| 1:1 | Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ διὰ θελήματος θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός, τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ, σὺν τοῖς ἁγίοις πᾶσιν τοῖς οὖσιν ἐν ὅλῃ τῇ Ἀχαΐᾳ· | Paulus, Apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, et Timotheus frater, ecclesiae Dei, quae est Corinthi cum omnibus sanctis, qui sunt in universa Achaia. | እምጳውሎስ ሐዋርያሁ ለኢየሱስ ክርስቶስ በፈቃደ እግዚአብሔር ወጢሞቴዎስ እኁነ ለቤተ ክርስቲያን ዘማኅበረ እግዚአብሔር ዘሀገረ ቆሮንቶስ ወለኵሎሙ ቅዱሳን እለ ሀገረ አካይያ። |
|---|
| 1:2 | χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. | Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. | ሰላም ለክሙ ወጸጋ እግዚአብሔር አቡነ ወእግዚእነ ኢየሱስ ክርስቶስ። |
|---|
| 1:3 | Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ θεὸς πάσης παρακλήσεως, | Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis, | ይትባረክ እግዚአብሔር አቡሁ ለእግዚእነ ኢየሱስ ክርስቶስ አቡሃ ለምሕረት ወአምላካ ለኵላ ትፍሥሕት። |
|---|
| 1:4 | ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν, εἰς τὸ δύνασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει διὰ τῆς παρακλήσεως ἧς παρακαλούμεθα αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ θεοῦ· | qui consolatur nos in omni tribulatione nostra : ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua exhortamur et ipsi a Deo. | ዘአስተፍሥሐነ እምኵሉ ሕማምነ ከመ ንክሀል አስተፍሥሖቶሙ ለኵሎሙ ሕሙማን በውእቱ ፍሥሓነ ዘአስተፍሥሐነ እግዚአብሔር። |
|---|
| 1:5 | ὅτι καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς, οὕτως διὰ τοῦ Χριστοῦ περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν. | Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis : ita et per Christum abundat consolatio nostra. | ወበከመ በዝኀ ሕማሙ ለክርስቶስ ላዕሌነ ከማሁ ይፈደፍድ ፍሥሓነ በክርስቶስ። |
|---|
| 1:6 | εἴτε δὲ θλιβόμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας· εἴτε παρακαλούμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων ὧν καὶ ἡμεῖς πάσχομεν. καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν, | Sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute, sive consolamur pro vestra consolatione, sive exhortamur pro vestra exhortatione et salute, quae operatur tolerantiam earumdem passionum, quas et nos patimur : | ወእመኒ ሐመምነ ከመ አንትሙ ትድኀኑ ወትትፈሥሑ ወእመኒ ተፈሣሕነ ንሕነ ከመ አንትሙ ትትፈሥሑ ወትጽንዑ በትዕግሥቱ ለውእቱ ሕማም ዘቦቱ ነሐምም ንሕነሂ። |
|---|
| 1:7 | εἰδότες ὅτι ὡς κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων, οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως. | ut spes nostra firma sit pro vobis : scientes quod sicut socii passionum estis, sic eritis et consolationis. | ወትውክልትነሂ ጽኑዕ ዘበእንቲኣክሙ ወበከመ ዐረይክሙ ሕማመነ ከማሁ ተኀብሩ በፍሥሓነሂ። |
|---|
| 1:8 | Οὐ γὰρ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς θλίψεως ἡμῶν τῆς γενομένης ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ὑπὲρ δύναμιν ἐβαρήθημεν, ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν· | Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tribulatione nostra, quae facta est in Asia, quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem, ita ut taederet nos etiam vivere. | ወእፈቅድ ታእምሩ አኀዊነ ዘከመ ሐመምነ በእስያ እስመ ፈድፋደ እምአምጣነ ኀይልነ አመንደቡነ እስከ ቀበጽናሃ ለሕይወትነ። |
|---|
| 1:9 | ἀλλὰ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτου ἐσχήκαμεν, ἵνα μὴ πεποιθότες ὦμεν ἐφ’ ἑαυτοῖς ἀλλ’ ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ ἐγείροντι τοὺς νεκρούς· | Sed ipsi in nobismetipsis responsum mortis habuimus, ut non simus fidentes in nobis, sed in Deo, qui suscitat mortuos : | ወአጥባዕነ ለመዊት ከመ ኢንትአመን በርእስነ ዘእንበለ በእግዚአብሔር ዘያሐይዎሙ ለምዉታን። |
|---|
| 1:10 | ὃς ἐκ τηλικούτου θανάτου ἐρρύσατο ἡμᾶς καὶ ῥύσεται, εἰς ὃν ἠλπίκαμεν ὅτι καὶ ἔτι ῥύσεται, | qui de tantis periculis nos eripuit, et eruit : in quem speramus quoniam et adhuc eripiet, | ዘአድኀነነ እመጠነዝ ሞት ወዓዲ ኪያሁ ንትአመን ከመ ያድኅነነ። |
|---|
| 1:11 | συνυπουργούντων καὶ ὑμῶν ὑπὲρ ἡμῶν τῇ δεήσει, ἵνα ἐκ πολλῶν προσώπων τὸ εἰς ἡμᾶς χάρισμα διὰ πολλῶν εὐχαριστηθῇ ὑπὲρ ἡμῶν. | adjuvantibus et vobis in oratione pro nobis : ut ex multorum personis, ejus quae in nobis est donationis, per multos gratiae agantur pro nobis. | እንዘ ትረድኡነ አንትሙኒ በጸሎትክሙ ከመ ንርከብ ሞገሰ በጸሎተ ብዙኃን ወአንትሙሂ ትትአኰቱ በኀበ ኵሉ። |
|---|
| 1:12 | ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστίν, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁγιότητι καὶ εἰλικρινίᾳ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλ’ ἐν χάριτι θεοῦ, ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς. | Nam gloria nostra haec est : testimonium conscientiae nostrae, quod in simplicitate cordis et sinceritate Dei, et non in sapientia carnali, sed in gratia Dei, conversati sumus in hoc mundo : abundantius autem ad vos. | እስመ ዛቲ ይእቲ ትምክሕትነ ወስምዐ ግዕዛንነ በምሕረቱ ወበተመይጦቱ ለእግዚአብሔር ወኢኮነ በጥበብ ዘሥጋ ዳእሙ በጸጋ እግዚአብሔር አንሶሰውነ ውስተ ዓለም ወኢኮነ በትምህርተ ሥጋ ወፈድፋድሰ በኀቤክሙ። |
|---|
| 1:13 | οὐ γὰρ ἄλλα γράφομεν ὑμῖν ἀλλ’ ἢ ἃ ἀναγινώσκετε ἢ καὶ ἐπιγινώσκετε, ἐλπίζω δὲ ὅτι ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε, | Non enim alia scribimus vobis, quam quae legistis, et cognovistis. Spero autem quod usque in finem cognoscetis, | እስመ አልቦ ዘንጽሕፍ ኀቤክሙ ዘእንበለ ዘታነብቡ ወዘተአምሩ ወዘይትዐወቀክሙ ወእትአመን ከመ ለዝሉፉ ታእምርዎ ለዝንቱ። |
|---|
| 1:14 | καθὼς καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ἀπὸ μέρους, ὅτι καύχημα ὑμῶν ἐσμεν καθάπερ καὶ ὑμεῖς ἡμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ. | sicut et cognovistis nos ex parte, quod gloria vestra sumus, sicut et vos nostra, in die Domini nostri Jesu Christi. | በከመ አእመርክሙነ እምአሐዱ ገጽ ከመ ንሕነ ምክሕክሙ ወከማሁ አንትሙሂ ምክሕነ በዕለተ እግዚእነ ኢየሱስ ክርስቶስ። |
|---|
| 1:15 | Καὶ ταύτῃ τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην πρότερον πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν, ἵνα δευτέραν χάριν σχῆτε, | Et hac confidentia volui prius venire ad vos, ut secundam gratiam haberetis : | ወበዝንቱ ፍሥሓ ተአሚንየ መከርኩ እምጻእ ኀቤክሙ በቀዳሚ ከመ ትርከቡ ጸጋ ምክዕቢተ። |
|---|
| 1:16 | καὶ δι’ ὑμῶν διελθεῖν εἰς Μακεδονίαν, καὶ πάλιν ἀπὸ Μακεδονίας ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑφ’ ὑμῶν προπεμφθῆναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν. | et per vos transire in Macedoniam, et iterum a Macedonia venire ad vos, et a vobis deduci in Judaeam. | ወእሑር መቄዶንያ ወእምህየ እሠወጥ ኀቤክሙ ወአንትሙ ትፈንዉኒ ለምድረ ይሁዳ። |
|---|
| 1:17 | τοῦτο οὖν βουλόμενος μήτι ἄρα τῇ ἐλαφρίᾳ ἐχρησάμην; ἢ ἃ βουλεύομαι κατὰ σάρκα βουλεύομαι, ἵνα ᾖ παρ’ ἐμοὶ τὸ ναὶ ναὶ καὶ τὸ οὒ οὔ; | Cum ergo hoc voluissem, numquid levitate usus sum ? aut quae cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me Est et Non ? | ወዘንተ እንከ ዘመከርኩ ቦኑ እንጋ ከመ አብድ ዘገበርኩ ወቦኑ ዘእመክር ሕገ ሰብእ እመክር እስመ ይደሉ ይኩን ነገርክሙ እመኒ እወ እወ ወእመኒ አልቦ አልቦ። |
|---|
| 1:18 | πιστὸς δὲ ὁ θεὸς ὅτι ὁ λόγος ἡμῶν ὁ πρὸς ὑμᾶς οὐκ ἔστιν ναὶ καὶ οὔ. | Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fuit apud vos, non est in illo Est et Non. | ጻድቅ እግዚአብሔር ወኢኮነ ሐሰተ ቃልነ ዘኀቤክሙ ወኢተቶስሐ እወ ወአልቦ። |
|---|
| 1:19 | ὁ τοῦ θεοῦ γὰρ υἱὸς Χριστὸς Ἰησοῦς ὁ ἐν ὑμῖν δι’ ἡμῶν κηρυχθείς, δι’ ἐμοῦ καὶ Σιλουανοῦ καὶ Τιμοθέου, οὐκ ἐγένετο ναὶ καὶ οὔ, ἀλλὰ ναὶ ἐν αὐτῷ γέγονεν. | Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos praedicatus est, per me, et Silvanum, et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit. | እስመ ወልደ እግዚአብሔር ኢየሱስ ክርስቶስ ዘንሕነ ሰበክነ ለክሙ አነ ጳውሎስ ወስልዋኖስ ወጢሞቴዎስ ኢኮነ እወ ወአልቦ ዳእሙ እወ ኮነ በእንቲኣሁ። |
|---|
| 1:20 | ὅσαι γὰρ ἐπαγγελίαι θεοῦ, ἐν αὐτῷ τὸ ναί· διὸ καὶ δι’ αὐτοῦ τὸ ἀμὴν τῷ θεῷ πρὸς δόξαν δι’ ἡμῶν. | Quotquot enim promissiones Dei sunt, in illo Est : ideo et per ipsum Amen Deo ad gloriam nostram. | እስመ ኵሉ ዘአሰፈወ እግዚአብሔር ኮነ እሙነ በክርስቶስ ወበእንተዝ ቦቱ ወበእንቲኣሁ አሚነ ስብሐት ለእግዚአብሔር ንሁብ። |
|---|
| 1:21 | ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς θεός, | Qui autem confirmat nos vobiscum in Christo, et qui unxit nos Deus : | ወእግዚአብሔር ውእቱ ዘያጸንዐነ ምስሌክሙ በአሚን በክርስቶስ ዘቦቱ ቀብዐነ ወዐተበነ። |
|---|
| 1:22 | ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀραβῶνα τοῦ πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν. | qui et signavit nos, et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris. | ወወሀበነ ዐረቦነ መንፈስ ቅዱስ ውስተ ልብነ። |
|---|
| 1:23 | Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν, ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον. | Ego autem testem Deum invoco in animam meam, quod parcens vobis, non veni ultra Corinthum : non quia dominamur fidei vestae, sed adjutores sumus gaudii vestri : nam fide statis. | ወአነ አሰምዖ ለእግዚአብሔር በእንተ ነፍስየ ከመ በምሒከ ዚኣክሙ ኢመጻእኩ ቆሮንቶስ። |
|---|
| 1:24 | οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως, ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν, τῇ γὰρ πίστει ἑστήκατε. | — | ወአኮሰ ዘናጌብረክሙ ትእመኑ ዳእሙ ንረድአክሙ ለገቢረ ፍሥሓክሙ እስመ በአሚን ቆምክሙ ወአጥባዕክሙ በሃይማኖት። |
|---|