Μεσσαρα ἐν τοῖς στενοῖς ἐν τῇ Καινῇ ἐν τῷ βουνῷ τοῦ Εχελα τοῦ ἐκ δεξιῶν τοῦ Ιεσσαιμουν
Ascenderunt autem Ziphaei ad Saul in Gabaa , dicentes : Nonne ecce David latitat apud nos in locis tutissimis silvae , in colle Hachila , quae est ad dexteram deserti ?
ዘእምየማነ ፡ ኢያኤም ።
Then the Ziphites came up to Saul to Gibeah, saying, “Doesn’t David hide himself with us in the strongholds in the woods, in the hill of Hachilah, which is on the south of the desert?
23:20 ⧉ ⤴︎ וְ֠עַתָּ֠ה לְכׇל ־אַוַּ֨ת נַפְשְׁךָ֥ הַמֶּ֛לֶךְ לָרֶ֖דֶת רֵ֑ד וְלָ֥נוּ הַסְגִּיר֖וֹ בְּיַ֥ד הַמֶּֽלֶךְ ׃
καὶ νῦν πᾶν τὸ πρὸς ψυχὴν τοῦ βασιλέως εἰς κατάβασιν καταβαινέτω πρὸς ἡμᾶς κεκλείκασιν αὐτὸν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ βασιλέως
Nunc ergo , sicut desideravit anima tua ut descenderes , descende : nostrum autem erit ut tradamus eum in manus regis .
ወይእዜኒ ፡ ለእመ ፡ ትፈቅድ ፡ ንጉሥ ፡ ትረድ ፡ ረድ ፡ ኀቤነ ፡ እስመ ፡ ዐጸዎ ፡ ውስተ ፡ እደንጉሥ ።
Now therefore, O king, come down. According to all the desire of your soul to come down; and our part will be to deliver him up into the king’s hand.”
23:21 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל בְּרוּכִ֥ים אַתֶּ֖ם לַֽיהֹוָ֑ה כִּ֥י חֲמַלְתֶּ֖ם עָלָֽי ׃
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαουλ εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ κυρίῳ ὅτι ἐπονέσατε περὶ ἐμοῦ
Dixitque Saul : Benedicti vos a Domino , quia doluistis vicem meam .
ወይቤሎሙ ፡ ሳኦል ፡ ቡሩካን ፡ አንትሙ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እስመ ፡ አሠነይክሙ ፡ ላዕሌየ ።
Saul said, “You are blessed by Yahweh, for you have had compassion on me.
23:22 ⧉ ⤴︎ לְכוּ ־נָ֞א הָכִ֣ינוּ ע֗וֹד וּדְע֤וּ וּרְאוּ֙ אֶת ־מְקוֹמוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר תִּֽהְיֶ֣ה רַגְל֔וֹ מִ֥י רָאָ֖הוּ שָׁ֑ם כִּ֚י אָמַ֣ר אֵלַ֔י עָר֥וֹם יַעְרִ֖ם הֽוּא ׃
πορεύθητε δὴ καὶ ἑτοιμάσατε ἔτι καὶ γνῶτε τὸν τόπον αὐτοῦ οὗ ἔσται ὁ ποὺς αὐτοῦ ἐν τάχει ἐκεῖ οὗ εἴπατε μήποτε πανουργεύσηται
Abite ergo , oro , et diligentius praeparate , et curiosius agite , et considerate locum ubi sit pes ejus , vel quis viderit eum ibi : recogitat enim de me , quod callide insidier ei .
ሖሩ ፡ ወዓዲ ፡ አስተዳልዉ ፡ ወአእምሩ ፡ መካኖ ፡ ፍጡነ ፡ ኀበ ፡ ሀሎ ፡ ህየ ፡ ዘትቤሉ ፡ ከመ ፡ ኢይትጓሕለውክሙ ።
Please go make yet more sure, and know and see his place where his haunt is, and who has seen him there; for I have been told that he is very cunning.
23:23 ⧉ ⤴︎ וּרְא֣וּ וּדְע֗וּ מִכֹּ֤ל הַמַּֽחֲבֹאִים֙ אֲשֶׁ֣ר יִתְחַבֵּ֣א שָׁ֔ם וְשַׁבְתֶּ֤ם אֵלַי֙ אֶל ־נָכ֔וֹן וְהָלַכְתִּ֖י אִתְּכֶ֑ם וְהָיָה֙ אִם ־יֶשְׁנ֣וֹ בָאָ֔רֶץ וְחִפַּשְׂתִּ֣י אֹת֔וֹ בְּכֹ֖ל אַלְפֵ֥י יְהוּדָֽה ׃
καὶ ἴδετε καὶ γνῶτε καὶ πορευσόμεθα μεθ’ ὑμῶν καὶ ἔσται εἰ ἔστιν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐξερευνήσω αὐτὸν ἐν πάσαις χιλιάσιν Ιουδα
Considerate , et videte omnia latibula ejus in quibus absconditur : et revertimini ad me ad rem certam , ut vadam vobiscum . Quod si etiam in terram se abstruserit , perscrutabor eum in cunctis millibus Juda .
ወአእምሩ ፡ ወርእየክሙ ፡ ነሐውር ፡ ምስቤክሙ ፡ ወለእመ ፡ ሀሎ ፡ ውስተ ፡ ይእቲ ፡ ምድር ፡ እፈትና ፡ በኵሉ ፡ አእሳፈ ፡ ይሁዳ ።
See therefore, and take knowledge of all the lurking places where he hides himself; and come again to me with certainty, and I will go with you. It shall happen, if he is in the land, that I will search him out among all the thousands of Judah.”
23:24 ⧉ ⤴︎ וַיָּק֛וּמוּ וַיֵּלְכ֥וּ זִ֖יפָה לִפְנֵ֣י שָׁא֑וּל וְדָוִ֨ד וַאֲנָשָׁ֜יו בְּמִדְבַּ֤ר מָעוֹן֙ בָּעֲרָבָ֔ה אֶ֖ל יְמִ֥ין הַיְשִׁימֽוֹן ׃
καὶ ἀνέστησαν οἱ Ζιφαῖοι καὶ ἐπορεύθησαν ἔμπροσθεν Σαουλ καὶ Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ Μααν καθ’ ἑσπέραν ἐκ δεξιῶν τοῦ Ιεσσαιμουν
At illi surgentes abierunt in Ziph ante Saul : David autem et viri ejus erant in deserto Maon , in campestribus ad dexteram Jesimon .
ወተንሥኡ ፡ ሰብአ ፡ ዚፋውያን ፡ ወሖሩ ፡ እምቅድሜሁ ፡ ለሳኦል ፡ ወዳዊትሰ ፡ ወሰብእ ፡ እለ ፡ ምስሌሁ ፡ ሀለዉ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ዘማኦን ፡ እመንገለ ፡ የማኑ ፡ ለኢያሴም ፡ ወፍና ፡ ሰርክ ፡ ውእቱ ።
They arose, and went to Ziph before Saul; but David and his men were in the wilderness of Maon, in the Arabah on the south of the desert.
23:25 ⧉ ⤴︎ וַיֵּ֨לֶךְ שָׁא֣וּל וַאֲנָשָׁיו֮ לְבַקֵּשׁ֒ וַיַּגִּ֣דוּ לְדָוִ֔ד וַיֵּ֣רֶד הַסֶּ֔לַע וַיֵּ֖שֶׁב בְּמִדְבַּ֣ר מָע֑וֹן וַיִּשְׁמַ֣ע שָׁא֔וּל וַיִּרְדֹּ֥ף אַחֲרֵֽי ־דָוִ֖ד מִדְבַּ֥ר מָעֽוֹן ׃
καὶ ἐπορεύθη Σαουλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ζητεῖν αὐτόν καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυιδ καὶ κατέβη εἰς τὴν πέτραν τὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ Μααν καὶ ἤκουσεν Σαουλ καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω Δαυιδ εἰς τὴν ἔρημον Μααν
Ivit ergo Saul et socii ejus ad quaerendum eum . Et nuntiatum est David : statimque descendit ad petram , et versabatur in deserto Maon : quod cum audisset Saul , persecutus est David in deserto Maon .
ወሖሩ ፡ ሳኦል ፡ ወሰብኡ ፡ ይኅሥሥዎ ፡ (ኦፍአ ፡) ወአይድዕዎ ፡ ለዳዊት ፡ ወወረደ ፡ ውስተ ፡ ኰኵሕ ፡ ዘውስተ ፡ ገዳም ፡ ዘማኦን ፡ ወሰምዐ ፡ ሳኦል ፡ ወዴገኖ ፡ ወተለዎ ፡ ለዳዊት ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ዘማኦን ።
Saul and his men went to seek him. When David was told, he went down to the rock, and stayed in the wilderness of Maon. When Saul heard that, he pursued David in the wilderness of Maon.
23:26 ⧉ ⤴︎ וַיֵּ֨לֶךְ שָׁא֜וּל מִצַּ֤ד הָהָר֙ מִזֶּ֔ה וְדָוִ֧ד וַאֲנָשָׁ֛יו מִצַּ֥ד הָהָ֖ר מִזֶּ֑ה וַיְהִ֨י דָוִ֜ד נֶחְפָּ֤ז לָלֶ֙כֶת֙ מִפְּנֵ֣י שָׁא֔וּל וְשָׁא֣וּל וַאֲנָשָׁ֗יו עֹ֥טְרִ֛ים אֶל ־דָּוִ֥ד וְאֶל ־אֲנָשָׁ֖יו לְתׇפְשָֽׂם ׃
καὶ πορεύονται Σαουλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ ὄρους τούτου καὶ ἦν Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ ὄρους τούτου καὶ ἦν Δαυιδ σκεπαζόμενος πορεύεσθαι ἀπὸ προσώπου Σαουλ καὶ Σαουλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ παρενέβαλον ἐπὶ Δαυιδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ συλλαβεῖν αὐτούς
Et ibat Saul ad latus montis ex parte una : David autem et viri ejus erant in latere montis ex parte altera . Porro David desperabat se posse evadere a facie Saul : itaque Saul et viri ejus in modum coronae cingebant David et viros ejus , ut caperent eos .
ወሖሩ ፡ ሳኦል ፡ ወሰብእ ፡ እለ ፡ ምስሌሁ ፡ እምአሐዱ ፡ ገቦሁ ፡ ለውእቱ ፡ ደብር ፡ ወዳዊትሰ ፡ ወሰብእ ፡ እለ ፡ ምስሌሁ ፡ ሀለዉ ፡ እንተ ፡ ካልእ ፡ ገቦሁ ፡ ለውእቱ ፡ ደብር ፡ ወዳዊትሰ ፡ የሐውር ፡ ጽምሚተ ፡ እምገጾ ፡ ሳኦል ፡ ወሳኦልሰ ፡ ወሰብኡ ፡ ፀብእዎሙ ፡ ለዳዊት ፡ ወለሰብእ ፡ እለ ፡ ምስሌሁ ፡ ከመ ፡ የአኀዝዎሙ ።
Saul went on this side of the mountain, and David and his men on that side of the mountain; and David hurried to get away for fear of Saul, for Saul and his men surrounded David and his men to take them.
23:27 ⧉ ⤴︎ וּמַלְאָ֣ךְ בָּ֔א אֶל ־שָׁא֖וּל לֵאמֹ֑ר מַהֲרָ֣ה וְלֵ֔כָה כִּֽי ־פָשְׁט֥וּ פְלִשְׁתִּ֖ים עַל ־הָאָֽרֶץ ׃
καὶ ἄγγελος πρὸς Σαουλ ἦλθεν λέγων σπεῦδε καὶ δεῦρο ὅτι ἐπέθεντο οἱ ἀλλόφυλοι ἐπὶ τὴν γῆν
Et nuntius venit ad Saul , dicens : Festina , et veni , quoniam infuderunt se Philisthiim super terram .
ወመጽአ ፡ ዜና ፡ ኀበ ፡ ሳኦል ፡ ወይቤልዎ ፡ አፍጥንአ ፡ ወነዓአ ፡ እስመ ፡ ወረዱአ ፡ ኢሎፍሊአ ፡ ውስተ ፡ ብሔርአ ።
But a messenger came to Saul, saying, “Hurry and come, for the Philistines have made a raid on the land!”
23:28 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֣שׇׁב שָׁא֗וּל מִרְדֹף֙ אַחֲרֵ֣י דָוִ֔ד וַיֵּ֖לֶךְ לִקְרַ֣את פְּלִשְׁתִּ֑ים עַל ־כֵּ֗ן קָֽרְאוּ֙ לַמָּק֣וֹם הַה֔וּא סֶ֖לַע הַֽמַּחְלְקֽוֹת ׃
καὶ ἀνέστρεψεν Σαουλ μὴ καταδιώκειν ὀπίσω Δαυιδ καὶ ἐπορεύθη εἰς συνάντησιν τῶν ἀλλοφύλων διὰ τοῦτο ἐπεκλήθη ὁ τόπος ἐκεῖνος Πέτρα ἡ μερισθεῖσα
Reversus est ergo Saul desistens persequi David , et perrexit in occursum Philisthinorum : propter hoc vocaverunt locum illum , Petram dividentem .
ወተመይጠ ፡ ሳኦል ፡ ወኀደገ ፡ ዴግኖቶ ፡ ለዳዊት ፡ ወሖረ ፡ ወተቀበሎሙ ፡ ለኢሎፍሊ ፡ ወበበይነ ፡ ዝንቱ ፡ ተሰምየ ፡ ስሙ ፡ ለውእቱ ፡ መካን ፡ ኰኵሐ ፡ መክፈልት ።
So Saul returned from pursuing David, and went against the Philistines. Therefore they called that place Sela Hammahlekoth.