12:1 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֗י כְּהָכִ֞ין מַלְכ֤וּת רְחַבְעָם֙ וּכְחֶזְקָת֔וֹ עָזַ֖ב אֶת ־תּוֹרַ֣ת יְהֹוָ֑ה וְכׇל ־יִשְׂרָאֵ֖ל עִמּֽוֹ ׃ {פ}
καὶ ἐγένετο ὡς ἡτοιμάσθη ἡ βασιλεία Ροβοαμ καὶ ὡς κατεκρατήθη ἐγκατέλιπεν τὰς ἐντολὰς κυρίου καὶ πᾶς Ισραηλ μετ’ αὐτοῦ
Cumque roboratum fuisset regnum Roboam et confortatum , dereliquit legem Domini , et omnis Israël cum eo .
ወኮነ ፡ እምድኅረ ፡ ጸንዓት ፡ መንግሥቱ ፡ ለሮብዓም ፡ ወተጠዓጥዓ ፡ ሎቱ ፡ ረስዐ ፡ ትእዛዘ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወኵሉ ፡ እስራኤል ፡ ምስሌሁ ።
When the kingdom of Rehoboam was established and he was strong, he abandoned Yahweh’s law, and all Israel with him.
12:2 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֞י בַּשָּׁנָ֤ה הַֽחֲמִישִׁית֙ לַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֔ם עָלָ֛ה שִׁישַׁ֥ק מֶלֶךְ ־מִצְרַ֖יִם עַל ־יְרוּשָׁלָ֑͏ִם כִּ֥י מָעֲל֖וּ בַּיהֹוָֽה ׃
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ πέμπτῳ ἔτει τῆς βασιλείας Ροβοαμ ἀνέβη Σουσακιμ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐπὶ Ιερουσαλημ ὅτι ἥμαρτον ἐναντίον κυρίου
Anno autem quinto regni Roboam , ascendit Sesac rex Aegypti in Jerusalem (quia peccaverant Domino )
ወኮነ ፡ በኃምስ ፡ ዓመተ ፡ መንግሥቱ ፡ ለሮብዓም ፡ መጽአ ፡ ሱስቀም ፡ ንጉሠ ፡ ግብፅ ፡ ውስተ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ እስመ ፡ አበሱ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።
In the fifth year of King Rehoboam, Shishak king of Egypt came up against Jerusalem, because they had trespassed against Yahweh,
12:3 ⧉ ⤴︎ בְּאֶ֤לֶף וּמָאתַ֙יִם֙ רֶ֔כֶב וּבְשִׁשִּׁ֥ים אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים וְאֵ֣ין מִסְפָּ֗ר לָעָ֞ם אֲשֶׁר ־בָּ֤אוּ עִמּוֹ֙ מִמִּצְרַ֔יִם לוּבִ֥ים סֻכִּיִּ֖ים וְכוּשִֽׁים ׃
ἐν χιλίοις καὶ διακοσίοις ἅρμασιν καὶ ἑξήκοντα χιλιάσιν ἵππων καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸς τοῦ πλήθους τοῦ ἐλθόντος μετ’ αὐτοῦ ἐξ Αἰγύπτου Λίβυες Τρωγλοδύται καὶ Αἰθίοπες
cum mille ducentis curribus , et sexaginta millibus equitum : nec erat numerus vulgi quod venerat cum eo ex Aegypto , Libyes scilicet , et Troglodytae , et Aethiopes .
በዓሠርቱ ፡ ወክልኤቱ ፡ ምእት ፡ ሠረገላ ፡ ወበስድስቱ ፡ እልፍ ፡ አፍራስ ፡ ወአልቦሙ ፡ ኍልቊ ፡ ለዘመጽኡ ፡ ምስሌሁ ፡ እምብሔረ ፡ ግብፅ ፡ ወእም ፡ በሐውርተ ፡ ልብያስ ፡ ወሞጣግልያን ፡ ወሰብአ ፡ ኢትዮጵያ ።
with twelve hundred chariots and sixty thousand horsemen. The people were without number who came with him out of Egypt: the Lubim, the Sukkiim, and the Ethiopians.
12:4 ⧉ ⤴︎ וַיִּלְכֹּ֛ד אֶת ־עָרֵ֥י הַמְּצֻר֖וֹת אֲשֶׁ֣ר לִיהוּדָ֑ה וַיָּבֹ֖א עַד ־יְרוּשָׁלָֽ͏ִם ׃ {ס}
καὶ κατεκράτησαν τῶν πόλεων τῶν ὀχυρῶν αἳ ἦσαν ἐν Ιουδα καὶ ἦλθεν εἰς Ιερουσαλημ
Cepitque civitates munitissimas in Juda , et venit usque in Jerusalem .
ወአኃዝዎን ፡ ለአህጉር ፡ ጽኑዓት ፡ እለ ፡ ሀለዋ ፡ ውስተ ፡ ይሁዳ ፡ ወበጽሑ ፡ እስከ ፡ ኢየሩሳሌም ።
He took the fortified cities which belonged to Judah, and came to Jerusalem.
12:5 ⧉ ⤴︎ וּֽשְׁמַעְיָ֤ה הַנָּבִיא֙ בָּ֣א אֶל ־רְחַבְעָ֔ם וְשָׂרֵ֣י יְהוּדָ֔ה אֲשֶׁר ־נֶאֶסְפ֥וּ אֶל ־יְרוּשָׁלַ֖͏ִם מִפְּנֵ֣י שִׁישָׁ֑ק וַיֹּ֨אמֶר לָהֶ֜ם כֹּה ־אָמַ֣ר יְהֹוָ֗ה אַתֶּם֙ עֲזַבְתֶּ֣ם אֹתִ֔י וְאַף ־אֲנִ֛י עָזַ֥בְתִּי אֶתְכֶ֖ם בְּיַד ־שִׁישָֽׁק ׃
καὶ Σαμαιας ὁ προφήτης ἦλθεν πρὸς Ροβοαμ καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας Ιουδα τοὺς συναχθέντας εἰς Ιερουσαλημ ἀπὸ προσώπου Σουσακιμ καὶ εἶπεν αὐτοῖς οὕτως εἶπεν κύριος ὑμεῖς ἐγκατελίπετέ με κἀγὼ ἐγκαταλείψω ὑμᾶς ἐν χειρὶ Σουσακιμ
Semeias autem propheta ingressus est ad Roboam , et principes Juda qui congregati fuerant in Jerusalem , fugientes Sesac : dixitque ad eos : Haec dicit Dominus : Vos reliquistis me , et ego reliqui vos in manu Sesac .
ወመጽአ ፡ ሰማዕያስ ፡ ነቢይ ፡ ኀበ ፡ ሮብዓም ፡ ንጉሥ ፡ ወኀበ ፡ መላእክተ ፡ ይሁዳ ፡ እለ ፡ ጉቡአን ፡ ውስተ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ እምገጸ ፡ ሱስቀም ፡ ንጉሠ ፡ ግብፅ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ አንትሙኒ ፡ ወአነኒ ፡ ኃደጉክሙ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ለሱስቀም ፡ ንጉሠ ፡ ግብፅ ።
Now Shemaiah the prophet came to Rehoboam and to the princes of Judah, who were gathered together to Jerusalem because of Shishak, and said to them, “Yahweh says, ‘You have forsaken me, therefore I have also left you in the hand of Shishak.’”
12:6 ⧉ ⤴︎ וַיִּכָּנְע֥וּ שָׂרֵֽי ־יִשְׂרָאֵ֖ל וְהַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּאמְר֖וּ צַדִּ֥יק ׀יְהֹוָֽה ׃
καὶ ᾐσχύνθησαν οἱ ἄρχοντες Ισραηλ καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπαν δίκαιος ὁ κύριος
Consternatique principes Israël et rex , dixerunt : Justus est Dominus .
ወኃፍሩ ፡ መላእክተ ፡ እስራኤል ፡ ወንጉሦሙ ፡ ወይቤሉ ፡ ጻድቅ ፡ እግዚአብሔር ።
Then the princes of Israel and the king humbled themselves; and they said, “Yahweh is righteous.”
12:7 ⧉ ⤴︎ וּבִרְא֤וֹת יְהֹוָה֙ כִּ֣י נִכְנָ֔עוּ הָיָה֩ דְבַר ־יְהֹוָ֨ה אֶל ־שְׁמַעְיָ֧ה ׀לֵאמֹ֛ר נִכְנְע֖וּ לֹ֣א אַשְׁחִיתֵ֑ם וְנָתַתִּ֨י לָהֶ֤ם כִּמְעַט֙ לִפְלֵיטָ֔ה וְלֹא ־תִתַּ֧ךְ חֲמָתִ֛י בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם בְּיַד ־שִׁישָֽׁק ׃
καὶ ἐν τῷ ἰδεῖν κύριον ὅτι ἐνετράπησαν καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Σαμαιαν λέγων ἐνετράπησαν οὐ καταφθερῶ αὐτούς καὶ δώσω αὐτοὺς ὡς μικρὸν εἰς σωτηρίαν καὶ οὐ μὴ στάξῃ ὁ θυμός μου ἐν Ιερουσαλημ
Cumque vidisset Dominus quod humiliati essent , factus est sermo Domini ad Semeiam , dicens : Quia humiliati sunt , non disperdam eos , daboque eis pauxillum auxilii , et non stillabit furor meus super Jerusalem per manum Sesac .
ወሶበ ፡ ርእየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ ተመይጡ ፡ ወነስሑ ፡ ኮነ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀበ ፡ ሰማዕያስ ፡ ነቢይ ፡ እንዘ ፡ ብል ፡ እመ ፡ ተመይጡ ፡ ኢያኃልቆሙ ፡ ወእሁቦሙ ፡ ሣሕተ ፡ ንሰቲተ ፡ ለመድኃኒት ፡ ወኢያንጠበጥብ ፡ መዓትየ ፡ ላዕለ ፡ ኢየሩሳሌም ።
When Yahweh saw that they humbled themselves, Yahweh’s word came to Shemaiah, saying, “They have humbled themselves. I will not destroy them, but I will grant them some deliverance, and my wrath won’t be poured out on Jerusalem by the hand of Shishak.
12:8 ⧉ ⤴︎ כִּ֥י יִֽהְיוּ ־ל֖וֹ לַעֲבָדִ֑ים וְיֵֽדְעוּ֙ עֲב֣וֹדָתִ֔י וַעֲבוֹדַ֖ת מַמְלְכ֥וֹת הָאֲרָצֽוֹת ׃ {ס}
ὅτι ἔσονται εἰς παῖδας καὶ γνώσονται τὴν δουλείαν μου καὶ τὴν δουλείαν τῆς βασιλείας τῆς γῆς
Verumtamen servient ei , ut sciant distantiam servitutis meae , et servitutis regni terrarum .
ከመ ፡ ይኩኑኒ ፡ አግብርተ ፡ ወያእምሩ ፡ ቅኔየ ፡ ወቅኔ ፡ ነገሥተ ፡ ምድር ።
Nevertheless they will be his servants, that they may know my service, and the service of the kingdoms of the countries.”
12:9 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֨עַל שִׁישַׁ֥ק מֶלֶךְ ־מִצְרַ֘יִם֮ עַל ־יְרוּשָׁלַ֒͏ִם֒ וַיִּקַּ֞ח אֶת ־אֹצְר֣וֹת בֵּית ־יְהֹוָ֗ה וְאֶת ־אֹֽצְרוֹת֙ בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ אֶת ־הַכֹּ֖ל לָקָ֑ח וַיִּקַּח֙ אֶת ־מָגִנֵּ֣י הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה שְׁלֹמֹֽה ׃
καὶ ἀνέβη Σουσακιμ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ ἔλαβεν τοὺς θησαυροὺς τοὺς ἐν οἴκῳ κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοὺς ἐν οἴκῳ τοῦ βασιλέως τὰ πάντα ἔλαβεν καὶ ἔλαβεν τοὺς θυρεοὺς τοὺς χρυσοῦς οὓς ἐποίησεν Σαλωμων
Recessit itaque Sesac rex Aegypti ab Jerusalem , sublatis thesauris domus Domini et domus regis : omniaque secum tulit , et clypeos aureos quos fecerat Salomon :
ወዓርገ ፡ ሱስቀም ፡ ንጉሠ ፡ ግብፅ ፡ ላዕለ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ ወነሥአ ፡ መዛግብተ ፡ ዘሀሎ ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወመዛግብተ ፡ ዘሀሎ ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ ንጉሥ ፡ ወነሥአ ፡ ኵሎ ፡ ወላትወ ፡ ወርቅ ፡ እለ ፡ ገብረ ፡ ሰሎሞን ።
So Shishak king of Egypt came up against Jerusalem and took away the treasures of Yahweh’s house and the treasures of the king’s house. He took it all away. He also took away the shields of gold which Solomon had made.
12:10 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֨עַשׂ הַמֶּ֤לֶךְ רְחַבְעָם֙ תַּחְתֵּיהֶ֔ם מָגִנֵּ֖י נְחֹ֑שֶׁת וְהִפְקִ֗יד עַל ־יַד֙ שָׂרֵ֣י הָרָצִ֔ים הַשֹּׁ֣מְרִ֔ים פֶּ֖תַח בֵּ֥ית הַמֶּֽלֶךְ ׃
καὶ ἐποίησεν Ροβοαμ θυρεοὺς χαλκοῦς ἀντ’ αὐτῶν καὶ κατέστησεν ἐπ’ αὐτὸν Σουσακιμ ἄρχοντας παρατρεχόντων τοὺς φυλάσσοντας τὸν πυλῶνα τοῦ βασιλέως
pro quibus fecit rex aeneos , et tradidit illos principibus scutariorum , qui custodiebant vestibulum palatii .
ወገብረ ፡ ሮብዓም ፡ ህየንቴሆሙ ፡ ወላትወ ፡ ብርት ፡ ወሤመ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ ሮብዓም ፡ ንጉሥ ፡ መላእክተ ፡ እለ ፡ ይቀውሙ ፡ ወየዓቅቡ ፡ አናቅጸ ፡ ንጉሥ ።
King Rehoboam made shields of bronze in their place, and committed them to the hands of the captains of the guard, who kept the door of the king’s house.
12:11 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֛י מִדֵּי ־ב֥וֹא הַמֶּ֖לֶךְ בֵּ֣ית יְהֹוָ֑ה בָּ֤אוּ הָֽרָצִים֙ וּנְשָׂא֔וּם וֶהֱשִׁב֖וּם אֶל ־תָּ֥א הָרָצִֽים ׃
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἰσελθεῖν τὸν βασιλέα εἰς οἶκον κυρίου εἰσεπορεύοντο οἱ φυλάσσοντες καὶ οἱ παρατρέχοντες καὶ οἱ ἐπιστρέφοντες εἰς ἀπάντησιν τῶν παρατρεχόντων
Cumque introiret rex domum Domini , veniebant scutarii et tollebant eos , iterumque referebant eos ad armamentarium suum .
ወኮነ ፡ አመ ፡ ቦአ ፡ ንጉሥ ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ይበውኡ ፡ ምስሌሁ ፡ መላእክት ፡ እለ ፡ ይቀውሙ ፡ ወየዓቅቡ ፡ አናቅጸ ፡ ንጉሥ ።
As often as the king entered into Yahweh’s house, the guard came and bore them, then brought them back into the guard room.
12:12 ⧉ ⤴︎ וּבְהִכָּֽנְע֗וֹ שָׁ֤ב מִמֶּ֙נּוּ֙ אַף ־יְהֹוָ֔ה וְלֹ֥א לְהַשְׁחִ֖ית לְכָלָ֑ה וְגַם֙ בִּֽיהוּדָ֔ה הָיָ֖ה דְּבָרִ֥ים טוֹבִֽים ׃ {ס}
καὶ ἐν τῷ ἐντραπῆναι αὐτὸν ἀπεστράφη ἀπ’ αὐτοῦ ὀργὴ κυρίου καὶ οὐκ εἰς καταφθορὰν εἰς τέλος καὶ γὰρ ἐν Ιουδα ἦσαν λόγοι ἀγαθοί
Verumtamen quia humiliati sunt , aversa est ab eis ira Domini , nec deleti sunt penitus : siquidem et in Juda inventa sunt opera bona .
ወሶበ ፡ ተመይጠ ፡ ርኅቀ ፡ እምኔሁ ፡ መዓተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወኢያኅለቆሙ ፡ ለዝሉፉ ፡ እስመ ፡ ውስተ ፡ ይሁዳ ፡ ተረክበ ፡ ቃል ፡ ሠናይ ።
When he humbled himself, Yahweh’s wrath turned from him, so as not to destroy him altogether. Moreover, there were good things found in Judah.
12:13 ⧉ ⤴︎ וַיִּתְחַזֵּ֞ק הַמֶּ֧לֶךְ רְחַבְעָ֛ם בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם וַיִּמְלֹ֑ךְ כִּ֣י בֶן ־אַרְבָּעִ֣ים וְאַחַ֣ת שָׁנָה֩ רְחַבְעָ֨ם בְּמׇלְכ֜וֹ וּֽשְׁבַ֨ע עֶשְׂרֵ֥ה שָׁנָ֣ה ׀ מָלַ֣ךְ בִּירוּשָׁלַ֗͏ִם הָ֠עִ֠יר אֲשֶׁר ־בָּחַ֨ר יְהֹוָ֜ה לָשׂ֨וּם אֶת ־שְׁמ֥וֹ שָׁם֙ מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ נַעֲמָ֖ה הָעַמֹּנִֽית ׃
καὶ κατίσχυσεν Ροβοαμ ἐν Ιερουσαλημ καὶ ἐβασίλευσεν καὶ τεσσαράκοντα καὶ ἑνὸς ἐτῶν Ροβοαμ ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἑπτακαίδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ ἐν τῇ πόλει ᾗ ἐξελέξατο κύριος ἐπονομάσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ ἐκ πασῶν φυλῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Νοομμα ἡ Αμμανῖτις
Confortatus est ergo rex Roboam in Jerusalem , atque regnavit : quadraginta autem et unius anni erat cum regnare coepisset , et decem et septem annis regnavit in Jerusalem , urbe quam elegit Dominus ut confirmaret nomen suum ibi , de cunctis tribubus Israël : nomen autem matris ejus Naama Ammanitis .
ወፀንዐ ፡ ሮብዓም ፡ በኢየሩሳሌም ፡ ወነግሠ ፡ እንዘ ፡ ወልደ ፡ አርባዓ ፡ ወአሐዱ ፡ ዓመት ፡ ውእቱ ፡ ሮብዓም ፡ አመ ፡ አንገሥዎ ፡ ወዓሠርቱ ፡ ወሰብዓተ ፡ ዓመተ ፡ ነግሠ ፡ በኢየሩሳሌም ፡ ውስተ ፡ ሀገር ፡ እንተ ፡ ኃረያ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወተሰምየ ፡ በህየ ፡ እምኵሉ ፡ ነገደ ፡ እስራኤል ፡ ወስማ ፡ ለእሙ ፡ ንዑማ ፡ አሞናዊት ።
So King Rehoboam strengthened himself in Jerusalem and reigned; for Rehoboam was forty-one years old when he began to reign, and he reigned seventeen years in Jerusalem, the city which Yahweh had chosen out of all the tribes of Israel to put his name there. His mother’s name was Naamah the Ammonitess.
12:14 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֖עַשׂ הָרָ֑ע כִּ֣י לֹ֤א הֵכִין֙ לִבּ֔וֹ לִדְר֖וֹשׁ אֶת ־יְהֹוָֽה ׃ {ס}
καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρόν ὅτι οὐ κατεύθυνεν τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐκζητῆσαι τὸν κύριον
Fecit autem malum , et non praeparavit cor suum ut quaereret Dominum .
ወገብረ ፡ እኪተ ፡ ወኢያርትዐ ፡ ልቦ ፡ ከመ ፡ ይኅሥሦ ፡ ለእግዚአብሔር ።
He did that which was evil, because he didn’t set his heart to seek Yahweh.
12:15 ⧉ ⤴︎ וְדִבְרֵ֣י רְחַבְעָ֗ם הָרִֽאשֹׁנִים֙ וְהָאַ֣חֲרוֹנִ֔ים הֲלֹא ־הֵ֨ם כְּתוּבִ֜ים בְּדִבְרֵ֨י שְׁמַעְיָ֧ה הַנָּבִ֛יא וְעִדּ֥וֹ הַחֹזֶ֖ה לְהִתְיַחֵ֑שׂ וּמִלְחֲמ֧וֹת רְחַבְעָ֛ם וְיָרׇבְעָ֖ם כׇּל ־הַיָּמִֽים ׃
καὶ λόγοι Ροβοαμ οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι οὐκ ἰδοὺ γεγραμμένοι ἐν τοῖς λόγοις Σαμαια τοῦ προφήτου καὶ Αδδω τοῦ ὁρῶντος καὶ πράξεις αὐτοῦ καὶ ἐπολέμει Ροβοαμ τὸν Ιεροβοαμ πάσας τὰς ἡμέρας
Opera vero Roboam prima et novissima scripta sunt in libris Semeiae prophetae , et Addo videntis , et diligenter exposita : pugnaveruntque adversum se Roboam et Jeroboam cunctis diebus .
ወቃላተ ፡ ሮብዓምኒ ፡ ቀደምት ፡ ወደኃርት ፡ አኮኑ ፡ ጽሑፋት ፡ እማንቱ ፡ በቃላተ ፡ ሰማዕያስ ፡ ነቢይ ፡ ወኡዳ ፡ ዘይሬኢ ፡ ኵሎ ፡ ምግባሮ ፡ ወይትቃተሎ ፡ ሮብዓም ፡ ለኢዮርብዓም ፡ በኵሉ ፡ መዋዕል ።
Now the acts of Rehoboam, first and last, aren’t they written in the histories of Shemaiah the prophet and of Iddo the seer, in the genealogies? There were wars between Rehoboam and Jeroboam continually.
12:16 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁכַּ֤ב רְחַבְעָם֙ עִם ־אֲבֹתָ֔יו וַיִּקָּבֵ֖ר בְּעִ֣יר דָּוִ֑יד וַיִּמְלֹ֛ךְ אֲבִיָּ֥ה בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו ׃ {פ}
καὶ ἀπέθανεν Ροβοαμ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυιδ καὶ ἐβασίλευσεν Αβια υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ
Et dormivit Roboam cum patribus suis , sepultusque est in civitate David : et regnavit Abia filius ejus pro eo .
ወኖመ ፡ ሮብዓም ፡ ወተቀብረ ፡ ምስለ ፡ አበዊሁ ፡ ውስተ ፡ ሀገረ ፡ ዳዊት ፡ ወነግሠ ፡ አብያ ፡ ወልዱ ፡ እምድኅሬሁ ።
Rehoboam slept with his fathers, and was buried in David’s city; and Abijah his son reigned in his place.